blog2 verhalen voor de 4Fingers

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

HET WAK

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers ma, april 16, 2018 14:26:01

HET WAK

“Kald docht?” Vroeg ze aan Bob, die druipend op het ijs stond. Hij verstond geen Fries, maar begreep wat ze bedoelde.

Het was vrijdag 2 maart en het had de hele week hard gevroren. Helaas had de straffe Oostenwind de ijsvorming afgeremd. Woensdagmiddag had hij al even op natuurijs gereden. Donderdag overdag was het met min 5 en windkracht 6 gewoon te koud. Hij had er geen spijt van dat hij moest werken. Vrijdag met iets minder wind en een extra nacht strenge vorst moest het gebeuren. Hij nam vrij, reed naar Friesland en lapte alles wat hij anderen altijd adviseerde aan zijn laars. Ga nooit alleen; rij waar al schaatssporen op het ijs staan en neem prikkers mee voor het geval je uit een wak moet klimmen. Voor alle drie de ‘zonden’ had hij excuses, zoals zijn maten die geen vrij konden nemen en dat het zo lekker ging met de wind in de rug. Die excuses hielpen hem niet toen hij in een wak reed en er niet uit kon komen. De vaart was niet diep, nog geen anderhalve meter. Echter de paar decimeter zachte blubber waar hij in wegzonk, maakte dat hij niet kon afzetten. Het dunne ijs rond het wak brak onder zijn steun zoekende handen en ellebogen af. Vertwijfeld begon hij zich af te vragen of het zo en hier zou eindigen.

“Hjir, ophelje,” klonk het en er verscheen een stok voor hem. Gretig pakte hij de stok vast. Het andere eind van wat een lange stok bleek, werd vastgehouden door een dik aangeklede vrouw met een oranje Unox muts. Ze zette zich schrap en trok. De eerste poging mislukte. Bob probeerde nog eens wanhopig tegen de zachte bodem af te zetten. Ze trok en over afbrokkelend ijs gleed Bob uit het wak.

Op steviger ijs gekomen krabbelde hij moeizaam overeind. De vrouw keek toe en begon hem in het Fries uit te foeteren. Hij verstond het niet, maar de toon maakte hem duidelijk dat ze kwaad was. Hij gaf geen antwoord, hij kon het ook niet. Hij was gaan rillen en hoe hij ook probeerde hij kon het klappertanden niet bedwingen. Ze had de stok op de kant gegooid en haar armen over elkaar geslagen. Triomfantelijk grijnzend keek ze naar hem.

“Kald, docht?” Vroeg ze spottend. Hij reageerde niet. Ze aarzelde even en toen zei ze.

“Binne jo komme”. Hij begreep de bedoeling “komme” zou wel komen betekenen. Ze draaide zich om en klom de wal op. Hij wilde achter haar aan. Met zijn schaatsen aan en zijn verstijfde ledematen lukte dat maar deels. Gelukkig had ze zich omgedraaid en hem een hand toegestoken. Boven liet ze hem los en ze stak zonder om te kijken de weg over. Hij wilde achter haar aan en bedacht zich op het laatste moment. Zijn dure ijzers! Zijn schaatsbeschermers waren in het wak achter gebleven. Hij bukte zich om zijn schaatsen uit te trekken. Zijn handschoenen uittrekken ging moeizaam. Het ritsje van zijn schoenhoes en de veters bleken een onmogelijke opgave. De vrouw had zich omgedraaid en ze snauwde, “stomme haelwiis”.

Ze kwam terug en hielp hem om zijn schaatsen uit te trekken. De schaatsen nam ze van hem over. Op blote voeten hobbelde hij achter haar aan. Over de weg en een tuinpad met grind, naar een kleine oude woning. Ze opende de deur van wat een soort van bijkeukentje bleek te zijn en ratelde nog wat in het Fries. Toen hij niet reageerde daagde het bij haar dat hij geen Fries sprak. Ze ging in het Nederlands verder door op dwingende toon, “hier uitkleden” te zeggen. Hij deed zijn best. Zijn jack lukte met moeite. Het kleine lipje van de rits van zijn schaatspak vergde hulp van haar vingers. Met af en toe wat ondersteuning stond hij twee minuten later bloot te rillen op de tegelvloer. Hij was te ver heen om zich het bloot zijn en het rillen aan te trekken. Het raakte hem op dat moment zelfs niet dat ze onbedaarlijk begon te lachen. Ze had naar zijn kruis gekeken en ontdekt dat wat daar normaal hoort te bengelen of te staan... ontbrak. Zijn zaakje had zich grotendeels teruggetrokken in de veiligheid van zijn buik.

“Gaatjesweer,” wilde hij zeggen, naar een oud grapje over wat kou met je pik doet. Met een van kou vertrokken mond en klappertandend lukte het hem niet om verstaanbaar te articuleren. Ze keek hem met een niet begrijpende blik aan, waarschijnlijk dacht ze dat hij raaskalde. Ze dirigeerde hem door een keuken naar een gang en een trap op naar een badkamertje boven.

Een badkamer zoals hij zich herinnerde van zijn grootouders. Een wastafel en een granito douchebak. Boven de wastafel een elektrische kachel, die ze voor hem aandeed. Ze draaide de kranen open en hij hoorde een geiser aan de muur aanslaan. Ze regelde de temperatuur en zei, “schiet op, niet te lang douchen. Mijn gas is bijna op”.

Onder de warme straal kwam hij langzaam weer tot leven en dat was pijnlijk voelbaar. Stomme klootzak, noemde hij zichzelf, toen de pijnlijke tinteling in zijn vingers, tenen, oren en pik begon. Hij had wel eeuwig onder de douche willen blijven. Helaas kwam ze al na een minuut of vijf met een handdoek de badkamer in. Ze keek naar hem en het viel hem op dat ze aandachtig naar zijn kruis keek.

“Je ziet er weer levendiger uit,” zei ze. “Genoeg gedoucht. Droog je maar af, dan breng ik je zo nog een badjas”.

De badjas bleek bij het aantrekken voorzien van het logo van een bekende hotelketen. Nog maar gedeeltelijk opgewarmd, ging hij terug de trap af naar de keuken. Hij rook soep. Zijn gastvrouw bleek ook wat ontdooit. Ze draaide zich om van het fornuis, waar ze in een pan met soep roerde.

“Zo Bob, voel je je beter?”

He, dacht hij, hoe kent ze mijn naam? Langs haar heen kijkend zag hij op het aanrecht zijn portemonnee liggen. De kleine portemonnee, die hij bij het sporten aan een koordje om zijn nek droeg. De inhoud lag er naast, keurig uitgespreid om te drogen, zijn bankpasje, zijn rijbewijs en wat klein geld. Daarnaast lag zijn deels gedemonteerde telefoon te drogen. Ze had de batterij en de simkaart er uit gehaald. Praktische vrouw, dacht hij. Ze gaf hem een hand.

“Baukje Dijkstra. Ik heb maar een blik soep opgewarmd. Iets warms zal er wel in gaan”.

Ze schepte een diep bord vol met soep. “Geniet er van. Ik ben even weg. Je kleren stonken naar modder. Ik heb ze uitgespoeld en ik breng ze naar een vriendin in het dorp. Ze heeft een droger en dat gaat sneller dan hier bij de kachel drogen”. Ze wees naar een snorrende houtkachel in een hoek van de keuken. Ze liet hem alleen en even later zag hij haar door het raam op de fiets vertrekken. De ijsmuts over haar oren getrokken en een boodschappentas met zijn wasgoed op de bagagedrager van haar opoefiets. Hij schoof een stoel naar de kachel en ging met zijn bord op schoot van de warme soep genieten.

Bijna op de kachel zittend genoot hij van de hete gloed en het warme voedsel. Hij voelde dat zijn lichaam weer op temperatuur kwam. Hij doezelde wat weg, tot hij wakker schrok doordat hij bijna van de stoel viel. Oeps, wakker blijven vermaande hij zich zelf. Hij dacht na over zijn stommigheid, de redding en de reddende engel. Hij corrigeerde zich in gedachten. Een engel was het niet. Het beeld dat hij van engelen had, was van tere frêle wezentjes. Zijn redster..., hij moest even nadenken, Baukje had ze gezegd, was geen teer wezentje. Meer een dijk van een vrouw. Ze was groter dan hij, met brede heupen, stevige billen en een forse boezem. Heel veel vrouw! Dacht hij. Rossig lang krullend haar en een open vriendelijk gezicht. Nou ja vriendelijk? Ze deed in het begin wel chagrijnig, alsof ze spijt had van zijn redding. Ze was met een minuut of tien terug.

“Gelukt zei ze, je kleren zitten in de droger. Wil je een boterham? Het pakje met boterhammen dat in de kontzak van je jack zat was nat, ik heb het brood buiten voor de vogels gestrooid. Ze smeerde boterhammen en ze zette thee.

Bob bekeek haar terwijl ze in de weer was. Groot, fors, gekleed in een dikke ruimvallende Noorse trui en een om haar billen en dijen spannende spijkerbroek. Geen knappe vrouw, wel een vrouw met uitstraling. Een vrouw voor een man die van borsten en billen houdt, was zijn conclusie. Een vrouw om kinderen te baren, een Friese oermoeder, fantaseerde hij. Aan de keukentafel aten ze hun boterhammen. Ze opende het gesprek door hem te vertellen dat hij een enorme klootzak was.

“Alleen gaan schaatsen op zulk onbetrouwbaar ijs. Je lijkt wel gek”.

Bob kon dat alleen maar beamen. Dat brak het ijs tussen hen en er ontstond een geanimeerd gesprek. Ze vertelde dat ze zelfstandig vertaalster was en dat de opdrachten de laatste tijd wat schaars waren. Het laten vullen van mijn gastank heb ik maar even uitgesteld en gelukkig voorziet een buurman me van brandhout”.

Ze vertelde over haar werk als vertaalster en dat ze drietalig was opgevoed. Fries, Nederlands en Zweeds. Haar moeder was een Zweedse. Oh, dacht Bob, een beetje teleurgesteld, toch geen volbloed Friese oermoeder.

“Trouwens,” zei ze, “ Ik heb eerst nog een tijdje culturele antropologie gestudeerd en daar moest ik net aan terugdenken”. Bob keek haar niet begrijpend aan.

“Tussen een geredde en de redder ontstaat een band. Bij oude volkeren, die in een veel gevaarlijker wereld dan nu leefden, was die band sterk. Er zijn ook mythes rond zo’n band. Mythes, zoals dat de geredde een stukje van zijn ziel afstond aan de redder. Een stukje dat hij pas terug kon krijgen door een weder daad. Bob keek haar aan en dacht na. Zou hij in de badjas, buiten in de kou moeten houthakken? Ze zag hem denken en ze lachte naar hem.

“Er is nog een andere mythe. Sjamanen leerden het volk dat een redder verantwoordelijk werd voor het welzijn van de geredde. Sta eens op, dan ga ik me overtuigen van je welzijn”.

Tegenover elkaar staand pakte ze zijn handen vast. Ze kneep een voor een zachtjes in zijn vingers.

“Als je door kou in gevaar komt dan gaat je lichaam eerst je organen beschermen. Je bloed wordt uit je ledematen getrokken en naar het centrum van je lichaam gestuurd. Je vingers hebben er niet onder geleden”.

Dat klopt dacht Bob en aan zijn pikkie denkend, er wordt nog meer ingetrokken. Ze pakte eerst zijn oren en toen zijn neus vast.

“Deze uitstekende delen zijn ook in orde”.

Het begon bij Bob te dagen waar dit onderzoek naar zou kunnen leiden en er ontwaakte een lichaamsdeel.

“Til je voeten eens op”. Ze inspecteerde zijn tenen en keurde ze goed. Met een ernstig gezicht keek ze hem aan.

“Tot zover lijkt alles in orde. Dat had ik ook wel verwacht. Er is een lichaamsdeel dat me ernstig zorgen baarde, toen ik je hielp uitkleden”. Ze keek omlaag en deed net of ze bolling in zijn badjas niet zag.

“Ik dacht nog, dat komt nooit meer goed. Doe je badjas eens open”.

Bob knoopte de ceintuur los. Als een potloodventer, dacht hij. Tot zijn teleurstelling pakte ze hem niet vast. Ze keek er naar en liet zich op haar hurken zakken om zijn apparaat van dichtbij te inspecteren.

“Net Lazarus,” zei ze, “uit de dood weer opgewekt. Zo op het eerste gezicht lijkt het in orde. Maar dat weet je nooit, als het niet getest is”. Ze kwam overeind. Verdomme mens, pak hem vast, dacht Bob. Haar aandacht ging van zijn pik naar de klok aan de muur. Ze aarzelde even en toen zei ze op commanderende toon:

“Neem hem eens in je hand. Ja, goed zo en nu bewegen”.

Verdomme, dacht Bob, wil ze dat ik me voor haar aftrek? Nieuwsgierig naar waar het op uit zou draaien, begon hij zijn hand te bewegen. Belangstellend en met haar mond een beetje open keek ze toe. Ze liet hem stoppen toen ze een druppel zag ontsnappen. Ze veegde de druppel af en rook er aan.

“Hoopvol,” zei ze. “Het ding lijkt nog in orde. Ga maar door”.

Bob was al te ver heen om te stoppen. Krijg de hik maar, dacht hij. Als jij er van geniet om te kijken hoe een man zich bevredigd, dan kan je het krijgen. Het kwam, alsof er geen ijskoude onderdompeling was geweest, spoot zijn kwakkie er uit. Deels wist hij het op te vangen en deels druppelde het op de linoleum vloerbedekking. Ze legde een vinger op een klodder op zijn hand en probeerde een sperma draad te trekken.

“Het plakt goed, het zit vol met spermatozoïden. Je hebt daar geen schade opgelopen”.

Gelul, dacht Bob, die zich weer op de operatietafel zag liggen voor het doorknippen van zijn zaadleiders. Ze liep naar het aanrecht om een rol keukenpapier te pakken, die ze hem toewierp met de woorden, “zelf opruimen”.

Het viel Bob op dat ze weer op de klok keek voordat ze hem met een ernstige blik aankeek en “wij sillen ficken,” zei. Daar hoefde hij niet over na te denken. Het werkwoord "ficken" begreep hij. Hij knikte en volgde haar met nog steeds openhangende badjas de trap op naar haar slaapkamer. Het bleek een verrassend ruime kamer. Twee samengevoegde kleinere kamers concludeerde Bob. Ze bekommerde zich niet om de gordijnen en liet hem op het bed zitten. Ze zette een elektrische radiator aan en voor hem staande begon ze zich uit te kleden. Ze trok de dikke trui uit en gooide die op een stoel. In haar T-shirt staken haar grote bolle borsten meer af. Bob registreerde dat en zijn pik reageerde door weer te ontwaken. Het T-shirt ging over haar hoofd en een gewone degelijke groot formaat bh werd onthuld. Bob zag dat ze voor een forse vrouw een strakke middel had, fors maar zeker niet dik. Ze ving zijn blik en bleef hem aankijken terwijl ze haar spijkerbroek losmaakte en uittrok. Geen sexy lingerie, gewoon een degelijke lichtblauwe boxershort. Het maakte Bob niet uit. Zijn erectie priemde trots schuin omhoog. Ze haakte haar bh los en onthulde een paar grote peervormige borsten. Dat ze wat hingen deerde Bob niet. Bob genoot en wilde overeind komen om ze vast te pakken.

“Zitten blijven,” zei ze en ze bewoog haar bovenlichaam om haar borsten heen en weer te laten zwaaien. Het kostte hem moeite om te blijven zitten. Als gebiologeerd keek hij toe hoe ze haar vingers in de rand van de boxer stak en de broek tergend langzaam omlaag schoof. Een couplet uit een liedje van vetklep Henk Westbroek schoot hem te binnen.

"Als jij je kleren aantrekt... zonder haast

en haast zonder erbij na te denken

kijk ik naar een omgekeerde striptease

van een volmaakte schoonheid

elke handbeweging: een gedicht

elke buiging als een roos die sluit”.

Alleen was dit niet omgekeerd en veel spannender.

Hij vergat het lied toen een weelderige bos rossig haar zichtbaar werd. Ze zette een paar passen naar voren om vlak voor zijn neus haar broek verder uit te trekken. Hij rook haar vrouwelijkheid en zijn pik was zo stijf geworden dat het pijn deed. Ze stapte weer achteruit. Hij kwam overeind om de badjas uit te trekken. De badjas op de stoel werpend hoorde hij een auto op de weg voor het huis stoppen. De auto draaide en knerpte het grindpad op. Een autoportier opende en sloeg dicht. Verdomme, dacht hij. Tot zijn verassing zag hij haar glimlachen. Hij hoorde geluiden van beneden en toen klonk er een vrouwenstem.

“Bauk, hier is de wasvrouw met droge kleren”.

“We zijn boven, kom maar,”

Hee? dacht Bob. Hij hoorde de bezoekster de trap op komen en roepen.

“Ik ben toch niet te laat? Ik moest eerst een oppas regelen”.

Een kleine donkere vrouw kwam de kamer in met een grote boodschappentas.

“Mijn vriendin Annejet,” zei Baukje.

“Ze komt kijken. We zijn jeugdvriendinnen. Het is een oude afspraak van ons dat we elkaar vertellen over onze seks en soms elkaar laten meekijken. Al vroeger deden we dat met vriendjes. Soms stiekem en soms gewoon openlijk. We vinden dat heel stimulerend.

Annejet trok haar jas uit en haalde Baukjes kleren van de stoel om te gaan zitten.

“Zo luitjes, ga maar verder waar jullie gebleven waren”.

Bob aarzelde en zijn pik aarzelde mee, die had wat van zijn fierheid verloren.

“Fraai exemplaar, heb je daar uit het water gevist Bauk. Hij lijkt alleen wat te verslappen”.

“Let op,” zei Baukje zijn pik vastpakkend.

Het werkte en Bob realiseerde zich dat de hele situatie met de toekijkende Annejet hem niet deerde. Het tegendeel, hij vond het geweldig. Zou ze mee gaan doen? Vroeg hij zich af?

Baukje liet zijn pik los. “Weet je nog wat ik je vertelde over het stukje van je ziel dat je terug moet verdienen? Lik me maar eens lekker”. Ze ging dwars op het bed liggen met haar benen over de rand en spreidde haar benen. Bob ging op zijn knieën tussen haar benen zitten. Rustig bekeek hij eerst het doelwit voor hij begon te likken. De kroezige bos rossig haar, de geopende schaamlippen en de roze binnenkant van haar geopende spleetje. Hij duwde zijn wijsvinger in haar vochtige spleet, op zoek naar haar kittelaar. Pas nadat hij die gestreeld had drukte hij zijn lippen op haar poes. Rustig begon hij door haar spleetje te likken, waarbij hij haar kittelaar negeerde. Een ongeduldig sturende hand op zijn achterhoofd maakte dat hij verder ging en met zijn tong haar kittelaar opzocht.

“Ja, goed zo,” hoorde hij. “Zo doorgaan”.

Er zijn slechtere manieren om een stukje van je ziel terug te krijgen, dacht Bob, al likkend. Baukje kreunde van genot en hij voelde haar bekken onder zijn mond bewegen. Ze gilde zachtjes en Bob proefde een ontsnappend golfje vocht toen ze klaar kwam.

“Kussen” zei ze, haar lichaam verplaatsend naar languit op het bed. Bob ging op haar liggen en kuste haar lang en intens. Ze verbrak de kus en zei.

“Hm…, dat was lekker”.

Bob die de aanwezigheid van Annejet vergeten was, hoorde een geluid en keek opzij naar de stoel. Annejet, had haar broek los gemaakt en zat zich met haar hand in haar slipje te vingeren. Ze grijnsde naar hem. Tering wat geil, dacht Bob, nu ik. Hij ging verleggen en Baukje kwam hem tegemoet door zijn pik vast te pakken en in de goede richting te buigen. Het was meer dan naar binnen glijden, het was of hij door haar omhoog stotende bekken naar binnen gezogen werd. Ze begonnen samen te bewegen. Dank zij het eerdere rukken in de keuken kon hij het goed volhouden. Hij stootte en Baukje ving hem op. Zachtjes jammerend werkte ze zich naar een nieuw orgasme. Voordat ze goed bij kon komen greep Bob zijn kans. Hij wilde klaarkomen met haar grote tieten in zijn handen. Hij werkte haar op haar knieën en keek naar haar achterste met de nat glanzende geopende pruim. Verdorie, wat een geil gezicht dacht hij, voordat hij zijn pik er weer in stak.

Met zijn handen op haar heen en weer zwaaiende borsten neukte hij haar. Het eerdere zachte jammeren ging over in zachtjes krijsen. Na een laatste harde diepe stoot hield hij zijn pik diep in haar en spoot. Hij voelde hoe de samentrekkende bewegingen van haar kut zijn pik leegmelkte. Hij kreunde van genot en kneep hard in haar borsten. Baukje liet zich met zijn pik nog diep in haar voorover op bed zakken en hij veerde, nog steeds haar borsten vasthoudend, mee omlaag. Terugkerend op aarde liet hij haar los en tilde hij zijn gewicht van haar rug. Opzij kijkend zag hij dat Annejet tijdens het eindspel op haar knieën naast het bed was komen zitten. Ze knipoogde en overeind komend zei ze.

“De wasvrouw heeft straks weer een slipje te wassen”.

Ze dronken koffie, voordat Annejet Bob een lift naar zijn auto zou geven. De dames vroegen hem uit over zijn leven en wat hij voor de kost deed. Bob zag, tussen het vertellen door, een kans om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen.

“Jullie vriendschap... eh... , zijn jullie ook”. Ze begonnen te lachen.

“Wil je weten of we het ook samen doen?” Vroeg Baukje. Zonder een antwoord af te wachten ging ze door. “We hebben het een keer geprobeerd. Toen we nog tieners waren. Het werkte niet, we moesten ontzettend giechelen”.

“En samen met een man?”

Annejet reageerde daar fel op. “Uiteraard hebben we daar over nagedacht. We hebben afgesproken dat niet te doen. Het zou te veel gedoe geven en dit is minstens zo spannend”.

“Ja,” zei Baukje, “het is heel inspirerend om af en toe toeschouwer te zijn, of niet Anne?”

“Vandaag, vond ik wat saai,” zei Annejet met een ernstig gezicht. “Alleen maar de gebruikelijke standjes “

Onhandig bij het afscheid nemen vroeg Bob zich af of hij Baukje moest kussen of een hand moest geven. Hij stak zijn hand uit en bedankte haar voor zijn redding. Ze negeerde zijn hand en zei.

“Jij en ik zijn nog niet klaar! Ik voel dat er nog een stukje van je ziel in me zit. Kom volgende week vrijdag maar terug”.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post83

PAASBEST

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers ma, april 02, 2018 11:26:28

PAASBEST

Het besluit kwam op een ochtend alleen in bed. Bob de Vries had een thuiswerkdag en zijn vrouw was vertrokken voor een vroege dienst. Na haar vertrek had hij zich nog eens omgedraaid en hij was weer in slaap gevallen. Bij het wakker worden voelde hij een reuze erectie. Hij vroeg zich af of hij die nu vaker had omdat ze zelden meer vreeën. Zijn vroege ochtend erecties leken ook harder en groter de laatste tijd. Dat klopte niet wist hij. Met het ouder worden hoorde ze minder vaak voor te komen en minder groot te zijn.

Hij haalde zijn erectie tevoorschijn, keek er naar en sprak hem toe.

“Godsamme arme knul. Daar sta je dan, in volle pracht. Met je paarse gezwollen eikel en dikke schacht met pulserende aderen. In plaats van aanbeden wordt je versmaad. Je hoort in een warme vrouwenschoot te penetreren. Je dient een vrouw te behagen door met je dikke kop langs haar verwenplekje te glijden en diep in haar tegen haar baarmoeder te bonzen. Je verwacht fluweelzachte strelingen door een vaginawand en in plaats daarvan sta je hier eenzaam stijf te wezen. Je wilt geen eeltige knuist die je vel heen en weer stroopt.”

Hij had het er vaak met zijn vrouw over gehad.

“Ik hou nog zielsveel van je,” zei ze dan keer op keer, “maar ik heb er niet zo’n zin meer in.”

“We zijn net twee van die suffe panda’s, die één keer per jaar paren,” had hij gezegd.

“Ja, lieve beesten,” was haar reactie geweest.

“Maar zo’n panda mannetje is maar een keer per jaar geil en ik wordt bijna iedere ochtend met een stijve wakker.”

“Gewoon de druk van je volle blaas op je prostaat. Drink ‘s avonds wat minder.”

Denkend aan de ronde billen van een jonge vrouwelijke collega’s fantaseerde hij hoe ze er zonder broekje uit zou zien. Hij nam zijn erectie in de hand en deed wat hij de laatste maanden steeds vaker gedaan deed, hij begon te masturberen.

‘Nee, verdomme nee,’ dacht hij na een paar rukjes. ‘Dit is het niet, dan maar vreemd’.

"Alea iacta est". De teerling is geworpen. Hij had dat lang geleden op school geleerd en de zin spookte die dag door zijn hoofd. Twijfelend, dacht hij nog even, lul je kan nog terug. Je herhaalt die zin, om je zelf voor de gek te houden, het is geen onomkeerbaar besluit.

Het hielp niet. Hij wilde neuken en de week er na deed hij tevergeefs marktonderzoek. Vrouwen op het werk, vrouwen in de buurt, in de supermarkt. Met wie zou hij willen, zouden zij willen en hoe benader je ze? De tijd dat hij uitging om vrouwen te ontmoeten lag meer dan twintig jaar achter hem. Hij had wel eens gehoord van iemand die plompverloren op vrouwen afstapte met.

“Ik ben geil, wil je neuken?” Zonder een idee te hebben hoe wel, besloot hij dat die aanpak voor hem niet zou werken. Een zegening in vermomming, was een telefoontje dat hij een week later van zijn loopmaat Peter kreeg. Peter was al jaren Sinterklaas op de dorpsschool. Hij speelde geen Sinterklaas. Hij was het, wist Bob, die zich een keertje had laten ompraten om voor Zwarte Piet te spelen. Peter lag ziek in bed en hij had toegezegd die middag Paashaas te zijn.

“He?” vroeg Bob.

“Ja man, een idee van een van de leerkrachten. De paashaas is neutraal en niet aan een religie gebonden. Die onderwijzer was er helemaal lyrisch over. - Pasen dat symboliseert de lente en dat gaan we vieren -” zei hij. “Samen met de kinderen vieren we het feest van de vruchtbaarheid die de natuur doet ontwaken en vruchtbaar maakt.”

“En jij bent daar ingetrapt?”

“Nee joh, het is toch geweldig dat zo’n onderwijzer enthousiast is en openstaat voor vernieuwing.” Bob voelde hem aankomen.

“En nu ga je mij vragen om voor paashaas te spelen?”

“Ja, leuk he?”

Tering dacht Bob, hoe kom ik hier onderuit? Na veel aandringen en na verzekerd te zijn dat er niets speciaals van hem werd verwacht, zegde hij toe.

“Gewoon het pak aantrekken en met een mand "Fairtrade" chocolade-eitjes de klassen rond.”

“Neen! je hoeft niets te zeggen.”

Bob ging op de fiets naar de school. Het leek eindelijk voorjaar te worden. Het was na dagen van koud weer en regen droog en boven de tien graden. De zon liet zich af en toe tussen de wolken door zien en de warmte was dan voelbaar. Ik zou hier vrolijk van moeten worden, dacht Bob. Het vooruitzicht van een uur of wat paashaas spelen, boven op zijn frustratie over zijn seksleven, werkte niet mee.

Hij hoorde vogel geluiden. Allemaal geiligheid, de hele natuur neukt, behalve ik, dacht hij chagrijnig. Met Pasen zijn de gelovigen vol van het lijden van de zoon van God en ik? Ik lijd goddomme aan een volle zak.

Hij liep de school in op zoek naar de directeur. Sinds zijn optreden als Piet was er iets veranderd, er was een directrice en ze keek niet blij.

“Oh, u bent de man die...?”

“Nee, ik ben de vervanger, die er ingestonken is.” Hij stak zijn hand uit, “Bob.” Achter haar bureau vandaan komend gaf ze hem een hand.

“Katinka.”

Bob onderdrukte met moeite de neiging om het liedje over de kleine kokette Katinka op te rakelen. Hij begon wel te lachen en ze keek zo zuinig dat hij vermoedde dat ze door had waarom hij lachte.

“De echte paashaas voelt zich vandaag niet zo vruchtbaar, hij ligt met buikgriep op bed.”

De zuinige blik bleef, terwijl ze vertelde dat ze akkoord gegaan was met de paashaas, omdat het team er achter stond. Als nieuwe directeur wilde ze geen spelbreker zijn. Haar gezicht drukte uit dat ze het maar niets vond.

“Wat is er mis met de paashaas?” vroeg Bob.

“Met de paashaas niets, maar het geleuter er om heen.”

“Oh over vruchtbaarheid en zo?” Zei Bob met een grijns, ondertussen de directrice eens goed opnemend. Klein als de Katinka in het liedje. Ze was licht geteint en had half lang zwart haar. Indisch bloed? Vroeg Bob zich af. Koket? Wel aantrekkelijk, met een geil lijf, dacht Bob, ongegeneerd naar haar forse boezem starend. Denkend aan zijn besluit, vroeg hij zich af of er iets met haar te beginnen viel. Hij miste haar antwoord op zijn opmerking.

“Pardon,” zei hij, “Ik lette even niet op.”

“Volgens mij lette je heel goed op. Je bleef maar naar mijn boezem staren.”

Bob, voelde zich niet echt betrapt. Zijn besluit om vreemd te gaan maakte dat hij een "wat maal ik er om houding" had.

Het paashaaspak bleek in haar kantoor klaar te liggen. Bob bekeek het pak en dacht, als ik dat over mijn kleren aantrek dan smelt ik.

“Kan ik me hier omkleden?”

“Ga je gang,” zei ze en ze ging op haar bureaustoel zitten. Prima, dacht Bob, dan maar zo. Hij zag dat ze toekeek bij het uittrekken van zijn schoenen, overhemd en broek. Hij twijfelde even, hemd wel of niet uit. Uit besloot hij.

“Meer de vacht van een gorilla dan van een haas.” hoorde hij. Zonder te reageren trok hij het pak aan. Het bleek een rits aan de achterzijde te hebben, die de directrice bereidwillig dicht trok.

“Buk eens.”

Bob bukte en ze de trok de capuchon met de hazennoren over zijn hoofd en schikte die.

“Zo, nu nog de snorharen. Ga eens zitten.”

Na Bob helemaal paasbest opgetuigd te hebben deed ze een paar passen terug om hem te monsteren. Ze begon te lachen.

“Zo, dit moet dus een vruchtbare rakker verbeelden?”

“Het pak past wel in de huidige trend. Het is zo wijd dat het gender neutraal is. Je bent geen rammelaar en geen voedster maar een "Het haas".”

Dat kan van jou niet gezegd worden, dacht Bob, nogmaals naar haar dikke tieten starend. Bij haar hulp om in het pak te komen had hij haar achterste bewonderd. Een echte kont met stevige ronde billen. De zonde waard, dacht hij, ik ga er voor. In een slechte Elvis imitatie maakte hij wat schokkende heupbewegingen.

“Een echte vruchtbare rammelaar, kijk maar.”

“Nou nee,” zei ze. “Ik hoor niets. Kom maar mee dan halen we je mand en dan draag ik je over aan meester Jan Kees. Dit hele gedoe was zijn idee.”

Waar Bob hoopte op een snel rondje langs de klassen en dan klaar, viel dat zwaar tegen. Er bleek een stukje tuin omgespit en geharkt te zijn. Onder leiding van meester Jan Kees en met een toespraak van de meester, mocht de paashaas zaadjes in de grond stoppen. Volgens meester Jan Kees, “was het een van de dagen aan het begin van de wassende maan en daarom erg gunstig om bloemgewassen te zaaien. Na het ontkiemen van de zaadjes zouden de sapstromen... ,”

Bob liet gegeneerd de zaadjes in de vooraf geprepareerde zaaibedjes vallen. Hij was gestopt met luisteren, hij dacht aan zijn eigen haperende sapstroom en de borsten en billen van kleine stevige Katinka. Katinka was terug in haar kantoortje toen Jaap na gedane arbeid binnenliep. Ze keek hem glimlachend aan.

“En?”

“Alle eitjes zijn uitgedeeld en de zaadjes zijn geplant.”

“Beviel het?”

“Ehh, veel geleerd. Onder andere gehoord dat dit een gunstige periode is voor sapstromen, en nu vraag ik me af of dat ook voor mij geldt.”

Ze trok haar wenkbrauwen op. “Hoezo?”

“Sap moet vrijelijk kunnen stromen en volgens meester Jan Kees hebben we nu een gunstige maanstand.”

Met een geamuseerd gezicht informeerde ze naar zijn sap productie en of die ergens door gehinderd werd. Bob legde uit dat de productie en kwaliteit prima in orde waren, dat het echter schortte aan de afzetkant. Ze reageerde daar niet op maar bood aan om zijn rits open te maken zodat hij het pak kon uittrekken.

De warmte van het pak, haar nabijheid, zijn opgekropte behoefte aan seks, het gepraat over zijn sap en de borst die even langs zijn arm streek, het werkte. Zich uit het hazenpak bevrijdend voelde hij een stijve opkomen. De Bob van een week eerder zou snel het pak opgetrokken hebben om de erectie in zijn onderbroek te verbergen. De Bob, die een besluit had genomen dacht, prima een plaatje zegt meer dan duizend woorden. De stof van zijn boxershort werd flink uitgerekt en dat ontging Katinka niet.

“Pas maar op dat je geen sap verliest. Je kan je maar beter even omdraaien, je wilt toch niet de kinderen choqueren?” Ze reikte hem zijn broek aan en terwijl hij op een been balanceerde om zijn broek aan te trekken streek ze even met haar hand over de bobbel in zijn boxer.

“De haas lijkt me vruchtbaar.”

Met het idee dat ze dan dicht bij hem moest staan, vroeg Bob om hulp voor het verwijderen van de snorharen. Hij ging zitten en ze kwam voor hem staan met haar borsten bijna tegen hem aan. Hij leunde al iets naar voren toen de deur open ging.

Meester Jan Kees.

“Oh, je bent al omgekleed. Ik wil je nog bedanken. Heb je hulp nodig om de snor er af te krijgen? Wacht maar dan doe ik het wel.” Zonder op een antwoord te wachten boog hij zich, Katinka opzij duwend, naar Bob. Pulkend aan de snorharen begon hij een verhaal over de kinderen in zijn klas, die hij ook wel eens vergeleek met kleine eitjes, die hij mocht helpen uitbroeden. Lul, dacht Bob en langs de meester heen kijkend zag hij Katinka een braakgebaar maken. Ze toonde ook een heel vileine kant door Jan Kees in zijn verhaal te onderbreken met.

“Zeg Jan Kees, je gaat wel heel erg door over Pasen, maar weet je waarom het juist een Paashaas is die de vruchtbaarheid symboliseert?... Nee, dat dacht ik al. Omdat konijnen en hazen heel goed zijn in kezen. Die beesten lusten er wel pap van, Jan Kees!”

Jan Kees keek even gepijnigd. Helaas liet hij zich niet uit het veld slaan en ging hij verder met zijn verhaal. Dan maar weg besloot Bob. Katinka accepteerde zijn aanbod om zijn telefoonnummer te geven.

“Voor het geval ik nog eens iets voor ‘de school’ kan doen.”

“Leuke man, weet je wat hij tegen de kinderen in mijn klas zei?” hoorde Bob, Jan Kees bij het weglopen zeggen.

Op weg naar huis wist Bob dat ze zou bellen en denkend aan haar grote borsten hoopte hij dat het snel zou zijn. Omdat het lastig fietste, herschikte hij zijn pik in zijn broek.

Het telefoontje kwam nog sneller dan hij hoopte. Hij was nog niet thuis of hij hoorde zijn ringtone vanuit zijn broekzak. De altstem van Katinka.

“Spreek ik met de paashaas, de brenger van vruchtbaarheid? Hij kan nog iets voor de school doen.” Ze wilde het graag bij haar thuis bespreken of het over een half uur schikte? Het kwam Bob voortreffelijk uit. Halverwege de middag en zijn vrouw kwam niet voor zes uur thuis.

Na Jan Kees haar kantoortje uitgewerkt te hebben, had ze direct Bob gebeld. Het ijzer smeden als het heet is. Ze glimlachte bij die gedachte. Heet? Ze voelde zich geil en als ze hem nu belde en iets afsprak, kon ze niet meer terugkrabbelen. Het plan om vreemd te gaan sluimerde al maanden en bijna had ze het gedaan. Tijdens een tweedaagse cursus met overnachting in Noordwijk had ze ‘s avonds zitten borrelen aan de bar en was ze ingegaan op de versierpoging van een mede cursist. Ze waren al op weg van de bar naar de lift, toen ze zich bedacht en met een smoes afscheid nam.

Joost had haar een paar jaar terug besodemieterd, nota bene met iemand van het koor en dat had ze hem vergeven. In zijn schaarse vrije tijd, iedere week oefenen voor de Mattheus. Met passie, de klootzak. Wat ze hem niet vergaf, was dat hij nu weer in de fout ging. Hij ontkende het, maar de signalen waren duidelijk. De hele week in Den Haag en dan ook nog het weekend weg met stomme smoezen. De klootzak had geen belangstelling meer voor haar. Hij kon het krijgen.

De belangstelling van Bob was duidelijk in zijn onderbroek te zien geweest en hij schaamde zich er niet voor. Maar goed ook, dat die rare Jan Kees binnenkwam, anders had ze misschien domme dingen op school gedaan. Bellen en als hij hapte, snel naar huis en nog even douchen. Of zou ze zich belachelijk maken door te bellen?

Katinka bleek in een naburig dorp te wonen. In een rustige straat met vrijstaande woningen aan de rand van het dorp. Bob aarzelde, auto op de oprit zetten of op straat laten staan, misschien toch maar beter om de hoek parkeren. Waarschijnlijk was ze net als hij getrouwd. Verdorie, dacht hij, best ingewikkeld dat vreemdgaan.

De deur ging al open voordat hij kon aanbellen. Ze had zich omgekleed. Het mantelpak van de directrice was vervangen door een spijkerbroek en een shirt, dat haar borsten nog groter deed lijken.

“Kom er snel in.” Hij schoof langs haar heen naar binnen en ze sloot de deur. Bob greep zijn kans. Hij boog zijn hoofd en kuste haar. Zijn kus werd beantwoord en hij voelde haar tong tussen zijn lippen. Ze kuste lekker... ze kuste geil. Bob realiseerde zich dat hij in geen twintig jaar met een andere vrouw getongd had. Nou ja twintig jaar, de laatste jaren stelde het weinig meer voor.

Dat ging goed, dacht Katinka onder het kussen. Ze had in gedachten geworsteld met de aanpak. Als ik hem binnenlaat, hoe dan verder? Eerst iets te drinken aanbieden en moet ik dan afwachten of het initiatief nemen? Het woord "goedkoop" was in haar opgekomen. Goedkoop en slet. Ja, zo zou haar moeder het genoemd hebben. Toch was het dat niet. Ze voelde zich verwaarloosd en de erectie van Bob, plus het geklets over vruchtbaarheid hadden haar geil gemaakt. Al langer speelde ze met het idee van wraak nemen. En haar moeder, ach die was altijd snel geweest met veroordelende grote woorden. Later was ze er achter gekomen dat haar moeder minder heilig was dan ze zich voordeed.

Ze voelde hoe hij zijn onderlichaam tegen haar aandrukte en met zijn handen haar billen vastpakte. Haar ‘dikke kont’ zoals Joost het noemde. Bob leek haar dikke kont wel te waarderen, ze voelde zijn vingers door de stof van haar spijkerbroek in haar vlees. Had ze wat anders moeten aantrekken? Naar boven, dacht ze, hier in de hal zijn we als silhouetten zichtbaar door het figuurglas van de deur.

Ze ging hem voor naar boven. Bob had zo goed zicht had op haar achterste. Haar broek spande om haar billen en hij fantaseerde, wat hij zo met die lekkere kont zou mogen doen. Dat ze seks zouden hebben was duidelijk, maar waar, had hij zich afgevraagd. Op een bank in de kamer, logeerbed of het echtelijk bed? Tot zijn verrassing nam ze hem mee naar de echtelijke slaapkamer. Voordat ze zich omdraaide voor een nieuwe kus zag hij een trouwfoto hangen. Een foto met een jongere Katinka en een lange man. Hij had iets bekends, maar hij kon het niet plaatsen. Jammer dan, voor die kerel dat ik zijn vrouw ga naaien.

Kussend verkende ze, zover de kleding dat toeliet, elkaars lichaam. Katinka verraste zichzelf door het initiatief te nemen. Ze brak de kus af en maakte zich los. Ze ging zich voor hem uitkleden. Ze trok haar shirt uit, een groot formaat zwarte bh onthullend. Daarna maakte ze haar broek los en trok die uit. In haar slipje en bh keek ze hem aan.

“Nu jij,” zei ze.

Bob aarzelde even met uitkleden. Hij genoot van de aanblik van Katinka met haar grote borsten, flinke heupen en daartussen een smalle taille. Als een zandloper met bolle glazen. Hij schopte zijn schoenen uit en volgde haar voorbeeld. Zijn pik was hard en smachtte naar bevrijding. Hij trok al zijn kleren uit en keek tevreden omlaag naar zijn schuin omhoogstekende pik. Actiebereid, snoeihard en de voorhuid helemaal teruggetrokken. Je mag jochie, zei hij in gedachten.

Katinka keek geboeid toe. Ze was benieuwd naar zijn stijve pik. Als getrouwde vrouw zag ze alleen maar het exemplaar van haar man. Een paar maal had ze nieuwsgierig naar een pornofilm gekeken, de films wonden haar wel op, maar de gedachte dat het acteurs waren stoorde haar.

Ja, dacht ze, toen zijn erectie zichtbaar werd. Bij Joost miste ik dit de laatste jaren. Hooguit half hard en dan moet ik hem helpen om hard te worden. Ze kon het niet nalaten om te vergelijken. Die van Joost was langer dacht ze, vroeger ten minste. Maar de stijve van Bob leek dikker. Vooral zijn gezwollen eikel leek enorm dik. Ze haakte haar bh los.

Tsjonge, dacht Bob, wat een joekels! Het vlees golfde letterlijk tevoorschijn. Haar borsten overtroffen zijn verwachting. Bekroond met grote tepelhoven en haar tepels bleken echte spenen, die er om smeekten om in de mond genomen te worden. Haar borsten hingen, maar ze hingen prachtig. Hij pakte ze in zijn handen, tilde ze omhoog en hij bukte zich om een tepel in zijn mond te nemen.

Katinka genoot van de aandacht en de duidelijke waardering voor haar borsten. Terwijl hij met haar borsten in de weer was had ze zijn pik vastgepakt en ze begon die zachtjes te kneden. Ja, zeker dikker, dacht ze de eikel omvattend. Ze wilde hem in haar voelen. Ze haakte haar vingers in haar slipje om het omlaag te trekken. Bob staakte het liefkozen van haar borsten en keek nieuwsgierig toe, hoe ze haar slipje uittrok.

Ze deed niet aan scheren of waxen, ze was maar licht behaard. Soms, als haartjes haar hinderden, pakte ze de schaar. Wetende dat veel vrouwen tegenwoordig met kale of getrimde poezen rondliepen, was ze benieuwd hoe hij zou reageren. Hij stak direct zijn hand uit en streelde over haar vachtje om daarna met zijn wijsvinger over haar spleetje te aaien.

“Hm…, lekker nat.” zei hij. Gevolgd door een verrassend, “draai je eens om.”

Even schrok ze, hij zal toch niet afknappen op mijn dikke kont?

Bob wilde die lekkere geile billen bloot zien. Hij merkte dat ze aarzelde voordat ze zich omdraaide. Hij stapte om haar heen en liet zich op zijn knieën zakken om haar kont te bewonderen. Hij legde zijn handen op haar billen en masseerde het stevige vlees.

“Wat een heerlijke kont,” zei hij en hij drukte een smakkende kus op iedere bil.

Toen hij haar na het kussen van haar billen vroeg om voorover te bukken aarzelde ze niet. Ze vertrouwde hem, ze bukte niet alleen maar ze ging ook wat wijdbeens staan.

“God, wat een lekkere pruim,” zei hij en ze voelde hoe hij een vinger in haar schoof om haar kut te verkennen.

De vinger werd teruggetrokken en ze merkte dat hij overeind kwam. Van achteren? Dacht ze. Gevolgd door, oh nee, we moeten een condoom gebruiken. Ze kwam overeind en draaide zich om.

“Heb je een condoom bij je.”

Verdorie, dacht Bob, stomme zak. Dat ik daar niet aan gedacht heb.

“Nee, sorry, stom van me.” Wat nu, dacht hij, vingeren en aftrekken?

Katinka dacht na en herinnerde zich dat er nog condooms in huis waren. Ze was ze liever vergeten en had ze al een paar maal bijna weggegooid. Ze waren van ruim een jaar terug, uit de periode van de verzoening na zijn vreemdgaan. Hij had bekend dat hij al jaren fantaseerde over anale seks en aangedrongen om het te proberen. Ze wilde hem niet teleurstellen en had ingestemd, “zolang het geen pijn doet.”

Voor die poging had hij glijmiddel en extra stevige condooms gekocht. Het was niets geworden. Het deed niet pijn, het deed verschrikkelijk zeer, toen hij probeerde zijn lul erin te persen. Ze had gegild van de pijn en geweigerd om het met meer glijmiddel nog eens te proberen.

Haar in haar blote gat heen en weer zien lopen om de condooms te halen was een lust voor zijn ogen. Het bewegen van haar borsten en die lekkere geile ronde billen. Maar een condoom? Het was lang geleden dat hij met rubber om gevreeën had.

"Extra safe", stond er op de verpakking, dat zou wel heel dik rubber zijn.

Komen die rot dingen toch nog van pas dacht Katinka Ze giechelde om het stomme puntje van het condoom boven op zijn omhoogstekende pik. Ze pakte zijn in rubber gehulde geval vast en trok hem zo mee naar het bed. Ze had geen behoefte aan meer voorspel, ze wilde hem in haar voelen. Ze ging liggen en keek tevreden toe hoe hij op zijn knieën tussen haar benen kwam zitten. Ze voelde hoe hij die dikke eikel tegen haar spleetje drukte en hoe ze verder geopend werd toen hij naar binnen gleed.

Zo, die heeft er zin in. Met die gedachte liet Bob zich aan zijn pik meesleuren naar het bed. Daarna dacht hij minutenlang niet meer, hij neukte. Hij vergat het condoom en stootte op en neer. Ze kreunde zachtjes bij iedere stoot. Hij begon pas weer te denken toen hij voelde dat hij op springen stond. Zij eerst, dacht hij en hij vertraagde zijn ritme om het langer vol te houden. Zijn langzamere stoten en zijn afgewende blik, maakte dat ze in de gaten had dat hij zijn best deed om niet te snel te komen.

“Laat mij maar boven.”

Op zijn rug liggend, genoot Bob van haar ruiterkunst. Ze bereed hem rustig en zo kan hij het volhouden. Hij ving haar zwaaiende borsten in zijn handen en liet zich verwennen. Zwevend op het randje, keek hij toe hoe ze zich naar een orgasme werkte. Haar gezicht vertrok en ze gilde zachtjes tot ze haar bovenlichaam op hem liet zakken. Nu ik dacht Bob met zijn bekken omhoog stotend tot hij de ontlading van zijn stromende zaad voelde. Ze ging mee en gilde opnieuw.

Met het, door haar zorgzaam dichtgeknoopte condoom, op de vloer naast het bed, lagen ze stil naast elkaar. Bob worstelde met zijn gedachten. Geen spijt, maar wat zeg je in godsnaam, zonder dat het banaal klinkt, tegen een vreemde vrouw naast je in bed. Een vrouw die je net ontmoet hebt en waarmee je heerlijk hebt geneukt. Was het lekker?

Katinka, verbrak het zwijgen.

“Zo paashaas, doe je dit vaker?”

Dat maakte, dat Bob vertelde dat hij voor het eerst in zijn huwelijk vreemd gegaan was en dat hij ervan genoten had.

“Op deze manier wil ik het vaker doen.”

Zonder over haar huwelijk te praten vertelde Katinka dat het voor haar ook de eerste keer was dat ze vreemd ging en dat ze haar redenen had. Voordat Bob daarop kon reageren stelde ze voor om te douchen. Het werd samen douchen, waarbij Bob het initiatief nam om haar in te zepen.

Katinka liet het gebeuren en genoot van de aandacht voor haar lichaam die ze lang gemist had. Op haar beurt waste ze zijn edele delen en zijn billen. Hij had nog een verrassing, met extra aandacht voor haar poes. Hij draaide de douchekraan dicht en knielde voor haar. Na haar tussen haar schaamlippen gestreeld te hebben drukte hij een kus op haar poes. Ze rilde even van genot en keek omlaag. Ze zag zijn glunderende blik en ze knikte ja. Hij boog zijn hoofd weer naar haar toe en begon haar te likken. Ze genoot en had moeite om te blijven staan. Ze wilde gaan liggen en terwijl hij haar likte wilde ze zijn pik voelen.

Ze droogden elkaar af en tijdens het afdrogen nam ze even de eikel van zijn half harde pik tussen haar lippen. Het effect kwam direct, hij werd weer hard.

“Vrolijk paasfeest,” zei ze. “Jan Kees zou dit moeten zien, de verrijzenis van Jezus.” Ze likte over zijn paarse eikel voordat ze hem mee terug naar de slaapkamer nam.

Ze vroeg Bob om te gaan liggen en ze schikte zich boven op hem. Ze pakte zijn pik vast en sloot haar lippen over zijn eikel. Daar liet ze het bij tot ze voelde hoe hij zijn hoofd onder haar bekken bewoog en met zijn tong haar spleet zocht. Het bewegen van het puntje van zijn tong door haar spleetje beantwoordde ze door met haar tong om zijn eikel te cirkelen. Dat spoorde Bob aan om met zijn tong haar genotsknopje te zoeken en te likken. Hij stootte omhoog om meer van zijn pik in haar mond te krijgen. Ze werkte mee, ze opende haar mond en met zo veel mogelijk van zijn pik in haar mond begon ze hem te pijpen.

Hij deed het goed. Katinka genoot van zijn vaardige tong en liet zich meevoeren naar een nieuw orgasme. Ze voelde dat het een heftig orgasme ging worden en ze ging er zo in op dat ze vergat om verder te pijpen. Met haar lippen om zijn pik gilde ze bij de golven van genot die door haar lichaam schoten. Haar bekken schokte en Bob proefde hoe ze de controle verloor. Op zoek naar zijn verlichting begon hij omhoog te stoten in haar mond. Ze merkte dat hij ging komen en net op tijd trok ze haar mond terug. Na een laatste handbeweging kwam Bob. Hij spoot op haar hand en op zijn eigen buik.

Minuten later, op hun zij naar elkaar toegedraaid knuffelden ze elkaar. Bob vroeg zich af of er een vervolg in zou zitten en vertelde haar dat hij haar graag vaker zou zien. Katinka reageerde niet direct en toen ze reageerde was het heel behoedzaam.

“Het was lekker en goed zo.” “Ze wilde het laten bezinken,” zei ze “en rustig nadenken.”

Op weg naar huis dacht Bob aan het behaarde kruis van Katinka. Pasen en kruizen, het was een lekkere kruisgang geweest. Veertien statiën had de kruisgang, herinnerde hij zich ooit gelezen te hebben. Hij had er nu drie gehad. Hij boven, zij boven en likkend. Hij haalde het beeld terug, hoe ze voorover gebogen stond en hij naar haar sappige pruim keek. Als er een vervolg kwam dan werd de volgende halte van achteren.

Nog maar net thuis werd Bob gebeld door Peter, met de vraag, of het goed was gegaan met het Paashaas spelen.

“Vond je het leuk om te doen?”

“Nou nee.”

“Heb je je dan helemaal niet vermaakt?”

“Ach, sommige dingen waren wel leuk.”

En of hij de nieuwe directrice op de school ontmoet had.

“Leuk mens, vind je niet?”

“Ja wel aardig.”

“Wist je dat ze getrouwd is met Joost van Dijk, dat kamerlid van de SGP. Je weet wel, die fijne moraalridder die advertenties van overspel websites wil verbieden?”

“Nee,” dat wist Bob niet.

Na Bob’s vertrek wilde Katinka het bed weer netjes opmaken. Ze zag een paar vlekken. Haar eerste impuls was schoon beddengoed pakken. Ze dacht na en nam een besluit. Laten liggen en als hij morgen thuis komt en het ziet, dan...

"Joost mag het weten".

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(2)//blog2.4fingers.be/#post73

CARNAVAL

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, maart 29, 2018 13:37:50

CARNAVAL

Carnaval, ik had er niets mee en nu nog minder. Vaak heb ik horen zeggen dat het beeld dat Noorderlingen zoals ik van carnaval hebben niet klopt. Het gaat niet om dronkenschap, liederlijkheid of benevelde seks. Het zal allemaal wel waar zijn, maar toch maakte ik het mee. Het overkwam me en indirect was het de schuld van de buurvrouw, als zij niet...

In het plaatsje waar mijn vrouw en ik wonen is een carnavalsvereniging en er wordt een optocht gehouden. Ik had niets met carnaval en van de optocht was ik per ongeluk een keer toeschouwer geweest. Ik vond het maar een zielige vertoning, met vier of vijf wagens en een verbaasd kijkend publiek. Het hele gedoe zou, net als andere jaren, aan me voorbij zijn gegaan, ware het niet dat we nieuwe buren hadden. We waren verhuisd en onze nieuwe buren bleken fanatieke carnavalsvierders. Ieder zijn meug, dacht ik, toen ze vertelden over hun lidmaatschap van de carnavalsvereniging. Dit jaar liep het anders en hoe.

De buurvrouw had met de nieuwjaarsborrel al vol trots verteld dat zij dit jaar Prinses Carnaval zou zijn. Ik hoorde het aan en dacht, dat komt of door dat nieuwe gender-neutrale gedoe, of er zijn geen mannen meer die in zo’n zottenpak willen lopen. Ik vergat het voorval tot ik op een avond thuis kwam en mijn vrouw me verraste.

“Ik heb slecht nieuws voor je, we gaan dit jaar carnaval vieren.”

“Hee?”

De buurvrouw bleek ons uitgenodigd te hebben voor het plaatselijke feest en mijn vrouw had geen “nee” willen zeggen. Zo kwam het dat we ons in carnavalshemden van de Lidl hulden en naar het "feest" gingen. Bij het binnenlopen van de feestzaal voelde ik me behoorlijk opgelaten. Allemaal verklede mensen, in een vrolijke roes die ik niet deelde. Een blije steeds weer “Alaaf” roepende meute, die opgetogen applaudisseerde voor de Dansmariekes.

De buurvrouw kwam ons speciaal welkom heten. Ze bleek een knappe truc met haar borsten uitgehaald te hebben. Ik had haar in badpak in de gezien en zo ontdekt dat ze ongelofelijke hangtieten had. Het geheel bleek nu ingebonden en opgestuwd tot een imposant decolleté. Ondanks een paar snel achterovergeslagen pilsjes lukte het me niet om in de collectieve vrolijkheid mee te gaan. Alleen de tenenkrommende toespraak van buurvrouw, prinses ‘Marianne de Eerste’, kon me doen glimlachen. Een glimlach die snel verdween toen ik op het verkeerde moment “alaaf” riep en de mensen om me heen me verwijtend aankeken. Ik voelde me als de spreekwoordelijke kat in een vreemd pakhuis.

Mijn vrouw paste zich beter aan. Ze is geboren tussen de grote rivieren, dicht bij Brabant en ze heeft roomse ouders, dat leek te helpen. Ze huppelde vrolijk mee in de zoveelste polonaise. Ingeklemd, tussen een naar oud zweet ruikende man en een oudere dame liet ik me nog eens meeslepen. Ergens brak het lint en zo kwam ik achter een ongelofelijke dikke vrouw terecht. De vetrollen op haar heupen boden goed houvast. Achter me voelde ik handen die mijn kiel vasthielden. Bij een zoveelste slinger door de zaal zag ik achter me een aapje. Nieuwsgierig draaide ik mijn hoofd om het dier goed te bekijken. Het bleek een kleine vrouw in een apenpak. Er viel niet veel van haar te zien. Wel veel imitatie apenhaar, het pak liet alleen haar gezicht vrij. Een rond koppie met een spits neusje. Ze lachte naar me en schreeuwde, “gezellig he?” boven de muziek uit. "He Jacqueline, waar is de vaseline". Lafbek die ik was, knikte ik ja. Haar adem rook naar sigaretten en wijn.

Ik moest pissen en maakte me los. Voor de urinoirs stond een rij en de vloer verried dat niet alle bezoekers zorgvuldig konden richten. Ik besloot het een verdieping hoger in het feestcomplex te zoeken. Bukkend onder een lint over de trap, kwam ik boven bij een schone en heerlijk rustige herentoiletruimte. Terwijl ik stond te plassen en me afvroeg, hoe ik onopvallend voor het einde van het feest al naar huis kon gaan, ging de deur open. Ik plaste door en schudde op mijn gemak de laatste druppels er af, toen achter me een vrouwenstem klonk.

“Lukt het een beetje of heb je hulp nodig? Je staat je toch niet af te rukken he?”

Ik borg mijn pik op en draaide me om. Het was de apin en ze keek me lachend aan. Ik bekeek haar nu beter dan beneden in de feestzaal. Ze had iets vaags bekends, dat ik niet kon plaatsen. Was ik haar eerder tegengekomen? Haar lichaamsvormen werden door het apenpak verhuld. Wat voor aap was ze eigenlijk, Chimpansee of Baviaan? Ik stapte naar haar toe om de achterkant te bekijken. Geen rode billen, wel een staart. Vast een chimpansee. Zonder nadenken en waarschijnlijk ingegeven door mijn bierconsumptie flapte ik het er uit, “hulp nodig? Je mag best mijn staart vasthouden, dan hou ik jouw staart vast.”

Ze vroeg of mijn staart wel groot genoeg was om vastgehouden te worden zonder pincet. Ik keek naar haar kleine handjes en stelde voor om het te proberen. Het gevoel van beroering in mijn kruis maakte dat ik er vertrouwen in had. Het blijft een wonder hoe snel een pik zich met de juiste stimulans kan oprichten. Ondanks de achterover geslagen sloot bier voltrok zich het wonder. Ik maakte mijn net dichtgemaakte broek weer los en toonde mijn trots.

“Rock solid,” zou mijn Amerikaanse collega Kevin gezegd hebben.

Zonder iets te zeggen pakte ze mijn leuter vast en begon ze er aan te sjorren. Het was niet romantisch en zeker niet teder. Het was letterlijk afrukken. Op dat moment deerde me dat geenszins. De absurde situatie, om op een toilet door een wildvreemde vrouw in een apenpak bevredigd te worden, was erotiserend. Het maakte dat ik, ondanks het pijnlijke gesjor, snel kwam. Het kwam niet in me op om iets wederkerigs aan te bieden of te ondernemen, net zo min als waarschuwen. Ik spoot een paar forse klodders, die op haar hand, pols en de vacht op haar onderarm landden.

“Zo,” zei ze, “hij is klaar” en ze verdween in een toiletruimte. Ik hoorde hoe ze de deur afsloot. Beter als “dank je wel” roepen wist ik niet te verzinnen. Er kwam geen reactie. Bonobo, geen Chimpansee, dacht ik de trap aflopend. Terug in de zaal was er een nieuwe toespraak gaande met veel alaaf. Ik was klaar met het gedoe en zocht mijn vrouw op.

“Waar was je?”

“Even plassen.”

“Drink je niet te veel?”

Ik had al lang geleerd op dit soort retorische vragen geen reactie te geven. Mijn vrouw wilde nog niet naar huis, ze vond dat we dat niet konden maken. Gelukkig wilde ze nog wel wat drinken en zo kon ik op weg naar de bar een nieuwsgierig rondje door de zaal maken. Op zoek naar de hulpvaardige apin. Ik zag haar niet direct, wel zag ik een aap in Bokito formaat. Met wel een opvallend verschil, bij Bokito zit de massa in de schouders en bovenbenen, bij deze imitatie zat het in zijn buik. Nieuwgierig werkte ik me door de meute naar de gorilla. Dichterbij gekomen zag ik achter de gorilla mijn aapje, zoals ik haar in gedachten noemde. Ik was benieuwd of er nog witte vlekken in haar vacht zaten. Achter het stel langs lopend zag ik wat bleeks op de bruine vacht van haar arm glinsteren. Tevredengesteld wilde ik doorlopen naar de bar, tot ik een duw kreeg en tegen Bokito op botste. Het bier vloog uit zijn glas en ik zag de apin onthutst kijken.

“He Bokito, ouwe reus. Leuk apinnetje heb je,” stamelde ik, me snel omdraaiend op weg naar een nieuw pilsje.

In de koude nacht liep ik gearmd met mijn vrouw naar huis.

“Het was toch niet zo erg?” vroeg ze.

Nou, dacht ik, wat zachter was nog fijner geweest. “Nooit meer,” zei ik worstelend met de gedachte of het wel of geen overspel was, om je door een vreemde vrouw te laten aftrekken. Ik besloot dat het een incident was en geen overspel. Ik had haar niet aangeraakt en ik hoefde dus ook niets op te biechten. Trouwens biechten daar doe ik als ongelovige niet aan.

“In ieder geval een ervaring rijker,” zei ik naar waarheid.

Het was een paar weken later dat ik me laat op de zaterdagmiddag door mijn vrouw naar de supermarkt liet sturen.

“Als je daar toch bent koop dan gelijk bij de Kruidpleister een doosje Paracetamol.”

Na de boodschappen in de auto geladen te hebben liep ik naar de drogist. Na even zoeken vond ik het goede schap. Voorzien van een doosje Paracetamol sloot ik aan in de rij voor de kassa. Bijna aan de beurt keek ik naar de caissière. Verdomme, dacht ik, het is de apin. Aan de beurt gekomen legde ik het doosje voor haar neer. Zonder me aan te kijken begon ze haar verhaal af te steken.

“Bent u op de hoogte met het gebruik van dit...”

Ze keek me aan stokte en kleurde.

“Ja,” zei ik, “ik ben op de hoogte van het gebruik.” Met een dikke vette nadruk op de hele zin. Ze noemde het bedrag. Ik betaalde en na een niet beantwoordde knipoog liep ik gniffelend naar buiten. Jammer, dacht ik, dat ik dit niet met mijn vrienden kan delen.

Je leest het wel eens in de krant. "Edelachtbare, ik was me zelf niet. Het was of er een duivel in me was gevaren."

Het duiveltje in mij fluisterde me bij het starten van de auto een plannetje in. Ik stopte de motor, stapte uit en ging terug naar de winkel. Gelukkig zat ze nog achter de kassa. Met een pak van 12 stuks Classic condooms ging ik opnieuw in de rij staan. Er waren nog twee klanten voor me en ze had me gezien en zich kunnen voorbereiden.

“Mijnheer, mag ik u attenderen op onze 2+1 actie. Als u nu twee pakken "Feather Lite" condooms koopt krijgt u een derde pak gratis.”

Ik bedankte haar voor het advies en ging terug de winkel in, op zoek naar de grootverpakking actie condooms. Terug bij de kassa was ik de enige klant.

“Ga je een feestje bouwen?” vroeg ze bij het scannen van het artikel.

“Ja, ik heb pas een leuke vrouw leren kennen. Een vrouw met apenstreken.” Een oudere vrouw kwam naar de kassa geschuifeld.

“Mevrouw kunt u me helpen?”

Voordat ze antwoord gaf, fluisterde mijn hulpvaardige aapvrouwtje.

“We gaan zo dicht, over een kwartier op de magazijndeur kloppen.”

Na afgerekend te hebben liep ik in gedachten terug naar de auto. “Was dit verstandig, kon ik niet beter instappen, de motor starten en naar huis gaan? Mijn verstand zei “kappen,” maar het duiveltje in mijn hoofd werkte niet mee. Uit de verpakking haalde ik twee condooms, voor alle zekerheid en je weet maar nooit. De rest verstopte ik bij de reserveband. Ik wachtte een krap kwartiertje, voordat ik op de deur aan de achterzijde klopte. Er werd direct open gedaan.

“Je bent me nog wat verschuldigd,” zei ze. In het midden latend wat er van me verwacht werd, een potje vingeren, omdat ze me afgetrokken had of meer? Ze sloot de deur achter me af en dat gaf me eindelijk de gelegenheid om haar goed te bekijken. In het apenpak en achter de kassa was dat niet gelukt. Klein, tenger gebouwd met kort blond krullend haar. Ik vertelde haar dat ik graag mijn schuld wilde voldoen en vroeg of ik haar mocht kussen. “Ik ben nog nooit door een vrouw bevredigd die ik niet gezoend heb,” voegde ik er aan toe.

Na haar, “wat let je,” kuste ik haar. Eerst voorzichtig en toen de kus beantwoord werd intenser. Ze smaakte naar kauwgom en ze had een speels spits tongetje. Het werd een geil spel van twee tongen. Op een schaal van 1 tot 10 verdiende ze zeker een 8. Al tongend hadden we onze lichamen, voor zover ons lengteverschil dat toeliet, tegen elkaar gedrukt. Dat moest beter kunnen. Ik verbrak de kus, keek rond en tilde haar met haar billen op de rand van een paktafel. Ze begreep de bedoeling en ging wijdbeens zitten. Tussen haar gespreide benen staande bleken we keurig op gelijke kruishoogte te zijn. Ik kuste haar opnieuw en met mijn armen om haar middel, trok ik haar onderlichaam tegen de bobbel in mijn broek. Ze werkte mee door haar bekken te bewegen en dat voelde goed. Onder haar ruimvallende Kruidpleister blouse en giletje vermoedde ik een paar kleine borsten. Al tongend ging ik met mijn hand op onderzoek. Blouse uit de broek, hand er onder en zo kwam ik uit bij een paar in minicups verpakte borsten. Mijn poging om met mijn hand in haar bh te gaan werd afgebroken, doordat ze haar mond terugtrok en “wacht even,” zei. Ze knoopte haar blouse los en trok haar bh omhoog.

Meisjesborsten, dacht ik, naar een paar parmantige puntige kleine tietjes starend. Maar wel geil, met roze harde knopjes. Heel anders dan mijn vrouw die nogal voluptueus is. Ik bukte me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen en smaakte het genoegen om ze te voelen verharden. Ik likte er aan, zoog er op en rolde ze tussen mijn vingers. Ik trok mijn trui en T-shirt uit om de harde priemende knopjes tegen mijn borst te voelen. Dat ze mijn broeksriem losmaakte begreep ik als wederzijdse instemming. Ik keek haar aan.

Ze knikte “ja” en zei, “ik wil dat je me neukt. Maar schiet alsjeblieft op, we hebben niet veel tijd.” Onder andere omstandigheden zou ik nagedacht hebben of gevraagd hebben, “hoeveel tijd?” Maar ja, het geilheidsduveltje had nog steeds de leiding. Ik schopte mijn schoenen uit en trok mijn broek en onderbroek uit. Ze was bijna net zo snel als ik met het uittrekken van haar broek. Ik kon haar nog net helpen met haar slipje. Klein en dun was ze, met gelukkig wel een gewelfd vrouwelijk buikje en daaronder een licht behaarde pruim. Donkere haartjes, dus geen echte blondine.

Ze wipte zelf weer op de tafel en ik kwam tussen haar gespreide benen staan. Ze schoof wat naar de rand en ik boog mijn pik voor gaats.

“Ho,” zei ze, “waar heb je de condooms gelaten?” Tering, dacht ik mijn broek oprapend.

Voorzien van condoom lukte de tweede poging en hoe! Met mijn hand boog ik mijn leuter met dat stompzinnige condoom tuutje naar haar geopende spleetje. Ik stopte even om te kijken en te genieten van het langzaam binnendringen in een nieuwe omgeving. Ze had haast. Ze duwde haar bekken naar voren en mijn eikel verdween “floeps” in haar gulzige gleuf. Ook goed, dacht ik, mijn hele geval naar binnen duwend. In drie woorden samengevat: Nat en strak. Het was eeuwen geleden dat ik met een kapotje had geneukt en het idee stond me tegen. Maar eerlijk is eerlijk, ik vergat het condoom, het was heerlijk.

Om lekker diep in haar te stoten en haar daarbij niet over de tafel te duwen had ik mijn armen om haar magere lijf geslagen met mijn handen op haar billen. Haar kont vasthouden bracht me op een idee. Een standje van heel lang geleden. Uit de tijd dat ik meer trainde en mijn vrouw minder volume had. Ik schoof mijn handen onder haar billen. Ze begreep me direct, want ze sloeg haar armen om mijn nek, zodat ik haar kon optillen. Ze klampte zich aan me vast. Als een aapje, dacht ik. Geholpen door mijn ondersteunende handen begon ze op mijn pik op en neer te wippen. Met mijn vingers in haar billen geklauwd tilde ik haar op... en neer. Over de volle lengte van mijn apparaat schoof ze met die lekkere strakke masserende kut over mijn pik.

Ik was vergeten hoe geil en lekker dit standje was. Jammer dat er geen spiegel is, dacht ik. Alhoewel, kijken naar haar billen en hoe ze over mijn pik schoof, zou me waarschijnlijk direct hebben doen komen. We werkten ons beiden naar een orgasme. Ik deed mijn best om niet te vroeg te spuiten. Dat was moeilijk met de heerlijke massage die mijn pik door de wand van haar schede kreeg. Ze begon te kreunen. Om me even af te leiden en het zo langer vol te kunnen houden, keek ik over haar schouder naar kar met "Lady”s Ultra Plus" maandverband. Net toen ik dacht, nu komt ze en dan spuit ik, werd er op de deur van het magazijn gebonsd.

“Tanja! Ik ben het, doe eens open.”

“Shit! Mijn man.” Ze begon te worstelen om van mijn pik af te komen. Met nog maar een paar stoten te gaan probeerde ik haar tegen te houden. Onberekenbare apin, ze haalde uit en gaf me een klap in mijn gezicht.

“Laat me los klootzak,” siste ze. Om vervolgens met een lief stemmetje, “ogenblikje, ik kom er aan,” te roepen.

Ik liet haar los en ze werkte zich van mijn pik af. Ze trok haar bh omlaag en knoopte haar blouse dicht. Ze wees naar een hoek van het magazijn en op een commanderende toon fluisterde ze. “Schiet op, naar de wc en neem je kleren mee.”

Met mijn kleren onder mijn arm en een heen en weer slingerende dikke onbevredigde pik, blies ik de aftocht. Ik trok me terug in een van de twee toiletruimtes. In de haast liet ik de deur van de voorruimte open staan. Ik hoorde de magazijndeur openen.

“Ha, schatje van me, wat ben je vroeg,”

“Ja, het verkeer zat mee en ik kon snel lossen.”

Het was even stil en toen hoorde ik Bokito, zeggen. “Ik heb je gemist, kom eens.”

“Nee laat me snel even opruimen, dan kunnen we naar huis.”

Ik hoorde wat gerommel en toen.

“He Tan, heb je nu een mannelijke collega?”

“Nee hoezo?”

“Er staan hier een paar herenschoenen.”

“Ja, raar verhaal, die stonden van de week ‘s morgens buiten voor de deur. Ik heb ze toen maar binnen gezet, voor als iemand er om komt vragen.”

“Dure schoenen, zo te zien en ... mijn maat. Ik ga ze passen... Mooi die zijn voor mij.”

Een tijdje later.

“Tan kom eens, ik heb zin in je.”

“Laat me nou even.”

“Nee kom eens. Weet je nog dat we het hier gedaan hebben?”

Wat snibbig antwoordde ze. “Ja, maar toen waren we vijftien jaar jonger en deden we het vaker.”

Ik hoorde voetstappen en wat gerommel.

“Nee Kees, laat dat.”

“Goddomme Tan. Zie je wel, je hebt er zin in. Je bent hartstikke nat. Wacht even.”

Ik hoorde wat gerommel.

“Keeeeeees! Nee, straks thuis, misschien.”

“Kom op Tan, ik ben in maanden niet zo geil geweest. Voel eens. Ouderwets hard.”

Stilte en daarna opnieuw gerommel en het geluid van dozen die op de grond vielen.

“Je buik zit in de weg.” Er viel nog wat.

“Zie je wel, zo gaat het.”

Stilte. Ik vroeg me af in welk standje ze bezig waren. Hoe neuken een klein dun vrouwtje en een grote aap met een dikke pens?

“Oh Tan.”

“Ja neuk me Ben. Goed hard, zoals in het begin.”

Waarschijnlijk van achteren, besloot ik, maar dan moet ze wel ergens op staan.

Met gespitste oren en nog steeds met mijn kleren in mijn handen op de pot gezeten, volgde ik het gebeuren. Af en toe hoorde ik het geluid van op elkaar kletsende lichamen. Gadverdamme, hij wel de klootzak, dacht ik. Plus al snel veel gesteun en gehijg. Bokito Kees ging te keer als een beest. Nee meer als het spreekwoordelijke “hijgende karrepaard”. Ja lul, dacht ik met jaloers leedvermaak, dat komt er van als je altijd maar met je vette reet in een vrachtwagen zit. Straks begeeft je hart het. Mijn onbevredigde pik, die op de pot zittend gekrompen was, groeide weer. Verdomme!, dacht ik, hem in de hand nemend. Dan maar zo.

“Toe Ben, nog een paar harde stoten.

Hardere geluiden van op elkaar stotende lichamen.

“Oh, oh. ooooooh.”

Ze komt dacht ik, terwijl ik een laatste ruk aan mijn pik gaf en mijn sperma op de toiletvloer spoot.

Ik hoorde ze uithijgen en aankleden en ik hoorde hem zeggen dat ze het vaker moesten doen. Ze gaf geen antwoord, maar lachte wat schamper.

“Ik moet nog even pissen,” zei hij voordat ze weggingen. Snel deed ik de deur op slot en ik ging op mijn hurken op de pot zitten. Even later rammelde hij aan mijn deur.

“He Tan...”

“ Ja, een van de wc’s is kapot. Die houden we maar op slot.”

Terwijl naast me de pis in de pot kletterde dacht ik, pleur nu eindelijk eens op klootzak, ik moet naar huis. Het stel vertrok. Gelukkig, dacht ik, tot ik hem hoorde vragen.

“Moet je het alarm er niet op zetten?”

“Oh ja,” zei ze. “Bijna vergeten en op luide toon, “ze hebben pas nieuwe bewegingsmelders geïnstalleerd. Alles wat groter is dan een muis en beweegt wordt gedetecteerd.”

“Pieeeeeeeeeeep”

Klik, ... stilte.

Daar zat ik op de wc. Ik kreeg het koud en kleedde me aan. Ze zou nog wel terug komen. Maar hoe laat? Mijn telefoon lag in de auto lag. Niet dat het wat uitmaakte, want wie had ik kunnen bellen? Het gaf me ruim de tijd om na te denken over een goede smoes en hoe, zonder dat het opviel, op sokken thuis te komen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?

In aanbieding drie verpakkingen condooms “Feather Lite". Elke verpakking telt 33 condooms. Een verpakking is geopend en bevat slechts 31 exemplaren. P.O.T.K

De 2 gebruikte exemplaren als gratis toegift



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post71

JIJ BENT TOCH…

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers wo, maart 21, 2018 09:57:57

JIJ BENT TOCH…

Vroeger thuis bij Harrie hadden ze een buurman, Piet Verkerk. Piet had een timmerbedrijf en naast zijn werk had hij maar een hobby, begrafenissen. Piet stond er om bekend, dat als hij de kerkklok hoorde, hij zijn gereedschap liet vallen en achter de stoet aanging. Piet was waarschijnlijk daarmee de regelbevestigende uitzondering. Harrie had een pesthekel aan begrafenissen en crematies en moest, toen zijn moeder belde, aan de buurman van vroeger denken.

Zijn moeder belde en vertelde dat ze een probleempje had. Een nicht van haar was overleden en ze wilde naar de uitvaart plechtigheid. Door haar knieoperatie van een paar weken daarvoor was ze minder mobiel en ze vroeg of Harrie haar wilde brengen. Harrie wilde en hij kon het met zijn werk regelen. Dat maakte dat hij op een woensdagmiddag met zijn moeder naar het crematorium in Bilthoven reed.

Vooraf in de wachtruimte raakte zijn moeder op de gebruikelijke fluistertoon in gesprek met wat verre familie en Harrie keek om zich heen. Zo kwam het dat hij een vrouw naar zich zag kijken. Ongeveer zijn leeftijd en iets vaags bekends, dat hij niet kon plaatsen.

Tijdens de dienst, waar geen eind aan leek te komen, zat ze schuin voor hem en hij zag dat ze zich een keer omdraaide en glimlachend naar hem keek. Tevergeefs teisterde hij zijn geheugen, op zoek naar een ingeving of hij haar kende en zo ja waarvan.

Lang blond haar met een spoortje grijs in een vlecht. Ze droeg een donker broekpak en in de wachtruimte had hij gezien dat ze stevig was, maar zeker niet dik. Hij had haar jasje zien bollen over een stel opvallend grote borsten. Rond gezicht, blauwe ogen en een klein neusje. Geen uitgesproken knappe vrouw, wel een vrouw met uitstraling. Zelfverzekerd type en interessant, dacht hij. Harrie hield niet zo van grijze muisjes, hij vond haar aantrekkelijk.

Nadat de dienst eindelijk afgelopen was, probeerde hij zijn moeder snel mee naar de auto te krijgen. Helaas, ze was in gesprek met een kennis of verre verwant en ze stond op een kop koffie.

“Gezellig,” zei ze.

Jakkes, dacht Harrie, die het zat was en die zich een vorige gelegenheid herinnerde waarin hij de kleffe crematorium cake niet had afgeslagen. Met zijn moeder, achter een kop koffie, in een geanimeerd gesprek verwikkeld, verontschuldigde hij zich om naar het toilet te gaan. Op de terugweg naar zijn moeder stond ineens de blondine voor hem.

“Jij bent toch… Harrie?”

“Ook hallo,” zei hij, haar vragend aankijkend.

“Herken je me niet?”

“Help me eens.”

“Jopie de Klerk.”

Oei, dacht hij, ja natuurlijk. In gedachten verving hij het lange blonde haar door een kort kapsel. Haar verder opnemend, vielen vooral haar grote borsten weer op. Flinke borsten had Jopie aan het eind van de middelbare school ook al gehad, maar daarna waren ze zo te zien nog gegroeid. Nadat hij haar zo gemonsterd had, keek ze hem met een geamuseerde blik aan.

“En?”

“Verrek Jopie, dat is lang geleden. Laten we...”

Op dat moment tikte zijn moeder hem op de schouder. “Kom we gaan.”

“Ma, dit is Jopie de Klerk.”

“Ja, dat weet ik. Dag mevrouw,” en hij werd bijna meegetrokken door zijn moeder, die opeens een stuk beter ter been was. Verbaasd en lichtelijk geïrriteerd door het gedrag van zijn moeder handelde hij impulsief. Hij haalde een kaartje uit zijn zak en gaf dat met een ‘tot ziens’ aan Jopie. Zijn moeder had geen geduld tot ze het crematorium uit waren. In de gang barstte ze al los.

“Tot ziens! Ik mag toch hopen van niet. Die vrouw deugd niet.”

Naar de auto lopend dacht Harrie na. Jopie was de dochter van een autosloper. Op de basisschool had ze bij hem in de klas gezeten. Daarna gingen ze zonder nog klasgenoten te zijn naar de zelfde middelbare school. In die tijd maakte ze, net als hij, deel uit van een groep die gezamenlijk van het dorp naar de school in de stad fietsten. Hij herinnerde zich Jopie als een rustig meisje. De uitstraling van zelfverzekerdheid, die had ze toen zeker niet, ze was eerder wat bedeesd. Als hij het zich goed herinnerde, dan had hij eenmaal met haar gekust. Op zo’n puberaal feestje met spelletjes hadden ze getongd en daar was het bij gebleven. Hij was benieuwd wat zijn moeder over Jopie te vertellen zou hebben. Zijn moeder kennende en wetende wat voor verhalen ze oppikte, gokte hij op losbandigheid of overspel. Hij woonde weliswaar al lang niet meer in het dorp, maar via zijn moeder en zijn zussen bleef hij redelijk op de hoogte van de laatste roddels. Tot nu toe echter nooit over Jopie. De autosloperij bestond nog steeds, daar kwam hij vlak langs als hij op familiebezoek in het dorp ging.

Ma wilde haar verhaal kwijt. Ze trok het portier dicht en al voor ze haar gordel vast had begon ze te vertellen. Jopie bleek twee echtgenoten versleten te hebben. Een meer dan ik, dacht hij.

“De eerste, dat was die aardige jongen van de Bruin. Je weet wel?”

“Jan Willem?”

“Ja die. En terwijl ze getrouwd was hield ze het met een ander.”

Komt vaker voor, dacht hij, met zijn ex voor ogen.

“Die jongen van de Bruijn werkte bij haar in de zaak en toen ze gingen scheiden heeft ze hem de deur en de zaak uitgezet. Hij had toen van de een op de andere dag, geen huwelijk, geen huis en geen werk meer.”

“Wat voor zaak?”

“Weet je dat niet? Ze heeft de sloperij van haar vader overgenomen.”

Stoer, dacht hij, een vrouw met een sloopbedrijf.

Zijn moeder vervolgde met: “Er werken alleen nog maar buitenlanders. Ze schijnt ook in duistere zaakjes te zitten en met criminelen om te gaan.”

Harrie begon te lachen, “hoe weet jij dat?”

“Het hele dorp heeft het er over.”

Op zijn vraag of zijn moeder wist waarom Jopie bij de uitvaart was kreeg hij nog een stukje familiegeschiedenis te horen. Jopie bleek een tantezegger van de overledene en daarmee nog heel verre familie ook.

Met, “toch netjes dat ze er was,” deed hij een poging iets positiefs over zijn moeders lippen te krijgen. Ze reageerde er niet op. Wel zei ze even later, met een zuinig mondje “Ze is ook nog lepsies.”

“He?” zei hij

“Je weet wel, vrouwen die het met vrouwen doen.”

Hij begon te lachen, waarop zijn moeder kwaad werd en tot hij haar afzette demonstratief haar mond hield.

Na zijn moeder thuis gebracht te hebben voerde Harrie wat zakelijke telefoontjes. Op een rustige A1 met uitzicht op een nog saaie winters grauwe Veluwe dwaalden zijn gedachten af. De seizoenen wisselden, maar in het dorp was de roddel een constante factor. Dat maakte dat hij nadacht over de ontmoeting met Jopie. Leuke, aantrekkelijke vrouw geworden. Hoe zou ze er met die grote tieten in haar blootje uitzien en hoe stevig zouden die grote joekels zijn? Zou ze iets met zijn kaartje gaan doen? Harrie probeerde zich voor te stellen hoe het zou zijn, als hij in het dorp was blijven wonen. Wat voor verhalen zouden er dan over hem verteld worden. Het verhaal over Jopie had ongetwijfeld ook een andere kant. Met haar forse boezem voor ogen schoot hem een uitdrukking uit zijn jeugd te binnen, "een flinke bos hout voor de deur". Had hij tijdens het zoenen? Nee, dat zou hij zich zeker herinnerd hebben. In Harrie zijn ritme van werk en sport vervaagde de herinnering aan de ontmoeting. Het was twee weken later dat tegen de avond zijn mobiele telefoon rinkelde, onbekend nummer.

“Goedemiddag met Brands.”

“Hallo Harrie met Jopie.”

Omdat hij net bezig was een diepvries pizza uit de verpakking te halen, viel het kwartje niet direct.

“Met Jopie de Klerk.”

“Ha Jopie, leuk dat je belt.”

Ik ben nu in Deventer. Op je kaartje zag ik dat je hier woont. Ik heb hier een congres gehad en na een dag luisteren en praten heb ik zin om wat te gaan drinken. Heb je zin om...”

Zonder na te denken viel hij haar in de rede. “Ik kom er aan, waar spreken we af?”

Jopie bleek bij een vergadercentrum te zijn en ze bleek Deventer te kennen. Ze stelde voor om af te spreken in de "Heeren op de Brink". Harrie kende het eetcafé en vond het een prima keus. Pizza terug in de vriezer. Tanden poetsen en op naar de stad. Harrie besloot de fiets te nemen. Onderweg vroeg hij zich af wat voor ontmoeting het zou worden. Kletsen over vroeger, school, leraren en gemeenschappelijke bekenden? Eigenlijk had hij daar geen zin in. Er over nadenkend kwam hij tot de conclusie dat hij impulsief “ja” had gezegd in de hoop dat het op seks zou uitdraaien. Zijn laatste langere relatie was al een half jaar voorbij en het gedoe met daten had hij er aan gegeven. Hij was er helemaal klaar mee, om een avond te spenderen aan kansloze gevallen en belangstelling te veinzen bij maar doorzeurende types. Afgezien van een “one night stand” met zijn slechtste seks ooit, stond hij al maanden droog. Even nog dacht hij aan zijn moeder en haar opmerking. ‘Die vrouw deugt niet.’ Hij realiseerde zich dat de afspraak met Jopie daardoor extra aantrekkelijk werd.

Ze stond niet voor de deur van het café. Buiten wachten of naar binnen gaan? Fiets op slot en naar binnen. Ze zat al binnen, aan een tweepersoons tafeltje met een telefoon aan haar oor. “Ja dat is goed, ja dat zeg ik toch. Gewoon doen!”

Ze beëindigde het gesprek en stond op om hem een hand te geven. Een stevige handdruk. Hij constateerde tevreden dat het niet zo’n handdruk was, waarbij je op afstand werd gehouden. Dit keer droeg ze geen zakelijk broekpak, maar een jurk in herfsttinten. De jurk accentueerde haar grote borsten. Hij deed zijn best om er niet te lang naar te staren.

Jopie beet de spit af door, al voordat ze wat besteld hadden, te beginnen over het op zijn kaartje vermeldde beroep. ‘Actuaris,’ gelukkig hoefde hij niet uit te leggen wat een actuaris doet. Ze vroeg hoe hij in zo’n beroep terecht was gekomen.

“Is dat geen saai werk?” Voegde ze er nog aan toe.

Harrie vertelde haar de korte versie. Hoe hij na een studie wiskunde niet briljant genoeg was voor een academische carrière en een leven als wiskundeleraar, voor een klas met pubers, niet zag zitten. Zo was hij bij een verzekeringsmaatschappij terecht gekomen. Hij vertelde haar niet dat hij daar zijn ware roeping had ontdekt. ‘Problemen oplossen,’ dat is wat hij de laatste tien jaar deed. Op zijn kaartje stond nog steeds actuaris en als zodanig liet hij zich soms nog inhuren. Vaker werd hij echter ingehuurd voor lastige zaken, zoals vermoedens van fraude bij schades. Een van zijn opdrachtgevers noemde hem ‘de klusjesman’. Zolang ze zijn riante uurtarief betaalden vond hij dat prima. Sommige van zijn opdrachtgevers stelden het op prijs als hij op zijn facturen niet de ware aard van de uitgevoerde werkzaamheden vermeldde. Actuarieel advies was dan een mooi eufemisme. Voordat hij wat kon vragen kwam ze terug op hun ontmoeting in het crematorium.

“Ik zag je moeder lelijk kijken. Ze zal wel geen aardige dingen over me verteld hebben.”

Hij begon te lachen. “Nee dat zeker niet. Wil je weten wat ze vertelde?” Jopie knikte.

“Daar komt het, in volgorde. Twee gestrande huwelijken, overspel, arme Jan Willem en louche contacten.”

Ze keek hem onthutst aan. Gelukkig begon ze daarna te lachen. “Het is nog erger dan ik dacht. Ik wist dat er veel over me gekletst werd, maar dit...”

Hij brandde van nieuwsgierigheid om te vragen hoe het echt zat, maar wist zich in te houden. Ze zag of de nieuwsgierigheid in zijn gezicht of ze wilde haar verhaal kwijt.

“Wil je weten wat er van waar is?”

Hij knikte.

“Mijn scheiding van Jan Willem.”

Daarop volgde Jopie ’s verhaal. Na de middelbare school had ze een HBO opleiding laboratoriumtechniek gedaan en was ze gaan werken. Jong getrouwd en Jan Willem was bij haar vader in de zaak gekomen. Ze had nooit verwacht dat ze de sloperij zou overnemen. Haar broers hadden geen belangstelling voor de zaak en met Jan Willem in de zaak leek het goed te gaan. Tot haar vader plotseling overleed en ze bij de afhandeling van de nalatenschap zicht kreeg op de financiën van het bedrijf.

“Weet je,” zei ze, “Jan Willem had de zaak jarenlang besodemieterd. Hij was de boekhouding voor Pa gaan doen en had veel geld uit het bedrijf gehaald.”

“En jij had niets gemerkt?”

“Nee,” zei ze. “Als hij dure dingen had gekocht of zo, dan was het me wel opgevallen. Wel was hij veel ‘voor de zaak’ op pad. Toen ik alles ging uitzoeken en hem confronteerde met het verdwenen geld bleek hij een gokverslaving te hebben.”

Hij knikte, zo iets had hij wel vaker gehoord.

Ze vervolgde haar verhaal en vertelde, dat toen Jan Willem aan het opbiechten was er nog veel meer uitkwam. “De klootzak ging ook nog naar de hoeren. En dat in de tijd dat ik pillen slikte om zwanger te kunnen worden.” Ze had een scheiding geëist en hem gedwongen om ontslag te nemen in ruil voor geen aangifte. Daarna vroeg ze naar zijn leven. Ze bleek te weten dat hij gescheiden was. Ook dorpsroddel?

Op dat moment waren ze al een tweede drankje toe en ze besloten om ook eten te bestellen. Al pratende legde Jopie af en toe haar hand op zijn arm om iets te benadrukken. Harrie herinnerde zich dat niet van hun schooltijd, ze was toen veel afstandelijker. Hij merkte dat hij het prettig vond. Sterker nog, haar hand op zijn blote onderarm maakte dat hij het warm kreeg. Ze aten, ze dronken en ze kletsten. In de loop van de avond vertelde ze dat ze geen twee keer gescheiden was. Wel was er een vriend geweest en dat was uitgeraakt.

Over haar bedrijf vertelde ze over de forse schulden waar ze mee begon en dat de bank de stekker er uit wilde trekken. Ze wilde niet, dat wat haar vader had opgebouwd, zo zou eindigen. Ze had haar baan opgezegd, een tweede hypotheek op haar huis genomen en was de sloperij gaan leiden. De schulden waren nu afgelost en ze had haar broers uitgekocht. Harrie zag haar stralen, toen ze dat vertelde.

Geboeid door haar verhaal, vroeg Harrie, “en nu.”

“Nu heb ik twee nieuwe problemen. Ik wil uitbreiden en daarin word ik enorm tegengewerkt en ik kan geen goede medewerkers vinden.”

Ze bleek die dag in Deventer een bijeenkomst gehad te hebben met haar branche vereniging over de opleiding op de ROC ‘s voor autotechnici en een specialisatie voor auto-demontage. Ergens in dat deel van het gesprek had ze haar hand even op de zijne gelegd. Harrie voelde beroering in zijn kruis en de opmerking van zijn moeder over haar geaardheid schoot hem te binnen. Toen ze haar hand terugtrok keek hij haar aan. Iets te nadrukkelijk, ze onderbrak haar verhaal en vroeg: “Is er iets.”

Geheel naar waarheid zei hij dat hij het leuk vond om, terwijl ze praatte, naar haar te kijken.

“Wat ben jij een charmeur geworden, zeg. Waar was ik met mijn verhaal?”

Jopie had geen spijt dat ze hem wat impulsief gebeld had. Ze had behoefte aan gezelschap en ze was na de ontmoeting nieuwsgierig naar hem. Ze genoot van hun gesprek. Waar het haar soms stoorde als mannen naar haar borsten staarden vond ze leuk om te zien hoe zijn blik soms afdwaalde en hoe hij dan zijn best deed om haar weer aan te kijken. Vroeger al vond ze hem stoer en dat had hij behouden en in contrast daarmee had hij af en toe nog iets jongensachtig. Dan zag ze de puber die ze vroeger kende. De avond vloog voorbij en Jopie leegde haar wijnglas in het zelfde tempo als Harrie zijn bierglas. Het was een uur of elf toen ze aankondigde dat ze naar huis ging. “Eerst nog even naar het toilet,” zei ze.

Ze stond op en greep de tafel vast. “Oeps, iets te veel wijn.”

Die gaat geen auto rijden, dacht Harrie.

Hij stond op en liep met haar mee naar de toiletten. Galant, dacht ze toen hij de deur van het damestoilet voor haar opende. Daarna verraste hij haar. Hij keek naar binnen en zag niemand in de voorruimte. Hij stapte achter Jopie aan naar binnen en kuste haar onverwacht op haar mond.

“Sorry, dit wilde ik al een uur doen.”

Ze hoorden een toilet doortrekken en gemorrel aan de sluiting van een van de toiletten. Met een knipoog liet hij haar los om terug naar hun tafel te gaan. Jopie nam er de tijd voor en op de pot zittend dacht ze na.

Stel dat hij wil vrijen, ga ik dan met hem mee? Ze dacht aan haar voornemen van jaren terug. Nooit op de eerste afspraak. Nou ja, dacht ze met Petra was ik ook niet zo consequent. Ze nam een halfslachtig besluit, afwachten wat hij zou doen en dan besluiten. Laffe muts, dacht ze. Terugkomend van het toilet vertelde Jopie dat ze besloten had om niet te rijden. Ze wilde een hotelkamer boeken.

“Onzin,” zei Harrie. Ik heb ruimte zat, je kan bij mij slapen.”

Jopie dacht na, met een rimpel in haar voorhoofd. Na een paar seconden zei ze, “dat is aardig van je. Heb je dan een logeerkamer?”

“Twee,” antwoordde Harrie. “Je kan kiezen.”

De auto van Jopie bleek nog bij het zalencentrum te staan. Nadat Harrie, onder protest van Jopie, afgerekend had, stapten ze op de fiets. Jopie zat schrijlings achterop met, voor steun, een arm om Harriezijn middel. Na een paar minuten klonk het vanaf de bagagedrager, “Ik heb koude handen.”

“Je mag ze onder mijn jas opwarmen.”

Jopie aarzelde niet. Harrie voelde hoe ze haar handen onder zijn jas schoof en dat een van haar handen laag op zijn buik kwam te rusten. De snelle kus, haar mee naar huis nemen, de hand onder zijn jas en denken aan haar borsten, zijn pik werd er wakker van.

Zijn stille fantasie werd verstoord door een vraag.

“Of Harrie zich nog herinnerde dat ze eerder bij hem achterop de fiets had gezeten.”

“Nee,” zei Harrie, “wanneer was dat?

Jopie vertelde over een lekke band op weg naar school en dat ze toen bij hem achterop mocht. Hij herinnerde het zich niet, maar ingegeven door de hand op zijn buik zei hij.

”Ik herinner het me niet, maar als je me toen net zo had vastgehouden, dan had ik het me zeker herinnerd.”

“Zo?” vroeg ze, zijn shirt uit zijn broek trekkend en met haar vingers door het haar op zijn buik woelend.

“Ja, zo zeker.”

Ze wilde haar hand weghalen.

“Laat daar maar, je kan je handen zo beter opwarmen.”

Met haar beide handen onder zijn shirt reden ze, ieder in gedachten, verder.

Niks logeerkamer, dacht Harrie.

Logeerkamer of zijn bed, dacht Jopie. "Nooit de eerste afspraak", het refrein zat nog in haar hoofd. Nou ja, eerste afspraak, ik ken hem al veel langer.

Zo’n zestig kilometer daarvandaan reed Jozef Venema over de provinciale weg langs het dorp. Bijna thuis dacht hij. Hij hoopte dat zijn vrouw al naar bed was dan hoefde hij minder uit te leggen. Tevreden dacht hij terug aan de afgelopen avond. De vergadering met het provinciaal partijbestuur was goed verlopen. Zoals hij zich had voorgenomen, was het hem gelukt om met een smoes eerder weg te komen. Dat had hem de tijd gegeven om langs Club Privé te rijden. Hij had er naar uitgekeken en vooral naar de magere Roemeense. Ze was er en ze had tijd voor hem. Het was heerlijk geweest. Alleen al die kleine harde puntige tieten met die grote bruine tepels, daar werd hij geil van. De hangende borsten van Martha deden hem na tien kinderen niets meer. Als hij zijn mond wijd open sperde dan kon er een heel Roemeens tietje in. Ze zei altijd in haar gebroken Nederlands dat ze dat fijn vond. En dan haar lekkere kale strakke kutje. De schaarse gelegenheden dat hij het nog met Martha deed, dan was het alsof zijn pik een zwemdiploma nodig had. Hij moest er in zichzelf om lachen. Jammer dat ze zo moeilijk over een condoom deed, zelfs bij het pijpen wilde ze dat hij een condoom om had. Haar aanmoedigen maakten het wel goed. Hij probeerde hardop haar hoge stem en accent te imiteren.

"Voouittt Josefff stoooten. Ohhhh Josefffff, wat lekkerrrrr.” Martha hield tijdens de seks altijd haar kaken op elkaar.

Hij overwoog om het Roemeense sletje samen met een vriendin bij hem thuis uit te nodigen. In een vakantie als Martha met de kinderen bij haar ouders ging logeren. Een feestje met twee hoeren, zo’n triootje zoals hij wel eens op Internet bekeek. De wijven moesten dan wel in het donker komen en vertrekken. Niet meer dan twee, hij moest ze in de gaten kunnen houden. Dat soort vrouwen steelt als de raven. In gedachten verzonken miste hij bijna het zijweggetje langs de autosloperij. Die verrekte sloperij, het verstoorde zijn fijne herinnering aan het neuken met de Roemeense. Het was hem een paar jaar terug gelukt om een vergunning te krijgen om op agrarische grond te bouwen. Hij had slim gebruik kunnen maken van de regeling voor landgoederen. Hij was toen nog gewoon raadslid, maar hij wist de weg. Nu als wethouder deed hij zijn best de sloperij weg te krijgen. Het bedrijf verpestte zijn uitzicht en soms hoorde of rook je wat luchtjes als je in de tuin was. Het viel nog niet mee om ze weg te krijgen. Hij was nog maar net wethouder, toen hij hoorde dat de vergunning voor een uitbreiding al bijna klaar lag. Hij had de verantwoordelijke ambtenaar op zijn flikker gegeven en opgedragen om uit te zoeken hoe ze de uitbreiding konden stoppen. Milieu effect rapportage bleek de toverformule, daar was dat wijf een tijd mee bezig geweest. Trouwens, dat hij haar hand in hand met een andere vrouw had zien lopen hielp ook mee. De gemeenschap hier hield niet van homofielen. Hij had het ijverig rond verteld. Hij was er. Gelukkig was het licht al uit, als Martha sliep, hoefde hij ook haar gezeur over die late vergaderingen niet aan te horen.

Harrie opende zijn deur en ging opzij om Jopie voor te laten. Hij keek naar haar rug en haar vlecht. Hij probeerde zich voor te stellen hoe ze er bloot uit zou zien. Haar stevige billen, haar slanke middel en dan die vlecht op haar blote rug. Hij had een stijve en die wilde hij graag met haar delen. Jopie had op de fiets haar besluit genomen. Bij het plagen met haar hand onder zijn shirt vermoedde ze dat hij een stijve hand. Met moeite had ze zich ingehouden om dat te onderzoeken. Laat hem maar komen.

Harrie wist zich nog te beheersen tot nadat ze hun jassen opgehangen hadden en de woonkamer inliepen. Hij sloeg zijn armen om haar heen en kuste haar. Het was geen voorzichtige gestolen kus zoals in het restaurant. Er was geen aarzeling. Hij hield haar stevig vast en ze voelde zijn tong tegen haar lippen. Ze opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar in een tango, waarin ze om de beurt leidden. Zijn handen gingen over haar lichaam en het waren geen halfslachtige strelingen, maar een stevig vastpakken van haar borsten en haar billen. Haar handen deden niet voor de zijne onder, ze pakte zijn kont vast en haar handen klauwden door de stof van zijn broek in zijn billen. Toen hij ruimte maakte om haar borsten te pakken en ze door de stof van haar kleding heen te kneden, had ze zijn stijve pik vast door de stof van zijn broek heen. Ze deelden de zekerheid dat ze seks met elkaar wilden en dat het hevige hartstochtelijke seks moest worden.

Ze kleedden elkaar uit, waarbij Jopie een voorsprong nam. Waar Harrie nog in de weer was, om onder haar omhoog geschoven jurk, haar panty en slip omlaag te stropen, had zij zijn riem al los. Zijn gulp ritste ze open en ze trok zijn broek, samen met zijn onderbroek omlaag om met twee handen zijn stijve vast te pakken. Het ging Jopie niet snel genoeg. Ze toonde haar haast door hem even los te laten en al haar kleren uit te trekken. Harrie volgde haar voorbeeld. Hij stopte met zijn shirt nog aan om haar ontblote borsten te bewonderen. Groot, lichtjes hangend, met grote tepelhoven en priemende roze puntjes. Hij legde zijn handen onder haar borsten, lichtte ze op en nam beurtelings haar tepels tussen zijn lippen. Daarna trok hij snel zijn shirt uit om de blote joekels tegen zijn borst te voelen.

Hij wist precies wat hij met haar wilde en zij deelde zijn zekerheid, neuken. Ze voelde zich ongelofelijk geil en vrij om aan te geven hoe ze geneukt wilde worden. Er was geen twijfel. Ze liet zich zachtjes naar de bank duwen en daar nam ze het initiatief over. Ze liet hem zitten om zich vervolgens schrijlings over zijn pik te laten zakken. Ze bereed hem. Harrie genoot van de voor zijn ogen bewegende borsten en de streling van de wand van haar schede over zijn pik.

Jopie, met sinds lange tijd, weer een warm kloppend lid in haar, genoot door heen en weer over zijn pik te schuiven. Rustig aan doen om het heerlijke gevoel te rekken lukte haar niet. Op zoek naar een bevrijdende climax bewoog ze steeds wilder.

Harrie voelde zijn zaad borrelen, het leek wel of ze het uit hem pompte. Hij wendde zijn blik van haar borsten af, hij probeerde aan een rotklus te denken. Het werkte niet en toch wilde hij niet voor haar klaarkomen. Het lukte hem net op tijd haar wat naar achteren te duwen en zijn pik uit haar heerlijke gulzige zompige kut te trekken. Hij zag haar teleurstelling. Hij kuste haar en legde zijn probleem uit. Jopie liet zich nieuwsgierig naar wat hij plan was overreden om te gaan liggen.

Tussen haar benen knielend pakte hij zijn pik vast en stuurde de gezwollen eikel tussen haar schaamlippen en tegen haar kittelaar. Hij gebruikte zijn eikel om haar kittelaar te strelen. Jopie vond het heerlijk, ze liet zich wegglijden in het genot, dat nog verhoogd werd door zijn vrije hand die een tepel streelde. Ze voelde dat ze op het randje van een orgasme zat.

“Nu er in en stoten.”

Ze gilde en daarna was er een explosie van genot. Ze was zich niet bewust dat ze krijste. Het leek of er iets diep in haar ontplofte en het ging als een schokgolf van genot door haar hele lichaam. Als vuurwerk, een raket die opstijgt, explodeert en vurige kleurrijke ballen de hemel instuurt. Ballen die op hun beurt weer explodeerden en...

Heel langzaam ebde het weg.

Ze keek hem aan en wilde iets zeggen. Ze slikte het in toen ze voelde dat hij weer begon te stoten. Ze zag zijn gezicht vertrekken en ze voelde hoe het vuurwerk terugkwam.

Harrie hoorde haar weer gillen en na een laatste diepe stoot hield hij het niet meer. Er kwam een geweldige eruptie, gevolgd door een gevoel van bevrijding. Hij liet zich op haar zakken om zo na te genieten. Het was Jopie die het eerste sprak.

“Hm…,” zei ze. “Ik wist het! Weet je nog dat we een keer gekust hebben?”

Harrie vertelde dat hem dat in het crematorium te binnen was geschoten.

“Je was wel een ongelofelijke zak toen.”

“Hee?”

“Ja! De dagen daarna keek je me niet meer aan. Je kletste alleen maar met de jongens over brommers en voetbal.”

Harrie kuste haar. “Dat spijt me nu met terugwerkende kracht enorm.”

In het landhuis was het Josef niet gelukt om stilletjes thuis te komen en naast een slapende Martha in bed te kruipen. Martha wachtte hem in de woonkamer met een boek op schoot op.

“Eindelijk!” zei ze. “Waarom duren die vergaderingen altijd zo lang?” Ezra ‘s tandjes komen er door en ik heb de hele avond met hem opgezeten. Hij bleef maar doorgaan. “Waar is mijn papa, ik wil mijn papa.”

In Deventer was Harrie wat overeind gekomen om zijn gewicht van Jopie te tillen. Op zijn vraag “douchen of slaapkamer?” reageerde ze met, “en je twee logeerkamers dan?”

Hij liet haar voorgaan zijn slaapkamer in. Haar achterzijde was net zo geil makend als hij verwachtte. De blonde vlecht op haar blote rug. De aftekening van de zomerzon rond haar badpak was nog net zichtbaar. Haar smalle taille met daaronder haar stevige ronde billen. Op de slaapkamer van Harrie werd het een ontdekkingstocht van handen en monden. De druk was van de ketel en ze genoten van de zoektocht naar elkaars genotsplekjes. Ze gaven en namen om uiteindelijk heerlijk rustig de liefde te bedrijven.

Voor het inslapen lagen ze lepeltje lepeltje met Harrie ’s arm over haar heen en zijn hand op een borst. Hij kon er geen genoeg van krijgen om ze te koesteren.

“Jopie?”

“Hm…”

“Als ik toen geweten had.”

“Wat geweten?”

“Dat het zulke joekels zouden worden.”

Jopie lachte. “Ik moet je wat bekennen.”

“Nee, ze zijn puur natuur, dat voel ik.”

“Iets anders. Als ik toen geweten had dat hij zo zou groeien.”

“He?”

“Je pik!” Anneke de Vries en ik hebben Peter Swarts, jou en nog een jongen een keer beslopen bij het zandgat. Het was in de eerste of tweede klas en jullie waren je daar achter de bosjes aan het aftrekken.” Anneke begon toen hard te giechelen en ik was bang dat jullie ons in de gaten hadden. Gelukkig waren jullie te druk met jezelf.”

De volgende morgen ontbeten ze na een gezamenlijke douche met een voortgezette ontdekkingstocht. Jopie naar haar auto brengend zette Harrie een vervolgstap met de vraag.

“Hoe gaan we verder.”

Jopie, dacht even na. Door ‘hoe’ te zeggen ging hij er vanuit dat er een vervolg kwam. Dat wilde ze ook, maar eerst moest ze eerlijk zijn en zijn verwachtingen temperen. Ze vertelde hoe ze twee jaar terug Petra had ontmoet. “Een leuk wijf, die onderdelen voor een oude Saab kwam kopen.”

Hoe ze aan de praat raakten en dat Petra nog een keer terug kwam. Dat ze nooit seksuele gevoelens voor vrouwen had gehad en pas door Petra ontdekt had dat ze bi was. “We laten elkaar vrij. Petra noemt dat polyamorie.”

De bekentenis weerhield Harrie er niet van zich voor het komende weekend te laten uitnodigen. Sterker nog het intrigeerde hem. ‘Polyamorie,’ hij had de term nog nooit eerder gehoord, maar waarom niet. Met monogamie en huwelijkstrouw had hij geen goede ervaring.

In haar auto dacht Jopie aan de voorgaande nacht. Het was heerlijke seks geweest en ze dacht aan Petra. In hun relatie was het een ongeschreven regel om niet te praten over de seks met andere partners. Ze ging die regel breken, ze ging Petra over de seks met Harrie vertellen. Sterker nog, ze dacht er over om Harrie met haar te delen. Hoe zou het zijn om met zijn drieën te vrijen. De gedachte maakte dat ze nat werd. Ze ging wat achter het stuur verzitten. Niet naar de zaak, eerst maar thuis langs om schoon ondergoed aan te trekken. In de drukte van het ochtendverkeer fantaseerde ze over wat ze met hem wilde doen, als hij zaterdag op bezoek kwam. Bij Amersfoort in de file tot stilstand gekomen keek ze opzij. In de auto naast haar staarde een man naar haar. Je moest eens weten waar ik aan dacht.

De zaterdag daarop ging Harrie ‘s middags bij zijn moeder op zoek. Hij ging bijtijds weer weg om vroeg bij Jopie te zijn. Ze had beloofd voor hem te koken. “Met toetje,” had ze met nadruk gezegd. In plaats van een opgewekte Jopie trof hij haar in een duidelijke mineurstemming aan.

“Oh, je bent er al.”

Zijn begroetingskus, plat op de mond, werd niet beantwoord. Harrie vroeg zich af wat er na hun hevige seks en het afscheid gebeurd was. Had hij iets nagelaten? Hij kon niets bedenken. Hooguit dat het galant geweest zou zijn, als hij met bloemen of zo op de stoep had gestaan. Hij vroeg het en tot zijn verbazing zag hij tranen in de ogen van de sterke zakenvrouw komen.

“De klootzak!” zei ze en toen kwam het hele verhaal er uit.

De aanleiding van haar stemming was een brief die ze die morgen van de gemeente had ontvangen. Een afwijzing op haar uitbreidingsplan. Ze liet hem de brief lezen. Volgens Jopie kwam het allemaal door ene Jozef Venema. Rijk geworden in de ICT, met software die hij vooral aan christelijke instellingen sleet. Hij was een jaar of tien terug in het dorp komen wonen. Eerst in een villa aan de rand van het dorp en later had hij iets protserigs nieuws gebouwd. Hij was voor een christelijke partij direct actief in de plaatselijke politiek. Eerst als gemeenteraadslid en sinds een jaar als wethouder.

“Toen die smerige fijne klootzak een paar weilanden achter mijn zaak voor zijn landgoed kocht en wilde gaan bouwen, toen had ik bezwaar moeten maken. Ik dacht toen, leven en laten leven. God wat stom van me.”

Waar eerst Jopie ’s vader en later Jopie altijd medewerking van de gemeente hadden gehad, was dat veranderd sinds Venema wethouder was. Haar uitbreidingsplan werd nu aan alle kanten gesaboteerd. Via een bekende op het gemeentehuis wist ze dat de wethouder er achter zat. Ze had echter moeten beloven dat ze de naam van die klokkenluider nooit zou noemen.

“Die Venema wil me daar weg hebben.”

Achteraf had ze ontdekt dat rond de tijd dat Venema zijn bouwvergunning had, de roddels over haar begonnen waren.

“Oh, vroeg Harrie, heeft hij je misschien ooit met je euh…, vriendin Petra gezien?”

“Ja en nu vertellen ze dat ik lesbisch ben. Waarom vraag je dat?”

“Nu weet ik waar mijn moeder haar wijsheid vandaan komt.”

“Dat had je me nog niet verteld.”

“Nee, ik geloof niet alles wat mijn moeder vertelt.”

Uit Jopie ’s verhaal bleek dat Jozef een goed christen was door goed voor zijn akker te zorgen. Het grote landhuis werd gedeeld met een bijna constant zwangere vrouw en 10 kinderen. In leeftijd variërend van een jaar tot een jaar of achttien. Haar verhaal delen had geholpen. Ze vrolijkte wat op en ging koken. Met een biertje in de hand keek Harrie toe en hij dacht na.

“Heb jij een pc die ik mag gebruiken?”

Hij verdiepte zich op Internet in de regelgeving voor bouwen in het buitengebied en landgoederen.

“He Joop. Kan je vrij wandelen op het terrein van die Venema?”

“Nee, er staat een hek om en de poort is altijd dicht. Hoezo?”

Harrie vertelde haar dat hij gelezen had dat landgoederen deels voor wandelend publiek opengesteld moeten zijn. “Hij ging zich er verder in verdiepen”, zei hij.

Het eten was klaar en Jopie bleek een prima kok. Onder het eten vertelde Harrie wat hij bedacht had om Venema aan te pakken. “Allereerst de openstelling van zijn terrein. Als dat voor hem van toepassing is, dan kan je hem daarop pakken.” Harrie stelde voor dat hij dat zou doen met een ingezonden brief onder zijn naam bij een regionale krant. Vervolgens het stukje uitknippen en verspreiden onder de plaatselijke politici. Dat moest geheid heibel voor Venema gaan opleveren. Hij vertelde iets meer over zijn opdrachten van de laatste jaren en sloot dat af met. “Mijn mensbeeld is er niet rooskleuriger van geworden. In mijn ervaring schuilt er in veel mensen een sjoemelaar. Dat zal zeker gelden voor die Venema. Die heeft vast wel iets te verbergen. We moeten alleen ontdekken wat. Als je nu eens camera ’s laat plaatsen? Vanaf jouw terrein, een gericht op de toegangsweg naar zijn huis en een op zijn huis. Ik heb wel een relatie die dat kan doen en die je dan ook nog een nette prijs rekent.”

Jopie klaarde helemaal op en zei, “ja. Het is lief van je dat me wilt helpen, maar waarom doe je het?”

Harrie begon te lachen. “Omdat je een vriendin ben en omdat ik een hekel aan onrecht heb. Plus een pesthekel aan huichelende christelijke politici, die vooraan in de kerk zitten en ondertussen alles doen wat hun lieve heer en de wet verboden heeft.

Jopie ’s gezicht begon te stralen. “Harrie ontpopt zich tot "Dirty Harry".”

Ze aten rustig, ze dronken wat en er kwam geen toetje op tafel. Dat had Harrie goed ingeschat. Hij hielp afruimen en de vaatwasser vullen en terug in de woonkamer vroeg Jopie of hij al trek in zijn toetje had. Harrie glimlachte en knikte.

Jopie verontschuldigde zich met de woorden “dat ze zich even wilde opfrissen.” Het duurde een kwartiertje. Hij hoorde water stromen en geluiden boven, tot Jopie hem riep.

Ze stond boven aan de trap in haar blootje. Hij liep de trap op en stopte met zijn gezicht ter hoogte van haar kruis. Voorover leunend met zijn neus bijna in haar driehoekje met kroezig blond haar, zei hij, “Dus, dat is het toetje, een blonde krullenbol.”

Jopie drukte haar bekken naar voren. “Tast toe.” Haar kutje stond licht open. Tussen haar naar buiten krullende schaamlippen was het roze binnenste van haar spleetje zichtbaar. Hij drukte zijn neus in haar schaamharen en snoof de geuren op van zeep en vrouw. Hij likte door haar spleetje. Ze smaakte naar vrouw.

“Lekker toetje.”

“Zot, kom mee, ik heb een verrassing.”

Ze nam hem mee naar de badkamer en hielp hem met uitkleden. Na een paar waarderende kneepjes in zijn schuin omhoog priemende stijve, trok ze hem aan zijn pik naar de wastafel. Ze waste hem en ze droogde hem af. Het vervolg kwam op haar slaapkamer waar ze hem vroeg om te gaan liggen. Het werd een geweldige 69. Jopie had na hun vorige seks besloten dat ze het zo wilde. Het was lang geleden dat ze door een man gelikt was. Na het stranden van haar huwelijk had ze een wilde periode met experimenteren gehad. Uit die tijd wist ze dat een gezwollen pik in haar mond en stimulering van haar klitje haar heftig deed klaarkomen. Ze wilde dat gevoel terug. Met Petra was het lekker en ze had wel eens geprobeerd om gelijker tijd op een dildo te zuigen, maar dat werkte niet zo heftig. Ze had alleen even getwijfeld of hij als man net zo kunstig met zijn tong zou zijn als Petra. Petra had de lat hoog gelegd. Ze merkte al snel dat zijn lik vaardigheid niet voor die van Petra onderdeed. Heel even liet ze zijn pik ontsnappen om hem aan te moedigen.

“Doorgaan, je hoeft je niet in te houden.”

Harrie met zijn hoofd in haar kruis begraven en haar dijen op zijn oren verstond het maar deels. “Doorgaan,” kreeg hij mee. Hij dacht er niet over om op te houden. Neem hem nu maar weer in je mond en zuigen, dacht hij al verder likkend. Hij voelde dat haar bekken begon te bewegen, hij hoorde gesmoorde geluiden en hij voelde zijn zaad drukken, op zoek naar een uitweg. Hij stopte met likken om haar gezwollen kittelaar tussen zijn lippen te pakken en er op te sabbelen. Het effect kwam direct. Hij hoorde haar gesmoorde gegil, hij voelde de mondbewegingen om zijn pik en er stroomde een golfje vocht over zijn tong.

Nu ik, dacht hij. Hij legde zijn handen op haar achterhoofd om haar mond om zijn pik te houden. Hij drukte haar hoofd omlaag en stootte zijn pik omhoog. Jopie was zich bewust van haar gegil en ze voelde hem schokken, gevolgd door de smaak van zijn sperma in haar mond. Ze slikte een paar keer en hield haar lippen om zijn pik tot hij stil lag.

Harrie bleef niet slapen. Hij had de volgende morgen al vroeg een wedstrijd met zijn veteranen rugbyteam. Jopie had een afspraak met Petra om samen naar een tentoonstelling te gaan. Ze popelde om Petra over Harrie te vertellen. Voor het slapen gaan dacht ze terug aan de seks en ze moest inwendig lachen. Ze ging haar minnares vertellen over seks met een minnaar. Fijn dat het zo kon. En Venema, zou de aanpak van Harrie helpen?

Het was ruim twee weken later dat Jozef op het gemeentehuis gebeld werd. Een journalist van de Gooi en Eemlander, zei de secretaresse. Jozef was altijd wel in voor een interview en zeker als er ook een foto bij kwam. “Verbindt maar door.”

Verbaasd luisterde hij naar het verhaal. Een ingezonden stuk en de journalist wilde "hoor en wederhoor", zijn reactie hebben.

“Nee, er was niets van waar, zijn landgoed was wel toegankelijk voor publiek.” Oh, de journalist was wezen kijken en had het hek dicht en op slot aangetroffen.

“Misverstand, tijdelijk even dicht, in verband met loslopende honden.”

“Ja, ja, dat mochten ze schrijven. Dat de wethouder er zich niet in herkende. Het landgoed was vrij toegankelijk voor publiek en dat was het altijd geweest.”

Rood aangelopen van kwaadheid legde hij even later de hoorn op het toestel. Wie flikte hem dat? Hij was potverdorie vergeten te vragen van wie het ingezonden stuk kwam. Daar kwam hij nog wel achter. Hij belde Martha dat ze de poort open moest zetten.

“Nee, niet protesteren. Het hek moet open blijven... Ik leg het je nog wel uit... Luister nou eens naar me mens... Dan hou je de hond maar binnen.”

Harrie had de smaak te pakken. Vroeger dan verwacht, op de terugweg van een afspraak in de randstad, belde hij Jopie mobiel. Voicemail. Impulsief reed hij naar het dorp en stopte bij de sloperij.

"VDK, De Klerk Voertuigdemontage." Harrie keek nieuwsgierig rond. Het bedrijf oogde netjes en opgeruimd, met de medewerkers in bedrijfskleding met VDK logo.

“Mevrouw de Klerk was afwezig. Ze was naar een afspraak buiten de deur.”

Terug in de auto reed hij een paar honderd meter door. Hij parkeerde zijn auto in de berm en wandelde door het open hek het landgoed op. Hij nam de tijd om rustig rond te kijken. Een groot uitgevallen landhuis met een rieten kap en een grote losse schuur met veel zonnepanelen op het dak. Het terrein was ingericht met wandelpaden en jonge aanplant van bomen en struiken. Hij liep een rondje over het terrein en terug bij het huis, zag hij een vrouw naar buiten komen. Gezette veertiger in een rok tot ver over de knie en opgestoken lang haar. Ze had drie jonge kinderen bij zich. Ze keek zijn kant uit en verdween toen schichtig met de kinderen weer naar binnen. Op weg naar huis dacht Harrie na over wat hij gezien had en hij kreeg een idee.

Veel zonnepanelen. Geen pijpje of condens pluim van een gasgestookte ketel zichtbaar. Waarschijnlijk aardwarmte en een warmtepomp, dacht hij. Verder in de week reed hij opnieuw naar het dorp, nu wel met een afspraak bij Jopie. Echter voordat hij naar Jopie ging had hij een afspraak bij de regionale omgevingsdienst. Hij ging de bouwtekeningen en vergunning bekijken van het landgoed. Zijn vermoeden klopte, het landgoed werd verwarmd met grondwater en een warmtepomp. Op naar de volgende stap.

Jopie nam hem na werktijd mee naar de sloperij om hem de recent geïnstalleerde camera ’s te laten zien en te demonstreren hoe ze op haar laptop de camerabeelden kon bekijken. Dat deden ze in haar kantoor. Jopie achter haar bureau in een grote leren bureaustoel.

“Lelijk ding, maar erfenis van pa,” zei ze. Harrie leunde over haar heen om naar de opgenomen beelden op te kijken. De beelden waren scherp en behalve wat auto’s op de weg en spelende kinderen op het erf van Venema was er niets te zien. Zijn ogen van het scherm afwendend en naar beneden kijkend zag hij de grote bolle borsten van Jopie in haar blouse naar voren steken. Hij pakte ze vast en vertelde haar dat hij daar al dagen naar verlangde. Ze draaide haar hoofd om gekust te worden.

“Ik ook,” zei ze, zich bevrijdend, “maar eerst wat regelen.” Ze liep naar de receptieruimte en drukte op een knop waardoor de grote toegangspoort naar het terrein dichtschoof. Terug in het kantoor deed ze de deur dicht en ze liet de luxaflex voor de ramen zakken. Ze knoopte haar blouse los en haakte haar bh los om haar borsten de vrijheid te geven. Harrie wist wat er van hem verwacht werd, hij nam haar borsten een voor een in handen. Terwijl hij afwisselend op haar tepels zoog, maakte zij zijn broek los en ze nam zijn erectie vast.

“Ik heb ook naar je knuppel verlangd. Ga eens zitten.” Harrie ging op de oude leren kantoorstoel zitten en keek toe hoe ze haar broek en slip uittrok. Ze wilde schrijlings op hem komen zitten maar de armleuningen verhinderden dat. Harrie zag haar teleurgestelde blik en stond snel op. Hij bukte zich om het ontgrendelingsmechanisme van de leuningen te zoeken. Met de leuningen er af ging hij weer zitten. Zijn pik stak uitnodigend omhoog. Hij zocht de handel voor de zitting en liet de stoel wat zakken. Jopie knikte goedkeurend, ze pakte zijn pik vast en liet zich er schrijlings over heen zakken. Ze hadden in de weken daarvoor een vertrouwde routine ontwikkeld. Een routine, waarin ze van elkaar leerden wat ze lekker vonden en op basis daarvan experimenteerden ze verder. Jopie begon op en neer te wippen en de vering van de stoel werkte mee. Harrie genoot en de Engelse term "easy ride" schoot door zijn hoofd. Een krakend geluid klonk en de zitting schoot centimeters omlaag. Harrie zag Jopie verschrikt kijken en toen schoot ze in de lach.

“Pa was het er zeker niet mee eens dat we zijn stoel zo gebruikten.” Zijn glimmende natte pik vastpakkend, “gelukkig is je pik nog heel.”

Wetend wat hij lekker vond, leunde ze voorover met haar ellebogen op het bureau en haar stevige billen naar hem toe. Harrie kwam achter haar staan, richtte en zijn pik vond de weg terug in haar warme vochtige schoot. Rustig begon hij te stoten. Verzot als hij was op haar borsten, wist ze dat hij haar borsten met zijn armen om haar heen vast zou pakken en zou koesteren. Ze genoot van zijn pik, die met lange halen heen en weer in haar gleed. Het soppende geluid en het getik van zijn heen en weer slingerende kloten verhoogden haar genot. Ze hoorde hem zachtjes grommen. Hij liet een van haar borsten los en stak zijn wijsvinger naast zijn bewegende pik in haar kut om haar kittelaar te strelen. Ze voelde een orgasme opkomen. Ze opende haar mond en hij stak zijn natte vinger in haar mond. Ze proefde haar geiligheid en gilde.

Het kostte Harrie de volgende dag een uur aan de telefoon met het Provinciehuis. Daarna had hij zekerheid.

Jozef zat in het gemeentehuis achter zijn bureau te genieten van een kop koffie. Geen afspraken die morgen en rustig wat bureauwerk doen. Hij dacht aan de vorige avond. Het regionaal overleg was op het laatste moment afgezegd. Hij had het in zijn agenda laten staan en zo een goede smoes gehad om weg te gaan. Jammer dat hij steeds wat moest verzinnen. Martha leek steeds meer bezitterig en controlerend te worden. Laat ze maar beter op de kinderen letten. Jammer dat de Roemeense er niet was, hoewel dat Chineesje! Beetje mager en kleine tietjes, maar een strak kutje. Hij moest grinniken om een oude grap die hem te binnen schoot, over vrouwen met spleetogen die hun kut overdwars hebben. Het klopte niet en het was een lekker strak kutje. Ze was helemaal geschoren en ze had geen uitstekende schaamlippen. Een lekker strak pornokutje dat had ze. Zou hij proberen of de Roemeense samen met het Chineesje in waren voor een huisbezoek. Verrekt, de telefoon ging.

Het bleek weer een journalist. Niet opnieuw, dacht hij. Het gedoe met de gemeenteraad en zijn collega ’s over het landgoed was net voorbij. Het bleek een journaliste van de Volkskrant, ze wilde een afspraak maken voor een interview. Even streelde het voorstel zijn ijdelheid, tot hij doorvroeg naar de aanleiding van het interview. Het bleek te gaan om zijn woning en het gebruik van grondwater voor de verwarming. “Of het waar was dat hij daar geen vergunning voor had?”

Het ingezonden stuk over de openstelling van het terrein was van ene H.F. Brands uit Deventer geweest. Na wat rondvragen bleek dat een zoon van mevr. Brands, die hij kende van de kerk. Waar bemoeide zo’n vent zich mee. Zou hij hier ook achter zitten?

Twee weken later zat Jopie samen met Petra bij haar thuis op de bank. Jopie las glunderend een artikel voor uit een huis-aan-huisblad. “Wethouder in het nauw. Oppositiepartijen eisen zijn aftreden.”

Petra gaf haar een ‘high five’ en boog zich naar Jopie voor een kus. De kus leidde tot een gang naar de slaapkamer en heerlijke seks. De dubbele dildo die Petra gekocht had werd door Jopie gewaardeerd, vooral toen ze het afmaakten met een lik-partij. Daarna bezorgde ze Petra een nat orgasme door met twee vingers in haar doos op haar clit te knabbelen. Later naar een televisiefilm kijkend en tegen elkaar aan leunend op de bank, dacht Petra na over haar relatie met Jopie. Tijdens de voorgaande weken had Jopie alles wat ze met Harrie beleefde in detail gedeeld met Petra. Niet alleen de aanpak van die zak van een Venema, maar ook de seks met Harrie. Voor Petra was dat een nieuwe ervaring. Ze lieten elkaar vrij en voor Petra hield dat in dat de andere partners niet besproken werden. Zo was het vanaf het begin met Jopie ook geweest, tot Harrie. Oh ze genoot van de verhalen. Met rode oortjes en een nat kruis, dacht ze. Na zo’n uitgebreide beschrijving, wilde ze graag direct vrijen en Jopie ook. Deed ze het daarom? Of zou ze Harrie met haar willen delen en beschreef ze de seks met hem daarom zo in detail?

Vreemd genoeg verwarde dat haar. Polyamorie was voor haar niet alleen lekkere seks maar daadwerkelijk houden van haar partners. En die partners, die bewaarde ze in verschillende denkbeeldige laatjes. Ze wisten van elkaars bestaan, maar de laadjes gingen maar met een tegelijk open.

Stel dat zij, Jopie en die Harrie? Dat voelde niet goed. Ze had nu twee partners. Jopie en Pierre. Ze kon zich niet voorstellen dat ze Pierre ook een partner van Jopie zou zijn. Ze had wel eens gedacht over een trio, maar besloten dat dat niet kon. Het paste niet in haar idee van Polyamorie.

Het gezeik kwam Jozef de strot uit. Hij had de blaren op zijn tong gepraat om steeds maar weer uit te leggen dat hij niet wist van de vergunningplicht. “De installateur heeft er niets over gezegd”, had hij verklaard. Ging zo’n rot journalist die klootzak bellen. De schoft was nog zuur, omdat hij zogenaamd meerwerk niet had willen betalen.

“Hij had mijnheer Venema er meermaals op gewezen dat hij een vergunning moest aanvragen. Hij had zelfs alle formulieren voor hem ingevuld. Hij hoefde ze alleen nog maar te ondertekenen.”

Gelukkig werd het meivakantie en dan ging Martha een paar dagen met de kinderen weg. Hij besloot om dan te proberen of de hoertjes met hem mee naar huis wilden.

Harrie had getraind en stond zich net af te drogen na het gezamenlijk douchen, toen zijn telefoon klonk.

“Daar gaat je pilsje Harrie,” grapte een van zijn ploegmaten. Dat bleek te kloppen. Jopie had interessant nieuws. De camera’s hadden hun nut bewezen. Ze had mevrouw Venema het gezinsbusje zien volladen en met alle kroost zien vertrekken. “Er vandoor of op vakantie?” Ze had Venema aan het begin van de avond zien vertrekken en pas in het donker zien terugkomen.

“En nu komt het. Hij kwam in het donker terug, maar toen hij voor het huis stopte ging zijn beveiligingsverlichting aan. Er stapten twee jonge vrouwen uit in topjes en hele korte rokjes.”

“Zijn ze nog binnen?”

“Ja.”

“Dan moeten we er achter zien te komen waar ze vandaan komen. Kan jij hem straks volgen?”

“Hij kent mijn auto, maar Petra is hier.”

Er werd overlegd en even later klonk het. “Petra is op de motor, ze gaat zich al aankleden, om op de hoek bij de zaak te wachten tot hij vertrekt.”

“Laat haar...”

“Ja, ze heeft een camera bij zich.”

Harrie ging naar huis om daar de ontwikkelingen verder af te wachten. Het was half drie ‘s nachts toen Jopie belde. Petra was Venema gevolgd naar een tent met de naam Club Prive. Ze had foto ‘s genomen van de twee uitstappende vrouwen, met op de achtergrond het gebouw herkenbaar in beeld. Plus nog een foto van zijn auto met het kenteken zichtbaar voor het gebouw. Helaas was hij zelf in de auto blijven zitten. Er was nog wel een hoop kabaal geweest, doordat de vrouwen hem bij het uitstappen uitscholden. “Bloody wanker,” had een kleine vrouw met Aziatische trekken geroepen.

Ze spraken af om vrijdag krijgsraad te houden bij Jopie thuis. Petra zou er ook bij zijn.

Harrie keek uit naar de vrijdag. Enerzijds om het afstraffen van Venena te kunnen afronden en anderzijds was hij erg nieuwsgierig naar Petra geworden

Jozef Venema bleef de dag na het hoerenbezoek thuis. Buikgriep had hij als reden genoemd. Hij was gruwelijk chagrijnig en wilde nadenken. De vorige avond was een mislukking geweest. Toen hij die wijven gevraagd had om met elkaar te vrijen was het overduidelijk gespeeld. Hij was niet gek. De spleetoog deed net of ze de andere befte, zonder haar met de tong aan te raken. Het stomme wijf werd nog hysterisch ook toen hij haar in haar kontgaatje wilde neuken. Waarom eigenlijk? Dan had ze maar geen hoer moeten worden, hij had toch een condoom om. Na het terugbrengen betaalde hij hen minder dan afgesproken, hadden ze naar beter hun best moeten doen. De hoeren hadden niet geholpen tegen zijn zorgen. Aftreden, dat ging hij zeker niet doen en gelukkig steunde zijn fractie hem.

Harrie hoefde niet aan te bellen. Op het moment dat hij uit de auto stapte ging de deur open. Een slanke vrouw van ongeveer zijn eigen leeftijd met een kort donker page kapsel. Petra? Hij stak zijn hand uit en zei,” dag ik ben Harrie.” Ze negeerde zijn hand en gaf hem een kus op zijn wang.

“Hallo, ik ben Petra. Je lijkt niet op "Dirty Harry". Jopie was nog even boodschappen doen.

Hij zag er wel uit zoals Petra zich hem had voorgesteld, op een ruige manier aantrekkelijk. Ze had verwacht dat het wat ongemakkelijk zou zijn, zonder Jopie als verbindende factor. Het tegendeel bleek waar, ze raakten direct in een geanimeerd gesprek en ze liet hem de foto’s zien die ze gemaakt had, plus de door Jopie uitgeprinte beelden van de camera’s. Zowel de camerabeelden als de foto’s waren voorzien van datum- en tijdaanduiding. Harrie complimenteerde Petra dat ze daaraan gedacht had toen ze de foto’s nam. Dat was het moment dat Jopie met een boodschappentas binnenkwam.

“Dag schatten,” zonder aarzeling kuste ze Harrie innig op zijn mond en daarna Petra.

“Wat denk je Harrie?”

“Ik denk dat we hem bijna te grazen hebben. Laten we het nog wat aandikken met wat foto’s van blote mensen bij zijn huis, alsof er ook orgieën gehouden worden.”

“Hoe wil je dat doen,” vroeg Petra.

“Ik kan via via wel wat dames inhuren maar dat vergt tijd en dan moet het ook nog als er niemand thuis is bij de Venema ’s.”

Hij dacht na. “We kunnen het ook zelf doen.”

“He?”

“Ja, zijn gezin is nu niet thuis. Als hij nu ook de hort op gaat, dan gaan we vanavond naar zijn huis. Met al die beveiligingsschijnwerpers is er licht genoeg om foto’s te maken.”

“En wij bloot op de foto?” vroeg Jopie met ongeloof in haar stem. “Dan worden we toch herkend!”

“We blurren de gezichten. En ik denk dat jij beter de foto’s kan nemen. Je heerlijke grote tieten verraden je misschien.”

Hij keek naar Petra. “Durf je het aan?”

Ze aarzelde even en zei toen. “Ja hoor.”

Ze aten de kant en klare pizza’s, die Jopie net gekocht had. De dames dronken er een wijntje bij en Harrie dronk een pilsje. De laptop van Jopie stond opengeklapt op tafel, ingelogd op de camerabeelden. Al vroeg, om een uur of zeven, zagen ze Venema keurig in pak en met een koffertje vertrekken.

“Die heeft ergens een bespreking en is voorlopig niet terug,” concludeerde Harrie. “Laten we gaan”.

Het was nog licht toen ze de auto bij Jopie’s bedrijf parkeerden en het weggetje afliepen naar het landgoed. Het hek stond open en er was niemand te zien. Harrie en Petra kleedden zich uit. Waarbij Harrie, zoals Jopie zonder jaloezie merkte, veel belangstelling had voor Petra. Harrie schaamde zich niet voor zijn belangstelling. Ze had, zoals hij al vermoedde kleine borsten en een streepje donker haar sierde haar venusheuvel. Slank en pezig, hij vermoedde dat ze veel aan hardlopen deed. Toen ze zich wat draaide zag hij een heerlijk rond kontje. Zijn pik roerde zich. Petra maande ze tot opschieten en vertelde al foto’s schietend hoe ze moesten lopen en staan.

“En nu tegen elkaar aan. Jij Harrie tegen Petra ’s billen aan en jij Peet met je gatje naar achteren.”

Petra voelde dat zijn halve erectie tegen haar billen groeide tot een regelrechte stijve. Ze vond het een geil gevoel. Zich omdraaiend pakte ze het geval vast.

“Neem deze foto ook maar Joop.”

Zo! Dacht Jopie, dat beloofd wat.

“Kom snel aankleden,” riep ze. “Voordat we betrapt worden.” Ja, dacht Petra in de auto, Jopie krijgt haar zin. Ik doe mee. Weer bij Jopie thuis bleek dat Petra haar laptop bij zich had en dat ze behendig was met Photoshop. De foto’s werden bewerkt en geprint. Harrie stond er op dat het geheugenkaartje uit de camera opnieuw geformatteerd werd en hij keek over Petra’s schouder mee hoe ze de foto’s van haar laptop verwijderde en ook de prullenbak leegde. Hij miste een vragende blik van Jopie en een knipoog van Petra. Petra vroeg nog aan Jopie hoever ze door wilde gaan met het Venema lastig maken.

“Net zo lang tot hij op zijn rug gaat liggen en met zijn pootjes trappelend in de lucht roept: “Oké jullie winnen. Ik geef me over. Ik zal het nooit meer doen.”

Het werd een gezellige en vooral vrolijke avond. Onder het genot van een fles wijn werkten ze gezamenlijk aan de tekst voor een brief aan Venema. Het werd bedtijd en het was vanzelfsprekend dat zowel Petra als Harrie bleven slapen. Harrie werd al sinds de "fotoshoot" geplaagd door een erectie. Een pijnlijke, knellende erectie en steeds als hij dacht, gelukkig hij slinkt, dan was een blik op de dames genoeg om hem weer te doen groeien. Hij was nog nooit met twee vrouwen tegelijk naar bed geweest en naar ze kijken was voldoende om zijn fantasie op hol te doen slaan. De dames waren diep in gesprek en leken geen haast te hebben. Harrie dacht er over om zijn erectie te voorschijn te halen en er mee op tafel te kloppen, om zo aandacht voor zijn probleem te vragen. Gelukkig kwam Jopie overeind met de woorden.

“Kom Peet dan zal ik het bed voor je opmaken in de logeerkamer.” Harrie met zijn fantasieën achterlatend verdween het tweetal lachend naar boven. Harrie hoorde gestommel boven, gelach, stromend water en nog meer gelach. Met de dames boven had hij zijn broek al eens los gemaakt om zijn knellende pik even wat vrijheid te geven. Jezus, dacht hij, kijkend naar een natte plek in zijn onderbroek, ik sta nu al op springen. Het duurde lang tot hij eindelijk Jopie van boven hoorde roepen.

“Harrie, kom maar. Je mag bij ons in bed, als je eerst gaat douchen.”

Ook dat hielp niet om de erectie te laten slinken. Het hielp wel om bij het wassen geen plooitje over te slaan. Dapper spoelde hij zich met koud water af. Zijn pik slonk er niet van. Dan maar zo, dacht hij de slaapkamer in lopend. In zijn blote kont en met zijn pik fier vooruit stapte hij naar het bed toe. De dames lagen onder het dekbed, dat ze tot hun kin hadden opgetrokken.

“Peet mag ik je voorstellen? Dirty Harry met zijn wapen in de aanslag.”

Petra begon te lachen. “En wat voor een wapen!”

Ze sloeg het dekbed terug. “Kom maar tussen ons in liggen.”

Harrie zag dat ze helemaal bloot waren en in bed stappend zag hij nog wat. Ze hadden zich of elkaar geschoren. Het blonde baardje van Jopie en het zwarte streepje van Petra waren weg. Hij boog zich over de onderlichamen van de dames en nieuwsgierig hoe het voelde, streek hij met zijn vingers over hun gladde schaamstreek.

“Als babyhuidjes.” zei hij. Hij knielde op het bed en boog zijn hoofd naar de dichtstbijzijnde onderbuik, die van Petra. Als een pruim dacht hij, een lekkere sappige pruim. Hij likte over de huid rond haar spleetje.

“Doorgaan,” klonk het en zijn pik werd vastgepakt. Hij keek even op en zag dat het Jopie was die zijn pik vasthield. Zich weer naar de pruim van Petra buigend zag hij dat ze lenig haar benen opgetild had en zich met haar armen onder haar benen door wijd geopend aanbood. Hij likte door haar vochtige spleet en zijn tong vond haar clit. Terwijl hij likte werd zijn pik losgelaten en verschoof Petra onder zijn gezicht wat. Er volgde nog meer beweging, een hand die zijn buik omhoog drukte, een gezicht dat onder hem schoof en toen de mond van Jopie, die zich om zijn pik sloot. Laat haar alsjeblieft rustig aan doen, dacht hij, ik sta op springen en wil nog niet komen. Jopie bleek zijn situatie goed in te schatten. Ze beperkte zich tot het speels likken van zijn eikel. Af en toe klemde ze even haar lippen om zijn schacht, bewoog ze haar mond even, om dan weer te stoppen. Alsof ze voelde dat zijn zaad er aan kwam en daardoor net op tijd afremde. Hij hoorde zacht gekreun, het klonk anders dan Jopie, die meer een giller was. Hij concentreerde zich helemaal op de kittelaar van Petra. Haar clit was zo gezwollen, dat hij er met zijn lippen omheen, op kon zuigen. Het gekreun werd een gilletje en hij voelde haar bekken schokken. En nu het toegift dacht hij. Hij tilde zijn hoofd op, richtte zich op en knielde tussen haar benen.

Jopie had haar mond nu op de mond van Petra. De vrouwen kusten elkaar met de smaak van Harrie ’s lekkende pik. Harrie stootte naar voren en gleed de zeiknatte kut van Petra in, terwijl ze haar benen om zijn rug sloeg. Hij kon en wilde het niet meer inhouden. Hij stootte een paar maal en toen kwam Petra met haar bekken omhoog. Ze gilde en Harrie hield het niet meer. Petra bleef gillen terwijl Harrie diep in haar, zijn lang opgehouden ontlading had.

Ze lagen naast elkaar op bed met Harrie in het midden. Hij kreeg wat rust, tot Petra ’s hand op onderzoek ging. Ze pakte het vel van zijn verschrompelde glibberige pik vast, tilde het gevalletje op en zei plagerig, “moet ik het hiermee doen?” Ze liet zijn pik weer op zijn buik vallen. Ze leek het een leuk spelletje te vinden. Ze herhaalde het gebaar een paar keer, tot het gevalletje weer op een geval begon te lijken en na loslaten niet meer op zijn buik plofte.

“Een wonderbaarlijke wederopstanding,” zei Petra. “Van friemeltje, tot piemeltje tot piemel, tot...” Ze had het handwerk van Jopie overgenomen, “... lekkere stijve lul.”

Jopie kwam overeind en ging op ellebogen en knieën over Petra heen zitten. Ze boog haar hoofd en kuste Petra terwijl haar kont uitnodigend schuin omhoog stak. Harrie kroop op zijn knieën achter Petra en genoot van de aanblik van haar lokkende kale pruim.

“Kom op, ik wil die lekkere dikke pik in me voelen.”

Dat wilde Harrie ook en hij stuurde zijn pik tussen haar openstaande gezwollen schaamlippen. Net bevredigd kon hij het lang volhouden en dat ging hij doen. Rustig stootte hij in de mee bewegende Jopie. Hij kende haar nu goed genoeg om te weten dat opgegeild als ze was, ze snel een orgasme zou krijgen. Het orgasme kwam, haar bekken schokte en ze gromde met haar lippen op die van Petra. Harrie zag zijn kans, vergelijken. Hij duwde Jopie wat naar voren en schoof zijn pik in de kut van Petra. Ook heerlijk, maar anders, natter! Door mijn kwakkie?, vroeg Harrie zich af.

Petra begon haar bekken omhoog te stoten en dat maakte dat de bijkomende Jopie besefte wat er gebeurde. Ze kroop van Petra af en zei.

“Ik heb een idee.”

Het idee leidde tot een herschikking met Jopie op haar rug en Petra knielend op de rand van het bed met haar hoofd in Jopie ’s kruis. Harrie stapte uit bed en ging tussen Petra ’s gespreide benen staan. Zonder verdere hulp en druk glipperde zijn paal weer naar binnen. Zo naaide hij Petra en zichzelf naar een nieuwe ontlading. Een ontlading die ingezet werd door het gegil van Jopie, die door de bedreven tong van Petra naar een lang en heftig orgasme gelikt werd. Het was voor alle drie een nieuwe ervaring, met drie volwassenen in een tweepersoons bed slapen.

De volgende morgen keek Petra toe hoe Jopie en Harrie elkaar bij het douchen inzeepten en streelden. Ze voelde geen jaloezie. De seks met zijn drieën was geweldig geweest en kijken naar het tweetal maakte haar geil.

Het was een paar dagen later dat Jozef Venema, weer min of meer opgelucht adem haalde. Hij had geluld als Brugmans, wat nog verschuldigde wederdiensten opgeëist en beloftes gedaan. Het zag er naar uit dat hij zijn ambtsperiode kon uitdienen. Zijn christelijke coalitiepartners wilden hem daarna niet meer steunen. Zo was in ieder geval voor nu zijn gezicht gered en de verkiezingen lagen nog twee jaar in het verschiet.

Om Martha en de joelende kinderschaar te ontlopen ontbeet hij in zijn werkkamer. Pas nadat Martha met het busje de kinderen naar school ging brengen kwam hij tevoorschijn om naar het gemeentehuis te gaan.

Bij binnenkomst gaf zijn secretaresse hem, met een nieuwsgierige blik, een dikke envelop. Er stond met grote vette letters "STRIKT PERSOONLIJK" op. Ze had de envelop niet durven openen, maar er wel tevergeefs aan gevoeld en hem tegen licht gehouden.

Bah, wat nu weer, schrok Jozef.

In de beslotenheid van zijn kantoor opende hij de envelop. Er vielen wat vellen met geprinte foto’s uit. Hij staarde geschokt naar de bovenste foto met de twee hoertjes bij hem voor de deur. Het sierde Jozef dat hij niet vloekte. Snel bladerde hij de foto’s door. Bij de blote man en vrouw in zijn tuin begon hij zich af te vragen wie dat waren en wie hem dit flikte. De begeleidende brief was kort maar duidelijk. Hij kreeg vier maanden de tijd om er voor te zorgen dat de omgevingsvergunning voor dat rotwijf rond kwam. Inclusief alle benodigde extra vergunningen, zoals voor de te kappen bomen, de te verplaatsen watergang en het in gebruik nemen van de extra apparatuur. Ook het wegmasseren van mogelijke provinciale bezwaren viel daaronder. Zo niet dan zouden de foto’s breed verspreid worden.

Om zijn medewerking te tonen, kreeg hij drie weken de tijd om met een ambtelijke delegatie en vergezeld van een journalist en fotograaf van het gratis huis-aan-huisblad het demontagebedrijf te bezoeken. Bij die gelegenheid diende hij te verklaren dat de gemeente er trots op was om zo’n innovatief bedrijf binnen haar grenzen te hebben.

"Een belangrijke motor voor de plaatselijke economie en werkgelegenheid. Een excellent voorbeeld van een transitie naar een circulaire economie".

De laatste zin las hij nogmaals en nu zachtjes hardop. “Gatverdamme,” zei hij. De brief was ondertekend met "Bezorgde Burger".

Een maand later kreeg Harrie een Whatsapp bericht van Jopie, met een afbeelding van een artikel in de krant. Bij het artikel stond een foto van Jopie die breed glimlachend de hand schudde van een zuinig kijkende Venema, met op de achtergrond een stapel geplette autowrakken.

Hij appte "en?"

De reactie kwam direct. “Daarna mijn vingers geteld en mijn handen met garagezeep gewassen.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(4)//blog2.4fingers.be/#post66

De gluurder en de heks

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers ma, februari 05, 2018 15:15:06

DE GLUURDER EN DE HEKS

Het was kwart over tien ‘s avonds en het motregende toen Hond eindelijk besloot om te gaan kakken. In de berm van een nieuwe weg met tijdelijke bestrating en recht tegenover een paar nieuwbouw woningen. Het was niet de meest ideale plaats, maar ook geen reden voor een poepzakje vond Hans. Terwijl Hond er de tijd voor nam, wachtte Hans weggedoken in de kraag van zijn jas. Een “Prrrr” geluid deed Hans zijn hoofd in de richting van het geluid draaien. Het bleek een omlaag zakkend rolluik te zijn. Hans zag hoe voor een raam op de verdieping van de dichtstbijzijnde woning een rolluik langzaam omlaag ratelde. Achter het raam zag hij bij het spaarzame licht van de straatverlichting een vrouw met ontbloot bovenlichaam. Het was niet het blote bovenlichaam dat maakte dat hij bleef kijken, het was het vreemde effect van het dalende rolluik dat haar langzaam aan het gezicht onttrok.

Oei, dacht Babette, dat was niet handig. Ik had beter eerst het rolluik kunnen laten zakken. Nou ja, alles was nog nieuw voor haar in deze woning en wie loopt er nu ‘s avonds laat naar slaapkamerramen te gluren. Rare vent, in plaats van zich om te draaien, bleef hij kijken. Hij kwam haar bekend voor, ze had hem vaker in het dorp gezien. Nou ja, dacht ze, voor mijn borsten hoef ik me niet te schamen. Alhoewel, haar ex had gekozen voor een tien jaar jongere vrouw met aanzienlijk grotere borsten. En een dikke reet, die laatste gedachte beurde haar even op. Naar de badkamer lopend vroeg ze zich tevergeefs af waarom ze was blijven staan, ze had zich toch ook snel om kunnen draaien.

Die avond in bed dacht Hans aan de vrouw voor het raam. Ze moest hem wel gezien hebben. Hij had haar wel eens zien hardlopen in de buurt van het dorp. Slanke vrouw, niet onaardig om te zien, maar wel een flinke neus. Hij drukte de gedachte weg. Seks had hij afgezworen na het plotseling overlijden van Mia zes maanden terug. Hij dacht aan Mia en hoe het kunnen zijn. Ze hadden, toen hij zestig werd, beiden hun banen opgezegd om te gaan rentenieren. Met hun huis vrij, hun spaargeld en opgebouwde pensioenrechten konden ze gaan genieten. Meer vrije tijd, meer tijd voor elkaar, samen de dingen doen waar ze nooit aan toegekomen waren. Toen, zo maar van de een op de andere dag, was ze er niet meer. Wat restte waren herinneringen, foto’s en de scherven van hun plannen. Gelukkig leken de kinderen na de eerste maanden van verdriet hun leven weer op de rit te hebben. Hans vergat het voorval, tot hij een paar dagen later op zijn avondwandeling door Hond meegetrokken werd. De straat met de nieuwbouw in. Doorlopen en niet omhoog kijken, dacht hij.

Babette had besloten die avond bijtijds naar bed te gaan. Ze liep haar slaapkamer in en deed het licht aan. Ze zag het zwarte gat van het raam en liep naar de schakelaar van het rolluik. Nieuwsgierig drukte ze nog even haar hoofd tegen de ruit om naar buiten te kijken. Verrek, daar heb je hem weer. Ze zag de gluurder van laatst met zijn hondje aan komen lopen. Hij hield schijnheilig zijn hoofd omlaag naar de straat gebogen. Die kijkt nog wel op, dacht ze en ze gaf toe aan een impuls. Ze trok haar blouse uit en drukte haar gezicht tegen de ruit. Ja, hij keek omhoog. Snel haakte ze haar bh los en toen reikte ze naar de knop van het rolluik. Ze bleef staan, terwijl het rolluik langzaam zakte. Zo, dacht ze, opa de gluurder heeft nu waar voor zijn geld, zal hij zo oma lastig gaan vallen?

Even later in bed, kreeg ze spijt en ze vroeg zich af wat haar in vredesnaam bezielde. Vrouw van zesenveertig, moeder, succesvol. Behalve in haar huwelijk, schoot het door haar hoofd. Leuke baan als HR manager en een lieve studerende dochter. Waar kwam nu die neiging tot exhibitionisme vandaan?

Daar ging mijn goede voornemen om niet omhoog te kijken dacht Hans. Het leek wel of ze wachtte tot ik langs kwam. De vorige keer kon het per ongeluk zijn, maar nu met het licht aan leek het wel opzet. Waarom doet ze zoiets?

Later in bed dacht hij weer aan de blote vrouw en hij voelde een erectie opkomen. Verdorie, dacht hij, dit wil ik niet, zo kan ik niet slapen. Hij besloot om te gaan lezen tot het zakte. Het hielp niet en het kostte hem veel moeite om in slaap te komen. Met de gedachte, morgen maar eens ouderwets trainen zodat ik flink moe wordt, viel hij eindelijk in slaap.

De volgende dag moest hij regelmatig aan de vrouw voor het raam denken. ‘Mannen denken gemiddeld negentien maal per dag aan seks’, had hij pas ergens gelezen. Daar was ik mooi van af, dacht hij, geen onrust meer in mijn kop. Door dat stomme mens was het weer terug. Ze doet het met opzet en omdat ze publiek wil, zal ze het krijgen. Hij besloot om die avond Hond weer in het nieuwbouwstraatje uit te laten. Misschien moest hij maar gaan applaudisseren op straat?

Babette dacht die dag een paar maal aan de gluurder en haar reactie op zijn gegluur. Tussen twee gesprekken met sollicitanten in besloot ze, dat als hij die avond weer kwam gluren, ze hem waar voor zijn geld zou geven. Ze zou die oude viezerik eens goed gek maken.

Die avond bracht ze eerst haar slaapkamer in orde. Schemerlamp aan en het Ikea krukje uit de keuken voor het raam. Ze was al weer op weg naar beneden toen er een idee in haar opkwam. Haar roze lingeriesetje, ze had het impulsief gekocht toen ze dacht dat haar huwelijk nog te redden viel. Stomme doos, dacht ze. Dit werd de derde keer dat ze het aantrok. Ze werkte tot een uur of tien achter haar laptop en deed toen in de woonkamer het licht uit om naar buiten te kijken.

Een kwartier later zag ze de ouwe met zijn hondje aankomen. Ze ging snel naar boven en klom op het Ikeatrapje zodat ook haar onderlichaam zichtbaar was. Ze knoopte eerst haar blouse los en wierp die naar achteren op het bed. Zou hij kijken? Even met mijn neus tegen de ruit? Nee, niet doen, dat bederft het effect. Ze maakte haar broek los en liet die langzaam zakken en stapte er uit. Zo sukkel, dacht ze, terwijl ze haar bh loshaakte en liet vallen. Ze tastte naar het knopje van het rolluik en terwijl het rolluik zakte drukte ze haar borsten tegen het glas. Ze voelde haar tepels tegen het koude glas verstijven.

Een exhibitionist, dacht Hans, terug naar huis lopend. Ze doet het echt expres. Hij had van exhibitionisme gehoord en er over gelezen, maar meegemaakt had hij het nog nooit. Zal ze op een trapje gestaan hebben? Even dacht hij nog dat ze ook haar slipje zou uittrekken. Ze leek wel een lokkende sirene. Nee, meer een heks, besloot hij aan haar forse neus denkend. Hij dacht er over om het tegen zijn trainingsmaten te vertellen? Toch maar niet, besloot hij. Hij hoorde het Bas de brave schoolmeester al zeggen, “waarom loop je ‘s avonds naar slaapkamerramen te kijken?”

Haar harde tepels brachten Babette op een idee. Dan maar zelf, het was tijd voor de spiegel. Uit haar nachtkastje pakte ze een handspiegel. De antieke spiegel met de zilveren lijst had ze ooit van de moeder van haar ex gehad. Ze had de spiegel in de scheiding gehouden en nu was het haar beste vriend. Vroeger had het zien van haar vagina haar nooit veel gedaan. Pas na de scheiding was ze masturberend op het idee gekomen zich zelf daarbij te bekijken. Daarbij had ze ook een nieuwe functionaliteit voor het handsvat ontdekt.

Voordat ze in slaap viel dacht ze na over het kopen van een speeltje. Tegen het einde van haar huwelijk, toen de seks minder werd, had ze het al eens overwogen. En sinds ze de spiegel was gaan gebruiken, vroeg ze zich af hoe het zou zijn met een dildo met ribbels of met een vibrator. Terugdenkend aan haar mislukte experiment met de tandenborstel moest ze in zich zelf lachen. Bij het terugzetten van de borstel in de houder had ze gezien dat ze de borstel van haar man gebruikt had.

In bed kwam Hans opnieuw moeilijk in slaap. De leestherapie werkte niet. Het beeld van de vrouw met haar borsten tegen het raam bleef door zijn hoofd spoken. In zich zelf vloekend over die tering-heks, gooide hij het dekbed van zich af om de hand aan zich zelf te slaan. Na afloop had hij spijt, hij zag het als ontrouw aan Mia. Het had wel geholpen, want denkend aan Mia viel hij in slaap.

De volgende morgen nam Hans een besluit; niet meer drooggeilen op de heks. Jammer voor Hond maar vanaf nu andere routes.

Babette nam ook een besluit. Stoppen, maar ‘s avonds zo rond tien uur wel stiekem naar buiten kijken of die ouwe vent weer kwam gluren.

Ze betrapte zich er op dat ze teleurgesteld was toen de gluurder de volgende dag en ook de dag er na niet kwam opdagen. Stomme doos, zei ze tot zich zelf. Wat wil je dan? Verder gaan met het opgeilen van een vreemde oude vent. Er kwamen tranen in haar ogen. Of toch maar, zoals Jeanne haar geadviseerd had, inschrijven op een datingsite. Zo alleen verder gaan, maakte haar gek. Gelukkig kwam Petra zaterdag eindelijk weer een weekend naar huis. Die gedachte maakte haar helemaal aan het huilen. Dit was ook Petra’s huis niet. Hun huis was aan de andere kant van het dorp, waar die klootzak nu met zijn gore slet woonde. Gelukkig voor Petra, kwam de scheiding pas toen ze al in Leiden een kamer had gevonden.

Zaterdagmorgen besloot Babette een rondje te gaan hardlopen. De laatste weken was er weinig van gekomen en Petra kwam toch pas na de middag. Ze besloot het sporthorloge dat Petra bij haar had laten liggen om te doen. Net buiten het dorp in het kastanje laantje begon het horloge te piepen. Het lukte haar niet om al lopend het vervelende piepje uit te zetten. Stilstaand de diverse knopjes uitproberend hielp ook niet. Ze liep naar een bankje en ging zitten.

Onder de kastanjebomen liep Hans met Hond. Netjes in het gras tot Hond zijn behoefte gedaan had. Terwijl Hond snuffelde en moeilijk kon besluiten wat nu de meest geschikte plek voor een drol was, zag Hans de heks aan komen hollen. Ze stopte en rommelde met iets aan haar pols en ging zitten. Stomme wijven, dacht Hans, zonder allerlei attributen kunnen ze niet eens meer een rondje trimmen. Er kwam een idee in hem op. Een heerlijk gemeen, vilein idee. Hij trok Hond mee en liep naar het bankje.

“Goedemorgen”, zei hij. “Mag ik naast u komen zitten?”

Ze keek verrast op.

Hij stak zijn hand uit. “Ik ken u van gezicht,” zei hij met een valse grijns. “Hans Dekker”.

Hij genoot van haar aarzeling en hoe ze rood werd toen ze haar hand uitstak.

“Babette de Vries, heu… Ik bedoel Babette Stevens.” Stomme trut, dacht ze, je heet al maanden geen de Vries meer.

“Ik zag u pas in een van de nieuwbouwhuizen. Mooi uitzicht hebt u daar. Ik hoop voor u dat er geen huizen voor gebouwd worden.”

Babette, normaal behoorlijk ad rem, was even sprakeloos. Klootzak, dacht ze. Ze besloot om een neutraal antwoord te geven.

“Ja, ik woon daar net en ik heb u ‘s avonds wel eens zien wandelen met uw hond. U laat hem toch niet bij mij voor de deur op straat poepen.”

Hij begon te lachen. “Neen, hoor altijd netjes in de berm en nooit waar kinderen spelen. Als ik zo de hond uitlaat, dan kom ik soms op verassende plekken.”

Niet reageren, besloot ze.

Het horloge was al lang opgehouden met piepen en ze begon het weer om te doen.

“Mooi sporthorloge, is er iets mis mee?”

Veilig neutraal onderwerp, dacht Babette en ze antwoordde. “Het is van mijn dochter en ik wilde het uitproberen. Tijdens het lopen begon het ineens te piepen.”

“Oh, dan denk ik dat ik weet wat er aan de hand was. Ik ken die horloges, sommige clubgenoten van me gebruiken ze. Uw dochter heeft waarschijnlijk een alarm op haar hartslag ingesteld. Mag ik eens kijken?”

Ze gaf hem het horloge.

Hij rommelde er wat mee. “Ik zie het al, ingesteld op een alarm bij 155. Hoe oud bent u?”

“Zesenveertig,” zei ze.

“Dan hebt u flink doorgelopen om uw hartslag zo omhoog te krijgen. Of hebt u onderweg iets spannends gezien, waarvan uw hartslag omhoog ging?”

Wat een zak, dacht ze. “Ik moet verder,” ze griste het horloge uit zijn hand, deed het om en begon te lopen.

Inwendig lachend keek Hans haar na en hij bewonderde haar, in strak lycra gehulde, billen. Lekker kontje heeft ze wel, de heks.

Hij is nog lelijk ook, dacht Babette onder het hollen. Kale kop en grote oren. Hij lijkt wel een trol. Wat zal die ouwe zak met sport hebben, dat hij van sporthorloges weet? Als ik hem met zijn hondje zie sjokken dan oogt het niet echt sportief.

Hans had zaterdagavond een feestje en kreeg zondagavond bezoek, de lange avondwandelingen met Hond schoten er bij in.

Babette, met haar dochter op bezoek kwam er niet toe om de trol, zoals ze hem nu in gedachten noemde, verder te pesten.

Maandagavond, Hans twijfelde niet. Hij was nieuwsgierig of de heks na hun ontmoeting nog verder zou gaan en zo ja hoe ver.

Babette kwam maandagavond bij het opruimen van het schone wasgoed een string van haar dochter tegen. Verdorie, dacht ze eerst nog, ze zou toch de was goed uitzoeken. Toen ze de string wilde opbergen kwam ze op een idee, -de trol-.

Haar voorbereiding die avond bestond uit het tegen tienen klaar zetten van het Ikeakrukje, uitkleden en de string aandoen. Ze had nog nooit eerder zo’n ding gedragen en ze voelde zich geil worden. Gadverdamme, stomme muts, dacht ze, het slipje van je dochter. Ze hield het toch aan.

De schemerlamp verplaatste ze, zodat ze van achteren aangelicht zou worden. Licht uit en met haar neus tegen de ruit wachten. Het was fris op de slaapkamer en rillend dacht ze, ik hoop dat hij opschiet. Ze zag hem komen en ze zag hem omhoog kijken. Schemerlamp aan en in alleen de string klom ze op het krukje. Ze draaide een rondje voordat ze op het knopje drukte om het rolluik te sluiten. Zo Trol, dan kan je straks lekker met je trollenpiemeltje spelen. Zal hij gezien hebben dat mijn tepels vooruit priemden? Jammer dat het van de kou kwam, dacht ze. Ze trok een kamerjas aan, zette haar laptop aan en ging op zoek naar aanbiedingen van speeltjes.

In gedachten verzonken liep Hans naar huis. Zo dat was het dan, de avondshow. Alle huizen in het rijtje woningen waren inmiddels bewoond, het ontbrak er nog maar aan dat hij gezien en herkend zou worden. Hitsige Hans, de gluurder. Hij kon al invullen hoe er gekletst zou worden. Stoppen? Ja, maar niet zonder wraak. Er kwam een plan in hem op.

De volgende avond nam Hans na het eten een douche, hij poetste zijn tanden en trok een schone onderbroek aan. Zeven uur, het tijdstip waarop collectanten vaak aanbellen, leek hem een geschikt moment. Met, “nee, nu niet,” werd Hond terug naar zijn mand verwezen. Hij wandelde naar het nieuwbouwwijkje en belde aan bij de heks.

Babette had net de afwasmachine gevuld toen de bel ging. Door het matglas van de voordeur zag ze een mannengestalte. Niets vermoedend en nieuwsgierig opende ze de deur.

“Goedenavond, mag ik even binnenkomen?”

De trol! Schrok Babette. Ze was zo verbouwereerd dat ze zich liet overdonderen.

“Ik wil je wat laten zien” en hij liep zo langs haar heen de gang in.

“Ho, wat ga je doen?”

Doorlopend naar de kamer, zei hij, “ik wil je laten zien wat jouw gedoe voor het raam met me doet en dat kan ik niet op straat doen. Ik beloof dat ik je met geen vinger aanraak.”

Achter hem aanlopend dacht ze koortsachtig na. De politie bellen; gillen in de hoop dat de buren thuis waren en het zouden horen? Hoe redde ze zich hieruit?

Ongevraagd ging hij zitten.

“Ik ben gekomen om je te laten zien dat je gedoe voor het raam me niet onberoerd laat.”

“Je hoeft toch niet te gluren!”

“Daar heb je gelijk in en jij hoeft toch niet bij een toevallig omhoog kijkende voorbijganger je tieten te laten zien.”

Au, dacht Babette, die is raak.

“Wil je de gordijnen sluiten?”

Hij zag haar aarzeling en herhaalde zijn eerdere uitspraak. “Ik raak je met geen vinger aan.”

Angstig en ook geïntrigeerd sloot Babette de gordijnen.

Hans kleedde zich, alsof het om een bezoek aan een dokter ging, op zijn gemak uit. Eerst zijn jas, toen zijn schoenen, zijn sokken, zijn broek, zijn trui, zijn T-shirt en als laatste zijn onderbroek.

Babette keek toe en zag van onder de kleren een gespierd en afgetraind lijf te voorschijn komen. Onwillekeurig vergeleek ze de trol met haar ex met zijn buikje. Geboeid bleef ze kijken hoe hij zijn onderbroek uittrok en een flinke hangende slurf onthulde.

Hij ging zitten en zei, “zo ga je gang.”

En als ik het niet doe? Dacht ze. Laat hem de pest krijgen. Ze bleef staan en keek hem aan. Hij haalde zijn schouders op en bleef zitten.

Ik moet hem kwijt, dacht ze en ze begon haar blouse open te knopen. Ze zag hem grijnzen. Lul! Ze gooide haar blouse op de bank en trok haar broek uit. Geen string en niet bijzonder pikant, gewoon degelijk ondergoed zag Hans. Het wond hem nog niet op.

De bh ging uit en werd kwaad op de bank gesmeten.

“Zie je het goed, vieze gluurder?”

Ja, dacht Hans, zonder antwoord te geven. Ik zie het goed en nu van dichterbij. Niets bijzonders, gewoon een paar niet al te grote borsten en ze hangen een beetje. Hij voelde dat zijn pik die mening niet helemaal deelde.

Babette kon het niet laten om even nieuwsgierig naar het kruis van de trol te kijken. Er zit leven in dacht ze. Zo lang hij zijn poten maar thuishoudt en niet op mijn vloer morst. Ze trok haar slipje uit om een stoppelige onderbuik te onthullen. Ze wreef met haar vingers over de stoppels. Vroeger hield ik het beter bij, waarom eigenlijk?

Dat gebaar met die vingers dat deed het hem. Zijn pik was al flink gegroeid bij het zien van de geschoren kut van de heks. Mia had zich nooit onthaard, ze had af en toe de grootste overdaad afgeknipt en hetzelfde deed ze bij hem. Hoe zou dat voelen, met mijn vingers over dat stoppelveld en over die grote uitstekende schaamlippen? Zijn pik was groot, dik en hard geworden en priemde schuin naar boven. Echt een trollenpik, dacht Babette. Veel te groot voor zo’n kleine man. Het lijkt wel een... knoestige knuppel. Ze voelde dat haar tepels verstijfden en dat ze nat werd. Gadver, dacht ze, stomme muts, het is een ouwe vent.

Hans keek tevreden naar beneden naar zijn kruis. En nu? Hij onderdrukte de neiging om op te staan en ging wat meer wijdbeens zitten. Zo nu ben ik ook een exhibitionist, rustig afwachten wat de heks gaat doen.

Over wat Babette daarna deed, daar heeft ze later veel over nagedacht. Het was iets dat ze nooit met anderen zou delen. Ze stapte op de zittende trol af en ze stak haar hand uit.

Hans keek toe en dacht, zo heks, hoever durf je te gaan?

Ver, naar het bleek, ze pakte ongevraagd zijn pik vast en kneep er in.

Voor Hans een signaal om op te staan zodat ze er beter bij kon. Opstaan? Ze hield vast en het leek wel of hij aan zijn pik overeind getrokken werd. Ze begon zijn voorhuid op en neer te bewegen. Hans probeerde oogcontact met haar te krijgen, maar haar blik bleef op zijn pik gericht. Hij overwoog opnieuw om met zijn vingers het stoppelveld te verkennen en met zijn wijsvinger tussen die grote uitstekende schaamlippen te gaan. Niet doen, dacht hij, laat haar er maar om vragen.

Babette zag wat vocht uit de pik van de trol komen en ze wist dat ze zelf ook nat was. Met de pik in haar ene hand veegde ze met de vingers van haar andere hand over haar spleet. Ik sop, dacht ze, wat nu? Ik wil die knuppel in me, maar ik wil niet met hem vrijen. Van achteren? Toen ze getrouwd was had ze er een hekel aan gehad. Ze had een paar jaar terug haar man verteld dat ze van achteren genomen worden vernederend vond en het daarna altijd geweigerd. Nu leek het een goede oplossing. Die dikke grote pik in haar, zonder afgeleid te worden door die lelijke trollenkop. Ze liet zijn pik los en stapte naar de salontafel. Ze boog zich met haar handen op de tafel leunend voorover. Op een commanderen toon zei ze, “kom.”

Hans genoot toen ze hem aftrok. Veel beter dan het eigen handwerk. Nog even, dacht hij en toen liet de heks zijn pik los. Wat een rotstreek, dacht hij teleurgesteld, toen ze zich omkeerde. Tot de naar hem toegekeerde kont hem duidelijk maakte wat er van hem verwacht werd. Dat ze begon te commanderen nam hij maar voor lief, hij maakte het zelf wel uit. Hij bukte zich om het gebodene te inspecteren. Er schoot hem nog even een oud spreekwoord door het hoofd, ‘een gegeven paard moet je nooit in de bek kijken’. Hij staarde naar haar lokkende pruim en haar kontgaatje en wat hij zag beviel hem prima. Haar lichtjes openstaande pruim lonkte en ze rook naar vrouw. Met moeite onderdrukte hij opnieuw de neiging om zijn vingers in haar spleet te steken. Hij zag dat ze nat was en wilde het voelen. Niet met je vingers aanraken, zei hij tegen zich zelf.

Hij ging tussen haar benen staan en drukte zonder zijn handen te gebruiken zijn eikel tegen haar gleuf. Nog niet erin, dacht hij, eerst even plagen.

Wat doet hij er lang over, dacht Babette. Ze keek over haar schouder en zag hoe hij zich bukte om naar haar kont te kijken. Schiet op, dacht ze. Ze zag hem weer overeind komen en ze voelde zijn pik tegen haar kut drukken. Ja, nu doorgaan, dacht ze. Ze nam het initiatief en drukte naar achteren.

Hans voelde hoe hij naar binnen gleed. Zo, dacht hij, die is nat. Het lijkt wel of ik naar binnen gezogen wordt. Hij begon direct hard te rammen. Met Mia was hij altijd een tactvolle geduldige minnaar geweest. Een minnaar die in alles rekening hield met zijn partner. Bij de heks vond hij dat nodig. Gewoon lekker neuken en klaarkomen. Heen en weer in die natte spleet en zijn ballen tegen haar billen laten tikken. Even overwoog hij nog om haar tieten vast te pakken, maar dat zou zijn ritme en de lange halen verstoord hebben, plus dat hij gezegd had, dat hij haar met geen vinger aan zou raken.

Barbara voelde hoe hij haar vulde. Ze voelde dat hij hard in haar stootte. Ze moest zich schrap zetten om niet verder over de salontafel geduwd te worden. Lul, dacht ze nog even, kan het niet rustiger. Die gedachte verdween door het genot. Ze pikte zijn ritme op en begon tegendruk te geven. Nu moet hij mijn borsten vastpakken dacht ze, zonder het uit te spreken. Ze realiseerde zich dat het ruwe seks was en dat het goed voelde. Ze werd hard geneukt en het was lekker.

Ze voelde hoe zijn kloten tegen haar kont tikten en ze voelde haar hart bonzen. Een warme gloed trok van haar benen omhoog door haar lichaam. Oh god, ik kom, dacht ze, terwijl haar bekken samentrok. In haar onderbuik ontplofte een genotsvuurwerk en dat golfde vanuit haar buik door haar lichaam. Het was alsof ze even buiten zich zelf trad en zag hoe hij zijn knuppel in haar ramde, ze zag zich zelf met een verwrongen gezicht schreeuwen. Het heerlijke gevoel ebde weg en ze voelde dat ze slap in haar benen werd. Met de grootst mogelijke moeite en geholpen door dat apparaat in haar, bleef ze staan.

Hij ramde door en ze voelde een nieuwe golf opkomen. Er volgde een nieuwe explosie van en een nieuwe nog heftiger schokgolf trok door haar heen en daarna was er even niets. Nadat het gevoel weggeëbd was werd ze zich bewust dat ze op haar buik over de salontafel heen lag en dat ze pijn haar knieën had.

Hans dacht maar aan een ding en dat was neuken. Met lange grote halen in die zompige kut heen en weer, op weg naar de bevrijding door een orgasme. Hij hoorde en voelde hoe de heks kwam. Ja! Schreeuw maar, dacht hij. Als je maar blijft staan, ik moet nog een paar stoten. Hij ramde door en voelde zijn zaad opkomen. Ze gilde en zakte onderuit over het tafeltje heen. Hij volgde haar met zijn pik zo diep mogelijk in haar spleet. Boven op haar liggend spoot hij zich in haar leeg en hij genoot van de ontlading toen zijn zaad er uit spoot.

Het duurde even tot hij bij zinnen kwam en zich realiseerde in wat voor houding ze terecht waren gekomen. Voorzichtig ging hij van haar af en voelde hoe zijn slap wordende pik uit haar glibberde. Hij keek naar beneden en dacht, goed gedaan jochie.

Hij aarzelde of hij haar overeind zou helpen. Hulp bleek niet nodig, de heks kwam op eigen kracht van het tafeltje af. Ze draaide zich om en keek naar hem met een blik die hij niet kon peilen.

Nou ja, dacht hij. Ze is heftig klaar gekomen, daar hoeft ze niet over te klagen. De heks negerend keek hij zoekend rond naar iets om zijn pik mee af te vegen toen ze zei, “kleed je maar aan, je mag wel gaan.” Ze raapte haar kleren op en liep de kamer uit. Hij hoorde haar de trap naar boven oplopen.

Voor hij zich aankleedde, liep Hans naar het keukenblok om een stuk van een keukenrol te scheuren. Hij veegde zijn pik af. Hij zag geen prullenbak en liet het stuk papier daarom maar in de gootsteen vallen. Met verende tred en met zich zelf ingenomen liep hij naar huis. Lekker geneukt en zo de heks letterlijk genaaid. Hij dacht aan Mia, haar nagedachtenis was hiermee niet bezoedeld. Het was gewoon wraak en een sanitaire daad. Beter dan een natte droom en veel lekkerder dan een potje rukken.

Babette wachtte tot ze de voordeur dicht hoorde slaan. Vanuit haar donkere slaapkamer keek ze hem met tranen in haar ogen na. Hij keek niet om of omhoog. Ze voelde iets glibberen op haar dijen. Douchen, dacht ze. Ze voelde zich vreemd. Ze had een heftig orgasme gehad. Veel beter dan wanneer ze zich klaar vingerde en toch voelde ze zich verdrietig. Waarom had ze het zover laten komen. Ze keek wel een slet! Wat als ze hem weer in het dorp zou tegenkomen?

De volgende dag op haar werk dwaalde de aandacht van Babette af en dacht ze aan de vorige avond. Ze wist niet goed te duiden wat haar overkomen was. De seks was heerlijk geweest en toch twijfelde ze. Was het slecht wat ze gedaan had? Naarmate ze er langer over nadacht voelde het slecht gevoel... goed. Ze was in jaren niet zo heftig klaar gekomen. De laatste jaren was dat alleen maar gelukt door hard te werken, bij haar ex was ze meestal maar mee gaan vingeren. In gedachten vergeleek ze dat klaarkomen met de climaxen van de vorige avond. Vingerend was het alsof ze eerst zwoegend een steile berg moest beklimmen om dan even op de top te kunnen zijn. Gisteren was het een overgave aan genot geweest met als climax de zinderende explosies en het daarop volgende gevoel van extase. Geen spaarzaam momentje op de top, maar vuurwerk en dan het gevoel dat ze buiten haar lichaam trad. Verdorie, dacht ze, ik zit hier achter mijn bureau te soppen en ik moet zo naar het management overleg.

In de dagen die volgden ging Hans niet meer terug naar de nieuwbouwwijk. Hij zou haar best nog eens willen neuken, maar drooggeilen voor haar raam? Dat nooit meer. Hij dacht na over manieren om weer met haar in contact te komen. Gewoon nogmaals aanbellen? Wat als ze niet opendeed of de deur gelijk weer dicht gooide? Hij kwam er niet uit en besloot het te laten rusten. Als de ‘nood’ hoog werd kwam er misschien wel een oplossing.

Babette dwong zich om ‘s avonds niet naar buiten te kijken. Ze koesterde de herinnering aan het genot en ze probeerde te vergeten dat ze zich aangeboden had. Overdag lukte dat aardig, echter ‘s avonds in bed kwam ze moeilijk in slaap. Ze draaide en woelde en zich zelf helpend vond ze niet de heftige bevrediging die ze zocht.

Een paar dagen na het bezoek van de trol nam ze ‘s avonds een besluit. Ze ging een dildo bestellen. Gewoon zelf doen, dan had ze geen kerel nodig. Ze zocht op Internet en er ging een wereld voor haar open. Na een half uur met rode konen zoeken, merkte ze dat ze met haar hand naar kruis ging. Nee, niet hier in de kamer, zei ze streng tegen zich zelf. Ondanks dat het zoeken haar opwond, vond ze niet wat ze zocht. Ze ging naar haar slaapkamer, trok haar broek en slipje uit en ging op bed liggen. Ze probeerde iets geils in haar hoofd te halen en dat lukte niet. In haar gedachten zag ze rubberen dildo ’s, glazen kunstpenissen, oppompbare exemplaren, gladde dingen, apparaten met ribbels, het hele spectrum. Het werkte niet, de opwinding die ze achter haar laptop gevoeld had was weggeëbd. Ze dacht terug aan de seks met de trol en voor haar ogen zag ze zijn knoestige knuppel, zoals ze het geval in gedachten was gaan noemen. Het werkte wonderwel, ze voelde zich weer nat worden en ze begon te vingeren. Het was lekker... maar het was het net niet. Ze stopte en kleedde zich weer aan. Ze trok haar jas aan, haalde haar fiets uit de schuur en vertrok.

Hans kwam terug de straat in van zijn avondrondje met Hond. Voor hem zag hij een vrouw met een fiets aan de hand tuinpaden oplopen en op naamplaatjes bij de voordeuren kijken.

“Zoekt u iets?” Vroeg hij vriendelijk.

Gelijk dat hij het gezegd had, herkende hij haar. Verrek de heks!

Ze draaide zich naar hem toe en hij zag dat ze schrok.

Verdorie, dacht Barbara, ik had het anders bedoeld. Aanbellen en hem overrompelen, net zoals hij bij mij deed. Ze herpakte zich.

“Fijn dat ik tref, ik wil met je praten. Ik wist dat je hier in de buurt woonde maar niet welk huis.”

Komt ze zich beklagen? Dacht Hans, die haar kwaad zag kijken. Hij nodigde haar uit om binnen te komen. Binnen zag hij haar nieuwsgierig rondkijken. Hij vroeg haar of ze iets wilde drinken en of ze haar jas wilde uittrekken. Ze wilde een glas wijn, ze trok haar jas uit en ging zitten. Het inschenken gaf Hans de gelegenheid om na te denken over een openingszin.

“Wat kan ik voor je doen?”

Het bleek een inkopper voor Barbara.

“Je uitkleden.”

He, dacht Hans, waarom kijkt ze dan kwaad?

“Toen je bij mij in je blote kont stond, heb ik het niet goed kunnen bekijken en jij hebt al zo vaak naar mij gegluurd.”

Gegluurd, dacht Hans. Mens je bood je op een presenteerblaadje aan. Geen discussie, neuken is neuken, besloot hij.

Rekening houdend met de buurt sloot hij eerst de gordijnen voor hij zich begon uit te kleden. Het idee van weer neuken maakte dat zijn pik al stijf werd voordat hij zijn kleren uit had.

Barbara keek toe en zag de zwelling in zijn onderbroek toen hij zijn broek uittrok.

Geile ouwe trol, dacht ze en ze kwam van haar stoel om zijn onderbroek omlaag te trekken. Zijn stijve pik kwam te voorschijn en zag er uit, zoals ze zich herinnerde: groot, knoestig en een beetje krom. Ze volgde met een vinger een dikke blauwe gezwollen ader en voelde zijn hartslag. Ja, dacht ze levend vlees en geen koud glas of een naar rubber stinkend geval. Heel even overwoog ze om het gevaarte in haar mond te nemen. Nee, dacht ze, ik moet eerst de trol zo ver krijgen dat hij me likt. De dikke pik vastklemmend zei ze, “je mag me uitkleden.”

Zo, dacht Hans, die komt duidelijk niet voor de gezelligheid of mijn sprankelende conversatie. De gretigheid waarmee ze zijn pik tevoorschijn had gehaald en had vastgepakt, bevestigde zijn idee dat ze alleen maar in zijn pik geïnteresseerd was. Even leek het of ze met haar hoofd omlaag zou toehappen. Ja, dacht hij, pijp me maar heks. Helaas, ze tilde haar hoofd weer op. Misschien een volgende keer? Uitkleden? Ze zei “je mag” en sprak het uit als een opdracht. Hij aarzelde.

“Vooruit kleed me uit, ik wil die knuppel in me voelen.” Dat was voldoende aanmoediging. Terwijl ze afwisselend met haar rechter of linkerhand zijn pik vast bleef houden kleedde hij haar uit. Met haar tieten ontbloot stopte hij om haar borsten vast te pakken en haar tepels te gaan strelen. De vorige keer had hij dat deel van haar anatomie verwaarloosd en nu kreeg hij de kans niet.

“Vooruit, trek mijn broek uit.”

Nou ja, dacht Hans, dan geen voorspel, je kan het krijgen zoals je het hebben wil.

Wilde die vent in eens romantisch gaan doen met knuffelen en zo. Daar was ze niet van gediend. Gelukkig begreep hij daarna direct wat ze wilde. Hij stroopte haar broek en slipje omlaag en tilde haar met zijn handen onder haar billen op. Ze moest haar benen wel om hem heen slaan. Zo droeg hij haar naar de bank om haar met haar billen op de leuning te planten. Hij had de hoogte goed ingeschat en drukte zijn knoest zo naar binnen. Ze voelde hoe ze opgevuld werd.

“Helemaal er in,” commandeerde ze.

Die aanmoediging had Hans niet nodig. Hij hield haar kont vast en perste zijn pik zo ver als hij kon in haar. Ze was er duidelijk klaar voor, hij voelde geen weerstand. Als Gods woord in een ouderling, dacht Hans en hij begon te stoten.

Het voelde weer goed. Als hij zo door ging zou ze snel komen en ze wilde nog wat uitstel. Ze miste nu ook handen die haar borsten koesterden. Ik moet de regie terug dacht ze. Ze duwde hem weg en zei, “ga eens op je rug liggen.”

Verdorie, dacht Hans, ik ben net zo lekker bezig. Hij pakte een kussen van de bank en ging met het kussen onder zijn hoofd op de parketvloer liggen. Ze stapte over hem heen en liet zich in een hurkstand zakken. Ze pakte zijn pik vast, richtte en liet zich er over heen zakken. Oei, dacht Hans, dit wordt nog lekkerder dan zelf rammen. Hij genoot van het geile schouwspel en het gevoel in zijn pik toen ze zich er over heen liet zakken. Ze begon hem te berijden. Hans tilde zijn hoofd op en keek hoe zijn natte pik in haar op en neer gaande kut verdween. Als een plunjer, dacht hij. Ze stoorde hem in zijn overpeinzing, op commanderende toon klonk het, “nu wil ik dat je mijn borsten vastpakt en verwent.”

Zolang ze maar door wipt dacht Hans en hij pakte haar op en neer zwaaiende tieten vast om ze zachtjes te kneden. Terwijl ze zich kreunend naar een orgasme werkte pakte hij haar tepels tussen duim en wijsvinger vast. Toen hij merkte dat ze ging komen kneep hij hard in haar tepels. Krijsend kwam ze klaar. Zo, dacht Hans, dit moet op straat hoorbaar zijn.

Babette kwam schokkend, gillend en nat klaar. Het duurde even voor ze kon denken en toen was haar eerste gedachte, Jezus! Ze voelde dat ze met haar bovenlichaam voorover op hem beland was. Terwijl ze langzaam bij zinnen kwam en haar hoofd optilde zag ze hem grijnzen.

“Welkom terug op aarde.”

Hij werkte zich onder haar uit en hielp haar overeind. Daarna leidde hij haar naar de bank en liet haar op haar rug liggen. Hij kwam op haar liggen en drukte die heerlijke knuppel weer in haar. Hij begon rustig te stoten en ze voelde een nieuw orgasme opkomen. Ze kon niet anders dan opnieuw gillen toen ze aan zijn schokkende bewegingen merkte dat hij zich in haar leegde.

Een paar minuten later ging hij voorzichtig van haar af. Babette bleef liggen en zag hem naar de keuken lopen en terugkomen met een keukenhanddoek. Zachtjes veegde hij haar onderlichaam droog. Hij is zorgzaam, dacht ze.

“Voor de bekleding van de bank,” zei hij.

Zwijgend kleedden ze zich aan. Ze zag hem zijn mond openen en sluiten, alsof hij iets had willen zeggen.

Hans vond het na zijn kwakkie geloosd te hebben een vreemde vertoning, er was geen voorspel geweest en nu ook geen knuffelende after-seks. Ze negeerden elkaar bij het aankleden. Ze zag er na de seks kwetsbaar uit.

Aangekleed en zonder iets te zeggen liep Babette naar de deur van de gang. Hij haastte zich achter haar aan en hield de deur voor haar open. Met de knop van de voordeur in haar hand keek ze om.

“Daag,” zei hij.

Impulsief reageerde ze. Ze liet de knop van de deur los en stapte naar hem toe.

Ze kuste hem kort op zijn lippen, “dank je wel.”

Verbouwereerd keek Hans haar na. De heks ontdooit, dacht hij. Tijd om naar bed te gaan. In de keuken kriebelde hij Hond achter zijn oren. “Bedankt ouwe, dat je rustig in je mand gebleven bent.”

Op de fiets naar huis voelde Barbara een schrijnend gevoel in haar kruis. Zijn we zo te keer gegaan? Hans heeft een heerlijke knots voor zo’n oude vent. Hé? Ze realiseerde zich dat ze hem in gedachten Hans genoemd had en geen Trol of Gluurder.

Er gingen wat dagen voorbij waarin Babette de neiging bedwong om weer op bezoek te gaan. Zijn beurt, besloot ze, ik ga me niet nog een keer op een presenteerblaadje aanbieden.

Hans wilde wel. De seks had hem goed gedaan en als hij er aan terug dacht voelde hij hoe zijn pik stijf werd. Hij dacht vaak aan Mia en hij worstelde met het idee dat hij zo haar nagedachtenis bedroog. Mia had weleens, zonder voor hem duidelijke aanleiding, gezegd dat als zij er niet meer zou zijn hij een nieuwe vrouw moest zoeken. Hij had het toen weggelachen en “hou op met die stomme onzin,” gezegd.

Het duurde vijf dagen voordat Hans ‘s avonds douchte, zich schoor en in schoon ondergoed gestoken op de fiets stapte. Hij belde aan en bijna direct werd er open gedaan.

“Dat duurde lang,” zei ze toen ze opzij ging om hem binnen te laten. Ze sloot de deur achter hem en ze kuste hem op zijn lippen. Even aarzelde Hans en toen kuste hij haar vol overgave terug.

“Huiskamer of slaapkamer?” Vroeg ze. Met de seks op de parketvloer in gedachten antwoordde hij “slaapkamer.” Boven in haar slaapkamer sloot ze eerst het rolluik.

“Dat geluid ken ik,” zei hij. Fronsend keek ze hem aan, ze wilde niet aan haar shows herinnerd worden. “Door dat geluid werd die eerste avond mijn aandacht getrokken en toen keek ik naar boven.”

“Sstt,” zei ze “straks gaan we praten. Eerst wil ik die grote geile knuppel van je weer zien.” Ze reikte naar zijn broek en begon die los te maken. Voor Hans het sein om haar uit te kleden. Met haar borsten bloot stopte ze.

“Wil je ze kussen?” Hans kuste ze, hij nam er zo veel mogelijk van in zijn mond en hij zorgde met zijn lippen dat haar tepels verstijfden. “Hm… lekker, zei ze, nu ik.”

Hans dacht dat ze zijn tepels bedoelde en trok snel zijn hemd over zijn hoofd. Ze bleek een ander plan te hebben. Ze trok zijn broek en slip samen omlaag en hielp hem met het uittrekken. Ze knielde voor hem op de vloer en ze pakte zijn pik met twee handen vast. “Al dagen denk ik aan die grote knoestige knuppel van je en vroeg ik me af...,” ze maakte de zin niet af. Ze opende haar lippen en sloot ze om zijn eikel. Hans genoot er van om te zien hoe zijn eikel in haar mond verdween en hoe haar tong langs zijn eikel streek. Het leek of zijn pik nog meer opzwol. Hij legde zijn handen op haar achterhoofd en drukte zo nog meer van haar mond over zijn pik heen. Wel halverwege dacht hij en hij zag en voelde hoe het likken van zijn eikel overging in een pijpend schuiven van haar lippen over zijn schacht. Oei! Dacht hij, als ze zo doorgaat dan kom ik. Een zelfde gedachte had Babette ook, ze stopte met pijpen en trok tegen de druk van zijn handen in haar hoofd terug.

“Dus zo smaakt een trollenknuppel.”

Trollenknuppel? Waar haalt ze dat vandaan. Hans dacht er niet verder over na. Hij hielp haar uit haar broek en slipje en zag dat het stoppelveldje getransformeerd was in een gladde grazige weide. Hij duwde haar zachtjes met haar rug op bed en haar benen buitenboord. Op zijn beurt ging hij op zijn knieën en hij boog zijn hoofd voor een kus op haar gladde poes. Hij proefde haar zilte natheid. Hm…, dat is lang geleden, dacht hij terwijl hij met zijn tong haar kittelaar opzocht.

Laat hem alsjeblieft zijn tong daar houden dacht Babette, die wat overeind kwam om haar handen op zijn hoofd te leggen en zo te zorgen dat hij bleef likken. Helaas had Hans een ander plan, na een minuutje likken maakte hij uit het gekreun van Babette op dat ze tegen een orgasme aanzat. Tijd voor andere actie. Hij trok zijn hoofd terug en veegde nadrukkelijk met zijn hand over zijn mond. “Heksensap! Heb je een spiegel?”

Teleurgesteld dat hij gestopt was en verwonderd over zijn vraag pakte Babette de handspiegel uit haar nachtkastje.

“Trollenknuppel, noemde je het net. Ik ga je laten zien hoe die trollenknuppel in je geile snee verdwijnt. Leun eens voorover en hou dan de spiegel tussen je benen.”

Babette aarzelde geen moment. Ze leunde voorover tegen de muur en zakte wat door haar knieën. Ze voelde hoe hij achter haar kwam staan en dat hij zijn pik tegen haar kut plaatste.

“Stop even, ik wil eerst de spiegel goed hebben”. Ze experimenteerde wat met de spiegel en zag zijn glimmende paarse eikel tegen haar schaamlippen drukken.

“Ja nu, langzaam.”

Heel rustig drukte Hans zijn pik naar binnen. Hij hoorde Babette zuchten terwijl hij naar binnen gleed.

“Oh god, dit is geil, nu stoten.”

Een paar stoten lang keek ze nog in de spiegel, tot ze het niet meer kon houden. Ze voelde dat ze ging komen, haar kruis gloeide, ze voelde nattigheid over haar dijen druipen. Haar benen werden slap, de spiegel liet ze op de grond vallen om met twee handen steun te zoeken tegen de muur. Hans drukte zich zo ver mogelijk naar binnen en voelde dat ze wankelde. Met zijn armen om haar heen hield hij haar overeind terwijl hij in haar kut spoot. Door Hans naar het bed geholpen kwam Babette langzaam bij zinnen. Ze streek met haar hand over haar onderbuik en dijen, “ik moet douchen.” Daarna verraste ze zich zelf.

“Ga je mee samen douchen?”

Even twijfelde Hans. De seks was prima, maar werd hij zo niet te intiem met haar? Ze douchten samen en daar bleef het niet bij. Babette nam het initiatief door Hans in te zepen en Hans beloonde dat initiatief. Later aangekleed bij Babette in de huiskamer met een glas wijn vroeg hij haar, hoe ze op trollenknuppel was gekomen.

Hoe leg ik dat uit, dacht ze en bood aan nog eens in te schenken. Hans liet zich niet afleiden en drong aan. Zo kwamen ze op een wederzijdse uitleg over een gluurder, een heks en een trol.

Vrijdagmiddag drie weken later. Babette kijkt op haar horloge. Verdorie pas drie uur. Ze had Hans overgehaald om wat klusjes in haar huis te doen. Als ik nu eens een uur vrij neem en eerder naar huis ga? Dan kan ik Hans verrassen en hem de deur uitwerken voordat Petra thuis komt.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post40

WINTERNIMFEN

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers di, januari 02, 2018 14:23:15

WINTERNIMFEN

Klaas werd wakker met een onbestemd gevoel. Het was een thuiswerkdag en hij had een stemming die het best omschreven kon worden als een relstemming. Het zal wel door het gebrek aan seks komen, dacht hij, het was verdomme al weer drie weken geleden. Het was maar goed dat hij die dag thuis werkte, straks maar eens een filmpje kijken en de druk van de ketel halen.

Na om zeven uur begonnen te zijn met het afhandelen van een overvloed aan e-mail, waarschuwde tegen negenen zijn knorrende maag dat hij nog niet ontbeten had. Zijn dagelijkse ergernis moment had hij al gehad, de achterstand in e-mail was weggewerkt. Na het verwijderen van troep en waarom vallen zij mij hier mee lastig berichten bleef er gelukkig maar weinig over.

Hij besloot zichzelf te trakteren op een korte wandeling en luxe broodjes. Op naar het winkelcentrum. Weggedoken in zijn kraag, trotseerde hij het waterkoude decemberweer met wind en druilerige regen. Er was, behalve een paar zich haastende bakfietsouders en hondenuitlaters, geen kip op straat en vreemd genoeg kwamen zijn gedachten op seks. Het is wel erg met me, dacht hij. Wordt het geen tijd voor een nieuwe vastere relatie?

Boven de ingang van het overdekte winkelcentrum hing een groot nieuw bord. Klaas las de tekst en moest lachen. De een of andere zot had verzonnen dat Stadshaege nog niet gek genoeg was voor een winkelcentrum, in een wijk die tien jaar eerder nog grasland was. Het heette nu “De Mall of Holland”. Tik van de malle molen, dacht Klaas en grinnikend liep hij naar binnen.

De winkels waren net bezig te openen en op het centrale plein werd iets ingericht met winterversieringen. Zijn aandacht werd getrokken door twee... Ja, wat waren het eigenlijk? Ze droegen ouderwetse kleding. Een soort van kuitbroek, de oude naam drollenvanger schoot hem te binnen, gestreepte overhemden zonder boordje en een colbert dat oogde als op foto’s van lang geleden. Beiden hadden een pet op, met daaronder half lang bruin haar. De gezichten waren wit met donkere vlekken. Mannen of vrouwen? Vroeg hij zich af. De grootste van de twee had de billen van een vrouw en ja het leek wel of ze borsten had, maar dan waren ze strak weggebonden en het colbert viel erg ruim. De kleinste had een meer jongensachtig figuur, hoewel het gezicht vrouwelijke trekken had.

Nieuwsgierig liep hij naar het tweetal toe om ze beter op te nemen.

“Mijnheer, kan ik iets voor u doen?” Vroeg de kleinste.

Man, vrouw? In ieder geval duidelijk een verdraaide stem. Hij aarzelde even.

“Kunnen we u ergens mee helpen?” De grootste had zich ook naar hem toegekeerd.

“Eheu, ik ben nieuwsgierig. Wie zijn jullie en wat gaan jullie hier doen?”

“We zijn winternimfen,” zeiden ze lachend in koor.

“He?”

“Ja, we zijn ras- en gender neutrale nimfen.”

Terwijl twee mannen in werkkleding doorgingen met het opbouwen van een podium en een decor kreeg hij uitleg. De voorzitter van de winkeliersvereniging had iets nieuws verzonnen. Geen gedoe meer over de kleur van Piet; over een roomse geestelijke of een door Coca Cola uitgevonden kerstman. In plaats daarvan een winterviering met seksloze nimfen in kleding uit de jaren ‘30.

In antwoord op zijn vraag, waarom de jaren ‘30, vertelde de wezens dat ze dat ook niet helemaal duidelijk was. Het had iets te maken met de toen al lang afgeschafte slavernij en zo. Er schoot hem nog iets te binnen van massale werkeloosheid, uitgebuite arbeiders en koloniale onderdrukking. Dat repliek slikte hij maar in. Hij was veel meer geïnteresseerd in het ras loze en gender neutrale van deze zogezegde nimfen.

“Zijn jullie dan "hetten", onzijdig?”

Ze knikten. Het idee intrigeerde Klaas en het zette hem aan het denken.

“Maar dan kunnen jullie je niet voortplanten en dan sterft jullie soort uit.”

De grootste van de twee schudde meewarig het hoofd. ”Nee hoor, we zijn hermafrodiet.”

Hermafrodiet, tweeslachtigheid had hij altijd met slijmerige slakken geassocieerd. Zelfs goed bereid, niet zijn favoriete diersoort. Deze twee wezens hadden niets van slakken. Het tegendeel, ze waren op een vreemde manier aantrekkelijk. Zijn overpeinzing werd gestoord door de kleinste. “We kunnen zowel man als vrouw zijn.”

Als ze op dat moment niet gestoord waren dan was hij erop doorgegaan. Er kwam een wat geagiteerd ogende man in pak aanlopen. “Hup mensen, opschieten. De winkels zijn al open.”

“De baas,” fluisterde de grootste.

Impulsief gaf Klaas de grootste zijn kaartje. “Als jullie hier klaar zijn, dan wil ik graag verder praten. Ik woon dichtbij, mijn adres staat op het kaartje.”

Later die dag. Klaas was opgegaan in zijn werk en zijn spontane uitnodiging was hij vergeten. Tot de deurbel klonk. Wie zal... hij herinnerde zich de nimfen. Benieuwd of ze het waren liep hij naar de deur. Door het matglas waren twee gestalten zichtbaar. Bij het openen van de deur klonk het tweestemmig. “Hallo, daar zijn we dan.”

“Kom binnen,” hij ging opzij staan om ze langs te laten. Ze stapten naar binnen, de grootste voorop, zeulend met een grote weekendtas. Tot zijn verassing drukte het wezen een kus op zijn lippen. “Ik ben Sneeuw.” En het liep verder. De kleinste volgde en ging op de tenen staan om hem eveneens op de mond te kussen. “Vlok,” zei het wezen en het liep achter Sneeuw aan verder naar binnen.

Ze gingen naast elkaar op de bank zitten en hij bood ze iets te drinken aan. Ze bleven, met een glas wijn voor zich, hem glimlachend vragend aankijken. Hij was duidelijk aan zet.

“Ras neutraal” begon Klaas, naar hun geschminkte gezichten kijkend. “Zijn jullie dan een nieuw neutraal ras of een mengeling van alle rassen?”

Sneeuw, met duidelijk Europese trekken en grijsblauwe ogen keek Vlok aan. Het viel hem nu op dat de bruinogige Vlok, onder de laag schmink, iets Aziatisch had. Indonesisch bloed? Vlok dacht duidelijk even na, hij zag een rimpel in het voorhoofd verschijnen.

“Rassen zijn er alleen in de menselijke geest,” doceerde het. “Mensen planten zich over de hele wereld onderling voort, we vormen dus één soort.”

Daar moest hij even op kauwen, het leek hem prima verwoord. Het voortplanten over de hele wereld deed hem in ieder geval aan zijn laatste vakantie denken. Met dat binnenpretje in gedachten, vroeg hij verder.

“Maar, eh… genderneutraal, zijn jullie dan seksloos?” Ze keken elkaar aan en begonnen te lachen.

“Ik bedoel, hebben jullie ook vrouwelijke of mannelijke uiterlijke sekskenmerken?”

Het was Sneeuw die daarop antwoordde. “Natuurlijk hebben we die en we kunnen ze afhankelijk van het geslacht en de voorkeur van onze partner inzetten. Het wezen zag Klaas denken en zei. “Kijk maar, neem bij voorbeeld onze monden, die zijn heel onzijdig.”

Sneeuw boog het hoofd naar Vlok en ze begonnen elkaar gepassioneerd te tongen. Ze hielden hun ogen open en Vlok keek naar Klaas om zijn blik te vangen. Hij vond het een erotiserend schouwspel en voelde dat zijn Klaasje er op reageerde. Vlok zag dat hij zijn jongeheer een zetje gaf voor wat meer ruimte in zijn broek. De kus werd afgebroken en Vlok zei, “Je hebt nu duidelijk last van een bekneld zittend mannelijk geslachtskenmerk. Geef het toch meer ruimte.”

Waarom niet, dacht Klaas, hij maakte zijn broek los en schoof die samen met zijn slip omlaag.

“Zie je,” zei Sneeuw, “je reageert goed op twee neutrale monden.”

Ja, dacht Klaas, dit is allemaal heel veelbelovend, maar stel je voor dat een van de twee een man is. Op die onthutsende gedachte reageerde zijn pik direct. Van een pik werd het een plasser, Klaasje liet zijn kopje hangen.

“Wat gebeurt er?” Reageerde Vlok.

Klaas bekende dat hij moeite had met het idee van seks met een mannelijk wezen.

Ze lachten hem uit. Sneeuw lachte het hardst en zei. “En met onzijdige types zoals ons niet? Jij bent een rare. Weet je wat, sluit je ogen eens.”

Vertrouwend op de vrouwelijkheid van het tweetal gaf hij zich over door zijn ogen te sluiten. Hij voelde strelende handen die van zijn plasser weer een pik maakten. Hij voelde vochtige lippen op zijn mond en op zijn pik. Een klein spits tongetje streelde zijn tong en een andere tong cirkelde om zijn eikel. Hij was geen gelovig mens, maar als hij het was geweest dan zou hij de grote vader in de hemel bedankt hebben. Het was niet gewoon lekker, het was goddelijk lekker. De mond om zijn pik werd teruggetrokken, net toen hij teleurgesteld zijn ogen wilde openen bleek dat ze gewisseld hadden. In zijn mond voelde hij een dikkere tong en hij voelde hoe een mond zich om zijn pik sloot. Geen cirkelende beweging met een tong dit keer, maar lippen die over zijn schacht schoven. Hij voelde hoe zijn pik heel ver in een warme zachte mond opgenomen werd. Met een tong diep in zijn keel en lippen die vederlicht over zijn pik heen en weer schoven voelde hij zijn zaad als het ware opborrelen. Als een vulkaan die druk opbouwt voor een knallende eruptie. Het wezen dat hem pijpte voelde of proefde de naderende uitbarsting. De heerlijke lippen verdwenen. Teleurgesteld opende Klaas zijn ogen en zag hoe Vlok het hoofd uit zijn schoot optilde. Vlok likte de lippen af en lachte naar hem.

“Nu de tepels,” zei Sneeuw. Tepels zijn genderneutraal in hun gevoeligheid. Hè? Dacht Klaas. Hij had wel eens vriendinnen gehad die aan zijn tepels zaten of er op knabbelden. Hij had het nooit fijn gevonden en het leidde enorm af van de hoofdzaak.

“Trek je shirt eens uit.”

Terwijl Klaas zijn shirt uittrok zag hij dat Vlok het colbertje begon uit te trekken. Nieuwsgierig keek Klaas toe en hij besloot om zijn broek en de boxer die nog op mijn knieën hingen uit te trekken. Ondanks het gender neutrale geleuter wist hij zeker dat Vlok een vrouw was en hij was benieuwd hoe ze er in haar nakie uit zou zien. Het overhemd werd losgeknoopt en een wit hemd werd zichtbaar.

"Wacht even,” Sneeuw bemoeide zich er mee. We kunnen zijn vlaggenmast als seinpaal gebruiken en zo zijn gender neutraliteit testen.

Wat een onzin, dacht Klaas, in het hemd van Vlok zag hij duidelijk de aftekening van kleine borsten en tepels. Vlok trok het hemd over het hoofd en een vrouwelijk bovenlichaam werd onthuld. Een tenger licht getint bovenlichaam met heel kleine puntige borsten en geil makende grote donkere tepels.

“Het sein staat op veilig,” merkte Sneeuw op. Alsof Klaas dat niet voelde.

Vlek zag Klaas naar haar borsten staren en ze omcirkelde met duim en wijsvinger een van de kleine borsten. “Toe maar,” nodigde ze uit. Klaas stapte naar Vlok toe, boog zijn hoofd en nam een van de tepels tussen zijn lippen. Hij voelde hoe de tepel verstijfde. Een sturende hand op zijn achterhoofd zorgde dat hij het verwennen van de tepel even volhield. Tot Vlok zijn hoofd losliet en zei, “en nu ik.” Denkend aan zijn vorige ervaringen zei hij, “hoeft niet hoor.”

“Hm…, klonk het naast hem, het kopje gaat hangen. Test eens verder Vlok.”

Vlok boog haar hoofd en likte een van de tepels van Klaas. Gevoelig maar niet te. Ze verplaatste haar tong naar de andere kant en ze beroerde de tepel voorzichtig met haar lippen. Dat voelde goed en zelfs toen ze er heel zachtjes in beet was het op een vreemde manier lekker.

Na zo met zijn tepels gespeeld te hebben begon Vlok zich verder uit te kleden. De schoenen uit en de ouderwetse broek uit. Een neutrale boxershort werd zichtbaar. De short zakte en een rond vrouwelijk buikje werd zichtbaar. Ze schoof de short langzaam verder omlaag, een bosje donker kroezend haar onthullend. Klaas zijn seinpaal steigerde.

Ze draaide zich naar Sneeuw, daarbij Klaas haar geile ronde billen tonend.

“Nu jij Sneeuw,” zei ze en ze begon het colbertje van Sneeuw los te knopen.

Met het colbert van Sneeuw uit begon Klaas te twijfelen over zijn eerdere aanname van het geslacht van Sneeuw. Hij voelde hoe de standvastigheid van zijn seinpaal afnam. Had hij getongd met een man en had een man zijn pik in de mond gehad?

Sneeuw was verder gegaan met uitkleden en Klaas zag een bleke blote haarloze torso. Niet echt mannelijk, maar zeker niet vrouwelijk en borsten, zoals mollige mannen die hebben. Gadver… dacht hij en zo dacht zijn pik er ook over. Die leek zich bijna terug te trekken.

Sneeuw zag zijn verschrompelende trots en begon te grinniken. “Kijk Vlok, hij is geschrokken.”

“Arm ding,” zei ze zonder een poging tot reanimatie te ondernemen.

De broek ging omlaag samen met de onderbroek. Klaas droomde regelmatig over seks, dit was geen droom, dit was een nachtmerrie! Een slappe blote puistige kale buik was zichtbaar geworden, met onder die buik een vreemd uitziende naar voren priemende piemel. Hoewel hij niets met piemels had bekeek hij het ding met extra aandacht. Het was een lang bleek dun geval, net een witte pier.

“Kijk eens,” zei Vlok, “wat een lieverd he?”

“Shit,” dacht Klaas, “waar ben ik in terecht gekomen?”

“Nu hebben we een vagina, twee penissen, drie monden en drie anussen beschikbaar,” zei Vlek.

Ja, en? Dacht Klaas.

“Anussen zijn ook gender neutraal,” merkte Sneeuw op.

Hel leek of Sneeuw met zijn heen en weer zwaaiende witte ding wat dichter bij was komen staan. Klaas deinsde wat achteruit. Gelukkig stapte Vlek naar voren om het witte ding vast te pakken. Ze boog zich voorover en nam de pier in haar mond. Die kus ik niet voordat ze haar mond gespoeld heeft, dacht hij nog, voordat hij afgeleid werd. Nou ja afgeleid, zijn blik werd gevangen door de ronde billen van Vlok. Voorover gebogen met haar achterste naar hem toe bood ze een geweldig gezicht op haar behaarde kut. Net een pruim met stekeltjes, hoe heette die Aziatische vrucht ook al weer? Het leek alsof haar poes naar hem lonkte. Kom maar, kom er maar in. Zijn lichaam begreep die non verbale communicatie, zijn seinpaal was keihard en hij zag dat hij wat vocht verloor. Achter Vlok staande boog hij met zijn hand zijn snikkel omlaag zodat zijn eikel tegen haar schaamlippen drukte. Vlok voelde het, ze drukte haar bekken naar achteren en ‘bulls eye’, recht in de roos naar binnen.

Voor Klaas was het een kut met de 3 S-en, Strak, Strelend en Sappig, in één woord geweldig! Ware het niet, dat hij vlak voor zich de kop van Sneeuw zag. Aan diens uitdrukking te zien genoot hij van de behandeling van zijn bleke worm. Dat leidde Klaas zo af dat hij zijn ogen sloot om zich beter over te geven aan het genot van de 3 S-en. Gelukkig werkte dat en het werd nog beter toen hij Vlok zachtjes hoorde gillen. Om te kunnen gillen moet de mond open, dacht hij. Hij opende zijn ogen en zag dat de pijpbeurt van Sneeuw klaar was. Hij leunde over Vlok heen en pakte al doorstotend haar kleine borsten vast. Met haar tepels tussen zijn vingers stopte hij met stoten. Zijn ritme werd overgenomen door Vlok. Ze schoof met haar lekkere strakke doos over zijn pik heen en weer en dat voelde nog beter dan toen hij zelf bewoog. Vlok gilde en hij loosde kreunend van genot zijn kwakkie in haar. Tot de laatste druppel dacht hij, Vlok strak tegen zich aantrekkend.

Pas toen zijn pik uit haar glibberde dacht hij aan een condoom. Shit, te laat.

Vlok kwam met het voorstel om samen te douchen. Eerst dacht hij, dat ze met ‘samen’ hun tweeën bedoelde, om de schmink er af te boenen. Echter, ze drongen aan om met zijn drieën te douchen. Met name het aandringen door Sneeuw maakte hem wantrouwig. Dat en de krappe doucheruimte maakte dat hij twijfelde. Nadat Vlok bleef aandringen gaf hij aarzelend toe.

Tot zijn teleurstelling zeepte Vlok zich zelf in. Hij had graag willen helpen. Het schouwspel bezorgde hem wel een nieuwe harde. Die harde pik was geen probleem, dat voelde lekker, wel een probleem was de beperkte ruimte. Hij kon zich niet omdraaien zonder dat zijn pik langs het lijf van Sneeuw streek. Dat was nog daaraantoe, het gevolg was erger. Het wormpje van Sneeuw werd weer een lange dunne witte worm en Sneeuw stak zijn hand uit naar Klaas zijn trots. “Zal ik je eens lekker inzepen.”

“Nee laat maar, ik ben al klaar met douchen.”

Er ontstond een ruzieachtig sfeertje waarin Sneeuw Klaas beschuldigde van oneerlijkheid en niet willen delen. “Stomme relnicht, dacht hij.

Gelukkig loste Vlok het op. “Rustig jongens, ik heb een idee.”

Haar idee was afdrogen en verzoenen met Vlek in het midden.

Op de slaapkamer nam Vlok het initiatief. “Jij mag als eerste kiezen”, zei ze tegen de mokkende Sneeuw. “Mondje of kontje?”

“Zijn kont?”

“He, Bob, doe nu niet zo flauw.”

Oh, dacht Klaas, de Sneeuw en Vlok komedie is voorbij.

“Oké dan, jouw kontje.”

Verdomme, dacht Klaas, dan blijft er voor mij het mondje over. Ik had ook wel lekker tussen die geile ronde billen willen stampen.

Vlok bukte zich en smeerde flinke klodders spuug op de kop van de witte worm. Daarna ging ze op haar zij op het bed liggen. Ze hadden dit duidelijk vaker gedaan, want Bob ging lepeltje-lepeltje achter haar liggen. Jaloers en gefascineerd keek Klaas toe hoe Bob nog wat klodders speeksel op de worm smeerde en toen het ding naar voren drukte. Hij liep om het bed heen om het beter te zien. Best een geil gezicht, moest hij aan zichzelf toegeven, zoals die lange bleke dunne worm tussen haar getinte billen in haar donkere gaatje verdween.

Bob begon te bewegen en Vlok riep, “kom maar.”

Klaas liep om het bed heen en ging naast Vlok op zijn zij liggen, met zijn hoofd naar haar kruis en zijn pik voor haar gezicht. Ze hapte direct toe. Zijn jaloezie verdween. God wat kon die meid pijpen. Als er cijfers uitgedeeld mochten worden, een dikke 10. Terwijl Vlok pijpte stopte hij twee vingers in haar spleetje om haar clitje te strelen. Ze bleek een heel klein knopje te hebben. Klein maar fijn, want ze reageerde heftig op de combinatie van gevulde lichaamsopeningen en gestimuleerde kittelaar.

Eigenlijk duurde het te kort. Klaas zweefde op het randje en had het nog wat uit kunnen stellen. Vlok begon al snel te kreunen, met zijn pik in haar lekkere pijpbekkie. Haar gekreun nam toe en haar bekken begon te schokken. Vlok had een heftig en luidruchtig orgasme. Ja, nu spuiten! Dacht Klaas en met een paar bekkenstoten kwam hij klaar. Hij bekommerde zich er niet om dat zijn sperma in haar mond belandde. Ze had tenslotte het kwakkie van Sneeuw ook al doorgeslikt.

Het tweetal wilde na de seks weer douchen. Klaas hoefde niet zo nodig en trok, na zijn pik droog gewreven te hebben, zijn kleren aan. Terwijl ze douchten ging hij koffie zetten.

In de keuken dacht hij aan droge handdoeken. Teruglopend naar de badkamer hoorde hij ze praten.

Vlok: “ ik heb gewonnen. Ik zei toch dat hij hartstikke hetero is.”

Bob: “ik weet zeker, dat als jij niet zo makkelijk had aangeboden om in het midden te liggen, ik hem had kunnen overhalen. Jammer, want hij heeft een lekker kontje.”

Vlok: “Jij kookt vanavond.”

Bob: “Ik denk dat hij niet ras neutraal is en dat het door jouw getinte velletje komt.”

Na twee douchebeurten was alle schmink van hun gezichten en uit de weekendtas kwamen gewone kleren te voorschijn.

Bij het afscheid kuste Vlok Klaas op de mond. “Ik ben Kim,” zei ze.

Ook Bob kuste hem op de mond. “Dag, tot ziens lekker kontje.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post21

De Kerstman

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers vr, december 22, 2017 12:23:12

De Kerstman

Tweede kerstdag ‘s morgens. Vermoeid na een slapeloze nacht werd Dolf het verhoorkamertje binnengeleid. Hetzelfde duo als van het eerdere verhoor de vorige dag wachtte hem op.

“U wilt nog steeds geen advocaat?”

“Nee, stelletje klootzakken. Ik ben onschuldig, ik ben er in geluisd”.

“Wilt u iets drinken?”

“Ja koffie, zwart”.

Terwijl de lange koffie ging halen, dwaalden zijn gedachten af naar hoe hij hier terecht gekomen was.

Een paar maanden terug was zijn tegenspoed begonnen. Zijn ontslag dreigde al een tijdje, er waren genoeg waarschuwingen en signalen geweest. Door zijn toegenomen alcoholconsumptie en de lucht er van tijdens werktijd verslechterde de relatie met zijn werkgever. Hij had redenen genoeg om te drinken. Suze had hem verlaten en de kinderen hadden haar kant gekozen. Het onverstandig belegde spaargeld en het gekloot op zijn werk werkten ook niet mee.

In oktober was hij het huis uit gegaan en het voelde als uitgezet zijn. ‘s avonds alleen op zijn flatje viel er weinig anders te doen dan te zuipen. Trompet spelen zat er na de tweede ruzie in de gehorige flat niet meer in. Kutburen. En waarom allemaal? Hij was vreemd gegaan. Een keertje maar, nou ja een paar keer, maar met de zelfde vrouw. Er stond pas nog een artikel in de krant, vijfentwintig procent van de Nederlanders gaat wel eens vreemd. Suze was vooral kwaad omdat het met een vriendin van haar was. Nou ja vriendin? Mooie vriendin, dat ze met hem naar bed ging.

Gelukkig had hij recht op een flinke vertrekpremie. Zo flink, dat hij besloot een paar maanden niets te doen. Een nieuwe rotbaan zoeken kon altijd nog. Achteraf gezien had hij dat beter wel kunnen doen. Het niets doen in de winter op die tering flat viel tegen en al snel sloeg de verveling toe. Om niet de hele dag te drinken stelde hij zich als regel ‘nooit voor drieën”. Dat lukte, maar met moeite.

De verveling werd zo groot dat hij af en toe door tijdschriften en folders bladerde en zo las hij over ‘Kerstman te huur’.

‘U bent hier op de juiste pagina voor een goede, vriendelijke, charmante en echte klassieke Kerstman!’

‘Kerstman zijn is meer dan een pak aan, een baard om, een hohoho roepen!

De Kerstman is een echte entertainer die een Kerstman is en niet speelt!’

Zijn trompet mee en Kerstman spelen, het leek hem wel wat. Zijn buikje groeide toch al door het nietsdoen en drinken, zo’n pak zou hem goed passen. Nog een beetje doordrinken dan werd zijn neus permanent rood. Hij was er voor geknipt.

Als Kerstman ging hij afstand nemen van zijn ouwe werk en routine. Hohoho! Lol trappen en af en toe een neutje tegen de kou. En over kou gesproken, wat leuke vrouwen met hun warme billen op schoot, dat zou hem wel uitkomen. De laatste seks was meer dan twee maanden terug. Het ging zo lekker, thuis zijn natje en zijn droogje en Anne als bonus. Als dat stomme wijf nu gewoon haar mond gehouden had, maar nee hoor. Nadat ze een ruzietje hadden gehad kreeg ze ineens spijt. Moest ze zo nodig hun relatie aan zijn vrouw opbiechten.

Takkewijf, zij was nota bene begonnen. Vier maanden terug op een tuinfeest bij haar thuis. Iedereen aan de hapjes en de drankjes in de tuin en hij was even naar binnen gelopen om wat biertjes te halen. Anne stond in de keuken iets klaar te maken en hij wilde met de biertjes in zijn handen achter haar langs. Per ongeluk schuurde hij toen langs haar billen. Ze had zich omgedraaid, “dat komt er van als je een buikje krijgt”.

Dat liet hij niet op zich zitten, “goed gereedschap hangt onder een afdak”.

“Oh ja?” Ze had haar hand uitgestoken en hem zachtjes in zijn ballen geknepen. Met in iedere hand drie flesjes kon hij niets terug doen. Rood aangelopen en met een opkomende erectie was hij naar buiten gelopen. De dag er na had hij haar gebeld, “ik wil revanche”.

Revanche had hij gekregen en steeds bij haar thuis. Met zijn goede gereedschap had hij haar twee maanden lang regelmatig geneukt. Omdat ze niet in haar echtelijk bed met hem wilde vrijen kreeg het vrijen een extra dimensie. Net als in het begin met Suze. Op de keukentafel, onder de douche, in een logeerbed en één keer, op een avond tijdens een feestje, in een fietsenschuurtje.

Tot het mis ging. En hij maar denken dat ze een geil loeder was, die overal voor in was. Ondanks het Christelijke visje dat zij en haar man achter op de gezinsauto hadden leek het wel of ze de Kamasutra wilde herschrijven. Overal voor in. Tot op een middag waarop ze samen een paar uur van hun werk verzuimden. Zij had hem gepijpt en toen wilde ze dat hij haar zou beffen. Wat hij precies gezegd had wist hij niet meer. Iets van. “Als je die lekkere geile Christelijke kut van je scheert dan ga ik je likken. Nu ben je vanonder net een kerel met een baard”.

Ze was kwaad geworden en had hem uitgescholden voor “asociale klootzak”. Omdat hij geen zin had om zijn neus in een natte bos haar te steken, kreeg ze last van haar geweten. Stomme trut.

Hij meldde zich aan als Kerstman en zo waar, hij werd aangenomen. Zijn eerste optreden was op een personeelsfeest. Geen alcohol, zo was hij vooraf geïnstrueerd. Dat lapte hij aan zijn bont gevoerde Kerstmanlaarzen. Het was nog een saai feest ook, met een optreden van een bekende Volendamse zanger. Alle vrouwelijke aandacht ging naar die verdomde palingboer en geen enkele vrouw wilde bij de Kerstman op schoot.

Zijn tweede optreden was bij de aankomst van een cruiseschip op de passenger terminal Amsterdam. Behalve twee ouwe Chinese of Japanse wijven liep iedereen langs hem heen. Selfies met oma’s daarvoor was hij hier niet aan begonnen. De rest van de passagiers stormden langs hem heen. Op weg naar de koffieshops en de hoeren. “Red light district turn left, marihua turn right,” riep hij balorig naar de laatste passagiers die hem passeerden. Als hij niet de volgende dag een optreden in een nieuw geopende hudson bay vestiging in het vooruitzicht had, dan was hij er mee gekapt.

De ochtend viel tegen, alleen maar pensionado’s en moeders met baby’s en peuters. Hij kreeg huilende en angstig kijkende peuters op schoot, maar geen jonge sappige moeders. Zelfs geen oma’s. De enige afwisseling kwam van twee stomme spijbelende pubermeiden. Ze hadden een tijdje staan kijken om moed te verzamelen en gefluisterd.

“Kerstman?”

“Hohoho, wat kan ik voor jullie doen?”

“Is het waar dat u net als de schotten geen onderbroek draagt?”

“Ja hoor, kijk maar”.

Ze renden lachend weg.

‘s Middags werd het beter. Hij scoorde drie moeders die voor een selfie bij de Kerstman op schoot gingen zitten. Van de drie was er een zeker de zonde waard. Hoezo zonde? Dacht hij later, ik ben nu godverdomme vrijgezel. Het was een Surinaamse met grote tieten en een stevige kont. Hij had de indruk dat ze expres lang prutste met de selfie en met haar billen op hem zat te draaien om hem op te geilen. Toen ze weg was kwam hij op een idee. Kaartjes laten maken. Kerstman te huur en zijn telefoonnummer. Dat diende dan gelijk twee doelen. Contact met interessante vrouwen en promotie. Waarom zou hij genoegen nemen met vierentwintig euro per uur en die kutorganisatie rijk over zijn rug laten worden? Het duurde nog een paar dagen tot het kerstmis was en misschien kon hij er een mooi slaatje uit slaan.

De volgende dag had hij weer dienst in het warenhuis. De ochtend was bijna een kopie van de vorige morgen. Behalve dan dat er nu een oude Indische dame op schoot wilde voor een selfie. Hij mocht haar wel en speelde mee. ‘s Middags kwamen er twee vriendinnen langs. Rond de veertig schatte hij hen. Een stevige forse blondine met dikke tieten en een kleine donkere, met zo te zien leuke punttietjes. Ze bleven staan en hij zag dat ze naar hem keken.

“Hohoho, selfie met de Kerstman jongedames?”

Ze wilden wel. Het werd een hele fotosessie. Foto met zijn drieën, foto ieder apart met de Kerstman en een foto van hem met de forse blonde op schoot. Als hij had mogen kiezen, dan liever de kleine donkere.

“Als jullie een Kerstman nodig hebben, dan ben ik er voor jullie”. Ze namen de kaartjes met een glimlach aan.

Tegen het eind van de middag voelde hij zijn telefoon trillen. Het was even rustig en hij haalde zijn telefoon te voorschijn.

“Dolf”.

Er klonk een vouwenstem. “Spreek ik met de Kerstman?”

“Hohoho, met Santa Claus”.

Het bleek de blonde van het tweetal van die middag. Hoe laat de Kerstman vrij was en of hij trek had in een borreltje?

Ja, en in neuken, dacht hij. Hij werd uitgenodigd op hun kamer in het Bastion hotel “en oh ja, wil je het Kerstmanpak meebrengen?”

Met het pak in een Aldi boodschappentas klopte hij op de deur van kamer 213. De kleine donkere deed open. “Oh, zie je er zo uit!”

Van de grote blonde kreeg hij een kus op zijn wang. Ongevraagd kreeg hij een glas Jägermeister aangereikt. “Tegen de kou”. De forse blonde stelde zich voor als Toos en de naar de kleine donkere wijzend, “dat is Kim”.

Terwijl de kleine nors toekeek, deed de blonde haar best voor een gesprek. Ze vroeg hem waarom hij Kerstman speelde. Hij vertelde dat hij tussen twee banen inzat en wat te doen wilde hebben.

En in contact wil komen met lekkere wijven zoals jij, dacht hij. Ze kletsten door over hoe het was om Kerstman te zijn en of hij zo leuke dingen beleefde. De kleine donkere bleef zwijgen en haar enige bijdrage was het nog eens volschenken van zijn glas. Nadat hij zijn tweede borrel achterovergeslagen had vertelde de blonde dat zij zich ook wel eens Kerstman wilde voelen.

“Dan trek je toch mijn pak aan”.

Om het pak te passen kleedde de blonde zich zonder schroom tot op haar ondergoed uit. Ze droeg een gewone maar goed gevulde bh. Dat was niet wat zijn aandacht trok, dat was haar string. Suze droeg nooit strings en takkenwijf Anne had altijd degelijke onderbroeken aan. Om het pak uit de tas te halen had Toos zich met haar billen naar hem toe voorover gebukt. Flinke billen en daartussen zag hij wat schaamharen uit haar string krullen. Toos met een harige doos.

Hij wilde overeind uit zijn stoel komen. Dat werd verhinderd door twee handen die op zijn schouders drukten. Chagrijnige Kim was achter hem gaan staan en ze siste met een venijnige stem in zijn oor, “zitten blijven”.

Het pak paste Toos. Ze liep een showrondje door de kamer en verdween toen in de badkamer om voor de spiegel de baard te schikken.

“Hohoho,” zei ze, de kamer weer inlopend.

“Meisje wil jij even bij de Kerstman op schoot?” Ze ging op het bed zitten en Kim kroop bij haar op schoot. Daarna ik? Dacht hij hopend op een trio. Een trio, dat had hij nog nooit gehad, goddomme wat een geluk. De gedachte aan wat kon volgen maakte dat hij met een knoeperd van een erectie toekeek. Kim kuste de Kerstman op de bebaarde lippen. “gadver,” zei ze en ze trok de baard omlaag.

Hij keek toe hoe de twee vrouwen elkaar tongden en vroeg zich af wanneer hij mee kon doen. Ondertussen nam hij een voorschot door alvast door zijn broek heen zijn pik te kneden. Hij zag hoe Toos langs het hoofd van Kim naar hem keek. Knipoogde ze naar hem? De dames verbraken hun kus en stonden op. En ik dan? Dacht hij.

Toos begon het pak weer uit te trekken en ze deed het alsof het een striptease was. Toen ze weer in haar ondergoed stond keek ze hem lachend aan. Ze keerde hem haar rug toe en stroopte haar string omlaag. Met haar billen naar hem toe bukte ze zich en ze plaatste haar handen op het bed. “Kom maar,” zei ze over haar schouder. Dat ze haar bh aanhield had hij niet eens inde gaten, zijn blik was gefixeerd op de tussen haar benen lokkende behaarde pruim. Hij maakte zijn riem los en ritste zijn gulp open. Met zijn broek en onderbroek op zijn enkels hopte hij naar haar toe.

“Ho stop even,” hoorde hij”. Kim tikte hem op zijn schouder en toonde hem een condoom en een tube. “Condoom om je pik en de punt goed insmeren,” commandeerde ze.

“Shit,” dacht hij en dat bleek een voorspelling.

Onder het toeziend oog van Kim prutste hij met condoom. Verdomme, dacht hij, rubber! Dat heb ik in twintig jaar niet meer gebruikt. “Easy glide,” las hij op de tube. Glijmiddel? Hij wreef wat van het spul over het condoom.

“Meer op het puntje,” klonk het.

Terwijl hij verder naar voren hupte pakte Kim zijn pik vast. Dat was het moment waarop hij doorkreeg wat er van hem verwacht werd. En dat was niet in haar lokkende harige natte spleet. Kim stuurde zijn pik naar het sterretje van Toos. Suze had anale seks altijd afgewezen en bij Anne was hij nog te druk geweest met het vullen van haar andere openingen. Met zijn pik door Kim keurig voorgaats gericht gleed hij na wat persen naar binnen. Het voelde... anders, maar wel lekker. Terwijl hij voorzichtig verkennend in haar poepertje heen en weer ging, was Kim op het bed gaan zitten. Ze zat dicht bij Toos en opeens voelde hij dat zijn heen en weer slingerende ballen iets raakten. Het was de hand van Kim en het ging niet om zijn ballen. Kim was Toos aan het vingeren. Ondanks dat het geen trio was met hem als middelpunt vond hij het een geil gedoe. Hij vond het jammer dat hij niet kon zien hoe de vingers van Kim in de doos van Toos van zaten. Die twee hebben dat vast vaker gedaan, dacht hij. Om Toos hoefde hij zich dus niet te bekommeren, gewoon rammen en spuiten. Na de zaadlozing in het condoom vroeg hij zich af hoe het gevoeld zou hebben, als hij met de blanke sabel zijn kwakkie in haar darm had kunnen lozen. Na het klaarkomen was, hield hij zijn pik in haar in haar reet. Hij wilde ervaren hoe het in daar voelde als ze klaar kwam. Dat voelde prima, zo goed dat zijn slap wordende pik weer hard werd. Jammer dat ze overeind kwam en hem wegduwde. De chagrijnige kop van Kim ontmoedigde hem om een vervolg voor te stellen. Het gevulde stinkende condoom liet hij op de grond vallen, dat mochten zij opruimen.

De dames leken daarna in eens haast te hebben. Er werd snel aangekleed en er werd hem geen nieuw glaasje aangeboden. Demonstratief de laatste druppel uit zijn glas likken vermurwde ze niet. Gelukkig vroegen ze bij het afscheid of hij de volgende dag zin in een feestje had.

Ja, dat had hij.

“Of hij dan vroeg om vier uur wilde komen, met pak?”

Dat kwam niet goed uit, hij werd geacht tot vier uur in het warenhuis te blijven. Hij dacht na, stel dat hij de kans kreeg om Kim te neuken. Die kleine palen en als ze dan bijna kwam ophouden en het chagrijnige kreng laten smeken, “toe ga door, alsjeblieft stoot door”. Hij besloot stiekem eerder weg te gaan.

Iets over vieren de volgende dag klopte hij op de kamerdeur. Hij kreeg een vluchtige kus op zijn mond van Toos en Kim negeerde hem. Dat verandert straks nog wel kreng, dacht hij. Hij werd uitgenodigd om op het bed te gaan zitten en er stonden drie gevulde glazen klaar. Een kleurrijk drankje, een soort cocktail vermoedde hij. Niet zijn favoriete drank, maar alcohol is alcohol besloot hij. Kim reikte hem een glas aan. Vooruitgang, dacht hij. Hij nam een paar flinke slokken, want des te eerder kon de actie beginnen. De dames kletsten en hij wilde wat terugzeggen. Verrekt, dacht hij nog, dat gaat moeilijk. Hij voelde zich draaierig worden en... Hij werd wakker met een rotsmaak in zijn mond en een bonkende koppijn.

Gedesoriënteerd keek hij om zich heen en heel langzaam begon het te dagen. De hotelkamer van die twee wijven. Waar waren ze? Voorzichtig kwam hij overeind, op zoek naar zijn telefoon in zijn jaszak. Tering, acht uur! Wat was er gebeurd? De wijven waren er niet meer en ook zag hij geen kleren, geen bagage, niets. Zijn Kerstmanpak was weg en toen hij in zijn jaszakken zocht zijn autosleutels ook. Godverdomse klerewijven. Gelukkig hadden ze zijn portemonnee niet meegenomen en kon hij een taxi naar huis nemen. Pal voor het flatgebouw, op een plaats met een parkeerverbod, stond zijn auto met een bon onder de ruitenwisser. Hij probeerde het portier, niet op slot. De sleutels zaten in het contact en op de achterbank stond de tas met zijn Kerstmanpak. Hij verzette de auto en ging naar binnen, op weg naar een flinke dosis paracetamol. Aangifte doen? Hij dacht er over na, maar aangifte waarvan?

De volgende dag hoorde hij op Amsterdamfm een bericht over een gewapende overval op een postnl afhaalpunt. De dader was verkleed geweest als Kerstman. Zo iets zou ik ook kunnen doen, dacht hij. De verslaggever vervolgde dat er veel pakketjes geopend waren, maar dat er slechts een paar pakketten miste. De politie... Hij zocht een andere zender op, met muziek.

Vier dagen later, eerste kerstdagen hij kon uitslapen. Hij lag in bed na te doezelen. Het Kerstmanpak hoefde hij pas ‘s middags weer aan. De gedachte aan die rotwijven kwam terug. Ze hadden hem genaaid, maar hij had toch maar mooi die Toos in haar reet geneukt. De gedachte daaraan deed zijn pik groeien. Rukken, douchen en dan ontbijten besloot hij.

Hij was net lekker op dreef, nog even sjorren en…, trrringgg, de bel. Barst maar, dacht hij en hij rukte verder. Verdomme, weer de bel, welke klootzak? Er werd op de deur gebonsd, ‘politie open maken’.

Zijn pik was nog nooit zo snel gekrompen. Hij moest zich godbetert onder toezicht aankleden. De hufters hadden een huiszoekingsbevel en ook zijn auto werd meegenomen.

Een uur later zat hij in een verhoorkamer. Hij werd verdacht van de gewapende overval op het postnl afhaalpunt. Of hij wilde uitleggen waar hij op het moment van de overval was?

“In het verdomme Bastionhotel, verdoofd op bed”.

Ze geloofden hem niet. Zijn auto was net voor en net na de overval door camera’s dicht bij de plaats van de overval gefilmd. “kon hij dat verklaren?”

“Ja, de wijven, die zijn sleutels gepikt hadden”.

Ze bleven maar drammen over het wapen, hoe hij er aan gekomen was en waar het nu was. Wist hij veel.

En dan dat gezeik over die klote pakjes. “waarom er maar twee pakjes meegenomen waren en waarom juist die twee?

“Zoek die kutwijven op en vraag het aan hen”.

Hij kreeg te horen dat hij, hangende verder onderzoek, in verzekering werd gesteld.

Het tweede verhoor was een kopie van het eerste. Ze geloofden zijn verhaal niet. Op zijn verweer, dat hij te zien zou zijn op de beelden van de bewakingscamera’s bij het Bastionhotel, gingen ze niet in. Ook zijn verhaal over de taxirit, “met een dikke chauffeur, Marokkaan, Turk of zo iets, geloofden ze niet.

Die volgende middag werd hij opnieuw opgehaald en naar een verhoorkamer gebracht. Weer de lange rechercheur en nu met een vrouw met een dikke reet. Inspecteur Vriezema en onderzoeksleider, zo stelde ze zich voor. Ze legde uit dat hij in verzekering gesteld werd en wat dat inhield. Hij schold haar uit voor “takkenwijf” en hij vroeg haar “of ze bij de recherche zat omdat haar dikke kont niet meer in een uniformbroek paste”. Tot zijn plezier zag hij haar rood van kwaadheid worden.

Kerstmis was al lang en breed voorbij toen hij weer naar een kamertje met de lange en de kont werd gebracht.

“U hangt mijnheer,” zei ze met een triomfantelijke grijns.

In ambtenarentaal begon ze uit te leggen waarom dat was. Op de plaats delict was sporenmateriaal gevonden, dat van hem afkomstig was. Echte haren en baardharen, identiek met die van zijn Kerstmanbaard. Hij keek haar ongelovig met open mond aan.

Ze had er duidelijk plezier in. “en dan waren er ook nog sporen van lichaamssappen”.

“Heee?”

Ze begon te lachen. “weet je hoe ze je hier op het bureau noemen?”

Hij schudde ‘nee’.

“De rukkende rover. We vonden spermasporen op de pakjes. Over twee dagen krijgen we de uitslag van de DNA-test.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(1)//blog2.4fingers.be/#post14

KOUDE CONCEPTIE

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 21, 2017 14:20:49

KOUDE CONCEPTIE

Ik ben van 20 oktober 1963, een datum als alle anderen. Geen datum die in de geschiedenis boekjes is gekomen of in het collectieve geheugen is blijven hangen. Van mijn ouders hoorde ik ooit dat het een natte winderige herfstdag was. Over het weer op de dag van mijn conceptie hebben ze, behalve indirect, nooit iets verteld.

In 1985 belde ik trots naar huis. Ik had me ingeschreven voor de Elfstedentocht die twee dagen later op 21 februari gehouden ging worden en dat wilde ik delen. Mijn moeder vertelde daarop dat ze in 1963 in Bartlehiem bij een oom van mijn vader naar de tocht hadden gekeken. Vervolgend met dat het zo jammer was dat de boerderij van oom Bertus niet meer in de familie was, anders konden ze er weer heen om me aan te moedigen. Ik hoorde op de achtergrond mijn vader, die ook naar de telefoon gekomen was, lachen. Door dat lachen is de opmerking me waarschijnlijk bijgebleven. Zomaar lachen, dat was niets voor mijn vader. Een rustige sterke man, maar zeker geen lachebek.

Als schaatsliefhebber zijn de datums van de laatste Elfstedentochten in mijn geheugen gegrift. Ook die van 1963, hoewel ik toen nog geboren moest worden. 18 januari 1963, de barste tocht ooit. Verreden in een Siberisch landschap, met een loeiharde harde noordooster wind, stuifsneeuw en bijtende kou van achttien graden onder nul. De tochten daarna reed ik mee en die tochten waren met die van 1953 vergeleken een makkie.

Hoewel mijn beide ouders schaatsliefhebbers waren, was dat in ons ouderlijk huis niet terug te zien. Op een ingelijste foto na. Zo lang ik me herinnerde hing er boven de eettafel een ingelijste foto van het bruggetje bij Bartlehiem. De brug in een ijzig landschap met wat supporters er op en twee schaatsers onder de brug. De foto hing daar zo lang ik me kon herinneren. De foto aan de muur was voor mij als kind vanzelfsprekend en ik vroeg me nooit af waarom ze die foto aan de muur hadden hangen. Na het overlijden van onze ouders gunde mijn zus me de foto en kreeg de foto een ereplaats in mijn werkkamer.

In januari 2013 was er een uitzending van "Andere tijden sport" met beelden van de tocht van vijftig jaar eerder. Uiteraard keek ik en ik las alle artikelen en verhalen die naar aanleiding van de tocht van vijftig jaar terug verschenen.

Er was één artikel, dat me aan denken en rekenen zette. Er stond een stukje in uit een interview, dat na de tocht van 1997 was gehouden met de reporter die in 1963 vanuit Bartlehiem verslag had gedaan. In 1997 had ik te midden van het vele materiaal dat er over de tocht gepubliceerd werd het interview gemist. Een interview met de legendarische sportverslaggever Arie Kleywegt, die het volgende verhaal vertelde:

"In 1963 waagde de toen nog prille televisie zich voor het eerst aan rechtstreekse beelden van de Tocht der tochten, en ik was daarbij op het ijs van Bartlehiem de commentator. Grauwer, guurder en onaangenamer heb ik het daarna in mijn leven niet meer gehad. In mijn herinnering was er in dat godverlaten oord bijna geen sterveling te bekennen, en waren slechts wij, die paar televisiemensen en wat bewoners, de getuigen van de doorkomst van dat handjevol overgebleven dapperen. We stonden in de tuin van een grimmige boerderij. De boer was gastvrij en voorzag ons regelmatig van warme dranken.

Om een beter uitzicht te hebben, besteeg ik op aanraden van de boer ‘s middags de trap naar de bovenverdieping. De kamer aan de voorzijde had twee smalle ramen, ieder slechts ruimte biedend aan één persoon. Bij het rechterraam stonden al een vrouw en een man. Hij stond achter haar, en keek over haar schouder mee naar het tafereel beneden op het ijs, waar af en toe wat schaarse verkleumde rijders passeerden.

Terwijl ik mij naar het andere raam wilde spoedden, viel mij plotseling op dat de kleding van het tweetal gedeeltelijk rond hun enkels lag, en drong het tot mij door dat het paar zich in de beslissende fase van een krachtige copulatie bevond. Ik heb me toen maar omgedraaid en ben stilletjes naar beneden gegaan."

Ik las het artikel en begon te lachen, wat een verhaal. Mijn lachen stopte toen ik aan het verhaal van mijn ouders dacht. Ik begon te rekenen en wat ik begon te vermoeden klopte. Ik ben bijna op de dag af negen maanden na de roemruchte tocht geboren. De boerderij van pake Bertus, zoals wij hem noemden, herinnerde ik me vaag. Als kinderen waren we er op bezoek geweest, tot we op mijn achtste verhuisden. Pa was als predikant in Oude Tonge beroepen en we vertrokken van Bergum naar Goeree. Goeree was toen nog een eiland en ver van Friesland. Ik herinnerde me dat ik als kind kwaad over de verhuizing was. In mijn herinnering zijn we na de verhuizing niet meer bij pake Bertus op bezoek geweest. Wel herinnerde ik me als tiener zijn begrafenis in Leeuwarden met pa als voorganger.

Ik probeerde om me de boerderij voor de geest te halen. Teruggaand in mijn herinnering zag ik het water van de Dokkumer Ee voor me, met snaterende eenden, bomen rond de boerderij en natuurlijk de dieren. De koeienstal, de kippen en de trekker, waar ik op mocht zitten. Het lukte me niet om me de indeling van het huis of de gevel te herinneren. Stom, dacht ik, al die keren dat ik later schaatsend of op de racefiets langs Bartlehiem kwam, had ik alleen oog voor het ijs of de weg en mijn voorgangers gehad.

Ik besloot mijn zus An te bellen. An is twee jaar ouder en wist mogelijk meer.

Ik vertelde An van mijn vermoeden over het moment en de plaats waarop ik verwekt was. Ze was even stil en toen begon ze te schateren.

“Mem en heit op zijn hondjes voor het raam?” Ze viel weer even stil en vervolgde toen. “Weet je, van mem kan ik me het nog voorstellen. Mem had altijd iets avontuurlijks en ondeugends in zich, maar heit? Het was een lieve man, maar zo preuts als wat.”

“Ik ben een mens en niets menselijks is mij vreemd”, citeerde ze met lachende stem. “Lees me dat interview nog eens voor.”

Ik las en toen ik klaar was wachtte ik op haar reactie. Ik kon haar bijna horen denken.

“Het zou kunnen. Ik herinner me dat ‘s winters als het blad van de bomen was, je vanaf boven goed zicht had op het water, daar waar de Finkumervaart en de vaart naar Aldtsjerk op de Dokkumer Ee uitkomen. En als ik het me goed herinner waren het smalle ramen”. We praatten verder en eindigden giechelend over onze ouders. An had nog een goed advies.

“Je zit zo veel op de fiets. Ga een tocht in Friesland maken en ga in Bartlehiem kijken.”

Het was voorjaar voordat ik er toe kwam om haar advies op te volgen. Ik besloot zonder fietsmaten alleen naar Friesland te gaan. In gedachten zag ik mijn queeste als een bedevaart. Een bedevaart zo veel mogelijk langs de route van de Elfstedentocht naar Bartlehiem, de plaats van mijn conceptie. Van de juistheid van die conclusie was ik inmiddels overtuigd.

Over de afsluitdijk reed ik Friesland binnen. Hoewel ik vanaf mijn achtste op Goeree gewoond heb, voelt het binnenrijden van Friesland altijd als thuiskomen. Vreemd dacht ik, voor iemand die het Fries wel verstaat, maar niet spreekt en die zich alleen maar flarden uit zijn vroegste jeugd herinnert.

Met in gedachte de bedevaart parkeerde ik de auto in Witmarsum langs het water van de Elfstedentocht. Vanuit Witmarsum had ik een route uitgezet die de officiële route over het ijs zo veel mogelijk volgde. Het was een warme dag en met een Zuidwestenwind grotendeels in de rug bleef het Elfstedentocht gevoel van kou en afzien uit. Het deel van de tocht over de Blikvaart bij Sint Annaparochie in Noord Friesland is vaak omschreven als de hel van het Noorden. Een bittere koude Oostenwind tegen en slecht ijs. Op die warme dag met de wind in de rug en goed asfalt, was het een plezierrit.

Nog geen twee uur na mijn vertrek stopte ik, met een keurig gemiddelde, bij het beroemde bruggetje over de Finkumervaart bij Bartlehiem. Het was een lome warme zaterdagmiddag. Er klonk wat geroezemoes uit tuinen en ik rook de geur van een barbecue. Eenden in het water en op de kant, maar het was denk ik te warm om te snateren. Er kwam een jacht langs en schuin aan de overkant zag ik door de bomen het huis, dat volgens mij, de boerderij van pake Bertus geweest moest zijn. Het huis was duidelijk niet meer in gebruik als boerderij, het zag er meer als een fraai buitenhuis uit. In de naar het water gekeerde voorgevel zag ik op de verdieping twee hoge smalle ramen. Het rechter raam binnen, dat is het linker raam van buiten. Het raam zag er uit als alle andere ramen.

Ik moest naar de overkant. Terug op de fiets trapte ik over het fietspad langs de Ee naar de brug bij Birdaard. Ik voelde me net als het weer, zonnig. Genietend van de omgeving en enthousiast zwaaiend naar de opvarenden van passerende boten. Over de brug, aan de overkant langs het water terugfietsend betrapte ik me er op dat ik langzamer begon te fietsen. Wilde ik onbewust het moment van aankomst en een mogelijke teleurstelling uitstellen? Vreemd was dat ik me op dat moment pas realiseerde, dat ik weliswaar besloten had om naar Friesland te gaan en de boerderij van dichtbij te bekijken, maar me geen moment had afgevraagd wat ik daarna ging doen. Voor de deur staan en een foto nemen voor An en mezelf en dan het rondje Friesland afmaken?

Niet veel later stopte ik bij de voormalige boerderij. Met mijn fiets aan de hand liep ik verder. Ik tuurde over de heg en zag een goed onderhouden tuin en de tot luxe woning verbouwde boerderij. Ik keek omhoog naar de twee ramen en vroeg me af hoe het er vanaf het ijs uitgezien zou hebben. Zou het zichtbaar geweest zijn, die twee copulerende mensen achter het glas. De ramen waren hoog met zo op het oog een lage borstwering. Het lukte me niet om mijn moeder in zo’n situatie voor te stellen. En dan mijn vader, al stotend en over de schouder van mijn moeder naar buiten naar het gebeuren op het ijs kijkend. Het in mijn hoofd gevormde beeld wilde niet beklijven. Dat was het moment dat ik in mijn gedachten gestoord werd door een vrouwenstem.

“Mijnheer, kan ik u ergens mee helpen?”

Achter de heg zag ik een vrouw staan. Later bleek dat ze gebukt in de tuin aan het werk was geweest. ‘s Avonds in de auto op de terugweg naar Ouddorp vroeg ik me af waar mijn uitgebreide reactie op haar beleefdheidsvraag vandaan kwam. Ik ben niet zo van de spontane contacten en uitgebreide verklaringen. Mijn ex had me regelmatig en veelal terecht verweten dat ik nors en lomp was. Was het mijn nieuwsgierigheid, was het haar vriendelijke stem of haar uitstraling?

Ik antwoordde, “ja graag, hebt u een ogenblik?”

Zonder haar reactie af te wachten stak ik over de heg mijn hand uit. “Bertus Gerritsma.”

“Christina Dekker,” zei ze me verbaasd aankijkend. Ze veegde haar handen aan haar broek af, voordat ze me een hand gaf.

“Tuingrond,” zei ze.

Ik begon mijn verhaal te vertellen. Over pake Bertus die hier gewoond had, de tocht van 1963 en mijn ouders die hier naar de tocht hadden gekeken.

Dat was het moment dat haar ogen begonnen te twinkelen en er een lach op haar gezicht verscheen. Ze viel me in de rede.

“Hoe oud bent u?”

“Vijftig,” antwoordde ik.

“Dan klopt het.” Zei ze zonder verdere uitleg. Ze vroeg of ik iets te drinken wilde hebben. Dat wilde ik en ze nodigde me uit om mee naar binnen te gaan. Ik liep om naar het tuinhek, zette mijn fiets tegen een struik en hobbelend op mijn fietsschoenen volgde ik haar. Achter haar lopend realiseerde ik me dat ik haar nauwelijks opgenomen had. Ergens in de veertig schatte ik. Donkerblond lang haar in een vlecht en blauwe ogen. Ik bekeek haar achterzijde. Slank, maar dan wel met heupen en billen. Ze droeg een verwassen T-shirt en een oude, net onder de knieën afgeknipte spijkerbroek. De broek spande om haar billen en dijen en daaronder zag ik een paar gespierde kuiten. Lekkere kont, dacht ik. In de staart zag ik wat grijs glinsteren. Binnen gekomen keek ik nieuwsgierig rond, helaas was er niets dat mijn herinnering op gang bracht. Ze nam me mee naar een grote woonkeuken en bood me een stoel aan. Terwijl ze een pak sap uit de koelkast haalde nam ik haar verder op. Tweede helft veertig stelde ik mijn eerdere schatting bij. Niet uitgesproken knap en met kleine borsten en vrij brede heupen geen fotomodellen figuur. Ze had daarentegen andere kwaliteiten. Ze was op een zelfverzekerde wijze enthousiast en sprankelend. Ik kwam tot de conclusie dat ik haar heel aantrekkelijke vond. Toen ze een ingeschonken glas sap voor me neerzette viel me op dat ze geen bh droeg. Ik zag geen bandjes en haar tepels drukten tegen de stof van haar shirt. Met zelf ook een glas nam ze tegenover me plaats aan de keukentafel. Ze keek me glimlachend aan en zei.

“Ik denk dat ik al weet waarom u komt. Ik woon hier pas vier jaar, maar toen ik hier kwam wonen vertelden de buren me over de geschiedenis van het huis en de buurman liet me een stukje lezen uit een krantenartikel dat hij had bewaard. Het was een interview met een bekende sportverslaggever van vroeger, eh...”

“Arie Keywegt”, vulde ik aan.

“Ja die. En u bent dus…?”

“Het vermoedelijk resultaat van wat afleiding tijdens het schaatsen kijken,” zei ik lachend. Ze lachte met me mee.

“Er was toen vast nog geen verwarming op de slaapkamers, misschien wilden ze warm blijven,” opperde ze.

We raakten in een geanimeerd gesprek over sport, werk en onze levens. Hoe ik als Fries op Goeree terecht was gekomen en hoe zij als Brabantse in Friesland. Een tweede glas sap sloeg ik niet af. Ik genoot van haar gezelschap en mijn rondje Friesland kon ingekort worden. Na het tweede glas vroeg ze me of ik de kamer boven wilde zien. En of ik dat wilde. Ik volgde haar naar boven. In die tijd was een foute opmerking van Berlusconi over het achterste van Merkel veel in de publiciteit. Op de trap naar de billen van mijn gastvrouw kijkend, dacht ik in een variatie op de Berlusconi opmerking, wat een lekkere neukbare kont. De kamer bleek haar slaapkamer te zijn. Tweepersoons bed, vrouwelijke inrichting en geen mannenspullen te zien. Ik liep naar een van de ramen en keek naar buiten. Riant uitzicht op de Dokkumer Ee en de kruising. Ze was zelf naar het andere raam gelopen.

“Ik denk dat het dit raam geweest moet zijn. Voor het raam waar jij nu staat stond een boom, die heb ik drie jaar terug weg laten halen.”

Ik ging achter haar staan en keek over haar schouder naar buiten. Over wat daarna gebeurde bestaan twee versies. Ik ben er van overtuigd dat mijn versie de juiste is: Terwijl ik achter haar stond drukte zij met haar billen tegen mijn kruis aan. In mijn herinnering ben ik uit beleefdheid nog iets achteruit gegaan en heb ik een verontschuldiging geuit. Ik kan het me nog zo voor de geest halen, hoe ze daarna voorover boog en haar billen nog verder naar achteren drukte. Het maakt ook eigenlijk niet uit wie er begon. Het resultaat van het gezamenlijk naar buiten kijken was dat mijn kruis tegen haar billen drukte en ik een stijve kreeg. We zijn het er wel over eens dat die opdringerige (zoals zij het noemt) stijve voor haar voelbaar was en dat ze daarom met haar billen begon te bewegen. Dat bewegen gaf mij de moed om mijn armen om haar heen te slaan, een vrouw die ik nog geen uur kende en haar borsten vast te pakken. Na een tijdje maakte ze zich los en draaide ze zich om me te kussen.

“Ik stink van het fietsen,” zei ik nog.

“En ik van het werken in de tuin, eerlijk zweet ruikt niet vies.”

Ik schoof haar hemd omhoog om haar borsten te zien en te liefkozen. Eerst met mijn handen en toen bukte ik me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen. Christina taste in het kruis van mijn wielerbroek. De dikke zeem moet haar teleurgesteld hebben, want ze begon tevergeefs aan mijn broek te sjorren om die omlaag te trekken. Dat wordt niets zo, dacht ik en ik onderbrak het liefkozen om mijn shirt uit te trekken en de hinderlijke galgen van de broek van mijn schouders te trekken. Ze hielp me uit mijn broek om vervolgens mijn stijve vast te pakken en zachtjes te kneden. Ik trok haar hemd over haar hoofd en maakte haar broek los. Ze kuste me weer en terwijl zij me zachtjes begon af te trekken stak ik mijn hand in haar broek en haar slip. Vochtig en behaard. Ze liet me los om zelf haar broek en slipje uit te trekken. Toen ik haar weer in mijn armen wilde nemen, zei ze.

“Wacht even, voordat het te laat is.” Ze liet me staan en liep de kamer uit. Ik keek haar verdwijnende lekkere blote billen na en vroeg me af wat ze ging doen. Ze kwam terug met een condoom en ze stond er op om die zelf over mijn pik te rollen. Mijn verwachting om op het bed te eindigen kwam niet uit, ze trok me mee naar het raam. Maanden later deed ze me na een gezellige avond een bekentenis.

“Weet je, nadat de buurman me dat artikel liet lezen, heb ik me steeds afgevraagd hoe het zou zijn om voor het raam te vrijen.”

Ze ging voor het raam staan en leunde met haar handen op de vensterbank. Met haar billen uitnodigend naar achteren gestoken zei ze.

“Kom, maar doe het alsjeblieft rustig. Ik heb al lang niet meer gevreeën.” Met mijn pik in mijn hand bewoog ik mijn eikel over haar schaamlippen. Ik hoorde haar zachtjes zuchten en ze duwde haar billen verder naar me toe. Met mijn nat gemaakte eikel tegen haar spleetje drukte ik zachtjes. Het werkte prima, mijn pik vond zijn weg naar binnen en heel rustig begon ik te bewegen. Eerst met alleen mijn eikel in haar en daarna langzaam verder. Het initiatief om mijn pik helemaal in haar schoot op te nemen kwam van haar. Ze stootte ongeduldig naar achteren, zodat ik over de volle lengte in haar kwam. Voor mij was dat het teken om harder te gaan stoten. Ik deed dat met haar borsten in mijn handen. Zij zei lang niet meer gevreeën te hebben, voor mij was het weken geleden. Dat en de geile situatie maakten dat ik op springen stond. Ik wilde niet voor haar klaarkomen en gelukkig werd ik geholpen. Er kwamen schepen langs, een heel konvooi. Er was zeker ergens een brug opengegaan. Over haar schouder keek ik naar de schepen en dacht, als ze omhoog kijken dan zien ze ons. Stel dat ze zwaaien, zwaai ik dan terug? Het hielp om het klaarkomen uit te stellen. Christina bleek geen schreeuwer maar een grommer. Toen ze grommend klaarkwam hield ik stil om haar orgasme om mijn pik te voelen. Door de heerlijke massage stond ik opnieuw op springen. Het was Christina die vanuit haar heupen de beweging weer op gang bracht. Ik gaf een paar tegenstoten en toen kon ik het niet meer houden. Jammer van het condoom dacht ik nog, gelukkig hebben Heit en Mem het zonder gedaan. Terwijl Christina kreunde stroomde ik leeg.

Achteraf heb ik nagedacht over hoe het daarna ging. Na een zogenaamde “one night stand” of seks met bijna onbekende vrouwen had ik me vaak ongemakkelijk gevoeld. Soms ook merkte ik aan mijn sekspartners dat ze na afloop met de situatie verlegen waren. In een extreem geval had ik na geweldige seks meegemaakt dat mijn sekspartner zei.

“Het was lekker, bedankt. Nu mag je wel weer oprotten.” Nog net niet de vrouwtjesspin die na afloop het mannetje verorbert.

Niets van dat alles met Christina. Alsof we al jaren met elkaar vreeën gingen we boven op haar dekbed liggen knuffelen en we doezelden bijna weg. Een toeterend geluid van buiten deed me opschrikken. Feestvierders op het water. Christina maakte zich los uit onze zweterige omhelzing.

“Kom we gaan douchen.” Niet, “wil je douchen?” Voor haar was het vanzelfsprekend om samen onder de douche te gaan en ik zei geen nee. Even later stonden we samen onder de straal en begon ik haar in te zepen. Met extra aandacht voor borst, buik en billen. Aandacht die mijn pik deed ontwaken. Hij richtte zich op en tegen de tijd dat ik haar billen voor de tweede keer inzeepte was hij weer helemaal arbeidsgeschikt. Christina had het ontwaken met belangstelling gevolgd. Ze pakte hem vast en zei, “nu ik,” haar andere hand uitstekend om de shampoo over te nemen. Ze zeepte mijn edele delen goed in.

“Zo in gestrekte toestand, blijft er geen vuil in plooitjes zitten.”

Ook de rest van mijn lichaam kreeg voldoende aandacht, waarbij ze opvallend lang met mijn billen bezig was.

“Lekker kontje,” zei ze. Ik bleek niet alleen in mijn billenliefde. Ze draaide de kraan dicht. Afdrogen dacht ik en ik keek rond naar een handdoek. Christina had een verrassing in petto, ze pakte mijn pik vast en sprak hem toe.

“Zo dus jij hebt mij zo lekker verwend.” Ze bukte zich en sloot haar lippen om mijn eikel. Ja! Dacht ik, nu verder. Ze liet het helaas bij wat spelen met haar tong om mijn eikel.

Het elkaar afdrogen was een nieuw feest. Eenmaal afgedroogd liepen we hand in hand terug naar haar slaapkamer en haar bed. Ze ging wijdbeens op haar rug liggen en ik kroop tussen haar benen. He, dacht ik nog, geen condoom? In antwoord op mijn vraag antwoordde ze.

“Kom zo maar in me, ik vertrouw je.” Dat deed ik en het voelde lekker... vertrouwd. Ze liet me zachtjes grommend begaan tot ze op het randje van een orgasme zat en toen begon ze met haar bekken omhoog te stoten. Op mijn handen en tenen steunend tilde ik mijn gewicht van haar af en ontstond er bewegingsruimte. Ze benutte die ruimte ten volle door haar bekken op en neer te stoten. Het leverde een geweldige pik-strelende massage op. Zorgzaam lette zij nu op mij, ze zag mijn vertrokken gezicht en kreunde “spuit maar, dan gaan we samen.”

Terwijl we nagenietend naast elkaar lagen streek ze met haar wijsvinger wat gelekt vocht met zaad van haar dij. Ze keek er naar en smeerde het toen in mijn schaamhaar.

“Zo, dat is een goede reden om nog eens samen te douchen.”

We douchten en daarna liet ze me het huis zien. Zij en haar ex hadden het gekocht, nadat de vorige bewoners de boerderij verbouwd hadden, Christina had er daarna nog meer aan verbouwd. Ze bleek van de vorige bewoners foto’s en tekeningen gekregen te hebben van hoe het voor de verbouwing was. Op een van de foto’s stond een oudere man achter een kruiwagen. Pake Bertus? Ik maakte er een foto van om met An te delen.

Pratend over de verbouwing bleken we een gemeenschappelijke achtergrond te hebben, een studie bouwkunde. Zij het dan dat we verschillende richtingen gekozen hadden, Christina werkte als architecte en ik heb een constructie advies bureau.

De middag was voorbij gevlogen en met de vanzelfsprekendheid die ik inmiddels van haar gewend was bood ze me aan om te blijven eten. Ik rekende en het kon. De kortste weg terug Witmarsum, dan was ik bij vertrek om een uur of zeven nog ruim voor donker bij de auto. Terwijl ze voor een macaroni-maaltijd zorgde zat ik aan de keukentafel en keek naar haar.

In een middag had ze bereikt wat nog geen vrouw gelukt was... alles loslaten en overgave. Het leek alsof ze uren terug besloten had dat wij voor elkaar bestemd waren.

Later die dag op de fiets ervoer ik iets wat ik nog het best kan omschrijven als ‘lichtheid’. Licht en zorgeloos in mijn hoofd, de lucht was onbewolkt en de lenteavond leek nog vol van licht. Het trappen ging zonder weerstand en ik dacht na over Christina, wat een vrouw!

Op mijn uitnodiging bij het afscheid nemen om het volgende weekend samen uit eten te gaan had ze “ja graag” gezegd. Me verheugend op het komende weekend en denkend aan Christina lette ik in Leeuwarden niet goed op. Een richtingaanwijzer met ‘sneek" deed me beseffen dat ik verkeerd gefietst was. Onder andere omstandigheden zou ik een verwensing geuit hebben, op dat moment dacht ik, prima een paar kilometer meer.

Gedurende de week hadden we telefonisch contact over de afspraak. Op haar vraag of ik in Friesland bleef overnachten vertelde ik dat ik een hotelkamer in Leeuwarden had geboekt. In haar “oh!” hoorde ik teleurstelling.

“Tweepersoonskamer,” vervolgde ik.

De tweede opeenvolgende zaterdag op weg naar Friesland dacht ik voor de zoveelste keer na over de vorige zaterdag en hoe verder. Zou dit serieus worden en wilde ik dat? Na de scheiding en wat gewenning, was het vrijgezellenleven met veel vrijheid me gaan bevallen: Afwisseling, voldoende seks en vooral geen verplichtingen.

Ik had geboekt in het Post Plaza Hotel in het centrum en Christina zou daar om vier uur naar toe komen. Rond half vier en nog maar net op mijn kamer, werd er geklopt. Room service? Nee, Christina stond al voor de deur, met een rolkoffertje op sleeptouw. Ze kwam in mijn geopende armen, we kusten en tussen het kussen door slaagden we er in het koffertje naar binnen te trekken en de deur te sluiten. Ik was gretig en Christina deed niet voor me onder. Met nog maar net haar hemd uit haar broek en mijn handen op weg naar haar parmantige kleine borsten had zij mijn broek al los. Ze onderbrak onze kus om te vertellen dat ze een verrassing voor me had. Gek op verrassing vroeg ik, “wat dan? Kom vertel op.”

“Dat merk je zo wel.” En ze kuste me weer.

De verrassing bleek even later, toen ik haar broek los en omlaag had. Ze had een kale poes.

“Hm… lekkere originele verrassing.”

Ik liet me op mijn knieën zakken en drukte een lange kus op haar schaamlippen. Mijn lippen troffen de zilte nattigheid die ik verwachtte en ik duwde het puntje van mijn tong naar binnen. Ze liet me even begaan en trok me toen overeind.

“Kom,” zei ze, “samen. Ik wil jou ook proeven.” We kleedden elkaar verder uit en ze vroeg me om te gaan liggen. Op mijn rug liggend naar haar kijkend wachtte ik af. Ze liep naar me toe, boog zich over me heen en kuste me, daarna draaide ze haar hoofd naar mijn onderlichaam.

“Zo, die heeft er zin in,” zei ze.

Ze opende haar lippen en nam mijn gezwollen eikel in haar mond en net als een week terug likte ze er met haar tong langs. Het voelde geweldig en smaakte naar meer. Verder naar binnen in die heerlijke verwennende mond, zo ver mogelijk. Mijn hele pik laten omgeven door de vochtige warmte van haar mond en mijn eikel diep in haar keel. Ik stootte omhoog. Dat werkte averechts. Ze opende haar lekkere mond en tilde haar hoofd op.

“Rustig,” zei ze, “nu samen.” Ze kwam op me liggen met haar gladde natte kut boven mijn lippen. Het werd een dijk van een samenwerking. Het leek wel alsof iedere lik langs haar kittelaar door een pijpbeweging van haar lippen beantwoord werd. Of omgekeerd, het maakte niet uit wie initieerde en wie volgde, het was heerlijk. De genietende grom geluiden uit haar keel streelden mijn pik extra en ik voelde een niet te remmen orgasme opkomen. Uit haar mond, dacht ik nog vol consideratie en ik probeerde om uit haar mond te ontsnappen. Ze had haar armen om mijn bovenbenen geslagen en liet zich niet wegduwen. Haar lippen hielden mijn pik vast en ik moest wel. Met haar mee kreunend loste ik mijn zaad in haar mond en ik proefde hoe zij een nat orgasme beleefde. Pas na de laatste druppel liet ze mijn pik uit haar mond ontsnappen. Nagenietend bleef ze nog even op me liggen voordat ze naast me in mijn armen kwam liggen.

Christina was de eerste die weer wat zei en wat ze zei bleek een voorspelling.

“Zaad slikken zorgt voor verbondenheid.” Op dat moment dacht ik, hè waar haalt ze die wijsheid vandaan?

We zijn nu vier jaar verder en we hebben er ieder al heel veel kilometers tussen Bartlehiem en Ouddorp opzitten. Het is dat zakenreisjes het ritme verstoorden, anders waren we na die zaterdagmiddag in Bartlehiem alle weekenden en vakanties samen geweest.

Spijt? Geen moment, of het moet zijn dat we elkaar niet eerder hebben ontmoet. Christina zegt dat onze relatie zo gegroeid is. Ik denk dat zij op die eerste lentemiddag, al of niet bewust, besloten heeft om haar en mijn lot met elkaar te verbinden.

Zus An, die spiritueler is ingesteld, wijt het aan ingrijpen door Heit en Mem. Weliswaar anders dan dat An bedoelde, hebben Heit en Mem hier wel de hand in gehad.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post13

SINTERKLAAS.

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 07, 2017 10:12:58

Tinus heeft mij zo lief herinnerd aan iets dat ik vergeten was dat ik jullie zijn herinnering niet wil onthouden. Het spijt me Sint en ik hoop maar dat ik al niet in je verdoem-boekje voor volgend jaar sta

Een eenzame schrijver zat te dromen,

hoe de geile Sint op zou komen.

Hij zag hoe kerstbomen verschenen,

terwijl Sint en Piet verdwenen.

Zijn geile Sinterklaas verhaal,

niet gepubliceerd, te banaal?

Verdwenen in de krochten van het Internet,

of is My nog aan zet?
Tinis Boot

Met nederige excuses voor zo veel pietenleed

My

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot."

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van."

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan...

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?





  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post4