blog2 verhalen voor de 4Fingers

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

De gluurder en de heks

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers ma, februari 05, 2018 15:15:06

DE GLUURDER EN DE HEKS

Het was kwart over tien ‘s avonds en het motregende toen Hond eindelijk besloot om te gaan kakken. In de berm van een nieuwe weg met tijdelijke bestrating en recht tegenover een paar nieuwbouw woningen. Het was niet de meest ideale plaats, maar ook geen reden voor een poepzakje vond Hans. Terwijl Hond er de tijd voor nam, wachtte Hans weggedoken in de kraag van zijn jas. Een “Prrrr” geluid deed Hans zijn hoofd in de richting van het geluid draaien. Het bleek een omlaag zakkend rolluik te zijn. Hans zag hoe voor een raam op de verdieping van de dichtstbijzijnde woning een rolluik langzaam omlaag ratelde. Achter het raam zag hij bij het spaarzame licht van de straatverlichting een vrouw met ontbloot bovenlichaam. Het was niet het blote bovenlichaam dat maakte dat hij bleef kijken, het was het vreemde effect van het dalende rolluik dat haar langzaam aan het gezicht onttrok.

Oei, dacht Babette, dat was niet handig. Ik had beter eerst het rolluik kunnen laten zakken. Nou ja, alles was nog nieuw voor haar in deze woning en wie loopt er nu ‘s avonds laat naar slaapkamerramen te gluren. Rare vent, in plaats van zich om te draaien, bleef hij kijken. Hij kwam haar bekend voor, ze had hem vaker in het dorp gezien. Nou ja, dacht ze, voor mijn borsten hoef ik me niet te schamen. Alhoewel, haar ex had gekozen voor een tien jaar jongere vrouw met aanzienlijk grotere borsten. En een dikke reet, die laatste gedachte beurde haar even op. Naar de badkamer lopend vroeg ze zich tevergeefs af waarom ze was blijven staan, ze had zich toch ook snel om kunnen draaien.

Die avond in bed dacht Hans aan de vrouw voor het raam. Ze moest hem wel gezien hebben. Hij had haar wel eens zien hardlopen in de buurt van het dorp. Slanke vrouw, niet onaardig om te zien, maar wel een flinke neus. Hij drukte de gedachte weg. Seks had hij afgezworen na het plotseling overlijden van Mia zes maanden terug. Hij dacht aan Mia en hoe het kunnen zijn. Ze hadden, toen hij zestig werd, beiden hun banen opgezegd om te gaan rentenieren. Met hun huis vrij, hun spaargeld en opgebouwde pensioenrechten konden ze gaan genieten. Meer vrije tijd, meer tijd voor elkaar, samen de dingen doen waar ze nooit aan toegekomen waren. Toen, zo maar van de een op de andere dag, was ze er niet meer. Wat restte waren herinneringen, foto’s en de scherven van hun plannen. Gelukkig leken de kinderen na de eerste maanden van verdriet hun leven weer op de rit te hebben. Hans vergat het voorval, tot hij een paar dagen later op zijn avondwandeling door Hond meegetrokken werd. De straat met de nieuwbouw in. Doorlopen en niet omhoog kijken, dacht hij.

Babette had besloten die avond bijtijds naar bed te gaan. Ze liep haar slaapkamer in en deed het licht aan. Ze zag het zwarte gat van het raam en liep naar de schakelaar van het rolluik. Nieuwsgierig drukte ze nog even haar hoofd tegen de ruit om naar buiten te kijken. Verrek, daar heb je hem weer. Ze zag de gluurder van laatst met zijn hondje aan komen lopen. Hij hield schijnheilig zijn hoofd omlaag naar de straat gebogen. Die kijkt nog wel op, dacht ze en ze gaf toe aan een impuls. Ze trok haar blouse uit en drukte haar gezicht tegen de ruit. Ja, hij keek omhoog. Snel haakte ze haar bh los en toen reikte ze naar de knop van het rolluik. Ze bleef staan, terwijl het rolluik langzaam zakte. Zo, dacht ze, opa de gluurder heeft nu waar voor zijn geld, zal hij zo oma lastig gaan vallen?

Even later in bed, kreeg ze spijt en ze vroeg zich af wat haar in vredesnaam bezielde. Vrouw van zesenveertig, moeder, succesvol. Behalve in haar huwelijk, schoot het door haar hoofd. Leuke baan als HR manager en een lieve studerende dochter. Waar kwam nu die neiging tot exhibitionisme vandaan?

Daar ging mijn goede voornemen om niet omhoog te kijken dacht Hans. Het leek wel of ze wachtte tot ik langs kwam. De vorige keer kon het per ongeluk zijn, maar nu met het licht aan leek het wel opzet. Waarom doet ze zoiets?

Later in bed dacht hij weer aan de blote vrouw en hij voelde een erectie opkomen. Verdorie, dacht hij, dit wil ik niet, zo kan ik niet slapen. Hij besloot om te gaan lezen tot het zakte. Het hielp niet en het kostte hem veel moeite om in slaap te komen. Met de gedachte, morgen maar eens ouderwets trainen zodat ik flink moe wordt, viel hij eindelijk in slaap.

De volgende dag moest hij regelmatig aan de vrouw voor het raam denken. ‘Mannen denken gemiddeld negentien maal per dag aan seks’, had hij pas ergens gelezen. Daar was ik mooi van af, dacht hij, geen onrust meer in mijn kop. Door dat stomme mens was het weer terug. Ze doet het met opzet en omdat ze publiek wil, zal ze het krijgen. Hij besloot om die avond Hond weer in het nieuwbouwstraatje uit te laten. Misschien moest hij maar gaan applaudisseren op straat?

Babette dacht die dag een paar maal aan de gluurder en haar reactie op zijn gegluur. Tussen twee gesprekken met sollicitanten in besloot ze, dat als hij die avond weer kwam gluren, ze hem waar voor zijn geld zou geven. Ze zou die oude viezerik eens goed gek maken.

Die avond bracht ze eerst haar slaapkamer in orde. Schemerlamp aan en het Ikea krukje uit de keuken voor het raam. Ze was al weer op weg naar beneden toen er een idee in haar opkwam. Haar roze lingeriesetje, ze had het impulsief gekocht toen ze dacht dat haar huwelijk nog te redden viel. Stomme doos, dacht ze. Dit werd de derde keer dat ze het aantrok. Ze werkte tot een uur of tien achter haar laptop en deed toen in de woonkamer het licht uit om naar buiten te kijken.

Een kwartier later zag ze de ouwe met zijn hondje aankomen. Ze ging snel naar boven en klom op het Ikeatrapje zodat ook haar onderlichaam zichtbaar was. Ze knoopte eerst haar blouse los en wierp die naar achteren op het bed. Zou hij kijken? Even met mijn neus tegen de ruit? Nee, niet doen, dat bederft het effect. Ze maakte haar broek los en liet die langzaam zakken en stapte er uit. Zo sukkel, dacht ze, terwijl ze haar bh loshaakte en liet vallen. Ze tastte naar het knopje van het rolluik en terwijl het rolluik zakte drukte ze haar borsten tegen het glas. Ze voelde haar tepels tegen het koude glas verstijven.

Een exhibitionist, dacht Hans, terug naar huis lopend. Ze doet het echt expres. Hij had van exhibitionisme gehoord en er over gelezen, maar meegemaakt had hij het nog nooit. Zal ze op een trapje gestaan hebben? Even dacht hij nog dat ze ook haar slipje zou uittrekken. Ze leek wel een lokkende sirene. Nee, meer een heks, besloot hij aan haar forse neus denkend. Hij dacht er over om het tegen zijn trainingsmaten te vertellen? Toch maar niet, besloot hij. Hij hoorde het Bas de brave schoolmeester al zeggen, “waarom loop je ‘s avonds naar slaapkamerramen te kijken?”

Haar harde tepels brachten Babette op een idee. Dan maar zelf, het was tijd voor de spiegel. Uit haar nachtkastje pakte ze een handspiegel. De antieke spiegel met de zilveren lijst had ze ooit van de moeder van haar ex gehad. Ze had de spiegel in de scheiding gehouden en nu was het haar beste vriend. Vroeger had het zien van haar vagina haar nooit veel gedaan. Pas na de scheiding was ze masturberend op het idee gekomen zich zelf daarbij te bekijken. Daarbij had ze ook een nieuwe functionaliteit voor het handsvat ontdekt.

Voordat ze in slaap viel dacht ze na over het kopen van een speeltje. Tegen het einde van haar huwelijk, toen de seks minder werd, had ze het al eens overwogen. En sinds ze de spiegel was gaan gebruiken, vroeg ze zich af hoe het zou zijn met een dildo met ribbels of met een vibrator. Terugdenkend aan haar mislukte experiment met de tandenborstel moest ze in zich zelf lachen. Bij het terugzetten van de borstel in de houder had ze gezien dat ze de borstel van haar man gebruikt had.

In bed kwam Hans opnieuw moeilijk in slaap. De leestherapie werkte niet. Het beeld van de vrouw met haar borsten tegen het raam bleef door zijn hoofd spoken. In zich zelf vloekend over die tering-heks, gooide hij het dekbed van zich af om de hand aan zich zelf te slaan. Na afloop had hij spijt, hij zag het als ontrouw aan Mia. Het had wel geholpen, want denkend aan Mia viel hij in slaap.

De volgende morgen nam Hans een besluit; niet meer drooggeilen op de heks. Jammer voor Hond maar vanaf nu andere routes.

Babette nam ook een besluit. Stoppen, maar ‘s avonds zo rond tien uur wel stiekem naar buiten kijken of die ouwe vent weer kwam gluren.

Ze betrapte zich er op dat ze teleurgesteld was toen de gluurder de volgende dag en ook de dag er na niet kwam opdagen. Stomme doos, zei ze tot zich zelf. Wat wil je dan? Verder gaan met het opgeilen van een vreemde oude vent. Er kwamen tranen in haar ogen. Of toch maar, zoals Jeanne haar geadviseerd had, inschrijven op een datingsite. Zo alleen verder gaan, maakte haar gek. Gelukkig kwam Petra zaterdag eindelijk weer een weekend naar huis. Die gedachte maakte haar helemaal aan het huilen. Dit was ook Petra’s huis niet. Hun huis was aan de andere kant van het dorp, waar die klootzak nu met zijn gore slet woonde. Gelukkig voor Petra, kwam de scheiding pas toen ze al in Leiden een kamer had gevonden.

Zaterdagmorgen besloot Babette een rondje te gaan hardlopen. De laatste weken was er weinig van gekomen en Petra kwam toch pas na de middag. Ze besloot het sporthorloge dat Petra bij haar had laten liggen om te doen. Net buiten het dorp in het kastanje laantje begon het horloge te piepen. Het lukte haar niet om al lopend het vervelende piepje uit te zetten. Stilstaand de diverse knopjes uitproberend hielp ook niet. Ze liep naar een bankje en ging zitten.

Onder de kastanjebomen liep Hans met Hond. Netjes in het gras tot Hond zijn behoefte gedaan had. Terwijl Hond snuffelde en moeilijk kon besluiten wat nu de meest geschikte plek voor een drol was, zag Hans de heks aan komen hollen. Ze stopte en rommelde met iets aan haar pols en ging zitten. Stomme wijven, dacht Hans, zonder allerlei attributen kunnen ze niet eens meer een rondje trimmen. Er kwam een idee in hem op. Een heerlijk gemeen, vilein idee. Hij trok Hond mee en liep naar het bankje.

“Goedemorgen”, zei hij. “Mag ik naast u komen zitten?”

Ze keek verrast op.

Hij stak zijn hand uit. “Ik ken u van gezicht,” zei hij met een valse grijns. “Hans Dekker”.

Hij genoot van haar aarzeling en hoe ze rood werd toen ze haar hand uitstak.

“Babette de Vries, heu… Ik bedoel Babette Stevens.” Stomme trut, dacht ze, je heet al maanden geen de Vries meer.

“Ik zag u pas in een van de nieuwbouwhuizen. Mooi uitzicht hebt u daar. Ik hoop voor u dat er geen huizen voor gebouwd worden.”

Babette, normaal behoorlijk ad rem, was even sprakeloos. Klootzak, dacht ze. Ze besloot om een neutraal antwoord te geven.

“Ja, ik woon daar net en ik heb u ‘s avonds wel eens zien wandelen met uw hond. U laat hem toch niet bij mij voor de deur op straat poepen.”

Hij begon te lachen. “Neen, hoor altijd netjes in de berm en nooit waar kinderen spelen. Als ik zo de hond uitlaat, dan kom ik soms op verassende plekken.”

Niet reageren, besloot ze.

Het horloge was al lang opgehouden met piepen en ze begon het weer om te doen.

“Mooi sporthorloge, is er iets mis mee?”

Veilig neutraal onderwerp, dacht Babette en ze antwoordde. “Het is van mijn dochter en ik wilde het uitproberen. Tijdens het lopen begon het ineens te piepen.”

“Oh, dan denk ik dat ik weet wat er aan de hand was. Ik ken die horloges, sommige clubgenoten van me gebruiken ze. Uw dochter heeft waarschijnlijk een alarm op haar hartslag ingesteld. Mag ik eens kijken?”

Ze gaf hem het horloge.

Hij rommelde er wat mee. “Ik zie het al, ingesteld op een alarm bij 155. Hoe oud bent u?”

“Zesenveertig,” zei ze.

“Dan hebt u flink doorgelopen om uw hartslag zo omhoog te krijgen. Of hebt u onderweg iets spannends gezien, waarvan uw hartslag omhoog ging?”

Wat een zak, dacht ze. “Ik moet verder,” ze griste het horloge uit zijn hand, deed het om en begon te lopen.

Inwendig lachend keek Hans haar na en hij bewonderde haar, in strak lycra gehulde, billen. Lekker kontje heeft ze wel, de heks.

Hij is nog lelijk ook, dacht Babette onder het hollen. Kale kop en grote oren. Hij lijkt wel een trol. Wat zal die ouwe zak met sport hebben, dat hij van sporthorloges weet? Als ik hem met zijn hondje zie sjokken dan oogt het niet echt sportief.

Hans had zaterdagavond een feestje en kreeg zondagavond bezoek, de lange avondwandelingen met Hond schoten er bij in.

Babette, met haar dochter op bezoek kwam er niet toe om de trol, zoals ze hem nu in gedachten noemde, verder te pesten.

Maandagavond, Hans twijfelde niet. Hij was nieuwsgierig of de heks na hun ontmoeting nog verder zou gaan en zo ja hoe ver.

Babette kwam maandagavond bij het opruimen van het schone wasgoed een string van haar dochter tegen. Verdorie, dacht ze eerst nog, ze zou toch de was goed uitzoeken. Toen ze de string wilde opbergen kwam ze op een idee, -de trol-.

Haar voorbereiding die avond bestond uit het tegen tienen klaar zetten van het Ikeakrukje, uitkleden en de string aandoen. Ze had nog nooit eerder zo’n ding gedragen en ze voelde zich geil worden. Gadverdamme, stomme muts, dacht ze, het slipje van je dochter. Ze hield het toch aan.

De schemerlamp verplaatste ze, zodat ze van achteren aangelicht zou worden. Licht uit en met haar neus tegen de ruit wachten. Het was fris op de slaapkamer en rillend dacht ze, ik hoop dat hij opschiet. Ze zag hem komen en ze zag hem omhoog kijken. Schemerlamp aan en in alleen de string klom ze op het krukje. Ze draaide een rondje voordat ze op het knopje drukte om het rolluik te sluiten. Zo Trol, dan kan je straks lekker met je trollenpiemeltje spelen. Zal hij gezien hebben dat mijn tepels vooruit priemden? Jammer dat het van de kou kwam, dacht ze. Ze trok een kamerjas aan, zette haar laptop aan en ging op zoek naar aanbiedingen van speeltjes.

In gedachten verzonken liep Hans naar huis. Zo dat was het dan, de avondshow. Alle huizen in het rijtje woningen waren inmiddels bewoond, het ontbrak er nog maar aan dat hij gezien en herkend zou worden. Hitsige Hans, de gluurder. Hij kon al invullen hoe er gekletst zou worden. Stoppen? Ja, maar niet zonder wraak. Er kwam een plan in hem op.

De volgende avond nam Hans na het eten een douche, hij poetste zijn tanden en trok een schone onderbroek aan. Zeven uur, het tijdstip waarop collectanten vaak aanbellen, leek hem een geschikt moment. Met, “nee, nu niet,” werd Hond terug naar zijn mand verwezen. Hij wandelde naar het nieuwbouwwijkje en belde aan bij de heks.

Babette had net de afwasmachine gevuld toen de bel ging. Door het matglas van de voordeur zag ze een mannengestalte. Niets vermoedend en nieuwsgierig opende ze de deur.

“Goedenavond, mag ik even binnenkomen?”

De trol! Schrok Babette. Ze was zo verbouwereerd dat ze zich liet overdonderen.

“Ik wil je wat laten zien” en hij liep zo langs haar heen de gang in.

“Ho, wat ga je doen?”

Doorlopend naar de kamer, zei hij, “ik wil je laten zien wat jouw gedoe voor het raam met me doet en dat kan ik niet op straat doen. Ik beloof dat ik je met geen vinger aanraak.”

Achter hem aanlopend dacht ze koortsachtig na. De politie bellen; gillen in de hoop dat de buren thuis waren en het zouden horen? Hoe redde ze zich hieruit?

Ongevraagd ging hij zitten.

“Ik ben gekomen om je te laten zien dat je gedoe voor het raam me niet onberoerd laat.”

“Je hoeft toch niet te gluren!”

“Daar heb je gelijk in en jij hoeft toch niet bij een toevallig omhoog kijkende voorbijganger je tieten te laten zien.”

Au, dacht Babette, die is raak.

“Wil je de gordijnen sluiten?”

Hij zag haar aarzeling en herhaalde zijn eerdere uitspraak. “Ik raak je met geen vinger aan.”

Angstig en ook geïntrigeerd sloot Babette de gordijnen.

Hans kleedde zich, alsof het om een bezoek aan een dokter ging, op zijn gemak uit. Eerst zijn jas, toen zijn schoenen, zijn sokken, zijn broek, zijn trui, zijn T-shirt en als laatste zijn onderbroek.

Babette keek toe en zag van onder de kleren een gespierd en afgetraind lijf te voorschijn komen. Onwillekeurig vergeleek ze de trol met haar ex met zijn buikje. Geboeid bleef ze kijken hoe hij zijn onderbroek uittrok en een flinke hangende slurf onthulde.

Hij ging zitten en zei, “zo ga je gang.”

En als ik het niet doe? Dacht ze. Laat hem de pest krijgen. Ze bleef staan en keek hem aan. Hij haalde zijn schouders op en bleef zitten.

Ik moet hem kwijt, dacht ze en ze begon haar blouse open te knopen. Ze zag hem grijnzen. Lul! Ze gooide haar blouse op de bank en trok haar broek uit. Geen string en niet bijzonder pikant, gewoon degelijk ondergoed zag Hans. Het wond hem nog niet op.

De bh ging uit en werd kwaad op de bank gesmeten.

“Zie je het goed, vieze gluurder?”

Ja, dacht Hans, zonder antwoord te geven. Ik zie het goed en nu van dichterbij. Niets bijzonders, gewoon een paar niet al te grote borsten en ze hangen een beetje. Hij voelde dat zijn pik die mening niet helemaal deelde.

Babette kon het niet laten om even nieuwsgierig naar het kruis van de trol te kijken. Er zit leven in dacht ze. Zo lang hij zijn poten maar thuishoudt en niet op mijn vloer morst. Ze trok haar slipje uit om een stoppelige onderbuik te onthullen. Ze wreef met haar vingers over de stoppels. Vroeger hield ik het beter bij, waarom eigenlijk?

Dat gebaar met die vingers dat deed het hem. Zijn pik was al flink gegroeid bij het zien van de geschoren kut van de heks. Mia had zich nooit onthaard, ze had af en toe de grootste overdaad afgeknipt en hetzelfde deed ze bij hem. Hoe zou dat voelen, met mijn vingers over dat stoppelveld en over die grote uitstekende schaamlippen? Zijn pik was groot, dik en hard geworden en priemde schuin naar boven. Echt een trollenpik, dacht Babette. Veel te groot voor zo’n kleine man. Het lijkt wel een... knoestige knuppel. Ze voelde dat haar tepels verstijfden en dat ze nat werd. Gadver, dacht ze, stomme muts, het is een ouwe vent.

Hans keek tevreden naar beneden naar zijn kruis. En nu? Hij onderdrukte de neiging om op te staan en ging wat meer wijdbeens zitten. Zo nu ben ik ook een exhibitionist, rustig afwachten wat de heks gaat doen.

Over wat Babette daarna deed, daar heeft ze later veel over nagedacht. Het was iets dat ze nooit met anderen zou delen. Ze stapte op de zittende trol af en ze stak haar hand uit.

Hans keek toe en dacht, zo heks, hoever durf je te gaan?

Ver, naar het bleek, ze pakte ongevraagd zijn pik vast en kneep er in.

Voor Hans een signaal om op te staan zodat ze er beter bij kon. Opstaan? Ze hield vast en het leek wel of hij aan zijn pik overeind getrokken werd. Ze begon zijn voorhuid op en neer te bewegen. Hans probeerde oogcontact met haar te krijgen, maar haar blik bleef op zijn pik gericht. Hij overwoog opnieuw om met zijn vingers het stoppelveld te verkennen en met zijn wijsvinger tussen die grote uitstekende schaamlippen te gaan. Niet doen, dacht hij, laat haar er maar om vragen.

Babette zag wat vocht uit de pik van de trol komen en ze wist dat ze zelf ook nat was. Met de pik in haar ene hand veegde ze met de vingers van haar andere hand over haar spleet. Ik sop, dacht ze, wat nu? Ik wil die knuppel in me, maar ik wil niet met hem vrijen. Van achteren? Toen ze getrouwd was had ze er een hekel aan gehad. Ze had een paar jaar terug haar man verteld dat ze van achteren genomen worden vernederend vond en het daarna altijd geweigerd. Nu leek het een goede oplossing. Die dikke grote pik in haar, zonder afgeleid te worden door die lelijke trollenkop. Ze liet zijn pik los en stapte naar de salontafel. Ze boog zich met haar handen op de tafel leunend voorover. Op een commanderen toon zei ze, “kom.”

Hans genoot toen ze hem aftrok. Veel beter dan het eigen handwerk. Nog even, dacht hij en toen liet de heks zijn pik los. Wat een rotstreek, dacht hij teleurgesteld, toen ze zich omkeerde. Tot de naar hem toegekeerde kont hem duidelijk maakte wat er van hem verwacht werd. Dat ze begon te commanderen nam hij maar voor lief, hij maakte het zelf wel uit. Hij bukte zich om het gebodene te inspecteren. Er schoot hem nog even een oud spreekwoord door het hoofd, ‘een gegeven paard moet je nooit in de bek kijken’. Hij staarde naar haar lokkende pruim en haar kontgaatje en wat hij zag beviel hem prima. Haar lichtjes openstaande pruim lonkte en ze rook naar vrouw. Met moeite onderdrukte hij opnieuw de neiging om zijn vingers in haar spleet te steken. Hij zag dat ze nat was en wilde het voelen. Niet met je vingers aanraken, zei hij tegen zich zelf.

Hij ging tussen haar benen staan en drukte zonder zijn handen te gebruiken zijn eikel tegen haar gleuf. Nog niet erin, dacht hij, eerst even plagen.

Wat doet hij er lang over, dacht Babette. Ze keek over haar schouder en zag hoe hij zich bukte om naar haar kont te kijken. Schiet op, dacht ze. Ze zag hem weer overeind komen en ze voelde zijn pik tegen haar kut drukken. Ja, nu doorgaan, dacht ze. Ze nam het initiatief en drukte naar achteren.

Hans voelde hoe hij naar binnen gleed. Zo, dacht hij, die is nat. Het lijkt wel of ik naar binnen gezogen wordt. Hij begon direct hard te rammen. Met Mia was hij altijd een tactvolle geduldige minnaar geweest. Een minnaar die in alles rekening hield met zijn partner. Bij de heks vond hij dat nodig. Gewoon lekker neuken en klaarkomen. Heen en weer in die natte spleet en zijn ballen tegen haar billen laten tikken. Even overwoog hij nog om haar tieten vast te pakken, maar dat zou zijn ritme en de lange halen verstoord hebben, plus dat hij gezegd had, dat hij haar met geen vinger aan zou raken.

Barbara voelde hoe hij haar vulde. Ze voelde dat hij hard in haar stootte. Ze moest zich schrap zetten om niet verder over de salontafel geduwd te worden. Lul, dacht ze nog even, kan het niet rustiger. Die gedachte verdween door het genot. Ze pikte zijn ritme op en begon tegendruk te geven. Nu moet hij mijn borsten vastpakken dacht ze, zonder het uit te spreken. Ze realiseerde zich dat het ruwe seks was en dat het goed voelde. Ze werd hard geneukt en het was lekker.

Ze voelde hoe zijn kloten tegen haar kont tikten en ze voelde haar hart bonzen. Een warme gloed trok van haar benen omhoog door haar lichaam. Oh god, ik kom, dacht ze, terwijl haar bekken samentrok. In haar onderbuik ontplofte een genotsvuurwerk en dat golfde vanuit haar buik door haar lichaam. Het was alsof ze even buiten zich zelf trad en zag hoe hij zijn knuppel in haar ramde, ze zag zich zelf met een verwrongen gezicht schreeuwen. Het heerlijke gevoel ebde weg en ze voelde dat ze slap in haar benen werd. Met de grootst mogelijke moeite en geholpen door dat apparaat in haar, bleef ze staan.

Hij ramde door en ze voelde een nieuwe golf opkomen. Er volgde een nieuwe explosie van en een nieuwe nog heftiger schokgolf trok door haar heen en daarna was er even niets. Nadat het gevoel weggeëbd was werd ze zich bewust dat ze op haar buik over de salontafel heen lag en dat ze pijn haar knieën had.

Hans dacht maar aan een ding en dat was neuken. Met lange grote halen in die zompige kut heen en weer, op weg naar de bevrijding door een orgasme. Hij hoorde en voelde hoe de heks kwam. Ja! Schreeuw maar, dacht hij. Als je maar blijft staan, ik moet nog een paar stoten. Hij ramde door en voelde zijn zaad opkomen. Ze gilde en zakte onderuit over het tafeltje heen. Hij volgde haar met zijn pik zo diep mogelijk in haar spleet. Boven op haar liggend spoot hij zich in haar leeg en hij genoot van de ontlading toen zijn zaad er uit spoot.

Het duurde even tot hij bij zinnen kwam en zich realiseerde in wat voor houding ze terecht waren gekomen. Voorzichtig ging hij van haar af en voelde hoe zijn slap wordende pik uit haar glibberde. Hij keek naar beneden en dacht, goed gedaan jochie.

Hij aarzelde of hij haar overeind zou helpen. Hulp bleek niet nodig, de heks kwam op eigen kracht van het tafeltje af. Ze draaide zich om en keek naar hem met een blik die hij niet kon peilen.

Nou ja, dacht hij. Ze is heftig klaar gekomen, daar hoeft ze niet over te klagen. De heks negerend keek hij zoekend rond naar iets om zijn pik mee af te vegen toen ze zei, “kleed je maar aan, je mag wel gaan.” Ze raapte haar kleren op en liep de kamer uit. Hij hoorde haar de trap naar boven oplopen.

Voor hij zich aankleedde, liep Hans naar het keukenblok om een stuk van een keukenrol te scheuren. Hij veegde zijn pik af. Hij zag geen prullenbak en liet het stuk papier daarom maar in de gootsteen vallen. Met verende tred en met zich zelf ingenomen liep hij naar huis. Lekker geneukt en zo de heks letterlijk genaaid. Hij dacht aan Mia, haar nagedachtenis was hiermee niet bezoedeld. Het was gewoon wraak en een sanitaire daad. Beter dan een natte droom en veel lekkerder dan een potje rukken.

Babette wachtte tot ze de voordeur dicht hoorde slaan. Vanuit haar donkere slaapkamer keek ze hem met tranen in haar ogen na. Hij keek niet om of omhoog. Ze voelde iets glibberen op haar dijen. Douchen, dacht ze. Ze voelde zich vreemd. Ze had een heftig orgasme gehad. Veel beter dan wanneer ze zich klaar vingerde en toch voelde ze zich verdrietig. Waarom had ze het zover laten komen. Ze keek wel een slet! Wat als ze hem weer in het dorp zou tegenkomen?

De volgende dag op haar werk dwaalde de aandacht van Babette af en dacht ze aan de vorige avond. Ze wist niet goed te duiden wat haar overkomen was. De seks was heerlijk geweest en toch twijfelde ze. Was het slecht wat ze gedaan had? Naarmate ze er langer over nadacht voelde het slecht gevoel... goed. Ze was in jaren niet zo heftig klaar gekomen. De laatste jaren was dat alleen maar gelukt door hard te werken, bij haar ex was ze meestal maar mee gaan vingeren. In gedachten vergeleek ze dat klaarkomen met de climaxen van de vorige avond. Vingerend was het alsof ze eerst zwoegend een steile berg moest beklimmen om dan even op de top te kunnen zijn. Gisteren was het een overgave aan genot geweest met als climax de zinderende explosies en het daarop volgende gevoel van extase. Geen spaarzaam momentje op de top, maar vuurwerk en dan het gevoel dat ze buiten haar lichaam trad. Verdorie, dacht ze, ik zit hier achter mijn bureau te soppen en ik moet zo naar het management overleg.

In de dagen die volgden ging Hans niet meer terug naar de nieuwbouwwijk. Hij zou haar best nog eens willen neuken, maar drooggeilen voor haar raam? Dat nooit meer. Hij dacht na over manieren om weer met haar in contact te komen. Gewoon nogmaals aanbellen? Wat als ze niet opendeed of de deur gelijk weer dicht gooide? Hij kwam er niet uit en besloot het te laten rusten. Als de ‘nood’ hoog werd kwam er misschien wel een oplossing.

Babette dwong zich om ‘s avonds niet naar buiten te kijken. Ze koesterde de herinnering aan het genot en ze probeerde te vergeten dat ze zich aangeboden had. Overdag lukte dat aardig, echter ‘s avonds in bed kwam ze moeilijk in slaap. Ze draaide en woelde en zich zelf helpend vond ze niet de heftige bevrediging die ze zocht.

Een paar dagen na het bezoek van de trol nam ze ‘s avonds een besluit. Ze ging een dildo bestellen. Gewoon zelf doen, dan had ze geen kerel nodig. Ze zocht op Internet en er ging een wereld voor haar open. Na een half uur met rode konen zoeken, merkte ze dat ze met haar hand naar kruis ging. Nee, niet hier in de kamer, zei ze streng tegen zich zelf. Ondanks dat het zoeken haar opwond, vond ze niet wat ze zocht. Ze ging naar haar slaapkamer, trok haar broek en slipje uit en ging op bed liggen. Ze probeerde iets geils in haar hoofd te halen en dat lukte niet. In haar gedachten zag ze rubberen dildo ’s, glazen kunstpenissen, oppompbare exemplaren, gladde dingen, apparaten met ribbels, het hele spectrum. Het werkte niet, de opwinding die ze achter haar laptop gevoeld had was weggeëbd. Ze dacht terug aan de seks met de trol en voor haar ogen zag ze zijn knoestige knuppel, zoals ze het geval in gedachten was gaan noemen. Het werkte wonderwel, ze voelde zich weer nat worden en ze begon te vingeren. Het was lekker... maar het was het net niet. Ze stopte en kleedde zich weer aan. Ze trok haar jas aan, haalde haar fiets uit de schuur en vertrok.

Hans kwam terug de straat in van zijn avondrondje met Hond. Voor hem zag hij een vrouw met een fiets aan de hand tuinpaden oplopen en op naamplaatjes bij de voordeuren kijken.

“Zoekt u iets?” Vroeg hij vriendelijk.

Gelijk dat hij het gezegd had, herkende hij haar. Verrek de heks!

Ze draaide zich naar hem toe en hij zag dat ze schrok.

Verdorie, dacht Barbara, ik had het anders bedoeld. Aanbellen en hem overrompelen, net zoals hij bij mij deed. Ze herpakte zich.

“Fijn dat ik tref, ik wil met je praten. Ik wist dat je hier in de buurt woonde maar niet welk huis.”

Komt ze zich beklagen? Dacht Hans, die haar kwaad zag kijken. Hij nodigde haar uit om binnen te komen. Binnen zag hij haar nieuwsgierig rondkijken. Hij vroeg haar of ze iets wilde drinken en of ze haar jas wilde uittrekken. Ze wilde een glas wijn, ze trok haar jas uit en ging zitten. Het inschenken gaf Hans de gelegenheid om na te denken over een openingszin.

“Wat kan ik voor je doen?”

Het bleek een inkopper voor Barbara.

“Je uitkleden.”

He, dacht Hans, waarom kijkt ze dan kwaad?

“Toen je bij mij in je blote kont stond, heb ik het niet goed kunnen bekijken en jij hebt al zo vaak naar mij gegluurd.”

Gegluurd, dacht Hans. Mens je bood je op een presenteerblaadje aan. Geen discussie, neuken is neuken, besloot hij.

Rekening houdend met de buurt sloot hij eerst de gordijnen voor hij zich begon uit te kleden. Het idee van weer neuken maakte dat zijn pik al stijf werd voordat hij zijn kleren uit had.

Barbara keek toe en zag de zwelling in zijn onderbroek toen hij zijn broek uittrok.

Geile ouwe trol, dacht ze en ze kwam van haar stoel om zijn onderbroek omlaag te trekken. Zijn stijve pik kwam te voorschijn en zag er uit, zoals ze zich herinnerde: groot, knoestig en een beetje krom. Ze volgde met een vinger een dikke blauwe gezwollen ader en voelde zijn hartslag. Ja, dacht ze levend vlees en geen koud glas of een naar rubber stinkend geval. Heel even overwoog ze om het gevaarte in haar mond te nemen. Nee, dacht ze, ik moet eerst de trol zo ver krijgen dat hij me likt. De dikke pik vastklemmend zei ze, “je mag me uitkleden.”

Zo, dacht Hans, die komt duidelijk niet voor de gezelligheid of mijn sprankelende conversatie. De gretigheid waarmee ze zijn pik tevoorschijn had gehaald en had vastgepakt, bevestigde zijn idee dat ze alleen maar in zijn pik geïnteresseerd was. Even leek het of ze met haar hoofd omlaag zou toehappen. Ja, dacht hij, pijp me maar heks. Helaas, ze tilde haar hoofd weer op. Misschien een volgende keer? Uitkleden? Ze zei “je mag” en sprak het uit als een opdracht. Hij aarzelde.

“Vooruit kleed me uit, ik wil die knuppel in me voelen.” Dat was voldoende aanmoediging. Terwijl ze afwisselend met haar rechter of linkerhand zijn pik vast bleef houden kleedde hij haar uit. Met haar tieten ontbloot stopte hij om haar borsten vast te pakken en haar tepels te gaan strelen. De vorige keer had hij dat deel van haar anatomie verwaarloosd en nu kreeg hij de kans niet.

“Vooruit, trek mijn broek uit.”

Nou ja, dacht Hans, dan geen voorspel, je kan het krijgen zoals je het hebben wil.

Wilde die vent in eens romantisch gaan doen met knuffelen en zo. Daar was ze niet van gediend. Gelukkig begreep hij daarna direct wat ze wilde. Hij stroopte haar broek en slipje omlaag en tilde haar met zijn handen onder haar billen op. Ze moest haar benen wel om hem heen slaan. Zo droeg hij haar naar de bank om haar met haar billen op de leuning te planten. Hij had de hoogte goed ingeschat en drukte zijn knoest zo naar binnen. Ze voelde hoe ze opgevuld werd.

“Helemaal er in,” commandeerde ze.

Die aanmoediging had Hans niet nodig. Hij hield haar kont vast en perste zijn pik zo ver als hij kon in haar. Ze was er duidelijk klaar voor, hij voelde geen weerstand. Als Gods woord in een ouderling, dacht Hans en hij begon te stoten.

Het voelde weer goed. Als hij zo door ging zou ze snel komen en ze wilde nog wat uitstel. Ze miste nu ook handen die haar borsten koesterden. Ik moet de regie terug dacht ze. Ze duwde hem weg en zei, “ga eens op je rug liggen.”

Verdorie, dacht Hans, ik ben net zo lekker bezig. Hij pakte een kussen van de bank en ging met het kussen onder zijn hoofd op de parketvloer liggen. Ze stapte over hem heen en liet zich in een hurkstand zakken. Ze pakte zijn pik vast, richtte en liet zich er over heen zakken. Oei, dacht Hans, dit wordt nog lekkerder dan zelf rammen. Hij genoot van het geile schouwspel en het gevoel in zijn pik toen ze zich er over heen liet zakken. Ze begon hem te berijden. Hans tilde zijn hoofd op en keek hoe zijn natte pik in haar op en neer gaande kut verdween. Als een plunjer, dacht hij. Ze stoorde hem in zijn overpeinzing, op commanderende toon klonk het, “nu wil ik dat je mijn borsten vastpakt en verwent.”

Zolang ze maar door wipt dacht Hans en hij pakte haar op en neer zwaaiende tieten vast om ze zachtjes te kneden. Terwijl ze zich kreunend naar een orgasme werkte pakte hij haar tepels tussen duim en wijsvinger vast. Toen hij merkte dat ze ging komen kneep hij hard in haar tepels. Krijsend kwam ze klaar. Zo, dacht Hans, dit moet op straat hoorbaar zijn.

Babette kwam schokkend, gillend en nat klaar. Het duurde even voor ze kon denken en toen was haar eerste gedachte, Jezus! Ze voelde dat ze met haar bovenlichaam voorover op hem beland was. Terwijl ze langzaam bij zinnen kwam en haar hoofd optilde zag ze hem grijnzen.

“Welkom terug op aarde.”

Hij werkte zich onder haar uit en hielp haar overeind. Daarna leidde hij haar naar de bank en liet haar op haar rug liggen. Hij kwam op haar liggen en drukte die heerlijke knuppel weer in haar. Hij begon rustig te stoten en ze voelde een nieuw orgasme opkomen. Ze kon niet anders dan opnieuw gillen toen ze aan zijn schokkende bewegingen merkte dat hij zich in haar leegde.

Een paar minuten later ging hij voorzichtig van haar af. Babette bleef liggen en zag hem naar de keuken lopen en terugkomen met een keukenhanddoek. Zachtjes veegde hij haar onderlichaam droog. Hij is zorgzaam, dacht ze.

“Voor de bekleding van de bank,” zei hij.

Zwijgend kleedden ze zich aan. Ze zag hem zijn mond openen en sluiten, alsof hij iets had willen zeggen.

Hans vond het na zijn kwakkie geloosd te hebben een vreemde vertoning, er was geen voorspel geweest en nu ook geen knuffelende after-seks. Ze negeerden elkaar bij het aankleden. Ze zag er na de seks kwetsbaar uit.

Aangekleed en zonder iets te zeggen liep Babette naar de deur van de gang. Hij haastte zich achter haar aan en hield de deur voor haar open. Met de knop van de voordeur in haar hand keek ze om.

“Daag,” zei hij.

Impulsief reageerde ze. Ze liet de knop van de deur los en stapte naar hem toe.

Ze kuste hem kort op zijn lippen, “dank je wel.”

Verbouwereerd keek Hans haar na. De heks ontdooit, dacht hij. Tijd om naar bed te gaan. In de keuken kriebelde hij Hond achter zijn oren. “Bedankt ouwe, dat je rustig in je mand gebleven bent.”

Op de fiets naar huis voelde Barbara een schrijnend gevoel in haar kruis. Zijn we zo te keer gegaan? Hans heeft een heerlijke knots voor zo’n oude vent. Hé? Ze realiseerde zich dat ze hem in gedachten Hans genoemd had en geen Trol of Gluurder.

Er gingen wat dagen voorbij waarin Babette de neiging bedwong om weer op bezoek te gaan. Zijn beurt, besloot ze, ik ga me niet nog een keer op een presenteerblaadje aanbieden.

Hans wilde wel. De seks had hem goed gedaan en als hij er aan terug dacht voelde hij hoe zijn pik stijf werd. Hij dacht vaak aan Mia en hij worstelde met het idee dat hij zo haar nagedachtenis bedroog. Mia had weleens, zonder voor hem duidelijke aanleiding, gezegd dat als zij er niet meer zou zijn hij een nieuwe vrouw moest zoeken. Hij had het toen weggelachen en “hou op met die stomme onzin,” gezegd.

Het duurde vijf dagen voordat Hans ‘s avonds douchte, zich schoor en in schoon ondergoed gestoken op de fiets stapte. Hij belde aan en bijna direct werd er open gedaan.

“Dat duurde lang,” zei ze toen ze opzij ging om hem binnen te laten. Ze sloot de deur achter hem en ze kuste hem op zijn lippen. Even aarzelde Hans en toen kuste hij haar vol overgave terug.

“Huiskamer of slaapkamer?” Vroeg ze. Met de seks op de parketvloer in gedachten antwoordde hij “slaapkamer.” Boven in haar slaapkamer sloot ze eerst het rolluik.

“Dat geluid ken ik,” zei hij. Fronsend keek ze hem aan, ze wilde niet aan haar shows herinnerd worden. “Door dat geluid werd die eerste avond mijn aandacht getrokken en toen keek ik naar boven.”

“Sstt,” zei ze “straks gaan we praten. Eerst wil ik die grote geile knuppel van je weer zien.” Ze reikte naar zijn broek en begon die los te maken. Voor Hans het sein om haar uit te kleden. Met haar borsten bloot stopte ze.

“Wil je ze kussen?” Hans kuste ze, hij nam er zo veel mogelijk van in zijn mond en hij zorgde met zijn lippen dat haar tepels verstijfden. “Hm… lekker, zei ze, nu ik.”

Hans dacht dat ze zijn tepels bedoelde en trok snel zijn hemd over zijn hoofd. Ze bleek een ander plan te hebben. Ze trok zijn broek en slip samen omlaag en hielp hem met het uittrekken. Ze knielde voor hem op de vloer en ze pakte zijn pik met twee handen vast. “Al dagen denk ik aan die grote knoestige knuppel van je en vroeg ik me af...,” ze maakte de zin niet af. Ze opende haar lippen en sloot ze om zijn eikel. Hans genoot er van om te zien hoe zijn eikel in haar mond verdween en hoe haar tong langs zijn eikel streek. Het leek of zijn pik nog meer opzwol. Hij legde zijn handen op haar achterhoofd en drukte zo nog meer van haar mond over zijn pik heen. Wel halverwege dacht hij en hij zag en voelde hoe het likken van zijn eikel overging in een pijpend schuiven van haar lippen over zijn schacht. Oei! Dacht hij, als ze zo doorgaat dan kom ik. Een zelfde gedachte had Babette ook, ze stopte met pijpen en trok tegen de druk van zijn handen in haar hoofd terug.

“Dus zo smaakt een trollenknuppel.”

Trollenknuppel? Waar haalt ze dat vandaan. Hans dacht er niet verder over na. Hij hielp haar uit haar broek en slipje en zag dat het stoppelveldje getransformeerd was in een gladde grazige weide. Hij duwde haar zachtjes met haar rug op bed en haar benen buitenboord. Op zijn beurt ging hij op zijn knieën en hij boog zijn hoofd voor een kus op haar gladde poes. Hij proefde haar zilte natheid. Hm…, dat is lang geleden, dacht hij terwijl hij met zijn tong haar kittelaar opzocht.

Laat hem alsjeblieft zijn tong daar houden dacht Babette, die wat overeind kwam om haar handen op zijn hoofd te leggen en zo te zorgen dat hij bleef likken. Helaas had Hans een ander plan, na een minuutje likken maakte hij uit het gekreun van Babette op dat ze tegen een orgasme aanzat. Tijd voor andere actie. Hij trok zijn hoofd terug en veegde nadrukkelijk met zijn hand over zijn mond. “Heksensap! Heb je een spiegel?”

Teleurgesteld dat hij gestopt was en verwonderd over zijn vraag pakte Babette de handspiegel uit haar nachtkastje.

“Trollenknuppel, noemde je het net. Ik ga je laten zien hoe die trollenknuppel in je geile snee verdwijnt. Leun eens voorover en hou dan de spiegel tussen je benen.”

Babette aarzelde geen moment. Ze leunde voorover tegen de muur en zakte wat door haar knieën. Ze voelde hoe hij achter haar kwam staan en dat hij zijn pik tegen haar kut plaatste.

“Stop even, ik wil eerst de spiegel goed hebben”. Ze experimenteerde wat met de spiegel en zag zijn glimmende paarse eikel tegen haar schaamlippen drukken.

“Ja nu, langzaam.”

Heel rustig drukte Hans zijn pik naar binnen. Hij hoorde Babette zuchten terwijl hij naar binnen gleed.

“Oh god, dit is geil, nu stoten.”

Een paar stoten lang keek ze nog in de spiegel, tot ze het niet meer kon houden. Ze voelde dat ze ging komen, haar kruis gloeide, ze voelde nattigheid over haar dijen druipen. Haar benen werden slap, de spiegel liet ze op de grond vallen om met twee handen steun te zoeken tegen de muur. Hans drukte zich zo ver mogelijk naar binnen en voelde dat ze wankelde. Met zijn armen om haar heen hield hij haar overeind terwijl hij in haar kut spoot. Door Hans naar het bed geholpen kwam Babette langzaam bij zinnen. Ze streek met haar hand over haar onderbuik en dijen, “ik moet douchen.” Daarna verraste ze zich zelf.

“Ga je mee samen douchen?”

Even twijfelde Hans. De seks was prima, maar werd hij zo niet te intiem met haar? Ze douchten samen en daar bleef het niet bij. Babette nam het initiatief door Hans in te zepen en Hans beloonde dat initiatief. Later aangekleed bij Babette in de huiskamer met een glas wijn vroeg hij haar, hoe ze op trollenknuppel was gekomen.

Hoe leg ik dat uit, dacht ze en bood aan nog eens in te schenken. Hans liet zich niet afleiden en drong aan. Zo kwamen ze op een wederzijdse uitleg over een gluurder, een heks en een trol.

Vrijdagmiddag drie weken later. Babette kijkt op haar horloge. Verdorie pas drie uur. Ze had Hans overgehaald om wat klusjes in haar huis te doen. Als ik nu eens een uur vrij neem en eerder naar huis ga? Dan kan ik Hans verrassen en hem de deur uitwerken voordat Petra thuis komt.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post40

WINTERNIMFEN

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers di, januari 02, 2018 14:23:15

WINTERNIMFEN

Klaas werd wakker met een onbestemd gevoel. Het was een thuiswerkdag en hij had een stemming die het best omschreven kon worden als een relstemming. Het zal wel door het gebrek aan seks komen, dacht hij, het was verdomme al weer drie weken geleden. Het was maar goed dat hij die dag thuis werkte, straks maar eens een filmpje kijken en de druk van de ketel halen.

Na om zeven uur begonnen te zijn met het afhandelen van een overvloed aan e-mail, waarschuwde tegen negenen zijn knorrende maag dat hij nog niet ontbeten had. Zijn dagelijkse ergernis moment had hij al gehad, de achterstand in e-mail was weggewerkt. Na het verwijderen van troep en waarom vallen zij mij hier mee lastig berichten bleef er gelukkig maar weinig over.

Hij besloot zichzelf te trakteren op een korte wandeling en luxe broodjes. Op naar het winkelcentrum. Weggedoken in zijn kraag, trotseerde hij het waterkoude decemberweer met wind en druilerige regen. Er was, behalve een paar zich haastende bakfietsouders en hondenuitlaters, geen kip op straat en vreemd genoeg kwamen zijn gedachten op seks. Het is wel erg met me, dacht hij. Wordt het geen tijd voor een nieuwe vastere relatie?

Boven de ingang van het overdekte winkelcentrum hing een groot nieuw bord. Klaas las de tekst en moest lachen. De een of andere zot had verzonnen dat Stadshaege nog niet gek genoeg was voor een winkelcentrum, in een wijk die tien jaar eerder nog grasland was. Het heette nu “De Mall of Holland”. Tik van de malle molen, dacht Klaas en grinnikend liep hij naar binnen.

De winkels waren net bezig te openen en op het centrale plein werd iets ingericht met winterversieringen. Zijn aandacht werd getrokken door twee... Ja, wat waren het eigenlijk? Ze droegen ouderwetse kleding. Een soort van kuitbroek, de oude naam drollenvanger schoot hem te binnen, gestreepte overhemden zonder boordje en een colbert dat oogde als op foto’s van lang geleden. Beiden hadden een pet op, met daaronder half lang bruin haar. De gezichten waren wit met donkere vlekken. Mannen of vrouwen? Vroeg hij zich af. De grootste van de twee had de billen van een vrouw en ja het leek wel of ze borsten had, maar dan waren ze strak weggebonden en het colbert viel erg ruim. De kleinste had een meer jongensachtig figuur, hoewel het gezicht vrouwelijke trekken had.

Nieuwsgierig liep hij naar het tweetal toe om ze beter op te nemen.

“Mijnheer, kan ik iets voor u doen?” Vroeg de kleinste.

Man, vrouw? In ieder geval duidelijk een verdraaide stem. Hij aarzelde even.

“Kunnen we u ergens mee helpen?” De grootste had zich ook naar hem toegekeerd.

“Eheu, ik ben nieuwsgierig. Wie zijn jullie en wat gaan jullie hier doen?”

“We zijn winternimfen,” zeiden ze lachend in koor.

“He?”

“Ja, we zijn ras- en gender neutrale nimfen.”

Terwijl twee mannen in werkkleding doorgingen met het opbouwen van een podium en een decor kreeg hij uitleg. De voorzitter van de winkeliersvereniging had iets nieuws verzonnen. Geen gedoe meer over de kleur van Piet; over een roomse geestelijke of een door Coca Cola uitgevonden kerstman. In plaats daarvan een winterviering met seksloze nimfen in kleding uit de jaren ‘30.

In antwoord op zijn vraag, waarom de jaren ‘30, vertelde de wezens dat ze dat ook niet helemaal duidelijk was. Het had iets te maken met de toen al lang afgeschafte slavernij en zo. Er schoot hem nog iets te binnen van massale werkeloosheid, uitgebuite arbeiders en koloniale onderdrukking. Dat repliek slikte hij maar in. Hij was veel meer geïnteresseerd in het ras loze en gender neutrale van deze zogezegde nimfen.

“Zijn jullie dan "hetten", onzijdig?”

Ze knikten. Het idee intrigeerde Klaas en het zette hem aan het denken.

“Maar dan kunnen jullie je niet voortplanten en dan sterft jullie soort uit.”

De grootste van de twee schudde meewarig het hoofd. ”Nee hoor, we zijn hermafrodiet.”

Hermafrodiet, tweeslachtigheid had hij altijd met slijmerige slakken geassocieerd. Zelfs goed bereid, niet zijn favoriete diersoort. Deze twee wezens hadden niets van slakken. Het tegendeel, ze waren op een vreemde manier aantrekkelijk. Zijn overpeinzing werd gestoord door de kleinste. “We kunnen zowel man als vrouw zijn.”

Als ze op dat moment niet gestoord waren dan was hij erop doorgegaan. Er kwam een wat geagiteerd ogende man in pak aanlopen. “Hup mensen, opschieten. De winkels zijn al open.”

“De baas,” fluisterde de grootste.

Impulsief gaf Klaas de grootste zijn kaartje. “Als jullie hier klaar zijn, dan wil ik graag verder praten. Ik woon dichtbij, mijn adres staat op het kaartje.”

Later die dag. Klaas was opgegaan in zijn werk en zijn spontane uitnodiging was hij vergeten. Tot de deurbel klonk. Wie zal... hij herinnerde zich de nimfen. Benieuwd of ze het waren liep hij naar de deur. Door het matglas waren twee gestalten zichtbaar. Bij het openen van de deur klonk het tweestemmig. “Hallo, daar zijn we dan.”

“Kom binnen,” hij ging opzij staan om ze langs te laten. Ze stapten naar binnen, de grootste voorop, zeulend met een grote weekendtas. Tot zijn verassing drukte het wezen een kus op zijn lippen. “Ik ben Sneeuw.” En het liep verder. De kleinste volgde en ging op de tenen staan om hem eveneens op de mond te kussen. “Vlok,” zei het wezen en het liep achter Sneeuw aan verder naar binnen.

Ze gingen naast elkaar op de bank zitten en hij bood ze iets te drinken aan. Ze bleven, met een glas wijn voor zich, hem glimlachend vragend aankijken. Hij was duidelijk aan zet.

“Ras neutraal” begon Klaas, naar hun geschminkte gezichten kijkend. “Zijn jullie dan een nieuw neutraal ras of een mengeling van alle rassen?”

Sneeuw, met duidelijk Europese trekken en grijsblauwe ogen keek Vlok aan. Het viel hem nu op dat de bruinogige Vlok, onder de laag schmink, iets Aziatisch had. Indonesisch bloed? Vlok dacht duidelijk even na, hij zag een rimpel in het voorhoofd verschijnen.

“Rassen zijn er alleen in de menselijke geest,” doceerde het. “Mensen planten zich over de hele wereld onderling voort, we vormen dus één soort.”

Daar moest hij even op kauwen, het leek hem prima verwoord. Het voortplanten over de hele wereld deed hem in ieder geval aan zijn laatste vakantie denken. Met dat binnenpretje in gedachten, vroeg hij verder.

“Maar, eh… genderneutraal, zijn jullie dan seksloos?” Ze keken elkaar aan en begonnen te lachen.

“Ik bedoel, hebben jullie ook vrouwelijke of mannelijke uiterlijke sekskenmerken?”

Het was Sneeuw die daarop antwoordde. “Natuurlijk hebben we die en we kunnen ze afhankelijk van het geslacht en de voorkeur van onze partner inzetten. Het wezen zag Klaas denken en zei. “Kijk maar, neem bij voorbeeld onze monden, die zijn heel onzijdig.”

Sneeuw boog het hoofd naar Vlok en ze begonnen elkaar gepassioneerd te tongen. Ze hielden hun ogen open en Vlok keek naar Klaas om zijn blik te vangen. Hij vond het een erotiserend schouwspel en voelde dat zijn Klaasje er op reageerde. Vlok zag dat hij zijn jongeheer een zetje gaf voor wat meer ruimte in zijn broek. De kus werd afgebroken en Vlok zei, “Je hebt nu duidelijk last van een bekneld zittend mannelijk geslachtskenmerk. Geef het toch meer ruimte.”

Waarom niet, dacht Klaas, hij maakte zijn broek los en schoof die samen met zijn slip omlaag.

“Zie je,” zei Sneeuw, “je reageert goed op twee neutrale monden.”

Ja, dacht Klaas, dit is allemaal heel veelbelovend, maar stel je voor dat een van de twee een man is. Op die onthutsende gedachte reageerde zijn pik direct. Van een pik werd het een plasser, Klaasje liet zijn kopje hangen.

“Wat gebeurt er?” Reageerde Vlok.

Klaas bekende dat hij moeite had met het idee van seks met een mannelijk wezen.

Ze lachten hem uit. Sneeuw lachte het hardst en zei. “En met onzijdige types zoals ons niet? Jij bent een rare. Weet je wat, sluit je ogen eens.”

Vertrouwend op de vrouwelijkheid van het tweetal gaf hij zich over door zijn ogen te sluiten. Hij voelde strelende handen die van zijn plasser weer een pik maakten. Hij voelde vochtige lippen op zijn mond en op zijn pik. Een klein spits tongetje streelde zijn tong en een andere tong cirkelde om zijn eikel. Hij was geen gelovig mens, maar als hij het was geweest dan zou hij de grote vader in de hemel bedankt hebben. Het was niet gewoon lekker, het was goddelijk lekker. De mond om zijn pik werd teruggetrokken, net toen hij teleurgesteld zijn ogen wilde openen bleek dat ze gewisseld hadden. In zijn mond voelde hij een dikkere tong en hij voelde hoe een mond zich om zijn pik sloot. Geen cirkelende beweging met een tong dit keer, maar lippen die over zijn schacht schoven. Hij voelde hoe zijn pik heel ver in een warme zachte mond opgenomen werd. Met een tong diep in zijn keel en lippen die vederlicht over zijn pik heen en weer schoven voelde hij zijn zaad als het ware opborrelen. Als een vulkaan die druk opbouwt voor een knallende eruptie. Het wezen dat hem pijpte voelde of proefde de naderende uitbarsting. De heerlijke lippen verdwenen. Teleurgesteld opende Klaas zijn ogen en zag hoe Vlok het hoofd uit zijn schoot optilde. Vlok likte de lippen af en lachte naar hem.

“Nu de tepels,” zei Sneeuw. Tepels zijn genderneutraal in hun gevoeligheid. Hè? Dacht Klaas. Hij had wel eens vriendinnen gehad die aan zijn tepels zaten of er op knabbelden. Hij had het nooit fijn gevonden en het leidde enorm af van de hoofdzaak.

“Trek je shirt eens uit.”

Terwijl Klaas zijn shirt uittrok zag hij dat Vlok het colbertje begon uit te trekken. Nieuwsgierig keek Klaas toe en hij besloot om zijn broek en de boxer die nog op mijn knieën hingen uit te trekken. Ondanks het gender neutrale geleuter wist hij zeker dat Vlok een vrouw was en hij was benieuwd hoe ze er in haar nakie uit zou zien. Het overhemd werd losgeknoopt en een wit hemd werd zichtbaar.

"Wacht even,” Sneeuw bemoeide zich er mee. We kunnen zijn vlaggenmast als seinpaal gebruiken en zo zijn gender neutraliteit testen.

Wat een onzin, dacht Klaas, in het hemd van Vlok zag hij duidelijk de aftekening van kleine borsten en tepels. Vlok trok het hemd over het hoofd en een vrouwelijk bovenlichaam werd onthuld. Een tenger licht getint bovenlichaam met heel kleine puntige borsten en geil makende grote donkere tepels.

“Het sein staat op veilig,” merkte Sneeuw op. Alsof Klaas dat niet voelde.

Vlek zag Klaas naar haar borsten staren en ze omcirkelde met duim en wijsvinger een van de kleine borsten. “Toe maar,” nodigde ze uit. Klaas stapte naar Vlok toe, boog zijn hoofd en nam een van de tepels tussen zijn lippen. Hij voelde hoe de tepel verstijfde. Een sturende hand op zijn achterhoofd zorgde dat hij het verwennen van de tepel even volhield. Tot Vlok zijn hoofd losliet en zei, “en nu ik.” Denkend aan zijn vorige ervaringen zei hij, “hoeft niet hoor.”

“Hm…, klonk het naast hem, het kopje gaat hangen. Test eens verder Vlok.”

Vlok boog haar hoofd en likte een van de tepels van Klaas. Gevoelig maar niet te. Ze verplaatste haar tong naar de andere kant en ze beroerde de tepel voorzichtig met haar lippen. Dat voelde goed en zelfs toen ze er heel zachtjes in beet was het op een vreemde manier lekker.

Na zo met zijn tepels gespeeld te hebben begon Vlok zich verder uit te kleden. De schoenen uit en de ouderwetse broek uit. Een neutrale boxershort werd zichtbaar. De short zakte en een rond vrouwelijk buikje werd zichtbaar. Ze schoof de short langzaam verder omlaag, een bosje donker kroezend haar onthullend. Klaas zijn seinpaal steigerde.

Ze draaide zich naar Sneeuw, daarbij Klaas haar geile ronde billen tonend.

“Nu jij Sneeuw,” zei ze en ze begon het colbertje van Sneeuw los te knopen.

Met het colbert van Sneeuw uit begon Klaas te twijfelen over zijn eerdere aanname van het geslacht van Sneeuw. Hij voelde hoe de standvastigheid van zijn seinpaal afnam. Had hij getongd met een man en had een man zijn pik in de mond gehad?

Sneeuw was verder gegaan met uitkleden en Klaas zag een bleke blote haarloze torso. Niet echt mannelijk, maar zeker niet vrouwelijk en borsten, zoals mollige mannen die hebben. Gadver… dacht hij en zo dacht zijn pik er ook over. Die leek zich bijna terug te trekken.

Sneeuw zag zijn verschrompelende trots en begon te grinniken. “Kijk Vlok, hij is geschrokken.”

“Arm ding,” zei ze zonder een poging tot reanimatie te ondernemen.

De broek ging omlaag samen met de onderbroek. Klaas droomde regelmatig over seks, dit was geen droom, dit was een nachtmerrie! Een slappe blote puistige kale buik was zichtbaar geworden, met onder die buik een vreemd uitziende naar voren priemende piemel. Hoewel hij niets met piemels had bekeek hij het ding met extra aandacht. Het was een lang bleek dun geval, net een witte pier.

“Kijk eens,” zei Vlok, “wat een lieverd he?”

“Shit,” dacht Klaas, “waar ben ik in terecht gekomen?”

“Nu hebben we een vagina, twee penissen, drie monden en drie anussen beschikbaar,” zei Vlek.

Ja, en? Dacht Klaas.

“Anussen zijn ook gender neutraal,” merkte Sneeuw op.

Hel leek of Sneeuw met zijn heen en weer zwaaiende witte ding wat dichter bij was komen staan. Klaas deinsde wat achteruit. Gelukkig stapte Vlek naar voren om het witte ding vast te pakken. Ze boog zich voorover en nam de pier in haar mond. Die kus ik niet voordat ze haar mond gespoeld heeft, dacht hij nog, voordat hij afgeleid werd. Nou ja afgeleid, zijn blik werd gevangen door de ronde billen van Vlok. Voorover gebogen met haar achterste naar hem toe bood ze een geweldig gezicht op haar behaarde kut. Net een pruim met stekeltjes, hoe heette die Aziatische vrucht ook al weer? Het leek alsof haar poes naar hem lonkte. Kom maar, kom er maar in. Zijn lichaam begreep die non verbale communicatie, zijn seinpaal was keihard en hij zag dat hij wat vocht verloor. Achter Vlok staande boog hij met zijn hand zijn snikkel omlaag zodat zijn eikel tegen haar schaamlippen drukte. Vlok voelde het, ze drukte haar bekken naar achteren en ‘bulls eye’, recht in de roos naar binnen.

Voor Klaas was het een kut met de 3 S-en, Strak, Strelend en Sappig, in één woord geweldig! Ware het niet, dat hij vlak voor zich de kop van Sneeuw zag. Aan diens uitdrukking te zien genoot hij van de behandeling van zijn bleke worm. Dat leidde Klaas zo af dat hij zijn ogen sloot om zich beter over te geven aan het genot van de 3 S-en. Gelukkig werkte dat en het werd nog beter toen hij Vlok zachtjes hoorde gillen. Om te kunnen gillen moet de mond open, dacht hij. Hij opende zijn ogen en zag dat de pijpbeurt van Sneeuw klaar was. Hij leunde over Vlok heen en pakte al doorstotend haar kleine borsten vast. Met haar tepels tussen zijn vingers stopte hij met stoten. Zijn ritme werd overgenomen door Vlok. Ze schoof met haar lekkere strakke doos over zijn pik heen en weer en dat voelde nog beter dan toen hij zelf bewoog. Vlok gilde en hij loosde kreunend van genot zijn kwakkie in haar. Tot de laatste druppel dacht hij, Vlok strak tegen zich aantrekkend.

Pas toen zijn pik uit haar glibberde dacht hij aan een condoom. Shit, te laat.

Vlok kwam met het voorstel om samen te douchen. Eerst dacht hij, dat ze met ‘samen’ hun tweeën bedoelde, om de schmink er af te boenen. Echter, ze drongen aan om met zijn drieën te douchen. Met name het aandringen door Sneeuw maakte hem wantrouwig. Dat en de krappe doucheruimte maakte dat hij twijfelde. Nadat Vlok bleef aandringen gaf hij aarzelend toe.

Tot zijn teleurstelling zeepte Vlok zich zelf in. Hij had graag willen helpen. Het schouwspel bezorgde hem wel een nieuwe harde. Die harde pik was geen probleem, dat voelde lekker, wel een probleem was de beperkte ruimte. Hij kon zich niet omdraaien zonder dat zijn pik langs het lijf van Sneeuw streek. Dat was nog daaraantoe, het gevolg was erger. Het wormpje van Sneeuw werd weer een lange dunne witte worm en Sneeuw stak zijn hand uit naar Klaas zijn trots. “Zal ik je eens lekker inzepen.”

“Nee laat maar, ik ben al klaar met douchen.”

Er ontstond een ruzieachtig sfeertje waarin Sneeuw Klaas beschuldigde van oneerlijkheid en niet willen delen. “Stomme relnicht, dacht hij.

Gelukkig loste Vlok het op. “Rustig jongens, ik heb een idee.”

Haar idee was afdrogen en verzoenen met Vlek in het midden.

Op de slaapkamer nam Vlok het initiatief. “Jij mag als eerste kiezen”, zei ze tegen de mokkende Sneeuw. “Mondje of kontje?”

“Zijn kont?”

“He, Bob, doe nu niet zo flauw.”

Oh, dacht Klaas, de Sneeuw en Vlok komedie is voorbij.

“Oké dan, jouw kontje.”

Verdomme, dacht Klaas, dan blijft er voor mij het mondje over. Ik had ook wel lekker tussen die geile ronde billen willen stampen.

Vlok bukte zich en smeerde flinke klodders spuug op de kop van de witte worm. Daarna ging ze op haar zij op het bed liggen. Ze hadden dit duidelijk vaker gedaan, want Bob ging lepeltje-lepeltje achter haar liggen. Jaloers en gefascineerd keek Klaas toe hoe Bob nog wat klodders speeksel op de worm smeerde en toen het ding naar voren drukte. Hij liep om het bed heen om het beter te zien. Best een geil gezicht, moest hij aan zichzelf toegeven, zoals die lange bleke dunne worm tussen haar getinte billen in haar donkere gaatje verdween.

Bob begon te bewegen en Vlok riep, “kom maar.”

Klaas liep om het bed heen en ging naast Vlok op zijn zij liggen, met zijn hoofd naar haar kruis en zijn pik voor haar gezicht. Ze hapte direct toe. Zijn jaloezie verdween. God wat kon die meid pijpen. Als er cijfers uitgedeeld mochten worden, een dikke 10. Terwijl Vlok pijpte stopte hij twee vingers in haar spleetje om haar clitje te strelen. Ze bleek een heel klein knopje te hebben. Klein maar fijn, want ze reageerde heftig op de combinatie van gevulde lichaamsopeningen en gestimuleerde kittelaar.

Eigenlijk duurde het te kort. Klaas zweefde op het randje en had het nog wat uit kunnen stellen. Vlok begon al snel te kreunen, met zijn pik in haar lekkere pijpbekkie. Haar gekreun nam toe en haar bekken begon te schokken. Vlok had een heftig en luidruchtig orgasme. Ja, nu spuiten! Dacht Klaas en met een paar bekkenstoten kwam hij klaar. Hij bekommerde zich er niet om dat zijn sperma in haar mond belandde. Ze had tenslotte het kwakkie van Sneeuw ook al doorgeslikt.

Het tweetal wilde na de seks weer douchen. Klaas hoefde niet zo nodig en trok, na zijn pik droog gewreven te hebben, zijn kleren aan. Terwijl ze douchten ging hij koffie zetten.

In de keuken dacht hij aan droge handdoeken. Teruglopend naar de badkamer hoorde hij ze praten.

Vlok: “ ik heb gewonnen. Ik zei toch dat hij hartstikke hetero is.”

Bob: “ik weet zeker, dat als jij niet zo makkelijk had aangeboden om in het midden te liggen, ik hem had kunnen overhalen. Jammer, want hij heeft een lekker kontje.”

Vlok: “Jij kookt vanavond.”

Bob: “Ik denk dat hij niet ras neutraal is en dat het door jouw getinte velletje komt.”

Na twee douchebeurten was alle schmink van hun gezichten en uit de weekendtas kwamen gewone kleren te voorschijn.

Bij het afscheid kuste Vlok Klaas op de mond. “Ik ben Kim,” zei ze.

Ook Bob kuste hem op de mond. “Dag, tot ziens lekker kontje.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post21

De Kerstman

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers vr, december 22, 2017 12:23:12

De Kerstman

Tweede kerstdag ‘s morgens. Vermoeid na een slapeloze nacht werd Dolf het verhoorkamertje binnengeleid. Hetzelfde duo als van het eerdere verhoor de vorige dag wachtte hem op.

“U wilt nog steeds geen advocaat?”

“Nee, stelletje klootzakken. Ik ben onschuldig, ik ben er in geluisd”.

“Wilt u iets drinken?”

“Ja koffie, zwart”.

Terwijl de lange koffie ging halen, dwaalden zijn gedachten af naar hoe hij hier terecht gekomen was.

Een paar maanden terug was zijn tegenspoed begonnen. Zijn ontslag dreigde al een tijdje, er waren genoeg waarschuwingen en signalen geweest. Door zijn toegenomen alcoholconsumptie en de lucht er van tijdens werktijd verslechterde de relatie met zijn werkgever. Hij had redenen genoeg om te drinken. Suze had hem verlaten en de kinderen hadden haar kant gekozen. Het onverstandig belegde spaargeld en het gekloot op zijn werk werkten ook niet mee.

In oktober was hij het huis uit gegaan en het voelde als uitgezet zijn. ‘s avonds alleen op zijn flatje viel er weinig anders te doen dan te zuipen. Trompet spelen zat er na de tweede ruzie in de gehorige flat niet meer in. Kutburen. En waarom allemaal? Hij was vreemd gegaan. Een keertje maar, nou ja een paar keer, maar met de zelfde vrouw. Er stond pas nog een artikel in de krant, vijfentwintig procent van de Nederlanders gaat wel eens vreemd. Suze was vooral kwaad omdat het met een vriendin van haar was. Nou ja vriendin? Mooie vriendin, dat ze met hem naar bed ging.

Gelukkig had hij recht op een flinke vertrekpremie. Zo flink, dat hij besloot een paar maanden niets te doen. Een nieuwe rotbaan zoeken kon altijd nog. Achteraf gezien had hij dat beter wel kunnen doen. Het niets doen in de winter op die tering flat viel tegen en al snel sloeg de verveling toe. Om niet de hele dag te drinken stelde hij zich als regel ‘nooit voor drieën”. Dat lukte, maar met moeite.

De verveling werd zo groot dat hij af en toe door tijdschriften en folders bladerde en zo las hij over ‘Kerstman te huur’.

‘U bent hier op de juiste pagina voor een goede, vriendelijke, charmante en echte klassieke Kerstman!’

‘Kerstman zijn is meer dan een pak aan, een baard om, een hohoho roepen!

De Kerstman is een echte entertainer die een Kerstman is en niet speelt!’

Zijn trompet mee en Kerstman spelen, het leek hem wel wat. Zijn buikje groeide toch al door het nietsdoen en drinken, zo’n pak zou hem goed passen. Nog een beetje doordrinken dan werd zijn neus permanent rood. Hij was er voor geknipt.

Als Kerstman ging hij afstand nemen van zijn ouwe werk en routine. Hohoho! Lol trappen en af en toe een neutje tegen de kou. En over kou gesproken, wat leuke vrouwen met hun warme billen op schoot, dat zou hem wel uitkomen. De laatste seks was meer dan twee maanden terug. Het ging zo lekker, thuis zijn natje en zijn droogje en Anne als bonus. Als dat stomme wijf nu gewoon haar mond gehouden had, maar nee hoor. Nadat ze een ruzietje hadden gehad kreeg ze ineens spijt. Moest ze zo nodig hun relatie aan zijn vrouw opbiechten.

Takkewijf, zij was nota bene begonnen. Vier maanden terug op een tuinfeest bij haar thuis. Iedereen aan de hapjes en de drankjes in de tuin en hij was even naar binnen gelopen om wat biertjes te halen. Anne stond in de keuken iets klaar te maken en hij wilde met de biertjes in zijn handen achter haar langs. Per ongeluk schuurde hij toen langs haar billen. Ze had zich omgedraaid, “dat komt er van als je een buikje krijgt”.

Dat liet hij niet op zich zitten, “goed gereedschap hangt onder een afdak”.

“Oh ja?” Ze had haar hand uitgestoken en hem zachtjes in zijn ballen geknepen. Met in iedere hand drie flesjes kon hij niets terug doen. Rood aangelopen en met een opkomende erectie was hij naar buiten gelopen. De dag er na had hij haar gebeld, “ik wil revanche”.

Revanche had hij gekregen en steeds bij haar thuis. Met zijn goede gereedschap had hij haar twee maanden lang regelmatig geneukt. Omdat ze niet in haar echtelijk bed met hem wilde vrijen kreeg het vrijen een extra dimensie. Net als in het begin met Suze. Op de keukentafel, onder de douche, in een logeerbed en één keer, op een avond tijdens een feestje, in een fietsenschuurtje.

Tot het mis ging. En hij maar denken dat ze een geil loeder was, die overal voor in was. Ondanks het Christelijke visje dat zij en haar man achter op de gezinsauto hadden leek het wel of ze de Kamasutra wilde herschrijven. Overal voor in. Tot op een middag waarop ze samen een paar uur van hun werk verzuimden. Zij had hem gepijpt en toen wilde ze dat hij haar zou beffen. Wat hij precies gezegd had wist hij niet meer. Iets van. “Als je die lekkere geile Christelijke kut van je scheert dan ga ik je likken. Nu ben je vanonder net een kerel met een baard”.

Ze was kwaad geworden en had hem uitgescholden voor “asociale klootzak”. Omdat hij geen zin had om zijn neus in een natte bos haar te steken, kreeg ze last van haar geweten. Stomme trut.

Hij meldde zich aan als Kerstman en zo waar, hij werd aangenomen. Zijn eerste optreden was op een personeelsfeest. Geen alcohol, zo was hij vooraf geïnstrueerd. Dat lapte hij aan zijn bont gevoerde Kerstmanlaarzen. Het was nog een saai feest ook, met een optreden van een bekende Volendamse zanger. Alle vrouwelijke aandacht ging naar die verdomde palingboer en geen enkele vrouw wilde bij de Kerstman op schoot.

Zijn tweede optreden was bij de aankomst van een cruiseschip op de passenger terminal Amsterdam. Behalve twee ouwe Chinese of Japanse wijven liep iedereen langs hem heen. Selfies met oma’s daarvoor was hij hier niet aan begonnen. De rest van de passagiers stormden langs hem heen. Op weg naar de koffieshops en de hoeren. “Red light district turn left, marihua turn right,” riep hij balorig naar de laatste passagiers die hem passeerden. Als hij niet de volgende dag een optreden in een nieuw geopende hudson bay vestiging in het vooruitzicht had, dan was hij er mee gekapt.

De ochtend viel tegen, alleen maar pensionado’s en moeders met baby’s en peuters. Hij kreeg huilende en angstig kijkende peuters op schoot, maar geen jonge sappige moeders. Zelfs geen oma’s. De enige afwisseling kwam van twee stomme spijbelende pubermeiden. Ze hadden een tijdje staan kijken om moed te verzamelen en gefluisterd.

“Kerstman?”

“Hohoho, wat kan ik voor jullie doen?”

“Is het waar dat u net als de schotten geen onderbroek draagt?”

“Ja hoor, kijk maar”.

Ze renden lachend weg.

‘s Middags werd het beter. Hij scoorde drie moeders die voor een selfie bij de Kerstman op schoot gingen zitten. Van de drie was er een zeker de zonde waard. Hoezo zonde? Dacht hij later, ik ben nu godverdomme vrijgezel. Het was een Surinaamse met grote tieten en een stevige kont. Hij had de indruk dat ze expres lang prutste met de selfie en met haar billen op hem zat te draaien om hem op te geilen. Toen ze weg was kwam hij op een idee. Kaartjes laten maken. Kerstman te huur en zijn telefoonnummer. Dat diende dan gelijk twee doelen. Contact met interessante vrouwen en promotie. Waarom zou hij genoegen nemen met vierentwintig euro per uur en die kutorganisatie rijk over zijn rug laten worden? Het duurde nog een paar dagen tot het kerstmis was en misschien kon hij er een mooi slaatje uit slaan.

De volgende dag had hij weer dienst in het warenhuis. De ochtend was bijna een kopie van de vorige morgen. Behalve dan dat er nu een oude Indische dame op schoot wilde voor een selfie. Hij mocht haar wel en speelde mee. ‘s Middags kwamen er twee vriendinnen langs. Rond de veertig schatte hij hen. Een stevige forse blondine met dikke tieten en een kleine donkere, met zo te zien leuke punttietjes. Ze bleven staan en hij zag dat ze naar hem keken.

“Hohoho, selfie met de Kerstman jongedames?”

Ze wilden wel. Het werd een hele fotosessie. Foto met zijn drieën, foto ieder apart met de Kerstman en een foto van hem met de forse blonde op schoot. Als hij had mogen kiezen, dan liever de kleine donkere.

“Als jullie een Kerstman nodig hebben, dan ben ik er voor jullie”. Ze namen de kaartjes met een glimlach aan.

Tegen het eind van de middag voelde hij zijn telefoon trillen. Het was even rustig en hij haalde zijn telefoon te voorschijn.

“Dolf”.

Er klonk een vouwenstem. “Spreek ik met de Kerstman?”

“Hohoho, met Santa Claus”.

Het bleek de blonde van het tweetal van die middag. Hoe laat de Kerstman vrij was en of hij trek had in een borreltje?

Ja, en in neuken, dacht hij. Hij werd uitgenodigd op hun kamer in het Bastion hotel “en oh ja, wil je het Kerstmanpak meebrengen?”

Met het pak in een Aldi boodschappentas klopte hij op de deur van kamer 213. De kleine donkere deed open. “Oh, zie je er zo uit!”

Van de grote blonde kreeg hij een kus op zijn wang. Ongevraagd kreeg hij een glas Jägermeister aangereikt. “Tegen de kou”. De forse blonde stelde zich voor als Toos en de naar de kleine donkere wijzend, “dat is Kim”.

Terwijl de kleine nors toekeek, deed de blonde haar best voor een gesprek. Ze vroeg hem waarom hij Kerstman speelde. Hij vertelde dat hij tussen twee banen inzat en wat te doen wilde hebben.

En in contact wil komen met lekkere wijven zoals jij, dacht hij. Ze kletsten door over hoe het was om Kerstman te zijn en of hij zo leuke dingen beleefde. De kleine donkere bleef zwijgen en haar enige bijdrage was het nog eens volschenken van zijn glas. Nadat hij zijn tweede borrel achterovergeslagen had vertelde de blonde dat zij zich ook wel eens Kerstman wilde voelen.

“Dan trek je toch mijn pak aan”.

Om het pak te passen kleedde de blonde zich zonder schroom tot op haar ondergoed uit. Ze droeg een gewone maar goed gevulde bh. Dat was niet wat zijn aandacht trok, dat was haar string. Suze droeg nooit strings en takkenwijf Anne had altijd degelijke onderbroeken aan. Om het pak uit de tas te halen had Toos zich met haar billen naar hem toe voorover gebukt. Flinke billen en daartussen zag hij wat schaamharen uit haar string krullen. Toos met een harige doos.

Hij wilde overeind uit zijn stoel komen. Dat werd verhinderd door twee handen die op zijn schouders drukten. Chagrijnige Kim was achter hem gaan staan en ze siste met een venijnige stem in zijn oor, “zitten blijven”.

Het pak paste Toos. Ze liep een showrondje door de kamer en verdween toen in de badkamer om voor de spiegel de baard te schikken.

“Hohoho,” zei ze, de kamer weer inlopend.

“Meisje wil jij even bij de Kerstman op schoot?” Ze ging op het bed zitten en Kim kroop bij haar op schoot. Daarna ik? Dacht hij hopend op een trio. Een trio, dat had hij nog nooit gehad, goddomme wat een geluk. De gedachte aan wat kon volgen maakte dat hij met een knoeperd van een erectie toekeek. Kim kuste de Kerstman op de bebaarde lippen. “gadver,” zei ze en ze trok de baard omlaag.

Hij keek toe hoe de twee vrouwen elkaar tongden en vroeg zich af wanneer hij mee kon doen. Ondertussen nam hij een voorschot door alvast door zijn broek heen zijn pik te kneden. Hij zag hoe Toos langs het hoofd van Kim naar hem keek. Knipoogde ze naar hem? De dames verbraken hun kus en stonden op. En ik dan? Dacht hij.

Toos begon het pak weer uit te trekken en ze deed het alsof het een striptease was. Toen ze weer in haar ondergoed stond keek ze hem lachend aan. Ze keerde hem haar rug toe en stroopte haar string omlaag. Met haar billen naar hem toe bukte ze zich en ze plaatste haar handen op het bed. “Kom maar,” zei ze over haar schouder. Dat ze haar bh aanhield had hij niet eens inde gaten, zijn blik was gefixeerd op de tussen haar benen lokkende behaarde pruim. Hij maakte zijn riem los en ritste zijn gulp open. Met zijn broek en onderbroek op zijn enkels hopte hij naar haar toe.

“Ho stop even,” hoorde hij”. Kim tikte hem op zijn schouder en toonde hem een condoom en een tube. “Condoom om je pik en de punt goed insmeren,” commandeerde ze.

“Shit,” dacht hij en dat bleek een voorspelling.

Onder het toeziend oog van Kim prutste hij met condoom. Verdomme, dacht hij, rubber! Dat heb ik in twintig jaar niet meer gebruikt. “Easy glide,” las hij op de tube. Glijmiddel? Hij wreef wat van het spul over het condoom.

“Meer op het puntje,” klonk het.

Terwijl hij verder naar voren hupte pakte Kim zijn pik vast. Dat was het moment waarop hij doorkreeg wat er van hem verwacht werd. En dat was niet in haar lokkende harige natte spleet. Kim stuurde zijn pik naar het sterretje van Toos. Suze had anale seks altijd afgewezen en bij Anne was hij nog te druk geweest met het vullen van haar andere openingen. Met zijn pik door Kim keurig voorgaats gericht gleed hij na wat persen naar binnen. Het voelde... anders, maar wel lekker. Terwijl hij voorzichtig verkennend in haar poepertje heen en weer ging, was Kim op het bed gaan zitten. Ze zat dicht bij Toos en opeens voelde hij dat zijn heen en weer slingerende ballen iets raakten. Het was de hand van Kim en het ging niet om zijn ballen. Kim was Toos aan het vingeren. Ondanks dat het geen trio was met hem als middelpunt vond hij het een geil gedoe. Hij vond het jammer dat hij niet kon zien hoe de vingers van Kim in de doos van Toos van zaten. Die twee hebben dat vast vaker gedaan, dacht hij. Om Toos hoefde hij zich dus niet te bekommeren, gewoon rammen en spuiten. Na de zaadlozing in het condoom vroeg hij zich af hoe het gevoeld zou hebben, als hij met de blanke sabel zijn kwakkie in haar darm had kunnen lozen. Na het klaarkomen was, hield hij zijn pik in haar in haar reet. Hij wilde ervaren hoe het in daar voelde als ze klaar kwam. Dat voelde prima, zo goed dat zijn slap wordende pik weer hard werd. Jammer dat ze overeind kwam en hem wegduwde. De chagrijnige kop van Kim ontmoedigde hem om een vervolg voor te stellen. Het gevulde stinkende condoom liet hij op de grond vallen, dat mochten zij opruimen.

De dames leken daarna in eens haast te hebben. Er werd snel aangekleed en er werd hem geen nieuw glaasje aangeboden. Demonstratief de laatste druppel uit zijn glas likken vermurwde ze niet. Gelukkig vroegen ze bij het afscheid of hij de volgende dag zin in een feestje had.

Ja, dat had hij.

“Of hij dan vroeg om vier uur wilde komen, met pak?”

Dat kwam niet goed uit, hij werd geacht tot vier uur in het warenhuis te blijven. Hij dacht na, stel dat hij de kans kreeg om Kim te neuken. Die kleine palen en als ze dan bijna kwam ophouden en het chagrijnige kreng laten smeken, “toe ga door, alsjeblieft stoot door”. Hij besloot stiekem eerder weg te gaan.

Iets over vieren de volgende dag klopte hij op de kamerdeur. Hij kreeg een vluchtige kus op zijn mond van Toos en Kim negeerde hem. Dat verandert straks nog wel kreng, dacht hij. Hij werd uitgenodigd om op het bed te gaan zitten en er stonden drie gevulde glazen klaar. Een kleurrijk drankje, een soort cocktail vermoedde hij. Niet zijn favoriete drank, maar alcohol is alcohol besloot hij. Kim reikte hem een glas aan. Vooruitgang, dacht hij. Hij nam een paar flinke slokken, want des te eerder kon de actie beginnen. De dames kletsten en hij wilde wat terugzeggen. Verrekt, dacht hij nog, dat gaat moeilijk. Hij voelde zich draaierig worden en... Hij werd wakker met een rotsmaak in zijn mond en een bonkende koppijn.

Gedesoriënteerd keek hij om zich heen en heel langzaam begon het te dagen. De hotelkamer van die twee wijven. Waar waren ze? Voorzichtig kwam hij overeind, op zoek naar zijn telefoon in zijn jaszak. Tering, acht uur! Wat was er gebeurd? De wijven waren er niet meer en ook zag hij geen kleren, geen bagage, niets. Zijn Kerstmanpak was weg en toen hij in zijn jaszakken zocht zijn autosleutels ook. Godverdomse klerewijven. Gelukkig hadden ze zijn portemonnee niet meegenomen en kon hij een taxi naar huis nemen. Pal voor het flatgebouw, op een plaats met een parkeerverbod, stond zijn auto met een bon onder de ruitenwisser. Hij probeerde het portier, niet op slot. De sleutels zaten in het contact en op de achterbank stond de tas met zijn Kerstmanpak. Hij verzette de auto en ging naar binnen, op weg naar een flinke dosis paracetamol. Aangifte doen? Hij dacht er over na, maar aangifte waarvan?

De volgende dag hoorde hij op Amsterdamfm een bericht over een gewapende overval op een postnl afhaalpunt. De dader was verkleed geweest als Kerstman. Zo iets zou ik ook kunnen doen, dacht hij. De verslaggever vervolgde dat er veel pakketjes geopend waren, maar dat er slechts een paar pakketten miste. De politie... Hij zocht een andere zender op, met muziek.

Vier dagen later, eerste kerstdagen hij kon uitslapen. Hij lag in bed na te doezelen. Het Kerstmanpak hoefde hij pas ‘s middags weer aan. De gedachte aan die rotwijven kwam terug. Ze hadden hem genaaid, maar hij had toch maar mooi die Toos in haar reet geneukt. De gedachte daaraan deed zijn pik groeien. Rukken, douchen en dan ontbijten besloot hij.

Hij was net lekker op dreef, nog even sjorren en…, trrringgg, de bel. Barst maar, dacht hij en hij rukte verder. Verdomme, weer de bel, welke klootzak? Er werd op de deur gebonsd, ‘politie open maken’.

Zijn pik was nog nooit zo snel gekrompen. Hij moest zich godbetert onder toezicht aankleden. De hufters hadden een huiszoekingsbevel en ook zijn auto werd meegenomen.

Een uur later zat hij in een verhoorkamer. Hij werd verdacht van de gewapende overval op het postnl afhaalpunt. Of hij wilde uitleggen waar hij op het moment van de overval was?

“In het verdomme Bastionhotel, verdoofd op bed”.

Ze geloofden hem niet. Zijn auto was net voor en net na de overval door camera’s dicht bij de plaats van de overval gefilmd. “kon hij dat verklaren?”

“Ja, de wijven, die zijn sleutels gepikt hadden”.

Ze bleven maar drammen over het wapen, hoe hij er aan gekomen was en waar het nu was. Wist hij veel.

En dan dat gezeik over die klote pakjes. “waarom er maar twee pakjes meegenomen waren en waarom juist die twee?

“Zoek die kutwijven op en vraag het aan hen”.

Hij kreeg te horen dat hij, hangende verder onderzoek, in verzekering werd gesteld.

Het tweede verhoor was een kopie van het eerste. Ze geloofden zijn verhaal niet. Op zijn verweer, dat hij te zien zou zijn op de beelden van de bewakingscamera’s bij het Bastionhotel, gingen ze niet in. Ook zijn verhaal over de taxirit, “met een dikke chauffeur, Marokkaan, Turk of zo iets, geloofden ze niet.

Die volgende middag werd hij opnieuw opgehaald en naar een verhoorkamer gebracht. Weer de lange rechercheur en nu met een vrouw met een dikke reet. Inspecteur Vriezema en onderzoeksleider, zo stelde ze zich voor. Ze legde uit dat hij in verzekering gesteld werd en wat dat inhield. Hij schold haar uit voor “takkenwijf” en hij vroeg haar “of ze bij de recherche zat omdat haar dikke kont niet meer in een uniformbroek paste”. Tot zijn plezier zag hij haar rood van kwaadheid worden.

Kerstmis was al lang en breed voorbij toen hij weer naar een kamertje met de lange en de kont werd gebracht.

“U hangt mijnheer,” zei ze met een triomfantelijke grijns.

In ambtenarentaal begon ze uit te leggen waarom dat was. Op de plaats delict was sporenmateriaal gevonden, dat van hem afkomstig was. Echte haren en baardharen, identiek met die van zijn Kerstmanbaard. Hij keek haar ongelovig met open mond aan.

Ze had er duidelijk plezier in. “en dan waren er ook nog sporen van lichaamssappen”.

“Heee?”

Ze begon te lachen. “weet je hoe ze je hier op het bureau noemen?”

Hij schudde ‘nee’.

“De rukkende rover. We vonden spermasporen op de pakjes. Over twee dagen krijgen we de uitslag van de DNA-test.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(1)//blog2.4fingers.be/#post14

KOUDE CONCEPTIE

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 21, 2017 14:20:49

KOUDE CONCEPTIE

Ik ben van 20 oktober 1963, een datum als alle anderen. Geen datum die in de geschiedenis boekjes is gekomen of in het collectieve geheugen is blijven hangen. Van mijn ouders hoorde ik ooit dat het een natte winderige herfstdag was. Over het weer op de dag van mijn conceptie hebben ze, behalve indirect, nooit iets verteld.

In 1985 belde ik trots naar huis. Ik had me ingeschreven voor de Elfstedentocht die twee dagen later op 21 februari gehouden ging worden en dat wilde ik delen. Mijn moeder vertelde daarop dat ze in 1963 in Bartlehiem bij een oom van mijn vader naar de tocht hadden gekeken. Vervolgend met dat het zo jammer was dat de boerderij van oom Bertus niet meer in de familie was, anders konden ze er weer heen om me aan te moedigen. Ik hoorde op de achtergrond mijn vader, die ook naar de telefoon gekomen was, lachen. Door dat lachen is de opmerking me waarschijnlijk bijgebleven. Zomaar lachen, dat was niets voor mijn vader. Een rustige sterke man, maar zeker geen lachebek.

Als schaatsliefhebber zijn de datums van de laatste Elfstedentochten in mijn geheugen gegrift. Ook die van 1963, hoewel ik toen nog geboren moest worden. 18 januari 1963, de barste tocht ooit. Verreden in een Siberisch landschap, met een loeiharde harde noordooster wind, stuifsneeuw en bijtende kou van achttien graden onder nul. De tochten daarna reed ik mee en die tochten waren met die van 1953 vergeleken een makkie.

Hoewel mijn beide ouders schaatsliefhebbers waren, was dat in ons ouderlijk huis niet terug te zien. Op een ingelijste foto na. Zo lang ik me herinnerde hing er boven de eettafel een ingelijste foto van het bruggetje bij Bartlehiem. De brug in een ijzig landschap met wat supporters er op en twee schaatsers onder de brug. De foto hing daar zo lang ik me kon herinneren. De foto aan de muur was voor mij als kind vanzelfsprekend en ik vroeg me nooit af waarom ze die foto aan de muur hadden hangen. Na het overlijden van onze ouders gunde mijn zus me de foto en kreeg de foto een ereplaats in mijn werkkamer.

In januari 2013 was er een uitzending van "Andere tijden sport" met beelden van de tocht van vijftig jaar eerder. Uiteraard keek ik en ik las alle artikelen en verhalen die naar aanleiding van de tocht van vijftig jaar terug verschenen.

Er was één artikel, dat me aan denken en rekenen zette. Er stond een stukje in uit een interview, dat na de tocht van 1997 was gehouden met de reporter die in 1963 vanuit Bartlehiem verslag had gedaan. In 1997 had ik te midden van het vele materiaal dat er over de tocht gepubliceerd werd het interview gemist. Een interview met de legendarische sportverslaggever Arie Kleywegt, die het volgende verhaal vertelde:

"In 1963 waagde de toen nog prille televisie zich voor het eerst aan rechtstreekse beelden van de Tocht der tochten, en ik was daarbij op het ijs van Bartlehiem de commentator. Grauwer, guurder en onaangenamer heb ik het daarna in mijn leven niet meer gehad. In mijn herinnering was er in dat godverlaten oord bijna geen sterveling te bekennen, en waren slechts wij, die paar televisiemensen en wat bewoners, de getuigen van de doorkomst van dat handjevol overgebleven dapperen. We stonden in de tuin van een grimmige boerderij. De boer was gastvrij en voorzag ons regelmatig van warme dranken.

Om een beter uitzicht te hebben, besteeg ik op aanraden van de boer ‘s middags de trap naar de bovenverdieping. De kamer aan de voorzijde had twee smalle ramen, ieder slechts ruimte biedend aan één persoon. Bij het rechterraam stonden al een vrouw en een man. Hij stond achter haar, en keek over haar schouder mee naar het tafereel beneden op het ijs, waar af en toe wat schaarse verkleumde rijders passeerden.

Terwijl ik mij naar het andere raam wilde spoedden, viel mij plotseling op dat de kleding van het tweetal gedeeltelijk rond hun enkels lag, en drong het tot mij door dat het paar zich in de beslissende fase van een krachtige copulatie bevond. Ik heb me toen maar omgedraaid en ben stilletjes naar beneden gegaan."

Ik las het artikel en begon te lachen, wat een verhaal. Mijn lachen stopte toen ik aan het verhaal van mijn ouders dacht. Ik begon te rekenen en wat ik begon te vermoeden klopte. Ik ben bijna op de dag af negen maanden na de roemruchte tocht geboren. De boerderij van pake Bertus, zoals wij hem noemden, herinnerde ik me vaag. Als kinderen waren we er op bezoek geweest, tot we op mijn achtste verhuisden. Pa was als predikant in Oude Tonge beroepen en we vertrokken van Bergum naar Goeree. Goeree was toen nog een eiland en ver van Friesland. Ik herinnerde me dat ik als kind kwaad over de verhuizing was. In mijn herinnering zijn we na de verhuizing niet meer bij pake Bertus op bezoek geweest. Wel herinnerde ik me als tiener zijn begrafenis in Leeuwarden met pa als voorganger.

Ik probeerde om me de boerderij voor de geest te halen. Teruggaand in mijn herinnering zag ik het water van de Dokkumer Ee voor me, met snaterende eenden, bomen rond de boerderij en natuurlijk de dieren. De koeienstal, de kippen en de trekker, waar ik op mocht zitten. Het lukte me niet om me de indeling van het huis of de gevel te herinneren. Stom, dacht ik, al die keren dat ik later schaatsend of op de racefiets langs Bartlehiem kwam, had ik alleen oog voor het ijs of de weg en mijn voorgangers gehad.

Ik besloot mijn zus An te bellen. An is twee jaar ouder en wist mogelijk meer.

Ik vertelde An van mijn vermoeden over het moment en de plaats waarop ik verwekt was. Ze was even stil en toen begon ze te schateren.

“Mem en heit op zijn hondjes voor het raam?” Ze viel weer even stil en vervolgde toen. “Weet je, van mem kan ik me het nog voorstellen. Mem had altijd iets avontuurlijks en ondeugends in zich, maar heit? Het was een lieve man, maar zo preuts als wat.”

“Ik ben een mens en niets menselijks is mij vreemd”, citeerde ze met lachende stem. “Lees me dat interview nog eens voor.”

Ik las en toen ik klaar was wachtte ik op haar reactie. Ik kon haar bijna horen denken.

“Het zou kunnen. Ik herinner me dat ‘s winters als het blad van de bomen was, je vanaf boven goed zicht had op het water, daar waar de Finkumervaart en de vaart naar Aldtsjerk op de Dokkumer Ee uitkomen. En als ik het me goed herinner waren het smalle ramen”. We praatten verder en eindigden giechelend over onze ouders. An had nog een goed advies.

“Je zit zo veel op de fiets. Ga een tocht in Friesland maken en ga in Bartlehiem kijken.”

Het was voorjaar voordat ik er toe kwam om haar advies op te volgen. Ik besloot zonder fietsmaten alleen naar Friesland te gaan. In gedachten zag ik mijn queeste als een bedevaart. Een bedevaart zo veel mogelijk langs de route van de Elfstedentocht naar Bartlehiem, de plaats van mijn conceptie. Van de juistheid van die conclusie was ik inmiddels overtuigd.

Over de afsluitdijk reed ik Friesland binnen. Hoewel ik vanaf mijn achtste op Goeree gewoond heb, voelt het binnenrijden van Friesland altijd als thuiskomen. Vreemd dacht ik, voor iemand die het Fries wel verstaat, maar niet spreekt en die zich alleen maar flarden uit zijn vroegste jeugd herinnert.

Met in gedachte de bedevaart parkeerde ik de auto in Witmarsum langs het water van de Elfstedentocht. Vanuit Witmarsum had ik een route uitgezet die de officiële route over het ijs zo veel mogelijk volgde. Het was een warme dag en met een Zuidwestenwind grotendeels in de rug bleef het Elfstedentocht gevoel van kou en afzien uit. Het deel van de tocht over de Blikvaart bij Sint Annaparochie in Noord Friesland is vaak omschreven als de hel van het Noorden. Een bittere koude Oostenwind tegen en slecht ijs. Op die warme dag met de wind in de rug en goed asfalt, was het een plezierrit.

Nog geen twee uur na mijn vertrek stopte ik, met een keurig gemiddelde, bij het beroemde bruggetje over de Finkumervaart bij Bartlehiem. Het was een lome warme zaterdagmiddag. Er klonk wat geroezemoes uit tuinen en ik rook de geur van een barbecue. Eenden in het water en op de kant, maar het was denk ik te warm om te snateren. Er kwam een jacht langs en schuin aan de overkant zag ik door de bomen het huis, dat volgens mij, de boerderij van pake Bertus geweest moest zijn. Het huis was duidelijk niet meer in gebruik als boerderij, het zag er meer als een fraai buitenhuis uit. In de naar het water gekeerde voorgevel zag ik op de verdieping twee hoge smalle ramen. Het rechter raam binnen, dat is het linker raam van buiten. Het raam zag er uit als alle andere ramen.

Ik moest naar de overkant. Terug op de fiets trapte ik over het fietspad langs de Ee naar de brug bij Birdaard. Ik voelde me net als het weer, zonnig. Genietend van de omgeving en enthousiast zwaaiend naar de opvarenden van passerende boten. Over de brug, aan de overkant langs het water terugfietsend betrapte ik me er op dat ik langzamer begon te fietsen. Wilde ik onbewust het moment van aankomst en een mogelijke teleurstelling uitstellen? Vreemd was dat ik me op dat moment pas realiseerde, dat ik weliswaar besloten had om naar Friesland te gaan en de boerderij van dichtbij te bekijken, maar me geen moment had afgevraagd wat ik daarna ging doen. Voor de deur staan en een foto nemen voor An en mezelf en dan het rondje Friesland afmaken?

Niet veel later stopte ik bij de voormalige boerderij. Met mijn fiets aan de hand liep ik verder. Ik tuurde over de heg en zag een goed onderhouden tuin en de tot luxe woning verbouwde boerderij. Ik keek omhoog naar de twee ramen en vroeg me af hoe het er vanaf het ijs uitgezien zou hebben. Zou het zichtbaar geweest zijn, die twee copulerende mensen achter het glas. De ramen waren hoog met zo op het oog een lage borstwering. Het lukte me niet om mijn moeder in zo’n situatie voor te stellen. En dan mijn vader, al stotend en over de schouder van mijn moeder naar buiten naar het gebeuren op het ijs kijkend. Het in mijn hoofd gevormde beeld wilde niet beklijven. Dat was het moment dat ik in mijn gedachten gestoord werd door een vrouwenstem.

“Mijnheer, kan ik u ergens mee helpen?”

Achter de heg zag ik een vrouw staan. Later bleek dat ze gebukt in de tuin aan het werk was geweest. ‘s Avonds in de auto op de terugweg naar Ouddorp vroeg ik me af waar mijn uitgebreide reactie op haar beleefdheidsvraag vandaan kwam. Ik ben niet zo van de spontane contacten en uitgebreide verklaringen. Mijn ex had me regelmatig en veelal terecht verweten dat ik nors en lomp was. Was het mijn nieuwsgierigheid, was het haar vriendelijke stem of haar uitstraling?

Ik antwoordde, “ja graag, hebt u een ogenblik?”

Zonder haar reactie af te wachten stak ik over de heg mijn hand uit. “Bertus Gerritsma.”

“Christina Dekker,” zei ze me verbaasd aankijkend. Ze veegde haar handen aan haar broek af, voordat ze me een hand gaf.

“Tuingrond,” zei ze.

Ik begon mijn verhaal te vertellen. Over pake Bertus die hier gewoond had, de tocht van 1963 en mijn ouders die hier naar de tocht hadden gekeken.

Dat was het moment dat haar ogen begonnen te twinkelen en er een lach op haar gezicht verscheen. Ze viel me in de rede.

“Hoe oud bent u?”

“Vijftig,” antwoordde ik.

“Dan klopt het.” Zei ze zonder verdere uitleg. Ze vroeg of ik iets te drinken wilde hebben. Dat wilde ik en ze nodigde me uit om mee naar binnen te gaan. Ik liep om naar het tuinhek, zette mijn fiets tegen een struik en hobbelend op mijn fietsschoenen volgde ik haar. Achter haar lopend realiseerde ik me dat ik haar nauwelijks opgenomen had. Ergens in de veertig schatte ik. Donkerblond lang haar in een vlecht en blauwe ogen. Ik bekeek haar achterzijde. Slank, maar dan wel met heupen en billen. Ze droeg een verwassen T-shirt en een oude, net onder de knieën afgeknipte spijkerbroek. De broek spande om haar billen en dijen en daaronder zag ik een paar gespierde kuiten. Lekkere kont, dacht ik. In de staart zag ik wat grijs glinsteren. Binnen gekomen keek ik nieuwsgierig rond, helaas was er niets dat mijn herinnering op gang bracht. Ze nam me mee naar een grote woonkeuken en bood me een stoel aan. Terwijl ze een pak sap uit de koelkast haalde nam ik haar verder op. Tweede helft veertig stelde ik mijn eerdere schatting bij. Niet uitgesproken knap en met kleine borsten en vrij brede heupen geen fotomodellen figuur. Ze had daarentegen andere kwaliteiten. Ze was op een zelfverzekerde wijze enthousiast en sprankelend. Ik kwam tot de conclusie dat ik haar heel aantrekkelijke vond. Toen ze een ingeschonken glas sap voor me neerzette viel me op dat ze geen bh droeg. Ik zag geen bandjes en haar tepels drukten tegen de stof van haar shirt. Met zelf ook een glas nam ze tegenover me plaats aan de keukentafel. Ze keek me glimlachend aan en zei.

“Ik denk dat ik al weet waarom u komt. Ik woon hier pas vier jaar, maar toen ik hier kwam wonen vertelden de buren me over de geschiedenis van het huis en de buurman liet me een stukje lezen uit een krantenartikel dat hij had bewaard. Het was een interview met een bekende sportverslaggever van vroeger, eh...”

“Arie Keywegt”, vulde ik aan.

“Ja die. En u bent dus…?”

“Het vermoedelijk resultaat van wat afleiding tijdens het schaatsen kijken,” zei ik lachend. Ze lachte met me mee.

“Er was toen vast nog geen verwarming op de slaapkamers, misschien wilden ze warm blijven,” opperde ze.

We raakten in een geanimeerd gesprek over sport, werk en onze levens. Hoe ik als Fries op Goeree terecht was gekomen en hoe zij als Brabantse in Friesland. Een tweede glas sap sloeg ik niet af. Ik genoot van haar gezelschap en mijn rondje Friesland kon ingekort worden. Na het tweede glas vroeg ze me of ik de kamer boven wilde zien. En of ik dat wilde. Ik volgde haar naar boven. In die tijd was een foute opmerking van Berlusconi over het achterste van Merkel veel in de publiciteit. Op de trap naar de billen van mijn gastvrouw kijkend, dacht ik in een variatie op de Berlusconi opmerking, wat een lekkere neukbare kont. De kamer bleek haar slaapkamer te zijn. Tweepersoons bed, vrouwelijke inrichting en geen mannenspullen te zien. Ik liep naar een van de ramen en keek naar buiten. Riant uitzicht op de Dokkumer Ee en de kruising. Ze was zelf naar het andere raam gelopen.

“Ik denk dat het dit raam geweest moet zijn. Voor het raam waar jij nu staat stond een boom, die heb ik drie jaar terug weg laten halen.”

Ik ging achter haar staan en keek over haar schouder naar buiten. Over wat daarna gebeurde bestaan twee versies. Ik ben er van overtuigd dat mijn versie de juiste is: Terwijl ik achter haar stond drukte zij met haar billen tegen mijn kruis aan. In mijn herinnering ben ik uit beleefdheid nog iets achteruit gegaan en heb ik een verontschuldiging geuit. Ik kan het me nog zo voor de geest halen, hoe ze daarna voorover boog en haar billen nog verder naar achteren drukte. Het maakt ook eigenlijk niet uit wie er begon. Het resultaat van het gezamenlijk naar buiten kijken was dat mijn kruis tegen haar billen drukte en ik een stijve kreeg. We zijn het er wel over eens dat die opdringerige (zoals zij het noemt) stijve voor haar voelbaar was en dat ze daarom met haar billen begon te bewegen. Dat bewegen gaf mij de moed om mijn armen om haar heen te slaan, een vrouw die ik nog geen uur kende en haar borsten vast te pakken. Na een tijdje maakte ze zich los en draaide ze zich om me te kussen.

“Ik stink van het fietsen,” zei ik nog.

“En ik van het werken in de tuin, eerlijk zweet ruikt niet vies.”

Ik schoof haar hemd omhoog om haar borsten te zien en te liefkozen. Eerst met mijn handen en toen bukte ik me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen. Christina taste in het kruis van mijn wielerbroek. De dikke zeem moet haar teleurgesteld hebben, want ze begon tevergeefs aan mijn broek te sjorren om die omlaag te trekken. Dat wordt niets zo, dacht ik en ik onderbrak het liefkozen om mijn shirt uit te trekken en de hinderlijke galgen van de broek van mijn schouders te trekken. Ze hielp me uit mijn broek om vervolgens mijn stijve vast te pakken en zachtjes te kneden. Ik trok haar hemd over haar hoofd en maakte haar broek los. Ze kuste me weer en terwijl zij me zachtjes begon af te trekken stak ik mijn hand in haar broek en haar slip. Vochtig en behaard. Ze liet me los om zelf haar broek en slipje uit te trekken. Toen ik haar weer in mijn armen wilde nemen, zei ze.

“Wacht even, voordat het te laat is.” Ze liet me staan en liep de kamer uit. Ik keek haar verdwijnende lekkere blote billen na en vroeg me af wat ze ging doen. Ze kwam terug met een condoom en ze stond er op om die zelf over mijn pik te rollen. Mijn verwachting om op het bed te eindigen kwam niet uit, ze trok me mee naar het raam. Maanden later deed ze me na een gezellige avond een bekentenis.

“Weet je, nadat de buurman me dat artikel liet lezen, heb ik me steeds afgevraagd hoe het zou zijn om voor het raam te vrijen.”

Ze ging voor het raam staan en leunde met haar handen op de vensterbank. Met haar billen uitnodigend naar achteren gestoken zei ze.

“Kom, maar doe het alsjeblieft rustig. Ik heb al lang niet meer gevreeën.” Met mijn pik in mijn hand bewoog ik mijn eikel over haar schaamlippen. Ik hoorde haar zachtjes zuchten en ze duwde haar billen verder naar me toe. Met mijn nat gemaakte eikel tegen haar spleetje drukte ik zachtjes. Het werkte prima, mijn pik vond zijn weg naar binnen en heel rustig begon ik te bewegen. Eerst met alleen mijn eikel in haar en daarna langzaam verder. Het initiatief om mijn pik helemaal in haar schoot op te nemen kwam van haar. Ze stootte ongeduldig naar achteren, zodat ik over de volle lengte in haar kwam. Voor mij was dat het teken om harder te gaan stoten. Ik deed dat met haar borsten in mijn handen. Zij zei lang niet meer gevreeën te hebben, voor mij was het weken geleden. Dat en de geile situatie maakten dat ik op springen stond. Ik wilde niet voor haar klaarkomen en gelukkig werd ik geholpen. Er kwamen schepen langs, een heel konvooi. Er was zeker ergens een brug opengegaan. Over haar schouder keek ik naar de schepen en dacht, als ze omhoog kijken dan zien ze ons. Stel dat ze zwaaien, zwaai ik dan terug? Het hielp om het klaarkomen uit te stellen. Christina bleek geen schreeuwer maar een grommer. Toen ze grommend klaarkwam hield ik stil om haar orgasme om mijn pik te voelen. Door de heerlijke massage stond ik opnieuw op springen. Het was Christina die vanuit haar heupen de beweging weer op gang bracht. Ik gaf een paar tegenstoten en toen kon ik het niet meer houden. Jammer van het condoom dacht ik nog, gelukkig hebben Heit en Mem het zonder gedaan. Terwijl Christina kreunde stroomde ik leeg.

Achteraf heb ik nagedacht over hoe het daarna ging. Na een zogenaamde “one night stand” of seks met bijna onbekende vrouwen had ik me vaak ongemakkelijk gevoeld. Soms ook merkte ik aan mijn sekspartners dat ze na afloop met de situatie verlegen waren. In een extreem geval had ik na geweldige seks meegemaakt dat mijn sekspartner zei.

“Het was lekker, bedankt. Nu mag je wel weer oprotten.” Nog net niet de vrouwtjesspin die na afloop het mannetje verorbert.

Niets van dat alles met Christina. Alsof we al jaren met elkaar vreeën gingen we boven op haar dekbed liggen knuffelen en we doezelden bijna weg. Een toeterend geluid van buiten deed me opschrikken. Feestvierders op het water. Christina maakte zich los uit onze zweterige omhelzing.

“Kom we gaan douchen.” Niet, “wil je douchen?” Voor haar was het vanzelfsprekend om samen onder de douche te gaan en ik zei geen nee. Even later stonden we samen onder de straal en begon ik haar in te zepen. Met extra aandacht voor borst, buik en billen. Aandacht die mijn pik deed ontwaken. Hij richtte zich op en tegen de tijd dat ik haar billen voor de tweede keer inzeepte was hij weer helemaal arbeidsgeschikt. Christina had het ontwaken met belangstelling gevolgd. Ze pakte hem vast en zei, “nu ik,” haar andere hand uitstekend om de shampoo over te nemen. Ze zeepte mijn edele delen goed in.

“Zo in gestrekte toestand, blijft er geen vuil in plooitjes zitten.”

Ook de rest van mijn lichaam kreeg voldoende aandacht, waarbij ze opvallend lang met mijn billen bezig was.

“Lekker kontje,” zei ze. Ik bleek niet alleen in mijn billenliefde. Ze draaide de kraan dicht. Afdrogen dacht ik en ik keek rond naar een handdoek. Christina had een verrassing in petto, ze pakte mijn pik vast en sprak hem toe.

“Zo dus jij hebt mij zo lekker verwend.” Ze bukte zich en sloot haar lippen om mijn eikel. Ja! Dacht ik, nu verder. Ze liet het helaas bij wat spelen met haar tong om mijn eikel.

Het elkaar afdrogen was een nieuw feest. Eenmaal afgedroogd liepen we hand in hand terug naar haar slaapkamer en haar bed. Ze ging wijdbeens op haar rug liggen en ik kroop tussen haar benen. He, dacht ik nog, geen condoom? In antwoord op mijn vraag antwoordde ze.

“Kom zo maar in me, ik vertrouw je.” Dat deed ik en het voelde lekker... vertrouwd. Ze liet me zachtjes grommend begaan tot ze op het randje van een orgasme zat en toen begon ze met haar bekken omhoog te stoten. Op mijn handen en tenen steunend tilde ik mijn gewicht van haar af en ontstond er bewegingsruimte. Ze benutte die ruimte ten volle door haar bekken op en neer te stoten. Het leverde een geweldige pik-strelende massage op. Zorgzaam lette zij nu op mij, ze zag mijn vertrokken gezicht en kreunde “spuit maar, dan gaan we samen.”

Terwijl we nagenietend naast elkaar lagen streek ze met haar wijsvinger wat gelekt vocht met zaad van haar dij. Ze keek er naar en smeerde het toen in mijn schaamhaar.

“Zo, dat is een goede reden om nog eens samen te douchen.”

We douchten en daarna liet ze me het huis zien. Zij en haar ex hadden het gekocht, nadat de vorige bewoners de boerderij verbouwd hadden, Christina had er daarna nog meer aan verbouwd. Ze bleek van de vorige bewoners foto’s en tekeningen gekregen te hebben van hoe het voor de verbouwing was. Op een van de foto’s stond een oudere man achter een kruiwagen. Pake Bertus? Ik maakte er een foto van om met An te delen.

Pratend over de verbouwing bleken we een gemeenschappelijke achtergrond te hebben, een studie bouwkunde. Zij het dan dat we verschillende richtingen gekozen hadden, Christina werkte als architecte en ik heb een constructie advies bureau.

De middag was voorbij gevlogen en met de vanzelfsprekendheid die ik inmiddels van haar gewend was bood ze me aan om te blijven eten. Ik rekende en het kon. De kortste weg terug Witmarsum, dan was ik bij vertrek om een uur of zeven nog ruim voor donker bij de auto. Terwijl ze voor een macaroni-maaltijd zorgde zat ik aan de keukentafel en keek naar haar.

In een middag had ze bereikt wat nog geen vrouw gelukt was... alles loslaten en overgave. Het leek alsof ze uren terug besloten had dat wij voor elkaar bestemd waren.

Later die dag op de fiets ervoer ik iets wat ik nog het best kan omschrijven als ‘lichtheid’. Licht en zorgeloos in mijn hoofd, de lucht was onbewolkt en de lenteavond leek nog vol van licht. Het trappen ging zonder weerstand en ik dacht na over Christina, wat een vrouw!

Op mijn uitnodiging bij het afscheid nemen om het volgende weekend samen uit eten te gaan had ze “ja graag” gezegd. Me verheugend op het komende weekend en denkend aan Christina lette ik in Leeuwarden niet goed op. Een richtingaanwijzer met ‘sneek" deed me beseffen dat ik verkeerd gefietst was. Onder andere omstandigheden zou ik een verwensing geuit hebben, op dat moment dacht ik, prima een paar kilometer meer.

Gedurende de week hadden we telefonisch contact over de afspraak. Op haar vraag of ik in Friesland bleef overnachten vertelde ik dat ik een hotelkamer in Leeuwarden had geboekt. In haar “oh!” hoorde ik teleurstelling.

“Tweepersoonskamer,” vervolgde ik.

De tweede opeenvolgende zaterdag op weg naar Friesland dacht ik voor de zoveelste keer na over de vorige zaterdag en hoe verder. Zou dit serieus worden en wilde ik dat? Na de scheiding en wat gewenning, was het vrijgezellenleven met veel vrijheid me gaan bevallen: Afwisseling, voldoende seks en vooral geen verplichtingen.

Ik had geboekt in het Post Plaza Hotel in het centrum en Christina zou daar om vier uur naar toe komen. Rond half vier en nog maar net op mijn kamer, werd er geklopt. Room service? Nee, Christina stond al voor de deur, met een rolkoffertje op sleeptouw. Ze kwam in mijn geopende armen, we kusten en tussen het kussen door slaagden we er in het koffertje naar binnen te trekken en de deur te sluiten. Ik was gretig en Christina deed niet voor me onder. Met nog maar net haar hemd uit haar broek en mijn handen op weg naar haar parmantige kleine borsten had zij mijn broek al los. Ze onderbrak onze kus om te vertellen dat ze een verrassing voor me had. Gek op verrassing vroeg ik, “wat dan? Kom vertel op.”

“Dat merk je zo wel.” En ze kuste me weer.

De verrassing bleek even later, toen ik haar broek los en omlaag had. Ze had een kale poes.

“Hm… lekkere originele verrassing.”

Ik liet me op mijn knieën zakken en drukte een lange kus op haar schaamlippen. Mijn lippen troffen de zilte nattigheid die ik verwachtte en ik duwde het puntje van mijn tong naar binnen. Ze liet me even begaan en trok me toen overeind.

“Kom,” zei ze, “samen. Ik wil jou ook proeven.” We kleedden elkaar verder uit en ze vroeg me om te gaan liggen. Op mijn rug liggend naar haar kijkend wachtte ik af. Ze liep naar me toe, boog zich over me heen en kuste me, daarna draaide ze haar hoofd naar mijn onderlichaam.

“Zo, die heeft er zin in,” zei ze.

Ze opende haar lippen en nam mijn gezwollen eikel in haar mond en net als een week terug likte ze er met haar tong langs. Het voelde geweldig en smaakte naar meer. Verder naar binnen in die heerlijke verwennende mond, zo ver mogelijk. Mijn hele pik laten omgeven door de vochtige warmte van haar mond en mijn eikel diep in haar keel. Ik stootte omhoog. Dat werkte averechts. Ze opende haar lekkere mond en tilde haar hoofd op.

“Rustig,” zei ze, “nu samen.” Ze kwam op me liggen met haar gladde natte kut boven mijn lippen. Het werd een dijk van een samenwerking. Het leek wel alsof iedere lik langs haar kittelaar door een pijpbeweging van haar lippen beantwoord werd. Of omgekeerd, het maakte niet uit wie initieerde en wie volgde, het was heerlijk. De genietende grom geluiden uit haar keel streelden mijn pik extra en ik voelde een niet te remmen orgasme opkomen. Uit haar mond, dacht ik nog vol consideratie en ik probeerde om uit haar mond te ontsnappen. Ze had haar armen om mijn bovenbenen geslagen en liet zich niet wegduwen. Haar lippen hielden mijn pik vast en ik moest wel. Met haar mee kreunend loste ik mijn zaad in haar mond en ik proefde hoe zij een nat orgasme beleefde. Pas na de laatste druppel liet ze mijn pik uit haar mond ontsnappen. Nagenietend bleef ze nog even op me liggen voordat ze naast me in mijn armen kwam liggen.

Christina was de eerste die weer wat zei en wat ze zei bleek een voorspelling.

“Zaad slikken zorgt voor verbondenheid.” Op dat moment dacht ik, hè waar haalt ze die wijsheid vandaan?

We zijn nu vier jaar verder en we hebben er ieder al heel veel kilometers tussen Bartlehiem en Ouddorp opzitten. Het is dat zakenreisjes het ritme verstoorden, anders waren we na die zaterdagmiddag in Bartlehiem alle weekenden en vakanties samen geweest.

Spijt? Geen moment, of het moet zijn dat we elkaar niet eerder hebben ontmoet. Christina zegt dat onze relatie zo gegroeid is. Ik denk dat zij op die eerste lentemiddag, al of niet bewust, besloten heeft om haar en mijn lot met elkaar te verbinden.

Zus An, die spiritueler is ingesteld, wijt het aan ingrijpen door Heit en Mem. Weliswaar anders dan dat An bedoelde, hebben Heit en Mem hier wel de hand in gehad.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post13

SINTERKLAAS.

.Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 07, 2017 10:12:58

Tinus heeft mij zo lief herinnerd aan iets dat ik vergeten was dat ik jullie zijn herinnering niet wil onthouden. Het spijt me Sint en ik hoop maar dat ik al niet in je verdoem-boekje voor volgend jaar sta

Een eenzame schrijver zat te dromen,

hoe de geile Sint op zou komen.

Hij zag hoe kerstbomen verschenen,

terwijl Sint en Piet verdwenen.

Zijn geile Sinterklaas verhaal,

niet gepubliceerd, te banaal?

Verdwenen in de krochten van het Internet,

of is My nog aan zet?
Tinis Boot

Met nederige excuses voor zo veel pietenleed

My

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot."

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van."

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan...

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?





  • Reacties(0)//blog2.4fingers.be/#post4