blog2 verhalen voor de 4Fingers

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

MUSEUMBEZOEK

Mia BeeckGeplaatst door My 4Fingers zo, april 29, 2018 14:46:44

MUSEUMBEZOEK

Graag loop ik (als 25 jarige vrouw) af en toe eens een museum binnen. Dingen waar ik graag meer over te weten kom zijn onder andere dieren die met uitsterven bedreigd worden, schilderijen van bekende en minder bekende schilders, of de gewoonten van bepaalde volkeren.

Op een regenachtige dag waren er ook een aantal klassen van een middelbare school aanwezig. Het was een expositie over volkeren die leefden in Afrika. De gids legde uit hoe de mensen daar over voortplanting, geboortebeperking en over seks denken. Hij zei dat de bosjesmensen een apart kenmerk hebben op lichamelijk gebied, namelijk dat hun penis en vagina wat anders zijn dan bij de rest van de wereldbevolking. De jongeren luisterden aandachtig en moesten soms hard lachen. Ik stond achteraan en luisterde en lachte mee. Eèn van hun leerkrachten kwam naast me staan. Een knappe jonge man van ongeveer 34 jaar, met mooie bruine ogen en een innemende glimlach. Ook hij moest lachen met de uitleg van de gids en de reactie van de jongeren. We fluisterden elkaar wat commentaren toe over wat de gids net vertelde en we moesten lachen om de gedachte dat we dat specifieke kenmerk wel eens wilde zien met onze eigen ogen.

Het was raar dat we direct zo vertrouwd met elkaar omgingen. We stonden heel open voor elkaar, konden gemakkelijk naar elkaar luisterden, we voelde dat er een soort van vertrouwen was tussen ons. We liepen verder om de jongeren en de gids voor te zijn, zodat we nog rustig verder kon kijken en wat met elkaar konden praten. Bij één van de ramen nam hij me vast in zijn stevige armen en toonde een potloodtekening van de geslachtdelen van een Bosjesman. We lazen wat erbij geschreven stond, we zwansden en lachten. Plots zei hij dat hij mij wel eens naakt wou zien en mijn geslachtsdelen eens goed wou onderzoeken om na te gaan of ook ik niet van de Bosjesmensen afstamde! Ik lachte om die gedachte en zei zonder het echt te menen dat ook ik zijn geslachtsdelen dan zou moeten onderzoeken om zeker te zijn dat hij geen

Bosjesman was.

“Goed”, zei hij en keek eens rond tot zijn oog op een plekje achter een paneel viel waar hij me naartoe trok. Ik was verbaasd en kon niets van protest uitbrengen. Daar stonden we dan in een donker hoekje dicht tegen elkaar. Hij was wat groter dan ik en hij kon over het muurtje heen kijken de zaal in.

“Niemand te zien dus mogen we wel wat lawaai maken”, zei hij al lachende. Hij trok zijn jas uit en vroeg of ik de mijne ook uit wilde doen. Hij had een mooi lichaam, brede schouders en een mooi kontje. Hij keek me aan zoals een dokter naar zijn patiënten kijkt en vroeg of ik mijn kleren wilde uittrekken voor het onderzoek. Hij schrapte eens zijn keel om met wat meer autoriteit over te komen, hoewel hij moeite moest doen niet in een lachbui te schieten. Langzaam begon hij mij uit te kleden. Vervolgens rolde hij zijn mouwen op en hij legde zijn ingebeelde instrumenten die nodig waren voor het onderzoek klaar. Dan keek hij naar mij en knikte tevreden daar ik bijna helemaal in mijn blootje stond.

Hij kwam voor me staan en kuste me zoals er dat maar weinig kunnen. Zijn handen duwden me tegen de muur. Hij bleef even naar me kijken en ik opende een klein beetje mijn benen. Hij streelde mijn lichaam met zijn ogen en zijn handen, fluisterde lieve dingen in mijn oor en ging met zijn vingers op zoek. Hij nam mijn borsten stevig vast en masseerde deze zacht. Zijn handen gleden dan langs mijn zij naar beneden tot aan mijn heupen. Dan begon zijn zoektocht door mijn schaamharen en mijn schaamlippen. Mijn klitje was ondertussen wel al een stevig hobbeltje geworden en mijn spleetje was warm en vochtig. Ik liet hem doen en genoot ervan met mijn ogen gesloten. Plots voelde ik dat hij mijn schaamlippen uit elkaar trok en mij begon te likken over mijn hele schaamstreek.

We hoorden dat de klassen met hun gids eraan kwamen. Dus gebaarde hij me stil te houden, maar dat was niet gemakkelijk nu ik zo opgewonden was. Zijn tong bleef mijn klitje verwennen terwijl hij zijn vingers in mijn spleetje duwde. Meermaals moest ik op de mouw van mijn blouse bijten om niet hardop te kreunen. Plots stopte hij even daar er voetstappen te horen waren in onze buurt. We hoorden de gids uitleg geven aan zijn leerlingen. Gretig keek hij me aan en stopte drie vingers diep in mijn spleetje en likte vlijtig mijn klitje. Dat maakte mij zo wild dat ik moest klaarkomen. Hij trok snel zijn broek, slip en pull uit en duwde zijn lichaam tegen het mijne.

Zijn stijve penis had al zolang moeten wachten. Hij duwde met stevige stoten zijn kanjer diep in me. Hij moest zich inhouden om niet teveel lawaai te maken. Maar lang duurde het niet, hij werd wilder en wilder en het koste hem meer en meer moeite om niet hardop te kreunen. Hij blies als een woeste stier in mijn hals en door zijn hevig kronkelende lichaam moesten we beiden klaarkomen. Hij spoot met krachtige stoten mijn kutje vol en slaakte dan nog enkele zuchten van voldoening.

Ik deed alsof ik hem iets in het oor wou fluisteren, maar beet zachtjes in zijn oorlel. Ik zei dat ik niemand meer hoorde in de zaal en begon hem af te kietelen. Hij viel mij aan en we speelden even met elkaar. Dan kneedde ik zijn teelballen en vroeg of we elkaar nog eens zouden zien.

“Straks als we buiten zijn en de leerlingen in de bus zitten kunnen we samen nog iets gaan drinken en afspreken voor een volgende keer. Goed?” Zei hij terwijl hij zijn kleren terug aantrok en ik de mijne. Hij gluurde over het muurtje heen en zag niemand. We liepen van achter het paneel vandaan en zagen ineens dat twee leerlingen achter waren gebleven en elkaar stevig stonden te zoenen. Zij hadden ons niet gezien en we liepen stilletjes verder. We zagen wat verderop de groep leerlingen en namen afscheid van elkaar met een vluchtige zoen.

“Tot straks”, fluisterde hij me in.

Mia Beeck

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



  • Reacties(1)//blog2.4fingers.be/#post92