Verhalen voor de 4Fingers

Verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS.

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

De Kerstman

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers vr, december 22, 2017 12:24:42


De Kerstman

Tweede kerstdag ‘s morgens. Vermoeid na een slapeloze nacht werd Dolf het verhoorkamertje binnengeleid. Hetzelfde duo als van het eerdere verhoor de vorige dag wachtte hem op.

“U wilt nog steeds geen advocaat?”

“Nee, stelletje klootzakken. Ik ben onschuldig, ik ben er in geluisd”.

“Wilt u iets drinken?”

“Ja koffie, zwart”.

Terwijl de lange koffie ging halen, dwaalden zijn gedachten af naar hoe hij hier terecht gekomen was.

Een paar maanden terug was zijn tegenspoed begonnen. Zijn ontslag dreigde al een tijdje, er waren genoeg waarschuwingen en signalen geweest. Door zijn toegenomen alcoholconsumptie en de lucht er van tijdens werktijd verslechterde de relatie met zijn werkgever. Hij had redenen genoeg om te drinken. Suze had hem verlaten en de kinderen hadden haar kant gekozen. Het onverstandig belegde spaargeld en het gekloot op zijn werk werkten ook niet mee.

In oktober was hij het huis uit gegaan en het voelde als uitgezet zijn. ‘s avonds alleen op zijn flatje viel er weinig anders te doen dan te zuipen. Trompet spelen zat er na de tweede ruzie in de gehorige flat niet meer in. Kutburen. En waarom allemaal? Hij was vreemd gegaan. Een keertje maar, nou ja een paar keer, maar met de zelfde vrouw. Er stond pas nog een artikel in de krant, vijfentwintig procent van de Nederlanders gaat wel eens vreemd. Suze was vooral kwaad omdat het met een vriendin van haar was. Nou ja vriendin? Mooie vriendin, dat ze met hem naar bed ging.

Gelukkig had hij recht op een flinke vertrekpremie. Zo flink, dat hij besloot een paar maanden niets te doen. Een nieuwe rotbaan zoeken kon altijd nog. Achteraf gezien had hij dat beter wel kunnen doen. Het niets doen in de winter op die tering flat viel tegen en al snel sloeg de verveling toe. Om niet de hele dag te drinken stelde hij zich als regel ‘nooit voor drieën”. Dat lukte, maar met moeite.

De verveling werd zo groot dat hij af en toe door tijdschriften en folders bladerde en zo las hij over ‘Kerstman te huur’.

‘U bent hier op de juiste pagina voor een goede, vriendelijke, charmante en echte klassieke Kerstman!’

‘Kerstman zijn is meer dan een pak aan, een baard om, een hohoho roepen!

De Kerstman is een echte entertainer die een Kerstman is en niet speelt!’

Zijn trompet mee en Kerstman spelen, het leek hem wel wat. Zijn buikje groeide toch al door het nietsdoen en drinken, zo’n pak zou hem goed passen. Nog een beetje doordrinken dan werd zijn neus permanent rood. Hij was er voor geknipt.

Als Kerstman ging hij afstand nemen van zijn ouwe werk en routine. Hohoho! Lol trappen en af en toe een neutje tegen de kou. En over kou gesproken, wat leuke vrouwen met hun warme billen op schoot, dat zou hem wel uitkomen. De laatste seks was meer dan twee maanden terug. Het ging zo lekker, thuis zijn natje en zijn droogje en Anne als bonus. Als dat stomme wijf nu gewoon haar mond gehouden had, maar nee hoor. Nadat ze een ruzietje hadden gehad kreeg ze ineens spijt. Moest ze zo nodig hun relatie aan zijn vrouw opbiechten.

Takkewijf, zij was nota bene begonnen. Vier maanden terug op een tuinfeest bij haar thuis. Iedereen aan de hapjes en de drankjes in de tuin en hij was even naar binnen gelopen om wat biertjes te halen. Anne stond in de keuken iets klaar te maken en hij wilde met de biertjes in zijn handen achter haar langs. Per ongeluk schuurde hij toen langs haar billen. Ze had zich omgedraaid, “dat komt er van als je een buikje krijgt”.

Dat liet hij niet op zich zitten, “goed gereedschap hangt onder een afdak”.

“Oh ja?” Ze had haar hand uitgestoken en hem zachtjes in zijn ballen geknepen. Met in iedere hand drie flesjes kon hij niets terug doen. Rood aangelopen en met een opkomende erectie was hij naar buiten gelopen. De dag er na had hij haar gebeld, “ik wil revanche”.

Revanche had hij gekregen en steeds bij haar thuis. Met zijn goede gereedschap had hij haar twee maanden lang regelmatig geneukt. Omdat ze niet in haar echtelijk bed met hem wilde vrijen kreeg het vrijen een extra dimensie. Net als in het begin met Suze. Op de keukentafel, onder de douche, in een logeerbed en één keer, op een avond tijdens een feestje, in een fietsenschuurtje.

Tot het mis ging. En hij maar denken dat ze een geil loeder was, die overal voor in was. Ondanks het Christelijke visje dat zij en haar man achter op de gezinsauto hadden leek het wel of ze de Kamasutra wilde herschrijven. Overal voor in. Tot op een middag waarop ze samen een paar uur van hun werk verzuimden. Zij had hem gepijpt en toen wilde ze dat hij haar zou beffen. Wat hij precies gezegd had wist hij niet meer. Iets van. “Als je die lekkere geile Christelijke kut van je scheert dan ga ik je likken. Nu ben je vanonder net een kerel met een baard”.

Ze was kwaad geworden en had hem uitgescholden voor “asociale klootzak”. Omdat hij geen zin had om zijn neus in een natte bos haar te steken, kreeg ze last van haar geweten. Stomme trut.

Hij meldde zich aan als Kerstman en zo waar, hij werd aangenomen. Zijn eerste optreden was op een personeelsfeest. Geen alcohol, zo was hij vooraf geïnstrueerd. Dat lapte hij aan zijn bont gevoerde Kerstmanlaarzen. Het was nog een saai feest ook, met een optreden van een bekende Volendamse zanger. Alle vrouwelijke aandacht ging naar die verdomde palingboer en geen enkele vrouw wilde bij de Kerstman op schoot.

Zijn tweede optreden was bij de aankomst van een cruiseschip op de passenger terminal Amsterdam. Behalve twee ouwe Chinese of Japanse wijven liep iedereen langs hem heen. Selfies met oma’s daarvoor was hij hier niet aan begonnen. De rest van de passagiers stormden langs hem heen. Op weg naar de koffieshops en de hoeren. “Red light district turn left, marihua turn right,” riep hij balorig naar de laatste passagiers die hem passeerden. Als hij niet de volgende dag een optreden in een nieuw geopende hudson bay vestiging in het vooruitzicht had, dan was hij er mee gekapt.

De ochtend viel tegen, alleen maar pensionado’s en moeders met baby’s en peuters. Hij kreeg huilende en angstig kijkende peuters op schoot, maar geen jonge sappige moeders. Zelfs geen oma’s. De enige afwisseling kwam van twee stomme spijbelende pubermeiden. Ze hadden een tijdje staan kijken om moed te verzamelen en gefluisterd.

“Kerstman?”

“Hohoho, wat kan ik voor jullie doen?”

“Is het waar dat u net als de schotten geen onderbroek draagt?”

“Ja hoor, kijk maar”.

Ze renden lachend weg.

‘s Middags werd het beter. Hij scoorde drie moeders die voor een selfie bij de Kerstman op schoot gingen zitten. Van de drie was er een zeker de zonde waard. Hoezo zonde? Dacht hij later, ik ben nu godverdomme vrijgezel. Het was een Surinaamse met grote tieten en een stevige kont. Hij had de indruk dat ze expres lang prutste met de selfie en met haar billen op hem zat te draaien om hem op te geilen. Toen ze weg was kwam hij op een idee. Kaartjes laten maken. Kerstman te huur en zijn telefoonnummer. Dat diende dan gelijk twee doelen. Contact met interessante vrouwen en promotie. Waarom zou hij genoegen nemen met vierentwintig euro per uur en die kutorganisatie rijk over zijn rug laten worden? Het duurde nog een paar dagen tot het kerstmis was en misschien kon hij er een mooi slaatje uit slaan.

De volgende dag had hij weer dienst in het warenhuis. De ochtend was bijna een kopie van de vorige morgen. Behalve dan dat er nu een oude Indische dame op schoot wilde voor een selfie. Hij mocht haar wel en speelde mee. ‘s Middags kwamen er twee vriendinnen langs. Rond de veertig schatte hij hen. Een stevige forse blondine met dikke tieten en een kleine donkere, met zo te zien leuke punttietjes. Ze bleven staan en hij zag dat ze naar hem keken.

“Hohoho, selfie met de Kerstman jongedames?”

Ze wilden wel. Het werd een hele fotosessie. Foto met zijn drieën, foto ieder apart met de Kerstman en een foto van hem met de forse blonde op schoot. Als hij had mogen kiezen, dan liever de kleine donkere.

“Als jullie een Kerstman nodig hebben, dan ben ik er voor jullie”. Ze namen de kaartjes met een glimlach aan.

Tegen het eind van de middag voelde hij zijn telefoon trillen. Het was even rustig en hij haalde zijn telefoon te voorschijn.

“Dolf”.

Er klonk een vouwenstem. “Spreek ik met de Kerstman?”

“Hohoho, met Santa Claus”.

Het bleek de blonde van het tweetal van die middag. Hoe laat de Kerstman vrij was en of hij trek had in een borreltje?

Ja, en in neuken, dacht hij. Hij werd uitgenodigd op hun kamer in het Bastion hotel “en oh ja, wil je het Kerstmanpak meebrengen?”

Met het pak in een Aldi boodschappentas klopte hij op de deur van kamer 213. De kleine donkere deed open. “Oh, zie je er zo uit!”

Van de grote blonde kreeg hij een kus op zijn wang. Ongevraagd kreeg hij een glas Jägermeister aangereikt. “Tegen de kou”. De forse blonde stelde zich voor als Toos en de naar de kleine donkere wijzend, “dat is Kim”.

Terwijl de kleine nors toekeek, deed de blonde haar best voor een gesprek. Ze vroeg hem waarom hij Kerstman speelde. Hij vertelde dat hij tussen twee banen inzat en wat te doen wilde hebben.

En in contact wil komen met lekkere wijven zoals jij, dacht hij. Ze kletsten door over hoe het was om Kerstman te zijn en of hij zo leuke dingen beleefde. De kleine donkere bleef zwijgen en haar enige bijdrage was het nog eens volschenken van zijn glas. Nadat hij zijn tweede borrel achterovergeslagen had vertelde de blonde dat zij zich ook wel eens Kerstman wilde voelen.

“Dan trek je toch mijn pak aan”.

Om het pak te passen kleedde de blonde zich zonder schroom tot op haar ondergoed uit. Ze droeg een gewone maar goed gevulde bh. Dat was niet wat zijn aandacht trok, dat was haar string. Suze droeg nooit strings en takkenwijf Anne had altijd degelijke onderbroeken aan. Om het pak uit de tas te halen had Toos zich met haar billen naar hem toe voorover gebukt. Flinke billen en daartussen zag hij wat schaamharen uit haar string krullen. Toos met een harige doos.

Hij wilde overeind uit zijn stoel komen. Dat werd verhinderd door twee handen die op zijn schouders drukten. Chagrijnige Kim was achter hem gaan staan en ze siste met een venijnige stem in zijn oor, “zitten blijven”.

Het pak paste Toos. Ze liep een showrondje door de kamer en verdween toen in de badkamer om voor de spiegel de baard te schikken.

“Hohoho,” zei ze, de kamer weer inlopend.

“Meisje wil jij even bij de Kerstman op schoot?” Ze ging op het bed zitten en Kim kroop bij haar op schoot. Daarna ik? Dacht hij hopend op een trio. Een trio, dat had hij nog nooit gehad, goddomme wat een geluk. De gedachte aan wat kon volgen maakte dat hij met een knoeperd van een erectie toekeek. Kim kuste de Kerstman op de bebaarde lippen. “gadver,” zei ze en ze trok de baard omlaag.

Hij keek toe hoe de twee vrouwen elkaar tongden en vroeg zich af wanneer hij mee kon doen. Ondertussen nam hij een voorschot door alvast door zijn broek heen zijn pik te kneden. Hij zag hoe Toos langs het hoofd van Kim naar hem keek. Knipoogde ze naar hem? De dames verbraken hun kus en stonden op. En ik dan? Dacht hij.

Toos begon het pak weer uit te trekken en ze deed het alsof het een striptease was. Toen ze weer in haar ondergoed stond keek ze hem lachend aan. Ze keerde hem haar rug toe en stroopte haar string omlaag. Met haar billen naar hem toe bukte ze zich en ze plaatste haar handen op het bed. “Kom maar,” zei ze over haar schouder. Dat ze haar bh aanhield had hij niet eens inde gaten, zijn blik was gefixeerd op de tussen haar benen lokkende behaarde pruim. Hij maakte zijn riem los en ritste zijn gulp open. Met zijn broek en onderbroek op zijn enkels hopte hij naar haar toe.

“Ho stop even,” hoorde hij”. Kim tikte hem op zijn schouder en toonde hem een condoom en een tube. “Condoom om je pik en de punt goed insmeren,” commandeerde ze.

“Shit,” dacht hij en dat bleek een voorspelling.

Onder het toeziend oog van Kim prutste hij met condoom. Verdomme, dacht hij, rubber! Dat heb ik in twintig jaar niet meer gebruikt. “Easy glide,” las hij op de tube. Glijmiddel? Hij wreef wat van het spul over het condoom.

“Meer op het puntje,” klonk het.

Terwijl hij verder naar voren hupte pakte Kim zijn pik vast. Dat was het moment waarop hij doorkreeg wat er van hem verwacht werd. En dat was niet in haar lokkende harige natte spleet. Kim stuurde zijn pik naar het sterretje van Toos. Suze had anale seks altijd afgewezen en bij Anne was hij nog te druk geweest met het vullen van haar andere openingen. Met zijn pik door Kim keurig voorgaats gericht gleed hij na wat persen naar binnen. Het voelde... anders, maar wel lekker. Terwijl hij voorzichtig verkennend in haar poepertje heen en weer ging, was Kim op het bed gaan zitten. Ze zat dicht bij Toos en opeens voelde hij dat zijn heen en weer slingerende ballen iets raakten. Het was de hand van Kim en het ging niet om zijn ballen. Kim was Toos aan het vingeren. Ondanks dat het geen trio was met hem als middelpunt vond hij het een geil gedoe. Hij vond het jammer dat hij niet kon zien hoe de vingers van Kim in de doos van Toos van zaten. Die twee hebben dat vast vaker gedaan, dacht hij. Om Toos hoefde hij zich dus niet te bekommeren, gewoon rammen en spuiten. Na de zaadlozing in het condoom vroeg hij zich af hoe het gevoeld zou hebben, als hij met de blanke sabel zijn kwakkie in haar darm had kunnen lozen. Na het klaarkomen was, hield hij zijn pik in haar in haar reet. Hij wilde ervaren hoe het in daar voelde als ze klaar kwam. Dat voelde prima, zo goed dat zijn slap wordende pik weer hard werd. Jammer dat ze overeind kwam en hem wegduwde. De chagrijnige kop van Kim ontmoedigde hem om een vervolg voor te stellen. Het gevulde stinkende condoom liet hij op de grond vallen, dat mochten zij opruimen.

De dames leken daarna in eens haast te hebben. Er werd snel aangekleed en er werd hem geen nieuw glaasje aangeboden. Demonstratief de laatste druppel uit zijn glas likken vermurwde ze niet. Gelukkig vroegen ze bij het afscheid of hij de volgende dag zin in een feestje had.

Ja, dat had hij.

“Of hij dan vroeg om vier uur wilde komen, met pak?”

Dat kwam niet goed uit, hij werd geacht tot vier uur in het warenhuis te blijven. Hij dacht na, stel dat hij de kans kreeg om Kim te neuken. Die kleine palen en als ze dan bijna kwam ophouden en het chagrijnige kreng laten smeken, “toe ga door, alsjeblieft stoot door”. Hij besloot stiekem eerder weg te gaan.

Iets over vieren de volgende dag klopte hij op de kamerdeur. Hij kreeg een vluchtige kus op zijn mond van Toos en Kim negeerde hem. Dat verandert straks nog wel kreng, dacht hij. Hij werd uitgenodigd om op het bed te gaan zitten en er stonden drie gevulde glazen klaar. Een kleurrijk drankje, een soort cocktail vermoedde hij. Niet zijn favoriete drank, maar alcohol is alcohol besloot hij. Kim reikte hem een glas aan. Vooruitgang, dacht hij. Hij nam een paar flinke slokken, want des te eerder kon de actie beginnen. De dames kletsten en hij wilde wat terugzeggen. Verrekt, dacht hij nog, dat gaat moeilijk. Hij voelde zich draaierig worden en... Hij werd wakker met een rotsmaak in zijn mond en een bonkende koppijn.

Gedesoriënteerd keek hij om zich heen en heel langzaam begon het te dagen. De hotelkamer van die twee wijven. Waar waren ze? Voorzichtig kwam hij overeind, op zoek naar zijn telefoon in zijn jaszak. Tering, acht uur! Wat was er gebeurd? De wijven waren er niet meer en ook zag hij geen kleren, geen bagage, niets. Zijn Kerstmanpak was weg en toen hij in zijn jaszakken zocht zijn autosleutels ook. Godverdomse klerewijven. Gelukkig hadden ze zijn portemonnee niet meegenomen en kon hij een taxi naar huis nemen. Pal voor het flatgebouw, op een plaats met een parkeerverbod, stond zijn auto met een bon onder de ruitenwisser. Hij probeerde het portier, niet op slot. De sleutels zaten in het contact en op de achterbank stond de tas met zijn Kerstmanpak. Hij verzette de auto en ging naar binnen, op weg naar een flinke dosis paracetamol. Aangifte doen? Hij dacht er over na, maar aangifte waarvan?

De volgende dag hoorde hij op Amsterdamfm een bericht over een gewapende overval op een postnl afhaalpunt. De dader was verkleed geweest als Kerstman. Zo iets zou ik ook kunnen doen, dacht hij. De verslaggever vervolgde dat er veel pakketjes geopend waren, maar dat er slechts een paar pakketten miste. De politie... Hij zocht een andere zender op, met muziek.

Vier dagen later, eerste kerstdagen hij kon uitslapen. Hij lag in bed na te doezelen. Het Kerstmanpak hoefde hij pas ‘s middags weer aan. De gedachte aan die rotwijven kwam terug. Ze hadden hem genaaid, maar hij had toch maar mooi die Toos in haar reet geneukt. De gedachte daaraan deed zijn pik groeien. Rukken, douchen en dan ontbijten besloot hij.

Hij was net lekker op dreef, nog even sjorren en…, trrringgg, de bel. Barst maar, dacht hij en hij rukte verder. Verdomme, weer de bel, welke klootzak? Er werd op de deur gebonsd, ‘politie open maken’.

Zijn pik was nog nooit zo snel gekrompen. Hij moest zich godbetert onder toezicht aankleden. De hufters hadden een huiszoekingsbevel en ook zijn auto werd meegenomen.

Een uur later zat hij in een verhoorkamer. Hij werd verdacht van de gewapende overval op het postnl afhaalpunt. Of hij wilde uitleggen waar hij op het moment van de overval was?

“In het verdomme Bastionhotel, verdoofd op bed”.

Ze geloofden hem niet. Zijn auto was net voor en net na de overval door camera’s dicht bij de plaats van de overval gefilmd. “kon hij dat verklaren?”

“Ja, de wijven, die zijn sleutels gepikt hadden”.

Ze bleven maar drammen over het wapen, hoe hij er aan gekomen was en waar het nu was. Wist hij veel.

En dan dat gezeik over die klote pakjes. “waarom er maar twee pakjes meegenomen waren en waarom juist die twee?

“Zoek die kutwijven op en vraag het aan hen”.

Hij kreeg te horen dat hij, hangende verder onderzoek, in verzekering werd gesteld.

Het tweede verhoor was een kopie van het eerste. Ze geloofden zijn verhaal niet. Op zijn verweer, dat hij te zien zou zijn op de beelden van de bewakingscamera’s bij het Bastionhotel, gingen ze niet in. Ook zijn verhaal over de taxirit, “met een dikke chauffeur, Marokkaan, Turk of zo iets, geloofden ze niet.

Die volgende middag werd hij opnieuw opgehaald en naar een verhoorkamer gebracht. Weer de lange rechercheur en nu met een vrouw met een dikke reet. Inspecteur Vriezema en onderzoeksleider, zo stelde ze zich voor. Ze legde uit dat hij in verzekering gesteld werd en wat dat inhield. Hij schold haar uit voor “takkenwijf” en hij vroeg haar “of ze bij de recherche zat omdat haar dikke kont niet meer in een uniformbroek paste”. Tot zijn plezier zag hij haar rood van kwaadheid worden.

Kerstmis was al lang en breed voorbij toen hij weer naar een kamertje met de lange en de kont werd gebracht.

“U hangt mijnheer,” zei ze met een triomfantelijke grijns.

In ambtenarentaal begon ze uit te leggen waarom dat was. Op de plaats delict was sporenmateriaal gevonden, dat van hem afkomstig was. Echte haren en baardharen, identiek met die van zijn Kerstmanbaard. Hij keek haar ongelovig met open mond aan.

Ze had er duidelijk plezier in. “en dan waren er ook nog sporen van lichaamssappen”.

“Heee?”

Ze begon te lachen. “weet je hoe ze je hier op het bureau noemen?”

Hij schudde ‘nee’.

“De rukkende rover. We vonden spermasporen op de pakjes. Over twee dagen krijgen we de uitslag van de DNA-test.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



KOUDE CONCEPTIE

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 21, 2017 14:22:07

KOUDE CONCEPTIE

Ik ben van 20 oktober 1963, een datum als alle anderen. Geen datum die in de geschiedenis boekjes is gekomen of in het collectieve geheugen is blijven hangen. Van mijn ouders hoorde ik ooit dat het een natte winderige herfstdag was. Over het weer op de dag van mijn conceptie hebben ze, behalve indirect, nooit iets verteld.

In 1985 belde ik trots naar huis. Ik had me ingeschreven voor de Elfstedentocht die twee dagen later op 21 februari gehouden ging worden en dat wilde ik delen. Mijn moeder vertelde daarop dat ze in 1963 in Bartlehiem bij een oom van mijn vader naar de tocht hadden gekeken. Vervolgend met dat het zo jammer was dat de boerderij van oom Bertus niet meer in de familie was, anders konden ze er weer heen om me aan te moedigen. Ik hoorde op de achtergrond mijn vader, die ook naar de telefoon gekomen was, lachen. Door dat lachen is de opmerking me waarschijnlijk bijgebleven. Zomaar lachen, dat was niets voor mijn vader. Een rustige sterke man, maar zeker geen lachebek.

Als schaatsliefhebber zijn de datums van de laatste Elfstedentochten in mijn geheugen gegrift. Ook die van 1963, hoewel ik toen nog geboren moest worden. 18 januari 1963, de barste tocht ooit. Verreden in een Siberisch landschap, met een loeiharde harde noordooster wind, stuifsneeuw en bijtende kou van achttien graden onder nul. De tochten daarna reed ik mee en die tochten waren met die van 1953 vergeleken een makkie.

Hoewel mijn beide ouders schaatsliefhebbers waren, was dat in ons ouderlijk huis niet terug te zien. Op een ingelijste foto na. Zo lang ik me herinnerde hing er boven de eettafel een ingelijste foto van het bruggetje bij Bartlehiem. De brug in een ijzig landschap met wat supporters er op en twee schaatsers onder de brug. De foto hing daar zo lang ik me kon herinneren. De foto aan de muur was voor mij als kind vanzelfsprekend en ik vroeg me nooit af waarom ze die foto aan de muur hadden hangen. Na het overlijden van onze ouders gunde mijn zus me de foto en kreeg de foto een ereplaats in mijn werkkamer.

In januari 2013 was er een uitzending van "Andere tijden sport" met beelden van de tocht van vijftig jaar eerder. Uiteraard keek ik en ik las alle artikelen en verhalen die naar aanleiding van de tocht van vijftig jaar terug verschenen.

Er was één artikel, dat me aan denken en rekenen zette. Er stond een stukje in uit een interview, dat na de tocht van 1997 was gehouden met de reporter die in 1963 vanuit Bartlehiem verslag had gedaan. In 1997 had ik te midden van het vele materiaal dat er over de tocht gepubliceerd werd het interview gemist. Een interview met de legendarische sportverslaggever Arie Kleywegt, die het volgende verhaal vertelde:

"In 1963 waagde de toen nog prille televisie zich voor het eerst aan rechtstreekse beelden van de Tocht der tochten, en ik was daarbij op het ijs van Bartlehiem de commentator. Grauwer, guurder en onaangenamer heb ik het daarna in mijn leven niet meer gehad. In mijn herinnering was er in dat godverlaten oord bijna geen sterveling te bekennen, en waren slechts wij, die paar televisiemensen en wat bewoners, de getuigen van de doorkomst van dat handjevol overgebleven dapperen. We stonden in de tuin van een grimmige boerderij. De boer was gastvrij en voorzag ons regelmatig van warme dranken.

Om een beter uitzicht te hebben, besteeg ik op aanraden van de boer ‘s middags de trap naar de bovenverdieping. De kamer aan de voorzijde had twee smalle ramen, ieder slechts ruimte biedend aan één persoon. Bij het rechterraam stonden al een vrouw en een man. Hij stond achter haar, en keek over haar schouder mee naar het tafereel beneden op het ijs, waar af en toe wat schaarse verkleumde rijders passeerden.

Terwijl ik mij naar het andere raam wilde spoedden, viel mij plotseling op dat de kleding van het tweetal gedeeltelijk rond hun enkels lag, en drong het tot mij door dat het paar zich in de beslissende fase van een krachtige copulatie bevond. Ik heb me toen maar omgedraaid en ben stilletjes naar beneden gegaan."

Ik las het artikel en begon te lachen, wat een verhaal. Mijn lachen stopte toen ik aan het verhaal van mijn ouders dacht. Ik begon te rekenen en wat ik begon te vermoeden klopte. Ik ben bijna op de dag af negen maanden na de roemruchte tocht geboren. De boerderij van pake Bertus, zoals wij hem noemden, herinnerde ik me vaag. Als kinderen waren we er op bezoek geweest, tot we op mijn achtste verhuisden. Pa was als predikant in Oude Tonge beroepen en we vertrokken van Bergum naar Goeree. Goeree was toen nog een eiland en ver van Friesland. Ik herinnerde me dat ik als kind kwaad over de verhuizing was. In mijn herinnering zijn we na de verhuizing niet meer bij pake Bertus op bezoek geweest. Wel herinnerde ik me als tiener zijn begrafenis in Leeuwarden met pa als voorganger.

Ik probeerde om me de boerderij voor de geest te halen. Teruggaand in mijn herinnering zag ik het water van de Dokkumer Ee voor me, met snaterende eenden, bomen rond de boerderij en natuurlijk de dieren. De koeienstal, de kippen en de trekker, waar ik op mocht zitten. Het lukte me niet om me de indeling van het huis of de gevel te herinneren. Stom, dacht ik, al die keren dat ik later schaatsend of op de racefiets langs Bartlehiem kwam, had ik alleen oog voor het ijs of de weg en mijn voorgangers gehad.

Ik besloot mijn zus An te bellen. An is twee jaar ouder en wist mogelijk meer.

Ik vertelde An van mijn vermoeden over het moment en de plaats waarop ik verwekt was. Ze was even stil en toen begon ze te schateren.

“Mem en heit op zijn hondjes voor het raam?” Ze viel weer even stil en vervolgde toen. “Weet je, van mem kan ik me het nog voorstellen. Mem had altijd iets avontuurlijks en ondeugends in zich, maar heit? Het was een lieve man, maar zo preuts als wat.”

“Ik ben een mens en niets menselijks is mij vreemd”, citeerde ze met lachende stem. “Lees me dat interview nog eens voor.”

Ik las en toen ik klaar was wachtte ik op haar reactie. Ik kon haar bijna horen denken.

“Het zou kunnen. Ik herinner me dat ‘s winters als het blad van de bomen was, je vanaf boven goed zicht had op het water, daar waar de Finkumervaart en de vaart naar Aldtsjerk op de Dokkumer Ee uitkomen. En als ik het me goed herinner waren het smalle ramen”. We praatten verder en eindigden giechelend over onze ouders. An had nog een goed advies.

“Je zit zo veel op de fiets. Ga een tocht in Friesland maken en ga in Bartlehiem kijken.”

Het was voorjaar voordat ik er toe kwam om haar advies op te volgen. Ik besloot zonder fietsmaten alleen naar Friesland te gaan. In gedachten zag ik mijn queeste als een bedevaart. Een bedevaart zo veel mogelijk langs de route van de Elfstedentocht naar Bartlehiem, de plaats van mijn conceptie. Van de juistheid van die conclusie was ik inmiddels overtuigd.

Over de afsluitdijk reed ik Friesland binnen. Hoewel ik vanaf mijn achtste op Goeree gewoond heb, voelt het binnenrijden van Friesland altijd als thuiskomen. Vreemd dacht ik, voor iemand die het Fries wel verstaat, maar niet spreekt en die zich alleen maar flarden uit zijn vroegste jeugd herinnert.

Met in gedachte de bedevaart parkeerde ik de auto in Witmarsum langs het water van de Elfstedentocht. Vanuit Witmarsum had ik een route uitgezet die de officiële route over het ijs zo veel mogelijk volgde. Het was een warme dag en met een Zuidwestenwind grotendeels in de rug bleef het Elfstedentocht gevoel van kou en afzien uit. Het deel van de tocht over de Blikvaart bij Sint Annaparochie in Noord Friesland is vaak omschreven als de hel van het Noorden. Een bittere koude Oostenwind tegen en slecht ijs. Op die warme dag met de wind in de rug en goed asfalt, was het een plezierrit.

Nog geen twee uur na mijn vertrek stopte ik, met een keurig gemiddelde, bij het beroemde bruggetje over de Finkumervaart bij Bartlehiem. Het was een lome warme zaterdagmiddag. Er klonk wat geroezemoes uit tuinen en ik rook de geur van een barbecue. Eenden in het water en op de kant, maar het was denk ik te warm om te snateren. Er kwam een jacht langs en schuin aan de overkant zag ik door de bomen het huis, dat volgens mij, de boerderij van pake Bertus geweest moest zijn. Het huis was duidelijk niet meer in gebruik als boerderij, het zag er meer als een fraai buitenhuis uit. In de naar het water gekeerde voorgevel zag ik op de verdieping twee hoge smalle ramen. Het rechter raam binnen, dat is het linker raam van buiten. Het raam zag er uit als alle andere ramen.

Ik moest naar de overkant. Terug op de fiets trapte ik over het fietspad langs de Ee naar de brug bij Birdaard. Ik voelde me net als het weer, zonnig. Genietend van de omgeving en enthousiast zwaaiend naar de opvarenden van passerende boten. Over de brug, aan de overkant langs het water terugfietsend betrapte ik me er op dat ik langzamer begon te fietsen. Wilde ik onbewust het moment van aankomst en een mogelijke teleurstelling uitstellen? Vreemd was dat ik me op dat moment pas realiseerde, dat ik weliswaar besloten had om naar Friesland te gaan en de boerderij van dichtbij te bekijken, maar me geen moment had afgevraagd wat ik daarna ging doen. Voor de deur staan en een foto nemen voor An en mezelf en dan het rondje Friesland afmaken?

Niet veel later stopte ik bij de voormalige boerderij. Met mijn fiets aan de hand liep ik verder. Ik tuurde over de heg en zag een goed onderhouden tuin en de tot luxe woning verbouwde boerderij. Ik keek omhoog naar de twee ramen en vroeg me af hoe het er vanaf het ijs uitgezien zou hebben. Zou het zichtbaar geweest zijn, die twee copulerende mensen achter het glas. De ramen waren hoog met zo op het oog een lage borstwering. Het lukte me niet om mijn moeder in zo’n situatie voor te stellen. En dan mijn vader, al stotend en over de schouder van mijn moeder naar buiten naar het gebeuren op het ijs kijkend. Het in mijn hoofd gevormde beeld wilde niet beklijven. Dat was het moment dat ik in mijn gedachten gestoord werd door een vrouwenstem.

“Mijnheer, kan ik u ergens mee helpen?”

Achter de heg zag ik een vrouw staan. Later bleek dat ze gebukt in de tuin aan het werk was geweest. ‘s Avonds in de auto op de terugweg naar Ouddorp vroeg ik me af waar mijn uitgebreide reactie op haar beleefdheidsvraag vandaan kwam. Ik ben niet zo van de spontane contacten en uitgebreide verklaringen. Mijn ex had me regelmatig en veelal terecht verweten dat ik nors en lomp was. Was het mijn nieuwsgierigheid, was het haar vriendelijke stem of haar uitstraling?

Ik antwoordde, “ja graag, hebt u een ogenblik?”

Zonder haar reactie af te wachten stak ik over de heg mijn hand uit. “Bertus Gerritsma.”

“Christina Dekker,” zei ze me verbaasd aankijkend. Ze veegde haar handen aan haar broek af, voordat ze me een hand gaf.

“Tuingrond,” zei ze.

Ik begon mijn verhaal te vertellen. Over pake Bertus die hier gewoond had, de tocht van 1963 en mijn ouders die hier naar de tocht hadden gekeken.

Dat was het moment dat haar ogen begonnen te twinkelen en er een lach op haar gezicht verscheen. Ze viel me in de rede.

“Hoe oud bent u?”

“Vijftig,” antwoordde ik.

“Dan klopt het.” Zei ze zonder verdere uitleg. Ze vroeg of ik iets te drinken wilde hebben. Dat wilde ik en ze nodigde me uit om mee naar binnen te gaan. Ik liep om naar het tuinhek, zette mijn fiets tegen een struik en hobbelend op mijn fietsschoenen volgde ik haar. Achter haar lopend realiseerde ik me dat ik haar nauwelijks opgenomen had. Ergens in de veertig schatte ik. Donkerblond lang haar in een vlecht en blauwe ogen. Ik bekeek haar achterzijde. Slank, maar dan wel met heupen en billen. Ze droeg een verwassen T-shirt en een oude, net onder de knieën afgeknipte spijkerbroek. De broek spande om haar billen en dijen en daaronder zag ik een paar gespierde kuiten. Lekkere kont, dacht ik. In de staart zag ik wat grijs glinsteren. Binnen gekomen keek ik nieuwsgierig rond, helaas was er niets dat mijn herinnering op gang bracht. Ze nam me mee naar een grote woonkeuken en bood me een stoel aan. Terwijl ze een pak sap uit de koelkast haalde nam ik haar verder op. Tweede helft veertig stelde ik mijn eerdere schatting bij. Niet uitgesproken knap en met kleine borsten en vrij brede heupen geen fotomodellen figuur. Ze had daarentegen andere kwaliteiten. Ze was op een zelfverzekerde wijze enthousiast en sprankelend. Ik kwam tot de conclusie dat ik haar heel aantrekkelijke vond. Toen ze een ingeschonken glas sap voor me neerzette viel me op dat ze geen bh droeg. Ik zag geen bandjes en haar tepels drukten tegen de stof van haar shirt. Met zelf ook een glas nam ze tegenover me plaats aan de keukentafel. Ze keek me glimlachend aan en zei.

“Ik denk dat ik al weet waarom u komt. Ik woon hier pas vier jaar, maar toen ik hier kwam wonen vertelden de buren me over de geschiedenis van het huis en de buurman liet me een stukje lezen uit een krantenartikel dat hij had bewaard. Het was een interview met een bekende sportverslaggever van vroeger, eh...”

“Arie Keywegt”, vulde ik aan.

“Ja die. En u bent dus…?”

“Het vermoedelijk resultaat van wat afleiding tijdens het schaatsen kijken,” zei ik lachend. Ze lachte met me mee.

“Er was toen vast nog geen verwarming op de slaapkamers, misschien wilden ze warm blijven,” opperde ze.

We raakten in een geanimeerd gesprek over sport, werk en onze levens. Hoe ik als Fries op Goeree terecht was gekomen en hoe zij als Brabantse in Friesland. Een tweede glas sap sloeg ik niet af. Ik genoot van haar gezelschap en mijn rondje Friesland kon ingekort worden. Na het tweede glas vroeg ze me of ik de kamer boven wilde zien. En of ik dat wilde. Ik volgde haar naar boven. In die tijd was een foute opmerking van Berlusconi over het achterste van Merkel veel in de publiciteit. Op de trap naar de billen van mijn gastvrouw kijkend, dacht ik in een variatie op de Berlusconi opmerking, wat een lekkere neukbare kont. De kamer bleek haar slaapkamer te zijn. Tweepersoons bed, vrouwelijke inrichting en geen mannenspullen te zien. Ik liep naar een van de ramen en keek naar buiten. Riant uitzicht op de Dokkumer Ee en de kruising. Ze was zelf naar het andere raam gelopen.

“Ik denk dat het dit raam geweest moet zijn. Voor het raam waar jij nu staat stond een boom, die heb ik drie jaar terug weg laten halen.”

Ik ging achter haar staan en keek over haar schouder naar buiten. Over wat daarna gebeurde bestaan twee versies. Ik ben er van overtuigd dat mijn versie de juiste is: Terwijl ik achter haar stond drukte zij met haar billen tegen mijn kruis aan. In mijn herinnering ben ik uit beleefdheid nog iets achteruit gegaan en heb ik een verontschuldiging geuit. Ik kan het me nog zo voor de geest halen, hoe ze daarna voorover boog en haar billen nog verder naar achteren drukte. Het maakt ook eigenlijk niet uit wie er begon. Het resultaat van het gezamenlijk naar buiten kijken was dat mijn kruis tegen haar billen drukte en ik een stijve kreeg. We zijn het er wel over eens dat die opdringerige (zoals zij het noemt) stijve voor haar voelbaar was en dat ze daarom met haar billen begon te bewegen. Dat bewegen gaf mij de moed om mijn armen om haar heen te slaan, een vrouw die ik nog geen uur kende en haar borsten vast te pakken. Na een tijdje maakte ze zich los en draaide ze zich om me te kussen.

“Ik stink van het fietsen,” zei ik nog.

“En ik van het werken in de tuin, eerlijk zweet ruikt niet vies.”

Ik schoof haar hemd omhoog om haar borsten te zien en te liefkozen. Eerst met mijn handen en toen bukte ik me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen. Christina taste in het kruis van mijn wielerbroek. De dikke zeem moet haar teleurgesteld hebben, want ze begon tevergeefs aan mijn broek te sjorren om die omlaag te trekken. Dat wordt niets zo, dacht ik en ik onderbrak het liefkozen om mijn shirt uit te trekken en de hinderlijke galgen van de broek van mijn schouders te trekken. Ze hielp me uit mijn broek om vervolgens mijn stijve vast te pakken en zachtjes te kneden. Ik trok haar hemd over haar hoofd en maakte haar broek los. Ze kuste me weer en terwijl zij me zachtjes begon af te trekken stak ik mijn hand in haar broek en haar slip. Vochtig en behaard. Ze liet me los om zelf haar broek en slipje uit te trekken. Toen ik haar weer in mijn armen wilde nemen, zei ze.

“Wacht even, voordat het te laat is.” Ze liet me staan en liep de kamer uit. Ik keek haar verdwijnende lekkere blote billen na en vroeg me af wat ze ging doen. Ze kwam terug met een condoom en ze stond er op om die zelf over mijn pik te rollen. Mijn verwachting om op het bed te eindigen kwam niet uit, ze trok me mee naar het raam. Maanden later deed ze me na een gezellige avond een bekentenis.

“Weet je, nadat de buurman me dat artikel liet lezen, heb ik me steeds afgevraagd hoe het zou zijn om voor het raam te vrijen.”

Ze ging voor het raam staan en leunde met haar handen op de vensterbank. Met haar billen uitnodigend naar achteren gestoken zei ze.

“Kom, maar doe het alsjeblieft rustig. Ik heb al lang niet meer gevreeën.” Met mijn pik in mijn hand bewoog ik mijn eikel over haar schaamlippen. Ik hoorde haar zachtjes zuchten en ze duwde haar billen verder naar me toe. Met mijn nat gemaakte eikel tegen haar spleetje drukte ik zachtjes. Het werkte prima, mijn pik vond zijn weg naar binnen en heel rustig begon ik te bewegen. Eerst met alleen mijn eikel in haar en daarna langzaam verder. Het initiatief om mijn pik helemaal in haar schoot op te nemen kwam van haar. Ze stootte ongeduldig naar achteren, zodat ik over de volle lengte in haar kwam. Voor mij was dat het teken om harder te gaan stoten. Ik deed dat met haar borsten in mijn handen. Zij zei lang niet meer gevreeën te hebben, voor mij was het weken geleden. Dat en de geile situatie maakten dat ik op springen stond. Ik wilde niet voor haar klaarkomen en gelukkig werd ik geholpen. Er kwamen schepen langs, een heel konvooi. Er was zeker ergens een brug opengegaan. Over haar schouder keek ik naar de schepen en dacht, als ze omhoog kijken dan zien ze ons. Stel dat ze zwaaien, zwaai ik dan terug? Het hielp om het klaarkomen uit te stellen. Christina bleek geen schreeuwer maar een grommer. Toen ze grommend klaarkwam hield ik stil om haar orgasme om mijn pik te voelen. Door de heerlijke massage stond ik opnieuw op springen. Het was Christina die vanuit haar heupen de beweging weer op gang bracht. Ik gaf een paar tegenstoten en toen kon ik het niet meer houden. Jammer van het condoom dacht ik nog, gelukkig hebben Heit en Mem het zonder gedaan. Terwijl Christina kreunde stroomde ik leeg.

Achteraf heb ik nagedacht over hoe het daarna ging. Na een zogenaamde “one night stand” of seks met bijna onbekende vrouwen had ik me vaak ongemakkelijk gevoeld. Soms ook merkte ik aan mijn sekspartners dat ze na afloop met de situatie verlegen waren. In een extreem geval had ik na geweldige seks meegemaakt dat mijn sekspartner zei.

“Het was lekker, bedankt. Nu mag je wel weer oprotten.” Nog net niet de vrouwtjesspin die na afloop het mannetje verorbert.

Niets van dat alles met Christina. Alsof we al jaren met elkaar vreeën gingen we boven op haar dekbed liggen knuffelen en we doezelden bijna weg. Een toeterend geluid van buiten deed me opschrikken. Feestvierders op het water. Christina maakte zich los uit onze zweterige omhelzing.

“Kom we gaan douchen.” Niet, “wil je douchen?” Voor haar was het vanzelfsprekend om samen onder de douche te gaan en ik zei geen nee. Even later stonden we samen onder de straal en begon ik haar in te zepen. Met extra aandacht voor borst, buik en billen. Aandacht die mijn pik deed ontwaken. Hij richtte zich op en tegen de tijd dat ik haar billen voor de tweede keer inzeepte was hij weer helemaal arbeidsgeschikt. Christina had het ontwaken met belangstelling gevolgd. Ze pakte hem vast en zei, “nu ik,” haar andere hand uitstekend om de shampoo over te nemen. Ze zeepte mijn edele delen goed in.

“Zo in gestrekte toestand, blijft er geen vuil in plooitjes zitten.”

Ook de rest van mijn lichaam kreeg voldoende aandacht, waarbij ze opvallend lang met mijn billen bezig was.

“Lekker kontje,” zei ze. Ik bleek niet alleen in mijn billenliefde. Ze draaide de kraan dicht. Afdrogen dacht ik en ik keek rond naar een handdoek. Christina had een verrassing in petto, ze pakte mijn pik vast en sprak hem toe.

“Zo dus jij hebt mij zo lekker verwend.” Ze bukte zich en sloot haar lippen om mijn eikel. Ja! Dacht ik, nu verder. Ze liet het helaas bij wat spelen met haar tong om mijn eikel.

Het elkaar afdrogen was een nieuw feest. Eenmaal afgedroogd liepen we hand in hand terug naar haar slaapkamer en haar bed. Ze ging wijdbeens op haar rug liggen en ik kroop tussen haar benen. He, dacht ik nog, geen condoom? In antwoord op mijn vraag antwoordde ze.

“Kom zo maar in me, ik vertrouw je.” Dat deed ik en het voelde lekker... vertrouwd. Ze liet me zachtjes grommend begaan tot ze op het randje van een orgasme zat en toen begon ze met haar bekken omhoog te stoten. Op mijn handen en tenen steunend tilde ik mijn gewicht van haar af en ontstond er bewegingsruimte. Ze benutte die ruimte ten volle door haar bekken op en neer te stoten. Het leverde een geweldige pik-strelende massage op. Zorgzaam lette zij nu op mij, ze zag mijn vertrokken gezicht en kreunde “spuit maar, dan gaan we samen.”

Terwijl we nagenietend naast elkaar lagen streek ze met haar wijsvinger wat gelekt vocht met zaad van haar dij. Ze keek er naar en smeerde het toen in mijn schaamhaar.

“Zo, dat is een goede reden om nog eens samen te douchen.”

We douchten en daarna liet ze me het huis zien. Zij en haar ex hadden het gekocht, nadat de vorige bewoners de boerderij verbouwd hadden, Christina had er daarna nog meer aan verbouwd. Ze bleek van de vorige bewoners foto’s en tekeningen gekregen te hebben van hoe het voor de verbouwing was. Op een van de foto’s stond een oudere man achter een kruiwagen. Pake Bertus? Ik maakte er een foto van om met An te delen.

Pratend over de verbouwing bleken we een gemeenschappelijke achtergrond te hebben, een studie bouwkunde. Zij het dan dat we verschillende richtingen gekozen hadden, Christina werkte als architecte en ik heb een constructie advies bureau.

De middag was voorbij gevlogen en met de vanzelfsprekendheid die ik inmiddels van haar gewend was bood ze me aan om te blijven eten. Ik rekende en het kon. De kortste weg terug Witmarsum, dan was ik bij vertrek om een uur of zeven nog ruim voor donker bij de auto. Terwijl ze voor een macaroni-maaltijd zorgde zat ik aan de keukentafel en keek naar haar.

In een middag had ze bereikt wat nog geen vrouw gelukt was... alles loslaten en overgave. Het leek alsof ze uren terug besloten had dat wij voor elkaar bestemd waren.

Later die dag op de fiets ervoer ik iets wat ik nog het best kan omschrijven als ‘lichtheid’. Licht en zorgeloos in mijn hoofd, de lucht was onbewolkt en de lenteavond leek nog vol van licht. Het trappen ging zonder weerstand en ik dacht na over Christina, wat een vrouw!

Op mijn uitnodiging bij het afscheid nemen om het volgende weekend samen uit eten te gaan had ze “ja graag” gezegd. Me verheugend op het komende weekend en denkend aan Christina lette ik in Leeuwarden niet goed op. Een richtingaanwijzer met ‘sneek" deed me beseffen dat ik verkeerd gefietst was. Onder andere omstandigheden zou ik een verwensing geuit hebben, op dat moment dacht ik, prima een paar kilometer meer.

Gedurende de week hadden we telefonisch contact over de afspraak. Op haar vraag of ik in Friesland bleef overnachten vertelde ik dat ik een hotelkamer in Leeuwarden had geboekt. In haar “oh!” hoorde ik teleurstelling.

“Tweepersoonskamer,” vervolgde ik.

De tweede opeenvolgende zaterdag op weg naar Friesland dacht ik voor de zoveelste keer na over de vorige zaterdag en hoe verder. Zou dit serieus worden en wilde ik dat? Na de scheiding en wat gewenning, was het vrijgezellenleven met veel vrijheid me gaan bevallen: Afwisseling, voldoende seks en vooral geen verplichtingen.

Ik had geboekt in het Post Plaza Hotel in het centrum en Christina zou daar om vier uur naar toe komen. Rond half vier en nog maar net op mijn kamer, werd er geklopt. Room service? Nee, Christina stond al voor de deur, met een rolkoffertje op sleeptouw. Ze kwam in mijn geopende armen, we kusten en tussen het kussen door slaagden we er in het koffertje naar binnen te trekken en de deur te sluiten. Ik was gretig en Christina deed niet voor me onder. Met nog maar net haar hemd uit haar broek en mijn handen op weg naar haar parmantige kleine borsten had zij mijn broek al los. Ze onderbrak onze kus om te vertellen dat ze een verrassing voor me had. Gek op verrassing vroeg ik, “wat dan? Kom vertel op.”

“Dat merk je zo wel.” En ze kuste me weer.

De verrassing bleek even later, toen ik haar broek los en omlaag had. Ze had een kale poes.

“Hm… lekkere originele verrassing.”

Ik liet me op mijn knieën zakken en drukte een lange kus op haar schaamlippen. Mijn lippen troffen de zilte nattigheid die ik verwachtte en ik duwde het puntje van mijn tong naar binnen. Ze liet me even begaan en trok me toen overeind.

“Kom,” zei ze, “samen. Ik wil jou ook proeven.” We kleedden elkaar verder uit en ze vroeg me om te gaan liggen. Op mijn rug liggend naar haar kijkend wachtte ik af. Ze liep naar me toe, boog zich over me heen en kuste me, daarna draaide ze haar hoofd naar mijn onderlichaam.

“Zo, die heeft er zin in,” zei ze.

Ze opende haar lippen en nam mijn gezwollen eikel in haar mond en net als een week terug likte ze er met haar tong langs. Het voelde geweldig en smaakte naar meer. Verder naar binnen in die heerlijke verwennende mond, zo ver mogelijk. Mijn hele pik laten omgeven door de vochtige warmte van haar mond en mijn eikel diep in haar keel. Ik stootte omhoog. Dat werkte averechts. Ze opende haar lekkere mond en tilde haar hoofd op.

“Rustig,” zei ze, “nu samen.” Ze kwam op me liggen met haar gladde natte kut boven mijn lippen. Het werd een dijk van een samenwerking. Het leek wel alsof iedere lik langs haar kittelaar door een pijpbeweging van haar lippen beantwoord werd. Of omgekeerd, het maakte niet uit wie initieerde en wie volgde, het was heerlijk. De genietende grom geluiden uit haar keel streelden mijn pik extra en ik voelde een niet te remmen orgasme opkomen. Uit haar mond, dacht ik nog vol consideratie en ik probeerde om uit haar mond te ontsnappen. Ze had haar armen om mijn bovenbenen geslagen en liet zich niet wegduwen. Haar lippen hielden mijn pik vast en ik moest wel. Met haar mee kreunend loste ik mijn zaad in haar mond en ik proefde hoe zij een nat orgasme beleefde. Pas na de laatste druppel liet ze mijn pik uit haar mond ontsnappen. Nagenietend bleef ze nog even op me liggen voordat ze naast me in mijn armen kwam liggen.

Christina was de eerste die weer wat zei en wat ze zei bleek een voorspelling.

“Zaad slikken zorgt voor verbondenheid.” Op dat moment dacht ik, hè waar haalt ze die wijsheid vandaan?

We zijn nu vier jaar verder en we hebben er ieder al heel veel kilometers tussen Bartlehiem en Ouddorp opzitten. Het is dat zakenreisjes het ritme verstoorden, anders waren we na die zaterdagmiddag in Bartlehiem alle weekenden en vakanties samen geweest.

Spijt? Geen moment, of het moet zijn dat we elkaar niet eerder hebben ontmoet. Christina zegt dat onze relatie zo gegroeid is. Ik denk dat zij op die eerste lentemiddag, al of niet bewust, besloten heeft om haar en mijn lot met elkaar te verbinden.

Zus An, die spiritueler is ingesteld, wijt het aan ingrijpen door Heit en Mem. Weliswaar anders dan dat An bedoelde, hebben Heit en Mem hier wel de hand in gehad.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



SINTERKLAAS.

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, december 07, 2017 09:57:32

Tinus heeft mij zo lief herinnerd aan iets dat ik vergeten was dat ik jullie zijn herinnering niet wil onthouden. Het spijt me Sint en ik hoop maar dat ik al niet in je verdoem-boekje voor volgend jaar sta

Een eenzame schrijver zat te dromen,

hoe de geile Sint op zou komen.

Hij zag hoe kerstbomen verschenen,

terwijl Sint en Piet verdwenen.

Zijn geile Sinterklaas verhaal,

niet gepubliceerd, te banaal?

Verdwenen in de krochten van het Internet,

of is My nog aan zet?
Tinis Boot

Met nederige excuses voor zo veel pietenleed

My

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot."

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van."

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan...

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?








OBSESSIE Deel 2

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers zo, november 19, 2017 16:32:40

OBSESSIE Deel 2

Aan de haak

Ik kon het niet laten en dacht na over een nieuwe advertentie op een ander platform. Doordat ik onverwacht op reis ging kwam het er niet van om een advertentie te plaatsen. Een van mijn opdrachtgevers voorzag problemen met een overname bij een Duitse dochteronderneming. Dat maakte dat ik voor een paar dagen naar Limburg an der Lahn ging voor een ‘due dilligence’ onderzoek van de boekhouding van het betreffende bedrijf.

Onverwacht en slecht voorbereid reed ik naar Duitsland. Bij het bedrijf in Limburg kreeg ik Frau Ute Burst ter assistentie toegewezen. Frau Burst zou alle deuren in het bedrijf voor me gaan openen. Frau Burst werd naar het directie kantoor ontboden. In afwachting van Frau Burst en in een halfslachtige poging tot beleefd naar mijn gastheren luisteren sloeg mijn fantasie op hol. Frau Burst, met zo’n naam, die moest wel een geweldige boezem hebben. Ze bleek een genie in het vinden van de juiste stukken, maar helaas, ze was zo plat als een pannenkoek. In de loop van de middag vroeg Frau Burst of ik al onderdak had en waar. Dat moest ik nog regelen. Ze tipte me over haar nicht Aleit, die sinds ze weduwe was het pension van haar ouders had overgenomen. Ze had vast wel plaats en Ute wilde wel even bellen. Als ik kan declareren ben ik niet zuinig en een hotel bood kansen met interessante ontmoetingen aan de bar. Ze drong echter aan en uit beleefdheid zei ik ja. Dat maakte dat ik tegen de avond bij pension "Am Lahn" naar binnen liep. Met Ute in gedachte verwachtte ik een oudere boezem-loze dame. In de gang kwam me een vrouw van, naar schatting, midden dertig tegemoet. Dat was niet wat maakte dat ik even sprakeloos was en verward reageerde op haar begroeting. Het was haar verschijning, ze leek zo weggelopen uit het koortje. Een zelfde figuur met een formidabele boezem. Ze toonde me een comfortabele ruime kamer met een tweepersoons bed en uitzicht over de rivier. ‘Of ik al gegeten had’? en ‘nee, het was geen moeite’.

Een uurtje later zat ik bij Frau Aleit aan tafel. Samen met vier Polen die als vaste gasten in het pension verbleven. De Polen dronken bier bij het eten en ik dronk mee. Na het eten vertrokken de Polen de stad in en ik sloeg het aanbod van koffie niet af. Frau Aleit kwam er gezellig bij zitten. Na de koffie toonde ze een fles Obstler. Een merkloze fles, van een kennis die het zelf stookte, vertelde ze. Ze zag mijn twijfel en drong aan, voor de gezelligheid dronk ze een glaasje mee. Het smaakte prima en ja Herr Stoffel beliefde nog een glaasje. Op de vraag van Frau Aleit, wat ik op het Geschäft van haar nicht deed, vertelde ik over mijn werk als accountant. We pimpelden en de alcohol deed zijn werk. Het formele ‘sie’ werd vervangen door ‘du’ en na het inschenken van het tweede glaasje had ze de stoel tegenover me verruild voor een stoel naast me. Al pratende vergat ik dat het niet beleefd is om je gesprekspartner niet aan te kijken. Mijn blik ging regelmatig naar haar boezem. Ik was me er van bewust en ik zag aan haar dat ze het merkte. Het leek haar niet te deren, sterker nog ze bood een derde glaasje aan. Omdat ze zo aandachtig luisterde vertelde ik over "Aktiva" en "Vermogenswerte" en hield mijn ogen gericht op haar "wichtigsten Vermogenswerte”. Moeders mooiste was ze niet, maar haar zandloper figuur met die grote tieten maakte me geil. Zo geil, dat ik haar vertelde dat ze me ergens aan deed denken. De alcohol van drie Obstlers in mijn bloedbaan was daar waarschijnlijk mede schuldig aan. Ze keek me aan en vroeg, “waaraan dan”.

“Aan een filmpje,” flapte ik er uit. Gevolgd door de vraag of ze kon zingen. Ze lachte om de vraag. Vroeger had ze als meisje in een kerkkoor gezongen. “Bij pastoor Bauer,” voegde ze er aan toe.

“Waarom vraag je dat?”

Ik liet het filmpje zien. Tot mijn verrassing begon ze mee te neuriën. Toen het filmpje afgelopen was, keek ze me lachend aan en ze vroeg waarom ze me aan de zangeressen deed denken.

“Je hebt me nog nooit horen zingen,” zei ze. Ze wilde het horen.

“Omdat je ook van die mooie grote borsten heb”.

Ze was even stil, ze nam een slokje en net toen ik dacht dat ik te ver was gegaan, begon ze te vertellen. Dat ze tot haar zestiende in het kerkkoor zong en over pastoor Bauer. Pastoor Bauer was een liefhebber van jonge ontluikende borsten. Dat was de oorzaak van de vroegtijdige beëindiging van haar koor carrière. Nadat zij en een paar vriendinnen de voorkeur van de pastoor ontdekt hadden, maakten ze er een spel van om de arme man gek te maken. Op weg naar een repetitie op een stil plekje de bh afdoen en een extra knoopje los. Alles om de arme man te laten zweten. Tot er gekletst begon te worden, toen moest ze van het koor af.

Ze vroeg of ze het filmpje nog eens mocht zien. Ik vroeg me af waarom, wilde ze vergelijken of meezingen? Ik stelde de vraag niet maar startte het filmpje weer. Terwijl we samen, met de hoofden dicht bij elkaar, naar het filmpje keken ging de deur open. Een meisje van een jaar of veertien kwam binnen. Ze keek verbaasd.

“Wat doe je,” vroeg ze naar ons toelopend.

“Mijn dochter Beate,” zei Aleit.

“Gadver, wat stom” en weg was ze. Dochter Beate was een spelbederfster. Het filmpje was afgelopen, de fles werd opgeborgen en Aleit zei dat ze ging afruimen.

Teleurgesteld droop ik af naar mijn kamer en mijn laptop met cijfers. Aleit’s boezem, haar nabijheid, haar belangstelling voor het filmpje en de drank maakten dat ik mijn gedachten slecht bij mijn werk kon houden. Ik dacht na over een list om weer met haar in gesprek te raken. Ik besloot de volgende dag een dure fles wijn te kopen en haar uit te nodigen om ‘s avonds samen een glas te drinken. Het was onvermijdelijk dat ik die avond in bed fantaseerde over Aleit met blote tieten. Dat maakte dat ik pas in slaap kon komen nadat ik de hand aan me zelf had geslagen. Dat zal die pastoor ook wel gedaan hebben, dacht ik nog.

De volgende morgen aan de ontbijttafel vroeg Aleit of ik nog een tweede kopje koffie wenste. Achter me staande en over me heen leunend, schonk ze in. Tante Julia, dacht ik met het refrein van een oud nummer van Boudewijn de Groot in mijn hoofd.

"Ja, tante Julia ik lijkt al weer veel ouder,

Ik speel piano als u wil

Maar haal uw borsten van m’n schouder”.

Wat mij betreft kon ze wel door blijven schenken. Tot mijn genoegen zag ik dat ze bij de andere gasten meer afstand hield.

Die avond geen aanbod van koffie, Schnaps of Obstler na het eten. Was de wens de vader van de gedachten of wenste ze me echt met nadruk “een prettige avond”. Ik deed mijn best om nog wat te werken en wachtte tot een uur of negen voordat ik op de met ‘Privat’ gemerkte deur klopte. Frau Aleit was alleen en reageerde enthousiast. Ze wilde graag wat met me drinken. Ze vond dat het beter om dat op mijn kamer te doen, haar dochter kon zo thuis komen. Ze nam wijnglazen mee.

Op mijn kamer, met Aleit in de enige fauteuil en ik op het bed dronken we van de wijn. Na het eerste glas wilde Aleit graag nog eens het filmpje zien. Ze kwam naast me op bed zitten en ze neuriede weer mee. Ik keek naar haar en zag kleine zweetpareltjes op haar voorhoofd. Na afloop vroeg ze of ik een borstenman was. Ik vertelde naar waarheid dat ik een liefhebber van rondingen was”.

“Ik zag je gisteren steeds naar mijn borsten staren. Hoe vind je ze?”

Ik verklaarde dat ik ze geweldig vond en dat ik ze graag zonder verpakking zou willen zien. Het was op haar voorstel dat ik het filmpje weer aanzette, ze wilde haar borsten op de muziek laten zien. Een voorstel als een geschenk uit de hemel. Ik zat op het bed met de telefoon in mijn hand en Aleit ging voor me staan. De muziek begon en Aleit knoopte langzaam haar blouse. Een groot formaat witte bh werd zichtbaar. Ik heb geen verstand van lingerie, maar het leek me een niet alledaags, vooraf voor de gelegenheid aangetrokken luxe exemplaar. Ze stripte met stijl en ritme gevoel en deed zeker niet onder voor de dames in het filmpje. De blouse ging uit en werd op de stoel geworpen. De bh werd losgehaakt en naar mij geworpen. Cups zo groot, dat ik ze met een iets kleiner hoofd als muts had kunnen gebruiken. Met de figuurlijke ‘ogen op steeltjes’ keek ik toe. Haar borsten waren minder groot en minder stevig dan die van Suri, maar toch. Heerlijke joekels met roze knopjes. Ik hield het niet meer op het bed. Ik stond op om haar borsten vast te pakken en haar tepels en mond te kussen.

Al kussend trok ik haar onderlichaam tegen het mijne om haar te laten voelen hoeveel trek ik in haar had. Gedeelde trek, naar het bleek. Ze duwde me wat weg om een hand tussen ons in te krijgen. Een onderzoekende hand, die door de stof van mijn broek heen mijn stijve pik pakte en begon te kneden. Ik hield het niet meer. Ik verbrak de kus en maakte haar broek los en trok die omlaag. Ze droeg een bij de bh passende slip. Ik rekende op een behaarde poes, net als bij de dames in het filmpje en had geen geduld om eerst haar slip netjes uit te trekken. Ik trok de bovenrand omlaag en onthulde een echte poezenvacht. Gretig liet ik mijn vingers door haar bosje naar haar spleet gaan. Zo, dacht ik, die heeft er zin in! Terwijl ik haar met twee vingers vingerde, maakte zij mijn broek los. Ze bevrijdde mijn jongeheer en begon er zo hard aan te sjorren, dat het bijna zeer deed.

“Ein richtiger Schwanz,” zei ze. Daarbij in het midden latend of ze daarmee mij of mijn jongeheer bedoelde. Door de gretigheid, waarmee ze met mijn apparaat te keer ging, vermoedde ik het laatste. Zij nam het initiatief en duwde me achterover op bed om mijn schoenen, mijn broek en mijn onderbroek uit te trekken. Terwijl ik toekeek schopte ze haar schoenen uit en ze trok haar broek en slipje verder uit. In mijn carrière als man had ik meestal het initiatief gehad, die keer niet. Ook de theorieën over een lang, teder en passievol voorspel lapte ze aan haar laars. Ze mompelde nog iets over ‘schwanz" en "füllen" terwijl ze op me ging zitten. Mijn stijve snikkel werd vastgepakt en ze wipte wat omhoog. Ik tilde mijn hoofd op om te kijken en zag mijn jongeheer door de nooit getrimde bos haar heen in haar natte warme spleet verdwijnen. Ik vond het prima. Ze bereed me door heen en weer te schuiven met mijn pik in haar kut. Ik genoot van het gevoel van mijn pik, die in haar zompige warme kut letterlijk klaar gestoomd werd en het zien van haar borsten. De joekels zwaaiden op en neer en af en toe ving ik er een mijn handen. Nou ja opvangen, voor een deel dan. Ik had reuze handen moeten hebben om ze helemaal in mijn handen te kunnen houden. Gelukkig werkte ze zich snel naar een orgasme en had ik me de avond ervoor nog afgetrokken, anders was ik voortijdig gekomen. Een Suri debacle wilde ik niet meer mee maken. Ze kwam snel en stil. Even twijfelde ik, doorgaan met wat opwaartse stoten of de rollen omkeren in een ander standje. Een toegift, rente op haar investering. Het werd het laatste.

Ik liet haar even boven op me liggend bijkomen. Met een toegift in het vooruitzicht wilde ze wel van me af. Compliment voor Aleit, een vrouw naar mijn hart, ongevraagd ging ze op de rand van het bed op haar knieën zitten. Haar stevige gat naar me toe, haar hoofd op de matras en haar benen wat gespreid. Het was perfect, de geur van haar poes, mijn stijve van haar vocht glinsterende pik en haar spleet op de juiste hoogte. Zonder helpende hand gleed mijn pik weer in haar. Ongeremd begon ik haar met grote lange halen te neuken. Ze kreunde heel zachtjes en het enige dat ik miste was een spiegel. Het was geweldig en het had super geweest, als ik in een spiegel haar gezicht had kunnen zien. Er is niets zo geil als het gezicht van een vrouw tijdens een orgasme. Aan haar zachte kreungeluiden hoorde ik dat ze een nieuw orgasme naderde en mijn zaad was als lava vlak voor een eruptie. Superman, voelde ik me, toen ik haar heupen vastpakte en mijn pik zo diep mogelijk in haar drukte. Over haar heen gebogen, met mijn handen om haar bungelende borsten en mijn pik gekneed door haar orgasme, kwam ik. Een eruptie als een vulkaan, na eeuwen van druk opbouwen. Al mijn zintuigen waren geprikkeld, de huid van mijn vingers door haar grote borsten, mijn neus gevuld met de geur van onze seks, mijn oren door haar gekreun en mijn pik door de bewegingen van haar bekken. Ik spoot en er leek geen eind aan te komen. Ze liet zich voorover op bed zakken en ik zakte met mijn pik nog in haar mee omlaag. Pas toen mijn krimpende pik er uit floepte, ging ik met mijn armen om haar heen naast haar liggen. Na een paar minuten kwam ze overeind.

“Ik moet weg”. Ze wilde haar kleren oprapen en stopte. “Guck mal,” wijzend op een kleverig spoor op haar dijen. Ze raapte mijn onderbroek van de grond om het af te vegen. Aangekleed vertrok ze met een knipoog en “Tschüss”.

Ik had de volgende dag nog een paar uur werk en het plan was om na de middag naar huis te rijden. Voor ik in slaap viel dacht ik vergeefs na over smoezen om langer te blijven. Mijn laatste gedachte was, niet slecht voor een cijferneuker.

De volgende morgen verwende ze me bij het ontbijt met een extra ei en een extra glas sap, prestatiebeloning. Bij het afscheid vroeg Aleit of ik snel weer zou komen. Naar waarheid zei ik, dat ik hoopte van wel.

De opdracht afgerond, ‘s middags op weg naar huis kon de balans opgemaakt worden. De verlies en winst rekening van de Duitse beurt zag er beter uit dan die met Suri. Een fles wijn van zeventien en een halve euro voor een geweldige wip. Het pension was goedkoper dan een hotel. Ik besloot om zonder bonnetjes toch maar de duurdere hotelkosten te declareren, dat compenseerde het verlies door de dure ketting.

Na thuiskomst stortte ik me op het werk en na een paar dagen merkte ik dat de drang om filmpjes met dikke tieten te kijken er niet meer was. Ook het plan om een nieuwe advertentie te plaatsen raakte op de achtergrond. Ik leek van mijn obsessie genezen en besloot mijn stiekeme telefoon nog een laatste maal aan te zetten. Daarna alles wissen en de telefoon verkopen. Met Suri exit had ik het ding een dag voor mijn vertrek naar Duitsland uitgezet en er niet meer aan gedacht. Tot mijn verbazing zag ik drie gemiste oproepen en een bericht van Suri.

"Hi Dushi, ik ben niet boos meer. Bel me”. Dat laatste klonk nogal dwingend en daar hou ik niet van. Een paar weken terug had ik van zo’n bericht een harde plasser gekregen, nu bleef een erectie uit. Het was mijn nieuwsgierigheid, die maakte dat ik haar belde. Het werd een lang gesprek. Ze was niet boos meer en vond het nu ‘reuze’ grappig. Ze miste ons contact en wilde me graag weer zien. In antwoord op mijn vraag, vertelde ze dat de overige kandidaten voor de functie van bijman afgevallen waren. Ze nodigde me de woensdag daarop bij haar thuis uit. Overdondert, zei ik ja. Bij het beëindigen van het gesprek zei ze, “oh ja Dushi, wat ik zeggen wilde, je moet wel in pak komen met je stropdas om”.

“He?”

“Ook beter voor de buren. Bij een man in een net pak denken ze niet aan een minnaar”.

Het gesprek leverde veel stof tot nadenken, wilde ik nog wel? Ik leek gepromoveerd tot minnaar en haar gebruik van het woord ‘ook’. Dat intrigeerde me, waarom nog meer in pak dan voor de buren? Ze kon het krijgen, ik besloot een krijtstreeppak aan te trekken, een pak dat ik voor officiële en chique gelegenheden gereserveerd hield.

Ik parkeerde de auto bij Suri in de straat, de Wim Sonneveldlaan in Utrecht Oost. Vaag herinnerde ik me een door Sonneveld gezongen liedje over een vrouw in vestzakformaat. Dat sloeg niet op de afmetingen van Suri. Vanuit de gewoonte in Utrecht niets in de auto te laten liggen, liep ik met mijn tas onder mijn arm het tuinpad op. De deur werd direct geopend.

“Je lijkt wel een Jehova met die tas”.

Ze sloot de deur achter me en kuste me. Ik had het al gezien en nu voelde ik ze tegen mijn borst drukken. Het was een bh loze dag. Achter haar aan naar binnen lopend roerde mijn pik zich al. Ze droeg opnieuw een legging en alles wat er over vrouwen in legging aan negatief gezegd wordt is waar. Alleen niet bij Suri, wat een kont. Ze schonk koffie in en nieuwsgierig keek ik rond. Een grotere en chiquere woning dan ik had verwacht. Ernesto met de bijvrouw, zo begreep ik uit haar verhaal, deed iets wetenschappelijks op de Uithof.

Zij had me uitgenodigd en ik haastte me niet. Vooraf had ik besloten om het initiatief ditmaal aan haar te laten. Ik was nog maar halverwege mijn koffie toen ze opstond en de ‘in between’ gordijnen van de woonkamer sloot.

“Zo hebben we privacy”. zei ze naar me toelopend.

“Goed idee,” zei ik opstaand om haar te kussen. Vozend kwamen we op de bank terecht. Ik hielp haar uit haar truitje voor een hernieuwde kennismaking met de joekels. Wat een luxe, dacht ik met mijn neus tussen haar kolossen. Met de herinnering aan de vorige keer in mijn achterhoofd, was ik blij dat ik de avond daarvoor met Nelie gevreeën had. Ik wilde mijn kleren uittrekken om de huid van haar fantastische lijf tegen mijn huid te voelen.

“Niet doen,” zei ze. “Ik wil dat je je jasje aanhoud en je stropdas om”. Verwonderd keek ik haar aan.

“Dat is toch niet lekker bij het vrijen”.

Ze vertelde dat het haar heel bijzonder leek om te vrijen met een man in colbert. Na hulp van de gretige handen van Suri stond ik even later naast de bank verbaasd naar beneden te kijken. Mijn pik stak trots onder mijn colbertje naar voren. Geen fotomoment, dacht ik. Interessanter dan mijn harige blote benen was Suri. Eindelijk helemaal naakt. Als ik een dichter was, dan had ik voor de rest van mijn leven inspiratie gekregen, wat een lijf. Super borsten met daaronder een slanke taille, een licht gewelfd vrouwelijk buikje en een gladde onthaarde schaamstreek. Haar buik vertoonde, zonder dat het haar ontsierde, sporen van haar zwangerschappen en dan haar kut. Een kut, zoals een van mijn vrienden het ooit noemde, ‘een porno kutje’. Een strakke gladde snee zonder uitstekende schaamlippen. Terwijl ze mijn pik masseerde verkende mijn vingers haar gladde spleet. Goh, wat nat, dacht ik nog. Twee van mijn vingers gleden naar binnen en ik dacht, dat is niet nat dat is soppen. Het kloppen van mijn hart pulseerde in mijn opgezwollen pik. Mijn pik won het daardoor van mijn besluit om af te wachten. Haar gladde zeiknatte spleet was als een lokkende sirene. Suri naar de bank duwend protesteerde ze.

“Wacht even,” zei ze, zich losmakend. Ze bukte zich om iets onder de bank te pakken. Het leverde een geweldig uitzicht op haar bruine ronde kont met een donkerbruin poepertje en haar spleet op. Helaas was het niet bedoeld om haar van achteren te mogen pakken. Ze haalde een badlaken onder de bank vandaan en spreidde dat over de bank uit. Ze ging op de bank liggen, spreidde haar benen en wenkte. Prima dacht ik, de eerste keer missionaris, niets mis mee. Mijn pik had geen helpende hand nodig. Een beetje richten en floep. Het leek wel of hij naar binnen gezogen werd. Ik begon te stoten en al snel miste ik wat. Ik miste contact, ik miste wrijving. Ik miste het strelen van mijn pik door de wand van haar flamoes. Ze werd steeds natter. Ik voelde dat mijn zak nat werd en van lekker neuken was geen sprake meer. Het voelde alsof mijn leuter in een vijver plonsde. Het leek Suri minder te deren dan mij. Haar ademhaling versnelde en ze steunde. Ik dacht aan de vorige keer toen ik haar te kort had gedaan en plompte verder. Twee vingers er bij en haar kittelaar strelen. Het werkte, ze kwam schokkend klaar. Ze bleek zich van haar overdadige natheid goed bewust. De handdoek werd gebruikt om haar poes te drogen en toen ging ze op haar knieën met haar billen naar me toe op de bank zitten.

“Nu is het jouw beurt,” zei ze. Ze hield haar benen tegen elkaar en met haar benen tussen de mijne en een beetje druk, zat mijn dikke natte pik terug in haar gleuf. Gelukkig in die positie met meer wrijving. Ik gedroeg me als de heer die ik boven mijn middel was, de man in krijtstreep met stropdas. Ik wachtte tot ze een nieuw orgasme kreeg en stootte toen door. Ik weet niet of het normaal is, maar klaarkomend krijg ik soms bizarre ingevingen. Die keer was het mijn besef dat het de eerste keer was dat ik een gekleurde medelander geneukt had. In mijn gedachten verwoordde ik het anders.

Na het afscheid genomen moest ik terug naar kantoor, naar het reserve overhemd voor nood gevallen. Met het verkreukelde overhemd met de bevlekte natte onderkant kon ik niet thuis komen. Op weg naar huis schoot me een fout rijmpje te binnen over een schoorsteenveger. De juiste woorden kende ik niet meer, maar het was ongeveer zo:

"Toen kwam ik bij een negerin.

En vloog meteen haar schoorsteen in.

Haar schoorsteen was wat wijd.

Ik raakte haast mijn bezem kwijt”.

Die avond lag ik lang na te denken. Een goddelijk lijf maar het neuken met Suri was zeker niet beter dan de seks die ik thuis had. Wilde ik hier mee wel door? Naarmate ik het meer rationeel benaderde luidde het antwoord nee. Te meer; toen ik uitrekende hoeveel verzuim van mijn werk er voor nodig was en hoeveel verloren declareerbare uren het me kostte.

De beslissing over wel of niet doorgaan werd me uit handen genomen door Suri, die aandrong op een nieuwe afspraak. “Niet bij haar thuis,” zei ze, “te riskant”. Het werd het Bastion hotel in Utrecht. Ik voelde me gigantisch opgelaten toen ik daar een kwartier voor het afgesproken tijdstip binnenliep. Ik deed mijn best nonchalant over te komen, maar had het gevoel dat iedereen die ik tegen kwam me als vreemd-ganger herkende. Het werd extra gênant toen ik niet contant kon betalen.

Suri stond er op om samen te douchen. Eerlijk is eerlijk, het was een feest. Vooral toen ze mijn pik waste en zich daarna bukte om hem in haar mond te nemen. Terugdenkend aan haar geile zondvloed, deed de gedachte aan wederkerigheid me even terugschrikken. Even leek mijn pik daardoor te krimpen en een compliment voor Suri die zorgde dat het bloed naar mijn pik bleef stromen. Ze stopte helaas op tijd. Na elkaar afgedroogd en verwend te hebben gingen we op het bed verder. Op aandringen van Suri had ik mijn stropdas weer omgedaan. Wat ik al vreesde gebeurde, Suri wilde gebeft worden en nog wel in negenzestig houding met haar boven. Daar trapte in niet. Ik had eens in een film de CIA martelmethode ‘waterboarding’ gezien. Ik mooi niet.

Ze ging akkoord met mij boven en zo viel het mee. Ik had wel een ongelofelijke natte snuit, maar haar behandeling van mijn pik compenseerde dat meer dan. Het slotakkoord vond plaats met Suri op haar buik. Mijn armen om haar heen en mijn handen op haar dikke tieten. Zij weer met de benen dicht bij elkaar voor meer wrijving.

Een dag later nam ik een moedig besluit. Het was genoeg. Goede seks had ik thuis ook en dit gedoe kostte me te veel tijd en geld. Mijn obsessie met super tieten was over. Jammer van Suri, een lieve meid maar...

Ik belde Suri op voor een afspraak om het haar in een gesprek netjes te vertellen. Ze voelde het of aankomen of ze hoorde het in mijn stem. Ze viel me in de reden en zei, “je wilt me zeker dumpen, mannetje. Zo gemakkelijk kom je niet van me af”.

Dat bleek te kloppen. Een paar uur later, ik zat net te broeden over de tekst van een accountantsverklaring. Ik wilde iets schrijven over een slechte investering en mijn telefoon kondigde een boodschap aan. Niet mijn stiekeme telefoon, maar mijn gewone. Een bericht van Suri. ‘sukkel, ik laat me niet dumpen. Woensdagmiddag om twee uur kom je me ophalen, anders bel ik je vrouw’.

Over slechte investering gesproken.

Dat is nu drie maanden geleden en sindsdien treffen we elkaar wekelijks. Als ze ongesteld is gaan we naar een stomme film en krijg ik rust. Verder doen we wat zij verzint. Het stomme mens lijkt obsessief bezeten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



OBSESSIE Deel 1

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers zo, november 12, 2017 16:54:15

OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof. Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig. Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh."

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over. Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn, hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer gevraagd.

De zoektocht naar "materiaal" op Internet liep uit de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier. Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles, waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn. Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

- Nelie mocht het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

- Op het werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

- Geen betaalde seks.

- Geen jonge meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

- Geen ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien; vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een "recht voor zijn raap" benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

"Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot 45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com."

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet. De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang, waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had, 100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met: "Oei, een sjieke blanke mijnheer."

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten. Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht, vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit, zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten. Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was. De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen. Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte, “rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel, zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh" zongen ze toen de serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat de "traido", de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem. Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad. Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze, nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog, wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan, zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was een bericht van Suri.

"Was gezellig, wanneer weer?" Ik negeerde het bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: "Hi Lover. Afspraak morgen?"

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag. Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders, afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten, geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld. De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag, dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor, “mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan..., en zo dwaalde mijn aandacht verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag, waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord "Gai bieu ta traha sòpi stèrki." Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en ik wilde even haar borsten voelen. "Quid quo pro," en per slot van rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer tussen haar memmen laten klemmen, dan... Al rekenend reed ik weg van het parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen... Zo is het genoeg. Doe nu maar weer twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen. Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus, met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter... Gewoon”. Zei ze plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik. Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis, sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? - 5

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers do, oktober 05, 2017 10:28:26

De reis of de bestemming?

Deel 5

Rustig zomerweer

Peer wandelde mee Nieuwpoort in en samen wachtten ze zwijgend op de tram. Een laatste kus en “het ga je goed” van Peer en een “ik zag je graag” met een traan van Paula. Peer keek de tram na en dacht, wat nu?

In de tram voelde Paula hoe de huid van haar onderbuik en de binnenkant van haar dijen schrijnde. Zijn stoppelbaard, dacht ze. Ze dacht terug aan de seks van die morgen en voelde dat ze nat werd. Ze maakte een onwillekeurige beweging met haar hand naar haar kruis. Oeps, dacht ze, wat is er met de keurige vrouw van de schepen gebeurd. Ze keek om zich heen in de bijna lege tram, gelukkig, niemand lette op me. Zal ik, stiekem even voelen hoe nat ik ben? Nee stomme muts. je bent bijna vijfenveertig. Straks in het appartement nazorg verlenen. Niets voor een vaste relatie zo’n rare Peer met zijn buien en zijn onverwachte spontane acties. Maar wel een goede minnaar en fijn gezelschap. Leuk om er bij te hebben. Waarbij? Stom schaap, dacht ze. Als de scheiding rond is heb je niet eens een echtgenoot meer. Een contactadvertentie? Nee, dat nooit. Met een glimlach bedacht ze wel een tekst. ‘Gezocht toffe Peer. Flink geschapen. In bezit van zeiljacht. Niet TE avontuurlijk’.

Na Paula uitgezwaaid te hebben maakte Peer een lange wandeling. Langs de vuurtoren door de duinen en over het strand. Alleen met zijn gedachten. De afgelopen twee weken; hoe hij zich klote voelde; het avontuur met Paula en de reis naar Engeland. Paula, een leuk mens, goede kameraadschap en heerlijke seks. Wat een verrassing en wat een verademing zo’n vrouw. Het was nota bene begonnen doordat hij ruzie zocht in die kroeg in Zeebrugge. Wat zich daarna ontwikkelde was fijn en goed voor hem geweest. Hij dacht na of hij spijt voelde dat hij Sjaan opnieuw besodemieterd had. Een beetje wel, maar aan de andere kant had het hem geholpen. Seks en avontuur in plaats van Prozac. De mist in zijn hoofd, die zijn normale optimisme en zelfvertrouwen belemmerd had, was opgetrokken. Hij dacht na over hoe hij verder met zijn leven zou gaan. Vechten voor de liefde van Sjaan, zijn kut-baan opgeven en zelfstandig verder gaan? Hij overdacht en woog zijn opties zonder nog een besluit te nemen.

Die avond raadpleegde hij de lange termijn weersverwachting. Zuidwesten wind voor de komende vijf dagen. Als hij opnieuw richting Franse kust wilde dan was dat wind tegen. Hij besloot met de wind mee naar het Noorden te gaan. Tijd zat, naar Denemarken? Een herinnering kwam op aan een gedenkwaardige reis naar Denemarken, samen met Sjaan. Alleen kan ook, besloot hij terwijl hij een borrel inschonk.

De volgende dag voer hij naar Breskens. Patat met kibbeling aan de haven en een berichtje naar Sjaan.

"Wind komende dagen Zuidwest, ga naar het Noorden." Er kwam geen reactie en dat irriteerde hem.

Een bericht van Paula deed hem grinniken. "Hi Zeeschuimer, mis je me? Mijn eerste ‘saaie’ werkdag zit er op. Als ik denk aan wat we deden dan voel ik nattigheid. Kus, Paula."

Hij dacht lang na over wel of niet reageren en besloot tot. “Kus terug van Plop de eenzame zeiler.”

Voor het slapen gaan, alleen in zijn kooi, dacht hij aan Sjaan, aan seks met Paula en weer aan Sjaan. Tot hij in slaap viel.

De volgende dag trok de wind in de middag aan en miste hij opnieuw een paar extra handen. De opkomende gedachte, Sjaan zou nu, drukte hij weg. Het werd Stellendam als bestemming voor de overnachting. Hij was blij verrast met een bericht van Dil. "Alles ging goed en ze ging werken in het restaurant van een neef van oom."

Ondanks drie borrels kwam de slaap slecht. Hij besloot zich af te rukken en deed zijn best het beeld van Paula voor ogen te halen. Paula voorovergebogen met haar kont naar hem toe en haar lekkere natte kut klaar om hem te ontvangen. Het lukte niet, zijn gedachten dwaalden steeds af naar het beeld van Sjaan op de avond voor zijn vertrek. Haar grote zware bungelende borsten boven zijn gezicht. Hij gaf het op en zijn laatste gedachte, voor hij in slaap viel was, ze zal toch niet...

De volgende morgen appte hij naar Sjaan. "Stil aan boord."

Een uur later hoorde hij het pingeltje van een reactie. "Je hebt toch een cd-speler."

De reactie zat hem de hele dag dwars en hij besloot ‘s avonds geen boodschap te sturen.

De volgende morgen vertrok hij vroeg. Hij wilde Oude Schild halen. Hij zeilde en luisterde naar muziek. Toen hij ‘s avonds afgemeerd lag, zag hij een gemiste oproep van Sjaan en een appje, "Hier ook stil." Hij twijfelde tussen bellen en appen. Het werd appen. "Stil en ik mis twee handen aan boord"

Er kwam direct een reactie, "Voor de zeilen of voor?"

Peer dacht aan de warme handen van Sjaan die zijn snikkel vastpakten, maar hij antwoordde. “Twee armen om me heen met twee handen op mijn rug."

Als reactie kreeg hij. "Welterusten voor straks met een smiley."

De volgende middag voer hij de haven van West Terschelling in. Verbaasd keek hij rond. Begin juni, nog geen vakantietijd en hartstikke vol. Een havenmeester voer hem in een rubberboot tegemoet.

“Ken net, schipper.” Peer begon te lachen. “Ken net, in het Fries of in het Nederlands?”

“Dit is Friesland.”

“In dat geval versta ik vandaag geen Fries. Wat is er aan de hand, dat het zo druk is en hebt u echt geen plekje?”

“Over een paar dagen begint Oerol. Als u het niet erg vindt om over vier boten naar de kant te klimmen, dan kan ik u er nog net tussen wringen. Dan is het voor u "ken net" in het Nederlands.”

Afgemeerd en met een biertje in de kuip dacht Peer na. Oerol, Sjaan had het er een paar keer over gehad om Oerol te bezoeken en hij had het steeds afgehouden. Theater en cultuur, niet zijn ding. Na wat aarzelen pakte hij zijn telefoon en hij belde.

“Dag Schuimer van me, waar ben je?”

Het klonk als een opening met mogelijkheden. Dat maakte dat Peer, nadat hij verteld had dat hij op Terschelling was, verder ging. Hij stelde Sjaan voor om een paar dagen vrij te nemen en naar Terschelling te komen om samen van Oerol te genieten. Het was even stil aan de lijn, tot Sjaan aarzelend reageerde. Ze wilde graag komen en ze ging het de volgende morgen direct proberen te regelen. Maar ze wilde ook wat dingen uitpraten en ze had iets op te biechten. Peer ging er direct op in.

“Nee,” zei ze. “Ik wil het niet over de telefoon bespreken, maar als we elkaar kunnen aankijken.” Ze spraken verder over neutrale dingen en Sjaan zou hem bellen, zodra ze wist of ze vrij kon krijgen. Peer voelde zich opgelucht. Later, op weg naar de douches voorzichtig over vier boten klauterend om aan de kant te komen, hoorde hij een stem, “niet zo stampen.” Peer twee weken eerder zou dit een geweldige aanleiding hebben gevonden om te gaan rellen. Peer op dat moment zei vriendelijk, “goedenavond.”

Sjaan kreeg vrij en het duurde nog anderhalve dag, voordat ze kwam. De hervonden rust in zijn hoofd was even spoorloos. Het "uitpraten en opbiechten" spookten door zijn hoofd. Om er niet aan te denken huurde hij een mountainbike. Trappen, zweten en niet nadenken. Raggen over Terschelling, geen Sjaan in zijn hoofd. Op het fietspad langs het wad vloog de van de banden spattende schapenstront tegen hem aan. Geen Sjaan in zijn kop, maar stront voor de kop. Het hielp zo lang hij fietste, daarna kwamen zijn gedachten steeds weer terug bij Sjaan. Zou ze over die stomme verliefdheid heen zijn en wat zou er gebeurd zijn, dat ze het over opbiechten had?

Al voor het aanmeren van de veerboot zag Peer haar staan. Ze zwaaide en Peer zwaaide terug. Als een van de eersten liep ze, zeulend met een zware weekendtas, de kade op. Peer liep haar tegemoet en kuste haar. Opgelucht merkte hij dat zijn kus beantwoord werd. Hij nam haar tas over en wat verlegen met zijn houding vroeg hij of ze eerst iets wilde drinken in het dorp of direct naar de boot wilde. Sjaan wilde zo snel mogelijk naar “onze boot”. Daar wilde ze met hem praten. Tijdens de korte wandeling naar de jachthaven was Sjaan zwijgzaam. Peer putte hoop uit het vastpakken en vasthouden van zijn hand.

Eenmaal aan boord sloeg ze het aanbod van Peer om koffie te zetten af.

“Eerst praten,” zei ze. Tering dacht Peer, dit wordt ernstig. Hij wilde beginnen met zijn avontuur en bekentenis. Sjaan viel hem in de reden.

“Ik eerst, ik heb hier lang over nagedacht en ik moet het nu kwijt.” Peer zag dat ze tranen in haar ogen had en hij wilde ze wegvegen.

“Nee,” zei ze, “luisteren.” Sjaan was vreemd gegaan en ze had er spijt van.

“Toen jij zo raar deed en boos weg ging en ik dagenlang niets van je hoorde, was ik eerst ongerust en later was ik boos, heel boos. Ik wilde er met niemand over praten, maar die collega, waar ik je over vertelde, die zag het aan me. Hij vroeg wat er was. Ik kon het toen niet meer houden. Ik begon te huilen en hij leek zo begripvol. Hij troostte me en toen kuste hij me.” Peer wilde iets zeggen. “Nee, hou je mond alsjeblieft, eerst luisteren. Ik liet het gebeuren en ik kuste hem ook. We gingen naar het magazijn en daar hebben we gevreeën. Ik liet toe dat hij aan mijn billen en borsten zat. Hij wilde nog meer, maar ik was bang dat er collega ‘s binnen zouden komen.” Die avond hoopte ik opnieuw dat ik iets van je zou horen, want ik wilde het stoppen. Ik probeerde je te bellen en jij klootzak was onbereikbaar. De volgende dag hebben we weer gekust en toen stelde hij voor om later met me mee naar huis te gaan. Dat wilde ik niet en omdat hij ook getrouwd is, stelde hij voor om naar een hotel te gaan. Hij zou het regelen.”

Verdomme, dacht Peer, zo iets heb ik ook wel eens gedaan. De vuilak! Sjaan zag Peer zijn woedende blik en zei.

“Hou je in, het wordt nog erger. We gingen naar een hotel bij Schiphol en... het hotel was vol.” Peer glimlachte opgelucht. Sjaan die het zag, begon te huilen. Tussen de snikken door stamelde ze, “Ik wilde toen eigenlijk al naar huis, maar ik liet me over halen om een ander hotel te zoeken. Op de kamer wilde hij dat we eerst wat dronken. Hij zei dat het heel romantisch was om samen eerst wat te drinken. Weet je nog die vieze zure rode wijn die ik afgelopen winter bij de Aldi gekocht heb? Zo’n fles haalde hij uit zijn tas en dat dronken we uit plastic bekertjes, die hij uit een badkamer op de gang haalde. Toen wilde hij vrijen en begon hij zich uit te kleden. Ik twijfelde en keek hoe hij zich uitkleedde en weet je?” Vroeg ze tussen haar tranen door Peer aankijkend. Peer schudde nee. “Hij was helemaal kaal. Hij had al zijn schaamhaar en het haar op zijn borst en benen geschoren. En hij had niet zo’n grote piemel. Ik moest aan mijn broertjes denken, vroeger als die in bad gingen en omdat ik zenuwachtig was schoot ik in de lach. Zijn piemel werd toen weer slap.”

“En toen,” vroeg Peer, die nog steeds hoopte op een afloop zonder neuken.

“Toen schaamde ik me dat ik gelachen had en ik was kwaad op jou en vond hem zielig.”

Oei, dacht Peer, dus toch!

“Ik heb me uitgekleed en zijn piemel vastgepakt en hard gemaakt. Toen wilde hij me op het bed duwen en dacht ik aan gelukkig aan een condoom. Ik vroeg of hij een condoom had en hij haalde een grote voordeelverpakking van Kruidvat uit zijn tas. Ik wachtte tot hij een condoom omdeed. Hij zat zo te klooien, om het voordeelpak open te krijgen, dat ik het uit zijn handen trok en er een condoom uitpeuterde.”

Ze keek Peer, die gespannen luisterde aan. “Toen deed hij vreemd, hij vroeg of ik het met mijn mond over zijn pik wilde rollen. Met mijn mond! Nou mooi niet.”

Peer wist dat ze er een enorme hekel aan had om dingen van rubber aan te raken. Na het aanraken van een elastiekje of een gummetje waste ze al haar handen. Hij kon zich niet beheersen en begon te grinniken.

“Hij zal het wel in een filmpje gezien hebben,” zei Peer.

“Eigenlijk was ik het zat, ik wilde naar huis. Het is jouw schuld dat we het toch gedaan hebben. Ik was zo kwaad op je dat ik je wilde straffen. Ik wilde wat wij hebben kapot maken en toen zijn we toch gaan vrijen. Ze wilde verder vertellen, maar Peer viel haar in de reden.

“Zal ik mijn verhaal vertellen?” Tot zo ver vond hij het een grappig verhaal, maar hij was bang dat de details van hun verdere vrijpartij hem te veel zouden raken. Hij had aan haar opmerking dat ze verliefd was, gemerkt hoe enorm jaloers hij was.

“Nee, wacht,” zei ze. “Ik wil het kwijt.” Ze begon weer zachtjes snikken. “Het, het was de meest waardeloze seks ooit.” Gelukkig, dacht Peer, die zijn gezicht strak hield, om niet te laten merken dat hij dat een opluchting vond. Die verliefdheid was in ieder geval over.

“Hij kwam bijna direct en hij bleef op me liggen tot ik hem een duw gaf. Ik had het helemaal gehad met die slijmerd. Vooral toen hij, met die fles rot wijn in zijn hand zei, “dat was lekker he schat. Wil je nog wat drinken?”

“Ik wilde naar huis en heb hem verteld dat het over was.”

Peer dacht er over om de naam te vragen van de klootzak die aan zijn vrouw gezeten had en hem op te zoeken. Sjaan zag en herkende zijn gezichtsuitdrukking.

“Nee Peer, het is over. Nu wil ik jouw verhaal horen.”

Peer vertelde zijn avontuur. Wel maakte hij de rol van Paula wat kleiner. De mensensmokkel en de mogelijke consequenties leidde gelukkig de aandacht van Sjaan van Paula af. Sjaan verklaarde hem hartstikke gek. “Je had wel in de gevangenis kunnen komen.”

Net toen Peer dacht, daar kom ik gemakkelijk mee weg, kwam Sjaan erop terug.

“Die vrouw, die Paula, daar heb je zeker seks mee gehad?”

Peer ontkwam er niet aan en hij vertelde over zijn achteraf dwaze besluit om verder celibatair door het leven te gaan. Onthouding als oplossing van zijn problemen. “Het mislukte al op de avond voor mijn vertrek toen jij...”

“Oh daarom deed je zo stom, door me af te wijzen maakte je me zo verdrietig.”

Peer vertelde dat hij Paula alleen maar meegenomen had als gezelschap en hoe ze zijn ochtenderectie had vastgepakt en hem had afgetrokken.

“En daarna?”

“Ja, daarna hebben we seks gehad.” Als ze maar niet vraagt hoe vaak en op welke manieren.

“Heb je er van genoten?” Peer aarzelde, hij wilde niet liegen, maar het ook niet zo mooi maken als het was geweest. Sjaan zag zijn aarzeling.

“Vuile klootzak, jij hebt seks gehad en er van genoten. Lieg maar niet. Terwijl ik... wanhopig was en...”

“Ja, maar jij was verliefd geworden en daar kon ik niet tegen.”

Ze praatten het uit en legden het bij. Ze troosten elkaar en Peer beloofde beterschap met meer aandacht voor Sjaan. Dat leidde tot knuffelen en tot meer. Ze streelden elkaar en bezochten oude en vertrouwde plekjes. Ze kleedden elkaar uit en Sjaan nam de regie. Ze vond dat ze nog heel wat te goed had en dat zei ze ook.

“Ik wil dat je me verwend. Ik wil door je gelikt worden en ik ga je niet pijpen. Dan had je hem maar niet in een andere kut moeten stoppen.”

Ja, dacht Peer, daar heeft ze gelijk in. Hij kende zijn Sjaan, erop vertrouwend dat hij niets te kort zou komen ging hij met zijn mond naar haar poes. Zijn tong deed nog even niets. Sjaan pakte zijn hoofd vast en bewoog zo zijn lippen over haar poes. Peer begreep de aanmoediging en hij wist de weg. Hij drukte zijn tong in haar spleet en proefde de vertrouwde smaak. Nog even kwam de gedachte aan die andere kerel in hem op en dacht hij, gelukkig dat ze een kapotje gebruikt hebben. Zijn tong vond het voor hem zo vertrouwde genotsknopje. Hij like haar en hoorde haar zachte geluiden van genot. Hij noemde haar niet voor niets zijn spinnende poes. Het duurde niet lang of Sjaan liet zijn hoofd los om op zoek te gaan naar zijn erectie. Terwijl hij door likte kneedde ze zijn pik. Wat hij al verwachtte gebeurde, Sjaan begon aan hem te sjorren om hem op zich te krijgen en om zo zijn snikkel in haar mond te nemen. Peer likte door en genoot van de streling van haar lippen en haar tong op zijn pik. Hij begon ongeduldig te stoten. Dat strookte niet met het plan van Sjaan.

Ze liet even zijn pik uit haar mond ontsnappen en zei, “ik wil het doen. Ga eens op je rug liggen.” Met Sjaan boven gingen ze verder. Haar orgasme kwam en ze kreunde met zijn pik ver in haar mond. Het extra gevoel dat dit gaf was verrukkelijk. Peer voelde zijn zaad koken en hij wilde het nog stoppen door zich uit haar mond terug te trekken. Sjaan hield vast met haar lippen en haar hoofd volgde zijn terugtrekkende beweging. Er was geen houden meer aan. Peer spoot en Sjaan opende haar lippen voor een schreeuw van genot.

Later die dag klauterde Peer samen met Sjaan over de naburige boten naar de steiger voor een bezoek aan de douches. Hij zag hoe een vrouw, op de boot van de klager over het stampen, naar hem staarde. Hij gaf haar een knipoog en merkte tot zijn voldoening dat ze rood werd. Op de steiger vroeg Sjaan.

“Zag je die vrouw kijken, hebben we veel kabaal gemaakt?”

“Viel wel mee,” jokte Peer.

“Je liegt,” zei Sjaan “en ik zag je knipogen naar die vrouw. Je bent van mij en waag het niet nog eens om vreemd te gaan.”

"Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussenin," dat speelde meer dan een maand terug door zijn hoofd.

Deze reis zat er op.

Een weg ontstaat door hem te belopen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? - 4

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers wo, oktober 04, 2017 14:25:15

De reis of de bestemming?

Deel 4

Af en toe een bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf, opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet. Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput. Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti ’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn

En natte westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept, kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.” Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over. “Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog doordrukken en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het gelukkig nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee walletjes at, vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur, behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan. Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel. Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula kwam langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was lekker Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen streek. Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van haar dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij het overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk, maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp..., hoe raad je dat zo en waarom lach je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde. Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven, zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug. Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel. Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me. Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken. Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? 3

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers di, oktober 03, 2017 12:29:10

De reis of de bestemming?

Deel 3

"Een enkele opklaring"

Paula schudde Peer zachtjes heen en weer en vertelde haar besluit, “als je gaat dan ga ik mee.”

Peer die slaapdronken wakker werd reageerde eerst niet. Het duurde even voordat hij begreep waar hij was en waar het over ging. Hij keek haar verbaasd aan. Slaapkop, dacht ze en ze tastte nieuwsgierig in zijn kruis om te onderzoeken of hij daar wel wakker was. Niet zo wakker als de voorgaande ochtenden, ze voelde een slap peertje in rust. Rust die ze hem niet gunde, de vorige avond had haar sluimerende seksleven doen ontwaken en ze had behoefte aan een vervolg. Peer werd door haar strelingen wakker en zijn peerke begon te groeien.

Peer twijfelde, zich overgeven aan het genot of eerst even opstaan. Zijn volle blaas legen, zijn tanden poetsen en dan terug in bed voor een grote beurt? Hij koos voor het laatste en verontschuldigde zich met de woorden dat hij snel terug zou komen. Nadat hij zijn blaas geleegd had, volgde Paula zijn voorbeeld. De voorgaande dagen had Paula steeds het deurtje van de toiletruimte zorgvuldig achter zich gesloten. Nu liet ze het open en Peer merkte dat zijn pik reageerde. Paula kwam van het toilet af en ze pakte zijn pik vast.

“Zo mag ik hem graag zien. Ga maar vast liggen terwijl ik mijn tanden poets. Nu wil ik boven.” Peer ging op zijn rug in de voorkooi liggen en Paula kroop op hem. Ze pakte zijn pik vast en doordat ze overeind kwam om zich op het gezwollen geval te laten zakken, stootte ze haar hoofd.

“Nondejus, wat is het hier laag.”

Peer begon te lachen. “Kom Sidonia. Ik heb een beter idee.” Peer klom uit de voorkooi en klapte de tafel in de grote kajuit op. Hij ging op de vloer liggen, pakte zijn pik vast en richtte hem recht omhoog met de woorden, “laat je hier maar op zakken. Hier hebben we speelruimte genoeg.” Paula stapte over hem heen en liet zich zakken. In plaats van over zijn pik, liet ze zich langzaam op zijn gezicht zakken, tot ze met haar poes vlak boven zijn mond was. Peer tilde zijn hoofd op en drukte een kus op haar schaamlippen.

“Hm… lekker,” zei Paula. “De rest hou ik van je tegoed. Nu wil ik die dikke knuppel weer in me voelen.” Ze hurkte over zijn pik en liet zich zakken. Peer richtte zijn hoofd op, om te genieten van het schouwspel van zijn pik die door haar opgenomen werd. Hij zag en voelde hoe zijn eikel naar binnen gleed en hoe langzaam zijn hele pik door haar warme natte kut omgeven werd. Steun zoekend aan de rand van de neergeklapte tafel begon ze Peer te berijden. Ze werkte zich op en neer bewegend naar een orgasme. Toen ze op het randje zweefde en het nog wat wilde rekken, liet ze zich op hem zakken. Ze ging heen en weer schuiven tot ze zachtjes kreunend kwam. Ze zakte voorover om Peer te kussen en ze tilde ze haar bekken iets op. Daarmee Peer de ruimte gevend om omhoog te stoten. Ze bleef kreunen en Peer stootte tot hij zijn zaad in haar spoot. Zo bleven ze liggen, totdat Paula voelde hoe de krimpende pik van Peer uit haar glibberde. Voordat ze opstond om van hem af te gaan schoof ze plagend met haar poes over zijn buik en zijn borst.

“Zo, ga je mee douchen?” Vroeg ze, terwijl ze de uit haar kut lekkende sappen over zijn lichaam uitsmeerde. Even later liepen ze samen naar het havengebouw om te douchen.

“Samen in een hokje,” vroeg Peer? “Dat scheelt een euro.”

“Geile zot, het gaat je niet om die euro.”

Ze hadden geen seks onder de douche, maar Paula genoot wel van het ingezeept worden, met extra aandacht voor haar intieme zones. Ik gedraag me als een slet, dacht ze. En ik geniet er van. Dit was meer seks in vierentwintig uur dan in weken met Pieter. Ze kreunde zachtjes toen Peer met een ingezeepte hand een paar maal tussen haar billen streek. Om geen aandacht te trekken gingen ze omzichtig naar de tent van Dil. Er werd opnieuw getelefoneerd met broer en oom en er werd overlegd. Dil dorst het avontuur aan en oom en broer steunden het idee van de overtocht.

Geholpen door Paula, ging Peer aan de slag om een stuk uit het tussenschot te zagen en de schuilplaats in te richten. Nadat de schuilplaats klaar was, wilde Paula naar het havengebouw om haar ondergoed te wassen.

“Niet doen, ik heb een beter idee,” zei Peer. Laat eens zien?”

Verwonderd keek Paula hem aan. “Zotte Hollander, je bent toch geen slipjes snuffelaar?”

“Soms,” zei Peer. “Maar nu zijn ze voor de douane en de immigratie ambtenaren. Mochten ze aan boord komen dan zorgen we dat het vuile ondergoed op de kussens in de voorkooi ligt. Hopelijk leidt dat ze af.”

Ze overtuigden Dil ervan dat ze, tot ze veilig in Engeland was, niet mocht opvallen. Geen hoofddoek en zo westers mogelijk gekleed. Paula deed daarvoor nog wat inkopen in het plaatsje. Dil werd Dilla, de dochter van Peer en Abdul werd Appie zijn kleinzoon. Paula werd tante Paula. Het wachten duurde lang die dag. Peer probeerde met een boek afleiding te vinden en Paula bladerde nerveus in tijdschriften. Haar gedachten dwaalden steeds af naar het komende avontuur en de seks met Peer. Geweldige seks met een bijna wildvreemde man, en vreemd is hij zeker, dacht ze. Ze dacht aan de jaren met Pieter, verloren jaren vond ze nu. Ze probeerde gelukkige momenten met hem terug te halen en dat lukte niet. Zachtjes begon ze te snikken. Peer schrok op uit zijn boek.

“He, wat is er lieverd? Ben je bang voor de reis?”

Paula vluchtte de kajuit in en Peer volgde haar. Hij sloeg zijn arm om haar heen. “Je hoeft niet mee.”

Ze snikte, “dat is het niet.” Ze begon te vertellen over haar huwelijk en dat ze niet treurde dat het voorbij was, maar dat het zo lang geduurd had. Hoe stom ze was geweest dat ze het niet eerder gemerkt had en dat ze zolang genoegen had genomen met slechte seks. Peer veegde haar tranen af en hij vroeg zich af of ze met haar opmerking bedoelde dat ze hun seks goed vond. Hij wilde het niet vragen. Paula zag hem nadenken en vroeg, “nu vraag je je af zeker af hoe ik onze seks vind?”

“Betrapt,” zei Peer. “Ik denk gehoord te hebben dat je er van genoten heb. Geef eens een cijfer, op een schaal van 0 tot 10?”

Paula begon te lachen en veegde haar tranen af. “Voor een kabouter niet slecht en zeker geen onvoldoende. Als jij de luiken sluit, dan krijg je een herkansing voor een hoger cijfer.” Ze kleedden elkaar uit en streelden elkaar. Met de stijve van Peer in haar hand boog ze zich voorover.

“Kabouter inspectie. Hm…, een mooie paarse kaboutermuts.” Ze nam zijn eikel even tussen haar lippen en beet er heel zachtjes plagerig in.

“Au, verdomme.”

Ze kwam overeind. Ze kuste hem en begon hem rustig af te trekken, terwijl Peer haar al kussend vingerde. Paula leunde achterover tegen de kajuittafel en voelde de rand in haar billen. Dat bracht haar op een idee. Ze verbrak de kus, liet zijn pik los en wipte op de tafel. Ze spreidde haar benen en gaf Peer een goed zicht op haar openstaande gleuf. Peer stapte naar voren, drukte zijn pik wat omlaag en zonder druk gleed hij naar binnen. Het lijkt alsof ik er ingezogen wordt, dacht hij. De hoogte van de tafel was precies goed. Paula schoof nog wat meer naar het randje en Peer pakte haar heupen vast. Hij begon rustig te bewegen. Hij stopte even en vroeg, “hoe voelt dat, zo’n kabouter in je?”

“Toe niet stoppen, doorgaan en het voelt niet kabouterachtig. Het voel lekker!”

Peer stootte door en hij keek omlaag om zijn nat glinsterende pik in en uit haar te zien gaan. Al doorstotend pakte hij haar hand en bracht die naar zijn heen en weer gaande pik. “Voel eens hoe lekker nat je bent.” Paula voelde, ze gaf geen antwoord, wel hield ze even met twee vingers zijn natte bewegende pik vast. Daarna stopte ze een vinger naast zijn bewegende pik in haar kut om haar kittelaar te strelen. Peer hoorde aan haar zuchten dat ze tegen een orgasme aan zat. Hij keek haar aan en pakte haar borsten vast. Hij zag haar gezicht vertrekken en zei, “kijk me alsjeblieft aan als je komt. Ik vind het heerlijk een klaarkomende vrouw in de ogen te kijken.” Ze keek hem aan, hield zijn blik vast en even later kwam ze onderdrukt kreunend klaar. Peer bleef rustig door bewegen terwijl ze kwam.

Toen haar orgasme weg ebde vroeg Peer of hij van achteren in haar kutje mocht. Ze ging van de tafel af en ging wijdbeens voorover gebogen staan. Ze werkte goed mee door iets door haar knieën te zakken. Peer stapte naar voren en zijn pik glibberde zonder hulp terug in haar warme masserende vlees. Hij rook hun geiligheid en voelde zijn zaad opkomen. Hij pompte door en toen Paula zachtjes gilde, gaf hij een paar forse laatste stoten voordat hij in haar spoot. Hij voelde hoe zijn pik en zijn zak nat werden. Tegen haar aanleunend en met zijn armen om haar heen hijgde hij uit, tot hij zijn lid voelde verschrompelen.

Later met zijn boek weer in handen en een drankje onder handbereik, dacht Peer na over de seks met Paula. Drie keer neuken binnen vierentwintig uur, niet slecht voor een ouwe lul van vijf en vijftig. Nooit gedacht dat ik zo geil zou worden van een lange dunne met kleine tietjes. Klein maar fijn, die geile stevige puntjes en dan die strakke ronde kont. Dat was een gezamenlijke spuiter net. Haar nattigheid droop langs haar dijen en ik was ook zeiknat. Nou ja spuiter, bij mij moest het uit mijn tenen komen. Haar van achteren neuken hielp om de laatste druppels er bij me uit te melken. Mijn pik heeft nu wel rust verdiend. Van mijn stomme celibaat voornemen is gelukkig niets van terecht gekomen. Ik voel me nu een stuk beter.

Paula had haar tijdschrift weer gepakt. Het lezen lukte nog steeds niet. Stiekem keek ze naar Peer, die in zijn boek verdiept leek. Hij heeft niet meer om een cijfer gevraagd, dacht ze. Minstens een negen en voor libido een tien. Zo nat ben ik nog nooit klaar gekomen. Hij klaagde niet, sterker nog hij stond met een grijns overdreven zijn benen droog te wrijven. Zal hij geen last hebben van de spanning?

Ze zag hoe hij opkeek van zijn boek en haar een knipoog gaf. “Geen zorgen voor morgen Sidonia, het komt goed. En met een overdreven plat accent er achteraan. “Wa”k nog segge wou. Het was een goddelijk lekkere wip.”

Ze wachten die avond tot het donker en rustig in de haven was. De naburige boten waren gelukkig niet in gebruik en met Peer op de uitkijk bracht Paula moeder en kind aan boord. Dil sliep met haar zoontje in de voorkajuit en Paula en Peer namen ieder een bank in de kajuit in gebruik. Voor het slapen gaan kusten ze elkaar, waarbij Peer zijn hand in Paula’s slipje liet verdwijnen. “Heel zachtjes?” Vroeg hij.

“Verleidelijk,” zei ze en ze beantwoordde zijn uitlokking door plagend even in zijn half harde pik te knijpen tot hij hard werd. “Nu niet, zodra ze van boord zijn.”

De volgende morgen vroeg, zodra er voldoende water in de riviermonding stond, voeren ze de haven uit. Het riviertje af naar zee. De wind werkte mee. Een rustige windkracht drie uit Zuidelijke richting en het weerbericht voorspelde een warme voorjaarsdag.

Dil bleef met Abdul in de kajuit. Peer stuurde en genoot van het varen en de spanning.

Zodra ze de haven uit waren begon Abdul zachtjes te huilen. Hij was bang door de bewegende boot en de af en toe klapperende zeilen. Paula zag aan de onzekere blik van Dil dat ze het moeilijk had. Ze liet het zeilen aan Peer over en bleef lang in de kajuit om Abdul te troosten en Dil moed in te praten.

Later, toen Abdul de deinende boot leuk begon te vinden en er een voorzichtig lachje op het gezicht van Dil kwam, ging Paula naar buiten. Ze koesterde zich in de ochtend zon en ze loste Peer aan de helmstok af voor een plaspauze. Paula en Peer luisterden hoe Dil Afghaanse liedjes voor haar zoontje zong en ze glimlachten naar elkaar. We zijn soms net een lang getrouwd stel, dacht Paula. Het blijft vreemd met die kabouter. Zoals net heel vertrouwd en soms van die rare onvoorspelbare acties en opmerkingen. Hoe zou het zijn om met zo’n man getrouwd te zijn?

Na een uur of twee varen riep Peer, “dolphins, come and have a look.” Hij wees Paula en Dil op een grote en kleine rugvin vlak naast de boot. Ze zwommen een stukje met de boot mee. Paula zag de dolfijnen vlak onder het wateroppervlak zwemmen. “Moeder en kind, denk ik,” zei Peer. Met een knikje naar Dil die Abdul op haar arm naar de dolfijnen wees. “Vast een goed voorteken.”

Tegen de middag was het warm geworden en Peer vroeg Paula om even de helmstok over te nemen, hij ging zijn zwemboek aantrekken. Hij zal toch niet, dacht Paula. Peer trok zich netjes terug in de kleine toiletruimte. Nadat Peer de helmstok weer teruggenomen had, trok Paula haar bikini aan en ging buiten bij Peer zitten. Peer vertelde haar dat ze goed opschoten en hij wees op de Engelse kust in de verte. Hij was net begonnen uit te leggen dat ze de "shipping lanes" de routes voor de grote scheepvaart waren overgestoken, toen hij een vloek liet.

“Verdomme, nog aan toe. Kijk daar!” Hij wees naar een helikopter, die in de verte kwam aanvliegen en op een motorjacht af dook. De helikopter ging vlak boven het jacht hangen. “Gauw, naar binnen en help Dil en Abdul in de schuilplaats.” Paula schoot de kajuit in en kwam na Dil en Abdul verstopt te hebben weer naar buiten. Ze zagen de helikopter naar hen toe zwenken.

“Kom bij me op schoot zitten en doe je bovenstukje af, doe net alsof we aan het vrijen zijn.” De helikopter zakte en ging een meter of dertig bij hen vandaan vlak boven het water vliegen. Ze zagen de piloot en zijn metgezel zitten en naar hen kijken. Peer begon enthousiast te zwaaien en hij pakte een leeg blikje, dat nog in de kuip lag. Hij hield het blikje omhoog. Met een uitnodigend gebaar van, kom er maar een halen. De mannen zwaaiden terug en de helikopter zwenkte weg.

Pfffftt, dacht Paula toen ze van zijn schoot af ging. Een tien voor improviseren en koelbloedigheid. Nou ja koelbloedig. Ik voelde ondanks de situatie zijn piemel groeien. Hoe spannender de situatie, hoe relaxter hij wordt. Sinds hij het besluit nam om Dil te helpen, straalt hij rust uit en loopt hij de hele dag met een glimlach.

“Je bent een adrenaline junk.” Zei ze, door zijn zwembroek heen in zijn pik knijpend. Als ik Dil niet uit haar nauwe bergplaats moest bevrijden, dan zou je nu willen vrijen, of niet?”

“Daag me niet uit.”

Voor de haven van Ramsgate verdwenen Dil en Abdul weer in hun schuilplaats. De haven was vol, een stil plekje zoeken was er niet bij. Na het afmeren bleven Dil en Abdul in de schuilplaats, terwijl Peer naar het kantoor van de havenmeester ging. Terug aan boord, vertelde hij dat alle formaliteiten vervuld waren en dat ze te voorschijn konden komen, maar wel uit het zicht in de kajuit moesten blijven.

“ Ga je mee,” vroeg hij aan Paula. “Dan gaan we onopvallend gearmd de haven verkennen.” Ze liepen rond en ze zagen een hek om de jachthaven. Een hek dat er, toen hij hier jaren terug was, nog niet stond. Plus camera’s; camera’s op de steigers; camera’s op de kade en camera’s bij het hek. Ze overlegden en besloten Dil hier niet aan land te brengen. Peer bedacht een alternatief. De Thamesmonding in. Van een eerdere reis naar Londen wist hij dat er bij Queenborough in de monding van de Medway ankerboeitjes lagen voor een getijde stop of een overnachting. “In mijn herinnering is het daar ‘s nachts heel rustig.”

Ze besloten om de volgende dag de Thames op, richting Londen te varen. Met eb vertrekken en de vloedstroom benutten om de Thamesmonding in te varen, tot aan de monding van de Medway bij Sheerness en dan een stukje de Medway op naar Queenborough.

Terug aan boord speelde Paula een spelletje met Dil en Abdul, terwijl Peer met een boek in de kuip de wacht hield. Vroeg in de avond, net toen Peer dacht dat alle ambtenaren thuis of in de pub zouden zitten, schrok hij. Hij zag een geüniformeerd groepje op het haventerrein. De groep splitste zich en een tweetal kwam hun steiger op. Gelukkig stapten ze bij de eerste de beste boot al aan boord voor een inspectie.

“Snel verstoppen,” riep Peer. Paula hielp Dil en haar zoontje in de schuilplaats, ze sloot de deksels boven de bergruimte en legde de matrassen goed. “Slipjes er op?” Vroeg ze aan Peer die binnengekomen was, de luiken sloot en de cd speler aanzette.

“Ik heb een beter idee,” zei Peer. “Kleed je uit. Dan doen we net of we bij een vrijpartij gestoord zijn.” Paula aarzelde en ze keek toe hoe hij zijn kleren snel uittrok. Het valt me mee dat hij niet alweer een harde heeft, dacht ze. “Schiet op,” zei Peer. “Sla een handdoek om en ik doe in mijn blootje het luik open. Doe je best om gegeneerd te kijken.”

De zot, dacht Paula achteraf. Ze had zich snel uitgekleed en een handdoek omgeslagen. Tijdens het wachten stelde ze Dil fluisterend gerust en Peer zette de muziek nog wat harder om eventueel geluid van Abdul te overstemmen. Terwijl ze zich naar de bergplaats boog om met Dil te praten, had de geile zottebol zijn kruis tegen haar billen gedrukt en haar borsten vastgepakt. Op zo’n moment! Ze had hem weggeduwd. Peer lachte naar Paula en greep de handgrepen bij de kajuitingang vast. Hij bewoog heen en weer zodat de boot ook begon te bewegen. “Let”s rock the boat,” zei hij met een grijns. Ze hoorden voetstappen aan dek, gevolgd door kloppen op het kajuit-dak. Peer slaakte een grove vloek. Hij wachtte tot er weer geklopt werd.

“Wat the bloody hell,” zei hij, het luik openschuivend. “I am taking a nap and you’re disturbing my rest. Hij klom in zijn blote gat de kajuittrap op. Paula keek naar zijn billen en probeerde zich voor te stellen hoe de Engelsen naar zijn blote piemel keken. Het bleken een man en een vrouw. Politie en immigratie zeiden ze en ze wilden in de kajuit kijken. Met bonzend hart en haar handdoek vastklemmend ging ze wat opzij staan, terwijl ze de kajuittrap afkwamen. Om gegeneerd te kijken hoefde ze geen moeite te doen.

De vrouw had een politie-uniform aan en ondanks de penibele situatie viel het Paula op dat ze haar best deed om niet naar Peer te kijken. Peer had een kussen gepakt en hield dat demonstratief voor zijn middel. Hij nodigde ze uit om snel rond te kijken en dan op te hoepelen, zodat hij verder kon met zijn slaapje. Hierop begon de immigratie officier te lachen en hij zei met een grijns. “W”re finished sir, enjoy your nap.”

De vaste wal van Engeland was zo dichtbij, maar vijftig meter van de steiger af en toch zo ver weg voor Dil. Ze snikte zachtjes en Abdul begon mee te huilen. Paula nam Abdul op schoot en begon liedjes voor hem te zingen, terwijl Peer Dil troostte en haar verzekerde dat ze de volgende dag echt in Engeland zou zijn. Peer besloot zijn eigen telefoon weer te voorschijn te halen om Dil met haar broer en oom te laten bellen, zodat de situatie kon uitleggen. Zestien gemiste oproepen, waaronder twaalf van Sjaan en diverse Whatsapps en emails. Hij opende de berichten niet, maar zag dat bijna alle gemiste oproepen en berichten van Sjaan kwamen. Hij voelde zich tot zijn verrassing niet meer kwaad, maar schuldig en dat maakte dat hij een kort berichtje stuurde.

"In Ramsgate. Alles gaat goed. Heb telefoon uitgezet om rust in mijn hoofd te krijgen. Stuur je vanaf nu om de dag een berichtje."

Dil belde met broer en oom. Peer sprak met oom en vertelde over het plan om ze in Queenborough aan land te zetten. Oom wilde haar samen met een vriend met een auto ophalen en vroeg hoe laat. Peer legde uit, dat hij dat met een zeilboot niet kon voorspellen en dat het aan land zetten alleen kon als het uit het zicht van nieuwgierige ogen gebeurde. Hij vroeg oom om buiten Queenborough te wachten en om vooral niet op vallen. De avond verliep verder rustig. Met Dil en Abdul naar bed in de voorkajuit en het deurtje dicht, kleedden Peer en Paula zich uit om te gaan slapen. Peer was het eerst klaar en keek toe tot Paula alleen in haar slipje stond. Hij boog zijn hoofd en kuste haar tepels en nam ze daarna een voor een in zijn mond.

“Peer,” fluisterde ze. “Je kan het wel proberen, maar ik trap er niet in. Het is veel te gehorig en misschien is Dil nog wakker.”

“Je tepels hebben er wel zin in,” zei Peer de harde knopjes tussen zijn vingers rollend.

“Nee echt, nu niet, naar onderen wijzend, “het is hier onder nog wat gevoelig van de afgelopen dagen.”

“Daar weet ik iets op. Ik heb de hele dag al een ongelofelijke zin in je. Al vanaf het moment, dat je met je blote tietjes en je lekkere kont op mijn schoot zat te draaien, heb ik een plan.”

Paula keek hem aan, “en wat mag dat plan dan wel zijn, als er niet geneukt wordt?”

“Allereerst wil ik dat lekkere ronde kontje vasthouden, kijk zo.” zei hij terwijl hij zijn handen op haar billen legde.

“Hm…,” fluisterde Paula, “dit voelt goed en wat komt er hierna?”

Peer zei niets maar stroopte haar slipje omlaag en hielp haar om er uit te stappen. Hij ging op zijn hurken zitten en pakte weer haar billen vast. Met zijn vingers in haar kontvlees trok hij haar onderbuik naar zijn gezicht. Hij drukte een kus op haar schaamlippen en keek toen omhoog om haar blik te vangen.

“Dit lijkt me een voortreffelijk plan,” zei ze en ze trok met haar handen op zijn achterhoofd zijn mond weer naar haar onderbuik. Peer drukte zijn lippen op haar poes en likte haar. Ze opende haar benen en zijn tong vond de weg naar haar genotsknopje. Ze liet zijn hoofd los en zocht steun tegen de tafel.

“Zullen we gaan liggen?” Vroeg ze. Paula ging op een van de banken liggen en Peer wilde tussen haar benen knielen om verder te gaan.

“Nee samen,” zei ze. “Ik wil jou ook verwennen.” Paula schikte zich op de bank en Peer ging in 69 positie op haar liggen. Om niet met zijn hele gewicht op Paula te drukken en om zijn pik boven haar gezicht te krijgen legde hij zijn onderbenen op de kaartentafel. Hij schikte zich zo dat zijn pik naar beneden naar haar mond wees en drukte zijn mond op haar natte zilte poes. Hij zocht met zijn tong haar kittelaar weer op en begon te likken. Paula kreunde zachtjes toen ze zijn tong voelde en ze tilde haar hoofd met geopende mond op om de boven haar bungelende eikel te omvatten. Ze likte zijn eikel en voelde hoe Peer zijn bekken omlaag drukte om meer van zijn pik in haar warme mond te krijgen. Kom maar, dacht ze en ze bewoog haar lippen over zijn schacht. Lik door, lik door, dacht ze. Peer likte verder en stootte vanuit zijn bekken in haar mond. Op en neer, waarbij haar lippen en tong zijn pik masseerden. Paula voelde een orgasme opkomen. Om niet te schreeuwen klemde ze haar lippen strak om zijn pik. Peer vermoedde, door de mond die zich om zijn pik klemde, dat ze ging komen en hij stond zelf ook op springen. Hij stopte zijn stoten en likte haar naar een orgasme. Hij voelde hoe haar lippen en tong om zijn pik bewogen, terwijl ze met een gorgelend geluid probeerde om niet te schreeuwen. Zijn ontlading was niet meer te stoppen, zijn zaad begon te stromen. Met een ruk trok hij zich terug uit haar mond. Net te laat, daarbij zijn lading deels in haar mond en deels op haar gezicht lozend.

Terwijl Paula lag na te schokken, tilde Peer voorzichtig zijn voeten van de kaartentafel en tilde hij zijn bovenlichaam van Paula af. Hij pakte een keukenrol en maakte Paula’s gezicht schoon. “Het spijt me” zei hij. “Ik wilde niet in je mond spuiten en was te laat met terugtrekken, daardoor kwam het in je gezicht.”

Paula lachte hem uit, “je bent een lieve onnozelaar. Al dagen los je je kwakjes in me en kan ik daarna met tissues in de weer en slipjes uitwassen. Nu spuit je het in mijn mond en over mijn gezicht en je bent bezorgd. Van sperma in mijn ogen word ik niet blind. Gelukkig is mijn slaapbank droog gebleven.” Ze kwam overeind om hem een kus te geven. “Zo smaakt kabouter sperma.”

Om optimaal te profiteren van de vloedstroom, vertrokken ze de volgende morgen laat. De dag was begonnen met Engels weer, druilerige motregen en weinig wind. Zeilend met ondersteuning van de motor voeren ze langs de krijtrotsen naar de Thamesmonding. Bij Margate klaarde het op. Er kwam meer wind, de motor kon uit en de regen stopte. Even later brak de bewolking en werd het een mooie zeiltocht. Als er niet de spanning geweest was van het later die dag aan land zetten van Dil en Abdul dan zou Paula nog meer genoten hebben. Naar Peer kijkend, zag ze hem heel ontspannen met zijn rug tegen de reling hangen met de helmstok in zijn hand. Zal hij helemaal geen spanning voelen? Dacht ze. De hoek om bij Sheerness, de Medway opvarend, dacht Peer aan de roemruchte tocht van de Ruyter naar Chatham. Hij ging om de Engelse vloot te vernietigen. Ik ga om Engeland een paar ongewenste inwoners rijker te maken.

Om een uur of drie in de middag kwamen ze bij Queenborough aan. Het was een mooie zonnige middag geworden. Gelukkig lagen de ankerboeitjes uit Peer zijn herinnering er nog. Er was nog een boei vrij, helaas naast een motorboot met veel volk aan dek. “Penis-verlenger,” zei Peer, op de boot wijzend.

“He?” vroeg Paula naar de boot kijkend, die voor haar oogde als een super groot futuristisch strijkijzer. Peer vertelde haar over zijn theorie over mannen en soorten boten. Van het strijkijzer, vijftig meter verder, klonk harde muziek. Er was een feestje gaande. Peer gluurde nieuwsgierig met de verrekijker en gaf die daarna aan Paula. Twee buikige mannen met gouden kettingen en tattoos vermaakten zich met drie dames in kleding, die met strakke rokjes en hakken, niet praktisch leek voor een boottocht.

Peer grijnsde naar Paula, “goede afleiding. We gaan ook een feestje bouwen.” Hij haalde de ingepakte rubberboot te voorschijn en pompte hem op. Paula overlegde met Dil en zette in reactie op het Engelse geweld ook muziek op. Bob Marley "There is a rat in my kitchen". Terwijl Peer de opgepompte rubberboot te water liet kwam ze samen met Dil en Abdul de kajuit uit. Dil keek heel onzeker. Ze was door Paula overgehaald om zich aan de "locals" aan te passen. Ze droeg een voor haar veel te klein bovenstukje van Paula en Paula had met wasknijpers haar lange rok omgetoverd in een vreemde korte rok. Peer haalde wat blikjes bier tevoorschijn, waarvan hij er twee opende voor Paula en hem. Op verzoek van Peer deed Dil haar best om zwaaiend met een dicht blikje dansjes in de kuip te maken met Abdul. Peer roeide met Paula een rondje om de boot met de feestvierders en ze proosten met hun blikjes.

“Als dit geen aangepast gedrag is, dan weet ik het niet,” zei Peer, terug roeiend naar de boot. Oom werd gebeld en ze vroegen hem langs het water in Queenborough te rijden en uit te kijken naar een wit zeiljacht met rode strepen naast een groot motorjacht. Als hij het zeiljacht zag dan moest hij om de eerste de beste hoek stoppen.

Een kwartier later zagen ze een oud bestelbusje langzaam over de weg rijden. Paula nam met omhelzingen afscheid van Dil en Abdul. Peer hielp Dil aan boord van de rubberboot en pakte Abdul van Paula aan. Naar het dichtstbijzijnde punt om aan de wal te kunnen komen, was ruim vijf honderd meter roeien en dat viel niet mee met twee personen en een kind in het kleine bootje. Gelukkig was het rond de kentering en viel de getijstroom mee. Abdul bleek zich tot een zeeman ontwikkeld te hebben. Hij schaterde om de stuiterende beweging van de rubberboot en Peer, die het zweet van het roeien van zijn voorhoofd veegde, lachte mee. Eindelijk, dacht Peer, toen hij vlak bij de kant in ondiep water uit het rubberbootje sprong. Hij hielp Dil aan de kant en gaf haar Abdul aan. Peer trok het rubberbootje de kant op en Dil kleedde zich weer als een vrome moslima. Ze haalde de wasknijpers uit haar rok en trok een hoog gesloten blouse aan. Ze gingen op weg. Abdul gaf aan dat hij door Peer gedragen wilde worden. “You are grand dad now,” zei Dil. De weg af, de hoek om en daar stond het busje met twee bebaarde mannen er naast. Oom en een vriend. Tranen, omhelzingen en kussen. De laatste twee niet alleen van Dil, maar tot Peer’s verwondering omhelsden en kusten de mannen hem ook. Oom begon een lang bedank verhaal met veel “blessings” en Allah. Peer bedankte hem voor de zegeningen en drong op spoed aan. “Please be quick, before someone will notice us and starts asking questions.” Hij had het nummer van oom en sprak af om contact te houden. Na een aai over het bolletje van Abdul en het aanhoren van een laatste verwijzing naar de wijsheid en grootsheid van Allah, liep Peer in gedachten verzonken en zonder om te kijken terug naar zijn rubberboot. Hoezo Allah? Mijn reet, gewoon mijn idee en met hulp van Paula uitgevoerd

Terug aan boord veegde Peer het zweet van zijn hoofd en beantwoordde hij de bezorgde vragen van Paula. Na even gezeten te hebben begon hij te puzzelen over de terugreis en hoe Paula op tijd terug in Zeebrugge te krijgen. Het weerbericht voor de volgende dag was gunstig. Hij stelde Paula voor om de volgende dag heel vroeg op te staan en om vijf uur te vertrekken. Met de ebstroom mee de Thamesmonding uit en dan door, afhankelijk van de wind naar Duinkerken of naar Nieuwpoort. Paula was akkoord. Hij probeerde om rustig te gaan zitten met een boek, het lukte niet.

“Verdomme,” zei hij. “Ik kan me nog niet ontspannen. Ik ga zwemmen.” Paula keek hem bevreemd aan, “het water is nog steeds veel te koud.” Peer zei, dat hem dat niet uitmaakte, hij moest iets doen om de adrenaline kwijt te raken. Hij kleedde zich uit en liet het zwemtrapje zakken. Paula zag dat hij de aandacht had getrokken van het gezelschap op de Engelse boot.

“Potloodventer, je hebt publiek.”

“Mooi, dan zien ze een eerlijke Hollandse pik. Die Engelse gasten moeten in de spiegel kijken om hun eigen pik onder het afdak te kunnen zien.”

“Ja, nu nog wel, wacht maar tot je het water uitkomt.”

Peer zwom een rondje om de boot en riep dat het heerlijk was en vroeg Paula om er ook in te komen. Paula weigerde, waarop Peer naar de Engelse boot zwom om naar de dames te zwaaien en ze uit te nodigen voor een “skinny dip.” De dames weigerden giechelend. Een van de mannen vond het niet leuk en riep, “piss off, bloody wanker.” Peer zou een week eerder, de kans om terug te schelden met beide handen hebben aangegrepen. Peer op dat moment dacht, zoek het uit en hij zwom terug naar de boot.

Paula stond klaar met een handdoek. “Heeft het geholpen?”

“Ja, en ik voel me nu leeg en moe.”

Het werd een rustige avond. Luierend met muziek en een boek. Met de voorkajuit weer vrij kropen ze er samen in. Ze nestelden zich, deden hun ogen dicht en sliepen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? - 2

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers ma, oktober 02, 2017 15:44:29

De reis of de bestemming?

Deel 2

"Een rug van hoge druk trekt zuidwaarts"

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,” zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen? Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen? Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek, toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet zich toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen. Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan. Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula, toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid. Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren. Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan... Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen? Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend. Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf. Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes... Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam hem mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor over een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de tent zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk, wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben. Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien, aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken. In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek, aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.” Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen, maar...” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam. Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul."

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken, hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft een vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het volgende ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op mijn gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als... Stomme doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar slipje en voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde haar benen wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en weer zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik...”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten. Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze, vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland. Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden, hij vulde haar en het voelde... goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet, ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank gekomen en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak voor haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en het bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar "all inclusive resorts." Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot mee te gaan.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? - 1

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers zo, oktober 01, 2017 10:32:51

De reis of de bestemming?

Deel 1.

"Een diepe depressie trekt over de Noordzee"

7 Juni 2017

Peer zat op een kademuurtje te wachten op de aankomst van de veerboot. De volgende dag begon Oerol en het was druk op de kade. Wachtend op het weerzien met Sjaan en over wat ze elkaar te vertellen en op te biechten hadden. Zou ze echt komen? Hij dacht na, over wat er gebeurd was, zijn misstappen en zijn jaloezie. En hoe hij uiteindelijk, toen de mist in zijn hoofd verdwenen was, Sjaan gemist had.

April 2017

-Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussen in,- had hij ooit ergens gelezen.

Voor een midlifecrisis was Peer met vier en vijftig eigenlijk al wat te oud, maar het leek er verrekte veel op. Hij zat al een tijd met zich zelf in de knoop. Het laatste zetje kreeg hij van Sjaan, die op een avond van haar bord opkeek en zei, “ik moet je iets vertellen,”

Peer dacht, er zal weer wat met een van haar broers of zusters zijn, altijd gedoe. Hij keek niet op en at rustig verder.

“Peer! Kijk me eens aan.”

‘Snotverdomme, wat nu?’ Dacht Peer, opkijkend van zijn bord.

“Peer, ik ben verliefd op iemand anders.” Een nieuwe collega vertelde ze en “nee, er was niets gebeurd. De collega was zo attent en begripsvol en hij kon zo goed luisteren.”

‘Godverdomme, ook dat nog,’ dacht Peer. Ruzie op zijn werk en nu Sjaan met haar verliefdheid. Ze wilde een time out om na te denken. Alles zat verdomme tegen. Zijn conditie was naar de klote en daardoor kon hij op de fiets niet meer met de snelste groep mee en oude blessures speelden op. Hij voelde zich moe en brak. Peer was het zat, hij was alles zat. Eigenlijk wilde hij alleen maar met rust gelaten worden.

Niet omdat hij Sjaan haar zin wilde geven met die verrekte time out, dat nooit. Hij was zijn werk spuugzat en hij had nog een stuwmeer aan verlof te goed, zo kwam het idee in hem op om op reis te gaan. Twee maanden verlof opnemen en weggaan. Zijn werkgever zei zo snel ja dat Peer dacht, oh jullie willen me kwijt, prima dat is wederzijds.

Naar zijn broer in de Verenigde Staten, was het eerste idee. Maar dat was alleen een doel en de reis was niet aantrekkelijk. Zo’n godvergeten vliegreis met al die toestanden van controle na controle. Hij dacht er over na en er kwam een beeld in hem op. Hij voorover gebogen met zijn broek op zijn enkels en zo’n hufter van een vette Amerikaanse immigratie ambtenaar met zijn dikke worstvinger in zijn anus peurend op zoek naar iets wat er niet in zat. Trouwens, wie wil er naar een land waar ze een narcistische blaaskaak president maken?

Een fietsvakantie? Niet met zijn racefiets, maar een randonneur kopen en twee maanden door Europa zwerven. De herinnering aan de blaar op zijn kont, vorig jaar tijdens een week met een groep van de fietsclub in de Alpen, zorgde dat hij dat idee liet varen.

Vreemd genoeg was met de boot op reis gaan, het laatste waar hij aan dacht. De vakanties aan boord waren altijd een gezamenlijke onderneming geweest. Dat gezamenlijke was nu kapot. Verdomme verlieft, de trut. Hij was een paar keer stiekem vreemd gegaan. Dat vreemd gaan ging gewoon om de seks, niet dat hij thuis te kort kwam, maar voor het avontuur. Af en toe lekker buiten de deur neuken zorgde voor inspiratie en daar profiteerde Sjaan toch ook van.

Verliefd worden op een ander, verdomme nog aan toe. Hij was, ondanks zijn avontuurtjes, toch ook nooit verliefd geworden. Gewoon buiten de deur trek krijgen, meer was het niet. En nu verdomme nog aan toe. De klap was hard aangekomen.

Dan toch de boot maar en zonder Sjaan.

Tussen de mededeling van Sjaan en zijn vertrek zaten twee weken. Twee drukke weken om dingen op zijn werk af te ronden en de boot klaar te maken voor een lange reis. Het afronden op zijn werk met toenemende tegenzin en het werk aan de boot met groeiend enthousiasme.

Sjaan wilde iedere avond over hun huwelijk praten en maar doorgaan over hoe hij veranderd was en hoe weinig aandacht hij haar gaf. Dat refrein was hij zat. En dan dat gelul over verliefd zijn, hij was er klaar mee. Er was niets gebeurd zei ze, dat moest er godverdorie nog bijkomen ook. In het begin deed hij zijn best om te luisteren. Maar, het was steeds het zelfde deuntje.

“Ik voel me alleen; je bent mijn oude Peer niet meer; je luistert nooit als ik wat vertel.” Nee verdomme, nog aan toe, dacht Peer, mens, als je blijft zeiken, het lijkt wel een smartlap van Hazes.

Er rijpte een idee in zijn hoofd. Al zijn huidige ellende kwam voort uit geiligheid. Verlieft, mijn neus uit, niks dan geiligheid. Net als zijn geklooi met vreemde wijven. Hij ging zijn reis gebruiken om te bewijzen dat hij zonder geiligheid kon. Hij ging zich zuiveren. Net als het vasten van katholieken en de moslims, maar dan anders. Hij dacht er een dag over na en nam toen een besluit. Niet meer neuken en ook niet rukken, gewoon "cold turkeij" onthouding vanaf dat moment.

Nadat Sjaan met haar mededeling zijn maaltijd en zijn leven verpestte hadden ze niet meer gevreeën.

Op de avond voor zijn vertrek ging hij als eerste naar bed. Hij hoorde Sjaan douchen en rommelen op de badkamer en viel in slaap. Hij schrok wakker toen ze de slaapkamer in kwam. Naakt, zag hij, zijn ogen openend. Nee toch, ze zal toch niet willen vrijen, dacht hij. Hij wilde zijn ogen weer sluiten. Ergens in zijn brein ontstond tegenwerking, hij bleef kijken. Hij zag haar vertrouwde naakte lijf. Hij zag haar naar het bed toe lopen en hoe ze zich voorover naar hem toe boog voor een kus. Haar grote zware borsten bungelden boven hem en automatisch stak hij zijn handen uit om ze vast te pakken. Zijn verstand zei, je bent kwaad en je hebt gekozen voor onthouding. Hij draaide zijn hoofd weg en ontweek de kus.

“Ik wil niet dat je zo weg gaat.”

Peer liet haar borsten los en hield zijn hoofd afgewend.

“Toe Peer, zo kan je niet vertrekken.” Ze trok het dekbed weg.

“Zie je wel,” zei ze. “Je plaagt me, je hebt er wel zin in.”

Vuile verrader, noemde Peer in gedachten, zijn overeind gekomen jongeheer. Sjaan stapte op het bed en ging over hem heen zitten. Ze pakte zijn opstandige onderdaan, richtte en liet zich er over heen zakken. Daarna pakte ze Peer zijn handen en legde die terug op haar borsten. Ze bereed hem en werkte zich naar een orgasme, terwijl Peer zijn best deed om niet te genieten. Nadat ze gekomen was liet Sjaan zich voorover op Peer zakken en knuffelde en kuste ze hem. Peer vergat zijn hoofd weg te draaien en liet toe dat ze hem kuste. Sjaan klom van hem af en zag tot haar verrassing dat zijn pik nog recht overeind uit haar floepte. “Ben je niet…?”

Peer schudde nee en dacht dat dit een mooie test zou zijn voor zijn onthouding. Met een stijve proberen in slaap te komen. Als dat lukte dan... Sjaan speelde vals. Ze ging op haar knieën op bed zitten met haar billen naar hem toe. Ze spreidde haar benen wat en liet haar hoofd op het bed zakken. Na ruim vijfentwintig jaar samen, wist ze wat hij niet kon weerstaan. Het werkte. Peer ging op zijn knieën achter haar zitten, drukte naar voren en schoof zo haar natte kut in. Hij stootte en gromde van genot. Dat genot werd nog verhoogd door de aanmoedigingen van Sjaan.

“Toe Peer, geile beer van me. Neuk me maar, geniet maar van je kut. Spuit je maar leeg in me.”

Toen Peer later niet in slaap kon komen, dacht hij terug aan haar aanmoedigingen. Dat deed ze anders nooit. En waarom nu wel? Zij wilde toch een time out. Er schoot hem een verhaal van zijn opa, de duivenmelker, te binnen. Over hoe de doffer voor een vlucht bij de duivin wordt weggehaald, ‘op weduwschap zetten’ of zo noemde hij dat. Dit was het omgekeerde, dacht Peer. Hij woelde en draaide en nadenkend over een zuiverende onthouding, viel hij in eindelijk in slaap.

Op een vroege koude en regenachtige morgen in mei werd Peer door Sjaan bij de jachthaven in Hoorn afgezet. Ze kuste hem, maar zwaaide hem niet uit. Dan niet, dacht Peer toen hij de haven uitvoer.

Wegrijdend bij de haven veegde Sjaan geïrriteerd de tranen van haar wangen. Eigenwijze stomme klootzak, dacht ze. Als dit maar goed afloopt. Zo had ik een time out niet bedoeld. Ik wilde alleen maar dat hij weer meer aandacht voor me had.

Ieder ander had het zich gemakkelijk gemaakt door de route binnendoor naar IJmuiden te nemen. Peer niet, hij koos er voor om eerst naar het Noorden te varen naar Den Oever en dan over het wad naar Den Helder, alvorens zuidwaarts te gaan. Voor Peer begon de reis op het zoute water, bij het uitvaren van de sluis in de Afsluitdijk. In de middag meerde hij koud en nat in Den Helder af. Het was stil in de jachthaven en dat kwam Peer goed uit. Hij wilde rust aan en in zijn kop. Drie gemiste oproepen en wat berichten. Hij opende de berichten niet, hij zette zijn telefoon uit en stopte hem achter in een kastje weg. De zeilen werden opgeborgen en na een warme douche volstond een blik opgewarmde soep als avondmaal. Zie je wel, dacht Peer, niks, geen gedoe. Ik red me prima alleen. De avond kwam hij door met een boek en een borrel.

De volgende dag met weinig wind en opnieuw regen naar IJmuiden. Het viel Peer tegen, hij miste de handen van Sjaan aan boord. Bij het zeilen trimmen, pissen, koffie zetten en een boterham smeren ontdekte hij hoe gewend hij was aan die extra handen. Stom mens, dacht hij.

‘s Avonds in IJmuiden met zijn boek en zijn borrel werd zijn rust verstoord. Ondanks dat er veel vrije plaatsen waren, werd er naast hem een boot afgemeerd. Nieuwsgierig ging Peer aan dek kijken. Man met zeilhandschoentjes aan en een vrouw. Hij ging meehelpen door hun landvasten aan te pakken en vroeg zich af waarom de man handschoenen droeg op een dag met weinig wind. Die vraag werd beantwoord toen de vrouw haar mond open deed en de man allerlei overbodige aanwijzingen begon te geven. Oh, die handschoenen zijn nodig om die kat aan te pakken, dacht hij en daardoor kwam Sjaan weer in zijn gedachten. Hun samenwerking en gemakkelijke routine aan boord. Dankzij meerdere borrels viel hij die avond in slaap.

Bij het wakker worden voelde hij dat hij een beest van een erectie had. Hij stak zijn hand in zijn slaapzak om hem waarderend vast te pakken. Zijn elleboog ging opzij om, zoals hij wel vaker deed, Sjaan aan te stoten en te zeggen ‘voel eens hij werkt nog.’ Zijn elleboog stootte in het niets en hij realiseerde zich waar hij was en dat hij gekozen had voor ontgeiling door onthouding.

Op de vierde dag kwam hij aan het begin van de avond in Vlissingen aan. Het was een koude dag geweest met een waterig zonnetje. Het alleen zijn begon te knagen. Lekker de hele dag zijn eigen muziek aan had tijdelijk geholpen. Net als, waar Sjaan een hekel aan had, makrelen vissen onderweg. Uiteindelijk hielp het allemaal niet en had hij een pikzwart pest humeur gekregen. In de haven ging hij de makrelen panklaar maken. Tijdens het schoonmaken, met zijn handen onder het vissenbloed en de schubben, meerde er een groot luxe zeiljacht naast hem af. Normaal zou hij geholpen hebben, nu met vieze handen niet. Peer keek toe en zag, hoe een in fraaie zeilkleding, met veel merknamen, gestoken stel, er een zooitje van maakte. De boot ramde met een klap de steiger. Au, dacht Peer en hij concentreerde zich weer op zijn makrelen.

“Mijnheer!” Hoorde hij. Op dwingende toon met een rollende rrr uitgesproken. ‘Kakaccent’, dacht Peer en hij keek naar de man van het stel, die zich over de reling naar hem toe boog.

“Als u uw handen uit de mouwen gestoken had, dan was dit niet gebeurd.”

“Eigen stomme schuld,” zei Peer.

De vrouw mengde zich ook in de woordenwisseling. “Het stinkt hier naar vis.”

Peer keek haar aan en zag wat vreemds. Botoxkop, dacht hij en hij reageerde door overdreven te snuiven. “Het enige wat ik ruik is kak.”

Waarop de man reageerde, “ wat zegt u?”

“Ik ruik kak en die lucht komt van jullie boot.”

De vrouw viel uit haar rol van keurige dame en begon te kijven. Ze pikte het niet, ze wilde niet naast een asociaal liggen en ze gingen zich beklagen bij de havenmeester. Ze spoorde haar man aan, “vooruit Peter-Jan, ga naar de havenmeester.”

Peer, toch al in een rothumeur, was op stoom gekomen. “Hier heb je iets om te klagen,” zei hij wat visafval op de chique boot werpend.

Het werd een scheldpartij, die dreigde te escaleren in een handgemeen toen Peer de term botoxkop gebruikte. De man dreigde Peer met een pak slaag. Peer genoot, dit had hij nodig. Een paar jongelui op de kade bemoeiden zich er mee. “He ouwe, sla die kakker op zijn bek.” Gevolgd door het refrein van een zojuist geleerd nieuw woord “botoxkop, botoxkop.” De vrouw vluchtte de kajuit in. De man bleef nog even dreigen om bij Peer aan boord te stappen.

“Moet je doen”, zei Peer, zijn emmer met visafval optillend, “dan kieper ik dit over je hoofd.”

“Gooien ouwe klonk het vanaf de kade.” Al scheldend ging de man achter zijn vrouw aan naar binnen. Gevolgd door een gejoel vanaf de kade. Peer stak zijn duim op naar de jongens, maakte een buiging voor het publiek en ging zijn kajuit in met de schoongemaakte makrelen.

Het lukte die avond bijna om Sjaan uit zijn gedachten te bannen. Nagenietend van de ruzie en grinnikend over zijn vondst botoxkop kwam het beeld op van de zachte trekken van Sjaan met haar natuurlijke volle lippen in zijn hoofd.

De volgende dag woei het hard uit het zuidwesten. Tegenwind en omdat Peer wachtte met vertrek tot hij de stroom mee had, was het wind tegen tij, met als gevolg een korte steile deining. Na een paar uur stuiteren was Peer het zat. Hij wilde verder, maar het werd Zeebrugge.

Surfend op een golftop scheerde hij langs het havenhoofd naar binnen.

“s Avonds voelde hij zich alleen en bijna had hij zijn telefoon aangezet. Hij besloot te gaan stappen. Ver hoefde hij niet te gaan, direct aan de wal op de Rederskaai lokten meerdere kroegen. Hij liep de cafés langs en besloot voor het drukste te kiezen. Het bleek ‘happy hour’ met gereduceerde prijzen in The Old Steamer. Peer vond een vrije plaats op een kruk aan de bar. Hij bestelde een biertje en begon om zich heen te kijken.

Naast hem zat een lange magere vrouw. Veertiger schatte Peer. Ze was in gesprek met een stel op de krukken aan haar andere kant. Peer nam haar op. Heel lang, dun en weinig tiet en ze sprak met een vet Vlaams accent. Urbanus vermomd als Tante Sidonia, dacht hij en hij keek nieuwsgierig naar haar voeten. Teleurgesteld zag hij schoenen met een maat die kleiner was dan zijn tweeënveertig. Al lurkend aan zijn biertje luisterde hij naar de conversatie van Sidonia met het stel. Hij begreep uit het verhaal dat ze aan de kust logeerde omdat ze in scheiding lag. Verder in het gesprek ving hij op dat haar man, die schepen was flink ging bloeden. Peer nog steeds in een ruzie zoekend humeur, zag een kans.

“Zeg mevrouw,” zei hij. “Zo’n schepen hier in België, dat zijn toch allemaal zakkenvullers. Hij zal u vast ook wel een lucratief baantje in het een of andere bestuur bezorgd hebben.” Zo, dacht hij, en nu... breekt de pleuris uit. Ze begon te lachen en tegen het stel naast haar zei ze, “dat komt er van. Nu de Belgen de kranten in Nederland overnemen, weten ze daar ook wat er hier speelt.”

Ze draaide zich naar Peer toe en zei, “als dit een versierpoging is dan was dit de slechtste openingszin ooit.” Ze nam Peer van hoofd tot voeten op en zei, “Amei, ge zeit nog een kabouter ook. Ben je ontsnapt uit Plopsaland?”

Peer was even sprakeloos. In plaats van lekker te kunnen rellen werd hij in de zeik genomen. Kabouter? Ja, hij was met een meter vijf en zeventig niet lang en ja hij had een grijze stoppelbaard, na zich een week niet meer geschoren te hebben.

Peer stak zijn hand uit en zei, “je mag me Plopsa noemen als ik jou Sidonia mag noemen.” Lachend nam ze zijn hand aan. “Paula,” zei ze.

“Peer,” zei hij.

Dat deed haar opnieuw in de lach schieten. “En je zoekt zeker een appeltje? Dan zit je hier goed, genoeg rijpe appeltjes, aan de kust.”

“Nee”, zei Peer. “Ik zoek rust in mijn kop en appeltjes schillen geeft alleen maar gedoe.”

Ze kletsten verder en even later nam het stel naast Paula afscheid. Ze wilde nog wel wat drinken van Peer. “Als hij zich maar niets in zijn hoofd haalde. Ze had het gehad met mannen,” Even later met een glimlach vervolgend “en ik doe het niet met kabouters.”

“Proost.” Zei Peer, zijn glas heffend, “op kuisheid en onthouding.” Ze keek hem bevreemd aan, “je bent wel een hele rare Hollander.” Ze vroeg of hij hier met een boot was en Peer vertelde van zijn reis zonder bestemming. Paula vertelde dat ze twee weken ‘rust’ hield in het appartement van een nicht, hier aan de kaai. Het stel waar ze mee had zitten praten, waren bevriende buren van haar nicht.

“Rust?” Vroeg Peer. Daarop vertelde ze dat mijnheer de schepen te persoonlijk was geworden met zijn persoonlijke assistent.

“Jong en blond?” Vroeg Peer.

Ze knikte, “en mannelijk.”

De mond van Peer zakte open. “he?”

“Ja”, zei ze. “Na vijftien jaar huwelijk bleek hij van twee walletjes te eten.” Met al drie zware Belgische bieren achter zijn kiezen, vertelde Peer haar over zijn theorie dat hij zich door kuisheid rust in zijn kop kon geven. Ze lachte hem uit en zei hem dat hij de vreemdste kerel was die ze ooit ontmoet had. Nog twee biertjes later zei Peer dat hij zijn kooi ging opzoeken. Hij wilde morgen bijtijds op, om te profiteren van stroom mee op zee. Paula was nieuwsgierig hoe dat zat en Peer legde het uit. Waarop ze vroeg, of ze zijn boot mocht zien. Op Peer zijn verbaasde blik reageerde ze door te zeggen dat ze dat veilig kon vragen, “van een kuise kabouter, had ze niets te vrezen.”

Even later liep Peer naast een vrouw die bijna een kop groter was over de steiger. Ze toonde zich oprecht geïnteresseerd toen hij haar de boot liet zien en vroeg hoe laat hij de volgende morgen weg ging en waarheen. Peer antwoordde dat zijn bestemming van de wind afhing. Er werd weinig wind voorspeld en dan werd het Oostende en als het mee zat Nieuwpoort.

“Oh” zei ze, “dan kan ik als ik met je mee mag, met de kusttram weer terug.”

Peer reageerde verbaasd. Een vreemde vrouw aan boord? Hij dacht na, het had wel een voordeel, extra handen om onderweg iets te pakken of klaar te maken. Hij twijfelde nog en kwam op nog een voordeel, een test voor zijn kuisheid. Met zo’n tietloos lang eind, een veilige test. Hij zei, “ja gezellig.”

Op weg naar haar tijdelijk onderkomen dacht Paula na over waarom ze zo impulsief naar een uitnodiging gehengeld had. Eenzaamheid? Nee dat niet. Boosheid, ja kwaad was ze nog wel op Pieter. Avontuur, de zucht naar iets nieuws dat moest het zijn. Terugkijkend op de jaren waarin haar huwelijk afgleed, besefte ze dat het een saaie sleur geworden was. Pieter had steeds minder zin gehad om te vrijen en aan het eind kwam het initiatief alleen nog maar van haar. Initiatieven die veelal afgeslagen werden met “sorry schatteke, ik ben zo druk geweest” en meer van dat soort kutsmoezen. Druk? Een maand terug was ze er achter gekomen waarmee mijnheer de schepen druk was. Hij had zogenaamd op zaterdagmiddag nog een belangrijke bespreking in zijn werkkamer thuis, met Robert, zijn persoonlijk assistent. Ze was op de fiets de stad in geweest, had boodschappen gedaan en spontaan een lekkere traktatie voor de mannen gekocht. Puur toevallig, was ze tegen haar gewoonte in, door de achterpoort de tuin in gegaan. Ze zag door het raam Pieter in zijn werkkamer staan. Ze wilde zwaaien en toen zag ze het. Mijnheer had zijn broek omlaag en liet zich pijpen door Robert, die op zijn knieën voor hem zat. Dat wat ze van zijn erectie zag toonde een stuk daadkrachtiger dan wat zij de laatste jaren gezien had.

Dit gedoe met mannen bleek al veel langer te spelen. Achteraf zei een vriendin, dat ze zo iets al lang vermoedde. Mooie vriendin, als je de kaken op elkaar houdt. Haar broer lachte om het verhaal en zei, “zie je wel, ik vroeg me wel eens af, of hij niet meer van de herenliefde was.” Daarna kwam hij met die flauwe mop van twee vriendinnen die samen iets drinken. Zegt de ene vriendin, je hebt sperma in je haar. Antwoordde de andere, “ je hoeft toch niet alles van je baas te slikken.” Hij vertelde het waarschijnlijk om haar op te beuren, maar ze was zo kwaad geworden dat ze de deur uit gestormd was.

Rare vent die Peer. Ze had hem zien binnenkomen en rondkijken in het café. Kale kop, stoppelbaard, slordig gekleed en wat het meest opviel was dat hij kwaad keek. Ongepolijst, dacht ze. Heel anders dan Pieter, die veel aandacht aan zijn uiterlijk besteedde. Toen hij op de kruk naast haar ging zitten had ze besloten om hem te negeren.

Dat lukte, tot hij zich in haar gesprek mengde. Het leek wel of hij ruzie zocht. Dat ze desondanks in de lach schoot, kwam doordat hij per ongeluk het punt aanroerde waarop ze Pieter ging pakken, zijn welgevulde zakken. Hij mag dan zijn zak elders geleegd hebben, zij ging voor zijn andere zakken. Met minder dan de helft nam ze geen genoegen. En dan was er nog het lucratieve plaatsje in het bestuur van Ecogem, de intercommunale afvalbezorger, dat ze aan Pieter te danken had. Dat ging ze zich niet laten afpakken. De vergoeding die ze voor het bijwonen van de vergaderingen kreeg was een mooie aanvulling op haar salaris. Mocht mijnheer dwarsliggen, dan waren er nog wel een paar dingen die ze de afgelopen jaren opgevangen en onthouden had. Mijnheer de bestuurder zou niet graag zien dat die informatie naar buiten kwam.

Toen Luck en Geke weg waren en ze met de Hollander zat te praten, verdween de boosheid uit zijn gezicht en bleek hij een enthousiaste verteller. Ze kon niet peilen of hij serieus was met dat bizarre verhaal over onthouding, ze had er in ieder geval om geschaterd.

Zijn enthousiaste verhalen over zeilen en zijn boot maakte dat ze nieuwsgierig werd. Vanuit het appartement had ze zitten kijken naar het gedoe op de boten in de haven en dit was een kans om er een van binnen te zien. Als hij haar had willen potelen, dan had ze hem een oplawaai gegeven en geschreeuwd, het was nog druk in de haven en op de kaai. Hij droeg geen ring, zou hij getrouwd zijn?

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



Volgende »