Verhalen voor de 4Fingers

Verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS.

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

OBSESSIE Deel 1

Tinus BootGeplaatst door My 4Fingers zo, november 12, 2017 16:54:15

OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof. Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig. Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh."

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over. Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn, hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer gevraagd.

De zoektocht naar "materiaal" op Internet liep uit de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier. Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles, waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn. Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

- Nelie mocht het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

- Op het werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

- Geen betaalde seks.

- Geen jonge meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

- Geen ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien; vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een "recht voor zijn raap" benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

"Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot 45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com."

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet. De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang, waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had, 100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met: "Oei, een sjieke blanke mijnheer."

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten. Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht, vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit, zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten. Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was. De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen. Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte, “rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel, zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh" zongen ze toen de serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat de "traido", de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem. Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad. Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze, nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog, wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan, zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was een bericht van Suri.

"Was gezellig, wanneer weer?" Ik negeerde het bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: "Hi Lover. Afspraak morgen?"

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag. Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders, afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten, geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld. De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag, dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor, “mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan..., en zo dwaalde mijn aandacht verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag, waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord "Gai bieu ta traha sòpi stèrki." Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en ik wilde even haar borsten voelen. "Quid quo pro," en per slot van rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer tussen haar memmen laten klemmen, dan... Al rekenend reed ik weg van het parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen... Zo is het genoeg. Doe nu maar weer twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen. Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus, met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter... Gewoon”. Zei ze plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik. Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis, sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?