blog2 verhalen voor de 4Fingers

blog2 verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen - Rubrieken

DE WISSELHEMEL

Tinus Boot.Geplaatst door My 4Fingers ma, december 10, 2018 15:46

DE WISSELHEMEL

De Wisselhemel is een rare plaats en het wordt bevolkt door vreemde types. De bewoners noemen het "Hier" en voor hen zijn wij "Daar". Het heeft geen officiële naam, je zou het de wisselhemel kunnen noemen.

De wisselhemel bestaat net zo lang als het universum en is bij de schepping ooit zo ingericht. Toen was niet voorzien dat het er zo druk zou worden. Anders dan in het katholieke voorgeborchte is er geen transfermogelijkheid. Alle wezens die in de tussenhemel terecht komen blijven daar eeuwig hangen. Er is geen plaats voor ze in de hel of in de hemel. De wisselhemel is ingericht voor al die mythische wezens, waar we op aarde in geloven en geloofd hebben. Zolang het geloof er nog is en een optreden tussen de mensen gewenst, komen ze voor even onder ons. Voor hen is dat van Hier naar Daar. Het zit er vol met afgedankte goden en soortgelijke types. Dankzij de ongebreidelde fantasie van ons mensen wordt het er steeds voller. De laatste honderd jaar ging het extra hard door allerlei film-, spelletjes- en boekcreaties. Dracula, Peter Pan, Spiderman, de Harry Potter entourage, ze lopen er allemaal rond.

Het is geen vredig oord, maar een plek met veel haat en nijd, geruzie en eeuwenlange vetes. De oude garde zoals Zeus en Ra hadden in het begin veel ruimte en konden elkaar nog wat uit de weg gaan. Helaas, voor de bewoners, geldt de theorie van het immer uitdijende universum niet voor de wisselhemel. De afmetingen zijn bepaald en onveranderlijk. Door de constante stroom van nieuwkomers is ruimte een luxe en daarmee een constante bron van ruzie. De territoriumstrijd is nog niets vergeleken met de onderlinge jaloezie. Die jaloezie geldt vooral de bevoorrechten. De bevoorrechten zijn zij waarin nog geloofd wordt. De bevoorrechten gaan nog naar “Daar” voor optredens. Ze komen nog onder de mensen. Het zijn types zoals de Paashaas en de Kerstman.

De afgedankte goden en andere in onbruik geraakte mythische types, slijten hun eeuwen in ledigheid, masturberen en met elkaar copuleren. Tussendoor dromen, over hoe het was in betere tijden, tussendoor is het een continue naaien of genaaid worden. Betere tijden waren het toen ze nog naar “Daar” konden en met de mensen vertoefden. Toen ze nog aanbeden en gevreesd werden. Met het geloof verdween hun macht en aanzien. In de wisselhemel zitten de liefde strooiers en de haatzaaiers op een broeierig kluitje.

Tussen de bevoorrechten onderling is het ook niet allemaal pais en vree. Ze zijn jaloers op elkaar over hun aanhang en de macht, die het geloof in hen ze geeft. Macht en de duur van hun bezoeken aan “Daar”, bepalen hun plaats in de pikorde van de wisselhemel. Kortom het is er niet gezellig toeven.

Sinterklaas uit zijn lange zomerslaap ontwakend krabde aan zijn ballen en dacht, ‘hè hè nog drie weken en dan kan ik weer’. Hij voelde dat hij een erectie had. Gelukkig, het mocht dan wel allemaal stokoud zijn maar het werkte nog prima. Wat zou hij doen, zaad sparen voor straks onder de mensen of kijken of zijn oude trouwe metgezel Piet al wakker was? Weer eens lekker met zijn ouwe jongeheer tussen die zwarte billen. Alhoewel straks op aarde met al die gewillige hulppieten? Een lekkere verse sappige poes was niet te versmaden en met Piet zat de sleur van eeuwen er wel in.

Stomme gewoonte trouwens, die nieuwigheid met die roetvegen. Het spul gaf af aan zijn baard en zijn mantel. Helaas kwamen er ieder jaar meer met van die vegen. Hij was benieuwd wat ze nu weer verzonnen hadden.

Zoekend naar Piet kwam hij langs een groepje ruziënde Griekse goden. Hij had geen zin om in hun, al twintig eeuwen durende, discussie verzeild te raken en ging er met een boog om heen. Dat maakte dat hij de persoon tegenkwam aan wie hij hier de grootste hekel had. Een relatieve nieuwkomer met een hele grote mond, de Kerstman. De patser was ook al wakker.

“Komt door die verdomde kerstshows in november,” mompelde Sint. De kerstman had hem gelukkig niet in de gaten. Hij zat met een verheerlijkte blik, met zijn vette reet op een bankje. Zijn broek hing op zijn enkels en zijn blote vette witte pens was zichtbaar. Dat zou Sint niet geschokt hebben, ware het niet dat een klein hoofdje het zicht op de onderbuik van de Kerstman blokkeerde. Het bleek de kleine Tinker Bell die op haar knieën voor het bankje zat. Tussen haar kleine delicate lippen stak het half harde lid van de Kerstman. Als een bleke worm uit de snavel van een kleurrijk vogeltje. Sint, die ondanks zijn leeftijd nog steeds wat impulsief is, kon zich niet inhouden.

“Vuile pedofiel, kan je wel?”

“Ho, ho, ho, dat zie je toch. No don’t stop. You stupid silly little bitch.”

“You said ho!”

“How many times do I have tot tell you? Ho means, it’s all right to go ahead.” Terwijl Tinker Bell het verachtelijke gezwollen penisje weer tussen haar lippen nam, richtte de Kerstman zijn aandacht op Sint.

“Zo ouwe zot. Bijna klaar voor een van je laatste optredens?” Niet reageren dacht de Sint en hij wilde doorlopen.

“Je bent zeker op zoek naar je nikker slaafje?”

Dat deed het hem, weg was zijn voornemen om verder te gaan. Piet zijn trouwe metgezel en partner in het kindersprookje, horen uitschelden voor nikker en slaaf!

“Stomme vette windbuil.”

Voordat hij reageerde klopte de Kerstman op het hoofdje van Tinker Bell.

“Hurry up child. People are waiting for me with some great fantastic deals.”

Tevreden dat ze harder zoog, richtte hij zich weer tot Sinterklaas.

“Man je bent een totale ramp. Alles wat je doet is fout. Hoor je FOUT! Bijna nergens geloven ze meer in je, behalve in dat prutslandje, Kopenhagen of zo. Ik daarentegen ben de meest populaire cult figuur. Sinds ik besta ziet de wereld er veel beter uit. Ik maak de wereld beter en iedereen houdt van mij”. Hier stopte zijn monoloog even. Hij pakte Tinker Bell bij haar puntige elvenoren om te voorkomen dat ze terugtrok.

“Ho, ho, ho, here it comes. Swallow it child and appreciate the best sperm in the whole universe.”

Sint keek met afgrijzen toe hoe Tinker Bell het apparaat van de Kerstman uit haar mond liet glippen gevolgd door een golfje speeksel vermengd met sperma. Ze likte haar lippen af, wierp een gemene blik op Sint en begon te zingen.

"Sinterklaas, wie weet het niet

Sinterklaas, Sinterklaas neukt met Zwarte Piet

Elk jaar in december

ruik ik die geur

Weet wat je te wachten staat

de poepstampers voor de deur

Dan worden ze van stal gehaald

en ontvangen met een lied.

Ieder jaar met meer oproer en verdriet."

“Ho, ho, ho, goed zo kind,” lachte de Kerstman. “Kom volgende week maar weer terug. In de tussentijd wil ik nog wat andere poesjes vastgrijpen.”

Sint schudde triest zijn hoofd. Hij had op zoveel verbaal geweld geen weerwoord. Zijn jarenlange liefdevolle relatie met Piet door het slijk gehaald. Een relatie van gelijkwaardigheid en vriendschap. Een relatie waarin ze elkaar vrij lieten om onder de mensen lief te hebben. Hij liep verder en achter zijn rug klonk nog wat gescheld.

“Ja, rot maar op verliezer. Nog een paar jaar en dan gelooft er niemand meer in je. Dan gaat het met jou net als met die andere verliezer Jezus. Dan is er in december nog maar een feest, mijn feest!”

Mismoedig slofte Sint verder tot hij Piet gevonden had. Piet bleek al wakker en volgde een partijtje schaak tussen Jezus en Mohammed, met als inzet wat maagden. Maagdelijkheid in de wisselhemel?

“Nog meer dwazen,” mompelde Sint binnensmonds. Hij had geleerd voorzichtig te worden met de fanatieke aanhang van Mohammed. Je wist maar nooit, straks ‘Daar’.

“Zo ouwe, eindelijk wakker?”

“Ach Piet, moet je horen...”

Piet wist hem weer wat op te beuren met een beschrijving van al die blije kinderen bij hun intocht.

“En denk aan de bonus Sint. Weet je nog vorig jaar? Het feestje met de regenboogpieten. Sinterklaas begon te stralen. Een van de fraaiste en lekkerste orgies in hun lange carrière. De beelden kwamen weer terug.

Ze waren uitgenodigd voor een Sinterklaasfeest in een club. Ze hadden daar iets nieuws verzonnen, iedereen verkleed als regenboogpiet. Stomme nieuwlichterij had hij gedacht, tot een vrouwelijke regenboogpiet bij hem op schoot kwam zitten. Wat opdringerig, maar een heel fraaie piet, dat wel. De donkere huid van haar gezicht was geschminkt met strepen in de kleuren van de regenboog. En het was nu niet direct zitten wat ze deed, het was meer wiebelen. Het soort wiebelen waar hij gek op was. Zijn erectie kwam snel op en dat voelde ze. Het wiebelen ging over in schuiven. Oei, dacht hij, als ze zo doorgaat dan spuit ik in mijn kleren. Om haar af te remmen sloeg hij zijn armen om haar heen. Dat bleek het startsein voor een orgie.

De regenboogpiet nam het initiatief door zijn handen van haar middel te halen en op haar borsten te leggen. Grote weelderige borsten voelde hij en geen bh. Ze was hem gaan zoenen. Verbaasd en wat gegeneerd langs haar heen kijkend, zag hij dat meerdere clubleden met elkaar in de weer waren. Hij had zijn ogen gesloten en genoten, tot ze de kus afbrak en aan zijn baard begon te trekken.

“Doe dat ding eens af, het kriebelt,” zei ze, met nog een forse ruk aan zijn baard.

“Auw, dat gaat niet.”

“Hoezo niet, jullie baarden zijn toch vals?”

“Ja maar, ik ben de echte Sint.”

Ze keek hem ongelovig aan.

“Je bedoelt, net zo iets als vader Abraham, met zo’n baard?”

Hij knikte en dacht, hoe moet ik dit nu uitleggen met al die nepsinten en neppieten, die er ieder jaar rondlopen. Daarop had ze in zijn kruis gegraaid en door de lagen van zijn kleding heen zijn erectie vastgepakt.

“Als je net zo oud bent als vader Abraham, dan werkt dit nog prima.”

“Hm… mm,” zei hij.

“Ik wil het zien.”

Ze was van zijn schoot afgewipt om zijn albe en tabberd omhoog te slaan.

“Verrek zeg, wat een lekker ding.”

Snel trok ze haar pietenbroek uit, ze droeg er geen slipje onder. In een paar lange met een gordeltje opgehouden kousen stond ze met ontbloot onderlichaam voor hem. Haar poes bedekt met kroezend weelderig zwart schaamhaar. Door het schaamhaar zag hij tussen haar naar buiten krullende schaamlippen wat van de roze zachte binnenkant. Ze draaide een rondje en toonde hem haar lekkere donkere kont en vooroverbuigend het zicht op haar natte pruim. Zijn pik piekte en zijn kleding omhoog houdend klom ze op hem om zich over zijn lid te laten zakken. Met haar gezicht naar hem toe bereed ze hem. Sint mijmerde over kutten en schaamhaar, zwart schamend krulhaar of zwart krullend schaamhaar? Maakt niet uit, dacht hij.

“Hup, Pietje hup,” zei hij om haar aan te moedigen.

“Petra,” corrigeerde ze hem al hijgend.

Ze werkte zichzelf en hem naar een orgasme en terwijl ze met haar hoofd op zijn schouder uit hijgde, kreeg hij weer aandacht voor zijn omgeving. En wat voor een omgeving. Hij had al heel wat meegemaakt, maar dit... De regenboogpieten waren allemaal in diverse staten van ontkleding en druk met elkaar in de weer. En dan Piet, zijn trouwe vriend Piet stond met ontbloot onderlijf en zijn broek op zijn enkels een geheel ontkleedde vrouwelijke regenboogpiet te neuken. Zij voorover buigend met haar handen op de vloer steunend en hij met zijn grote zwarte snikkel in en uit. Zijn favoriete standje wist Sint. Zijn gespierde zwarte torso glom in het licht van de lampen. Terwijl Piet het met de vrouw deed werd hij van achteren genomen door een boom van een kerel met tattoos en een bierbuik.

In plaats van het voorgenomen uurtje waren ze twee uur gebleven. Twee uur waarin vooral Piet erg in trek was. Sint gunde hem dit plezier, temeer omdat er goed voor hem werd gezorgd. Het verhaal over zijn echte baard was rondgegaan. Nog maar net bijgekomen van de eerste rit diende zich een nieuwe vrouw aan. Op een slipje na was ze naakt. Ze kwam vlak voor hem staan en haar kleine ferme borsten priemden naar zijn gezicht. Ze had een verzoek, vertelde ze. Ze wilde graag dat hij met zijn baard tussen haar benen ging kroelen.

“U hoeft me niet te beffen hoor als u dat niet wilt, gewoon effe kroelen.”

Hij zag de vochtplek in haar slipje en twijfelde. Zijn baard was zijn trots en hij besteedde veel aandacht en tijd aan de verzorging. De zachte, als zijde aanvoelende krullen, vergden iedere ochtend en avond een kwartier. Eten deed hij altijd heel voorzichtig en hij vermeed koffie en soep. Ze zag zijn aarzeling en stroopte haar slipje omlaag.

“Toeeee,” smeekte ze en ze gebruikte haar slipje om haar haarloze onderbuik droog te wrijven. “Eventjes maar.”

Haar onthaarde pruim met strakke schaamlippen en het getatoeëerde vlindertje erboven deden het hem. Hij stemde toe. Ze ging op haar tenen staan en hij drukte zijn behaarde mond kort op haar kale spleetje. Zo dacht hij en nu neuken. Ze had een ander plan, ze pakte zijn baard en gebruikte die om over haar spleet te wrijven. Nee, niet mijn baard, dacht hij en hij drukte zijn lippen weer op haar kut. Haar spleetje stond wat open en terwijl zijn tong haar knopje vond, bungelde zijn baard tegen haar dijen. Er bleek weinig voor nodig om haar klaar te likken, ze kwam snel en nogal nat.

“Oeps,” zei ze, “dat heb ik soms als het erg lekker is.” Ze keek naar zijn beteuterde gezicht.

“Wacht maar,” en met zijn tabberd poetste ze zijn mond en zijn baard droog. Nog voor hij iets kon zeggen had ze zijn rokken opgeslagen en zijn penis in haar mond genomen. Niet dat hij wilde protesteren, ze pijpte als een van de besten. Hij was hard, hij werd harder en ze zoog maar door. Over haar hoofd heen keek hij naar de geile taferelen om zich heen. Op het moment dat hij kwam, opende ze haar mond en liet ze zijn pik ontsnappen. Dat maakte dat zijn kwak half in en half op haar mond kwam. Eigengereid gebruikte ze opnieuw zijn tabberd.

Later die avond bij een gezin op bezoek zongen de kinderen:

"Sinterklaas, goed heilig man!

Trek je beste tabberd an,

rij er mee naar Amsterdam,

van Amsterdam naar Spanje,

appeltjes van oranje,

appeltjes van de bomen

Sinterklaas zal komen! "

Beschaamd, herschikte Sint zijn mantel.

Twee weken later was Sint tussen de mensen. Hij had genoten van het boottochtje en op de rug van Amerigo reed Sint de stad in. De harmonie ging voorop en Piet, met hulp van een stel van die verkleedde types, deed zijn pietending.

De mensen juichten en Sint straalde, dit was het. Hiervoor bestonden Piet en hij. Nog even de toespraak, van een zich groot makende burgemeester, doorstaan en dan het land in om cadeaus uit te delen. Voor even vergat hij zijn zorgen over de oprukkende kerstshows in oktober en die verrekte Zwarte Piet discussie.

Hoog te paard en over de mensen heen kijkend zag hij een met dranghekken en een cordon van agenten afgezet stuk straat. Nee toch? Dacht hij. Hij gebaarde naar Piet en stapte tot verbazing van de organisatoren af. Camera ’s zoemden in. Piet begreep hem direct. Samen, schouder aan schouder, werkten ze zich door de haag van verbaasd kijkende toeschouwers naar het afgezette stuk. Gebalde vuisten en borden met "kick out Zwarte Piet" en "no more Blackface" worden omhoog gehouden. “Discriminatie” en “uitbuiting” wordt er gescandeerd.

Vooraan stonden een donkere man en een blanke vrouw het hardst te schreeuwen. Terwijl Piet de vrouw omhelsde stak Sint zijn hand uit naar de donkere man. Piet fluisterde in het oor van de vrouw. “Ik ben echt. Ik ben niet geschminkt, voel maar.”

De donkere man deinsde achteruit, weg van de uitgestoken hand.

“Nepfiguur,” riep hij. Waarop Sint zijn staf uitstak en de krul gebruikte om een verdere vlucht naar achteren te voorkomen. Sint stapte naar voren en sloeg zijn armen om de man heen. Hij kuste hem op zijn wang en zei zachtjes, zodat de omstanders het niet horen.

“Jerry, Piet en Sinterklaas zijn een paar dagen per jaar echt. Het is dan geen sprookje. Sinterklaas heeft dan magie en hij weet veel”. Wat volgde was bluf, maar het bleek een schot in de roos. “Zo weet ik dat jij een voorkeur heb voor blanke kutjes.” De donkere man keek hem onthutst aan.

“Dat is niet erg joh, ik heb een voorkeur voor donkere billen.”

Uren later die avond. Vermoeid zaten Sint en Piet in hun tijdelijk onderkomen met hun benen op tafel naar het journaal te kijken. Sint gebruikte net zijn staf om over tafel een flesje bier naar zich toe te halen, toen hij zichzelf terug zag.

“Sinterklaas begroet de demonstranten” en “demonstraties vreedzaam verlopen”, hoorde hij. Hij hief het flesje naar Piet.

“Proost vriend.”

“Niet te veel drinken.” Waarschuwde Piet. “We krijgen zo nog een lange avond en een bijzonder optreden. Met een grijns haalde hij een kaartje te voorschijn. “Corrie de Smet, Gasthuisstraat 12,” las hij voor. “Een van de vrouwelijke demonstranten, of we langs willen komen, ze wilt zich van onze echtheid overtuigen.”

Hun tocht over de daken die avond, verliep gehaast en ze maakten wat vergissingen met de pakjes. Uit een van de woningen kwam Piet terug met een verlanglijstje. Hij hield het Sint voor.

“Dit doen we toch zeker niet?”

Sint probeerde bij het maanlicht het schrift te ontcijferen en grabbelde vergeefs naar zijn leesbril. “Lees eens voor?”

“De kunst van het verkopen.”

“Shit,” zei Sint, “dat is toch het boek van die ongelofelijke narcist, de Kerstman. Als iemand iets vraagt dat in onze macht ligt, dan horen we het te geven. Maar, misschien kunnen we er wel een leuke surprise van maken. Is het een vrouw of een man die het vraagt?”

“Een vrouw en een bekende politica. Ze is er een van die partij, die jij de Azijnzijkers noemt, Vijftig Plus.”

Piet zag een lach om de mond van de Sint krullen.

“Nee, nee,” zei hij. “Ik weet wat je in je hoofd heb, maar dat kunnen we niet maken. We weten niet wie er bij zit als ze gaat uitpakken.”

“Jammer,” zei Sint. “Laten we er wel straks een meenemen voor onze gastvrouw. Misschien komt het van pas. Verzin jij dan maar een gepaste surprise, in plaats van dat verrekte boek.”

“Ik heb het,” riep Piet een uur later, nadat hij gemerkt had dat ze zich bijna weer in een adres vergist hadden.”

“He? Vroeg Sint.

“Je weet wel voor die vrouw die het boek van de Kerstman wil. We vergissen ons gewoon een keertje en geven haar "Mijn Verhaal", het boek van Michelle Obama”

Het was ondanks hun gehaast laat geworden voor ze aanbelden in de Gasthuisstraat.

De deur werd na twee keer bellen geopend door een magere rossige vrouw van een jaar of veertig in een peignoir. Ze keek verbaasd.

“Verrek nou, dan heeft Corrie toch gelijk.”

“Corrie!” schreeuwde ze. “Je vrienden zijn er, twee rare gasten verkleed als Sinterklaas en zo’n foute Zwarte Piet.”

Even later kwam de vrouw, die vooraan gestaan had bij de demonstratie naar de deur. Ze was blootsvoets en gekleed in een nachthemd. Ze keek boos.

“Ik wilde net naar bed gaan, ik dacht dat jullie niet meer zouden komen.”

Sint zag haar aarzeling. Dat wordt niks, dacht hij. Piet heeft me blij gemaakt met een dode mus. Wel jammer, want hij zag hoe de stof van haar nachthemd over een grote boezem spande. De lage aftekening van haar tepels in de stof verried een paar hangers. Grote hangers vond hij op zijn tijd best lekker.

“Nu jullie er toch zijn, kom maar even binnen. Achter haar aan naar binnen lopend keek hij naar de beweging van haar forse billen onder het nachthemd. Blanke billen, maar ook lekker op zijn tijd. Ze werden meegenomen naar een ruime woonkamer en uitgenodigd om naast elkaar op een bank te gaan zitten. Zijn staf liet Sint in de gang. Hun gastvrouw die zich voorgesteld had als Corrie ging drinken halen. Ze bleven achter met de schonkige rossige, die tegenover hen was gaan zitten en hen wantrouwig opnam.

“Corrie zei, dat jullie beweren echt te zijn, wat een kwats. En door die onzin lig ik nu nog niet in bed.”

Op dat moment kwam Corrie terug met een fles rode wijn. Zonder iets te vragen schonk ze vier glazen in.

“Spaanse wijn,” zei ze. ‘Gadver,’ dacht Sint als liefhebber van bier.

“Hoe willen jullie bewijzen dat jullie echt zijn?”

“Voel maar,” zei Piet, opstaand en voor haar bukkend, “geen schmink.”

“Nou en, je bent een donkere medelander en nog een lafbek ook, dat je mee doet aan deze stupide maskerade.”

“Echt zwart en geen serviele knecht,” protesteerde Piet.

“Nee natuurlijk niet. Jullie zijn twee amateur acteurs met een leuke schnabbel.”

“En ik dan?” zei Sint. “Voel mijn baard maar. Gegarandeerd honderd procent echt.” Het was de rossige die opstond en een venijnige ruk aan zijn baard gaf.

“Tering nog an toe. Corrie het lijkt wel echt.” Ze gaf nog een ruk.

“Auw, dat is gemeen,” zei Sint.

“Dat bewijst niets,” zei Corrie.” Ze nam een slokje van haar wijn. “Hm… lekker, komt er toch nog iets goeds uit Spanje. Je bent gewoon een oude zak met een lange baard. Als Sinterklaas en zijn knecht echt zijn, dan kunnen ze toveren. Laat maar eens wat magie zien.” Het woord knecht werd zwaar benadrukt.

Slim van haar, dacht Sint. Maar zo werkt het niet. De magie is er alleen voor hen die er in geloven.

“Willen jullie magie?” vroeg Piet, die van de bank overeind kwam. “Dan zal ik jullie de magie van, wie zoet is krijgt lekkers en wie stout is de roe, tonen.”

Hij trok zijn pietenbroek omlaag en toonde zijn schuin omhoog stekende dikke gezwollen knuppel. “Dit is mijn magische apparaat. Niet klein te krijgen.”

Dat laatste was bijna helemaal waar wist Sint, Piet kon het lang volhouden. Piet deed voor de stoel met Corrie een Elvis imitatie met zijn heupen, waarbij zijn pik heen en weer zwaaide. Corrie staarde gebiologeerd naar de voor haar ogen zwaaiende pik. Zo, dacht Sint, die lijkt een dikke donkere pik wel te kunnen waarderen. Ogen op steeltjes.

Piet had het ook in de gaten. Hij drukte zijn bekken naar voren.

“Doe maar, je mag de magische roe vasthouden.”

Ze deed het, sterker nog ze klampte hem vast alsof het een toegeworpen reddingsboei was.

“Ben je stout of zoet geweest,” vroeg Sint met zijn zwaarste basstem. Het was de rossige die antwoordde.

“Ze is stout geweest Sint. Ze heeft me bedonderd door weer met haar ex man naar bed te gaan.”

“Is dat zo?” Baste de Sint. “Piet, de roe.”

Piet hielp Corrie uit haar stoel en maakte haar hand los. “Draai je maar om en doe je nachthemd omhoog en je broekje omlaag.” Tot zijn verrassing deed ze het. Ze keerde zich om en deed haar onderbroek uit. Astrid hielp mee door het nachthemd van Corrie op te tillen en zo een paar forse billen met putjes te onthullen. Piet gebruikte zijn snikkel om op de billen van Corrie te kloppen. Nauwelijks een straf dacht Sint en zeker niet wat volgde. Piet was klaar met kloppen en haalde zijn pik een paar keer tussen haar benen en door haar bilspleet heen en weer.

“En jij? Vroeg Sint aan de rossige. “Hoe heet je en ben jij zoet of stout geweest?”

“Ik ben Astrid,” zei ze, “en ik ben heel zoet geweest.”

“Kom dan maar,” zei Piet haar zijn gezwollen pik voorhoudend. “Voor jou het zoet.”

Sint zag dat Astrid met een triomfantelijke blik naar Corrie keek, voordat ze haar mond wijd opensperde om de donkerpaarse eikel van Piet tussen haar lippen te nemen. Nu ik dacht Sint. Hij zette zijn mijter af en stond op om zijn mantel uit te trekken. De mijter zette hij naast zich op de bank en zijn mantel hing hij keurig over de rugleuning. Hij sjorde zijn albe en tabberd omhoog.

“Kijk,” zei hij tegen Corrie, “aanschouw de magie van de penis die niet buigt.” Hij schoof zijn mijter over zijn penis en liet los. Zijn stijve zakte nog geen millimeter.

“Kom maar,” wenkte hij, de mijter weer weg zettend,” probeer hem maar eens te buigen.”

De magie werkte, de stuurse boze vrouw van eerder die dag begon te giechelen en pakte zijn pik vast. Ze probeerde hem zonder succes te buigen, voordat ze er zachtjes aan begon te sjorren.

“Jij hebt ons uitgenodigd, ik vind dat jij mag kiezen. Wit of zwart?” Ze liet Sint los en draaide zich naar pijpende vriendin.

“Zwart en bovendien heb jij hem al schoon gelebberd.”

Ze trok haar nachthemd uit. Jammer, dacht Sint, die verlekkerd naar haar grote hangende borsten keek. Hij hield van gevuld. Het leek Astrid niet uit te maken of ze wilde haar teleurstelling aan haar vriendin niet tonen. Ze deed haar peignoir uit. Kleine borsten met roze knopjes, sproeten en een rossig verticaal streepje schaamhaar. Weer eens wat anders, dacht Sint, die ondanks zijn gevorderde leeftijd en rijke ervaring, met weinig roodharige gevreeën had.

“Gaat u maar zitten.” Oh, dacht Sint, ben ik nu weer u?

Ze kroop bij hem op schoot, ging omhoog en liet zich over het onbuigzame geval zakken. Voorzichtig begon ze te bewegen. Ze zuchtte van genot en keek over haar schouder naar haar vriendin die voorover gebogen door Piet van achteren genomen werd.

“Allemachtig Corrie, dit is lekker, zo’n geval dat niet meebuigt.”

Corrie, die zachtjes steunde bij iedere stoot van Piet, reageerde niet.

“Barst dan, wijf,” zei ze zachtjes al door wippend. Sint besloot haar te helpen. Hij pakte haar bij haar magere middel en tilde haar op en neer over zijn pik.

“Ja, ja, ja… ha… ja,” schreeuwde ze. “Doorgaan.” Alsof Sint wilde stoppen, geen witte haar op zijn hoofd die daaraan dacht. Ze had een lekkere natte en toch strakke kut en ze voerde hem mee naar de top. Ze krijste toen ze kwam en Sint drukte haar neer op zijn schoot om diep in haar zijn sperma te lozen.

Bijkomend zag hij hoe zijn maat Piet de stevige Corrie naar een hoogtepunt stootte. Ze had met haar handen steun gezocht op een salontafeltje en haar recht omlaag hangende grote borsten zwiepten heen en weer. Helaas kon hij zo niet zien hoe Piet, zijn dikke van haar vocht glanzende, leuter in en uit haar schoof. Piet grijnsde naar Sint toen Corrie kwam. Hij deed er een schepje bovenop en werkte zich in de kermende Corrie naar een orgasme.

Astrid bevrijdde zich door zich van Sint zijn pik te tillen.

“Goh, zei ze, hij is nog hard. Gebruik je een pilletje of zo?”

Sint schudde zijn hoofd. “Nee magie.”

Ze keek hem ongelovig aan.

“Als je dan toch de echte Sint wilt zijn, waarom heb je dan geen cadeautje meegebracht?”

Dat was een inkopper. Sint reikte naar zijn mantel. Zo kwam de surprise, die hij eerder die avond had willen geven, toch nog van pas. Ze keek verbaasd naar de dildo die hij te voorschijn haalde. Een dunne ook als but plug te gebruiken dildo, met een handsvat met de kop van de Kerstman.

“Zal ik,” vroeg Sint.

“Nee dank je. Dat is meer Corrie de’r ding. Die vrijt graag met iets in haar kont, vooral als het zwart is.”

Een kwartier, wat gesmoes in de keuken en een glas wijn later, bleken de dames wat met elkaar verzoend. De dildo werd opgepakt en de dames begonnen elkaar te kussen. Al kussend doopten ze de dildo in elkaars natte spleet totdat voordat Corrie vooroverboog. Met een geconcentreerde blik drukte Astrid heel langzaam de kerstman dildo in het kontgat van Corrie.

“Geil gezicht zo Cor met het koppie van de Kerstman er uit.”

Corrie kwam overeind en de dames begonnen elkaar staande gepassioneerd te kussen en te vingeren. Piet besloot mee te doen en ging achter Astrid staan. Door zijn knieën zakkend drukte hij zijn pik in haar, waarop Astrid de kus met Corrie verbrak en haar hoofd draaide om Piet te kussen.

“Zo,” zei ze even later tegen Corrie, “nu heb ik ook een zwarte leuter in me.”

Sint had het schouwspel vanaf de bank bekeken. Zijn rokken nog steeds omhoog en zijn pik stijf en trillend van geiligheid. Corrie kwam naar hem toe en hij doopte twee gehandschoende vingers in haar kut. Die is nat, dacht hij, dat vraagt om een standje met meer wrijving. Corrie wilde dat hij haar, net zoals Piet haar vriendin, van achteren zou nemen. Dat was weliswaar strak, maar Sint had geen zin om zo tegen de kop van de Kerstman aan te kijken. Zo kwam het dat Corrie met haar benen om Sint heen bij hem op schoot kwam zitten en zich vulde met de onbuigzame.

Lekkere glibberseks dacht Sint, die zijn zak en zijn bovenbenen nat voelde worden. Corrie deed het werk en Sint wijdde zijn handen aan haar grote tieten. Piet had de schrale Astrid omgedraaid en opgepakt om haar met zijn handen onder haar magere kont op zijn dikke knuppel te laten zakken. Zo staande neukte hij haar.

Het was vroeg in de ochtend toen Sint en Piet weer buiten op straat stonden. De dames hadden hen na een knuffel met de armen om elkaar heen uitgezwaaid. Sint constateerde dat wat er ook tussen die twee gebroed had, nu was opgelost. Hebben we toch nog magie, dacht hij.

Het was stil op straat, ze fluisterden.

“En?” Vroeg Piet.

“Ik denk niet dat we ze hebben kunnen overtuigen van onze echtheid, maar het was lekker zo. Weet je wat wel jammer is?”

“Ja,” zei Piet lachend. “Ik ken je streken. Je had die dildo liever andersom in haar gat gezien. Met de kop van de Kerstman naar binnen.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of rechtstreekse mail.



  • Reacties(0)