Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

PAASBEST

PAASBESTPosted by My 4Fingers Mon, April 02, 2018 11:35:03

PAASBEST

Het besluit kwam op een ochtend alleen in bed. Bob de Vries had een thuiswerkdag en zijn vrouw was vertrokken voor een vroege dienst. Na haar vertrek had hij zich nog eens omgedraaid en hij was weer in slaap gevallen. Bij het wakker worden voelde hij een reuze erectie. Hij vroeg zich af of hij die nu vaker had omdat ze zelden meer vreeën. Zijn vroege ochtend erecties leken ook harder en groter de laatste tijd. Dat klopte niet wist hij. Met het ouder worden hoorde ze minder vaak voor te komen en minder groot te zijn.

Hij haalde zijn erectie tevoorschijn, keek er naar en sprak hem toe.

“Godsamme arme knul. Daar sta je dan, in volle pracht. Met je paarse gezwollen eikel en dikke schacht met pulserende aderen. In plaats van aanbeden wordt je versmaad. Je hoort in een warme vrouwenschoot te penetreren. Je dient een vrouw te behagen door met je dikke kop langs haar verwenplekje te glijden en diep in haar tegen haar baarmoeder te bonzen. Je verwacht fluweelzachte strelingen door een vaginawand en in plaats daarvan sta je hier eenzaam stijf te wezen. Je wilt geen eeltige knuist die je vel heen en weer stroopt.”

Hij had het er vaak met zijn vrouw over gehad.

“Ik hou nog zielsveel van je,” zei ze dan keer op keer, “maar ik heb er niet zo’n zin meer in.”

“We zijn net twee van die suffe panda’s, die één keer per jaar paren,” had hij gezegd.

“Ja, lieve beesten,” was haar reactie geweest.

“Maar zo’n panda mannetje is maar een keer per jaar geil en ik wordt bijna iedere ochtend met een stijve wakker.”

“Gewoon de druk van je volle blaas op je prostaat. Drink ‘s avonds wat minder.”

Denkend aan de ronde billen van een jonge vrouwelijke collega’s fantaseerde hij hoe ze er zonder broekje uit zou zien. Hij nam zijn erectie in de hand en deed wat hij de laatste maanden steeds vaker gedaan deed, hij begon te masturberen.

‘Nee, verdomme nee,’ dacht hij na een paar rukjes. ‘Dit is het niet, dan maar vreemd’.

"Alea iacta est". De teerling is geworpen. Hij had dat lang geleden op school geleerd en de zin spookte die dag door zijn hoofd. Twijfelend, dacht hij nog even, lul je kan nog terug. Je herhaalt die zin, om je zelf voor de gek te houden, het is geen onomkeerbaar besluit.

Het hielp niet. Hij wilde neuken en de week er na deed hij tevergeefs marktonderzoek. Vrouwen op het werk, vrouwen in de buurt, in de supermarkt. Met wie zou hij willen, zouden zij willen en hoe benader je ze? De tijd dat hij uitging om vrouwen te ontmoeten lag meer dan twintig jaar achter hem. Hij had wel eens gehoord van iemand die plompverloren op vrouwen afstapte met.

“Ik ben geil, wil je neuken?” Zonder een idee te hebben hoe wel, besloot hij dat die aanpak voor hem niet zou werken. Een zegening in vermomming, was een telefoontje dat hij een week later van zijn loopmaat Peter kreeg. Peter was al jaren Sinterklaas op de dorpsschool. Hij speelde geen Sinterklaas. Hij was het, wist Bob, die zich een keertje had laten ompraten om voor Zwarte Piet te spelen. Peter lag ziek in bed en hij had toegezegd die middag Paashaas te zijn.

“He?” vroeg Bob.

“Ja man, een idee van een van de leerkrachten. De paashaas is neutraal en niet aan een religie gebonden. Die onderwijzer was er helemaal lyrisch over. - Pasen dat symboliseert de lente en dat gaan we vieren -” zei hij. “Samen met de kinderen vieren we het feest van de vruchtbaarheid die de natuur doet ontwaken en vruchtbaar maakt.”

“En jij bent daar ingetrapt?”

“Nee joh, het is toch geweldig dat zo’n onderwijzer enthousiast is en openstaat voor vernieuwing.” Bob voelde hem aankomen.

“En nu ga je mij vragen om voor paashaas te spelen?”

“Ja, leuk he?”

Tering dacht Bob, hoe kom ik hier onderuit? Na veel aandringen en na verzekerd te zijn dat er niets speciaals van hem werd verwacht, zegde hij toe.

“Gewoon het pak aantrekken en met een mand "Fairtrade" chocolade-eitjes de klassen rond.”

“Neen! je hoeft niets te zeggen.”

Bob ging op de fiets naar de school. Het leek eindelijk voorjaar te worden. Het was na dagen van koud weer en regen droog en boven de tien graden. De zon liet zich af en toe tussen de wolken door zien en de warmte was dan voelbaar. Ik zou hier vrolijk van moeten worden, dacht Bob. Het vooruitzicht van een uur of wat paashaas spelen, boven op zijn frustratie over zijn seksleven, werkte niet mee.

Hij hoorde vogel geluiden. Allemaal geiligheid, de hele natuur neukt, behalve ik, dacht hij chagrijnig. Met Pasen zijn de gelovigen vol van het lijden van de zoon van God en ik? Ik lijd goddomme aan een volle zak.

Hij liep de school in op zoek naar de directeur. Sinds zijn optreden als Piet was er iets veranderd, er was een directrice en ze keek niet blij.

“Oh, u bent de man die...?”

“Nee, ik ben de vervanger, die er ingestonken is.” Hij stak zijn hand uit, “Bob.” Achter haar bureau vandaan komend gaf ze hem een hand.

“Katinka.”

Bob onderdrukte met moeite de neiging om het liedje over de kleine kokette Katinka op te rakelen. Hij begon wel te lachen en ze keek zo zuinig dat hij vermoedde dat ze door had waarom hij lachte.

“De echte paashaas voelt zich vandaag niet zo vruchtbaar, hij ligt met buikgriep op bed.”

De zuinige blik bleef, terwijl ze vertelde dat ze akkoord gegaan was met de paashaas, omdat het team er achter stond. Als nieuwe directeur wilde ze geen spelbreker zijn. Haar gezicht drukte uit dat ze het maar niets vond.

“Wat is er mis met de paashaas?” vroeg Bob.

“Met de paashaas niets, maar het geleuter er om heen.”

“Oh over vruchtbaarheid en zo?” Zei Bob met een grijns, ondertussen de directrice eens goed opnemend. Klein als de Katinka in het liedje. Ze was licht geteint en had half lang zwart haar. Indisch bloed? Vroeg Bob zich af. Koket? Wel aantrekkelijk, met een geil lijf, dacht Bob, ongegeneerd naar haar forse boezem starend. Denkend aan zijn besluit, vroeg hij zich af of er iets met haar te beginnen viel. Hij miste haar antwoord op zijn opmerking.

“Pardon,” zei hij, “Ik lette even niet op.”

“Volgens mij lette je heel goed op. Je bleef maar naar mijn boezem staren.”

Bob, voelde zich niet echt betrapt. Zijn besluit om vreemd te gaan maakte dat hij een "wat maal ik er om houding" had.

Het paashaaspak bleek in haar kantoor klaar te liggen. Bob bekeek het pak en dacht, als ik dat over mijn kleren aantrek dan smelt ik.

“Kan ik me hier omkleden?”

“Ga je gang,” zei ze en ze ging op haar bureaustoel zitten. Prima, dacht Bob, dan maar zo. Hij zag dat ze toekeek bij het uittrekken van zijn schoenen, overhemd en broek. Hij twijfelde even, hemd wel of niet uit. Uit besloot hij.

“Meer de vacht van een gorilla dan van een haas.” hoorde hij. Zonder te reageren trok hij het pak aan. Het bleek een rits aan de achterzijde te hebben, die de directrice bereidwillig dicht trok.

“Buk eens.”

Bob bukte en ze de trok de capuchon met de hazennoren over zijn hoofd en schikte die.

“Zo, nu nog de snorharen. Ga eens zitten.”

Na Bob helemaal paasbest opgetuigd te hebben deed ze een paar passen terug om hem te monsteren. Ze begon te lachen.

“Zo, dit moet dus een vruchtbare rakker verbeelden?”

“Het pak past wel in de huidige trend. Het is zo wijd dat het gender neutraal is. Je bent geen rammelaar en geen voedster maar een "Het haas".”

Dat kan van jou niet gezegd worden, dacht Bob, nogmaals naar haar dikke tieten starend. Bij haar hulp om in het pak te komen had hij haar achterste bewonderd. Een echte kont met stevige ronde billen. De zonde waard, dacht hij, ik ga er voor. In een slechte Elvis imitatie maakte hij wat schokkende heupbewegingen.

“Een echte vruchtbare rammelaar, kijk maar.”

“Nou nee,” zei ze. “Ik hoor niets. Kom maar mee dan halen we je mand en dan draag ik je over aan meester Jan Kees. Dit hele gedoe was zijn idee.”

Waar Bob hoopte op een snel rondje langs de klassen en dan klaar, viel dat zwaar tegen. Er bleek een stukje tuin omgespit en geharkt te zijn. Onder leiding van meester Jan Kees en met een toespraak van de meester, mocht de paashaas zaadjes in de grond stoppen. Volgens meester Jan Kees, “was het een van de dagen aan het begin van de wassende maan en daarom erg gunstig om bloemgewassen te zaaien. Na het ontkiemen van de zaadjes zouden de sapstromen... ,”

Bob liet gegeneerd de zaadjes in de vooraf geprepareerde zaaibedjes vallen. Hij was gestopt met luisteren, hij dacht aan zijn eigen haperende sapstroom en de borsten en billen van kleine stevige Katinka. Katinka was terug in haar kantoortje toen Jaap na gedane arbeid binnenliep. Ze keek hem glimlachend aan.

“En?”

“Alle eitjes zijn uitgedeeld en de zaadjes zijn geplant.”

“Beviel het?”

“Ehh, veel geleerd. Onder andere gehoord dat dit een gunstige periode is voor sapstromen, en nu vraag ik me af of dat ook voor mij geldt.”

Ze trok haar wenkbrauwen op. “Hoezo?”

“Sap moet vrijelijk kunnen stromen en volgens meester Jan Kees hebben we nu een gunstige maanstand.”

Met een geamuseerd gezicht informeerde ze naar zijn sap productie en of die ergens door gehinderd werd. Bob legde uit dat de productie en kwaliteit prima in orde waren, dat het echter schortte aan de afzetkant. Ze reageerde daar niet op maar bood aan om zijn rits open te maken zodat hij het pak kon uittrekken.

De warmte van het pak, haar nabijheid, zijn opgekropte behoefte aan seks, het gepraat over zijn sap en de borst die even langs zijn arm streek, het werkte. Zich uit het hazenpak bevrijdend voelde hij een stijve opkomen. De Bob van een week eerder zou snel het pak opgetrokken hebben om de erectie in zijn onderbroek te verbergen. De Bob, die een besluit had genomen dacht, prima een plaatje zegt meer dan duizend woorden. De stof van zijn boxershort werd flink uitgerekt en dat ontging Katinka niet.

“Pas maar op dat je geen sap verliest. Je kan je maar beter even omdraaien, je wilt toch niet de kinderen choqueren?” Ze reikte hem zijn broek aan en terwijl hij op een been balanceerde om zijn broek aan te trekken streek ze even met haar hand over de bobbel in zijn boxer.

“De haas lijkt me vruchtbaar.”

Met het idee dat ze dan dicht bij hem moest staan, vroeg Bob om hulp voor het verwijderen van de snorharen. Hij ging zitten en ze kwam voor hem staan met haar borsten bijna tegen hem aan. Hij leunde al iets naar voren toen de deur open ging.

Meester Jan Kees.

“Oh, je bent al omgekleed. Ik wil je nog bedanken. Heb je hulp nodig om de snor er af te krijgen? Wacht maar dan doe ik het wel.” Zonder op een antwoord te wachten boog hij zich, Katinka opzij duwend, naar Bob. Pulkend aan de snorharen begon hij een verhaal over de kinderen in zijn klas, die hij ook wel eens vergeleek met kleine eitjes, die hij mocht helpen uitbroeden. Lul, dacht Bob en langs de meester heen kijkend zag hij Katinka een braakgebaar maken. Ze toonde ook een heel vileine kant door Jan Kees in zijn verhaal te onderbreken met.

“Zeg Jan Kees, je gaat wel heel erg door over Pasen, maar weet je waarom het juist een Paashaas is die de vruchtbaarheid symboliseert?... Nee, dat dacht ik al. Omdat konijnen en hazen heel goed zijn in kezen. Die beesten lusten er wel pap van, Jan Kees!”

Jan Kees keek even gepijnigd. Helaas liet hij zich niet uit het veld slaan en ging hij verder met zijn verhaal. Dan maar weg besloot Bob. Katinka accepteerde zijn aanbod om zijn telefoonnummer te geven.

“Voor het geval ik nog eens iets voor ‘de school’ kan doen.”

“Leuke man, weet je wat hij tegen de kinderen in mijn klas zei?” hoorde Bob, Jan Kees bij het weglopen zeggen.

Op weg naar huis wist Bob dat ze zou bellen en denkend aan haar grote borsten hoopte hij dat het snel zou zijn. Omdat het lastig fietste, herschikte hij zijn pik in zijn broek.

Het telefoontje kwam nog sneller dan hij hoopte. Hij was nog niet thuis of hij hoorde zijn ringtone vanuit zijn broekzak. De altstem van Katinka.

“Spreek ik met de paashaas, de brenger van vruchtbaarheid? Hij kan nog iets voor de school doen.” Ze wilde het graag bij haar thuis bespreken of het over een half uur schikte? Het kwam Bob voortreffelijk uit. Halverwege de middag en zijn vrouw kwam niet voor zes uur thuis.

Na Jan Kees haar kantoortje uitgewerkt te hebben, had ze direct Bob gebeld. Het ijzer smeden als het heet is. Ze glimlachte bij die gedachte. Heet? Ze voelde zich geil en als ze hem nu belde en iets afsprak, kon ze niet meer terugkrabbelen. Het plan om vreemd te gaan sluimerde al maanden en bijna had ze het gedaan. Tijdens een tweedaagse cursus met overnachting in Noordwijk had ze ‘s avonds zitten borrelen aan de bar en was ze ingegaan op de versierpoging van een mede cursist. Ze waren al op weg van de bar naar de lift, toen ze zich bedacht en met een smoes afscheid nam.

Joost had haar een paar jaar terug besodemieterd, nota bene met iemand van het koor en dat had ze hem vergeven. In zijn schaarse vrije tijd, iedere week oefenen voor de Mattheus. Met passie, de klootzak. Wat ze hem niet vergaf, was dat hij nu weer in de fout ging. Hij ontkende het, maar de signalen waren duidelijk. De hele week in Den Haag en dan ook nog het weekend weg met stomme smoezen. De klootzak had geen belangstelling meer voor haar. Hij kon het krijgen.

De belangstelling van Bob was duidelijk in zijn onderbroek te zien geweest en hij schaamde zich er niet voor. Maar goed ook, dat die rare Jan Kees binnenkwam, anders had ze misschien domme dingen op school gedaan. Bellen en als hij hapte, snel naar huis en nog even douchen. Of zou ze zich belachelijk maken door te bellen?

Katinka bleek in een naburig dorp te wonen. In een rustige straat met vrijstaande woningen aan de rand van het dorp. Bob aarzelde, auto op de oprit zetten of op straat laten staan, misschien toch maar beter om de hoek parkeren. Waarschijnlijk was ze net als hij getrouwd. Verdorie, dacht hij, best ingewikkeld dat vreemdgaan.

De deur ging al open voordat hij kon aanbellen. Ze had zich omgekleed. Het mantelpak van de directrice was vervangen door een spijkerbroek en een shirt, dat haar borsten nog groter deed lijken.

“Kom er snel in.” Hij schoof langs haar heen naar binnen en ze sloot de deur. Bob greep zijn kans. Hij boog zijn hoofd en kuste haar. Zijn kus werd beantwoord en hij voelde haar tong tussen zijn lippen. Ze kuste lekker... ze kuste geil. Bob realiseerde zich dat hij in geen twintig jaar met een andere vrouw getongd had. Nou ja twintig jaar, de laatste jaren stelde het weinig meer voor.

Dat ging goed, dacht Katinka onder het kussen. Ze had in gedachten geworsteld met de aanpak. Als ik hem binnenlaat, hoe dan verder? Eerst iets te drinken aanbieden en moet ik dan afwachten of het initiatief nemen? Het woord "goedkoop" was in haar opgekomen. Goedkoop en slet. Ja, zo zou haar moeder het genoemd hebben. Toch was het dat niet. Ze voelde zich verwaarloosd en de erectie van Bob, plus het geklets over vruchtbaarheid hadden haar geil gemaakt. Al langer speelde ze met het idee van wraak nemen. En haar moeder, ach die was altijd snel geweest met veroordelende grote woorden. Later was ze er achter gekomen dat haar moeder minder heilig was dan ze zich voordeed.

Ze voelde hoe hij zijn onderlichaam tegen haar aandrukte en met zijn handen haar billen vastpakte. Haar ‘dikke kont’ zoals Joost het noemde. Bob leek haar dikke kont wel te waarderen, ze voelde zijn vingers door de stof van haar spijkerbroek in haar vlees. Had ze wat anders moeten aantrekken? Naar boven, dacht ze, hier in de hal zijn we als silhouetten zichtbaar door het figuurglas van de deur.

Ze ging hem voor naar boven. Bob had zo goed zicht had op haar achterste. Haar broek spande om haar billen en hij fantaseerde, wat hij zo met die lekkere kont zou mogen doen. Dat ze seks zouden hebben was duidelijk, maar waar, had hij zich afgevraagd. Op een bank in de kamer, logeerbed of het echtelijk bed? Tot zijn verrassing nam ze hem mee naar de echtelijke slaapkamer. Voordat ze zich omdraaide voor een nieuwe kus zag hij een trouwfoto hangen. Een foto met een jongere Katinka en een lange man. Hij had iets bekends, maar hij kon het niet plaatsen. Jammer dan, voor die kerel dat ik zijn vrouw ga naaien.

Kussend verkende ze, zover de kleding dat toeliet, elkaars lichaam. Katinka verraste zichzelf door het initiatief te nemen. Ze brak de kus af en maakte zich los. Ze ging zich voor hem uitkleden. Ze trok haar shirt uit, een groot formaat zwarte bh onthullend. Daarna maakte ze haar broek los en trok die uit. In haar slipje en bh keek ze hem aan.

“Nu jij,” zei ze.

Bob aarzelde even met uitkleden. Hij genoot van de aanblik van Katinka met haar grote borsten, flinke heupen en daartussen een smalle taille. Als een zandloper met bolle glazen. Hij schopte zijn schoenen uit en volgde haar voorbeeld. Zijn pik was hard en smachtte naar bevrijding. Hij trok al zijn kleren uit en keek tevreden omlaag naar zijn schuin omhoogstekende pik. Actiebereid, snoeihard en de voorhuid helemaal teruggetrokken. Je mag jochie, zei hij in gedachten.

Katinka keek geboeid toe. Ze was benieuwd naar zijn stijve pik. Als getrouwde vrouw zag ze alleen maar het exemplaar van haar man. Een paar maal had ze nieuwsgierig naar een pornofilm gekeken, de films wonden haar wel op, maar de gedachte dat het acteurs waren stoorde haar.

Ja, dacht ze, toen zijn erectie zichtbaar werd. Bij Joost miste ik dit de laatste jaren. Hooguit half hard en dan moet ik hem helpen om hard te worden. Ze kon het niet nalaten om te vergelijken. Die van Joost was langer dacht ze, vroeger ten minste. Maar de stijve van Bob leek dikker. Vooral zijn gezwollen eikel leek enorm dik. Ze haakte haar bh los.

Tsjonge, dacht Bob, wat een joekels! Het vlees golfde letterlijk tevoorschijn. Haar borsten overtroffen zijn verwachting. Bekroond met grote tepelhoven en haar tepels bleken echte spenen, die er om smeekten om in de mond genomen te worden. Haar borsten hingen, maar ze hingen prachtig. Hij pakte ze in zijn handen, tilde ze omhoog en hij bukte zich om een tepel in zijn mond te nemen.

Katinka genoot van de aandacht en de duidelijke waardering voor haar borsten. Terwijl hij met haar borsten in de weer was had ze zijn pik vastgepakt en ze begon die zachtjes te kneden. Ja, zeker dikker, dacht ze de eikel omvattend. Ze wilde hem in haar voelen. Ze haakte haar vingers in haar slipje om het omlaag te trekken. Bob staakte het liefkozen van haar borsten en keek nieuwsgierig toe, hoe ze haar slipje uittrok.

Ze deed niet aan scheren of waxen, ze was maar licht behaard. Soms, als haartjes haar hinderden, pakte ze de schaar. Wetende dat veel vrouwen tegenwoordig met kale of getrimde poezen rondliepen, was ze benieuwd hoe hij zou reageren. Hij stak direct zijn hand uit en streelde over haar vachtje om daarna met zijn wijsvinger over haar spleetje te aaien.

“Hm…, lekker nat.” zei hij. Gevolgd door een verrassend, “draai je eens om.”

Even schrok ze, hij zal toch niet afknappen op mijn dikke kont?

Bob wilde die lekkere geile billen bloot zien. Hij merkte dat ze aarzelde voordat ze zich omdraaide. Hij stapte om haar heen en liet zich op zijn knieën zakken om haar kont te bewonderen. Hij legde zijn handen op haar billen en masseerde het stevige vlees.

“Wat een heerlijke kont,” zei hij en hij drukte een smakkende kus op iedere bil.

Toen hij haar na het kussen van haar billen vroeg om voorover te bukken aarzelde ze niet. Ze vertrouwde hem, ze bukte niet alleen maar ze ging ook wat wijdbeens staan.

“God, wat een lekkere pruim,” zei hij en ze voelde hoe hij een vinger in haar schoof om haar kut te verkennen.

De vinger werd teruggetrokken en ze merkte dat hij overeind kwam. Van achteren? Dacht ze. Gevolgd door, oh nee, we moeten een condoom gebruiken. Ze kwam overeind en draaide zich om.

“Heb je een condoom bij je.”

Verdorie, dacht Bob, stomme zak. Dat ik daar niet aan gedacht heb.

“Nee, sorry, stom van me.” Wat nu, dacht hij, vingeren en aftrekken?

Katinka dacht na en herinnerde zich dat er nog condooms in huis waren. Ze was ze liever vergeten en had ze al een paar maal bijna weggegooid. Ze waren van ruim een jaar terug, uit de periode van de verzoening na zijn vreemdgaan. Hij had bekend dat hij al jaren fantaseerde over anale seks en aangedrongen om het te proberen. Ze wilde hem niet teleurstellen en had ingestemd, “zolang het geen pijn doet.”

Voor die poging had hij glijmiddel en extra stevige condooms gekocht. Het was niets geworden. Het deed niet pijn, het deed verschrikkelijk zeer, toen hij probeerde zijn lul erin te persen. Ze had gegild van de pijn en geweigerd om het met meer glijmiddel nog eens te proberen.

Haar in haar blote gat heen en weer zien lopen om de condooms te halen was een lust voor zijn ogen. Het bewegen van haar borsten en die lekkere geile ronde billen. Maar een condoom? Het was lang geleden dat hij met rubber om gevreeën had.

"Extra safe", stond er op de verpakking, dat zou wel heel dik rubber zijn.

Komen die rot dingen toch nog van pas dacht Katinka Ze giechelde om het stomme puntje van het condoom boven op zijn omhoogstekende pik. Ze pakte zijn in rubber gehulde geval vast en trok hem zo mee naar het bed. Ze had geen behoefte aan meer voorspel, ze wilde hem in haar voelen. Ze ging liggen en keek tevreden toe hoe hij op zijn knieën tussen haar benen kwam zitten. Ze voelde hoe hij die dikke eikel tegen haar spleetje drukte en hoe ze verder geopend werd toen hij naar binnen gleed.

Zo, die heeft er zin in. Met die gedachte liet Bob zich aan zijn pik meesleuren naar het bed. Daarna dacht hij minutenlang niet meer, hij neukte. Hij vergat het condoom en stootte op en neer. Ze kreunde zachtjes bij iedere stoot. Hij begon pas weer te denken toen hij voelde dat hij op springen stond. Zij eerst, dacht hij en hij vertraagde zijn ritme om het langer vol te houden. Zijn langzamere stoten en zijn afgewende blik, maakte dat ze in de gaten had dat hij zijn best deed om niet te snel te komen.

“Laat mij maar boven.”

Op zijn rug liggend, genoot Bob van haar ruiterkunst. Ze bereed hem rustig en zo kan hij het volhouden. Hij ving haar zwaaiende borsten in zijn handen en liet zich verwennen. Zwevend op het randje, keek hij toe hoe ze zich naar een orgasme werkte. Haar gezicht vertrok en ze gilde zachtjes tot ze haar bovenlichaam op hem liet zakken. Nu ik dacht Bob met zijn bekken omhoog stotend tot hij de ontlading van zijn stromende zaad voelde. Ze ging mee en gilde opnieuw.

Met het, door haar zorgzaam dichtgeknoopte condoom, op de vloer naast het bed, lagen ze stil naast elkaar. Bob worstelde met zijn gedachten. Geen spijt, maar wat zeg je in godsnaam, zonder dat het banaal klinkt, tegen een vreemde vrouw naast je in bed. Een vrouw die je net ontmoet hebt en waarmee je heerlijk hebt geneukt. Was het lekker?

Katinka, verbrak het zwijgen.

“Zo paashaas, doe je dit vaker?”

Dat maakte, dat Bob vertelde dat hij voor het eerst in zijn huwelijk vreemd gegaan was en dat hij ervan genoten had.

“Op deze manier wil ik het vaker doen.”

Zonder over haar huwelijk te praten vertelde Katinka dat het voor haar ook de eerste keer was dat ze vreemd ging en dat ze haar redenen had. Voordat Bob daarop kon reageren stelde ze voor om te douchen. Het werd samen douchen, waarbij Bob het initiatief nam om haar in te zepen.

Katinka liet het gebeuren en genoot van de aandacht voor haar lichaam die ze lang gemist had. Op haar beurt waste ze zijn edele delen en zijn billen. Hij had nog een verrassing, met extra aandacht voor haar poes. Hij draaide de douchekraan dicht en knielde voor haar. Na haar tussen haar schaamlippen gestreeld te hebben drukte hij een kus op haar poes. Ze rilde even van genot en keek omlaag. Ze zag zijn glunderende blik en ze knikte ja. Hij boog zijn hoofd weer naar haar toe en begon haar te likken. Ze genoot en had moeite om te blijven staan. Ze wilde gaan liggen en terwijl hij haar likte wilde ze zijn pik voelen.

Ze droogden elkaar af en tijdens het afdrogen nam ze even de eikel van zijn half harde pik tussen haar lippen. Het effect kwam direct, hij werd weer hard.

“Vrolijk paasfeest,” zei ze. “Jan Kees zou dit moeten zien, de verrijzenis van Jezus.” Ze likte over zijn paarse eikel voordat ze hem mee terug naar de slaapkamer nam.

Ze vroeg Bob om te gaan liggen en ze schikte zich boven op hem. Ze pakte zijn pik vast en sloot haar lippen over zijn eikel. Daar liet ze het bij tot ze voelde hoe hij zijn hoofd onder haar bekken bewoog en met zijn tong haar spleet zocht. Het bewegen van het puntje van zijn tong door haar spleetje beantwoordde ze door met haar tong om zijn eikel te cirkelen. Dat spoorde Bob aan om met zijn tong haar genotsknopje te zoeken en te likken. Hij stootte omhoog om meer van zijn pik in haar mond te krijgen. Ze werkte mee, ze opende haar mond en met zo veel mogelijk van zijn pik in haar mond begon ze hem te pijpen.

Hij deed het goed. Katinka genoot van zijn vaardige tong en liet zich meevoeren naar een nieuw orgasme. Ze voelde dat het een heftig orgasme ging worden en ze ging er zo in op dat ze vergat om verder te pijpen. Met haar lippen om zijn pik gilde ze bij de golven van genot die door haar lichaam schoten. Haar bekken schokte en Bob proefde hoe ze de controle verloor. Op zoek naar zijn verlichting begon hij omhoog te stoten in haar mond. Ze merkte dat hij ging komen en net op tijd trok ze haar mond terug. Na een laatste handbeweging kwam Bob. Hij spoot op haar hand en op zijn eigen buik.

Minuten later, op hun zij naar elkaar toegedraaid knuffelden ze elkaar. Bob vroeg zich af of er een vervolg in zou zitten en vertelde haar dat hij haar graag vaker zou zien. Katinka reageerde niet direct en toen ze reageerde was het heel behoedzaam.

“Het was lekker en goed zo.” “Ze wilde het laten bezinken,” zei ze “en rustig nadenken.”

Op weg naar huis dacht Bob aan het behaarde kruis van Katinka. Pasen en kruizen, het was een lekkere kruisgang geweest. Veertien statiën had de kruisgang, herinnerde hij zich ooit gelezen te hebben. Hij had er nu drie gehad. Hij boven, zij boven en likkend. Hij haalde het beeld terug, hoe ze voorover gebogen stond en hij naar haar sappige pruim keek. Als er een vervolg kwam dan werd de volgende halte van achteren.

Nog maar net thuis werd Bob gebeld door Peter, met de vraag, of het goed was gegaan met het Paashaas spelen.

“Vond je het leuk om te doen?”

“Nou nee.”

“Heb je je dan helemaal niet vermaakt?”

“Ach, sommige dingen waren wel leuk.”

En of hij de nieuwe directrice op de school ontmoet had.

“Leuk mens, vind je niet?”

“Ja wel aardig.”

“Wist je dat ze getrouwd is met Joost van Dijk, dat kamerlid van de SGP. Je weet wel, die fijne moraalridder die advertenties van overspel websites wil verbieden?”

“Nee,” dat wist Bob niet.

Na Bob’s vertrek wilde Katinka het bed weer netjes opmaken. Ze zag een paar vlekken. Haar eerste impuls was schoon beddengoed pakken. Ze dacht na en nam een besluit. Laten liggen en als hij morgen thuis komt en het ziet, dan...

"Joost mag het weten".

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post43

HET WAK

HET WAKPosted by My 4Fingers Thu, March 15, 2018 12:17:50

HET WAK

“Kald docht?” Vroeg ze aan Bob, die druipend op het ijs stond. Hij verstond geen Fries, maar begreep wat ze bedoelde.

Het was vrijdag 2 maart en het had de hele week hard gevroren. Helaas had de straffe Oostenwind de ijsvorming afgeremd. Woensdagmiddag had hij al even op natuurijs gereden. Donderdag overdag was het met min 5 en windkracht 6 gewoon te koud. Hij had er geen spijt van dat hij moest werken. Vrijdag met iets minder wind en een extra nacht strenge vorst moest het gebeuren. Hij nam vrij, reed naar Friesland en lapte alles wat hij anderen altijd adviseerde aan zijn laars. Ga nooit alleen; rij waar al schaatssporen op het ijs staan en neem prikkers mee voor het geval je uit een wak moet klimmen. Voor alle drie de ‘zonden’ had hij excuses, zoals zijn maten die geen vrij konden nemen en dat het zo lekker ging met de wind in de rug. Die excuses hielpen hem niet toen hij in een wak reed en er niet uit kon komen. De vaart was niet diep, nog geen anderhalve meter. Echter de paar decimeter zachte blubber waar hij in wegzonk, maakte dat hij niet kon afzetten. Het dunne ijs rond het wak brak onder zijn steun zoekende handen en ellebogen af. Vertwijfeld begon hij zich af te vragen of het zo en hier zou eindigen.

“Hjir, ophelje,” klonk het en er verscheen een stok voor hem. Gretig pakte hij de stok vast. Het andere eind van wat een lange stok bleek, werd vastgehouden door een dik aangeklede vrouw met een oranje Unox muts. Ze zette zich schrap en trok. De eerste poging mislukte. Bob probeerde nog eens wanhopig tegen de zachte bodem af te zetten. Ze trok en over afbrokkelend ijs gleed Bob uit het wak.

Op steviger ijs gekomen krabbelde hij moeizaam overeind. De vrouw keek toe en begon hem in het Fries uit te foeteren. Hij verstond het niet, maar de toon maakte hem duidelijk dat ze kwaad was. Hij gaf geen antwoord, hij kon het ook niet. Hij was gaan rillen en hoe hij ook probeerde hij kon het klappertanden niet bedwingen. Ze had de stok op de kant gegooid en haar armen over elkaar geslagen. Triomfantelijk grijnzend keek ze naar hem.

“Kald, docht?” Vroeg ze spottend. Hij reageerde niet. Ze aarzelde even en toen zei ze.

“Binne jo komme”. Hij begreep de bedoeling “komme” zou wel komen betekenen. Ze draaide zich om en klom de wal op. Hij wilde achter haar aan. Met zijn schaatsen aan en zijn verstijfde ledematen lukte dat maar deels. Gelukkig had ze zich omgedraaid en hem een hand toegestoken. Boven liet ze hem los en ze stak zonder om te kijken de weg over. Hij wilde achter haar aan en bedacht zich op het laatste moment. Zijn dure ijzers! Zijn schaatsbeschermers waren in het wak achter gebleven. Hij bukte zich om zijn schaatsen uit te trekken. Zijn handschoenen uittrekken ging moeizaam. Het ritsje van zijn schoenhoes en de veters bleken een onmogelijke opgave. De vrouw had zich omgedraaid en ze snauwde, “stomme haelwiis”.

Ze kwam terug en hielp hem om zijn schaatsen uit te trekken. De schaatsen nam ze van hem over. Op blote voeten hobbelde hij achter haar aan. Over de weg en een tuinpad met grind, naar een kleine oude woning. Ze opende de deur van wat een soort van bijkeukentje bleek te zijn en ratelde nog wat in het Fries. Toen hij niet reageerde daagde het bij haar dat hij geen Fries sprak. Ze ging in het Nederlands verder door op dwingende toon, “hier uitkleden” te zeggen. Hij deed zijn best. Zijn jack lukte met moeite. Het kleine lipje van de rits van zijn schaatspak vergde hulp van haar vingers. Met af en toe wat ondersteuning stond hij twee minuten later bloot te rillen op de tegelvloer. Hij was te ver heen om zich het bloot zijn en het rillen aan te trekken. Het raakte hem op dat moment zelfs niet dat ze onbedaarlijk begon te lachen. Ze had naar zijn kruis gekeken en ontdekt dat wat daar normaal hoort te bengelen of te staan... ontbrak. Zijn zaakje had zich grotendeels teruggetrokken in de veiligheid van zijn buik.

“Gaatjesweer,” wilde hij zeggen, naar een oud grapje over wat kou met je pik doet. Met een van kou vertrokken mond en klappertandend lukte het hem niet om verstaanbaar te articuleren. Ze keek hem met een niet begrijpende blik aan, waarschijnlijk dacht ze dat hij raaskalde. Ze dirigeerde hem door een keuken naar een gang en een trap op naar een badkamertje boven.

Een badkamer zoals hij zich herinnerde van zijn grootouders. Een wastafel en een granito douchebak. Boven de wastafel een elektrische kachel, die ze voor hem aandeed. Ze draaide de kranen open en hij hoorde een geiser aan de muur aanslaan. Ze regelde de temperatuur en zei, “schiet op, niet te lang douchen. Mijn gas is bijna op”.

Onder de warme straal kwam hij langzaam weer tot leven en dat was pijnlijk voelbaar. Stomme klootzak, noemde hij zichzelf, toen de pijnlijke tinteling in zijn vingers, tenen, oren en pik begon. Hij had wel eeuwig onder de douche willen blijven. Helaas kwam ze al na een minuut of vijf met een handdoek de badkamer in. Ze keek naar hem en het viel hem op dat ze aandachtig naar zijn kruis keek.

“Je ziet er weer levendiger uit,” zei ze. “Genoeg gedoucht. Droog je maar af, dan breng ik je zo nog een badjas”.

De badjas bleek bij het aantrekken voorzien van het logo van een bekende hotelketen. Nog maar gedeeltelijk opgewarmd, ging hij terug de trap af naar de keuken. Hij rook soep. Zijn gastvrouw bleek ook wat ontdooit. Ze draaide zich om van het fornuis, waar ze in een pan met soep roerde.

“Zo Bob, voel je je beter?”

He, dacht hij, hoe kent ze mijn naam? Langs haar heen kijkend zag hij op het aanrecht zijn portemonnee liggen. De kleine portemonnee, die hij bij het sporten aan een koordje om zijn nek droeg. De inhoud lag er naast, keurig uitgespreid om te drogen, zijn bankpasje, zijn rijbewijs en wat klein geld. Daarnaast lag zijn deels gedemonteerde telefoon te drogen. Ze had de batterij en de simkaart er uit gehaald. Praktische vrouw, dacht hij. Ze gaf hem een hand.

“Baukje Dijkstra. Ik heb maar een blik soep opgewarmd. Iets warms zal er wel in gaan”.

Ze schepte een diep bord vol met soep. “Geniet er van. Ik ben even weg. Je kleren stonken naar modder. Ik heb ze uitgespoeld en ik breng ze naar een vriendin in het dorp. Ze heeft een droger en dat gaat sneller dan hier bij de kachel drogen”. Ze wees naar een snorrende houtkachel in een hoek van de keuken. Ze liet hem alleen en even later zag hij haar door het raam op de fiets vertrekken. De ijsmuts over haar oren getrokken en een boodschappentas met zijn wasgoed op de bagagedrager van haar opoefiets. Hij schoof een stoel naar de kachel en ging met zijn bord op schoot van de warme soep genieten.

Bijna op de kachel zittend genoot hij van de hete gloed en het warme voedsel. Hij voelde dat zijn lichaam weer op temperatuur kwam. Hij doezelde wat weg, tot hij wakker schrok doordat hij bijna van de stoel viel. Oeps, wakker blijven vermaande hij zich zelf. Hij dacht na over zijn stommigheid, de redding en de reddende engel. Hij corrigeerde zich in gedachten. Een engel was het niet. Het beeld dat hij van engelen had, was van tere frêle wezentjes. Zijn redster..., hij moest even nadenken, Baukje had ze gezegd, was geen teer wezentje. Meer een dijk van een vrouw. Ze was groter dan hij, met brede heupen, stevige billen en een forse boezem. Heel veel vrouw! Dacht hij. Rossig lang krullend haar en een open vriendelijk gezicht. Nou ja vriendelijk? Ze deed in het begin wel chagrijnig, alsof ze spijt had van zijn redding. Ze was met een minuut of tien terug.

“Gelukt zei ze, je kleren zitten in de droger. Wil je een boterham? Het pakje met boterhammen dat in de kontzak van je jack zat was nat, ik heb het brood buiten voor de vogels gestrooid. Ze smeerde boterhammen en ze zette thee.

Bob bekeek haar terwijl ze in de weer was. Groot, fors, gekleed in een dikke ruimvallende Noorse trui en een om haar billen en dijen spannende spijkerbroek. Geen knappe vrouw, wel een vrouw met uitstraling. Een vrouw voor een man die van borsten en billen houdt, was zijn conclusie. Een vrouw om kinderen te baren, een Friese oermoeder, fantaseerde hij. Aan de keukentafel aten ze hun boterhammen. Ze opende het gesprek door hem te vertellen dat hij een enorme klootzak was.

“Alleen gaan schaatsen op zulk onbetrouwbaar ijs. Je lijkt wel gek”.

Bob kon dat alleen maar beamen. Dat brak het ijs tussen hen en er ontstond een geanimeerd gesprek. Ze vertelde dat ze zelfstandig vertaalster was en dat de opdrachten de laatste tijd wat schaars waren. Het laten vullen van mijn gastank heb ik maar even uitgesteld en gelukkig voorziet een buurman me van brandhout”.

Ze vertelde over haar werk als vertaalster en dat ze drietalig was opgevoed. Fries, Nederlands en Zweeds. Haar moeder was een Zweedse. Oh, dacht Bob, een beetje teleurgesteld, toch geen volbloed Friese oermoeder.

“Trouwens,” zei ze, “ Ik heb eerst nog een tijdje culturele antropologie gestudeerd en daar moest ik net aan terugdenken”. Bob keek haar niet begrijpend aan.

“Tussen een geredde en de redder ontstaat een band. Bij oude volkeren, die in een veel gevaarlijker wereld dan nu leefden, was die band sterk. Er zijn ook mythes rond zo’n band. Mythes, zoals dat de geredde een stukje van zijn ziel afstond aan de redder. Een stukje dat hij pas terug kon krijgen door een weder daad. Bob keek haar aan en dacht na. Zou hij in de badjas, buiten in de kou moeten houthakken? Ze zag hem denken en ze lachte naar hem.

“Er is nog een andere mythe. Sjamanen leerden het volk dat een redder verantwoordelijk werd voor het welzijn van de geredde. Sta eens op, dan ga ik me overtuigen van je welzijn”.

Tegenover elkaar staand pakte ze zijn handen vast. Ze kneep een voor een zachtjes in zijn vingers.

“Als je door kou in gevaar komt dan gaat je lichaam eerst je organen beschermen. Je bloed wordt uit je ledematen getrokken en naar het centrum van je lichaam gestuurd. Je vingers hebben er niet onder geleden”.

Dat klopt dacht Bob en aan zijn pikkie denkend, er wordt nog meer ingetrokken. Ze pakte eerst zijn oren en toen zijn neus vast.

“Deze uitstekende delen zijn ook in orde”.

Het begon bij Bob te dagen waar dit onderzoek naar zou kunnen leiden en er ontwaakte een lichaamsdeel.

“Til je voeten eens op”. Ze inspecteerde zijn tenen en keurde ze goed. Met een ernstig gezicht keek ze hem aan.

“Tot zover lijkt alles in orde. Dat had ik ook wel verwacht. Er is een lichaamsdeel dat me ernstig zorgen baarde, toen ik je hielp uitkleden”. Ze keek omlaag en deed net of ze bolling in zijn badjas niet zag.

“Ik dacht nog, dat komt nooit meer goed. Doe je badjas eens open”.

Bob knoopte de ceintuur los. Als een potloodventer, dacht hij. Tot zijn teleurstelling pakte ze hem niet vast. Ze keek er naar en liet zich op haar hurken zakken om zijn apparaat van dichtbij te inspecteren.

“Net Lazarus,” zei ze, “uit de dood weer opgewekt. Zo op het eerste gezicht lijkt het in orde. Maar dat weet je nooit, als het niet getest is”. Ze kwam overeind. Verdomme mens, pak hem vast, dacht Bob. Haar aandacht ging van zijn pik naar de klok aan de muur. Ze aarzelde even en toen zei ze op commanderende toon:

“Neem hem eens in je hand. Ja, goed zo en nu bewegen”.

Verdomme, dacht Bob, wil ze dat ik me voor haar aftrek? Nieuwsgierig naar waar het op uit zou draaien, begon hij zijn hand te bewegen. Belangstellend en met haar mond een beetje open keek ze toe. Ze liet hem stoppen toen ze een druppel zag ontsnappen. Ze veegde de druppel af en rook er aan.

“Hoopvol,” zei ze. “Het ding lijkt nog in orde. Ga maar door”.

Bob was al te ver heen om te stoppen. Krijg de hik maar, dacht hij. Als jij er van geniet om te kijken hoe een man zich bevredigd, dan kan je het krijgen. Het kwam, alsof er geen ijskoude onderdompeling was geweest, spoot zijn kwakkie er uit. Deels wist hij het op te vangen en deels druppelde het op de linoleum vloerbedekking. Ze legde een vinger op een klodder op zijn hand en probeerde een sperma draad te trekken.

“Het plakt goed, het zit vol met spermatozoïden. Je hebt daar geen schade opgelopen”.

Gelul, dacht Bob, die zich weer op de operatietafel zag liggen voor het doorknippen van zijn zaadleiders. Ze liep naar het aanrecht om een rol keukenpapier te pakken, die ze hem toewierp met de woorden, “zelf opruimen”.

Het viel Bob op dat ze weer op de klok keek voordat ze hem met een ernstige blik aankeek en “wij sillen ficken,” zei. Daar hoefde hij niet over na te denken. Het werkwoord "ficken" begreep hij. Hij knikte en volgde haar met nog steeds openhangende badjas de trap op naar haar slaapkamer. Het bleek een verrassend ruime kamer. Twee samengevoegde kleinere kamers concludeerde Bob. Ze bekommerde zich niet om de gordijnen en liet hem op het bed zitten. Ze zette een elektrische radiator aan en voor hem staande begon ze zich uit te kleden. Ze trok de dikke trui uit en gooide die op een stoel. In haar T-shirt staken haar grote bolle borsten meer af. Bob registreerde dat en zijn pik reageerde door weer te ontwaken. Het T-shirt ging over haar hoofd en een gewone degelijke groot formaat bh werd onthuld. Bob zag dat ze voor een forse vrouw een strakke middel had, fors maar zeker niet dik. Ze ving zijn blik en bleef hem aankijken terwijl ze haar spijkerbroek losmaakte en uittrok. Geen sexy lingerie, gewoon een degelijke lichtblauwe boxershort. Het maakte Bob niet uit. Zijn erectie priemde trots schuin omhoog. Ze haakte haar bh los en onthulde een paar grote peervormige borsten. Dat ze wat hingen deerde Bob niet. Bob genoot en wilde overeind komen om ze vast te pakken.

“Zitten blijven,” zei ze en ze bewoog haar bovenlichaam om haar borsten heen en weer te laten zwaaien. Het kostte hem moeite om te blijven zitten. Als gebiologeerd keek hij toe hoe ze haar vingers in de rand van de boxer stak en de broek tergend langzaam omlaag schoof. Een couplet uit een liedje van vetklep Henk Westbroek schoot hem te binnen.

"Als jij je kleren aantrekt... zonder haast

en haast zonder erbij na te denken

kijk ik naar een omgekeerde striptease

van een volmaakte schoonheid

elke handbeweging: een gedicht

elke buiging als een roos die sluit”.

Alleen was dit niet omgekeerd en veel spannender.

Hij vergat het lied toen een weelderige bos rossig haar zichtbaar werd. Ze zette een paar passen naar voren om vlak voor zijn neus haar broek verder uit te trekken. Hij rook haar vrouwelijkheid en zijn pik was zo stijf geworden dat het pijn deed. Ze stapte weer achteruit. Hij kwam overeind om de badjas uit te trekken. De badjas op de stoel werpend hoorde hij een auto op de weg voor het huis stoppen. De auto draaide en knerpte het grindpad op. Een autoportier opende en sloeg dicht. Verdomme, dacht hij. Tot zijn verassing zag hij haar glimlachen. Hij hoorde geluiden van beneden en toen klonk er een vrouwenstem.

“Bauk, hier is de wasvrouw met droge kleren”.

“We zijn boven, kom maar,”

Hee? dacht Bob. Hij hoorde de bezoekster de trap op komen en roepen.

“Ik ben toch niet te laat? Ik moest eerst een oppas regelen”.

Een kleine donkere vrouw kwam de kamer in met een grote boodschappentas.

“Mijn vriendin Annejet,” zei Baukje.

“Ze komt kijken. We zijn jeugdvriendinnen. Het is een oude afspraak van ons dat we elkaar vertellen over onze seks en soms elkaar laten meekijken. Al vroeger deden we dat met vriendjes. Soms stiekem en soms gewoon openlijk. We vinden dat heel stimulerend.

Annejet trok haar jas uit en haalde Baukjes kleren van de stoel om te gaan zitten.

“Zo luitjes, ga maar verder waar jullie gebleven waren”.

Bob aarzelde en zijn pik aarzelde mee, die had wat van zijn fierheid verloren.

“Fraai exemplaar, heb je daar uit het water gevist Bauk. Hij lijkt alleen wat te verslappen”.

“Let op,” zei Baukje zijn pik vastpakkend.

Het werkte en Bob realiseerde zich dat de hele situatie met de toekijkende Annejet hem niet deerde. Het tegendeel, hij vond het geweldig. Zou ze mee gaan doen? Vroeg hij zich af?

Baukje liet zijn pik los. “Weet je nog wat ik je vertelde over het stukje van je ziel dat je terug moet verdienen? Lik me maar eens lekker”. Ze ging dwars op het bed liggen met haar benen over de rand en spreidde haar benen. Bob ging op zijn knieën tussen haar benen zitten. Rustig bekeek hij eerst het doelwit voor hij begon te likken. De kroezige bos rossig haar, de geopende schaamlippen en de roze binnenkant van haar geopende spleetje. Hij duwde zijn wijsvinger in haar vochtige spleet, op zoek naar haar kittelaar. Pas nadat hij die gestreeld had drukte hij zijn lippen op haar poes. Rustig begon hij door haar spleetje te likken, waarbij hij haar kittelaar negeerde. Een ongeduldig sturende hand op zijn achterhoofd maakte dat hij verder ging en met zijn tong haar kittelaar opzocht.

“Ja, goed zo,” hoorde hij. “Zo doorgaan”.

Er zijn slechtere manieren om een stukje van je ziel terug te krijgen, dacht Bob, al likkend. Baukje kreunde van genot en hij voelde haar bekken onder zijn mond bewegen. Ze gilde zachtjes en Bob proefde een ontsnappend golfje vocht toen ze klaar kwam.

“Kussen” zei ze, haar lichaam verplaatsend naar languit op het bed. Bob ging op haar liggen en kuste haar lang en intens. Ze verbrak de kus en zei.

“Hm…, dat was lekker”.

Bob die de aanwezigheid van Annejet vergeten was, hoorde een geluid en keek opzij naar de stoel. Annejet, had haar broek los gemaakt en zat zich met haar hand in haar slipje te vingeren. Ze grijnsde naar hem. Tering wat geil, dacht Bob, nu ik. Hij ging verleggen en Baukje kwam hem tegemoet door zijn pik vast te pakken en in de goede richting te buigen. Het was meer dan naar binnen glijden, het was of hij door haar omhoog stotende bekken naar binnen gezogen werd. Ze begonnen samen te bewegen. Dank zij het eerdere rukken in de keuken kon hij het goed volhouden. Hij stootte en Baukje ving hem op. Zachtjes jammerend werkte ze zich naar een nieuw orgasme. Voordat ze goed bij kon komen greep Bob zijn kans. Hij wilde klaarkomen met haar grote tieten in zijn handen. Hij werkte haar op haar knieën en keek naar haar achterste met de nat glanzende geopende pruim. Verdorie, wat een geil gezicht dacht hij, voordat hij zijn pik er weer in stak.

Met zijn handen op haar heen en weer zwaaiende borsten neukte hij haar. Het eerdere zachte jammeren ging over in zachtjes krijsen. Na een laatste harde diepe stoot hield hij zijn pik diep in haar en spoot. Hij voelde hoe de samentrekkende bewegingen van haar kut zijn pik leegmelkte. Hij kreunde van genot en kneep hard in haar borsten. Baukje liet zich met zijn pik nog diep in haar voorover op bed zakken en hij veerde, nog steeds haar borsten vasthoudend, mee omlaag. Terugkerend op aarde liet hij haar los en tilde hij zijn gewicht van haar rug. Opzij kijkend zag hij dat Annejet tijdens het eindspel op haar knieën naast het bed was komen zitten. Ze knipoogde en overeind komend zei ze.

“De wasvrouw heeft straks weer een slipje te wassen”.

Ze dronken koffie, voordat Annejet Bob een lift naar zijn auto zou geven. De dames vroegen hem uit over zijn leven en wat hij voor de kost deed. Bob zag, tussen het vertellen door, een kans om zijn nieuwsgierigheid te bevredigen.

“Jullie vriendschap... eh... , zijn jullie ook”. Ze begonnen te lachen.

“Wil je weten of we het ook samen doen?” Vroeg Baukje. Zonder een antwoord af te wachten ging ze door. “We hebben het een keer geprobeerd. Toen we nog tieners waren. Het werkte niet, we moesten ontzettend giechelen”.

“En samen met een man?”

Annejet reageerde daar fel op. “Uiteraard hebben we daar over nagedacht. We hebben afgesproken dat niet te doen. Het zou te veel gedoe geven en dit is minstens zo spannend”.

“Ja,” zei Baukje, “het is heel inspirerend om af en toe toeschouwer te zijn, of niet Anne?”

“Vandaag, vond ik wat saai,” zei Annejet met een ernstig gezicht. “Alleen maar de gebruikelijke standjes “

Onhandig bij het afscheid nemen vroeg Bob zich af of hij Baukje moest kussen of een hand moest geven. Hij stak zijn hand uit en bedankte haar voor zijn redding. Ze negeerde zijn hand en zei.

“Jij en ik zijn nog niet klaar! Ik voel dat er nog een stukje van je ziel in me zit. Kom volgende week vrijdag maar terug”.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post42

CARNAVAL

CARNAVALPosted by My 4Fingers Thu, March 01, 2018 16:07:26

CARNAVAL

Carnaval, ik had er niets mee en nu nog minder. Vaak heb ik horen zeggen dat het beeld dat Noorderlingen zoals ik van carnaval hebben niet klopt. Het gaat niet om dronkenschap, liederlijkheid of benevelde seks. Het zal allemaal wel waar zijn, maar toch maakte ik het mee. Het overkwam me en indirect was het de schuld van de buurvrouw, als zij niet...

In het plaatsje waar mijn vrouw en ik wonen is een carnavalsvereniging en er wordt een optocht gehouden. Ik had niets met carnaval en van de optocht was ik per ongeluk een keer toeschouwer geweest. Ik vond het maar een zielige vertoning, met vier of vijf wagens en een verbaasd kijkend publiek. Het hele gedoe zou, net als andere jaren, aan me voorbij zijn gegaan, ware het niet dat we nieuwe buren hadden. We waren verhuisd en onze nieuwe buren bleken fanatieke carnavalsvierders. Ieder zijn meug, dacht ik, toen ze vertelden over hun lidmaatschap van de carnavalsvereniging. Dit jaar liep het anders en hoe.

De buurvrouw had met de nieuwjaarsborrel al vol trots verteld dat zij dit jaar Prinses Carnaval zou zijn. Ik hoorde het aan en dacht, dat komt of door dat nieuwe gender-neutrale gedoe, of er zijn geen mannen meer die in zo’n zottenpak willen lopen. Ik vergat het voorval tot ik op een avond thuis kwam en mijn vrouw me verraste.

“Ik heb slecht nieuws voor je, we gaan dit jaar carnaval vieren.”

“Hee?”

De buurvrouw bleek ons uitgenodigd te hebben voor het plaatselijke feest en mijn vrouw had geen “nee” willen zeggen. Zo kwam het dat we ons in carnavalshemden van de Lidl hulden en naar het "feest" gingen. Bij het binnenlopen van de feestzaal voelde ik me behoorlijk opgelaten. Allemaal verklede mensen, in een vrolijke roes die ik niet deelde. Een blije steeds weer “Alaaf” roepende meute, die opgetogen applaudisseerde voor de Dansmariekes.

De buurvrouw kwam ons speciaal welkom heten. Ze bleek een knappe truc met haar borsten uitgehaald te hebben. Ik had haar in badpak in de gezien en zo ontdekt dat ze ongelofelijke hangtieten had. Het geheel bleek nu ingebonden en opgestuwd tot een imposant decolleté. Ondanks een paar snel achterovergeslagen pilsjes lukte het me niet om in de collectieve vrolijkheid mee te gaan. Alleen de tenenkrommende toespraak van buurvrouw, prinses ‘Marianne de Eerste’, kon me doen glimlachen. Een glimlach die snel verdween toen ik op het verkeerde moment “alaaf” riep en de mensen om me heen me verwijtend aankeken. Ik voelde me als de spreekwoordelijke kat in een vreemd pakhuis.

Mijn vrouw paste zich beter aan. Ze is geboren tussen de grote rivieren, dicht bij Brabant en ze heeft roomse ouders, dat leek te helpen. Ze huppelde vrolijk mee in de zoveelste polonaise. Ingeklemd, tussen een naar oud zweet ruikende man en een oudere dame liet ik me nog eens meeslepen. Ergens brak het lint en zo kwam ik achter een ongelofelijke dikke vrouw terecht. De vetrollen op haar heupen boden goed houvast. Achter me voelde ik handen die mijn kiel vasthielden. Bij een zoveelste slinger door de zaal zag ik achter me een aapje. Nieuwsgierig draaide ik mijn hoofd om het dier goed te bekijken. Het bleek een kleine vrouw in een apenpak. Er viel niet veel van haar te zien. Wel veel imitatie apenhaar, het pak liet alleen haar gezicht vrij. Een rond koppie met een spits neusje. Ze lachte naar me en schreeuwde, “gezellig he?” boven de muziek uit. "He Jacqueline, waar is de vaseline". Lafbek die ik was, knikte ik ja. Haar adem rook naar sigaretten en wijn.

Ik moest pissen en maakte me los. Voor de urinoirs stond een rij en de vloer verried dat niet alle bezoekers zorgvuldig konden richten. Ik besloot het een verdieping hoger in het feestcomplex te zoeken. Bukkend onder een lint over de trap, kwam ik boven bij een schone en heerlijk rustige herentoiletruimte. Terwijl ik stond te plassen en me afvroeg, hoe ik onopvallend voor het einde van het feest al naar huis kon gaan, ging de deur open. Ik plaste door en schudde op mijn gemak de laatste druppels er af, toen achter me een vrouwenstem klonk.

“Lukt het een beetje of heb je hulp nodig? Je staat je toch niet af te rukken he?”

Ik borg mijn pik op en draaide me om. Het was de apin en ze keek me lachend aan. Ik bekeek haar nu beter dan beneden in de feestzaal. Ze had iets vaags bekends, dat ik niet kon plaatsen. Was ik haar eerder tegengekomen? Haar lichaamsvormen werden door het apenpak verhuld. Wat voor aap was ze eigenlijk, Chimpansee of Baviaan? Ik stapte naar haar toe om de achterkant te bekijken. Geen rode billen, wel een staart. Vast een chimpansee. Zonder nadenken en waarschijnlijk ingegeven door mijn bierconsumptie flapte ik het er uit, “hulp nodig? Je mag best mijn staart vasthouden, dan hou ik jouw staart vast.”

Ze vroeg of mijn staart wel groot genoeg was om vastgehouden te worden zonder pincet. Ik keek naar haar kleine handjes en stelde voor om het te proberen. Het gevoel van beroering in mijn kruis maakte dat ik er vertrouwen in had. Het blijft een wonder hoe snel een pik zich met de juiste stimulans kan oprichten. Ondanks de achterover geslagen sloot bier voltrok zich het wonder. Ik maakte mijn net dichtgemaakte broek weer los en toonde mijn trots.

“Rock solid,” zou mijn Amerikaanse collega Kevin gezegd hebben.

Zonder iets te zeggen pakte ze mijn leuter vast en begon ze er aan te sjorren. Het was niet romantisch en zeker niet teder. Het was letterlijk afrukken. Op dat moment deerde me dat geenszins. De absurde situatie, om op een toilet door een wildvreemde vrouw in een apenpak bevredigd te worden, was erotiserend. Het maakte dat ik, ondanks het pijnlijke gesjor, snel kwam. Het kwam niet in me op om iets wederkerigs aan te bieden of te ondernemen, net zo min als waarschuwen. Ik spoot een paar forse klodders, die op haar hand, pols en de vacht op haar onderarm landden.

“Zo,” zei ze, “hij is klaar” en ze verdween in een toiletruimte. Ik hoorde hoe ze de deur afsloot. Beter als “dank je wel” roepen wist ik niet te verzinnen. Er kwam geen reactie. Bonobo, geen Chimpansee, dacht ik de trap aflopend. Terug in de zaal was er een nieuwe toespraak gaande met veel alaaf. Ik was klaar met het gedoe en zocht mijn vrouw op.

“Waar was je?”

“Even plassen.”

“Drink je niet te veel?”

Ik had al lang geleerd op dit soort retorische vragen geen reactie te geven. Mijn vrouw wilde nog niet naar huis, ze vond dat we dat niet konden maken. Gelukkig wilde ze nog wel wat drinken en zo kon ik op weg naar de bar een nieuwsgierig rondje door de zaal maken. Op zoek naar de hulpvaardige apin. Ik zag haar niet direct, wel zag ik een aap in Bokito formaat. Met wel een opvallend verschil, bij Bokito zit de massa in de schouders en bovenbenen, bij deze imitatie zat het in zijn buik. Nieuwgierig werkte ik me door de meute naar de gorilla. Dichterbij gekomen zag ik achter de gorilla mijn aapje, zoals ik haar in gedachten noemde. Ik was benieuwd of er nog witte vlekken in haar vacht zaten. Achter het stel langs lopend zag ik wat bleeks op de bruine vacht van haar arm glinsteren. Tevredengesteld wilde ik doorlopen naar de bar, tot ik een duw kreeg en tegen Bokito op botste. Het bier vloog uit zijn glas en ik zag de apin onthutst kijken.

“He Bokito, ouwe reus. Leuk apinnetje heb je,” stamelde ik, me snel omdraaiend op weg naar een nieuw pilsje.

In de koude nacht liep ik gearmd met mijn vrouw naar huis.

“Het was toch niet zo erg?” vroeg ze.

Nou, dacht ik, wat zachter was nog fijner geweest. “Nooit meer,” zei ik worstelend met de gedachte of het wel of geen overspel was, om je door een vreemde vrouw te laten aftrekken. Ik besloot dat het een incident was en geen overspel. Ik had haar niet aangeraakt en ik hoefde dus ook niets op te biechten. Trouwens biechten daar doe ik als ongelovige niet aan.

“In ieder geval een ervaring rijker,” zei ik naar waarheid.

Het was een paar weken later dat ik me laat op de zaterdagmiddag door mijn vrouw naar de supermarkt liet sturen.

“Als je daar toch bent koop dan gelijk bij de Kruidpleister een doosje Paracetamol.”

Na de boodschappen in de auto geladen te hebben liep ik naar de drogist. Na even zoeken vond ik het goede schap. Voorzien van een doosje Paracetamol sloot ik aan in de rij voor de kassa. Bijna aan de beurt keek ik naar de caissière. Verdomme, dacht ik, het is de apin. Aan de beurt gekomen legde ik het doosje voor haar neer. Zonder me aan te kijken begon ze haar verhaal af te steken.

“Bent u op de hoogte met het gebruik van dit...”

Ze keek me aan stokte en kleurde.

“Ja,” zei ik, “ik ben op de hoogte van het gebruik.” Met een dikke vette nadruk op de hele zin. Ze noemde het bedrag. Ik betaalde en na een niet beantwoordde knipoog liep ik gniffelend naar buiten. Jammer, dacht ik, dat ik dit niet met mijn vrienden kan delen.

Je leest het wel eens in de krant. "Edelachtbare, ik was me zelf niet. Het was of er een duivel in me was gevaren."

Het duiveltje in mij fluisterde me bij het starten van de auto een plannetje in. Ik stopte de motor, stapte uit en ging terug naar de winkel. Gelukkig zat ze nog achter de kassa. Met een pak van 12 stuks Classic condooms ging ik opnieuw in de rij staan. Er waren nog twee klanten voor me en ze had me gezien en zich kunnen voorbereiden.

“Mijnheer, mag ik u attenderen op onze 2+1 actie. Als u nu twee pakken "Feather Lite" condooms koopt krijgt u een derde pak gratis.”

Ik bedankte haar voor het advies en ging terug de winkel in, op zoek naar de grootverpakking actie condooms. Terug bij de kassa was ik de enige klant.

“Ga je een feestje bouwen?” vroeg ze bij het scannen van het artikel.

“Ja, ik heb pas een leuke vrouw leren kennen. Een vrouw met apenstreken.” Een oudere vrouw kwam naar de kassa geschuifeld.

“Mevrouw kunt u me helpen?”

Voordat ze antwoord gaf, fluisterde mijn hulpvaardige aapvrouwtje.

“We gaan zo dicht, over een kwartier op de magazijndeur kloppen.”

Na afgerekend te hebben liep ik in gedachten terug naar de auto. “Was dit verstandig, kon ik niet beter instappen, de motor starten en naar huis gaan? Mijn verstand zei “kappen,” maar het duiveltje in mijn hoofd werkte niet mee. Uit de verpakking haalde ik twee condooms, voor alle zekerheid en je weet maar nooit. De rest verstopte ik bij de reserveband. Ik wachtte een krap kwartiertje, voordat ik op de deur aan de achterzijde klopte. Er werd direct open gedaan.

“Je bent me nog wat verschuldigd,” zei ze. In het midden latend wat er van me verwacht werd, een potje vingeren, omdat ze me afgetrokken had of meer? Ze sloot de deur achter me af en dat gaf me eindelijk de gelegenheid om haar goed te bekijken. In het apenpak en achter de kassa was dat niet gelukt. Klein, tenger gebouwd met kort blond krullend haar. Ik vertelde haar dat ik graag mijn schuld wilde voldoen en vroeg of ik haar mocht kussen. “Ik ben nog nooit door een vrouw bevredigd die ik niet gezoend heb,” voegde ik er aan toe.

Na haar, “wat let je,” kuste ik haar. Eerst voorzichtig en toen de kus beantwoord werd intenser. Ze smaakte naar kauwgom en ze had een speels spits tongetje. Het werd een geil spel van twee tongen. Op een schaal van 1 tot 10 verdiende ze zeker een 8. Al tongend hadden we onze lichamen, voor zover ons lengteverschil dat toeliet, tegen elkaar gedrukt. Dat moest beter kunnen. Ik verbrak de kus, keek rond en tilde haar met haar billen op de rand van een paktafel. Ze begreep de bedoeling en ging wijdbeens zitten. Tussen haar gespreide benen staande bleken we keurig op gelijke kruishoogte te zijn. Ik kuste haar opnieuw en met mijn armen om haar middel, trok ik haar onderlichaam tegen de bobbel in mijn broek. Ze werkte mee door haar bekken te bewegen en dat voelde goed. Onder haar ruimvallende Kruidpleister blouse en giletje vermoedde ik een paar kleine borsten. Al tongend ging ik met mijn hand op onderzoek. Blouse uit de broek, hand er onder en zo kwam ik uit bij een paar in minicups verpakte borsten. Mijn poging om met mijn hand in haar bh te gaan werd afgebroken, doordat ze haar mond terugtrok en “wacht even,” zei. Ze knoopte haar blouse los en trok haar bh omhoog.

Meisjesborsten, dacht ik, naar een paar parmantige puntige kleine tietjes starend. Maar wel geil, met roze harde knopjes. Heel anders dan mijn vrouw die nogal voluptueus is. Ik bukte me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen en smaakte het genoegen om ze te voelen verharden. Ik likte er aan, zoog er op en rolde ze tussen mijn vingers. Ik trok mijn trui en T-shirt uit om de harde priemende knopjes tegen mijn borst te voelen. Dat ze mijn broeksriem losmaakte begreep ik als wederzijdse instemming. Ik keek haar aan.

Ze knikte “ja” en zei, “ik wil dat je me neukt. Maar schiet alsjeblieft op, we hebben niet veel tijd.” Onder andere omstandigheden zou ik nagedacht hebben of gevraagd hebben, “hoeveel tijd?” Maar ja, het geilheidsduveltje had nog steeds de leiding. Ik schopte mijn schoenen uit en trok mijn broek en onderbroek uit. Ze was bijna net zo snel als ik met het uittrekken van haar broek. Ik kon haar nog net helpen met haar slipje. Klein en dun was ze, met gelukkig wel een gewelfd vrouwelijk buikje en daaronder een licht behaarde pruim. Donkere haartjes, dus geen echte blondine.

Ze wipte zelf weer op de tafel en ik kwam tussen haar gespreide benen staan. Ze schoof wat naar de rand en ik boog mijn pik voor gaats.

“Ho,” zei ze, “waar heb je de condooms gelaten?” Tering, dacht ik mijn broek oprapend.

Voorzien van condoom lukte de tweede poging en hoe! Met mijn hand boog ik mijn leuter met dat stompzinnige condoom tuutje naar haar geopende spleetje. Ik stopte even om te kijken en te genieten van het langzaam binnendringen in een nieuwe omgeving. Ze had haast. Ze duwde haar bekken naar voren en mijn eikel verdween “floeps” in haar gulzige gleuf. Ook goed, dacht ik, mijn hele geval naar binnen duwend. In drie woorden samengevat: Nat en strak. Het was eeuwen geleden dat ik met een kapotje had geneukt en het idee stond me tegen. Maar eerlijk is eerlijk, ik vergat het condoom, het was heerlijk.

Om lekker diep in haar te stoten en haar daarbij niet over de tafel te duwen had ik mijn armen om haar magere lijf geslagen met mijn handen op haar billen. Haar kont vasthouden bracht me op een idee. Een standje van heel lang geleden. Uit de tijd dat ik meer trainde en mijn vrouw minder volume had. Ik schoof mijn handen onder haar billen. Ze begreep me direct, want ze sloeg haar armen om mijn nek, zodat ik haar kon optillen. Ze klampte zich aan me vast. Als een aapje, dacht ik. Geholpen door mijn ondersteunende handen begon ze op mijn pik op en neer te wippen. Met mijn vingers in haar billen geklauwd tilde ik haar op... en neer. Over de volle lengte van mijn apparaat schoof ze met die lekkere strakke masserende kut over mijn pik.

Ik was vergeten hoe geil en lekker dit standje was. Jammer dat er geen spiegel is, dacht ik. Alhoewel, kijken naar haar billen en hoe ze over mijn pik schoof, zou me waarschijnlijk direct hebben doen komen. We werkten ons beiden naar een orgasme. Ik deed mijn best om niet te vroeg te spuiten. Dat was moeilijk met de heerlijke massage die mijn pik door de wand van haar schede kreeg. Ze begon te kreunen. Om me even af te leiden en het zo langer vol te kunnen houden, keek ik over haar schouder naar kar met "Lady”s Ultra Plus" maandverband. Net toen ik dacht, nu komt ze en dan spuit ik, werd er op de deur van het magazijn gebonsd.

“Tanja! Ik ben het, doe eens open.”

“Shit! Mijn man.” Ze begon te worstelen om van mijn pik af te komen. Met nog maar een paar stoten te gaan probeerde ik haar tegen te houden. Onberekenbare apin, ze haalde uit en gaf me een klap in mijn gezicht.

“Laat me los klootzak,” siste ze. Om vervolgens met een lief stemmetje, “ogenblikje, ik kom er aan,” te roepen.

Ik liet haar los en ze werkte zich van mijn pik af. Ze trok haar bh omlaag en knoopte haar blouse dicht. Ze wees naar een hoek van het magazijn en op een commanderende toon fluisterde ze. “Schiet op, naar de wc en neem je kleren mee.”

Met mijn kleren onder mijn arm en een heen en weer slingerende dikke onbevredigde pik, blies ik de aftocht. Ik trok me terug in een van de twee toiletruimtes. In de haast liet ik de deur van de voorruimte open staan. Ik hoorde de magazijndeur openen.

“Ha, schatje van me, wat ben je vroeg,”

“Ja, het verkeer zat mee en ik kon snel lossen.”

Het was even stil en toen hoorde ik Bokito, zeggen. “Ik heb je gemist, kom eens.”

“Nee laat me snel even opruimen, dan kunnen we naar huis.”

Ik hoorde wat gerommel en toen.

“He Tan, heb je nu een mannelijke collega?”

“Nee hoezo?”

“Er staan hier een paar herenschoenen.”

“Ja, raar verhaal, die stonden van de week ‘s morgens buiten voor de deur. Ik heb ze toen maar binnen gezet, voor als iemand er om komt vragen.”

“Dure schoenen, zo te zien en ... mijn maat. Ik ga ze passen... Mooi die zijn voor mij.”

Een tijdje later.

“Tan kom eens, ik heb zin in je.”

“Laat me nou even.”

“Nee kom eens. Weet je nog dat we het hier gedaan hebben?”

Wat snibbig antwoordde ze. “Ja, maar toen waren we vijftien jaar jonger en deden we het vaker.”

Ik hoorde voetstappen en wat gerommel.

“Nee Kees, laat dat.”

“Goddomme Tan. Zie je wel, je hebt er zin in. Je bent hartstikke nat. Wacht even.”

Ik hoorde wat gerommel.

“Keeeeeees! Nee, straks thuis, misschien.”

“Kom op Tan, ik ben in maanden niet zo geil geweest. Voel eens. Ouderwets hard.”

Stilte en daarna opnieuw gerommel en het geluid van dozen die op de grond vielen.

“Je buik zit in de weg.” Er viel nog wat.

“Zie je wel, zo gaat het.”

Stilte. Ik vroeg me af in welk standje ze bezig waren. Hoe neuken een klein dun vrouwtje en een grote aap met een dikke pens?

“Oh Tan.”

“Ja neuk me Ben. Goed hard, zoals in het begin.”

Waarschijnlijk van achteren, besloot ik, maar dan moet ze wel ergens op staan.

Met gespitste oren en nog steeds met mijn kleren in mijn handen op de pot gezeten, volgde ik het gebeuren. Af en toe hoorde ik het geluid van op elkaar kletsende lichamen. Gadverdamme, hij wel de klootzak, dacht ik. Plus al snel veel gesteun en gehijg. Bokito Kees ging te keer als een beest. Nee meer als het spreekwoordelijke “hijgende karrepaard”. Ja lul, dacht ik met jaloers leedvermaak, dat komt er van als je altijd maar met je vette reet in een vrachtwagen zit. Straks begeeft je hart het. Mijn onbevredigde pik, die op de pot zittend gekrompen was, groeide weer. Verdomme!, dacht ik, hem in de hand nemend. Dan maar zo.

“Toe Ben, nog een paar harde stoten.

Hardere geluiden van op elkaar stotende lichamen.

“Oh, oh. ooooooh.”

Ze komt dacht ik, terwijl ik een laatste ruk aan mijn pik gaf en mijn sperma op de toiletvloer spoot.

Ik hoorde ze uithijgen en aankleden en ik hoorde hem zeggen dat ze het vaker moesten doen. Ze gaf geen antwoord, maar lachte wat schamper.

“Ik moet nog even pissen,” zei hij voordat ze weggingen. Snel deed ik de deur op slot en ik ging op mijn hurken op de pot zitten. Even later rammelde hij aan mijn deur.

“He Tan...”

“ Ja, een van de wc’s is kapot. Die houden we maar op slot.”

Terwijl naast me de pis in de pot kletterde dacht ik, pleur nu eindelijk eens op klootzak, ik moet naar huis. Het stel vertrok. Gelukkig, dacht ik, tot ik hem hoorde vragen.

“Moet je het alarm er niet op zetten?”

“Oh ja,” zei ze. “Bijna vergeten en op luide toon, “ze hebben pas nieuwe bewegingsmelders geïnstalleerd. Alles wat groter is dan een muis en beweegt wordt gedetecteerd.”

“Pieeeeeeeeeeep”

Klik, ... stilte.

Daar zat ik op de wc. Ik kreeg het koud en kleedde me aan. Ze zou nog wel terug komen. Maar hoe laat? Mijn telefoon lag in de auto lag. Niet dat het wat uitmaakte, want wie had ik kunnen bellen? Het gaf me ruim de tijd om na te denken over een goede smoes en hoe, zonder dat het opviel, op sokken thuis te komen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post41

JIJ BENT TOCH...

JIJ BENT TOCH...Posted by My 4Fingers Thu, March 01, 2018 15:40:37

JIJ BENT TOCH…

Vroeger thuis bij Harrie hadden ze een buurman, Piet Verkerk. Piet had een timmerbedrijf en naast zijn werk had hij maar een hobby, begrafenissen. Piet stond er om bekend, dat als hij de kerkklok hoorde, hij zijn gereedschap liet vallen en achter de stoet aanging. Piet was waarschijnlijk daarmee de regelbevestigende uitzondering. Harrie had een pesthekel aan begrafenissen en crematies en moest, toen zijn moeder belde, aan de buurman van vroeger denken.

Zijn moeder belde en vertelde dat ze een probleempje had. Een nicht van haar was overleden en ze wilde naar de uitvaart plechtigheid. Door haar knieoperatie van een paar weken daarvoor was ze minder mobiel en ze vroeg of Harrie haar wilde brengen. Harrie wilde en hij kon het met zijn werk regelen. Dat maakte dat hij op een woensdagmiddag met zijn moeder naar het crematorium in Bilthoven reed.

Vooraf in de wachtruimte raakte zijn moeder op de gebruikelijke fluistertoon in gesprek met wat verre familie en Harrie keek om zich heen. Zo kwam het dat hij een vrouw naar zich zag kijken. Ongeveer zijn leeftijd en iets vaags bekends, dat hij niet kon plaatsen.

Tijdens de dienst, waar geen eind aan leek te komen, zat ze schuin voor hem en hij zag dat ze zich een keer omdraaide en glimlachend naar hem keek. Tevergeefs teisterde hij zijn geheugen, op zoek naar een ingeving of hij haar kende en zo ja waarvan.

Lang blond haar met een spoortje grijs in een vlecht. Ze droeg een donker broekpak en in de wachtruimte had hij gezien dat ze stevig was, maar zeker niet dik. Hij had haar jasje zien bollen over een stel opvallend grote borsten. Rond gezicht, blauwe ogen en een klein neusje. Geen uitgesproken knappe vrouw, wel een vrouw met uitstraling. Zelfverzekerd type en interessant, dacht hij. Harrie hield niet zo van grijze muisjes, hij vond haar aantrekkelijk.

Nadat de dienst eindelijk afgelopen was, probeerde hij zijn moeder snel mee naar de auto te krijgen. Helaas, ze was in gesprek met een kennis of verre verwant en ze stond op een kop koffie.

“Gezellig,” zei ze.

Jakkes, dacht Harrie, die het zat was en die zich een vorige gelegenheid herinnerde waarin hij de kleffe crematorium cake niet had afgeslagen. Met zijn moeder, achter een kop koffie, in een geanimeerd gesprek verwikkeld, verontschuldigde hij zich om naar het toilet te gaan. Op de terugweg naar zijn moeder stond ineens de blondine voor hem.

“Jij bent toch… Harrie?”

“Ook hallo,” zei hij, haar vragend aankijkend.

“Herken je me niet?”

“Help me eens.”

“Jopie de Klerk.”

Oei, dacht hij, ja natuurlijk. In gedachten verving hij het lange blonde haar door een kort kapsel. Haar verder opnemend, vielen vooral haar grote borsten weer op. Flinke borsten had Jopie aan het eind van de middelbare school ook al gehad, maar daarna waren ze zo te zien nog gegroeid. Nadat hij haar zo gemonsterd had, keek ze hem met een geamuseerde blik aan.

“En?”

“Verrek Jopie, dat is lang geleden. Laten we...”

Op dat moment tikte zijn moeder hem op de schouder. “Kom we gaan.”

“Ma, dit is Jopie de Klerk.”

“Ja, dat weet ik. Dag mevrouw,” en hij werd bijna meegetrokken door zijn moeder, die opeens een stuk beter ter been was. Verbaasd en lichtelijk geïrriteerd door het gedrag van zijn moeder handelde hij impulsief. Hij haalde een kaartje uit zijn zak en gaf dat met een ‘tot ziens’ aan Jopie. Zijn moeder had geen geduld tot ze het crematorium uit waren. In de gang barstte ze al los.

“Tot ziens! Ik mag toch hopen van niet. Die vrouw deugd niet.”

Naar de auto lopend dacht Harrie na. Jopie was de dochter van een autosloper. Op de basisschool had ze bij hem in de klas gezeten. Daarna gingen ze zonder nog klasgenoten te zijn naar de zelfde middelbare school. In die tijd maakte ze, net als hij, deel uit van een groep die gezamenlijk van het dorp naar de school in de stad fietsten. Hij herinnerde zich Jopie als een rustig meisje. De uitstraling van zelfverzekerdheid, die had ze toen zeker niet, ze was eerder wat bedeesd. Als hij het zich goed herinnerde, dan had hij eenmaal met haar gekust. Op zo’n puberaal feestje met spelletjes hadden ze getongd en daar was het bij gebleven. Hij was benieuwd wat zijn moeder over Jopie te vertellen zou hebben. Zijn moeder kennende en wetende wat voor verhalen ze oppikte, gokte hij op losbandigheid of overspel. Hij woonde weliswaar al lang niet meer in het dorp, maar via zijn moeder en zijn zussen bleef hij redelijk op de hoogte van de laatste roddels. Tot nu toe echter nooit over Jopie. De autosloperij bestond nog steeds, daar kwam hij vlak langs als hij op familiebezoek in het dorp ging.

Ma wilde haar verhaal kwijt. Ze trok het portier dicht en al voor ze haar gordel vast had begon ze te vertellen. Jopie bleek twee echtgenoten versleten te hebben. Een meer dan ik, dacht hij.

“De eerste, dat was die aardige jongen van de Bruin. Je weet wel?”

“Jan Willem?”

“Ja die. En terwijl ze getrouwd was hield ze het met een ander.”

Komt vaker voor, dacht hij, met zijn ex voor ogen.

“Die jongen van de Bruijn werkte bij haar in de zaak en toen ze gingen scheiden heeft ze hem de deur en de zaak uitgezet. Hij had toen van de een op de andere dag, geen huwelijk, geen huis en geen werk meer.”

“Wat voor zaak?”

“Weet je dat niet? Ze heeft de sloperij van haar vader overgenomen.”

Stoer, dacht hij, een vrouw met een sloopbedrijf.

Zijn moeder vervolgde met: “Er werken alleen nog maar buitenlanders. Ze schijnt ook in duistere zaakjes te zitten en met criminelen om te gaan.”

Harrie begon te lachen, “hoe weet jij dat?”

“Het hele dorp heeft het er over.”

Op zijn vraag of zijn moeder wist waarom Jopie bij de uitvaart was kreeg hij nog een stukje familiegeschiedenis te horen. Jopie bleek een tantezegger van de overledene en daarmee nog heel verre familie ook.

Met, “toch netjes dat ze er was,” deed hij een poging iets positiefs over zijn moeders lippen te krijgen. Ze reageerde er niet op. Wel zei ze even later, met een zuinig mondje “Ze is ook nog lepsies.”

“He?” zei hij

“Je weet wel, vrouwen die het met vrouwen doen.”

Hij begon te lachen, waarop zijn moeder kwaad werd en tot hij haar afzette demonstratief haar mond hield.

Na zijn moeder thuis gebracht te hebben voerde Harrie wat zakelijke telefoontjes. Op een rustige A1 met uitzicht op een nog saaie winters grauwe Veluwe dwaalden zijn gedachten af. De seizoenen wisselden, maar in het dorp was de roddel een constante factor. Dat maakte dat hij nadacht over de ontmoeting met Jopie. Leuke, aantrekkelijke vrouw geworden. Hoe zou ze er met die grote tieten in haar blootje uitzien en hoe stevig zouden die grote joekels zijn? Zou ze iets met zijn kaartje gaan doen? Harrie probeerde zich voor te stellen hoe het zou zijn, als hij in het dorp was blijven wonen. Wat voor verhalen zouden er dan over hem verteld worden. Het verhaal over Jopie had ongetwijfeld ook een andere kant. Met haar forse boezem voor ogen schoot hem een uitdrukking uit zijn jeugd te binnen, "een flinke bos hout voor de deur". Had hij tijdens het zoenen? Nee, dat zou hij zich zeker herinnerd hebben. In Harrie zijn ritme van werk en sport vervaagde de herinnering aan de ontmoeting. Het was twee weken later dat tegen de avond zijn mobiele telefoon rinkelde, onbekend nummer.

“Goedemiddag met Brands.”

“Hallo Harrie met Jopie.”

Omdat hij net bezig was een diepvries pizza uit de verpakking te halen, viel het kwartje niet direct.

“Met Jopie de Klerk.”

“Ha Jopie, leuk dat je belt.”

Ik ben nu in Deventer. Op je kaartje zag ik dat je hier woont. Ik heb hier een congres gehad en na een dag luisteren en praten heb ik zin om wat te gaan drinken. Heb je zin om...”

Zonder na te denken viel hij haar in de rede. “Ik kom er aan, waar spreken we af?”

Jopie bleek bij een vergadercentrum te zijn en ze bleek Deventer te kennen. Ze stelde voor om af te spreken in de "Heeren op de Brink". Harrie kende het eetcafé en vond het een prima keus. Pizza terug in de vriezer. Tanden poetsen en op naar de stad. Harrie besloot de fiets te nemen. Onderweg vroeg hij zich af wat voor ontmoeting het zou worden. Kletsen over vroeger, school, leraren en gemeenschappelijke bekenden? Eigenlijk had hij daar geen zin in. Er over nadenkend kwam hij tot de conclusie dat hij impulsief “ja” had gezegd in de hoop dat het op seks zou uitdraaien. Zijn laatste langere relatie was al een half jaar voorbij en het gedoe met daten had hij er aan gegeven. Hij was er helemaal klaar mee, om een avond te spenderen aan kansloze gevallen en belangstelling te veinzen bij maar doorzeurende types. Afgezien van een “one night stand” met zijn slechtste seks ooit, stond hij al maanden droog. Even nog dacht hij aan zijn moeder en haar opmerking. ‘Die vrouw deugt niet.’ Hij realiseerde zich dat de afspraak met Jopie daardoor extra aantrekkelijk werd.

Ze stond niet voor de deur van het café. Buiten wachten of naar binnen gaan? Fiets op slot en naar binnen. Ze zat al binnen, aan een tweepersoons tafeltje met een telefoon aan haar oor. “Ja dat is goed, ja dat zeg ik toch. Gewoon doen!”

Ze beëindigde het gesprek en stond op om hem een hand te geven. Een stevige handdruk. Hij constateerde tevreden dat het niet zo’n handdruk was, waarbij je op afstand werd gehouden. Dit keer droeg ze geen zakelijk broekpak, maar een jurk in herfsttinten. De jurk accentueerde haar grote borsten. Hij deed zijn best om er niet te lang naar te staren.

Jopie beet de spit af door, al voordat ze wat besteld hadden, te beginnen over het op zijn kaartje vermeldde beroep. ‘Actuaris,’ gelukkig hoefde hij niet uit te leggen wat een actuaris doet. Ze vroeg hoe hij in zo’n beroep terecht was gekomen.

“Is dat geen saai werk?” Voegde ze er nog aan toe.

Harrie vertelde haar de korte versie. Hoe hij na een studie wiskunde niet briljant genoeg was voor een academische carrière en een leven als wiskundeleraar, voor een klas met pubers, niet zag zitten. Zo was hij bij een verzekeringsmaatschappij terecht gekomen. Hij vertelde haar niet dat hij daar zijn ware roeping had ontdekt. ‘Problemen oplossen,’ dat is wat hij de laatste tien jaar deed. Op zijn kaartje stond nog steeds actuaris en als zodanig liet hij zich soms nog inhuren. Vaker werd hij echter ingehuurd voor lastige zaken, zoals vermoedens van fraude bij schades. Een van zijn opdrachtgevers noemde hem ‘de klusjesman’. Zolang ze zijn riante uurtarief betaalden vond hij dat prima. Sommige van zijn opdrachtgevers stelden het op prijs als hij op zijn facturen niet de ware aard van de uitgevoerde werkzaamheden vermeldde. Actuarieel advies was dan een mooi eufemisme. Voordat hij wat kon vragen kwam ze terug op hun ontmoeting in het crematorium.

“Ik zag je moeder lelijk kijken. Ze zal wel geen aardige dingen over me verteld hebben.”

Hij begon te lachen. “Nee dat zeker niet. Wil je weten wat ze vertelde?” Jopie knikte.

“Daar komt het, in volgorde. Twee gestrande huwelijken, overspel, arme Jan Willem en louche contacten.”

Ze keek hem onthutst aan. Gelukkig begon ze daarna te lachen. “Het is nog erger dan ik dacht. Ik wist dat er veel over me gekletst werd, maar dit...”

Hij brandde van nieuwsgierigheid om te vragen hoe het echt zat, maar wist zich in te houden. Ze zag of de nieuwsgierigheid in zijn gezicht of ze wilde haar verhaal kwijt.

“Wil je weten wat er van waar is?”

Hij knikte.

“Mijn scheiding van Jan Willem.”

Daarop volgde Jopie ’s verhaal. Na de middelbare school had ze een HBO opleiding laboratoriumtechniek gedaan en was ze gaan werken. Jong getrouwd en Jan Willem was bij haar vader in de zaak gekomen. Ze had nooit verwacht dat ze de sloperij zou overnemen. Haar broers hadden geen belangstelling voor de zaak en met Jan Willem in de zaak leek het goed te gaan. Tot haar vader plotseling overleed en ze bij de afhandeling van de nalatenschap zicht kreeg op de financiën van het bedrijf.

“Weet je,” zei ze, “Jan Willem had de zaak jarenlang besodemieterd. Hij was de boekhouding voor Pa gaan doen en had veel geld uit het bedrijf gehaald.”

“En jij had niets gemerkt?”

“Nee,” zei ze. “Als hij dure dingen had gekocht of zo, dan was het me wel opgevallen. Wel was hij veel ‘voor de zaak’ op pad. Toen ik alles ging uitzoeken en hem confronteerde met het verdwenen geld bleek hij een gokverslaving te hebben.”

Hij knikte, zo iets had hij wel vaker gehoord.

Ze vervolgde haar verhaal en vertelde, dat toen Jan Willem aan het opbiechten was er nog veel meer uitkwam. “De klootzak ging ook nog naar de hoeren. En dat in de tijd dat ik pillen slikte om zwanger te kunnen worden.” Ze had een scheiding geëist en hem gedwongen om ontslag te nemen in ruil voor geen aangifte. Daarna vroeg ze naar zijn leven. Ze bleek te weten dat hij gescheiden was. Ook dorpsroddel?

Op dat moment waren ze al een tweede drankje toe en ze besloten om ook eten te bestellen. Al pratende legde Jopie af en toe haar hand op zijn arm om iets te benadrukken. Harrie herinnerde zich dat niet van hun schooltijd, ze was toen veel afstandelijker. Hij merkte dat hij het prettig vond. Sterker nog, haar hand op zijn blote onderarm maakte dat hij het warm kreeg. Ze aten, ze dronken en ze kletsten. In de loop van de avond vertelde ze dat ze geen twee keer gescheiden was. Wel was er een vriend geweest en dat was uitgeraakt.

Over haar bedrijf vertelde ze over de forse schulden waar ze mee begon en dat de bank de stekker er uit wilde trekken. Ze wilde niet, dat wat haar vader had opgebouwd, zo zou eindigen. Ze had haar baan opgezegd, een tweede hypotheek op haar huis genomen en was de sloperij gaan leiden. De schulden waren nu afgelost en ze had haar broers uitgekocht. Harrie zag haar stralen, toen ze dat vertelde.

Geboeid door haar verhaal, vroeg Harrie, “en nu.”

“Nu heb ik twee nieuwe problemen. Ik wil uitbreiden en daarin word ik enorm tegengewerkt en ik kan geen goede medewerkers vinden.”

Ze bleek die dag in Deventer een bijeenkomst gehad te hebben met haar branche vereniging over de opleiding op de ROC ‘s voor autotechnici en een specialisatie voor auto-demontage. Ergens in dat deel van het gesprek had ze haar hand even op de zijne gelegd. Harrie voelde beroering in zijn kruis en de opmerking van zijn moeder over haar geaardheid schoot hem te binnen. Toen ze haar hand terugtrok keek hij haar aan. Iets te nadrukkelijk, ze onderbrak haar verhaal en vroeg: “Is er iets.”

Geheel naar waarheid zei hij dat hij het leuk vond om, terwijl ze praatte, naar haar te kijken.

“Wat ben jij een charmeur geworden, zeg. Waar was ik met mijn verhaal?”

Jopie had geen spijt dat ze hem wat impulsief gebeld had. Ze had behoefte aan gezelschap en ze was na de ontmoeting nieuwsgierig naar hem. Ze genoot van hun gesprek. Waar het haar soms stoorde als mannen naar haar borsten staarden vond ze leuk om te zien hoe zijn blik soms afdwaalde en hoe hij dan zijn best deed om haar weer aan te kijken. Vroeger al vond ze hem stoer en dat had hij behouden en in contrast daarmee had hij af en toe nog iets jongensachtig. Dan zag ze de puber die ze vroeger kende. De avond vloog voorbij en Jopie leegde haar wijnglas in het zelfde tempo als Harrie zijn bierglas. Het was een uur of elf toen ze aankondigde dat ze naar huis ging. “Eerst nog even naar het toilet,” zei ze.

Ze stond op en greep de tafel vast. “Oeps, iets te veel wijn.”

Die gaat geen auto rijden, dacht Harrie.

Hij stond op en liep met haar mee naar de toiletten. Galant, dacht ze toen hij de deur van het damestoilet voor haar opende. Daarna verraste hij haar. Hij keek naar binnen en zag niemand in de voorruimte. Hij stapte achter Jopie aan naar binnen en kuste haar onverwacht op haar mond.

“Sorry, dit wilde ik al een uur doen.”

Ze hoorden een toilet doortrekken en gemorrel aan de sluiting van een van de toiletten. Met een knipoog liet hij haar los om terug naar hun tafel te gaan. Jopie nam er de tijd voor en op de pot zittend dacht ze na.

Stel dat hij wil vrijen, ga ik dan met hem mee? Ze dacht aan haar voornemen van jaren terug. Nooit op de eerste afspraak. Nou ja, dacht ze met Petra was ik ook niet zo consequent. Ze nam een halfslachtig besluit, afwachten wat hij zou doen en dan besluiten. Laffe muts, dacht ze. Terugkomend van het toilet vertelde Jopie dat ze besloten had om niet te rijden. Ze wilde een hotelkamer boeken.

“Onzin,” zei Harrie. Ik heb ruimte zat, je kan bij mij slapen.”

Jopie dacht na, met een rimpel in haar voorhoofd. Na een paar seconden zei ze, “dat is aardig van je. Heb je dan een logeerkamer?”

“Twee,” antwoordde Harrie. “Je kan kiezen.”

De auto van Jopie bleek nog bij het zalencentrum te staan. Nadat Harrie, onder protest van Jopie, afgerekend had, stapten ze op de fiets. Jopie zat schrijlings achterop met, voor steun, een arm om Harriezijn middel. Na een paar minuten klonk het vanaf de bagagedrager, “Ik heb koude handen.”

“Je mag ze onder mijn jas opwarmen.”

Jopie aarzelde niet. Harrie voelde hoe ze haar handen onder zijn jas schoof en dat een van haar handen laag op zijn buik kwam te rusten. De snelle kus, haar mee naar huis nemen, de hand onder zijn jas en denken aan haar borsten, zijn pik werd er wakker van.

Zijn stille fantasie werd verstoord door een vraag.

“Of Harrie zich nog herinnerde dat ze eerder bij hem achterop de fiets had gezeten.”

“Nee,” zei Harrie, “wanneer was dat?

Jopie vertelde over een lekke band op weg naar school en dat ze toen bij hem achterop mocht. Hij herinnerde het zich niet, maar ingegeven door de hand op zijn buik zei hij.

”Ik herinner het me niet, maar als je me toen net zo had vastgehouden, dan had ik het me zeker herinnerd.”

“Zo?” vroeg ze, zijn shirt uit zijn broek trekkend en met haar vingers door het haar op zijn buik woelend.

“Ja, zo zeker.”

Ze wilde haar hand weghalen.

“Laat daar maar, je kan je handen zo beter opwarmen.”

Met haar beide handen onder zijn shirt reden ze, ieder in gedachten, verder.

Niks logeerkamer, dacht Harrie.

Logeerkamer of zijn bed, dacht Jopie. "Nooit de eerste afspraak", het refrein zat nog in haar hoofd. Nou ja, eerste afspraak, ik ken hem al veel langer.

Zo’n zestig kilometer daarvandaan reed Jozef Venema over de provinciale weg langs het dorp. Bijna thuis dacht hij. Hij hoopte dat zijn vrouw al naar bed was dan hoefde hij minder uit te leggen. Tevreden dacht hij terug aan de afgelopen avond. De vergadering met het provinciaal partijbestuur was goed verlopen. Zoals hij zich had voorgenomen, was het hem gelukt om met een smoes eerder weg te komen. Dat had hem de tijd gegeven om langs Club Privé te rijden. Hij had er naar uitgekeken en vooral naar de magere Roemeense. Ze was er en ze had tijd voor hem. Het was heerlijk geweest. Alleen al die kleine harde puntige tieten met die grote bruine tepels, daar werd hij geil van. De hangende borsten van Martha deden hem na tien kinderen niets meer. Als hij zijn mond wijd open sperde dan kon er een heel Roemeens tietje in. Ze zei altijd in haar gebroken Nederlands dat ze dat fijn vond. En dan haar lekkere kale strakke kutje. De schaarse gelegenheden dat hij het nog met Martha deed, dan was het alsof zijn pik een zwemdiploma nodig had. Hij moest er in zichzelf om lachen. Jammer dat ze zo moeilijk over een condoom deed, zelfs bij het pijpen wilde ze dat hij een condoom om had. Haar aanmoedigen maakten het wel goed. Hij probeerde hardop haar hoge stem en accent te imiteren.

"Voouittt Josefff stoooten. Ohhhh Josefffff, wat lekkerrrrr.” Martha hield tijdens de seks altijd haar kaken op elkaar.

Hij overwoog om het Roemeense sletje samen met een vriendin bij hem thuis uit te nodigen. In een vakantie als Martha met de kinderen bij haar ouders ging logeren. Een feestje met twee hoeren, zo’n triootje zoals hij wel eens op Internet bekeek. De wijven moesten dan wel in het donker komen en vertrekken. Niet meer dan twee, hij moest ze in de gaten kunnen houden. Dat soort vrouwen steelt als de raven. In gedachten verzonken miste hij bijna het zijweggetje langs de autosloperij. Die verrekte sloperij, het verstoorde zijn fijne herinnering aan het neuken met de Roemeense. Het was hem een paar jaar terug gelukt om een vergunning te krijgen om op agrarische grond te bouwen. Hij had slim gebruik kunnen maken van de regeling voor landgoederen. Hij was toen nog gewoon raadslid, maar hij wist de weg. Nu als wethouder deed hij zijn best de sloperij weg te krijgen. Het bedrijf verpestte zijn uitzicht en soms hoorde of rook je wat luchtjes als je in de tuin was. Het viel nog niet mee om ze weg te krijgen. Hij was nog maar net wethouder, toen hij hoorde dat de vergunning voor een uitbreiding al bijna klaar lag. Hij had de verantwoordelijke ambtenaar op zijn flikker gegeven en opgedragen om uit te zoeken hoe ze de uitbreiding konden stoppen. Milieu effect rapportage bleek de toverformule, daar was dat wijf een tijd mee bezig geweest. Trouwens, dat hij haar hand in hand met een andere vrouw had zien lopen hielp ook mee. De gemeenschap hier hield niet van homofielen. Hij had het ijverig rond verteld. Hij was er. Gelukkig was het licht al uit, als Martha sliep, hoefde hij ook haar gezeur over die late vergaderingen niet aan te horen.

Harrie opende zijn deur en ging opzij om Jopie voor te laten. Hij keek naar haar rug en haar vlecht. Hij probeerde zich voor te stellen hoe ze er bloot uit zou zien. Haar stevige billen, haar slanke middel en dan die vlecht op haar blote rug. Hij had een stijve en die wilde hij graag met haar delen. Jopie had op de fiets haar besluit genomen. Bij het plagen met haar hand onder zijn shirt vermoedde ze dat hij een stijve hand. Met moeite had ze zich ingehouden om dat te onderzoeken. Laat hem maar komen.

Harrie wist zich nog te beheersen tot nadat ze hun jassen opgehangen hadden en de woonkamer inliepen. Hij sloeg zijn armen om haar heen en kuste haar. Het was geen voorzichtige gestolen kus zoals in het restaurant. Er was geen aarzeling. Hij hield haar stevig vast en ze voelde zijn tong tegen haar lippen. Ze opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar in een tango, waarin ze om de beurt leidden. Zijn handen gingen over haar lichaam en het waren geen halfslachtige strelingen, maar een stevig vastpakken van haar borsten en haar billen. Haar handen deden niet voor de zijne onder, ze pakte zijn kont vast en haar handen klauwden door de stof van zijn broek in zijn billen. Toen hij ruimte maakte om haar borsten te pakken en ze door de stof van haar kleding heen te kneden, had ze zijn stijve pik vast door de stof van zijn broek heen. Ze deelden de zekerheid dat ze seks met elkaar wilden en dat het hevige hartstochtelijke seks moest worden.

Ze kleedden elkaar uit, waarbij Jopie een voorsprong nam. Waar Harrie nog in de weer was, om onder haar omhoog geschoven jurk, haar panty en slip omlaag te stropen, had zij zijn riem al los. Zijn gulp ritste ze open en ze trok zijn broek, samen met zijn onderbroek omlaag om met twee handen zijn stijve vast te pakken. Het ging Jopie niet snel genoeg. Ze toonde haar haast door hem even los te laten en al haar kleren uit te trekken. Harrie volgde haar voorbeeld. Hij stopte met zijn shirt nog aan om haar ontblote borsten te bewonderen. Groot, lichtjes hangend, met grote tepelhoven en priemende roze puntjes. Hij legde zijn handen onder haar borsten, lichtte ze op en nam beurtelings haar tepels tussen zijn lippen. Daarna trok hij snel zijn shirt uit om de blote joekels tegen zijn borst te voelen.

Hij wist precies wat hij met haar wilde en zij deelde zijn zekerheid, neuken. Ze voelde zich ongelofelijk geil en vrij om aan te geven hoe ze geneukt wilde worden. Er was geen twijfel. Ze liet zich zachtjes naar de bank duwen en daar nam ze het initiatief over. Ze liet hem zitten om zich vervolgens schrijlings over zijn pik te laten zakken. Ze bereed hem. Harrie genoot van de voor zijn ogen bewegende borsten en de streling van de wand van haar schede over zijn pik.

Jopie, met sinds lange tijd, weer een warm kloppend lid in haar, genoot door heen en weer over zijn pik te schuiven. Rustig aan doen om het heerlijke gevoel te rekken lukte haar niet. Op zoek naar een bevrijdende climax bewoog ze steeds wilder.

Harrie voelde zijn zaad borrelen, het leek wel of ze het uit hem pompte. Hij wendde zijn blik van haar borsten af, hij probeerde aan een rotklus te denken. Het werkte niet en toch wilde hij niet voor haar klaarkomen. Het lukte hem net op tijd haar wat naar achteren te duwen en zijn pik uit haar heerlijke gulzige zompige kut te trekken. Hij zag haar teleurstelling. Hij kuste haar en legde zijn probleem uit. Jopie liet zich nieuwsgierig naar wat hij plan was overreden om te gaan liggen.

Tussen haar benen knielend pakte hij zijn pik vast en stuurde de gezwollen eikel tussen haar schaamlippen en tegen haar kittelaar. Hij gebruikte zijn eikel om haar kittelaar te strelen. Jopie vond het heerlijk, ze liet zich wegglijden in het genot, dat nog verhoogd werd door zijn vrije hand die een tepel streelde. Ze voelde dat ze op het randje van een orgasme zat.

“Nu er in en stoten.”

Ze gilde en daarna was er een explosie van genot. Ze was zich niet bewust dat ze krijste. Het leek of er iets diep in haar ontplofte en het ging als een schokgolf van genot door haar hele lichaam. Als vuurwerk, een raket die opstijgt, explodeert en vurige kleurrijke ballen de hemel instuurt. Ballen die op hun beurt weer explodeerden en...

Heel langzaam ebde het weg.

Ze keek hem aan en wilde iets zeggen. Ze slikte het in toen ze voelde dat hij weer begon te stoten. Ze zag zijn gezicht vertrekken en ze voelde hoe het vuurwerk terugkwam.

Harrie hoorde haar weer gillen en na een laatste diepe stoot hield hij het niet meer. Er kwam een geweldige eruptie, gevolgd door een gevoel van bevrijding. Hij liet zich op haar zakken om zo na te genieten. Het was Jopie die het eerste sprak.

“Hm…,” zei ze. “Ik wist het! Weet je nog dat we een keer gekust hebben?”

Harrie vertelde dat hem dat in het crematorium te binnen was geschoten.

“Je was wel een ongelofelijke zak toen.”

“Hee?”

“Ja! De dagen daarna keek je me niet meer aan. Je kletste alleen maar met de jongens over brommers en voetbal.”

Harrie kuste haar. “Dat spijt me nu met terugwerkende kracht enorm.”

In het landhuis was het Josef niet gelukt om stilletjes thuis te komen en naast een slapende Martha in bed te kruipen. Martha wachtte hem in de woonkamer met een boek op schoot op.

“Eindelijk!” zei ze. “Waarom duren die vergaderingen altijd zo lang?” Ezra ‘s tandjes komen er door en ik heb de hele avond met hem opgezeten. Hij bleef maar doorgaan. “Waar is mijn papa, ik wil mijn papa.”

In Deventer was Harrie wat overeind gekomen om zijn gewicht van Jopie te tillen. Op zijn vraag “douchen of slaapkamer?” reageerde ze met, “en je twee logeerkamers dan?”

Hij liet haar voorgaan zijn slaapkamer in. Haar achterzijde was net zo geil makend als hij verwachtte. De blonde vlecht op haar blote rug. De aftekening van de zomerzon rond haar badpak was nog net zichtbaar. Haar smalle taille met daaronder haar stevige ronde billen. Op de slaapkamer van Harrie werd het een ontdekkingstocht van handen en monden. De druk was van de ketel en ze genoten van de zoektocht naar elkaars genotsplekjes. Ze gaven en namen om uiteindelijk heerlijk rustig de liefde te bedrijven.

Voor het inslapen lagen ze lepeltje lepeltje met Harrie ’s arm over haar heen en zijn hand op een borst. Hij kon er geen genoeg van krijgen om ze te koesteren.

“Jopie?”

“Hm…”

“Als ik toen geweten had.”

“Wat geweten?”

“Dat het zulke joekels zouden worden.”

Jopie lachte. “Ik moet je wat bekennen.”

“Nee, ze zijn puur natuur, dat voel ik.”

“Iets anders. Als ik toen geweten had dat hij zo zou groeien.”

“He?”

“Je pik!” Anneke de Vries en ik hebben Peter Swarts, jou en nog een jongen een keer beslopen bij het zandgat. Het was in de eerste of tweede klas en jullie waren je daar achter de bosjes aan het aftrekken.” Anneke begon toen hard te giechelen en ik was bang dat jullie ons in de gaten hadden. Gelukkig waren jullie te druk met jezelf.”

De volgende morgen ontbeten ze na een gezamenlijke douche met een voortgezette ontdekkingstocht. Jopie naar haar auto brengend zette Harrie een vervolgstap met de vraag.

“Hoe gaan we verder.”

Jopie, dacht even na. Door ‘hoe’ te zeggen ging hij er vanuit dat er een vervolg kwam. Dat wilde ze ook, maar eerst moest ze eerlijk zijn en zijn verwachtingen temperen. Ze vertelde hoe ze twee jaar terug Petra had ontmoet. “Een leuk wijf, die onderdelen voor een oude Saab kwam kopen.”

Hoe ze aan de praat raakten en dat Petra nog een keer terug kwam. Dat ze nooit seksuele gevoelens voor vrouwen had gehad en pas door Petra ontdekt had dat ze bi was. “We laten elkaar vrij. Petra noemt dat polyamorie.”

De bekentenis weerhield Harrie er niet van zich voor het komende weekend te laten uitnodigen. Sterker nog het intrigeerde hem. ‘Polyamorie,’ hij had de term nog nooit eerder gehoord, maar waarom niet. Met monogamie en huwelijkstrouw had hij geen goede ervaring.

In haar auto dacht Jopie aan de voorgaande nacht. Het was heerlijke seks geweest en ze dacht aan Petra. In hun relatie was het een ongeschreven regel om niet te praten over de seks met andere partners. Ze ging die regel breken, ze ging Petra over de seks met Harrie vertellen. Sterker nog, ze dacht er over om Harrie met haar te delen. Hoe zou het zijn om met zijn drieën te vrijen. De gedachte maakte dat ze nat werd. Ze ging wat achter het stuur verzitten. Niet naar de zaak, eerst maar thuis langs om schoon ondergoed aan te trekken. In de drukte van het ochtendverkeer fantaseerde ze over wat ze met hem wilde doen, als hij zaterdag op bezoek kwam. Bij Amersfoort in de file tot stilstand gekomen keek ze opzij. In de auto naast haar staarde een man naar haar. Je moest eens weten waar ik aan dacht.

De zaterdag daarop ging Harrie ‘s middags bij zijn moeder op zoek. Hij ging bijtijds weer weg om vroeg bij Jopie te zijn. Ze had beloofd voor hem te koken. “Met toetje,” had ze met nadruk gezegd. In plaats van een opgewekte Jopie trof hij haar in een duidelijke mineurstemming aan.

“Oh, je bent er al.”

Zijn begroetingskus, plat op de mond, werd niet beantwoord. Harrie vroeg zich af wat er na hun hevige seks en het afscheid gebeurd was. Had hij iets nagelaten? Hij kon niets bedenken. Hooguit dat het galant geweest zou zijn, als hij met bloemen of zo op de stoep had gestaan. Hij vroeg het en tot zijn verbazing zag hij tranen in de ogen van de sterke zakenvrouw komen.

“De klootzak!” zei ze en toen kwam het hele verhaal er uit.

De aanleiding van haar stemming was een brief die ze die morgen van de gemeente had ontvangen. Een afwijzing op haar uitbreidingsplan. Ze liet hem de brief lezen. Volgens Jopie kwam het allemaal door ene Jozef Venema. Rijk geworden in de ICT, met software die hij vooral aan christelijke instellingen sleet. Hij was een jaar of tien terug in het dorp komen wonen. Eerst in een villa aan de rand van het dorp en later had hij iets protserigs nieuws gebouwd. Hij was voor een christelijke partij direct actief in de plaatselijke politiek. Eerst als gemeenteraadslid en sinds een jaar als wethouder.

“Toen die smerige fijne klootzak een paar weilanden achter mijn zaak voor zijn landgoed kocht en wilde gaan bouwen, toen had ik bezwaar moeten maken. Ik dacht toen, leven en laten leven. God wat stom van me.”

Waar eerst Jopie ’s vader en later Jopie altijd medewerking van de gemeente hadden gehad, was dat veranderd sinds Venema wethouder was. Haar uitbreidingsplan werd nu aan alle kanten gesaboteerd. Via een bekende op het gemeentehuis wist ze dat de wethouder er achter zat. Ze had echter moeten beloven dat ze de naam van die klokkenluider nooit zou noemen.

“Die Venema wil me daar weg hebben.”

Achteraf had ze ontdekt dat rond de tijd dat Venema zijn bouwvergunning had, de roddels over haar begonnen waren.

“Oh, vroeg Harrie, heeft hij je misschien ooit met je euh…, vriendin Petra gezien?”

“Ja en nu vertellen ze dat ik lesbisch ben. Waarom vraag je dat?”

“Nu weet ik waar mijn moeder haar wijsheid vandaan komt.”

“Dat had je me nog niet verteld.”

“Nee, ik geloof niet alles wat mijn moeder vertelt.”

Uit Jopie ’s verhaal bleek dat Jozef een goed christen was door goed voor zijn akker te zorgen. Het grote landhuis werd gedeeld met een bijna constant zwangere vrouw en 10 kinderen. In leeftijd variërend van een jaar tot een jaar of achttien. Haar verhaal delen had geholpen. Ze vrolijkte wat op en ging koken. Met een biertje in de hand keek Harrie toe en hij dacht na.

“Heb jij een pc die ik mag gebruiken?”

Hij verdiepte zich op Internet in de regelgeving voor bouwen in het buitengebied en landgoederen.

“He Joop. Kan je vrij wandelen op het terrein van die Venema?”

“Nee, er staat een hek om en de poort is altijd dicht. Hoezo?”

Harrie vertelde haar dat hij gelezen had dat landgoederen deels voor wandelend publiek opengesteld moeten zijn. “Hij ging zich er verder in verdiepen”, zei hij.

Het eten was klaar en Jopie bleek een prima kok. Onder het eten vertelde Harrie wat hij bedacht had om Venema aan te pakken. “Allereerst de openstelling van zijn terrein. Als dat voor hem van toepassing is, dan kan je hem daarop pakken.” Harrie stelde voor dat hij dat zou doen met een ingezonden brief onder zijn naam bij een regionale krant. Vervolgens het stukje uitknippen en verspreiden onder de plaatselijke politici. Dat moest geheid heibel voor Venema gaan opleveren. Hij vertelde iets meer over zijn opdrachten van de laatste jaren en sloot dat af met. “Mijn mensbeeld is er niet rooskleuriger van geworden. In mijn ervaring schuilt er in veel mensen een sjoemelaar. Dat zal zeker gelden voor die Venema. Die heeft vast wel iets te verbergen. We moeten alleen ontdekken wat. Als je nu eens camera ’s laat plaatsen? Vanaf jouw terrein, een gericht op de toegangsweg naar zijn huis en een op zijn huis. Ik heb wel een relatie die dat kan doen en die je dan ook nog een nette prijs rekent.”

Jopie klaarde helemaal op en zei, “ja. Het is lief van je dat me wilt helpen, maar waarom doe je het?”

Harrie begon te lachen. “Omdat je een vriendin ben en omdat ik een hekel aan onrecht heb. Plus een pesthekel aan huichelende christelijke politici, die vooraan in de kerk zitten en ondertussen alles doen wat hun lieve heer en de wet verboden heeft.

Jopie ’s gezicht begon te stralen. “Harrie ontpopt zich tot "Dirty Harry".”

Ze aten rustig, ze dronken wat en er kwam geen toetje op tafel. Dat had Harrie goed ingeschat. Hij hielp afruimen en de vaatwasser vullen en terug in de woonkamer vroeg Jopie of hij al trek in zijn toetje had. Harrie glimlachte en knikte.

Jopie verontschuldigde zich met de woorden “dat ze zich even wilde opfrissen.” Het duurde een kwartiertje. Hij hoorde water stromen en geluiden boven, tot Jopie hem riep.

Ze stond boven aan de trap in haar blootje. Hij liep de trap op en stopte met zijn gezicht ter hoogte van haar kruis. Voorover leunend met zijn neus bijna in haar driehoekje met kroezig blond haar, zei hij, “Dus, dat is het toetje, een blonde krullenbol.”

Jopie drukte haar bekken naar voren. “Tast toe.” Haar kutje stond licht open. Tussen haar naar buiten krullende schaamlippen was het roze binnenste van haar spleetje zichtbaar. Hij drukte zijn neus in haar schaamharen en snoof de geuren op van zeep en vrouw. Hij likte door haar spleetje. Ze smaakte naar vrouw.

“Lekker toetje.”

“Zot, kom mee, ik heb een verrassing.”

Ze nam hem mee naar de badkamer en hielp hem met uitkleden. Na een paar waarderende kneepjes in zijn schuin omhoog priemende stijve, trok ze hem aan zijn pik naar de wastafel. Ze waste hem en ze droogde hem af. Het vervolg kwam op haar slaapkamer waar ze hem vroeg om te gaan liggen. Het werd een geweldige 69. Jopie had na hun vorige seks besloten dat ze het zo wilde. Het was lang geleden dat ze door een man gelikt was. Na het stranden van haar huwelijk had ze een wilde periode met experimenteren gehad. Uit die tijd wist ze dat een gezwollen pik in haar mond en stimulering van haar klitje haar heftig deed klaarkomen. Ze wilde dat gevoel terug. Met Petra was het lekker en ze had wel eens geprobeerd om gelijker tijd op een dildo te zuigen, maar dat werkte niet zo heftig. Ze had alleen even getwijfeld of hij als man net zo kunstig met zijn tong zou zijn als Petra. Petra had de lat hoog gelegd. Ze merkte al snel dat zijn lik vaardigheid niet voor die van Petra onderdeed. Heel even liet ze zijn pik ontsnappen om hem aan te moedigen.

“Doorgaan, je hoeft je niet in te houden.”

Harrie met zijn hoofd in haar kruis begraven en haar dijen op zijn oren verstond het maar deels. “Doorgaan,” kreeg hij mee. Hij dacht er niet over om op te houden. Neem hem nu maar weer in je mond en zuigen, dacht hij al verder likkend. Hij voelde dat haar bekken begon te bewegen, hij hoorde gesmoorde geluiden en hij voelde zijn zaad drukken, op zoek naar een uitweg. Hij stopte met likken om haar gezwollen kittelaar tussen zijn lippen te pakken en er op te sabbelen. Het effect kwam direct. Hij hoorde haar gesmoorde gegil, hij voelde de mondbewegingen om zijn pik en er stroomde een golfje vocht over zijn tong.

Nu ik, dacht hij. Hij legde zijn handen op haar achterhoofd om haar mond om zijn pik te houden. Hij drukte haar hoofd omlaag en stootte zijn pik omhoog. Jopie was zich bewust van haar gegil en ze voelde hem schokken, gevolgd door de smaak van zijn sperma in haar mond. Ze slikte een paar keer en hield haar lippen om zijn pik tot hij stil lag.

Harrie bleef niet slapen. Hij had de volgende morgen al vroeg een wedstrijd met zijn veteranen rugbyteam. Jopie had een afspraak met Petra om samen naar een tentoonstelling te gaan. Ze popelde om Petra over Harrie te vertellen. Voor het slapen gaan dacht ze terug aan de seks en ze moest inwendig lachen. Ze ging haar minnares vertellen over seks met een minnaar. Fijn dat het zo kon. En Venema, zou de aanpak van Harrie helpen?

Het was ruim twee weken later dat Jozef op het gemeentehuis gebeld werd. Een journalist van de Gooi en Eemlander, zei de secretaresse. Jozef was altijd wel in voor een interview en zeker als er ook een foto bij kwam. “Verbindt maar door.”

Verbaasd luisterde hij naar het verhaal. Een ingezonden stuk en de journalist wilde "hoor en wederhoor", zijn reactie hebben.

“Nee, er was niets van waar, zijn landgoed was wel toegankelijk voor publiek.” Oh, de journalist was wezen kijken en had het hek dicht en op slot aangetroffen.

“Misverstand, tijdelijk even dicht, in verband met loslopende honden.”

“Ja, ja, dat mochten ze schrijven. Dat de wethouder er zich niet in herkende. Het landgoed was vrij toegankelijk voor publiek en dat was het altijd geweest.”

Rood aangelopen van kwaadheid legde hij even later de hoorn op het toestel. Wie flikte hem dat? Hij was potverdorie vergeten te vragen van wie het ingezonden stuk kwam. Daar kwam hij nog wel achter. Hij belde Martha dat ze de poort open moest zetten.

“Nee, niet protesteren. Het hek moet open blijven... Ik leg het je nog wel uit... Luister nou eens naar me mens... Dan hou je de hond maar binnen.”

Harrie had de smaak te pakken. Vroeger dan verwacht, op de terugweg van een afspraak in de randstad, belde hij Jopie mobiel. Voicemail. Impulsief reed hij naar het dorp en stopte bij de sloperij.

"VDK, De Klerk Voertuigdemontage." Harrie keek nieuwsgierig rond. Het bedrijf oogde netjes en opgeruimd, met de medewerkers in bedrijfskleding met VDK logo.

“Mevrouw de Klerk was afwezig. Ze was naar een afspraak buiten de deur.”

Terug in de auto reed hij een paar honderd meter door. Hij parkeerde zijn auto in de berm en wandelde door het open hek het landgoed op. Hij nam de tijd om rustig rond te kijken. Een groot uitgevallen landhuis met een rieten kap en een grote losse schuur met veel zonnepanelen op het dak. Het terrein was ingericht met wandelpaden en jonge aanplant van bomen en struiken. Hij liep een rondje over het terrein en terug bij het huis, zag hij een vrouw naar buiten komen. Gezette veertiger in een rok tot ver over de knie en opgestoken lang haar. Ze had drie jonge kinderen bij zich. Ze keek zijn kant uit en verdween toen schichtig met de kinderen weer naar binnen. Op weg naar huis dacht Harrie na over wat hij gezien had en hij kreeg een idee.

Veel zonnepanelen. Geen pijpje of condens pluim van een gasgestookte ketel zichtbaar. Waarschijnlijk aardwarmte en een warmtepomp, dacht hij. Verder in de week reed hij opnieuw naar het dorp, nu wel met een afspraak bij Jopie. Echter voordat hij naar Jopie ging had hij een afspraak bij de regionale omgevingsdienst. Hij ging de bouwtekeningen en vergunning bekijken van het landgoed. Zijn vermoeden klopte, het landgoed werd verwarmd met grondwater en een warmtepomp. Op naar de volgende stap.

Jopie nam hem na werktijd mee naar de sloperij om hem de recent geïnstalleerde camera ’s te laten zien en te demonstreren hoe ze op haar laptop de camerabeelden kon bekijken. Dat deden ze in haar kantoor. Jopie achter haar bureau in een grote leren bureaustoel.

“Lelijk ding, maar erfenis van pa,” zei ze. Harrie leunde over haar heen om naar de opgenomen beelden op te kijken. De beelden waren scherp en behalve wat auto’s op de weg en spelende kinderen op het erf van Venema was er niets te zien. Zijn ogen van het scherm afwendend en naar beneden kijkend zag hij de grote bolle borsten van Jopie in haar blouse naar voren steken. Hij pakte ze vast en vertelde haar dat hij daar al dagen naar verlangde. Ze draaide haar hoofd om gekust te worden.

“Ik ook,” zei ze, zich bevrijdend, “maar eerst wat regelen.” Ze liep naar de receptieruimte en drukte op een knop waardoor de grote toegangspoort naar het terrein dichtschoof. Terug in het kantoor deed ze de deur dicht en ze liet de luxaflex voor de ramen zakken. Ze knoopte haar blouse los en haakte haar bh los om haar borsten de vrijheid te geven. Harrie wist wat er van hem verwacht werd, hij nam haar borsten een voor een in handen. Terwijl hij afwisselend op haar tepels zoog, maakte zij zijn broek los en ze nam zijn erectie vast.

“Ik heb ook naar je knuppel verlangd. Ga eens zitten.” Harrie ging op de oude leren kantoorstoel zitten en keek toe hoe ze haar broek en slip uittrok. Ze wilde schrijlings op hem komen zitten maar de armleuningen verhinderden dat. Harrie zag haar teleurgestelde blik en stond snel op. Hij bukte zich om het ontgrendelingsmechanisme van de leuningen te zoeken. Met de leuningen er af ging hij weer zitten. Zijn pik stak uitnodigend omhoog. Hij zocht de handel voor de zitting en liet de stoel wat zakken. Jopie knikte goedkeurend, ze pakte zijn pik vast en liet zich er schrijlings over heen zakken. Ze hadden in de weken daarvoor een vertrouwde routine ontwikkeld. Een routine, waarin ze van elkaar leerden wat ze lekker vonden en op basis daarvan experimenteerden ze verder. Jopie begon op en neer te wippen en de vering van de stoel werkte mee. Harrie genoot en de Engelse term "easy ride" schoot door zijn hoofd. Een krakend geluid klonk en de zitting schoot centimeters omlaag. Harrie zag Jopie verschrikt kijken en toen schoot ze in de lach.

“Pa was het er zeker niet mee eens dat we zijn stoel zo gebruikten.” Zijn glimmende natte pik vastpakkend, “gelukkig is je pik nog heel.”

Wetend wat hij lekker vond, leunde ze voorover met haar ellebogen op het bureau en haar stevige billen naar hem toe. Harrie kwam achter haar staan, richtte en zijn pik vond de weg terug in haar warme vochtige schoot. Rustig begon hij te stoten. Verzot als hij was op haar borsten, wist ze dat hij haar borsten met zijn armen om haar heen vast zou pakken en zou koesteren. Ze genoot van zijn pik, die met lange halen heen en weer in haar gleed. Het soppende geluid en het getik van zijn heen en weer slingerende kloten verhoogden haar genot. Ze hoorde hem zachtjes grommen. Hij liet een van haar borsten los en stak zijn wijsvinger naast zijn bewegende pik in haar kut om haar kittelaar te strelen. Ze voelde een orgasme opkomen. Ze opende haar mond en hij stak zijn natte vinger in haar mond. Ze proefde haar geiligheid en gilde.

Het kostte Harrie de volgende dag een uur aan de telefoon met het Provinciehuis. Daarna had hij zekerheid.

Jozef zat in het gemeentehuis achter zijn bureau te genieten van een kop koffie. Geen afspraken die morgen en rustig wat bureauwerk doen. Hij dacht aan de vorige avond. Het regionaal overleg was op het laatste moment afgezegd. Hij had het in zijn agenda laten staan en zo een goede smoes gehad om weg te gaan. Jammer dat hij steeds wat moest verzinnen. Martha leek steeds meer bezitterig en controlerend te worden. Laat ze maar beter op de kinderen letten. Jammer dat de Roemeense er niet was, hoewel dat Chineesje! Beetje mager en kleine tietjes, maar een strak kutje. Hij moest grinniken om een oude grap die hem te binnen schoot, over vrouwen met spleetogen die hun kut overdwars hebben. Het klopte niet en het was een lekker strak kutje. Ze was helemaal geschoren en ze had geen uitstekende schaamlippen. Een lekker strak pornokutje dat had ze. Zou hij proberen of de Roemeense samen met het Chineesje in waren voor een huisbezoek. Verrekt, de telefoon ging.

Het bleek weer een journalist. Niet opnieuw, dacht hij. Het gedoe met de gemeenteraad en zijn collega ’s over het landgoed was net voorbij. Het bleek een journaliste van de Volkskrant, ze wilde een afspraak maken voor een interview. Even streelde het voorstel zijn ijdelheid, tot hij doorvroeg naar de aanleiding van het interview. Het bleek te gaan om zijn woning en het gebruik van grondwater voor de verwarming. “Of het waar was dat hij daar geen vergunning voor had?”

Het ingezonden stuk over de openstelling van het terrein was van ene H.F. Brands uit Deventer geweest. Na wat rondvragen bleek dat een zoon van mevr. Brands, die hij kende van de kerk. Waar bemoeide zo’n vent zich mee. Zou hij hier ook achter zitten?

Twee weken later zat Jopie samen met Petra bij haar thuis op de bank. Jopie las glunderend een artikel voor uit een huis-aan-huisblad. “Wethouder in het nauw. Oppositiepartijen eisen zijn aftreden.”

Petra gaf haar een ‘high five’ en boog zich naar Jopie voor een kus. De kus leidde tot een gang naar de slaapkamer en heerlijke seks. De dubbele dildo die Petra gekocht had werd door Jopie gewaardeerd, vooral toen ze het afmaakten met een lik-partij. Daarna bezorgde ze Petra een nat orgasme door met twee vingers in haar doos op haar clit te knabbelen. Later naar een televisiefilm kijkend en tegen elkaar aan leunend op de bank, dacht Petra na over haar relatie met Jopie. Tijdens de voorgaande weken had Jopie alles wat ze met Harrie beleefde in detail gedeeld met Petra. Niet alleen de aanpak van die zak van een Venema, maar ook de seks met Harrie. Voor Petra was dat een nieuwe ervaring. Ze lieten elkaar vrij en voor Petra hield dat in dat de andere partners niet besproken werden. Zo was het vanaf het begin met Jopie ook geweest, tot Harrie. Oh ze genoot van de verhalen. Met rode oortjes en een nat kruis, dacht ze. Na zo’n uitgebreide beschrijving, wilde ze graag direct vrijen en Jopie ook. Deed ze het daarom? Of zou ze Harrie met haar willen delen en beschreef ze de seks met hem daarom zo in detail?

Vreemd genoeg verwarde dat haar. Polyamorie was voor haar niet alleen lekkere seks maar daadwerkelijk houden van haar partners. En die partners, die bewaarde ze in verschillende denkbeeldige laatjes. Ze wisten van elkaars bestaan, maar de laadjes gingen maar met een tegelijk open.

Stel dat zij, Jopie en die Harrie? Dat voelde niet goed. Ze had nu twee partners. Jopie en Pierre. Ze kon zich niet voorstellen dat ze Pierre ook een partner van Jopie zou zijn. Ze had wel eens gedacht over een trio, maar besloten dat dat niet kon. Het paste niet in haar idee van Polyamorie.

Het gezeik kwam Jozef de strot uit. Hij had de blaren op zijn tong gepraat om steeds maar weer uit te leggen dat hij niet wist van de vergunningplicht. “De installateur heeft er niets over gezegd”, had hij verklaard. Ging zo’n rot journalist die klootzak bellen. De schoft was nog zuur, omdat hij zogenaamd meerwerk niet had willen betalen.

“Hij had mijnheer Venema er meermaals op gewezen dat hij een vergunning moest aanvragen. Hij had zelfs alle formulieren voor hem ingevuld. Hij hoefde ze alleen nog maar te ondertekenen.”

Gelukkig werd het meivakantie en dan ging Martha een paar dagen met de kinderen weg. Hij besloot om dan te proberen of de hoertjes met hem mee naar huis wilden.

Harrie had getraind en stond zich net af te drogen na het gezamenlijk douchen, toen zijn telefoon klonk.

“Daar gaat je pilsje Harrie,” grapte een van zijn ploegmaten. Dat bleek te kloppen. Jopie had interessant nieuws. De camera’s hadden hun nut bewezen. Ze had mevrouw Venema het gezinsbusje zien volladen en met alle kroost zien vertrekken. “Er vandoor of op vakantie?” Ze had Venema aan het begin van de avond zien vertrekken en pas in het donker zien terugkomen.

“En nu komt het. Hij kwam in het donker terug, maar toen hij voor het huis stopte ging zijn beveiligingsverlichting aan. Er stapten twee jonge vrouwen uit in topjes en hele korte rokjes.”

“Zijn ze nog binnen?”

“Ja.”

“Dan moeten we er achter zien te komen waar ze vandaan komen. Kan jij hem straks volgen?”

“Hij kent mijn auto, maar Petra is hier.”

Er werd overlegd en even later klonk het. “Petra is op de motor, ze gaat zich al aankleden, om op de hoek bij de zaak te wachten tot hij vertrekt.”

“Laat haar...”

“Ja, ze heeft een camera bij zich.”

Harrie ging naar huis om daar de ontwikkelingen verder af te wachten. Het was half drie ‘s nachts toen Jopie belde. Petra was Venema gevolgd naar een tent met de naam Club Prive. Ze had foto ‘s genomen van de twee uitstappende vrouwen, met op de achtergrond het gebouw herkenbaar in beeld. Plus nog een foto van zijn auto met het kenteken zichtbaar voor het gebouw. Helaas was hij zelf in de auto blijven zitten. Er was nog wel een hoop kabaal geweest, doordat de vrouwen hem bij het uitstappen uitscholden. “Bloody wanker,” had een kleine vrouw met Aziatische trekken geroepen.

Ze spraken af om vrijdag krijgsraad te houden bij Jopie thuis. Petra zou er ook bij zijn.

Harrie keek uit naar de vrijdag. Enerzijds om het afstraffen van Venena te kunnen afronden en anderzijds was hij erg nieuwsgierig naar Petra geworden

Jozef Venema bleef de dag na het hoerenbezoek thuis. Buikgriep had hij als reden genoemd. Hij was gruwelijk chagrijnig en wilde nadenken. De vorige avond was een mislukking geweest. Toen hij die wijven gevraagd had om met elkaar te vrijen was het overduidelijk gespeeld. Hij was niet gek. De spleetoog deed net of ze de andere befte, zonder haar met de tong aan te raken. Het stomme wijf werd nog hysterisch ook toen hij haar in haar kontgaatje wilde neuken. Waarom eigenlijk? Dan had ze maar geen hoer moeten worden, hij had toch een condoom om. Na het terugbrengen betaalde hij hen minder dan afgesproken, hadden ze naar beter hun best moeten doen. De hoeren hadden niet geholpen tegen zijn zorgen. Aftreden, dat ging hij zeker niet doen en gelukkig steunde zijn fractie hem.

Harrie hoefde niet aan te bellen. Op het moment dat hij uit de auto stapte ging de deur open. Een slanke vrouw van ongeveer zijn eigen leeftijd met een kort donker page kapsel. Petra? Hij stak zijn hand uit en zei,” dag ik ben Harrie.” Ze negeerde zijn hand en gaf hem een kus op zijn wang.

“Hallo, ik ben Petra. Je lijkt niet op "Dirty Harry". Jopie was nog even boodschappen doen.

Hij zag er wel uit zoals Petra zich hem had voorgesteld, op een ruige manier aantrekkelijk. Ze had verwacht dat het wat ongemakkelijk zou zijn, zonder Jopie als verbindende factor. Het tegendeel bleek waar, ze raakten direct in een geanimeerd gesprek en ze liet hem de foto’s zien die ze gemaakt had, plus de door Jopie uitgeprinte beelden van de camera’s. Zowel de camerabeelden als de foto’s waren voorzien van datum- en tijdaanduiding. Harrie complimenteerde Petra dat ze daaraan gedacht had toen ze de foto’s nam. Dat was het moment dat Jopie met een boodschappentas binnenkwam.

“Dag schatten,” zonder aarzeling kuste ze Harrie innig op zijn mond en daarna Petra.

“Wat denk je Harrie?”

“Ik denk dat we hem bijna te grazen hebben. Laten we het nog wat aandikken met wat foto’s van blote mensen bij zijn huis, alsof er ook orgieën gehouden worden.”

“Hoe wil je dat doen,” vroeg Petra.

“Ik kan via via wel wat dames inhuren maar dat vergt tijd en dan moet het ook nog als er niemand thuis is bij de Venema ’s.”

Hij dacht na. “We kunnen het ook zelf doen.”

“He?”

“Ja, zijn gezin is nu niet thuis. Als hij nu ook de hort op gaat, dan gaan we vanavond naar zijn huis. Met al die beveiligingsschijnwerpers is er licht genoeg om foto’s te maken.”

“En wij bloot op de foto?” vroeg Jopie met ongeloof in haar stem. “Dan worden we toch herkend!”

“We blurren de gezichten. En ik denk dat jij beter de foto’s kan nemen. Je heerlijke grote tieten verraden je misschien.”

Hij keek naar Petra. “Durf je het aan?”

Ze aarzelde even en zei toen. “Ja hoor.”

Ze aten de kant en klare pizza’s, die Jopie net gekocht had. De dames dronken er een wijntje bij en Harrie dronk een pilsje. De laptop van Jopie stond opengeklapt op tafel, ingelogd op de camerabeelden. Al vroeg, om een uur of zeven, zagen ze Venema keurig in pak en met een koffertje vertrekken.

“Die heeft ergens een bespreking en is voorlopig niet terug,” concludeerde Harrie. “Laten we gaan”.

Het was nog licht toen ze de auto bij Jopie’s bedrijf parkeerden en het weggetje afliepen naar het landgoed. Het hek stond open en er was niemand te zien. Harrie en Petra kleedden zich uit. Waarbij Harrie, zoals Jopie zonder jaloezie merkte, veel belangstelling had voor Petra. Harrie schaamde zich niet voor zijn belangstelling. Ze had, zoals hij al vermoedde kleine borsten en een streepje donker haar sierde haar venusheuvel. Slank en pezig, hij vermoedde dat ze veel aan hardlopen deed. Toen ze zich wat draaide zag hij een heerlijk rond kontje. Zijn pik roerde zich. Petra maande ze tot opschieten en vertelde al foto’s schietend hoe ze moesten lopen en staan.

“En nu tegen elkaar aan. Jij Harrie tegen Petra ’s billen aan en jij Peet met je gatje naar achteren.”

Petra voelde dat zijn halve erectie tegen haar billen groeide tot een regelrechte stijve. Ze vond het een geil gevoel. Zich omdraaiend pakte ze het geval vast.

“Neem deze foto ook maar Joop.”

Zo! Dacht Jopie, dat beloofd wat.

“Kom snel aankleden,” riep ze. “Voordat we betrapt worden.” Ja, dacht Petra in de auto, Jopie krijgt haar zin. Ik doe mee. Weer bij Jopie thuis bleek dat Petra haar laptop bij zich had en dat ze behendig was met Photoshop. De foto’s werden bewerkt en geprint. Harrie stond er op dat het geheugenkaartje uit de camera opnieuw geformatteerd werd en hij keek over Petra’s schouder mee hoe ze de foto’s van haar laptop verwijderde en ook de prullenbak leegde. Hij miste een vragende blik van Jopie en een knipoog van Petra. Petra vroeg nog aan Jopie hoever ze door wilde gaan met het Venema lastig maken.

“Net zo lang tot hij op zijn rug gaat liggen en met zijn pootjes trappelend in de lucht roept: “Oké jullie winnen. Ik geef me over. Ik zal het nooit meer doen.”

Het werd een gezellige en vooral vrolijke avond. Onder het genot van een fles wijn werkten ze gezamenlijk aan de tekst voor een brief aan Venema. Het werd bedtijd en het was vanzelfsprekend dat zowel Petra als Harrie bleven slapen. Harrie werd al sinds de "fotoshoot" geplaagd door een erectie. Een pijnlijke, knellende erectie en steeds als hij dacht, gelukkig hij slinkt, dan was een blik op de dames genoeg om hem weer te doen groeien. Hij was nog nooit met twee vrouwen tegelijk naar bed geweest en naar ze kijken was voldoende om zijn fantasie op hol te doen slaan. De dames waren diep in gesprek en leken geen haast te hebben. Harrie dacht er over om zijn erectie te voorschijn te halen en er mee op tafel te kloppen, om zo aandacht voor zijn probleem te vragen. Gelukkig kwam Jopie overeind met de woorden.

“Kom Peet dan zal ik het bed voor je opmaken in de logeerkamer.” Harrie met zijn fantasieën achterlatend verdween het tweetal lachend naar boven. Harrie hoorde gestommel boven, gelach, stromend water en nog meer gelach. Met de dames boven had hij zijn broek al eens los gemaakt om zijn knellende pik even wat vrijheid te geven. Jezus, dacht hij, kijkend naar een natte plek in zijn onderbroek, ik sta nu al op springen. Het duurde lang tot hij eindelijk Jopie van boven hoorde roepen.

“Harrie, kom maar. Je mag bij ons in bed, als je eerst gaat douchen.”

Ook dat hielp niet om de erectie te laten slinken. Het hielp wel om bij het wassen geen plooitje over te slaan. Dapper spoelde hij zich met koud water af. Zijn pik slonk er niet van. Dan maar zo, dacht hij de slaapkamer in lopend. In zijn blote kont en met zijn pik fier vooruit stapte hij naar het bed toe. De dames lagen onder het dekbed, dat ze tot hun kin hadden opgetrokken.

“Peet mag ik je voorstellen? Dirty Harry met zijn wapen in de aanslag.”

Petra begon te lachen. “En wat voor een wapen!”

Ze sloeg het dekbed terug. “Kom maar tussen ons in liggen.”

Harrie zag dat ze helemaal bloot waren en in bed stappend zag hij nog wat. Ze hadden zich of elkaar geschoren. Het blonde baardje van Jopie en het zwarte streepje van Petra waren weg. Hij boog zich over de onderlichamen van de dames en nieuwsgierig hoe het voelde, streek hij met zijn vingers over hun gladde schaamstreek.

“Als babyhuidjes.” zei hij. Hij knielde op het bed en boog zijn hoofd naar de dichtstbijzijnde onderbuik, die van Petra. Als een pruim dacht hij, een lekkere sappige pruim. Hij likte over de huid rond haar spleetje.

“Doorgaan,” klonk het en zijn pik werd vastgepakt. Hij keek even op en zag dat het Jopie was die zijn pik vasthield. Zich weer naar de pruim van Petra buigend zag hij dat ze lenig haar benen opgetild had en zich met haar armen onder haar benen door wijd geopend aanbood. Hij likte door haar vochtige spleet en zijn tong vond haar clit. Terwijl hij likte werd zijn pik losgelaten en verschoof Petra onder zijn gezicht wat. Er volgde nog meer beweging, een hand die zijn buik omhoog drukte, een gezicht dat onder hem schoof en toen de mond van Jopie, die zich om zijn pik sloot. Laat haar alsjeblieft rustig aan doen, dacht hij, ik sta op springen en wil nog niet komen. Jopie bleek zijn situatie goed in te schatten. Ze beperkte zich tot het speels likken van zijn eikel. Af en toe klemde ze even haar lippen om zijn schacht, bewoog ze haar mond even, om dan weer te stoppen. Alsof ze voelde dat zijn zaad er aan kwam en daardoor net op tijd afremde. Hij hoorde zacht gekreun, het klonk anders dan Jopie, die meer een giller was. Hij concentreerde zich helemaal op de kittelaar van Petra. Haar clit was zo gezwollen, dat hij er met zijn lippen omheen, op kon zuigen. Het gekreun werd een gilletje en hij voelde haar bekken schokken. En nu het toegift dacht hij. Hij tilde zijn hoofd op, richtte zich op en knielde tussen haar benen.

Jopie had haar mond nu op de mond van Petra. De vrouwen kusten elkaar met de smaak van Harrie ’s lekkende pik. Harrie stootte naar voren en gleed de zeiknatte kut van Petra in, terwijl ze haar benen om zijn rug sloeg. Hij kon en wilde het niet meer inhouden. Hij stootte een paar maal en toen kwam Petra met haar bekken omhoog. Ze gilde en Harrie hield het niet meer. Petra bleef gillen terwijl Harrie diep in haar, zijn lang opgehouden ontlading had.

Ze lagen naast elkaar op bed met Harrie in het midden. Hij kreeg wat rust, tot Petra ’s hand op onderzoek ging. Ze pakte het vel van zijn verschrompelde glibberige pik vast, tilde het gevalletje op en zei plagerig, “moet ik het hiermee doen?” Ze liet zijn pik weer op zijn buik vallen. Ze leek het een leuk spelletje te vinden. Ze herhaalde het gebaar een paar keer, tot het gevalletje weer op een geval begon te lijken en na loslaten niet meer op zijn buik plofte.

“Een wonderbaarlijke wederopstanding,” zei Petra. “Van friemeltje, tot piemeltje tot piemel, tot...” Ze had het handwerk van Jopie overgenomen, “... lekkere stijve lul.”

Jopie kwam overeind en ging op ellebogen en knieën over Petra heen zitten. Ze boog haar hoofd en kuste Petra terwijl haar kont uitnodigend schuin omhoog stak. Harrie kroop op zijn knieën achter Petra en genoot van de aanblik van haar lokkende kale pruim.

“Kom op, ik wil die lekkere dikke pik in me voelen.”

Dat wilde Harrie ook en hij stuurde zijn pik tussen haar openstaande gezwollen schaamlippen. Net bevredigd kon hij het lang volhouden en dat ging hij doen. Rustig stootte hij in de mee bewegende Jopie. Hij kende haar nu goed genoeg om te weten dat opgegeild als ze was, ze snel een orgasme zou krijgen. Het orgasme kwam, haar bekken schokte en ze gromde met haar lippen op die van Petra. Harrie zag zijn kans, vergelijken. Hij duwde Jopie wat naar voren en schoof zijn pik in de kut van Petra. Ook heerlijk, maar anders, natter! Door mijn kwakkie?, vroeg Harrie zich af.

Petra begon haar bekken omhoog te stoten en dat maakte dat de bijkomende Jopie besefte wat er gebeurde. Ze kroop van Petra af en zei.

“Ik heb een idee.”

Het idee leidde tot een herschikking met Jopie op haar rug en Petra knielend op de rand van het bed met haar hoofd in Jopie ’s kruis. Harrie stapte uit bed en ging tussen Petra ’s gespreide benen staan. Zonder verdere hulp en druk glipperde zijn paal weer naar binnen. Zo naaide hij Petra en zichzelf naar een nieuwe ontlading. Een ontlading die ingezet werd door het gegil van Jopie, die door de bedreven tong van Petra naar een lang en heftig orgasme gelikt werd. Het was voor alle drie een nieuwe ervaring, met drie volwassenen in een tweepersoons bed slapen.

De volgende morgen keek Petra toe hoe Jopie en Harrie elkaar bij het douchen inzeepten en streelden. Ze voelde geen jaloezie. De seks met zijn drieën was geweldig geweest en kijken naar het tweetal maakte haar geil.

Het was een paar dagen later dat Jozef Venema, weer min of meer opgelucht adem haalde. Hij had geluld als Brugmans, wat nog verschuldigde wederdiensten opgeëist en beloftes gedaan. Het zag er naar uit dat hij zijn ambtsperiode kon uitdienen. Zijn christelijke coalitiepartners wilden hem daarna niet meer steunen. Zo was in ieder geval voor nu zijn gezicht gered en de verkiezingen lagen nog twee jaar in het verschiet.

Om Martha en de joelende kinderschaar te ontlopen ontbeet hij in zijn werkkamer. Pas nadat Martha met het busje de kinderen naar school ging brengen kwam hij tevoorschijn om naar het gemeentehuis te gaan.

Bij binnenkomst gaf zijn secretaresse hem, met een nieuwsgierige blik, een dikke envelop. Er stond met grote vette letters "STRIKT PERSOONLIJK" op. Ze had de envelop niet durven openen, maar er wel tevergeefs aan gevoeld en hem tegen licht gehouden.

Bah, wat nu weer, schrok Jozef.

In de beslotenheid van zijn kantoor opende hij de envelop. Er vielen wat vellen met geprinte foto’s uit. Hij staarde geschokt naar de bovenste foto met de twee hoertjes bij hem voor de deur. Het sierde Jozef dat hij niet vloekte. Snel bladerde hij de foto’s door. Bij de blote man en vrouw in zijn tuin begon hij zich af te vragen wie dat waren en wie hem dit flikte. De begeleidende brief was kort maar duidelijk. Hij kreeg vier maanden de tijd om er voor te zorgen dat de omgevingsvergunning voor dat rotwijf rond kwam. Inclusief alle benodigde extra vergunningen, zoals voor de te kappen bomen, de te verplaatsen watergang en het in gebruik nemen van de extra apparatuur. Ook het wegmasseren van mogelijke provinciale bezwaren viel daaronder. Zo niet dan zouden de foto’s breed verspreid worden.

Om zijn medewerking te tonen, kreeg hij drie weken de tijd om met een ambtelijke delegatie en vergezeld van een journalist en fotograaf van het gratis huis-aan-huisblad het demontagebedrijf te bezoeken. Bij die gelegenheid diende hij te verklaren dat de gemeente er trots op was om zo’n innovatief bedrijf binnen haar grenzen te hebben.

"Een belangrijke motor voor de plaatselijke economie en werkgelegenheid. Een excellent voorbeeld van een transitie naar een circulaire economie".

De laatste zin las hij nogmaals en nu zachtjes hardop. “Gatverdamme,” zei hij. De brief was ondertekend met "Bezorgde Burger".

Een maand later kreeg Harrie een Whatsapp bericht van Jopie, met een afbeelding van een artikel in de krant. Bij het artikel stond een foto van Jopie die breed glimlachend de hand schudde van een zuinig kijkende Venema, met op de achtergrond een stapel geplette autowrakken.

Hij appte "en?"

De reactie kwam direct. “Daarna mijn vingers geteld en mijn handen met garagezeep gewassen.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post40

KERSTFEEST OP ZEE.

KERSTFEEST OP ZEEPosted by My 4Fingers Thu, January 11, 2018 12:03:03

KERSTFEEST OP ZEE.

Mijn vrouw, die de kerstkaarten verzorgt en het verhaal kent, stelde begin december de vraag die ze ieder jaar stelt: “Moet ik je ‘gastvrije herberg’ weer een kaart sturen.”

Zoals ieder jaar antwoordde ik, “ja doe maar.”

Het dreigde een kerstfeest op zee te worden. Ik zag op tegen het gevoel van eenzaamheid en het volvreten en zuipen. Ik had het vier keer eerder meegemaakt en het leek erop dat het dat jaar weer ging gebeuren. Drie maanden al zat ik op die rot boot en ik verlangde naar huis, naar mijn vriendin. De boot in kwestie was een oude tanker, rijp voor de sloop. Ik was de boot zat, ik was mijn mede bemanningsleden zat en ik miste mijn vriendin.

Ik was te nuchter om in wonderen te geloven en toch leek er een wonder te gebeuren. We kregen onverwacht een lading aan boord met bestemming Rotterdam. Als de machines ons niet voor de zoveelste keer in de steek lieten, dan zouden we ‘s morgens voor Kerstmis in Rotterdam aankomen.

De verwachting was dat we minstens tot tweede kerstdag in Rotterdam zouden lossen en laden. Naar huis gaan zat er niet in, het wachtensysteem draaide door. Net als mijn mede bemanningsleden stuurde ik een telegram naar het thuisfront met een ‘kom aan boord’ boodschap.

Niet alles zat mee, maar net voordat de kerstavond begon lagen we eindelijk afgemeerd. Direct na het afmeren kwam er een stoet vrouwen, vriendinnen en kinderen aan boord.

Mijn vriendin was er niet bij. Wel lag er een brief op me te wachten. De brief maakte dat we wat mij betreft weer rechtsomkeert mochten maken. Terug naar Zuid Amerika en al dat voluptueuze vrouwenvlees dat ik, sukkel, versmaad had. Na de in de beslotenheid van mijn hut gelekte tranen afgeveegd te hebben en uitgevloekt te zijn, bood ik aan om de wachten van collega’s over te nemen. Werken leek me beter dan het op een zuipen te zetten.

De ladingpompen stonden nog maar net aan toen er bericht van de wal kwam. -Stoppen met lossen-. De lading die we bij ons hadden bleek om de een of andere reden niet te verwerken en moest naar Liverpool.

Een uur later, alle vrouwvolk met kroost weer van boord, werden de trossen losgegooid

Het was al een boot met een niet al te beste stemming onder de bemanning. Wat er die kerstavond de Nieuwe Waterweg afvoer was een onbeschrijfelijk chagrijnig gezelschap.

De ‘kerstvreugde’ werd extra verhoogd doordat we een urn met as mee hadden. Een voormalig kapitein van de rederij, had als wens dat zijn as uitgestrooid zou worden over het Kanaal. Eerste kerstdag ‘s middags, na het kerstdiner zou de ceremonie plaats vinden.

In die tijd en bij die maatschappij was overmatig alcoholgebruik meer regel dan uitzondering. Zo lang je maar niet dronken je wachten draaide, maalde niemand er om.

Het kerstdiner was met veel alcohol weggespoeld en om vier uur ‘s middags zou de as uitgestrooid worden. Ik had gelukkig het kerstdiner gemist en mijn 12 tot 4 wacht zat er net op. Ik bood de eerste stuurman, die me kwam aflossen, aan om een half uurtje langer door te gaan. Hij trapte er niet in en dat maakte dat ik me schoorvoetend naar het achterdek begaf en achteraan aansloot voor het ‘een twee drie in godsnaam’, of wat er voor door moest gaan.

Het was koud en het regende pijpenstelen. De ceremonie was al begonnen. De ouwe zoals de kapitein genoemd werd stond samen met de hoofd machinist bij de railing. Ik had ze de maanden daarvoor leren kennen als twee drinkebroers. Waarbij de ouwe gelukkig geen kwade dronk had. De hoofdmachinist, chef azijnpisser, zoals ik hem in gedachten noemde, werd na een paar borrels een regelrechte ruziezoeker. Ik had geleerd het gezelschap van de man te mijden.

De ouwe kreeg met moeite de dop van de urn. Ik realiseerde me dat de goede man weer eens dronken was en nu niet gewoon dronken maar ladderzat. Om me heen kijkend bedacht ik dat ik waarschijnlijk een van de weinige nog nuchtere was. Zijn dronkenschap maakte dat de anders niet zo spraakzame ouwe een toespraak probeerde te houden. De boot slingerde behoorlijk en op het natte gladde achterdek kostte het hem moeite om op de been te blijven. Zijn onvaste stem en de neerkletterende regen maakten het verhaal grotendeels onverstaanbaar. Ik kreeg er van mee dat de overledene ‘een beste kerel was geweest.’ Laat hem in vredesnaam de as nu uitstrooien, dacht ik. Gelukkig had hij dat zelf ook bedacht. Ondersteund door zijn drankmaat deed hij een poging om te strooien. Dat lukte maar deels, er kwam wat over zee verwaaiend grijs poeder uit de urn en toen stopte het. Hij begon de urn op en neer te schudden. Ik hoorde hem tegen zijn maat klagen. “V.. vedomme hij wil er niet uit.”

Vermoedelijk had de regen het goedje doen klonteren.

Terwijl de ouwe, onder het mompelen van wat krachtermen, tevergeefs met de urn stond te schudden, gebeurde er iets onverwachts.

Voor mij stond de vrouw van de tweede machinist, die onder een in de wind omgeklapte paraplu probeerde droog te blijven. Ze had me over haar schouder al eens aangekeken. Terwijl ik probeerde de as uit de urn te kijken en het zojuist gehoorde originele nieuwe woord ‘grafurk’ in mijn geheugen opsloeg, duwde ze haar billen naar achteren. Haar heupen gingen heen en weer tot ze vond wat ze zocht, ze stopte met mijn kruis tegen haar billen. Mijn eerste reactie was geschrokken achteruitgaan. Terwijl ik dat deed dacht ik, waarom niet? Ik stapte weer naar voren en drukte mijn kruis tegen haar kont.

De vrouw, Anja heette ze, had in de twee maanden die ze aan boord was, een zekere reputatie opgebouwd. Ze was niet knap, maar wel gezegend met rondingen en een goddelijk lijf en dat wist ze. Voordat we terug naar Europa voeren was Anja bij het zwembad voor een groot deel van de bemanning een trekpleister. Gehuld in een minuscule bikini lag ze uren achtereen bruin te bakken. De naam wentelteef was al eens gevallen. Ik had het zwembad met Anja zo veel mogelijk gemeden, drooggeilen op de vrouw van een collega, niets voor mij. Van de bewoner van de hut naast die van Anja en haar man hoorde ik een keer een opmerking over de vele en felle ruzies van het echtpaar. Aan tafel en aan de bar had ik gemerkt dat ze een grote mond had en grove taal niet schuwde. Niet mijn type, en ik schatte haar minstens vijf jaar ouder dan mijn tweeëndertig.

Maar op dat moment en op die plaats, maakte het me geen reet uit. De tering voor het zooitje, dacht ik en ik voerde de druk van mijn kruis Anja d’r gat op.

Ik zag dat de ouwe zijn poging tot het uitstrooien van de as gestaakt had. Over de schouder van Anja kijkend, zag ik hem vertwijfeld in de urn staren.

“Godsamme, wat een teringzooi,” hoorde ik hem zeggen. Gevolgd door een tot de hoofdmachinist gericht, “M, mm meester, kan jij niet wat gereedschap halen om die as er uit te peuren.”

“Geef mij die urn eens.”

De hoofdmachinist tuurde op zijn beurt in de urn. “Da’ wor niks. Het ding is van aluminium. Ik kan er beneden in de machinekamer wel een groot gat in boren.”

Mijn aandacht werd even afgeleid door mijn zich pik, die zich roerde. Ik schoof wat heen en weer en volde hoe Anja dat beantwoordde. Lekker, dacht ik.

Een nieuwe vloek van de ouwe maakte dat mijn aandacht van het aangename terugkeerde naar de ceremonie.

“G.. god.. . godsamme man. Ge’f die verdomde urn weer ens.”

Hij rukte de urn uit de handen van de hoofdmachinist. Ik zag hem de urn naar zijn gezicht brengen om opnieuw in de opening te staren.

“Tsjesus,” zei hij.

Ja, Jezus doe iets, dacht ik. Vandaag is het tenslotte je negentienhonderd vijfentachtigste verjaardag. Of het goddelijke voorzienigheid was of gewoon omdat de ouwe het zat was, weet ik niet. Maar met een grote armzwaai en “zo dat is opgeruimd,” verdween de urn in het zog van het schip.

“Kom meester, we hebben goddomme wel een borrel verdiend.” Ik was het van harte met hem eens.

Achter de kapitein aan verdween het gezelschap terug de warmte in. Het bilcontact werd verbroken. Achter Anja aan naar binnen lopend fluisterde ik in haar oor. “Over tien minuten in mijn hut.”

Ik trok droge kleren aan en vroeg me af of Anja zou komen. Misschien stormde er zo wel een boze echtgenoot binnen. Alhoewel, haar man liep de 4-8 wacht en was voorlopig in de machinekamer aan het werk.

Het duurde een kwartier en toen ging zonder kloppen de deur open. Anja, eveneens in droge kleren. Een vrij korte rok met een panty er onder en een strak truitje met decolleté. Kleding waar ze vaker in rond liep en die door sommige aan boord gewaardeerd werd en anderen de wenkbrauwen deed fronzen. Ik had niet nagedacht over een begroeting. Dat hoefde ook niet. Nadat ze naar binnen geglipt was, sloot ze snel de deur.

“Vond je het lekker net?”

En zonder op een antwoord te wachten. “Je stond zo triest te kijken dat ik dacht, die vent kan wel een opkikkertje gebruiken.”

Ik bedankte haar voor de opkikker en naar de deur lopend om die op slot te doen zei ik, “dat het naar meer smaakte”.

Het was geen liefde, het was niet romantisch, het was pure geiligheid wat ons dreef. Er nu jaren later aan terugdenkend waren we als stuurloze bootjes die op golven van opgekropte frustratie en geiligheid op elkaar botsten.

Als reactie op mijn opmerking, over naar meer smaken, stak ze haar billen naar achteren. Ik drukte net als aan dek mijn kruis tegen haar kont en sloeg mijn armen om haar heen om haar volle borsten vast te pakken. Ze wreef met haar billen heen en weer terwijl ik haar tieten vasthield. Ik trok haar truitje uit haar rok en schoof het omhoog. Het zelfde deed ik met haar bh, blote tieten wilde ik in mijn handen hebben. Ik wilde die halve bollen, waar ze zo mee pronkte, vasthouden. Niks liefkozen, geen tepelstrelingen, gewoon die stevige grote tieten in mijn handen en er in knijpen. Ik genoot en te meer toen ik haar prammen vergeleek met de borsten van mijn ex. Schriele tietjes had ze maar, dacht ik wraakzuchtig.

Anja bleek ongeduldig. Ze maakte zich los en draaide zich om. Geen inleidende kus, ze bukte zich om mijn broek los te maken. Mijn broek werd samen met mijn onderbroek omlaag gesleurd. Ze deed dat zo ruw dat de hele handel werd tegengehouden door mijn erectie. Pas toen ze mijn pik omhoog boog lukte het haar om mijn broek omlaag te sleuren. Ze greep mijn jongeheer vast en zei, “en nu wil ik een beurt en gewoon van voren.”

Vanaf dat ik wist dat we naar Rotterdam zouden gaan had ik me niet meer afgetrokken. Zaad sparen, voor de vrouw die me nu gedumpt had. Het zaad zat hoog. Doordat Anja mijn pik kneedde, ontsnapte er al wat vocht Ik probeerde het strakke rokje omlaag te trekken, dat lukte niet. Daarna probeerde ik de rok omhoog te stropen en dat ging maar een stukje. Anja kwam me te hulp. Ze liet mijn pik los en maakte een sluiting en een ritsje aan de zijkant los. Het rokje ging omlaag en ze schopte haar schoenen uit. Met mijn vingers in de band van haar panty stroopte ik het kledingstuk samen met een witte slip omlaag. Ik bukte me om de panty en slip helemaal uit te doen en zo kwam ik met mijn gezicht op kruishoogte. Ik zag een weelderige bos blonde haren en ze rook heerlijk naar vrouw. Als mijn pik al niet op maximale sterkte was geweest dan zou die daar zeker van gegroeid zijn.

Later in de tijd kwam dat gelul over mannen die geen twee dingen tegelijk kunnen doen. Onzin, terwijl ik met mijn voeten in de weer was om uit mijn broek en onderbroek te stappen stopte ik twee vingers in haar spleet en dacht ik na over hoe in haar zou neuken.

Ze was er duidelijk klaar voor. Zonder liefkozingen en voorspel liet ze zich naar achteren, naar mijn kooi drukken. Ze ging wijdbeens liggen en ik kroop tussen haar benen. Het richten van mijn pik deed Anja en terwijl ze een lange zucht liet gleed mijn pik naar binnen.

Tedere seks, rekening houden met elkaar, niets daarvan. Het was gewoon dierlijk neuken, op zoek naar bevrediging. Ik steunde op mijn handen en ramde. Mijn pik ging als een goed gesmeerde glimmende plunjer met soppende geluiden heen en weer in haar kut. Terwijl ik ramde kwam ze me met haar bekken tegemoet. We gingen zo te keer dat mijn heen en weer slingerende kloten tegen haar kont tikten. Elders op het schip klonk Bing Crosby, Jingle bells had toepasselijker geweest.

Ik dacht er niet aan om me in te houden. Als een heer wachten totdat ze klaar kwam, bleek ook niet nodig. Ze kreunde en stopte een punt van mijn kussen in haar mond. Ze beet op het kussen en schokkend kwam ze klaar. Ondanks het kussen ontsnapte er nog wat onderdrukt gegil. Na een paar laatste stoten ledigde ik mijn volle zak diep in haar grot. Jezus, wat een bevrijding was dat.

Half over haar heen liggend drong het tot me door dat "White Christmas" overgegaan was in Stille nacht, heilige nacht. Overspel met de vrouw van een collega, nee een heilige was ik niet. Ze bleef maar kort liggen. Gehaast stapte ze uit mijn kooi en ik bleef met mijn handen onder mijn hoofd toekijken. Ze trok haar bh weer omlaag om haar fraaie dikke tieten op te bergen. Het truitje ging omlaag en ze raapte de in elkaar verstrengelde slip en panty op. Ze stopte met aankleden en ik zag haar omlaag kijken en mijn onderbroek oprapen. Het was geen onbevlekte ontvangenis geweest. Mijn onderbroek gebruikte ze om haar poes en dijen af te vegen. Daarna maakte ze er een prop van en wierp die naar mijn hoofd. Net mis, ik keek zwijgend toe hoe ze zich verder aankleedde.

Toen ze klaar was, kwam ze naar me toe en ze bukte zich voor een kus op mijn mond. “Was lekker,” zei ze.

Ze ontsloot de deur en keek voorzichtig de gang in of de kust veilig was. Kennelijk was dat zo, ze glipte de deur uit. Mij alleen en in gedachten achterlatend. ‘In de mensen een welbehagen’, zo voelde het.

Voor de avondmaaltijd ging ik even aan dek om aan de benauwde warmte van de accommodatie te ontsnappen. Het regende niet meer. Starend in het donker zag ik in de verte de lichtjes van wat andere schepen. De bevrediging door de seks, Kerstmis en de brief maakten dat ik in een melancholieke stemming was. Ik twijfelde over het voortzetten van mijn zeemanscarrière. Alhoewel, dacht ik, voor langdurige relaties leek ik ook niet in de wieg gelegd. Zo kwam ik in gedachten bij Anja uit. De beurt, ook al was het kort, had me goed gedaan. Ik voelde geen spijt over het neuken met de vrouw van een collega. Net goed dacht ik, bedenkend dat ik hem eigenlijk een lul vond. Geen fraaie kerstgedachte, corrigeerde ik mezelf.

Iets later aan tafel zat Anja schuin tegenover me. Ze was druk in gesprek met een andere meevarende echtgenote naast haar. De conversatie in de messroom werd overheerst door de twee drinkebroers. Ik luisterde niet echt, behalve toen de ouwe me aansprak. “St.. St.. s.. Steef, ‘t was een goede pl.. plechtigheid he?”

“Ja,” antwoordde ik geheel naar waarheid, “het was een fraaie vertoning.”

Ik at snel door. Ik wilde naar bed om nog wat uurtjes slaap te pakken voor mijn nachtelijke 12-4 wacht begon. De hondenwacht, ik hield er van. Alleen met een roerganger op de brug en de rest van de boot, op de machinisten in de machinekamer na, in diepe rust. Ik wenste de aanwezigen een “welbekomen” en stond op. Voor ik me omdraaide ving ik Anja’s blik op. Ze glimlachte naar me.

Die heeft er duidelijk geen spijt van, dacht ik de messroom uitlopend. Wonder boven wonder viel ik snel in slaap en werd ik om kwart voor twaalf bij het porren uitgerust wakker. Later die nacht vanaf de brugvleugel naar de lichtjes op de Engelse kust starend dacht ik na over de voorgaande dag. De lekkere seks en eerste diepe droomloze slaap in dagen. De zegening van een lege zak, dacht ik.

Ik was die nacht met mijn hoofd niet goed bij mijn werk. Starend naar de radarbeelden van de schepen om ons heen dwaalden mijn gedachten af. Het is dat de roerganger me stoorde, “Steef ben je er nog, wakker blijven.” Een zin van vroeger spookte in mijn hoofd. Een zin die ik waarschijnlijk overgehouden had van mijn kortstondig bezoeken van de zondagschool. Mijn ouders hadden, in de familietraditie, een halfhartige poging gedaan door me naar de zondagschool te sturen. Het was geen succes en duurde maar een paar weken. Waarschijnlijk werd daar de kiem gelegd van mijn latere conclusie dat God en ik elkaar niets te vertellen hadden. -In de herberg was geen plaats.- Dat klopte niet, dacht ik. Er was plaats in haar herberg en ik werd bijzonder gastvrij ontvangen.

Het duurde drie dagen waarin ik Anja niet opzocht en ook niet ontweek. Als ik haar tegenkwam waren we alle twee beleefd en deden we of er niets gebeurd was.

Na een avondrondje aan dek ging ik terug de accommodatie in en daar liep ik bijna letterlijk de man van Anja tegen het lijf. Hij kwam net van wacht af en bood me aan om ‘gezellig’ bij Anja en hem een borreltje te komen drinken.

Tering, dacht ik, hoe red ik me hier uit?

Hij drong aan en halfslachtig ging ik akkoord met een enkel borreltje, omdat ik nog wat wilde slapen voordat mijn wacht begon. Ik volgde hem naar zijn hut. Toen ik achter hem aan naar binnen liep zag ik Anja’s verbaasde blik. Het was duidelijk een opwelling van hem geweest.

“Ik heb Steef meegenomen voor een borreltje. Die arme man zit in de shit en kan wel een opkikkertje en gezelschap gebruiken.” Lul, dacht ik.

“Ik ga even douchen, schenk jij hem vast wat in?”

Weg was hij. Anja en ik keken elkaar verbaasd aan.

“Ik wilde dit niet, maar hij bleef aandringen.”

“Geef niet,” zei ze “alle gezelschap is welkom. Ik word er gek van om het grootste deel van de dag alleen te zijn.”

“Vermoedt hij iets?” Fluisterde ik.

Ze schudde nee. “Daar is hij veel te zelf ingenomen voor.”

We slaagden er in om het bij ‘koetjes en kalfjes’ gebabbel te houden, tot haar man terug kwam.

Hij stak direct van wal door over mijn ex en de verbroken relatie te beginnen.

“Trek het je niet aan joh, er lopen genoeg lekkere wijven rond. Zoals jij, he Anja?” Ik ving een boze blik van Anja op. Onze volgende bestemming met de lading uit Liverpool was Lissabon en daarna zou de boot bij Piraeus in dok gaan. Dat maakte dat hij begon uit te wijden over, zoals hij het noemde. “De Griekse wijven. In zijn vrijgezellentijd had hij… en dan op zijn Grieks, he,” zei hij met een vette knipoog. Terwijl hij doorging over Griekse wijven met grote bossen haar dacht ik na over dat op zijn Grieks. Wilde ze daarom zo nadrukkelijk van voren met me vrijen?

“Heeft ze een ander?” Viste hij verder.

Naar waarheid vertelde ik dat ze het alleen zijn zat was.

“Je mot er ook meenemen man. Lekker je wijffie in de buurt en dan regelmatig de zaak doorspoelen. He schat?”

“Verveel jij je niet aan boord?” Vroeg ik aan Anja. Voordat ze kon antwoorden reageerde haar man al. “Ik hou haar goed bezig.”

Ik bedankte om mijn glas te laten bijvullen, wat hem niet hinderde om voor zich zelf een tweede glas whisky in te schenken.

Na een half uurtje luisteren naar zijn verhalen had ik mijn glas leeg en mijn buik vol. Ik bedankte het echtpaar voor de gezelligheid en vertrok.

“Saaie vent,” hoorde ik hem mompelen toen ik de deur achter me dichttrok.

De dag daarop, op oudejaarsdag, kwam er bericht dat ik in Lissabon afgelost zou worden. Ik twijfelde, wilde ik wel naar huis? Ik was de boot en haar bemanning zat, maar thuis had ik ook niets te zoeken. Ik stuurde een bericht naar de rederij dat ik aan boord wilde blijven. Binnen een uur was er bericht terug. Ze waren onverbiddelijk. Alles was geregeld, ik werd afgelost.

"Geniet van uw verlof", stond er onder.

De daarop volgende nacht, dronk ik na mijn wacht nog een pilsje met de derde machinist, die dezelfde wachten als ik draaide. Ik lag net in mijn kooi en had het licht uitgedaan toen de deur van mijn hut open ging. Een gestalte glipte naar binnen.

“Ssttt,” hoorde ik.

Anja! Ik knipte het lampje boven mijn kooi aan en daar stond Anja in een badjas.

“Ik hoorde dat je morgen van boord gaat en ik kom nog even afscheid nemen.”

Ze deed haar badjas uit en stond daar in haar volle glorie met haar heerlijke rondingen. Weer sloeg ik vals aan het vergelijken, waarom was ik ooit op een gratenbak gevallen? Ik sloeg de deken terug en ze stapte naast me in bed. Ze rook fris naar zeep toen ik haar kuste. De vorige keer was het een ontlading van geile lust geweest. Die keer werd het een minnespel. Ze kuste me terug in een lange geile tongzoen. Ik had de gewoonte om alleen in een onderbroek te slapen en tijdens het tongen ging haar hand op onderzoek uit. Ze voelde hoe het kopje van mijn jongeheer boven de band van mijn onderbroek uitpuilde. Ze verbrak de kus en keek naar beneden.

“Zo jij hebt er zin in.”

“Jij ook,” zei ik na met mijn vingers over haar natte spleet gestreken te hebben. Ze verraste me door half overeind te komen en mijn onderbroek uit te trekken. Ze boog haar hoofd en proefde even aan mijn eikel. Oh god, dacht ik, hier wil ik meer van. Om dat te bereiken drukte ik haar zachtjes op haar rug en ik draaide me om haar poes te kussen. Toen ik met mijn gezicht bij haar geile natte kut kwam werd de lucht van zeep vervangen door de lucht van zinnelijkheid. Uit gewoonte met mijn vriendin of geur conditionering volgens Pavlov? Zonder er bij na te denken drukte ik mijn lippen op haar openstaande pruim en proefde haar vrouwelijkheid. Pas op het moment dat ik met mijn tong in haar spleet wilde gaan zeiden mijn hersens, “ho”. Wacht even, een vreemde vrouw, misschien heeft haar man er net zijn kwakkie in geloosd. Ik tilde mijn lippen van haar pruim.

“Toe ga door, dan zal ik je pijpen.”

Ik aarzelde, ik kon toch moeilijk zeggen dat ik geen trek had om de sperma van haar man uit haar kut te likken. Ze merkte mijn aarzeling en zei, “hij likt me nooit meer en al sinds ik aan boord ben wil hij alleen nog maar in mijn kont. Hij zegt dat het voor hem lekkerder is, omdat ik daar strakker ben.”

“En jij dan?” Vroeg ik.

“Ik vinger me klaar.” Ze lachte schamper. “Als we pas niet lekker gewoon geneukt hadden, dan was ik me weer maagd gaan voelen.”

Wat een zak dacht ik en ik boog me weer naar haar poes. Met mijn lippen op haar pruim ging ik in 69 houding op haar liggen. Ik wachtte met likken tot ze haar lippen om mijn pik sloot. Haar tong likte mijn eikel en mijn tong vond haar kittelaar. Even nog trok ze haar mond terug om “ja vooruit, lik me klaar,” te zeggen. Daarna nam ze mijn tampeloeres weer in haar warme mond en begon ze me te pijpen. Ik beantwoordde dat door haar kittelaar te likken. Ze pijpte geweldig. Dat die lul van een poepstamper dat niet weet te waarderen, dacht ik. Wat mij betreft kon ze zo doorgaan, tot het randje en dan er overheen. Gewoon lekker spuiten in haar pijpbekkie. Steunend op mijn ellebogen en met mijn voeten op de hoge rand van mijn kooi had ik mijn gewicht van haar afgehaald. Dat gaf me de ruimte om in haar mond heen en weer te stoten, ondertussen doorlikkend alsof mijn leven er van afhing. Ik hoorde haar zachtjes kreunen en voelde de veranderende beweging van haar mond om mijn pik. Ik herinnerde me hoe ze vorige keer in het kussen gebeten had om haar gegil te smoren. Nu zit er een flinke prop in haar mond, dacht ik, genietend van het gegorgel om mijn pik. Haar bekken begon te schokken en ik voelde mijn zaad komen. Ja, en nu in de roos, dacht ik. Helaas deed ze daar niet aan mee. Op het laatste moment opende ze haar mond en slaagde ze er in om haar hoofd weg te draaien. Shit mijn kussen, dacht ik al spuitend.

Later naast haar liggend zag ik sperma op haar wang zitten. Dat moet ik wel tegen haar zeggen voordat ze weg gaat. Die gedachte verdween toen ze in mijn kruis tastte.

“Zit er nog leven in dat ding?”

Ik dacht, als je zo doorgaat wel, en liet mijn pik voor zich zelf spreken. Mijn gedachten dwaalden even af "opstanding uit de dood", had dat niet met Pasen te maken? Kerstmis was nog maar net voorbij. Mijn gedachtegang werd verstoord door.

“Ik wil die grote geile knuppel weer in mijn kutje voelen.”

Zo expliciet had mijn ex vriendin het nooit verwoord. Preutse trut was het eigenlijk, dacht ik. Een vrouw met een weelderig lichaam die de zaken bij hun naam noemde. Ik werd er alleen maar geiler van. De grote geile knuppel had er duidelijk weer zin in en ik wilde op haar kruipen.

“Nee,” zei ze, “nu wil ik boven.”

Prima dacht ik en ik was nieuwsgierig naar wat ze van plan was. Op mijn rug liggend keek ik toe hoe ze zich over mijn pik liet zakken. Ze bleek sterker in haar benen dan ik had verwacht. Ze wipte op mijn pik op en weer. Godnondeju, wat lekker. Vanaf dat moment werd het mijn favoriete standje. Ik hielp haar een beetje door haar borsten vast te pakken en met haar dikke tieten in mijn hand haar beweging te ondersteunen.

Toen ze zachtjes begon te kreunen keek ik naar haar gezicht en zag ik de opdrogende klodder sperma weer. Ik liet haar borsten los en veegde met een vinger de klodder van haar wang. Afvegen aan het beddengoed? Het leek me een beter idee om mijn vinger voor haar open hangende mond te houden. Ze hapte toe en begon al kreunend op mijn vinger te sabbelen. Ze werkte zich naar een orgasme en gelukkig kon ik het uitstellen.

Van achteren, dat hadden we nog niet gedaan. Helaas, ze viel niet te vermurwen, ook niet toen ik haar verzekerde dat ik uit haar kontgat zou blijven.

“Schiet op,” zei ze, “Ik wil nu gewoon recht op en neer geneukt worden en ik wil het kunnen zien.”

We neukten met lange grote halen. Op haar rug liggend tilde ze haar hoofd zo ver mogelijk op om mijn pik heen en weer te zien gaan en om me zachtjes aan te moedigen. Ik hield geen rekening meer met haar en dat hoefde ook niet. Terwijl ik me naar een tweede zaadlozing stootte zag ik haar opnieuw een kussenpunt in haar mond proppen om haar gegil te smoren.

Later naast elkaar liggend bedankte ze me, dat ik eerder mijn vinger in haar mond gestopt had. “Dat was lief van je. Ik kom lekkerder klaar als ik iets in mijn mond heb en dan gil ik niet zo hard.”

Een dag later, op de kade met mijn koffers naar een wachtende taxi zeulend, stopte ik even en keek ik om naar de boot. Achter een raam zag ik een blond vrouwenhoofd en een zwaaiende hand. Ik zwaaide terug.

Mijn besluit stond vast ik ging op zoek naar een baan aan de wal.

Met Anja hield ik contact. Een paar maanden later scheidde ze van haar man. We zochten elkaar nog een paar keer op. De seks was goed, ik miste wel de spanning van aan boord. Betrapt kunnen worden geeft seks blijkbaar een extra dimensie.

Anja vond een nieuwe liefde, hertrouwde en wat restte waren de kerstkaarten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post39

De gluurder en de heks

DE GLUURDER EN DE HEKSPosted by My 4Fingers Fri, January 05, 2018 11:49:27

DE GLUURDER EN DE HEKS

Het was kwart over tien ‘s avonds en het motregende toen Hond eindelijk besloot om te gaan kakken. In de berm van een nieuwe weg met tijdelijke bestrating en recht tegenover een paar nieuwbouw woningen. Het was niet de meest ideale plaats, maar ook geen reden voor een poepzakje vond Hans. Terwijl Hond er de tijd voor nam, wachtte Hans weggedoken in de kraag van zijn jas. Een “Prrrr” geluid deed Hans zijn hoofd in de richting van het geluid draaien. Het bleek een omlaag zakkend rolluik te zijn. Hans zag hoe voor een raam op de verdieping van de dichtstbijzijnde woning een rolluik langzaam omlaag ratelde. Achter het raam zag hij bij het spaarzame licht van de straatverlichting een vrouw met ontbloot bovenlichaam. Het was niet het blote bovenlichaam dat maakte dat hij bleef kijken, het was het vreemde effect van het dalende rolluik dat haar langzaam aan het gezicht onttrok.

Oei, dacht Babette, dat was niet handig. Ik had beter eerst het rolluik kunnen laten zakken. Nou ja, alles was nog nieuw voor haar in deze woning en wie loopt er nu ‘s avonds laat naar slaapkamerramen te gluren. Rare vent, in plaats van zich om te draaien, bleef hij kijken. Hij kwam haar bekend voor, ze had hem vaker in het dorp gezien. Nou ja, dacht ze, voor mijn borsten hoef ik me niet te schamen. Alhoewel, haar ex had gekozen voor een tien jaar jongere vrouw met aanzienlijk grotere borsten. En een dikke reet, die laatste gedachte beurde haar even op. Naar de badkamer lopend vroeg ze zich tevergeefs af waarom ze was blijven staan, ze had zich toch ook snel om kunnen draaien.

Die avond in bed dacht Hans aan de vrouw voor het raam. Ze moest hem wel gezien hebben. Hij had haar wel eens zien hardlopen in de buurt van het dorp. Slanke vrouw, niet onaardig om te zien, maar wel een flinke neus. Hij drukte de gedachte weg. Seks had hij afgezworen na het plotseling overlijden van Mia zes maanden terug. Hij dacht aan Mia en hoe het kunnen zijn. Ze hadden, toen hij zestig werd, beiden hun banen opgezegd om te gaan rentenieren. Met hun huis vrij, hun spaargeld en opgebouwde pensioenrechten konden ze gaan genieten. Meer vrije tijd, meer tijd voor elkaar, samen de dingen doen waar ze nooit aan toegekomen waren. Toen, zo maar van de een op de andere dag, was ze er niet meer. Wat restte waren herinneringen, foto’s en de scherven van hun plannen. Gelukkig leken de kinderen na de eerste maanden van verdriet hun leven weer op de rit te hebben. Hans vergat het voorval, tot hij een paar dagen later op zijn avondwandeling door Hond meegetrokken werd. De straat met de nieuwbouw in. Doorlopen en niet omhoog kijken, dacht hij.

Babette had besloten die avond bijtijds naar bed te gaan. Ze liep haar slaapkamer in en deed het licht aan. Ze zag het zwarte gat van het raam en liep naar de schakelaar van het rolluik. Nieuwsgierig drukte ze nog even haar hoofd tegen de ruit om naar buiten te kijken. Verrek, daar heb je hem weer. Ze zag de gluurder van laatst met zijn hondje aan komen lopen. Hij hield schijnheilig zijn hoofd omlaag naar de straat gebogen. Die kijkt nog wel op, dacht ze en ze gaf toe aan een impuls. Ze trok haar blouse uit en drukte haar gezicht tegen de ruit. Ja, hij keek omhoog. Snel haakte ze haar bh los en toen reikte ze naar de knop van het rolluik. Ze bleef staan, terwijl het rolluik langzaam zakte. Zo, dacht ze, opa de gluurder heeft nu waar voor zijn geld, zal hij zo oma lastig gaan vallen?

Even later in bed, kreeg ze spijt en ze vroeg zich af wat haar in vredesnaam bezielde. Vrouw van zesenveertig, moeder, succesvol. Behalve in haar huwelijk, schoot het door haar hoofd. Leuke baan als HR manager en een lieve studerende dochter. Waar kwam nu die neiging tot exhibitionisme vandaan?

Daar ging mijn goede voornemen om niet omhoog te kijken dacht Hans. Het leek wel of ze wachtte tot ik langs kwam. De vorige keer kon het per ongeluk zijn, maar nu met het licht aan leek het wel opzet. Waarom doet ze zoiets?

Later in bed dacht hij weer aan de blote vrouw en hij voelde een erectie opkomen. Verdorie, dacht hij, dit wil ik niet, zo kan ik niet slapen. Hij besloot om te gaan lezen tot het zakte. Het hielp niet en het kostte hem veel moeite om in slaap te komen. Met de gedachte, morgen maar eens ouderwets trainen zodat ik flink moe wordt, viel hij eindelijk in slaap.

De volgende dag moest hij regelmatig aan de vrouw voor het raam denken. ‘Mannen denken gemiddeld negentien maal per dag aan seks’, had hij pas ergens gelezen. Daar was ik mooi van af, dacht hij, geen onrust meer in mijn kop. Door dat stomme mens was het weer terug. Ze doet het met opzet en omdat ze publiek wil, zal ze het krijgen. Hij besloot om die avond Hond weer in het nieuwbouwstraatje uit te laten. Misschien moest hij maar gaan applaudisseren op straat?

Babette dacht die dag een paar maal aan de gluurder en haar reactie op zijn gegluur. Tussen twee gesprekken met sollicitanten in besloot ze, dat als hij die avond weer kwam gluren, ze hem waar voor zijn geld zou geven. Ze zou die oude viezerik eens goed gek maken.

Die avond bracht ze eerst haar slaapkamer in orde. Schemerlamp aan en het Ikea krukje uit de keuken voor het raam. Ze was al weer op weg naar beneden toen er een idee in haar opkwam. Haar roze lingeriesetje, ze had het impulsief gekocht toen ze dacht dat haar huwelijk nog te redden viel. Stomme doos, dacht ze. Dit werd de derde keer dat ze het aantrok. Ze werkte tot een uur of tien achter haar laptop en deed toen in de woonkamer het licht uit om naar buiten te kijken.

Een kwartier later zag ze de ouwe met zijn hondje aankomen. Ze ging snel naar boven en klom op het Ikeatrapje zodat ook haar onderlichaam zichtbaar was. Ze knoopte eerst haar blouse los en wierp die naar achteren op het bed. Zou hij kijken? Even met mijn neus tegen de ruit? Nee, niet doen, dat bederft het effect. Ze maakte haar broek los en liet die langzaam zakken en stapte er uit. Zo sukkel, dacht ze, terwijl ze haar bh loshaakte en liet vallen. Ze tastte naar het knopje van het rolluik en terwijl het rolluik zakte drukte ze haar borsten tegen het glas. Ze voelde haar tepels tegen het koude glas verstijven.

Een exhibitionist, dacht Hans, terug naar huis lopend. Ze doet het echt expres. Hij had van exhibitionisme gehoord en er over gelezen, maar meegemaakt had hij het nog nooit. Zal ze op een trapje gestaan hebben? Even dacht hij nog dat ze ook haar slipje zou uittrekken. Ze leek wel een lokkende sirene. Nee, meer een heks, besloot hij aan haar forse neus denkend. Hij dacht er over om het tegen zijn trainingsmaten te vertellen? Toch maar niet, besloot hij. Hij hoorde het Bas de brave schoolmeester al zeggen, “waarom loop je ‘s avonds naar slaapkamerramen te kijken?”

Haar harde tepels brachten Babette op een idee. Dan maar zelf, het was tijd voor de spiegel. Uit haar nachtkastje pakte ze een handspiegel. De antieke spiegel met de zilveren lijst had ze ooit van de moeder van haar ex gehad. Ze had de spiegel in de scheiding gehouden en nu was het haar beste vriend. Vroeger had het zien van haar vagina haar nooit veel gedaan. Pas na de scheiding was ze masturberend op het idee gekomen zich zelf daarbij te bekijken. Daarbij had ze ook een nieuwe functionaliteit voor het handsvat ontdekt.

Voordat ze in slaap viel dacht ze na over het kopen van een speeltje. Tegen het einde van haar huwelijk, toen de seks minder werd, had ze het al eens overwogen. En sinds ze de spiegel was gaan gebruiken, vroeg ze zich af hoe het zou zijn met een dildo met ribbels of met een vibrator. Terugdenkend aan haar mislukte experiment met de tandenborstel moest ze in zich zelf lachen. Bij het terugzetten van de borstel in de houder had ze gezien dat ze de borstel van haar man gebruikt had.

In bed kwam Hans opnieuw moeilijk in slaap. De leestherapie werkte niet. Het beeld van de vrouw met haar borsten tegen het raam bleef door zijn hoofd spoken. In zich zelf vloekend over die tering-heks, gooide hij het dekbed van zich af om de hand aan zich zelf te slaan. Na afloop had hij spijt, hij zag het als ontrouw aan Mia. Het had wel geholpen, want denkend aan Mia viel hij in slaap.

De volgende morgen nam Hans een besluit; niet meer drooggeilen op de heks. Jammer voor Hond maar vanaf nu andere routes.

Babette nam ook een besluit. Stoppen, maar ‘s avonds zo rond tien uur wel stiekem naar buiten kijken of die ouwe vent weer kwam gluren.

Ze betrapte zich er op dat ze teleurgesteld was toen de gluurder de volgende dag en ook de dag er na niet kwam opdagen. Stomme doos, zei ze tot zich zelf. Wat wil je dan? Verder gaan met het opgeilen van een vreemde oude vent. Er kwamen tranen in haar ogen. Of toch maar, zoals Jeanne haar geadviseerd had, inschrijven op een datingsite. Zo alleen verder gaan, maakte haar gek. Gelukkig kwam Petra zaterdag eindelijk weer een weekend naar huis. Die gedachte maakte haar helemaal aan het huilen. Dit was ook Petra’s huis niet. Hun huis was aan de andere kant van het dorp, waar die klootzak nu met zijn gore slet woonde. Gelukkig voor Petra, kwam de scheiding pas toen ze al in Leiden een kamer had gevonden.

Zaterdagmorgen besloot Babette een rondje te gaan hardlopen. De laatste weken was er weinig van gekomen en Petra kwam toch pas na de middag. Ze besloot het sporthorloge dat Petra bij haar had laten liggen om te doen. Net buiten het dorp in het kastanje laantje begon het horloge te piepen. Het lukte haar niet om al lopend het vervelende piepje uit te zetten. Stilstaand de diverse knopjes uitproberend hielp ook niet. Ze liep naar een bankje en ging zitten.

Onder de kastanjebomen liep Hans met Hond. Netjes in het gras tot Hond zijn behoefte gedaan had. Terwijl Hond snuffelde en moeilijk kon besluiten wat nu de meest geschikte plek voor een drol was, zag Hans de heks aan komen hollen. Ze stopte en rommelde met iets aan haar pols en ging zitten. Stomme wijven, dacht Hans, zonder allerlei attributen kunnen ze niet eens meer een rondje trimmen. Er kwam een idee in hem op. Een heerlijk gemeen, vilein idee. Hij trok Hond mee en liep naar het bankje.

“Goedemorgen”, zei hij. “Mag ik naast u komen zitten?”

Ze keek verrast op.

Hij stak zijn hand uit. “Ik ken u van gezicht,” zei hij met een valse grijns. “Hans Dekker”.

Hij genoot van haar aarzeling en hoe ze rood werd toen ze haar hand uitstak.

“Babette de Vries, heu… Ik bedoel Babette Stevens.” Stomme trut, dacht ze, je heet al maanden geen de Vries meer.

“Ik zag u pas in een van de nieuwbouwhuizen. Mooi uitzicht hebt u daar. Ik hoop voor u dat er geen huizen voor gebouwd worden.”

Babette, normaal behoorlijk ad rem, was even sprakeloos. Klootzak, dacht ze. Ze besloot om een neutraal antwoord te geven.

“Ja, ik woon daar net en ik heb u ‘s avonds wel eens zien wandelen met uw hond. U laat hem toch niet bij mij voor de deur op straat poepen.”

Hij begon te lachen. “Neen, hoor altijd netjes in de berm en nooit waar kinderen spelen. Als ik zo de hond uitlaat, dan kom ik soms op verassende plekken.”

Niet reageren, besloot ze.

Het horloge was al lang opgehouden met piepen en ze begon het weer om te doen.

“Mooi sporthorloge, is er iets mis mee?”

Veilig neutraal onderwerp, dacht Babette en ze antwoordde. “Het is van mijn dochter en ik wilde het uitproberen. Tijdens het lopen begon het ineens te piepen.”

“Oh, dan denk ik dat ik weet wat er aan de hand was. Ik ken die horloges, sommige clubgenoten van me gebruiken ze. Uw dochter heeft waarschijnlijk een alarm op haar hartslag ingesteld. Mag ik eens kijken?”

Ze gaf hem het horloge.

Hij rommelde er wat mee. “Ik zie het al, ingesteld op een alarm bij 155. Hoe oud bent u?”

“Zesenveertig,” zei ze.

“Dan hebt u flink doorgelopen om uw hartslag zo omhoog te krijgen. Of hebt u onderweg iets spannends gezien, waarvan uw hartslag omhoog ging?”

Wat een zak, dacht ze. “Ik moet verder,” ze griste het horloge uit zijn hand, deed het om en begon te lopen.

Inwendig lachend keek Hans haar na en hij bewonderde haar, in strak lycra gehulde, billen. Lekker kontje heeft ze wel, de heks.

Hij is nog lelijk ook, dacht Babette onder het hollen. Kale kop en grote oren. Hij lijkt wel een trol. Wat zal die ouwe zak met sport hebben, dat hij van sporthorloges weet? Als ik hem met zijn hondje zie sjokken dan oogt het niet echt sportief.

Hans had zaterdagavond een feestje en kreeg zondagavond bezoek, de lange avondwandelingen met Hond schoten er bij in.

Babette, met haar dochter op bezoek kwam er niet toe om de trol, zoals ze hem nu in gedachten noemde, verder te pesten.

Maandagavond, Hans twijfelde niet. Hij was nieuwsgierig of de heks na hun ontmoeting nog verder zou gaan en zo ja hoe ver.

Babette kwam maandagavond bij het opruimen van het schone wasgoed een string van haar dochter tegen. Verdorie, dacht ze eerst nog, ze zou toch de was goed uitzoeken. Toen ze de string wilde opbergen kwam ze op een idee, -de trol-.

Haar voorbereiding die avond bestond uit het tegen tienen klaar zetten van het Ikeakrukje, uitkleden en de string aandoen. Ze had nog nooit eerder zo’n ding gedragen en ze voelde zich geil worden. Gadverdamme, stomme muts, dacht ze, het slipje van je dochter. Ze hield het toch aan.

De schemerlamp verplaatste ze, zodat ze van achteren aangelicht zou worden. Licht uit en met haar neus tegen de ruit wachten. Het was fris op de slaapkamer en rillend dacht ze, ik hoop dat hij opschiet. Ze zag hem komen en ze zag hem omhoog kijken. Schemerlamp aan en in alleen de string klom ze op het krukje. Ze draaide een rondje voordat ze op het knopje drukte om het rolluik te sluiten. Zo Trol, dan kan je straks lekker met je trollenpiemeltje spelen. Zal hij gezien hebben dat mijn tepels vooruit priemden? Jammer dat het van de kou kwam, dacht ze. Ze trok een kamerjas aan, zette haar laptop aan en ging op zoek naar aanbiedingen van speeltjes.

In gedachten verzonken liep Hans naar huis. Zo dat was het dan, de avondshow. Alle huizen in het rijtje woningen waren inmiddels bewoond, het ontbrak er nog maar aan dat hij gezien en herkend zou worden. Hitsige Hans, de gluurder. Hij kon al invullen hoe er gekletst zou worden. Stoppen? Ja, maar niet zonder wraak. Er kwam een plan in hem op.

De volgende avond nam Hans na het eten een douche, hij poetste zijn tanden en trok een schone onderbroek aan. Zeven uur, het tijdstip waarop collectanten vaak aanbellen, leek hem een geschikt moment. Met, “nee, nu niet,” werd Hond terug naar zijn mand verwezen. Hij wandelde naar het nieuwbouwwijkje en belde aan bij de heks.

Babette had net de afwasmachine gevuld toen de bel ging. Door het matglas van de voordeur zag ze een mannengestalte. Niets vermoedend en nieuwsgierig opende ze de deur.

“Goedenavond, mag ik even binnenkomen?”

De trol! Schrok Babette. Ze was zo verbouwereerd dat ze zich liet overdonderen.

“Ik wil je wat laten zien” en hij liep zo langs haar heen de gang in.

“Ho, wat ga je doen?”

Doorlopend naar de kamer, zei hij, “ik wil je laten zien wat jouw gedoe voor het raam met me doet en dat kan ik niet op straat doen. Ik beloof dat ik je met geen vinger aanraak.”

Achter hem aanlopend dacht ze koortsachtig na. De politie bellen; gillen in de hoop dat de buren thuis waren en het zouden horen? Hoe redde ze zich hieruit?

Ongevraagd ging hij zitten.

“Ik ben gekomen om je te laten zien dat je gedoe voor het raam me niet onberoerd laat.”

“Je hoeft toch niet te gluren!”

“Daar heb je gelijk in en jij hoeft toch niet bij een toevallig omhoog kijkende voorbijganger je tieten te laten zien.”

Au, dacht Babette, die is raak.

“Wil je de gordijnen sluiten?”

Hij zag haar aarzeling en herhaalde zijn eerdere uitspraak. “Ik raak je met geen vinger aan.”

Angstig en ook geïntrigeerd sloot Babette de gordijnen.

Hans kleedde zich, alsof het om een bezoek aan een dokter ging, op zijn gemak uit. Eerst zijn jas, toen zijn schoenen, zijn sokken, zijn broek, zijn trui, zijn T-shirt en als laatste zijn onderbroek.

Babette keek toe en zag van onder de kleren een gespierd en afgetraind lijf te voorschijn komen. Onwillekeurig vergeleek ze de trol met haar ex met zijn buikje. Geboeid bleef ze kijken hoe hij zijn onderbroek uittrok en een flinke hangende slurf onthulde.

Hij ging zitten en zei, “zo ga je gang.”

En als ik het niet doe? Dacht ze. Laat hem de pest krijgen. Ze bleef staan en keek hem aan. Hij haalde zijn schouders op en bleef zitten.

Ik moet hem kwijt, dacht ze en ze begon haar blouse open te knopen. Ze zag hem grijnzen. Lul! Ze gooide haar blouse op de bank en trok haar broek uit. Geen string en niet bijzonder pikant, gewoon degelijk ondergoed zag Hans. Het wond hem nog niet op.

De bh ging uit en werd kwaad op de bank gesmeten.

“Zie je het goed, vieze gluurder?”

Ja, dacht Hans, zonder antwoord te geven. Ik zie het goed en nu van dichterbij. Niets bijzonders, gewoon een paar niet al te grote borsten en ze hangen een beetje. Hij voelde dat zijn pik die mening niet helemaal deelde.

Babette kon het niet laten om even nieuwsgierig naar het kruis van de trol te kijken. Er zit leven in dacht ze. Zo lang hij zijn poten maar thuishoudt en niet op mijn vloer morst. Ze trok haar slipje uit om een stoppelige onderbuik te onthullen. Ze wreef met haar vingers over de stoppels. Vroeger hield ik het beter bij, waarom eigenlijk?

Dat gebaar met die vingers dat deed het hem. Zijn pik was al flink gegroeid bij het zien van de geschoren kut van de heks. Mia had zich nooit onthaard, ze had af en toe de grootste overdaad afgeknipt en hetzelfde deed ze bij hem. Hoe zou dat voelen, met mijn vingers over dat stoppelveld en over die grote uitstekende schaamlippen? Zijn pik was groot, dik en hard geworden en priemde schuin naar boven. Echt een trollenpik, dacht Babette. Veel te groot voor zo’n kleine man. Het lijkt wel een... knoestige knuppel. Ze voelde dat haar tepels verstijfden en dat ze nat werd. Gadver, dacht ze, stomme muts, het is een ouwe vent.

Hans keek tevreden naar beneden naar zijn kruis. En nu? Hij onderdrukte de neiging om op te staan en ging wat meer wijdbeens zitten. Zo nu ben ik ook een exhibitionist, rustig afwachten wat de heks gaat doen.

Over wat Babette daarna deed, daar heeft ze later veel over nagedacht. Het was iets dat ze nooit met anderen zou delen. Ze stapte op de zittende trol af en ze stak haar hand uit.

Hans keek toe en dacht, zo heks, hoever durf je te gaan?

Ver, naar het bleek, ze pakte ongevraagd zijn pik vast en kneep er in.

Voor Hans een signaal om op te staan zodat ze er beter bij kon. Opstaan? Ze hield vast en het leek wel of hij aan zijn pik overeind getrokken werd. Ze begon zijn voorhuid op en neer te bewegen. Hans probeerde oogcontact met haar te krijgen, maar haar blik bleef op zijn pik gericht. Hij overwoog opnieuw om met zijn vingers het stoppelveld te verkennen en met zijn wijsvinger tussen die grote uitstekende schaamlippen te gaan. Niet doen, dacht hij, laat haar er maar om vragen.

Babette zag wat vocht uit de pik van de trol komen en ze wist dat ze zelf ook nat was. Met de pik in haar ene hand veegde ze met de vingers van haar andere hand over haar spleet. Ik sop, dacht ze, wat nu? Ik wil die knuppel in me, maar ik wil niet met hem vrijen. Van achteren? Toen ze getrouwd was had ze er een hekel aan gehad. Ze had een paar jaar terug haar man verteld dat ze van achteren genomen worden vernederend vond en het daarna altijd geweigerd. Nu leek het een goede oplossing. Die dikke grote pik in haar, zonder afgeleid te worden door die lelijke trollenkop. Ze liet zijn pik los en stapte naar de salontafel. Ze boog zich met haar handen op de tafel leunend voorover. Op een commanderen toon zei ze, “kom.”

Hans genoot toen ze hem aftrok. Veel beter dan het eigen handwerk. Nog even, dacht hij en toen liet de heks zijn pik los. Wat een rotstreek, dacht hij teleurgesteld, toen ze zich omkeerde. Tot de naar hem toegekeerde kont hem duidelijk maakte wat er van hem verwacht werd. Dat ze begon te commanderen nam hij maar voor lief, hij maakte het zelf wel uit. Hij bukte zich om het gebodene te inspecteren. Er schoot hem nog even een oud spreekwoord door het hoofd, ‘een gegeven paard moet je nooit in de bek kijken’. Hij staarde naar haar lokkende pruim en haar kontgaatje en wat hij zag beviel hem prima. Haar lichtjes openstaande pruim lonkte en ze rook naar vrouw. Met moeite onderdrukte hij opnieuw de neiging om zijn vingers in haar spleet te steken. Hij zag dat ze nat was en wilde het voelen. Niet met je vingers aanraken, zei hij tegen zich zelf.

Hij ging tussen haar benen staan en drukte zonder zijn handen te gebruiken zijn eikel tegen haar gleuf. Nog niet erin, dacht hij, eerst even plagen.

Wat doet hij er lang over, dacht Babette. Ze keek over haar schouder en zag hoe hij zich bukte om naar haar kont te kijken. Schiet op, dacht ze. Ze zag hem weer overeind komen en ze voelde zijn pik tegen haar kut drukken. Ja, nu doorgaan, dacht ze. Ze nam het initiatief en drukte naar achteren.

Hans voelde hoe hij naar binnen gleed. Zo, dacht hij, die is nat. Het lijkt wel of ik naar binnen gezogen wordt. Hij begon direct hard te rammen. Met Mia was hij altijd een tactvolle geduldige minnaar geweest. Een minnaar die in alles rekening hield met zijn partner. Bij de heks vond hij dat nodig. Gewoon lekker neuken en klaarkomen. Heen en weer in die natte spleet en zijn ballen tegen haar billen laten tikken. Even overwoog hij nog om haar tieten vast te pakken, maar dat zou zijn ritme en de lange halen verstoord hebben, plus dat hij gezegd had, dat hij haar met geen vinger aan zou raken.

Barbara voelde hoe hij haar vulde. Ze voelde dat hij hard in haar stootte. Ze moest zich schrap zetten om niet verder over de salontafel geduwd te worden. Lul, dacht ze nog even, kan het niet rustiger. Die gedachte verdween door het genot. Ze pikte zijn ritme op en begon tegendruk te geven. Nu moet hij mijn borsten vastpakken dacht ze, zonder het uit te spreken. Ze realiseerde zich dat het ruwe seks was en dat het goed voelde. Ze werd hard geneukt en het was lekker.

Ze voelde hoe zijn kloten tegen haar kont tikten en ze voelde haar hart bonzen. Een warme gloed trok van haar benen omhoog door haar lichaam. Oh god, ik kom, dacht ze, terwijl haar bekken samentrok. In haar onderbuik ontplofte een genotsvuurwerk en dat golfde vanuit haar buik door haar lichaam. Het was alsof ze even buiten zich zelf trad en zag hoe hij zijn knuppel in haar ramde, ze zag zich zelf met een verwrongen gezicht schreeuwen. Het heerlijke gevoel ebde weg en ze voelde dat ze slap in haar benen werd. Met de grootst mogelijke moeite en geholpen door dat apparaat in haar, bleef ze staan.

Hij ramde door en ze voelde een nieuwe golf opkomen. Er volgde een nieuwe explosie van en een nieuwe nog heftiger schokgolf trok door haar heen en daarna was er even niets. Nadat het gevoel weggeëbd was werd ze zich bewust dat ze op haar buik over de salontafel heen lag en dat ze pijn haar knieën had.

Hans dacht maar aan een ding en dat was neuken. Met lange grote halen in die zompige kut heen en weer, op weg naar de bevrijding door een orgasme. Hij hoorde en voelde hoe de heks kwam. Ja! Schreeuw maar, dacht hij. Als je maar blijft staan, ik moet nog een paar stoten. Hij ramde door en voelde zijn zaad opkomen. Ze gilde en zakte onderuit over het tafeltje heen. Hij volgde haar met zijn pik zo diep mogelijk in haar spleet. Boven op haar liggend spoot hij zich in haar leeg en hij genoot van de ontlading toen zijn zaad er uit spoot.

Het duurde even tot hij bij zinnen kwam en zich realiseerde in wat voor houding ze terecht waren gekomen. Voorzichtig ging hij van haar af en voelde hoe zijn slap wordende pik uit haar glibberde. Hij keek naar beneden en dacht, goed gedaan jochie.

Hij aarzelde of hij haar overeind zou helpen. Hulp bleek niet nodig, de heks kwam op eigen kracht van het tafeltje af. Ze draaide zich om en keek naar hem met een blik die hij niet kon peilen.

Nou ja, dacht hij. Ze is heftig klaar gekomen, daar hoeft ze niet over te klagen. De heks negerend keek hij zoekend rond naar iets om zijn pik mee af te vegen toen ze zei, “kleed je maar aan, je mag wel gaan.” Ze raapte haar kleren op en liep de kamer uit. Hij hoorde haar de trap naar boven oplopen.

Voor hij zich aankleedde, liep Hans naar het keukenblok om een stuk van een keukenrol te scheuren. Hij veegde zijn pik af. Hij zag geen prullenbak en liet het stuk papier daarom maar in de gootsteen vallen. Met verende tred en met zich zelf ingenomen liep hij naar huis. Lekker geneukt en zo de heks letterlijk genaaid. Hij dacht aan Mia, haar nagedachtenis was hiermee niet bezoedeld. Het was gewoon wraak en een sanitaire daad. Beter dan een natte droom en veel lekkerder dan een potje rukken.

Babette wachtte tot ze de voordeur dicht hoorde slaan. Vanuit haar donkere slaapkamer keek ze hem met tranen in haar ogen na. Hij keek niet om of omhoog. Ze voelde iets glibberen op haar dijen. Douchen, dacht ze. Ze voelde zich vreemd. Ze had een heftig orgasme gehad. Veel beter dan wanneer ze zich klaar vingerde en toch voelde ze zich verdrietig. Waarom had ze het zover laten komen. Ze keek wel een slet! Wat als ze hem weer in het dorp zou tegenkomen?

De volgende dag op haar werk dwaalde de aandacht van Babette af en dacht ze aan de vorige avond. Ze wist niet goed te duiden wat haar overkomen was. De seks was heerlijk geweest en toch twijfelde ze. Was het slecht wat ze gedaan had? Naarmate ze er langer over nadacht voelde het slecht gevoel... goed. Ze was in jaren niet zo heftig klaar gekomen. De laatste jaren was dat alleen maar gelukt door hard te werken, bij haar ex was ze meestal maar mee gaan vingeren. In gedachten vergeleek ze dat klaarkomen met de climaxen van de vorige avond. Vingerend was het alsof ze eerst zwoegend een steile berg moest beklimmen om dan even op de top te kunnen zijn. Gisteren was het een overgave aan genot geweest met als climax de zinderende explosies en het daarop volgende gevoel van extase. Geen spaarzaam momentje op de top, maar vuurwerk en dan het gevoel dat ze buiten haar lichaam trad. Verdorie, dacht ze, ik zit hier achter mijn bureau te soppen en ik moet zo naar het management overleg.

In de dagen die volgden ging Hans niet meer terug naar de nieuwbouwwijk. Hij zou haar best nog eens willen neuken, maar drooggeilen voor haar raam? Dat nooit meer. Hij dacht na over manieren om weer met haar in contact te komen. Gewoon nogmaals aanbellen? Wat als ze niet opendeed of de deur gelijk weer dicht gooide? Hij kwam er niet uit en besloot het te laten rusten. Als de ‘nood’ hoog werd kwam er misschien wel een oplossing.

Babette dwong zich om ‘s avonds niet naar buiten te kijken. Ze koesterde de herinnering aan het genot en ze probeerde te vergeten dat ze zich aangeboden had. Overdag lukte dat aardig, echter ‘s avonds in bed kwam ze moeilijk in slaap. Ze draaide en woelde en zich zelf helpend vond ze niet de heftige bevrediging die ze zocht.

Een paar dagen na het bezoek van de trol nam ze ‘s avonds een besluit. Ze ging een dildo bestellen. Gewoon zelf doen, dan had ze geen kerel nodig. Ze zocht op Internet en er ging een wereld voor haar open. Na een half uur met rode konen zoeken, merkte ze dat ze met haar hand naar kruis ging. Nee, niet hier in de kamer, zei ze streng tegen zich zelf. Ondanks dat het zoeken haar opwond, vond ze niet wat ze zocht. Ze ging naar haar slaapkamer, trok haar broek en slipje uit en ging op bed liggen. Ze probeerde iets geils in haar hoofd te halen en dat lukte niet. In haar gedachten zag ze rubberen dildo ’s, glazen kunstpenissen, oppompbare exemplaren, gladde dingen, apparaten met ribbels, het hele spectrum. Het werkte niet, de opwinding die ze achter haar laptop gevoeld had was weggeëbd. Ze dacht terug aan de seks met de trol en voor haar ogen zag ze zijn knoestige knuppel, zoals ze het geval in gedachten was gaan noemen. Het werkte wonderwel, ze voelde zich weer nat worden en ze begon te vingeren. Het was lekker... maar het was het net niet. Ze stopte en kleedde zich weer aan. Ze trok haar jas aan, haalde haar fiets uit de schuur en vertrok.

Hans kwam terug de straat in van zijn avondrondje met Hond. Voor hem zag hij een vrouw met een fiets aan de hand tuinpaden oplopen en op naamplaatjes bij de voordeuren kijken.

“Zoekt u iets?” Vroeg hij vriendelijk.

Gelijk dat hij het gezegd had, herkende hij haar. Verrek de heks!

Ze draaide zich naar hem toe en hij zag dat ze schrok.

Verdorie, dacht Barbara, ik had het anders bedoeld. Aanbellen en hem overrompelen, net zoals hij bij mij deed. Ze herpakte zich.

“Fijn dat ik tref, ik wil met je praten. Ik wist dat je hier in de buurt woonde maar niet welk huis.”

Komt ze zich beklagen? Dacht Hans, die haar kwaad zag kijken. Hij nodigde haar uit om binnen te komen. Binnen zag hij haar nieuwsgierig rondkijken. Hij vroeg haar of ze iets wilde drinken en of ze haar jas wilde uittrekken. Ze wilde een glas wijn, ze trok haar jas uit en ging zitten. Het inschenken gaf Hans de gelegenheid om na te denken over een openingszin.

“Wat kan ik voor je doen?”

Het bleek een inkopper voor Barbara.

“Je uitkleden.”

He, dacht Hans, waarom kijkt ze dan kwaad?

“Toen je bij mij in je blote kont stond, heb ik het niet goed kunnen bekijken en jij hebt al zo vaak naar mij gegluurd.”

Gegluurd, dacht Hans. Mens je bood je op een presenteerblaadje aan. Geen discussie, neuken is neuken, besloot hij.

Rekening houdend met de buurt sloot hij eerst de gordijnen voor hij zich begon uit te kleden. Het idee van weer neuken maakte dat zijn pik al stijf werd voordat hij zijn kleren uit had.

Barbara keek toe en zag de zwelling in zijn onderbroek toen hij zijn broek uittrok.

Geile ouwe trol, dacht ze en ze kwam van haar stoel om zijn onderbroek omlaag te trekken. Zijn stijve pik kwam te voorschijn en zag er uit, zoals ze zich herinnerde: groot, knoestig en een beetje krom. Ze volgde met een vinger een dikke blauwe gezwollen ader en voelde zijn hartslag. Ja, dacht ze levend vlees en geen koud glas of een naar rubber stinkend geval. Heel even overwoog ze om het gevaarte in haar mond te nemen. Nee, dacht ze, ik moet eerst de trol zo ver krijgen dat hij me likt. De dikke pik vastklemmend zei ze, “je mag me uitkleden.”

Zo, dacht Hans, die komt duidelijk niet voor de gezelligheid of mijn sprankelende conversatie. De gretigheid waarmee ze zijn pik tevoorschijn had gehaald en had vastgepakt, bevestigde zijn idee dat ze alleen maar in zijn pik geïnteresseerd was. Even leek het of ze met haar hoofd omlaag zou toehappen. Ja, dacht hij, pijp me maar heks. Helaas, ze tilde haar hoofd weer op. Misschien een volgende keer? Uitkleden? Ze zei “je mag” en sprak het uit als een opdracht. Hij aarzelde.

“Vooruit kleed me uit, ik wil die knuppel in me voelen.” Dat was voldoende aanmoediging. Terwijl ze afwisselend met haar rechter of linkerhand zijn pik vast bleef houden kleedde hij haar uit. Met haar tieten ontbloot stopte hij om haar borsten vast te pakken en haar tepels te gaan strelen. De vorige keer had hij dat deel van haar anatomie verwaarloosd en nu kreeg hij de kans niet.

“Vooruit, trek mijn broek uit.”

Nou ja, dacht Hans, dan geen voorspel, je kan het krijgen zoals je het hebben wil.

Wilde die vent in eens romantisch gaan doen met knuffelen en zo. Daar was ze niet van gediend. Gelukkig begreep hij daarna direct wat ze wilde. Hij stroopte haar broek en slipje omlaag en tilde haar met zijn handen onder haar billen op. Ze moest haar benen wel om hem heen slaan. Zo droeg hij haar naar de bank om haar met haar billen op de leuning te planten. Hij had de hoogte goed ingeschat en drukte zijn knoest zo naar binnen. Ze voelde hoe ze opgevuld werd.

“Helemaal er in,” commandeerde ze.

Die aanmoediging had Hans niet nodig. Hij hield haar kont vast en perste zijn pik zo ver als hij kon in haar. Ze was er duidelijk klaar voor, hij voelde geen weerstand. Als Gods woord in een ouderling, dacht Hans en hij begon te stoten.

Het voelde weer goed. Als hij zo door ging zou ze snel komen en ze wilde nog wat uitstel. Ze miste nu ook handen die haar borsten koesterden. Ik moet de regie terug dacht ze. Ze duwde hem weg en zei, “ga eens op je rug liggen.”

Verdorie, dacht Hans, ik ben net zo lekker bezig. Hij pakte een kussen van de bank en ging met het kussen onder zijn hoofd op de parketvloer liggen. Ze stapte over hem heen en liet zich in een hurkstand zakken. Ze pakte zijn pik vast, richtte en liet zich er over heen zakken. Oei, dacht Hans, dit wordt nog lekkerder dan zelf rammen. Hij genoot van het geile schouwspel en het gevoel in zijn pik toen ze zich er over heen liet zakken. Ze begon hem te berijden. Hans tilde zijn hoofd op en keek hoe zijn natte pik in haar op en neer gaande kut verdween. Als een plunjer, dacht hij. Ze stoorde hem in zijn overpeinzing, op commanderende toon klonk het, “nu wil ik dat je mijn borsten vastpakt en verwent.”

Zolang ze maar door wipt dacht Hans en hij pakte haar op en neer zwaaiende tieten vast om ze zachtjes te kneden. Terwijl ze zich kreunend naar een orgasme werkte pakte hij haar tepels tussen duim en wijsvinger vast. Toen hij merkte dat ze ging komen kneep hij hard in haar tepels. Krijsend kwam ze klaar. Zo, dacht Hans, dit moet op straat hoorbaar zijn.

Babette kwam schokkend, gillend en nat klaar. Het duurde even voor ze kon denken en toen was haar eerste gedachte, Jezus! Ze voelde dat ze met haar bovenlichaam voorover op hem beland was. Terwijl ze langzaam bij zinnen kwam en haar hoofd optilde zag ze hem grijnzen.

“Welkom terug op aarde.”

Hij werkte zich onder haar uit en hielp haar overeind. Daarna leidde hij haar naar de bank en liet haar op haar rug liggen. Hij kwam op haar liggen en drukte die heerlijke knuppel weer in haar. Hij begon rustig te stoten en ze voelde een nieuw orgasme opkomen. Ze kon niet anders dan opnieuw gillen toen ze aan zijn schokkende bewegingen merkte dat hij zich in haar leegde.

Een paar minuten later ging hij voorzichtig van haar af. Babette bleef liggen en zag hem naar de keuken lopen en terugkomen met een keukenhanddoek. Zachtjes veegde hij haar onderlichaam droog. Hij is zorgzaam, dacht ze.

“Voor de bekleding van de bank,” zei hij.

Zwijgend kleedden ze zich aan. Ze zag hem zijn mond openen en sluiten, alsof hij iets had willen zeggen.

Hans vond het na zijn kwakkie geloosd te hebben een vreemde vertoning, er was geen voorspel geweest en nu ook geen knuffelende after-seks. Ze negeerden elkaar bij het aankleden. Ze zag er na de seks kwetsbaar uit.

Aangekleed en zonder iets te zeggen liep Babette naar de deur van de gang. Hij haastte zich achter haar aan en hield de deur voor haar open. Met de knop van de voordeur in haar hand keek ze om.

“Daag,” zei hij.

Impulsief reageerde ze. Ze liet de knop van de deur los en stapte naar hem toe.

Ze kuste hem kort op zijn lippen, “dank je wel.”

Verbouwereerd keek Hans haar na. De heks ontdooit, dacht hij. Tijd om naar bed te gaan. In de keuken kriebelde hij Hond achter zijn oren. “Bedankt ouwe, dat je rustig in je mand gebleven bent.”

Op de fiets naar huis voelde Barbara een schrijnend gevoel in haar kruis. Zijn we zo te keer gegaan? Hans heeft een heerlijke knots voor zo’n oude vent. Hé? Ze realiseerde zich dat ze hem in gedachten Hans genoemd had en geen Trol of Gluurder.

Er gingen wat dagen voorbij waarin Babette de neiging bedwong om weer op bezoek te gaan. Zijn beurt, besloot ze, ik ga me niet nog een keer op een presenteerblaadje aanbieden.

Hans wilde wel. De seks had hem goed gedaan en als hij er aan terug dacht voelde hij hoe zijn pik stijf werd. Hij dacht vaak aan Mia en hij worstelde met het idee dat hij zo haar nagedachtenis bedroog. Mia had weleens, zonder voor hem duidelijke aanleiding, gezegd dat als zij er niet meer zou zijn hij een nieuwe vrouw moest zoeken. Hij had het toen weggelachen en “hou op met die stomme onzin,” gezegd.

Het duurde vijf dagen voordat Hans ‘s avonds douchte, zich schoor en in schoon ondergoed gestoken op de fiets stapte. Hij belde aan en bijna direct werd er open gedaan.

“Dat duurde lang,” zei ze toen ze opzij ging om hem binnen te laten. Ze sloot de deur achter hem en ze kuste hem op zijn lippen. Even aarzelde Hans en toen kuste hij haar vol overgave terug.

“Huiskamer of slaapkamer?” Vroeg ze. Met de seks op de parketvloer in gedachten antwoordde hij “slaapkamer.” Boven in haar slaapkamer sloot ze eerst het rolluik.

“Dat geluid ken ik,” zei hij. Fronsend keek ze hem aan, ze wilde niet aan haar shows herinnerd worden. “Door dat geluid werd die eerste avond mijn aandacht getrokken en toen keek ik naar boven.”

“Sstt,” zei ze “straks gaan we praten. Eerst wil ik die grote geile knuppel van je weer zien.” Ze reikte naar zijn broek en begon die los te maken. Voor Hans het sein om haar uit te kleden. Met haar borsten bloot stopte ze.

“Wil je ze kussen?” Hans kuste ze, hij nam er zo veel mogelijk van in zijn mond en hij zorgde met zijn lippen dat haar tepels verstijfden. “Hm… lekker, zei ze, nu ik.”

Hans dacht dat ze zijn tepels bedoelde en trok snel zijn hemd over zijn hoofd. Ze bleek een ander plan te hebben. Ze trok zijn broek en slip samen omlaag en hielp hem met het uittrekken. Ze knielde voor hem op de vloer en ze pakte zijn pik met twee handen vast. “Al dagen denk ik aan die grote knoestige knuppel van je en vroeg ik me af...,” ze maakte de zin niet af. Ze opende haar lippen en sloot ze om zijn eikel. Hans genoot er van om te zien hoe zijn eikel in haar mond verdween en hoe haar tong langs zijn eikel streek. Het leek of zijn pik nog meer opzwol. Hij legde zijn handen op haar achterhoofd en drukte zo nog meer van haar mond over zijn pik heen. Wel halverwege dacht hij en hij zag en voelde hoe het likken van zijn eikel overging in een pijpend schuiven van haar lippen over zijn schacht. Oei! Dacht hij, als ze zo doorgaat dan kom ik. Een zelfde gedachte had Babette ook, ze stopte met pijpen en trok tegen de druk van zijn handen in haar hoofd terug.

“Dus zo smaakt een trollenknuppel.”

Trollenknuppel? Waar haalt ze dat vandaan. Hans dacht er niet verder over na. Hij hielp haar uit haar broek en slipje en zag dat het stoppelveldje getransformeerd was in een gladde grazige weide. Hij duwde haar zachtjes met haar rug op bed en haar benen buitenboord. Op zijn beurt ging hij op zijn knieën en hij boog zijn hoofd voor een kus op haar gladde poes. Hij proefde haar zilte natheid. Hm…, dat is lang geleden, dacht hij terwijl hij met zijn tong haar kittelaar opzocht.

Laat hem alsjeblieft zijn tong daar houden dacht Babette, die wat overeind kwam om haar handen op zijn hoofd te leggen en zo te zorgen dat hij bleef likken. Helaas had Hans een ander plan, na een minuutje likken maakte hij uit het gekreun van Babette op dat ze tegen een orgasme aanzat. Tijd voor andere actie. Hij trok zijn hoofd terug en veegde nadrukkelijk met zijn hand over zijn mond. “Heksensap! Heb je een spiegel?”

Teleurgesteld dat hij gestopt was en verwonderd over zijn vraag pakte Babette de handspiegel uit haar nachtkastje.

“Trollenknuppel, noemde je het net. Ik ga je laten zien hoe die trollenknuppel in je geile snee verdwijnt. Leun eens voorover en hou dan de spiegel tussen je benen.”

Babette aarzelde geen moment. Ze leunde voorover tegen de muur en zakte wat door haar knieën. Ze voelde hoe hij achter haar kwam staan en dat hij zijn pik tegen haar kut plaatste.

“Stop even, ik wil eerst de spiegel goed hebben”. Ze experimenteerde wat met de spiegel en zag zijn glimmende paarse eikel tegen haar schaamlippen drukken.

“Ja nu, langzaam.”

Heel rustig drukte Hans zijn pik naar binnen. Hij hoorde Babette zuchten terwijl hij naar binnen gleed.

“Oh god, dit is geil, nu stoten.”

Een paar stoten lang keek ze nog in de spiegel, tot ze het niet meer kon houden. Ze voelde dat ze ging komen, haar kruis gloeide, ze voelde nattigheid over haar dijen druipen. Haar benen werden slap, de spiegel liet ze op de grond vallen om met twee handen steun te zoeken tegen de muur. Hans drukte zich zo ver mogelijk naar binnen en voelde dat ze wankelde. Met zijn armen om haar heen hield hij haar overeind terwijl hij in haar kut spoot. Door Hans naar het bed geholpen kwam Babette langzaam bij zinnen. Ze streek met haar hand over haar onderbuik en dijen, “ik moet douchen.” Daarna verraste ze zich zelf.

“Ga je mee samen douchen?”

Even twijfelde Hans. De seks was prima, maar werd hij zo niet te intiem met haar? Ze douchten samen en daar bleef het niet bij. Babette nam het initiatief door Hans in te zepen en Hans beloonde dat initiatief. Later aangekleed bij Babette in de huiskamer met een glas wijn vroeg hij haar, hoe ze op trollenknuppel was gekomen.

Hoe leg ik dat uit, dacht ze en bood aan nog eens in te schenken. Hans liet zich niet afleiden en drong aan. Zo kwamen ze op een wederzijdse uitleg over een gluurder, een heks en een trol.

Vrijdagmiddag drie weken later. Babette kijkt op haar horloge. Verdorie pas drie uur. Ze had Hans overgehaald om wat klusjes in haar huis te doen. Als ik nu eens een uur vrij neem en eerder naar huis ga? Dan kan ik Hans verrassen en hem de deur uitwerken voordat Petra thuis komt.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post38

WINTERNIMFEN

WINTERNIMFENPosted by My 4Fingers Wed, November 29, 2017 11:52:51

WINTERNIMFEN

Klaas werd wakker met een onbestemd gevoel. Het was een thuiswerkdag en hij had een stemming die het best omschreven kon worden als een relstemming. Het zal wel door het gebrek aan seks komen, dacht hij, het was verdomme al weer drie weken geleden. Het was maar goed dat hij die dag thuis werkte, straks maar eens een filmpje kijken en de druk van de ketel halen.

Na om zeven uur begonnen te zijn met het afhandelen van een overvloed aan e-mail, waarschuwde tegen negenen zijn knorrende maag dat hij nog niet ontbeten had. Zijn dagelijkse ergernis moment had hij al gehad, de achterstand in e-mail was weggewerkt. Na het verwijderen van troep en waarom vallen zij mij hier mee lastig berichten bleef er gelukkig maar weinig over.

Hij besloot zichzelf te trakteren op een korte wandeling en luxe broodjes. Op naar het winkelcentrum. Weggedoken in zijn kraag, trotseerde hij het waterkoude decemberweer met wind en druilerige regen. Er was, behalve een paar zich haastende bakfietsouders en hondenuitlaters, geen kip op straat en vreemd genoeg kwamen zijn gedachten op seks. Het is wel erg met me, dacht hij. Wordt het geen tijd voor een nieuwe vastere relatie?

Boven de ingang van het overdekte winkelcentrum hing een groot nieuw bord. Klaas las de tekst en moest lachen. De een of andere zot had verzonnen dat Stadshaege nog niet gek genoeg was voor een winkelcentrum, in een wijk die tien jaar eerder nog grasland was. Het heette nu “De Mall of Holland”. Tik van de malle molen, dacht Klaas en grinnikend liep hij naar binnen.

De winkels waren net bezig te openen en op het centrale plein werd iets ingericht met winterversieringen. Zijn aandacht werd getrokken door twee... Ja, wat waren het eigenlijk? Ze droegen ouderwetse kleding. Een soort van kuitbroek, de oude naam drollenvanger schoot hem te binnen, gestreepte overhemden zonder boordje en een colbert dat oogde als op foto’s van lang geleden. Beiden hadden een pet op, met daaronder half lang bruin haar. De gezichten waren wit met donkere vlekken. Mannen of vrouwen? Vroeg hij zich af. De grootste van de twee had de billen van een vrouw en ja het leek wel of ze borsten had, maar dan waren ze strak weggebonden en het colbert viel erg ruim. De kleinste had een meer jongensachtig figuur, hoewel het gezicht vrouwelijke trekken had.

Nieuwsgierig liep hij naar het tweetal toe om ze beter op te nemen.

“Mijnheer, kan ik iets voor u doen?” Vroeg de kleinste.

Man, vrouw? In ieder geval duidelijk een verdraaide stem. Hij aarzelde even.

“Kunnen we u ergens mee helpen?” De grootste had zich ook naar hem toegekeerd.

“Eheu, ik ben nieuwsgierig. Wie zijn jullie en wat gaan jullie hier doen?”

“We zijn winternimfen,” zeiden ze lachend in koor.

“He?”

“Ja, we zijn ras- en gender neutrale nimfen.”

Terwijl twee mannen in werkkleding doorgingen met het opbouwen van een podium en een decor kreeg hij uitleg. De voorzitter van de winkeliersvereniging had iets nieuws verzonnen. Geen gedoe meer over de kleur van Piet; over een roomse geestelijke of een door Coca Cola uitgevonden kerstman. In plaats daarvan een winterviering met seksloze nimfen in kleding uit de jaren ‘30.

In antwoord op zijn vraag, waarom de jaren ‘30, vertelde de wezens dat ze dat ook niet helemaal duidelijk was. Het had iets te maken met de toen al lang afgeschafte slavernij en zo. Er schoot hem nog iets te binnen van massale werkeloosheid, uitgebuite arbeiders en koloniale onderdrukking. Dat repliek slikte hij maar in. Hij was veel meer geïnteresseerd in het ras loze en gender neutrale van deze zogezegde nimfen.

“Zijn jullie dan "hetten", onzijdig?”

Ze knikten. Het idee intrigeerde Klaas en het zette hem aan het denken.

“Maar dan kunnen jullie je niet voortplanten en dan sterft jullie soort uit.”

De grootste van de twee schudde meewarig het hoofd. ”Nee hoor, we zijn hermafrodiet.”

Hermafrodiet, tweeslachtigheid had hij altijd met slijmerige slakken geassocieerd. Zelfs goed bereid, niet zijn favoriete diersoort. Deze twee wezens hadden niets van slakken. Het tegendeel, ze waren op een vreemde manier aantrekkelijk. Zijn overpeinzing werd gestoord door de kleinste. “We kunnen zowel man als vrouw zijn.”

Als ze op dat moment niet gestoord waren dan was hij erop doorgegaan. Er kwam een wat geagiteerd ogende man in pak aanlopen. “Hup mensen, opschieten. De winkels zijn al open.”

“De baas,” fluisterde de grootste.

Impulsief gaf Klaas de grootste zijn kaartje. “Als jullie hier klaar zijn, dan wil ik graag verder praten. Ik woon dichtbij, mijn adres staat op het kaartje.”

Later die dag. Klaas was opgegaan in zijn werk en zijn spontane uitnodiging was hij vergeten. Tot de deurbel klonk. Wie zal... hij herinnerde zich de nimfen. Benieuwd of ze het waren liep hij naar de deur. Door het matglas waren twee gestalten zichtbaar. Bij het openen van de deur klonk het tweestemmig. “Hallo, daar zijn we dan.”

“Kom binnen,” hij ging opzij staan om ze langs te laten. Ze stapten naar binnen, de grootste voorop, zeulend met een grote weekendtas. Tot zijn verassing drukte het wezen een kus op zijn lippen. “Ik ben Sneeuw.” En het liep verder. De kleinste volgde en ging op de tenen staan om hem eveneens op de mond te kussen. “Vlok,” zei het wezen en het liep achter Sneeuw aan verder naar binnen.

Ze gingen naast elkaar op de bank zitten en hij bood ze iets te drinken aan. Ze bleven, met een glas wijn voor zich, hem glimlachend vragend aankijken. Hij was duidelijk aan zet.

“Ras neutraal” begon Klaas, naar hun geschminkte gezichten kijkend. “Zijn jullie dan een nieuw neutraal ras of een mengeling van alle rassen?”

Sneeuw, met duidelijk Europese trekken en grijsblauwe ogen keek Vlok aan. Het viel hem nu op dat de bruinogige Vlok, onder de laag schmink, iets Aziatisch had. Indonesisch bloed? Vlok dacht duidelijk even na, hij zag een rimpel in het voorhoofd verschijnen.

“Rassen zijn er alleen in de menselijke geest,” doceerde het. “Mensen planten zich over de hele wereld onderling voort, we vormen dus één soort.”

Daar moest hij even op kauwen, het leek hem prima verwoord. Het voortplanten over de hele wereld deed hem in ieder geval aan zijn laatste vakantie denken. Met dat binnenpretje in gedachten, vroeg hij verder.

“Maar, eh… genderneutraal, zijn jullie dan seksloos?” Ze keken elkaar aan en begonnen te lachen.

“Ik bedoel, hebben jullie ook vrouwelijke of mannelijke uiterlijke sekskenmerken?”

Het was Sneeuw die daarop antwoordde. “Natuurlijk hebben we die en we kunnen ze afhankelijk van het geslacht en de voorkeur van onze partner inzetten. Het wezen zag Klaas denken en zei. “Kijk maar, neem bij voorbeeld onze monden, die zijn heel onzijdig.”

Sneeuw boog het hoofd naar Vlok en ze begonnen elkaar gepassioneerd te tongen. Ze hielden hun ogen open en Vlok keek naar Klaas om zijn blik te vangen. Hij vond het een erotiserend schouwspel en voelde dat zijn Klaasje er op reageerde. Vlok zag dat hij zijn jongeheer een zetje gaf voor wat meer ruimte in zijn broek. De kus werd afgebroken en Vlok zei, “Je hebt nu duidelijk last van een bekneld zittend mannelijk geslachtskenmerk. Geef het toch meer ruimte.”

Waarom niet, dacht Klaas, hij maakte zijn broek los en schoof die samen met zijn slip omlaag.

“Zie je,” zei Sneeuw, “je reageert goed op twee neutrale monden.”

Ja, dacht Klaas, dit is allemaal heel veelbelovend, maar stel je voor dat een van de twee een man is. Op die onthutsende gedachte reageerde zijn pik direct. Van een pik werd het een plasser, Klaasje liet zijn kopje hangen.

“Wat gebeurt er?” Reageerde Vlok.

Klaas bekende dat hij moeite had met het idee van seks met een mannelijk wezen.

Ze lachten hem uit. Sneeuw lachte het hardst en zei. “En met onzijdige types zoals ons niet? Jij bent een rare. Weet je wat, sluit je ogen eens.”

Vertrouwend op de vrouwelijkheid van het tweetal gaf hij zich over door zijn ogen te sluiten. Hij voelde strelende handen die van zijn plasser weer een pik maakten. Hij voelde vochtige lippen op zijn mond en op zijn pik. Een klein spits tongetje streelde zijn tong en een andere tong cirkelde om zijn eikel. Hij was geen gelovig mens, maar als hij het was geweest dan zou hij de grote vader in de hemel bedankt hebben. Het was niet gewoon lekker, het was goddelijk lekker. De mond om zijn pik werd teruggetrokken, net toen hij teleurgesteld zijn ogen wilde openen bleek dat ze gewisseld hadden. In zijn mond voelde hij een dikkere tong en hij voelde hoe een mond zich om zijn pik sloot. Geen cirkelende beweging met een tong dit keer, maar lippen die over zijn schacht schoven. Hij voelde hoe zijn pik heel ver in een warme zachte mond opgenomen werd. Met een tong diep in zijn keel en lippen die vederlicht over zijn pik heen en weer schoven voelde hij zijn zaad als het ware opborrelen. Als een vulkaan die druk opbouwt voor een knallende eruptie. Het wezen dat hem pijpte voelde of proefde de naderende uitbarsting. De heerlijke lippen verdwenen. Teleurgesteld opende Klaas zijn ogen en zag hoe Vlok het hoofd uit zijn schoot optilde. Vlok likte de lippen af en lachte naar hem.

“Nu de tepels,” zei Sneeuw. Tepels zijn genderneutraal in hun gevoeligheid. Hè? Dacht Klaas. Hij had wel eens vriendinnen gehad die aan zijn tepels zaten of er op knabbelden. Hij had het nooit fijn gevonden en het leidde enorm af van de hoofdzaak.

“Trek je shirt eens uit.”

Terwijl Klaas zijn shirt uittrok zag hij dat Vlok het colbertje begon uit te trekken. Nieuwsgierig keek Klaas toe en hij besloot om zijn broek en de boxer die nog op mijn knieën hingen uit te trekken. Ondanks het gender neutrale geleuter wist hij zeker dat Vlok een vrouw was en hij was benieuwd hoe ze er in haar nakie uit zou zien. Het overhemd werd losgeknoopt en een wit hemd werd zichtbaar.

"Wacht even,” Sneeuw bemoeide zich er mee. We kunnen zijn vlaggenmast als seinpaal gebruiken en zo zijn gender neutraliteit testen.

Wat een onzin, dacht Klaas, in het hemd van Vlok zag hij duidelijk de aftekening van kleine borsten en tepels. Vlok trok het hemd over het hoofd en een vrouwelijk bovenlichaam werd onthuld. Een tenger licht getint bovenlichaam met heel kleine puntige borsten en geil makende grote donkere tepels.

“Het sein staat op veilig,” merkte Sneeuw op. Alsof Klaas dat niet voelde.

Vlek zag Klaas naar haar borsten staren en ze omcirkelde met duim en wijsvinger een van de kleine borsten. “Toe maar,” nodigde ze uit. Klaas stapte naar Vlok toe, boog zijn hoofd en nam een van de tepels tussen zijn lippen. Hij voelde hoe de tepel verstijfde. Een sturende hand op zijn achterhoofd zorgde dat hij het verwennen van de tepel even volhield. Tot Vlok zijn hoofd losliet en zei, “en nu ik.” Denkend aan zijn vorige ervaringen zei hij, “hoeft niet hoor.”

“Hm…, klonk het naast hem, het kopje gaat hangen. Test eens verder Vlok.”

Vlok boog haar hoofd en likte een van de tepels van Klaas. Gevoelig maar niet te. Ze verplaatste haar tong naar de andere kant en ze beroerde de tepel voorzichtig met haar lippen. Dat voelde goed en zelfs toen ze er heel zachtjes in beet was het op een vreemde manier lekker.

Na zo met zijn tepels gespeeld te hebben begon Vlok zich verder uit te kleden. De schoenen uit en de ouderwetse broek uit. Een neutrale boxershort werd zichtbaar. De short zakte en een rond vrouwelijk buikje werd zichtbaar. Ze schoof de short langzaam verder omlaag, een bosje donker kroezend haar onthullend. Klaas zijn seinpaal steigerde.

Ze draaide zich naar Sneeuw, daarbij Klaas haar geile ronde billen tonend.

“Nu jij Sneeuw,” zei ze en ze begon het colbertje van Sneeuw los te knopen.

Met het colbert van Sneeuw uit begon Klaas te twijfelen over zijn eerdere aanname van het geslacht van Sneeuw. Hij voelde hoe de standvastigheid van zijn seinpaal afnam. Had hij getongd met een man en had een man zijn pik in de mond gehad?

Sneeuw was verder gegaan met uitkleden en Klaas zag een bleke blote haarloze torso. Niet echt mannelijk, maar zeker niet vrouwelijk en borsten, zoals mollige mannen die hebben. Gadver… dacht hij en zo dacht zijn pik er ook over. Die leek zich bijna terug te trekken.

Sneeuw zag zijn verschrompelende trots en begon te grinniken. “Kijk Vlok, hij is geschrokken.”

“Arm ding,” zei ze zonder een poging tot reanimatie te ondernemen.

De broek ging omlaag samen met de onderbroek. Klaas droomde regelmatig over seks, dit was geen droom, dit was een nachtmerrie! Een slappe blote puistige kale buik was zichtbaar geworden, met onder die buik een vreemd uitziende naar voren priemende piemel. Hoewel hij niets met piemels had bekeek hij het ding met extra aandacht. Het was een lang bleek dun geval, net een witte pier.

“Kijk eens,” zei Vlok, “wat een lieverd he?”

“Shit,” dacht Klaas, “waar ben ik in terecht gekomen?”

“Nu hebben we een vagina, twee penissen, drie monden en drie anussen beschikbaar,” zei Vlek.

Ja, en? Dacht Klaas.

“Anussen zijn ook gender neutraal,” merkte Sneeuw op.

Hel leek of Sneeuw met zijn heen en weer zwaaiende witte ding wat dichter bij was komen staan. Klaas deinsde wat achteruit. Gelukkig stapte Vlek naar voren om het witte ding vast te pakken. Ze boog zich voorover en nam de pier in haar mond. Die kus ik niet voordat ze haar mond gespoeld heeft, dacht hij nog, voordat hij afgeleid werd. Nou ja afgeleid, zijn blik werd gevangen door de ronde billen van Vlok. Voorover gebogen met haar achterste naar hem toe bood ze een geweldig gezicht op haar behaarde kut. Net een pruim met stekeltjes, hoe heette die Aziatische vrucht ook al weer? Het leek alsof haar poes naar hem lonkte. Kom maar, kom er maar in. Zijn lichaam begreep die non verbale communicatie, zijn seinpaal was keihard en hij zag dat hij wat vocht verloor. Achter Vlok staande boog hij met zijn hand zijn snikkel omlaag zodat zijn eikel tegen haar schaamlippen drukte. Vlok voelde het, ze drukte haar bekken naar achteren en ‘bulls eye’, recht in de roos naar binnen.

Voor Klaas was het een kut met de 3 S-en, Strak, Strelend en Sappig, in één woord geweldig! Ware het niet, dat hij vlak voor zich de kop van Sneeuw zag. Aan diens uitdrukking te zien genoot hij van de behandeling van zijn bleke worm. Dat leidde Klaas zo af dat hij zijn ogen sloot om zich beter over te geven aan het genot van de 3 S-en. Gelukkig werkte dat en het werd nog beter toen hij Vlok zachtjes hoorde gillen. Om te kunnen gillen moet de mond open, dacht hij. Hij opende zijn ogen en zag dat de pijpbeurt van Sneeuw klaar was. Hij leunde over Vlok heen en pakte al doorstotend haar kleine borsten vast. Met haar tepels tussen zijn vingers stopte hij met stoten. Zijn ritme werd overgenomen door Vlok. Ze schoof met haar lekkere strakke doos over zijn pik heen en weer en dat voelde nog beter dan toen hij zelf bewoog. Vlok gilde en hij loosde kreunend van genot zijn kwakkie in haar. Tot de laatste druppel dacht hij, Vlok strak tegen zich aantrekkend.

Pas toen zijn pik uit haar glibberde dacht hij aan een condoom. Shit, te laat.

Vlok kwam met het voorstel om samen te douchen. Eerst dacht hij, dat ze met ‘samen’ hun tweeën bedoelde, om de schmink er af te boenen. Echter, ze drongen aan om met zijn drieën te douchen. Met name het aandringen door Sneeuw maakte hem wantrouwig. Dat en de krappe doucheruimte maakte dat hij twijfelde. Nadat Vlok bleef aandringen gaf hij aarzelend toe.

Tot zijn teleurstelling zeepte Vlok zich zelf in. Hij had graag willen helpen. Het schouwspel bezorgde hem wel een nieuwe harde. Die harde pik was geen probleem, dat voelde lekker, wel een probleem was de beperkte ruimte. Hij kon zich niet omdraaien zonder dat zijn pik langs het lijf van Sneeuw streek. Dat was nog daaraantoe, het gevolg was erger. Het wormpje van Sneeuw werd weer een lange dunne witte worm en Sneeuw stak zijn hand uit naar Klaas zijn trots. “Zal ik je eens lekker inzepen.”

“Nee laat maar, ik ben al klaar met douchen.”

Er ontstond een ruzieachtig sfeertje waarin Sneeuw Klaas beschuldigde van oneerlijkheid en niet willen delen. “Stomme relnicht, dacht hij.

Gelukkig loste Vlok het op. “Rustig jongens, ik heb een idee.”

Haar idee was afdrogen en verzoenen met Vlek in het midden.

Op de slaapkamer nam Vlok het initiatief. “Jij mag als eerste kiezen”, zei ze tegen de mokkende Sneeuw. “Mondje of kontje?”

“Zijn kont?”

“He, Bob, doe nu niet zo flauw.”

Oh, dacht Klaas, de Sneeuw en Vlok komedie is voorbij.

“Oké dan, jouw kontje.”

Verdomme, dacht Klaas, dan blijft er voor mij het mondje over. Ik had ook wel lekker tussen die geile ronde billen willen stampen.

Vlok bukte zich en smeerde flinke klodders spuug op de kop van de witte worm. Daarna ging ze op haar zij op het bed liggen. Ze hadden dit duidelijk vaker gedaan, want Bob ging lepeltje-lepeltje achter haar liggen. Jaloers en gefascineerd keek Klaas toe hoe Bob nog wat klodders speeksel op de worm smeerde en toen het ding naar voren drukte. Hij liep om het bed heen om het beter te zien. Best een geil gezicht, moest hij aan zichzelf toegeven, zoals die lange bleke dunne worm tussen haar getinte billen in haar donkere gaatje verdween.

Bob begon te bewegen en Vlok riep, “kom maar.”

Klaas liep om het bed heen en ging naast Vlok op zijn zij liggen, met zijn hoofd naar haar kruis en zijn pik voor haar gezicht. Ze hapte direct toe. Zijn jaloezie verdween. God wat kon die meid pijpen. Als er cijfers uitgedeeld mochten worden, een dikke 10. Terwijl Vlok pijpte stopte hij twee vingers in haar spleetje om haar clitje te strelen. Ze bleek een heel klein knopje te hebben. Klein maar fijn, want ze reageerde heftig op de combinatie van gevulde lichaamsopeningen en gestimuleerde kittelaar.

Eigenlijk duurde het te kort. Klaas zweefde op het randje en had het nog wat uit kunnen stellen. Vlok begon al snel te kreunen, met zijn pik in haar lekkere pijpbekkie. Haar gekreun nam toe en haar bekken begon te schokken. Vlok had een heftig en luidruchtig orgasme. Ja, nu spuiten! Dacht Klaas en met een paar bekkenstoten kwam hij klaar. Hij bekommerde zich er niet om dat zijn sperma in haar mond belandde. Ze had tenslotte het kwakkie van Sneeuw ook al doorgeslikt.

Het tweetal wilde na de seks weer douchen. Klaas hoefde niet zo nodig en trok, na zijn pik droog gewreven te hebben, zijn kleren aan. Terwijl ze douchten ging hij koffie zetten.

In de keuken dacht hij aan droge handdoeken. Teruglopend naar de badkamer hoorde hij ze praten.

Vlok: “ ik heb gewonnen. Ik zei toch dat hij hartstikke hetero is.”

Bob: “ik weet zeker, dat als jij niet zo makkelijk had aangeboden om in het midden te liggen, ik hem had kunnen overhalen. Jammer, want hij heeft een lekker kontje.”

Vlok: “Jij kookt vanavond.”

Bob: “Ik denk dat hij niet ras neutraal is en dat het door jouw getinte velletje komt.”

Na twee douchebeurten was alle schmink van hun gezichten en uit de weekendtas kwamen gewone kleren te voorschijn.

Bij het afscheid kuste Vlok Klaas op de mond. “Ik ben Kim,” zei ze.

Ook Bob kuste hem op de mond. “Dag, tot ziens lekker kontje.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post37

KOUDE CONCEPTIE

KOUDE CONCEPTIEPosted by My 4Fingers Tue, November 14, 2017 15:03:44

KOUDE CONCEPTIE

Ik ben van 20 oktober 1963, een datum als alle anderen. Geen datum die in de geschiedenis boekjes is gekomen of in het collectieve geheugen is blijven hangen. Van mijn ouders hoorde ik ooit dat het een natte winderige herfstdag was. Over het weer op de dag van mijn conceptie hebben ze, behalve indirect, nooit iets verteld.

In 1985 belde ik trots naar huis. Ik had me ingeschreven voor de Elfstedentocht die twee dagen later op 21 februari gehouden ging worden en dat wilde ik delen. Mijn moeder vertelde daarop dat ze in 1963 in Bartlehiem bij een oom van mijn vader naar de tocht hadden gekeken. Vervolgend met dat het zo jammer was dat de boerderij van oom Bertus niet meer in de familie was, anders konden ze er weer heen om me aan te moedigen. Ik hoorde op de achtergrond mijn vader, die ook naar de telefoon gekomen was, lachen. Door dat lachen is de opmerking me waarschijnlijk bijgebleven. Zomaar lachen, dat was niets voor mijn vader. Een rustige sterke man, maar zeker geen lachebek.

Als schaatsliefhebber zijn de datums van de laatste Elfstedentochten in mijn geheugen gegrift. Ook die van 1963, hoewel ik toen nog geboren moest worden. 18 januari 1963, de barste tocht ooit. Verreden in een Siberisch landschap, met een loeiharde harde noordooster wind, stuifsneeuw en bijtende kou van achttien graden onder nul. De tochten daarna reed ik mee en die tochten waren met die van 1953 vergeleken een makkie.

Hoewel mijn beide ouders schaatsliefhebbers waren, was dat in ons ouderlijk huis niet terug te zien. Op een ingelijste foto na. Zo lang ik me herinnerde hing er boven de eettafel een ingelijste foto van het bruggetje bij Bartlehiem. De brug in een ijzig landschap met wat supporters er op en twee schaatsers onder de brug. De foto hing daar zo lang ik me kon herinneren. De foto aan de muur was voor mij als kind vanzelfsprekend en ik vroeg me nooit af waarom ze die foto aan de muur hadden hangen. Na het overlijden van onze ouders gunde mijn zus me de foto en kreeg de foto een ereplaats in mijn werkkamer.

In januari 2013 was er een uitzending van "Andere tijden sport" met beelden van de tocht van vijftig jaar eerder. Uiteraard keek ik en ik las alle artikelen en verhalen die naar aanleiding van de tocht van vijftig jaar terug verschenen.

Er was één artikel, dat me aan denken en rekenen zette. Er stond een stukje in uit een interview, dat na de tocht van 1997 was gehouden met de reporter die in 1963 vanuit Bartlehiem verslag had gedaan. In 1997 had ik te midden van het vele materiaal dat er over de tocht gepubliceerd werd het interview gemist. Een interview met de legendarische sportverslaggever Arie Kleywegt, die het volgende verhaal vertelde:

"In 1963 waagde de toen nog prille televisie zich voor het eerst aan rechtstreekse beelden van de Tocht der tochten, en ik was daarbij op het ijs van Bartlehiem de commentator. Grauwer, guurder en onaangenamer heb ik het daarna in mijn leven niet meer gehad. In mijn herinnering was er in dat godverlaten oord bijna geen sterveling te bekennen, en waren slechts wij, die paar televisiemensen en wat bewoners, de getuigen van de doorkomst van dat handjevol overgebleven dapperen. We stonden in de tuin van een grimmige boerderij. De boer was gastvrij en voorzag ons regelmatig van warme dranken.

Om een beter uitzicht te hebben, besteeg ik op aanraden van de boer ‘s middags de trap naar de bovenverdieping. De kamer aan de voorzijde had twee smalle ramen, ieder slechts ruimte biedend aan één persoon. Bij het rechterraam stonden al een vrouw en een man. Hij stond achter haar, en keek over haar schouder mee naar het tafereel beneden op het ijs, waar af en toe wat schaarse verkleumde rijders passeerden.

Terwijl ik mij naar het andere raam wilde spoedden, viel mij plotseling op dat de kleding van het tweetal gedeeltelijk rond hun enkels lag, en drong het tot mij door dat het paar zich in de beslissende fase van een krachtige copulatie bevond. Ik heb me toen maar omgedraaid en ben stilletjes naar beneden gegaan."

Ik las het artikel en begon te lachen, wat een verhaal. Mijn lachen stopte toen ik aan het verhaal van mijn ouders dacht. Ik begon te rekenen en wat ik begon te vermoeden klopte. Ik ben bijna op de dag af negen maanden na de roemruchte tocht geboren. De boerderij van pake Bertus, zoals wij hem noemden, herinnerde ik me vaag. Als kinderen waren we er op bezoek geweest, tot we op mijn achtste verhuisden. Pa was als predikant in Oude Tonge beroepen en we vertrokken van Bergum naar Goeree. Goeree was toen nog een eiland en ver van Friesland. Ik herinnerde me dat ik als kind kwaad over de verhuizing was. In mijn herinnering zijn we na de verhuizing niet meer bij pake Bertus op bezoek geweest. Wel herinnerde ik me als tiener zijn begrafenis in Leeuwarden met pa als voorganger.

Ik probeerde om me de boerderij voor de geest te halen. Teruggaand in mijn herinnering zag ik het water van de Dokkumer Ee voor me, met snaterende eenden, bomen rond de boerderij en natuurlijk de dieren. De koeienstal, de kippen en de trekker, waar ik op mocht zitten. Het lukte me niet om me de indeling van het huis of de gevel te herinneren. Stom, dacht ik, al die keren dat ik later schaatsend of op de racefiets langs Bartlehiem kwam, had ik alleen oog voor het ijs of de weg en mijn voorgangers gehad.

Ik besloot mijn zus An te bellen. An is twee jaar ouder en wist mogelijk meer.

Ik vertelde An van mijn vermoeden over het moment en de plaats waarop ik verwekt was. Ze was even stil en toen begon ze te schateren.

“Mem en heit op zijn hondjes voor het raam?” Ze viel weer even stil en vervolgde toen. “Weet je, van mem kan ik me het nog voorstellen. Mem had altijd iets avontuurlijks en ondeugends in zich, maar heit? Het was een lieve man, maar zo preuts als wat.”

“Ik ben een mens en niets menselijks is mij vreemd”, citeerde ze met lachende stem. “Lees me dat interview nog eens voor.”

Ik las en toen ik klaar was wachtte ik op haar reactie. Ik kon haar bijna horen denken.

“Het zou kunnen. Ik herinner me dat ‘s winters als het blad van de bomen was, je vanaf boven goed zicht had op het water, daar waar de Finkumervaart en de vaart naar Aldtsjerk op de Dokkumer Ee uitkomen. En als ik het me goed herinner waren het smalle ramen”. We praatten verder en eindigden giechelend over onze ouders. An had nog een goed advies.

“Je zit zo veel op de fiets. Ga een tocht in Friesland maken en ga in Bartlehiem kijken.”

Het was voorjaar voordat ik er toe kwam om haar advies op te volgen. Ik besloot zonder fietsmaten alleen naar Friesland te gaan. In gedachten zag ik mijn queeste als een bedevaart. Een bedevaart zo veel mogelijk langs de route van de Elfstedentocht naar Bartlehiem, de plaats van mijn conceptie. Van de juistheid van die conclusie was ik inmiddels overtuigd.

Over de afsluitdijk reed ik Friesland binnen. Hoewel ik vanaf mijn achtste op Goeree gewoond heb, voelt het binnenrijden van Friesland altijd als thuiskomen. Vreemd dacht ik, voor iemand die het Fries wel verstaat, maar niet spreekt en die zich alleen maar flarden uit zijn vroegste jeugd herinnert.

Met in gedachte de bedevaart parkeerde ik de auto in Witmarsum langs het water van de Elfstedentocht. Vanuit Witmarsum had ik een route uitgezet die de officiële route over het ijs zo veel mogelijk volgde. Het was een warme dag en met een Zuidwestenwind grotendeels in de rug bleef het Elfstedentocht gevoel van kou en afzien uit. Het deel van de tocht over de Blikvaart bij Sint Annaparochie in Noord Friesland is vaak omschreven als de hel van het Noorden. Een bittere koude Oostenwind tegen en slecht ijs. Op die warme dag met de wind in de rug en goed asfalt, was het een plezierrit.

Nog geen twee uur na mijn vertrek stopte ik, met een keurig gemiddelde, bij het beroemde bruggetje over de Finkumervaart bij Bartlehiem. Het was een lome warme zaterdagmiddag. Er klonk wat geroezemoes uit tuinen en ik rook de geur van een barbecue. Eenden in het water en op de kant, maar het was denk ik te warm om te snateren. Er kwam een jacht langs en schuin aan de overkant zag ik door de bomen het huis, dat volgens mij, de boerderij van pake Bertus geweest moest zijn. Het huis was duidelijk niet meer in gebruik als boerderij, het zag er meer als een fraai buitenhuis uit. In de naar het water gekeerde voorgevel zag ik op de verdieping twee hoge smalle ramen. Het rechter raam binnen, dat is het linker raam van buiten. Het raam zag er uit als alle andere ramen.

Ik moest naar de overkant. Terug op de fiets trapte ik over het fietspad langs de Ee naar de brug bij Birdaard. Ik voelde me net als het weer, zonnig. Genietend van de omgeving en enthousiast zwaaiend naar de opvarenden van passerende boten. Over de brug, aan de overkant langs het water terugfietsend betrapte ik me er op dat ik langzamer begon te fietsen. Wilde ik onbewust het moment van aankomst en een mogelijke teleurstelling uitstellen? Vreemd was dat ik me op dat moment pas realiseerde, dat ik weliswaar besloten had om naar Friesland te gaan en de boerderij van dichtbij te bekijken, maar me geen moment had afgevraagd wat ik daarna ging doen. Voor de deur staan en een foto nemen voor An en mezelf en dan het rondje Friesland afmaken?

Niet veel later stopte ik bij de voormalige boerderij. Met mijn fiets aan de hand liep ik verder. Ik tuurde over de heg en zag een goed onderhouden tuin en de tot luxe woning verbouwde boerderij. Ik keek omhoog naar de twee ramen en vroeg me af hoe het er vanaf het ijs uitgezien zou hebben. Zou het zichtbaar geweest zijn, die twee copulerende mensen achter het glas. De ramen waren hoog met zo op het oog een lage borstwering. Het lukte me niet om mijn moeder in zo’n situatie voor te stellen. En dan mijn vader, al stotend en over de schouder van mijn moeder naar buiten naar het gebeuren op het ijs kijkend. Het in mijn hoofd gevormde beeld wilde niet beklijven. Dat was het moment dat ik in mijn gedachten gestoord werd door een vrouwenstem.

“Mijnheer, kan ik u ergens mee helpen?”

Achter de heg zag ik een vrouw staan. Later bleek dat ze gebukt in de tuin aan het werk was geweest. ‘s Avonds in de auto op de terugweg naar Ouddorp vroeg ik me af waar mijn uitgebreide reactie op haar beleefdheidsvraag vandaan kwam. Ik ben niet zo van de spontane contacten en uitgebreide verklaringen. Mijn ex had me regelmatig en veelal terecht verweten dat ik nors en lomp was. Was het mijn nieuwsgierigheid, was het haar vriendelijke stem of haar uitstraling?

Ik antwoordde, “ja graag, hebt u een ogenblik?”

Zonder haar reactie af te wachten stak ik over de heg mijn hand uit. “Bertus Gerritsma.”

“Christina Dekker,” zei ze me verbaasd aankijkend. Ze veegde haar handen aan haar broek af, voordat ze me een hand gaf.

“Tuingrond,” zei ze.

Ik begon mijn verhaal te vertellen. Over pake Bertus die hier gewoond had, de tocht van 1963 en mijn ouders die hier naar de tocht hadden gekeken.

Dat was het moment dat haar ogen begonnen te twinkelen en er een lach op haar gezicht verscheen. Ze viel me in de rede.

“Hoe oud bent u?”

“Vijftig,” antwoordde ik.

“Dan klopt het.” Zei ze zonder verdere uitleg. Ze vroeg of ik iets te drinken wilde hebben. Dat wilde ik en ze nodigde me uit om mee naar binnen te gaan. Ik liep om naar het tuinhek, zette mijn fiets tegen een struik en hobbelend op mijn fietsschoenen volgde ik haar. Achter haar lopend realiseerde ik me dat ik haar nauwelijks opgenomen had. Ergens in de veertig schatte ik. Donkerblond lang haar in een vlecht en blauwe ogen. Ik bekeek haar achterzijde. Slank, maar dan wel met heupen en billen. Ze droeg een verwassen T-shirt en een oude, net onder de knieën afgeknipte spijkerbroek. De broek spande om haar billen en dijen en daaronder zag ik een paar gespierde kuiten. Lekkere kont, dacht ik. In de staart zag ik wat grijs glinsteren. Binnen gekomen keek ik nieuwsgierig rond, helaas was er niets dat mijn herinnering op gang bracht. Ze nam me mee naar een grote woonkeuken en bood me een stoel aan. Terwijl ze een pak sap uit de koelkast haalde nam ik haar verder op. Tweede helft veertig stelde ik mijn eerdere schatting bij. Niet uitgesproken knap en met kleine borsten en vrij brede heupen geen fotomodellen figuur. Ze had daarentegen andere kwaliteiten. Ze was op een zelfverzekerde wijze enthousiast en sprankelend. Ik kwam tot de conclusie dat ik haar heel aantrekkelijke vond. Toen ze een ingeschonken glas sap voor me neerzette viel me op dat ze geen bh droeg. Ik zag geen bandjes en haar tepels drukten tegen de stof van haar shirt. Met zelf ook een glas nam ze tegenover me plaats aan de keukentafel. Ze keek me glimlachend aan en zei.

“Ik denk dat ik al weet waarom u komt. Ik woon hier pas vier jaar, maar toen ik hier kwam wonen vertelden de buren me over de geschiedenis van het huis en de buurman liet me een stukje lezen uit een krantenartikel dat hij had bewaard. Het was een interview met een bekende sportverslaggever van vroeger, eh...”

“Arie Keywegt”, vulde ik aan.

“Ja die. En u bent dus…?”

“Het vermoedelijk resultaat van wat afleiding tijdens het schaatsen kijken,” zei ik lachend. Ze lachte met me mee.

“Er was toen vast nog geen verwarming op de slaapkamers, misschien wilden ze warm blijven,” opperde ze.

We raakten in een geanimeerd gesprek over sport, werk en onze levens. Hoe ik als Fries op Goeree terecht was gekomen en hoe zij als Brabantse in Friesland. Een tweede glas sap sloeg ik niet af. Ik genoot van haar gezelschap en mijn rondje Friesland kon ingekort worden. Na het tweede glas vroeg ze me of ik de kamer boven wilde zien. En of ik dat wilde. Ik volgde haar naar boven. In die tijd was een foute opmerking van Berlusconi over het achterste van Merkel veel in de publiciteit. Op de trap naar de billen van mijn gastvrouw kijkend, dacht ik in een variatie op de Berlusconi opmerking, wat een lekkere neukbare kont. De kamer bleek haar slaapkamer te zijn. Tweepersoons bed, vrouwelijke inrichting en geen mannenspullen te zien. Ik liep naar een van de ramen en keek naar buiten. Riant uitzicht op de Dokkumer Ee en de kruising. Ze was zelf naar het andere raam gelopen.

“Ik denk dat het dit raam geweest moet zijn. Voor het raam waar jij nu staat stond een boom, die heb ik drie jaar terug weg laten halen.”

Ik ging achter haar staan en keek over haar schouder naar buiten. Over wat daarna gebeurde bestaan twee versies. Ik ben er van overtuigd dat mijn versie de juiste is: Terwijl ik achter haar stond drukte zij met haar billen tegen mijn kruis aan. In mijn herinnering ben ik uit beleefdheid nog iets achteruit gegaan en heb ik een verontschuldiging geuit. Ik kan het me nog zo voor de geest halen, hoe ze daarna voorover boog en haar billen nog verder naar achteren drukte. Het maakt ook eigenlijk niet uit wie er begon. Het resultaat van het gezamenlijk naar buiten kijken was dat mijn kruis tegen haar billen drukte en ik een stijve kreeg. We zijn het er wel over eens dat die opdringerige (zoals zij het noemt) stijve voor haar voelbaar was en dat ze daarom met haar billen begon te bewegen. Dat bewegen gaf mij de moed om mijn armen om haar heen te slaan, een vrouw die ik nog geen uur kende en haar borsten vast te pakken. Na een tijdje maakte ze zich los en draaide ze zich om me te kussen.

“Ik stink van het fietsen,” zei ik nog.

“En ik van het werken in de tuin, eerlijk zweet ruikt niet vies.”

Ik schoof haar hemd omhoog om haar borsten te zien en te liefkozen. Eerst met mijn handen en toen bukte ik me om haar tepels een voor een in mijn mond te nemen. Christina taste in het kruis van mijn wielerbroek. De dikke zeem moet haar teleurgesteld hebben, want ze begon tevergeefs aan mijn broek te sjorren om die omlaag te trekken. Dat wordt niets zo, dacht ik en ik onderbrak het liefkozen om mijn shirt uit te trekken en de hinderlijke galgen van de broek van mijn schouders te trekken. Ze hielp me uit mijn broek om vervolgens mijn stijve vast te pakken en zachtjes te kneden. Ik trok haar hemd over haar hoofd en maakte haar broek los. Ze kuste me weer en terwijl zij me zachtjes begon af te trekken stak ik mijn hand in haar broek en haar slip. Vochtig en behaard. Ze liet me los om zelf haar broek en slipje uit te trekken. Toen ik haar weer in mijn armen wilde nemen, zei ze.

“Wacht even, voordat het te laat is.” Ze liet me staan en liep de kamer uit. Ik keek haar verdwijnende lekkere blote billen na en vroeg me af wat ze ging doen. Ze kwam terug met een condoom en ze stond er op om die zelf over mijn pik te rollen. Mijn verwachting om op het bed te eindigen kwam niet uit, ze trok me mee naar het raam. Maanden later deed ze me na een gezellige avond een bekentenis.

“Weet je, nadat de buurman me dat artikel liet lezen, heb ik me steeds afgevraagd hoe het zou zijn om voor het raam te vrijen.”

Ze ging voor het raam staan en leunde met haar handen op de vensterbank. Met haar billen uitnodigend naar achteren gestoken zei ze.

“Kom, maar doe het alsjeblieft rustig. Ik heb al lang niet meer gevreeën.” Met mijn pik in mijn hand bewoog ik mijn eikel over haar schaamlippen. Ik hoorde haar zachtjes zuchten en ze duwde haar billen verder naar me toe. Met mijn nat gemaakte eikel tegen haar spleetje drukte ik zachtjes. Het werkte prima, mijn pik vond zijn weg naar binnen en heel rustig begon ik te bewegen. Eerst met alleen mijn eikel in haar en daarna langzaam verder. Het initiatief om mijn pik helemaal in haar schoot op te nemen kwam van haar. Ze stootte ongeduldig naar achteren, zodat ik over de volle lengte in haar kwam. Voor mij was dat het teken om harder te gaan stoten. Ik deed dat met haar borsten in mijn handen. Zij zei lang niet meer gevreeën te hebben, voor mij was het weken geleden. Dat en de geile situatie maakten dat ik op springen stond. Ik wilde niet voor haar klaarkomen en gelukkig werd ik geholpen. Er kwamen schepen langs, een heel konvooi. Er was zeker ergens een brug opengegaan. Over haar schouder keek ik naar de schepen en dacht, als ze omhoog kijken dan zien ze ons. Stel dat ze zwaaien, zwaai ik dan terug? Het hielp om het klaarkomen uit te stellen. Christina bleek geen schreeuwer maar een grommer. Toen ze grommend klaarkwam hield ik stil om haar orgasme om mijn pik te voelen. Door de heerlijke massage stond ik opnieuw op springen. Het was Christina die vanuit haar heupen de beweging weer op gang bracht. Ik gaf een paar tegenstoten en toen kon ik het niet meer houden. Jammer van het condoom dacht ik nog, gelukkig hebben Heit en Mem het zonder gedaan. Terwijl Christina kreunde stroomde ik leeg.

Achteraf heb ik nagedacht over hoe het daarna ging. Na een zogenaamde “one night stand” of seks met bijna onbekende vrouwen had ik me vaak ongemakkelijk gevoeld. Soms ook merkte ik aan mijn sekspartners dat ze na afloop met de situatie verlegen waren. In een extreem geval had ik na geweldige seks meegemaakt dat mijn sekspartner zei.

“Het was lekker, bedankt. Nu mag je wel weer oprotten.” Nog net niet de vrouwtjesspin die na afloop het mannetje verorbert.

Niets van dat alles met Christina. Alsof we al jaren met elkaar vreeën gingen we boven op haar dekbed liggen knuffelen en we doezelden bijna weg. Een toeterend geluid van buiten deed me opschrikken. Feestvierders op het water. Christina maakte zich los uit onze zweterige omhelzing.

“Kom we gaan douchen.” Niet, “wil je douchen?” Voor haar was het vanzelfsprekend om samen onder de douche te gaan en ik zei geen nee. Even later stonden we samen onder de straal en begon ik haar in te zepen. Met extra aandacht voor borst, buik en billen. Aandacht die mijn pik deed ontwaken. Hij richtte zich op en tegen de tijd dat ik haar billen voor de tweede keer inzeepte was hij weer helemaal arbeidsgeschikt. Christina had het ontwaken met belangstelling gevolgd. Ze pakte hem vast en zei, “nu ik,” haar andere hand uitstekend om de shampoo over te nemen. Ze zeepte mijn edele delen goed in.

“Zo in gestrekte toestand, blijft er geen vuil in plooitjes zitten.”

Ook de rest van mijn lichaam kreeg voldoende aandacht, waarbij ze opvallend lang met mijn billen bezig was.

“Lekker kontje,” zei ze. Ik bleek niet alleen in mijn billenliefde. Ze draaide de kraan dicht. Afdrogen dacht ik en ik keek rond naar een handdoek. Christina had een verrassing in petto, ze pakte mijn pik vast en sprak hem toe.

“Zo dus jij hebt mij zo lekker verwend.” Ze bukte zich en sloot haar lippen om mijn eikel. Ja! Dacht ik, nu verder. Ze liet het helaas bij wat spelen met haar tong om mijn eikel.

Het elkaar afdrogen was een nieuw feest. Eenmaal afgedroogd liepen we hand in hand terug naar haar slaapkamer en haar bed. Ze ging wijdbeens op haar rug liggen en ik kroop tussen haar benen. He, dacht ik nog, geen condoom? In antwoord op mijn vraag antwoordde ze.

“Kom zo maar in me, ik vertrouw je.” Dat deed ik en het voelde lekker... vertrouwd. Ze liet me zachtjes grommend begaan tot ze op het randje van een orgasme zat en toen begon ze met haar bekken omhoog te stoten. Op mijn handen en tenen steunend tilde ik mijn gewicht van haar af en ontstond er bewegingsruimte. Ze benutte die ruimte ten volle door haar bekken op en neer te stoten. Het leverde een geweldige pik-strelende massage op. Zorgzaam lette zij nu op mij, ze zag mijn vertrokken gezicht en kreunde “spuit maar, dan gaan we samen.”

Terwijl we nagenietend naast elkaar lagen streek ze met haar wijsvinger wat gelekt vocht met zaad van haar dij. Ze keek er naar en smeerde het toen in mijn schaamhaar.

“Zo, dat is een goede reden om nog eens samen te douchen.”

We douchten en daarna liet ze me het huis zien. Zij en haar ex hadden het gekocht, nadat de vorige bewoners de boerderij verbouwd hadden, Christina had er daarna nog meer aan verbouwd. Ze bleek van de vorige bewoners foto’s en tekeningen gekregen te hebben van hoe het voor de verbouwing was. Op een van de foto’s stond een oudere man achter een kruiwagen. Pake Bertus? Ik maakte er een foto van om met An te delen.

Pratend over de verbouwing bleken we een gemeenschappelijke achtergrond te hebben, een studie bouwkunde. Zij het dan dat we verschillende richtingen gekozen hadden, Christina werkte als architecte en ik heb een constructie advies bureau.

De middag was voorbij gevlogen en met de vanzelfsprekendheid die ik inmiddels van haar gewend was bood ze me aan om te blijven eten. Ik rekende en het kon. De kortste weg terug Witmarsum, dan was ik bij vertrek om een uur of zeven nog ruim voor donker bij de auto. Terwijl ze voor een macaroni-maaltijd zorgde zat ik aan de keukentafel en keek naar haar.

In een middag had ze bereikt wat nog geen vrouw gelukt was... alles loslaten en overgave. Het leek alsof ze uren terug besloten had dat wij voor elkaar bestemd waren.

Later die dag op de fiets ervoer ik iets wat ik nog het best kan omschrijven als ‘lichtheid’. Licht en zorgeloos in mijn hoofd, de lucht was onbewolkt en de lenteavond leek nog vol van licht. Het trappen ging zonder weerstand en ik dacht na over Christina, wat een vrouw!

Op mijn uitnodiging bij het afscheid nemen om het volgende weekend samen uit eten te gaan had ze “ja graag” gezegd. Me verheugend op het komende weekend en denkend aan Christina lette ik in Leeuwarden niet goed op. Een richtingaanwijzer met ‘sneek" deed me beseffen dat ik verkeerd gefietst was. Onder andere omstandigheden zou ik een verwensing geuit hebben, op dat moment dacht ik, prima een paar kilometer meer.

Gedurende de week hadden we telefonisch contact over de afspraak. Op haar vraag of ik in Friesland bleef overnachten vertelde ik dat ik een hotelkamer in Leeuwarden had geboekt. In haar “oh!” hoorde ik teleurstelling.

“Tweepersoonskamer,” vervolgde ik.

De tweede opeenvolgende zaterdag op weg naar Friesland dacht ik voor de zoveelste keer na over de vorige zaterdag en hoe verder. Zou dit serieus worden en wilde ik dat? Na de scheiding en wat gewenning, was het vrijgezellenleven met veel vrijheid me gaan bevallen: Afwisseling, voldoende seks en vooral geen verplichtingen.

Ik had geboekt in het Post Plaza Hotel in het centrum en Christina zou daar om vier uur naar toe komen. Rond half vier en nog maar net op mijn kamer, werd er geklopt. Room service? Nee, Christina stond al voor de deur, met een rolkoffertje op sleeptouw. Ze kwam in mijn geopende armen, we kusten en tussen het kussen door slaagden we er in het koffertje naar binnen te trekken en de deur te sluiten. Ik was gretig en Christina deed niet voor me onder. Met nog maar net haar hemd uit haar broek en mijn handen op weg naar haar parmantige kleine borsten had zij mijn broek al los. Ze onderbrak onze kus om te vertellen dat ze een verrassing voor me had. Gek op verrassing vroeg ik, “wat dan? Kom vertel op.”

“Dat merk je zo wel.” En ze kuste me weer.

De verrassing bleek even later, toen ik haar broek los en omlaag had. Ze had een kale poes.

“Hm… lekkere originele verrassing.”

Ik liet me op mijn knieën zakken en drukte een lange kus op haar schaamlippen. Mijn lippen troffen de zilte nattigheid die ik verwachtte en ik duwde het puntje van mijn tong naar binnen. Ze liet me even begaan en trok me toen overeind.

“Kom,” zei ze, “samen. Ik wil jou ook proeven.” We kleedden elkaar verder uit en ze vroeg me om te gaan liggen. Op mijn rug liggend naar haar kijkend wachtte ik af. Ze liep naar me toe, boog zich over me heen en kuste me, daarna draaide ze haar hoofd naar mijn onderlichaam.

“Zo, die heeft er zin in,” zei ze.

Ze opende haar lippen en nam mijn gezwollen eikel in haar mond en net als een week terug likte ze er met haar tong langs. Het voelde geweldig en smaakte naar meer. Verder naar binnen in die heerlijke verwennende mond, zo ver mogelijk. Mijn hele pik laten omgeven door de vochtige warmte van haar mond en mijn eikel diep in haar keel. Ik stootte omhoog. Dat werkte averechts. Ze opende haar lekkere mond en tilde haar hoofd op.

“Rustig,” zei ze, “nu samen.” Ze kwam op me liggen met haar gladde natte kut boven mijn lippen. Het werd een dijk van een samenwerking. Het leek wel alsof iedere lik langs haar kittelaar door een pijpbeweging van haar lippen beantwoord werd. Of omgekeerd, het maakte niet uit wie initieerde en wie volgde, het was heerlijk. De genietende grom geluiden uit haar keel streelden mijn pik extra en ik voelde een niet te remmen orgasme opkomen. Uit haar mond, dacht ik nog vol consideratie en ik probeerde om uit haar mond te ontsnappen. Ze had haar armen om mijn bovenbenen geslagen en liet zich niet wegduwen. Haar lippen hielden mijn pik vast en ik moest wel. Met haar mee kreunend loste ik mijn zaad in haar mond en ik proefde hoe zij een nat orgasme beleefde. Pas na de laatste druppel liet ze mijn pik uit haar mond ontsnappen. Nagenietend bleef ze nog even op me liggen voordat ze naast me in mijn armen kwam liggen.

Christina was de eerste die weer wat zei en wat ze zei bleek een voorspelling.

“Zaad slikken zorgt voor verbondenheid.” Op dat moment dacht ik, hè waar haalt ze die wijsheid vandaan?

We zijn nu vier jaar verder en we hebben er ieder al heel veel kilometers tussen Bartlehiem en Ouddorp opzitten. Het is dat zakenreisjes het ritme verstoorden, anders waren we na die zaterdagmiddag in Bartlehiem alle weekenden en vakanties samen geweest.

Spijt? Geen moment, of het moet zijn dat we elkaar niet eerder hebben ontmoet. Christina zegt dat onze relatie zo gegroeid is. Ik denk dat zij op die eerste lentemiddag, al of niet bewust, besloten heeft om haar en mijn lot met elkaar te verbinden.

Zus An, die spiritueler is ingesteld, wijt het aan ingrijpen door Heit en Mem. Weliswaar anders dan dat An bedoelde, hebben Heit en Mem hier wel de hand in gehad.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post36

De Kerstman

DE KERSTMANPosted by My 4Fingers Fri, October 27, 2017 12:01:24

De Kerstman

Tweede kerstdag ‘s morgens. Vermoeid na een slapeloze nacht werd Dolf het verhoorkamertje binnengeleid. Hetzelfde duo als van het eerdere verhoor de vorige dag wachtte hem op.

“U wilt nog steeds geen advocaat?”

“Nee, stelletje klootzakken. Ik ben onschuldig, ik ben er in geluisd”.

“Wilt u iets drinken?”

“Ja koffie, zwart”.

Terwijl de lange koffie ging halen, dwaalden zijn gedachten af naar hoe hij hier terecht gekomen was.

Een paar maanden terug was zijn tegenspoed begonnen. Zijn ontslag dreigde al een tijdje, er waren genoeg waarschuwingen en signalen geweest. Door zijn toegenomen alcoholconsumptie en de lucht er van tijdens werktijd verslechterde de relatie met zijn werkgever. Hij had redenen genoeg om te drinken. Suze had hem verlaten en de kinderen hadden haar kant gekozen. Het onverstandig belegde spaargeld en het gekloot op zijn werk werkten ook niet mee.

In oktober was hij het huis uit gegaan en het voelde als uitgezet zijn. ‘s avonds alleen op zijn flatje viel er weinig anders te doen dan te zuipen. Trompet spelen zat er na de tweede ruzie in de gehorige flat niet meer in. Kutburen. En waarom allemaal? Hij was vreemd gegaan. Een keertje maar, nou ja een paar keer, maar met de zelfde vrouw. Er stond pas nog een artikel in de krant, vijfentwintig procent van de Nederlanders gaat wel eens vreemd. Suze was vooral kwaad omdat het met een vriendin van haar was. Nou ja vriendin? Mooie vriendin, dat ze met hem naar bed ging.

Gelukkig had hij recht op een flinke vertrekpremie. Zo flink, dat hij besloot een paar maanden niets te doen. Een nieuwe rotbaan zoeken kon altijd nog. Achteraf gezien had hij dat beter wel kunnen doen. Het niets doen in de winter op die tering flat viel tegen en al snel sloeg de verveling toe. Om niet de hele dag te drinken stelde hij zich als regel ‘nooit voor drieën”. Dat lukte, maar met moeite.

De verveling werd zo groot dat hij af en toe door tijdschriften en folders bladerde en zo las hij over ‘Kerstman te huur’.

‘U bent hier op de juiste pagina voor een goede, vriendelijke, charmante en echte klassieke Kerstman!’

‘Kerstman zijn is meer dan een pak aan, een baard om, een hohoho roepen!

De Kerstman is een echte entertainer die een Kerstman is en niet speelt!’

Zijn trompet mee en Kerstman spelen, het leek hem wel wat. Zijn buikje groeide toch al door het nietsdoen en drinken, zo’n pak zou hem goed passen. Nog een beetje doordrinken dan werd zijn neus permanent rood. Hij was er voor geknipt.

Als Kerstman ging hij afstand nemen van zijn ouwe werk en routine. Hohoho! Lol trappen en af en toe een neutje tegen de kou. En over kou gesproken, wat leuke vrouwen met hun warme billen op schoot, dat zou hem wel uitkomen. De laatste seks was meer dan twee maanden terug. Het ging zo lekker, thuis zijn natje en zijn droogje en Anne als bonus. Als dat stomme wijf nu gewoon haar mond gehouden had, maar nee hoor. Nadat ze een ruzietje hadden gehad kreeg ze ineens spijt. Moest ze zo nodig hun relatie aan zijn vrouw opbiechten.

Takkewijf, zij was nota bene begonnen. Vier maanden terug op een tuinfeest bij haar thuis. Iedereen aan de hapjes en de drankjes in de tuin en hij was even naar binnen gelopen om wat biertjes te halen. Anne stond in de keuken iets klaar te maken en hij wilde met de biertjes in zijn handen achter haar langs. Per ongeluk schuurde hij toen langs haar billen. Ze had zich omgedraaid, “dat komt er van als je een buikje krijgt”.

Dat liet hij niet op zich zitten, “goed gereedschap hangt onder een afdak”.

“Oh ja?” Ze had haar hand uitgestoken en hem zachtjes in zijn ballen geknepen. Met in iedere hand drie flesjes kon hij niets terug doen. Rood aangelopen en met een opkomende erectie was hij naar buiten gelopen. De dag er na had hij haar gebeld, “ik wil revanche”.

Revanche had hij gekregen en steeds bij haar thuis. Met zijn goede gereedschap had hij haar twee maanden lang regelmatig geneukt. Omdat ze niet in haar echtelijk bed met hem wilde vrijen kreeg het vrijen een extra dimensie. Net als in het begin met Suze. Op de keukentafel, onder de douche, in een logeerbed en één keer, op een avond tijdens een feestje, in een fietsenschuurtje.

Tot het mis ging. En hij maar denken dat ze een geil loeder was, die overal voor in was. Ondanks het Christelijke visje dat zij en haar man achter op de gezinsauto hadden leek het wel of ze de Kamasutra wilde herschrijven. Overal voor in. Tot op een middag waarop ze samen een paar uur van hun werk verzuimden. Zij had hem gepijpt en toen wilde ze dat hij haar zou beffen. Wat hij precies gezegd had wist hij niet meer. Iets van. “Als je die lekkere geile Christelijke kut van je scheert dan ga ik je likken. Nu ben je vanonder net een kerel met een baard”.

Ze was kwaad geworden en had hem uitgescholden voor “asociale klootzak”. Omdat hij geen zin had om zijn neus in een natte bos haar te steken, kreeg ze last van haar geweten. Stomme trut.

Hij meldde zich aan als Kerstman en zo waar, hij werd aangenomen. Zijn eerste optreden was op een personeelsfeest. Geen alcohol, zo was hij vooraf geïnstrueerd. Dat lapte hij aan zijn bont gevoerde Kerstmanlaarzen. Het was nog een saai feest ook, met een optreden van een bekende Volendamse zanger. Alle vrouwelijke aandacht ging naar die verdomde palingboer en geen enkele vrouw wilde bij de Kerstman op schoot.

Zijn tweede optreden was bij de aankomst van een cruiseschip op de passenger terminal Amsterdam. Behalve twee ouwe Chinese of Japanse wijven liep iedereen langs hem heen. Selfies met oma’s daarvoor was hij hier niet aan begonnen. De rest van de passagiers stormden langs hem heen. Op weg naar de koffieshops en de hoeren. “Red light district turn left, marihua turn right,” riep hij balorig naar de laatste passagiers die hem passeerden. Als hij niet de volgende dag een optreden in een nieuw geopende hudson bay vestiging in het vooruitzicht had, dan was hij er mee gekapt.

De ochtend viel tegen, alleen maar pensionado’s en moeders met baby’s en peuters. Hij kreeg huilende en angstig kijkende peuters op schoot, maar geen jonge sappige moeders. Zelfs geen oma’s. De enige afwisseling kwam van twee stomme spijbelende pubermeiden. Ze hadden een tijdje staan kijken om moed te verzamelen en gefluisterd.

“Kerstman?”

“Hohoho, wat kan ik voor jullie doen?”

“Is het waar dat u net als de schotten geen onderbroek draagt?”

“Ja hoor, kijk maar”.

Ze renden lachend weg.

‘s Middags werd het beter. Hij scoorde drie moeders die voor een selfie bij de Kerstman op schoot gingen zitten. Van de drie was er een zeker de zonde waard. Hoezo zonde? Dacht hij later, ik ben nu godverdomme vrijgezel. Het was een Surinaamse met grote tieten en een stevige kont. Hij had de indruk dat ze expres lang prutste met de selfie en met haar billen op hem zat te draaien om hem op te geilen. Toen ze weg was kwam hij op een idee. Kaartjes laten maken. Kerstman te huur en zijn telefoonnummer. Dat diende dan gelijk twee doelen. Contact met interessante vrouwen en promotie. Waarom zou hij genoegen nemen met vierentwintig euro per uur en die kutorganisatie rijk over zijn rug laten worden? Het duurde nog een paar dagen tot het kerstmis was en misschien kon hij er een mooi slaatje uit slaan.

De volgende dag had hij weer dienst in het warenhuis. De ochtend was bijna een kopie van de vorige morgen. Behalve dan dat er nu een oude Indische dame op schoot wilde voor een selfie. Hij mocht haar wel en speelde mee. ‘s Middags kwamen er twee vriendinnen langs. Rond de veertig schatte hij hen. Een stevige forse blondine met dikke tieten en een kleine donkere, met zo te zien leuke punttietjes. Ze bleven staan en hij zag dat ze naar hem keken.

“Hohoho, selfie met de Kerstman jongedames?”

Ze wilden wel. Het werd een hele fotosessie. Foto met zijn drieën, foto ieder apart met de Kerstman en een foto van hem met de forse blonde op schoot. Als hij had mogen kiezen, dan liever de kleine donkere.

“Als jullie een Kerstman nodig hebben, dan ben ik er voor jullie”. Ze namen de kaartjes met een glimlach aan.

Tegen het eind van de middag voelde hij zijn telefoon trillen. Het was even rustig en hij haalde zijn telefoon te voorschijn.

“Dolf”.

Er klonk een vouwenstem. “Spreek ik met de Kerstman?”

“Hohoho, met Santa Claus”.

Het bleek de blonde van het tweetal van die middag. Hoe laat de Kerstman vrij was en of hij trek had in een borreltje?

Ja, en in neuken, dacht hij. Hij werd uitgenodigd op hun kamer in het Bastion hotel “en oh ja, wil je het Kerstmanpak meebrengen?”

Met het pak in een Aldi boodschappentas klopte hij op de deur van kamer 213. De kleine donkere deed open. “Oh, zie je er zo uit!”

Van de grote blonde kreeg hij een kus op zijn wang. Ongevraagd kreeg hij een glas Jägermeister aangereikt. “Tegen de kou”. De forse blonde stelde zich voor als Toos en de naar de kleine donkere wijzend, “dat is Kim”.

Terwijl de kleine nors toekeek, deed de blonde haar best voor een gesprek. Ze vroeg hem waarom hij Kerstman speelde. Hij vertelde dat hij tussen twee banen inzat en wat te doen wilde hebben.

En in contact wil komen met lekkere wijven zoals jij, dacht hij. Ze kletsten door over hoe het was om Kerstman te zijn en of hij zo leuke dingen beleefde. De kleine donkere bleef zwijgen en haar enige bijdrage was het nog eens volschenken van zijn glas. Nadat hij zijn tweede borrel achterovergeslagen had vertelde de blonde dat zij zich ook wel eens Kerstman wilde voelen.

“Dan trek je toch mijn pak aan”.

Om het pak te passen kleedde de blonde zich zonder schroom tot op haar ondergoed uit. Ze droeg een gewone maar goed gevulde bh. Dat was niet wat zijn aandacht trok, dat was haar string. Suze droeg nooit strings en takkenwijf Anne had altijd degelijke onderbroeken aan. Om het pak uit de tas te halen had Toos zich met haar billen naar hem toe voorover gebukt. Flinke billen en daartussen zag hij wat schaamharen uit haar string krullen. Toos met een harige doos.

Hij wilde overeind uit zijn stoel komen. Dat werd verhinderd door twee handen die op zijn schouders drukten. Chagrijnige Kim was achter hem gaan staan en ze siste met een venijnige stem in zijn oor, “zitten blijven”.

Het pak paste Toos. Ze liep een showrondje door de kamer en verdween toen in de badkamer om voor de spiegel de baard te schikken.

“Hohoho,” zei ze, de kamer weer inlopend.

“Meisje wil jij even bij de Kerstman op schoot?” Ze ging op het bed zitten en Kim kroop bij haar op schoot. Daarna ik? Dacht hij hopend op een trio. Een trio, dat had hij nog nooit gehad, goddomme wat een geluk. De gedachte aan wat kon volgen maakte dat hij met een knoeperd van een erectie toekeek. Kim kuste de Kerstman op de bebaarde lippen. “gadver,” zei ze en ze trok de baard omlaag.

Hij keek toe hoe de twee vrouwen elkaar tongden en vroeg zich af wanneer hij mee kon doen. Ondertussen nam hij een voorschot door alvast door zijn broek heen zijn pik te kneden. Hij zag hoe Toos langs het hoofd van Kim naar hem keek. Knipoogde ze naar hem? De dames verbraken hun kus en stonden op. En ik dan? Dacht hij.

Toos begon het pak weer uit te trekken en ze deed het alsof het een striptease was. Toen ze weer in haar ondergoed stond keek ze hem lachend aan. Ze keerde hem haar rug toe en stroopte haar string omlaag. Met haar billen naar hem toe bukte ze zich en ze plaatste haar handen op het bed. “Kom maar,” zei ze over haar schouder. Dat ze haar bh aanhield had hij niet eens inde gaten, zijn blik was gefixeerd op de tussen haar benen lokkende behaarde pruim. Hij maakte zijn riem los en ritste zijn gulp open. Met zijn broek en onderbroek op zijn enkels hopte hij naar haar toe.

“Ho stop even,” hoorde hij”. Kim tikte hem op zijn schouder en toonde hem een condoom en een tube. “Condoom om je pik en de punt goed insmeren,” commandeerde ze.

“Shit,” dacht hij en dat bleek een voorspelling.

Onder het toeziend oog van Kim prutste hij met condoom. Verdomme, dacht hij, rubber! Dat heb ik in twintig jaar niet meer gebruikt. “Easy glide,” las hij op de tube. Glijmiddel? Hij wreef wat van het spul over het condoom.

“Meer op het puntje,” klonk het.

Terwijl hij verder naar voren hupte pakte Kim zijn pik vast. Dat was het moment waarop hij doorkreeg wat er van hem verwacht werd. En dat was niet in haar lokkende harige natte spleet. Kim stuurde zijn pik naar het sterretje van Toos. Suze had anale seks altijd afgewezen en bij Anne was hij nog te druk geweest met het vullen van haar andere openingen. Met zijn pik door Kim keurig voorgaats gericht gleed hij na wat persen naar binnen. Het voelde... anders, maar wel lekker. Terwijl hij voorzichtig verkennend in haar poepertje heen en weer ging, was Kim op het bed gaan zitten. Ze zat dicht bij Toos en opeens voelde hij dat zijn heen en weer slingerende ballen iets raakten. Het was de hand van Kim en het ging niet om zijn ballen. Kim was Toos aan het vingeren. Ondanks dat het geen trio was met hem als middelpunt vond hij het een geil gedoe. Hij vond het jammer dat hij niet kon zien hoe de vingers van Kim in de doos van Toos van zaten. Die twee hebben dat vast vaker gedaan, dacht hij. Om Toos hoefde hij zich dus niet te bekommeren, gewoon rammen en spuiten. Na de zaadlozing in het condoom vroeg hij zich af hoe het gevoeld zou hebben, als hij met de blanke sabel zijn kwakkie in haar darm had kunnen lozen. Na het klaarkomen was, hield hij zijn pik in haar in haar reet. Hij wilde ervaren hoe het in daar voelde als ze klaar kwam. Dat voelde prima, zo goed dat zijn slap wordende pik weer hard werd. Jammer dat ze overeind kwam en hem wegduwde. De chagrijnige kop van Kim ontmoedigde hem om een vervolg voor te stellen. Het gevulde stinkende condoom liet hij op de grond vallen, dat mochten zij opruimen.

De dames leken daarna in eens haast te hebben. Er werd snel aangekleed en er werd hem geen nieuw glaasje aangeboden. Demonstratief de laatste druppel uit zijn glas likken vermurwde ze niet. Gelukkig vroegen ze bij het afscheid of hij de volgende dag zin in een feestje had.

Ja, dat had hij.

“Of hij dan vroeg om vier uur wilde komen, met pak?”

Dat kwam niet goed uit, hij werd geacht tot vier uur in het warenhuis te blijven. Hij dacht na, stel dat hij de kans kreeg om Kim te neuken. Die kleine palen en als ze dan bijna kwam ophouden en het chagrijnige kreng laten smeken, “toe ga door, alsjeblieft stoot door”. Hij besloot stiekem eerder weg te gaan.

Iets over vieren de volgende dag klopte hij op de kamerdeur. Hij kreeg een vluchtige kus op zijn mond van Toos en Kim negeerde hem. Dat verandert straks nog wel kreng, dacht hij. Hij werd uitgenodigd om op het bed te gaan zitten en er stonden drie gevulde glazen klaar. Een kleurrijk drankje, een soort cocktail vermoedde hij. Niet zijn favoriete drank, maar alcohol is alcohol besloot hij. Kim reikte hem een glas aan. Vooruitgang, dacht hij. Hij nam een paar flinke slokken, want des te eerder kon de actie beginnen. De dames kletsten en hij wilde wat terugzeggen. Verrekt, dacht hij nog, dat gaat moeilijk. Hij voelde zich draaierig worden en... Hij werd wakker met een rotsmaak in zijn mond en een bonkende koppijn.

Gedesoriënteerd keek hij om zich heen en heel langzaam begon het te dagen. De hotelkamer van die twee wijven. Waar waren ze? Voorzichtig kwam hij overeind, op zoek naar zijn telefoon in zijn jaszak. Tering, acht uur! Wat was er gebeurd? De wijven waren er niet meer en ook zag hij geen kleren, geen bagage, niets. Zijn Kerstmanpak was weg en toen hij in zijn jaszakken zocht zijn autosleutels ook. Godverdomse klerewijven. Gelukkig hadden ze zijn portemonnee niet meegenomen en kon hij een taxi naar huis nemen. Pal voor het flatgebouw, op een plaats met een parkeerverbod, stond zijn auto met een bon onder de ruitenwisser. Hij probeerde het portier, niet op slot. De sleutels zaten in het contact en op de achterbank stond de tas met zijn Kerstmanpak. Hij verzette de auto en ging naar binnen, op weg naar een flinke dosis paracetamol. Aangifte doen? Hij dacht er over na, maar aangifte waarvan?

De volgende dag hoorde hij op Amsterdamfm een bericht over een gewapende overval op een postnl afhaalpunt. De dader was verkleed geweest als Kerstman. Zo iets zou ik ook kunnen doen, dacht hij. De verslaggever vervolgde dat er veel pakketjes geopend waren, maar dat er slechts een paar pakketten miste. De politie... Hij zocht een andere zender op, met muziek.

Vier dagen later, eerste kerstdagen hij kon uitslapen. Hij lag in bed na te doezelen. Het Kerstmanpak hoefde hij pas ‘s middags weer aan. De gedachte aan die rotwijven kwam terug. Ze hadden hem genaaid, maar hij had toch maar mooi die Toos in haar reet geneukt. De gedachte daaraan deed zijn pik groeien. Rukken, douchen en dan ontbijten besloot hij.

Hij was net lekker op dreef, nog even sjorren en…, trrringgg, de bel. Barst maar, dacht hij en hij rukte verder. Verdomme, weer de bel, welke klootzak? Er werd op de deur gebonsd, ‘politie open maken’.

Zijn pik was nog nooit zo snel gekrompen. Hij moest zich godbetert onder toezicht aankleden. De hufters hadden een huiszoekingsbevel en ook zijn auto werd meegenomen.

Een uur later zat hij in een verhoorkamer. Hij werd verdacht van de gewapende overval op het postnl afhaalpunt. Of hij wilde uitleggen waar hij op het moment van de overval was?

“In het verdomme Bastionhotel, verdoofd op bed”.

Ze geloofden hem niet. Zijn auto was net voor en net na de overval door camera’s dicht bij de plaats van de overval gefilmd. “kon hij dat verklaren?”

“Ja, de wijven, die zijn sleutels gepikt hadden”.

Ze bleven maar drammen over het wapen, hoe hij er aan gekomen was en waar het nu was. Wist hij veel.

En dan dat gezeik over die klote pakjes. “waarom er maar twee pakjes meegenomen waren en waarom juist die twee?

“Zoek die kutwijven op en vraag het aan hen”.

Hij kreeg te horen dat hij, hangende verder onderzoek, in verzekering werd gesteld.

Het tweede verhoor was een kopie van het eerste. Ze geloofden zijn verhaal niet. Op zijn verweer, dat hij te zien zou zijn op de beelden van de bewakingscamera’s bij het Bastionhotel, gingen ze niet in. Ook zijn verhaal over de taxirit, “met een dikke chauffeur, Marokkaan, Turk of zo iets, geloofden ze niet.

Die volgende middag werd hij opnieuw opgehaald en naar een verhoorkamer gebracht. Weer de lange rechercheur en nu met een vrouw met een dikke reet. Inspecteur Vriezema en onderzoeksleider, zo stelde ze zich voor. Ze legde uit dat hij in verzekering gesteld werd en wat dat inhield. Hij schold haar uit voor “takkenwijf” en hij vroeg haar “of ze bij de recherche zat omdat haar dikke kont niet meer in een uniformbroek paste”. Tot zijn plezier zag hij haar rood van kwaadheid worden.

Kerstmis was al lang en breed voorbij toen hij weer naar een kamertje met de lange en de kont werd gebracht.

“U hangt mijnheer,” zei ze met een triomfantelijke grijns.

In ambtenarentaal begon ze uit te leggen waarom dat was. Op de plaats delict was sporenmateriaal gevonden, dat van hem afkomstig was. Echte haren en baardharen, identiek met die van zijn Kerstmanbaard. Hij keek haar ongelovig met open mond aan.

Ze had er duidelijk plezier in. “en dan waren er ook nog sporen van lichaamssappen”.

“Heee?”

Ze begon te lachen. “weet je hoe ze je hier op het bureau noemen?”

Hij schudde ‘nee’.

“De rukkende rover. We vonden spermasporen op de pakjes. Over twee dagen krijgen we de uitslag van de DNA-test.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post35

OBSESSIE Deel 2

OBSESSIE - 2Posted by My 4Fingers Fri, October 27, 2017 11:53:35

OBSESSIE Deel 2

Aan de haak

Ik kon het niet laten en dacht na over een nieuwe advertentie op een ander platform. Doordat ik onverwacht op reis ging kwam het er niet van om een advertentie te plaatsen. Een van mijn opdrachtgevers voorzag problemen met een overname bij een Duitse dochteronderneming. Dat maakte dat ik voor een paar dagen naar Limburg an der Lahn ging voor een ‘due dilligence’ onderzoek van de boekhouding van het betreffende bedrijf.

Onverwacht en slecht voorbereid reed ik naar Duitsland. Bij het bedrijf in Limburg kreeg ik Frau Ute Burst ter assistentie toegewezen. Frau Burst zou alle deuren in het bedrijf voor me gaan openen. Frau Burst werd naar het directie kantoor ontboden. In afwachting van Frau Burst en in een halfslachtige poging tot beleefd naar mijn gastheren luisteren sloeg mijn fantasie op hol. Frau Burst, met zo’n naam, die moest wel een geweldige boezem hebben. Ze bleek een genie in het vinden van de juiste stukken, maar helaas, ze was zo plat als een pannenkoek. In de loop van de middag vroeg Frau Burst of ik al onderdak had en waar. Dat moest ik nog regelen. Ze tipte me over haar nicht Aleit, die sinds ze weduwe was het pension van haar ouders had overgenomen. Ze had vast wel plaats en Ute wilde wel even bellen. Als ik kan declareren ben ik niet zuinig en een hotel bood kansen met interessante ontmoetingen aan de bar. Ze drong echter aan en uit beleefdheid zei ik ja. Dat maakte dat ik tegen de avond bij pension "Am Lahn" naar binnen liep. Met Ute in gedachte verwachtte ik een oudere boezem-loze dame. In de gang kwam me een vrouw van, naar schatting, midden dertig tegemoet. Dat was niet wat maakte dat ik even sprakeloos was en verward reageerde op haar begroeting. Het was haar verschijning, ze leek zo weggelopen uit het koortje. Een zelfde figuur met een formidabele boezem. Ze toonde me een comfortabele ruime kamer met een tweepersoons bed en uitzicht over de rivier. ‘Of ik al gegeten had’? en ‘nee, het was geen moeite’.

Een uurtje later zat ik bij Frau Aleit aan tafel. Samen met vier Polen die als vaste gasten in het pension verbleven. De Polen dronken bier bij het eten en ik dronk mee. Na het eten vertrokken de Polen de stad in en ik sloeg het aanbod van koffie niet af. Frau Aleit kwam er gezellig bij zitten. Na de koffie toonde ze een fles Obstler. Een merkloze fles, van een kennis die het zelf stookte, vertelde ze. Ze zag mijn twijfel en drong aan, voor de gezelligheid dronk ze een glaasje mee. Het smaakte prima en ja Herr Stoffel beliefde nog een glaasje. Op de vraag van Frau Aleit, wat ik op het Geschäft van haar nicht deed, vertelde ik over mijn werk als accountant. We pimpelden en de alcohol deed zijn werk. Het formele ‘sie’ werd vervangen door ‘du’ en na het inschenken van het tweede glaasje had ze de stoel tegenover me verruild voor een stoel naast me. Al pratende vergat ik dat het niet beleefd is om je gesprekspartner niet aan te kijken. Mijn blik ging regelmatig naar haar boezem. Ik was me er van bewust en ik zag aan haar dat ze het merkte. Het leek haar niet te deren, sterker nog ze bood een derde glaasje aan. Omdat ze zo aandachtig luisterde vertelde ik over "Aktiva" en "Vermogenswerte" en hield mijn ogen gericht op haar "wichtigsten Vermogenswerte”. Moeders mooiste was ze niet, maar haar zandloper figuur met die grote tieten maakte me geil. Zo geil, dat ik haar vertelde dat ze me ergens aan deed denken. De alcohol van drie Obstlers in mijn bloedbaan was daar waarschijnlijk mede schuldig aan. Ze keek me aan en vroeg, “waaraan dan”.

“Aan een filmpje,” flapte ik er uit. Gevolgd door de vraag of ze kon zingen. Ze lachte om de vraag. Vroeger had ze als meisje in een kerkkoor gezongen. “Bij pastoor Bauer,” voegde ze er aan toe.

“Waarom vraag je dat?”

Ik liet het filmpje zien. Tot mijn verrassing begon ze mee te neuriën. Toen het filmpje afgelopen was, keek ze me lachend aan en ze vroeg waarom ze me aan de zangeressen deed denken.

“Je hebt me nog nooit horen zingen,” zei ze. Ze wilde het horen.

“Omdat je ook van die mooie grote borsten heb”.

Ze was even stil, ze nam een slokje en net toen ik dacht dat ik te ver was gegaan, begon ze te vertellen. Dat ze tot haar zestiende in het kerkkoor zong en over pastoor Bauer. Pastoor Bauer was een liefhebber van jonge ontluikende borsten. Dat was de oorzaak van de vroegtijdige beëindiging van haar koor carrière. Nadat zij en een paar vriendinnen de voorkeur van de pastoor ontdekt hadden, maakten ze er een spel van om de arme man gek te maken. Op weg naar een repetitie op een stil plekje de bh afdoen en een extra knoopje los. Alles om de arme man te laten zweten. Tot er gekletst begon te worden, toen moest ze van het koor af.

Ze vroeg of ze het filmpje nog eens mocht zien. Ik vroeg me af waarom, wilde ze vergelijken of meezingen? Ik stelde de vraag niet maar startte het filmpje weer. Terwijl we samen, met de hoofden dicht bij elkaar, naar het filmpje keken ging de deur open. Een meisje van een jaar of veertien kwam binnen. Ze keek verbaasd.

“Wat doe je,” vroeg ze naar ons toelopend.

“Mijn dochter Beate,” zei Aleit.

“Gadver, wat stom” en weg was ze. Dochter Beate was een spelbederfster. Het filmpje was afgelopen, de fles werd opgeborgen en Aleit zei dat ze ging afruimen.

Teleurgesteld droop ik af naar mijn kamer en mijn laptop met cijfers. Aleit’s boezem, haar nabijheid, haar belangstelling voor het filmpje en de drank maakten dat ik mijn gedachten slecht bij mijn werk kon houden. Ik dacht na over een list om weer met haar in gesprek te raken. Ik besloot de volgende dag een dure fles wijn te kopen en haar uit te nodigen om ‘s avonds samen een glas te drinken. Het was onvermijdelijk dat ik die avond in bed fantaseerde over Aleit met blote tieten. Dat maakte dat ik pas in slaap kon komen nadat ik de hand aan me zelf had geslagen. Dat zal die pastoor ook wel gedaan hebben, dacht ik nog.

De volgende morgen aan de ontbijttafel vroeg Aleit of ik nog een tweede kopje koffie wenste. Achter me staande en over me heen leunend, schonk ze in. Tante Julia, dacht ik met het refrein van een oud nummer van Boudewijn de Groot in mijn hoofd.

"Ja, tante Julia ik lijkt al weer veel ouder,

Ik speel piano als u wil

Maar haal uw borsten van m’n schouder”.

Wat mij betreft kon ze wel door blijven schenken. Tot mijn genoegen zag ik dat ze bij de andere gasten meer afstand hield.

Die avond geen aanbod van koffie, Schnaps of Obstler na het eten. Was de wens de vader van de gedachten of wenste ze me echt met nadruk “een prettige avond”. Ik deed mijn best om nog wat te werken en wachtte tot een uur of negen voordat ik op de met ‘Privat’ gemerkte deur klopte. Frau Aleit was alleen en reageerde enthousiast. Ze wilde graag wat met me drinken. Ze vond dat het beter om dat op mijn kamer te doen, haar dochter kon zo thuis komen. Ze nam wijnglazen mee.

Op mijn kamer, met Aleit in de enige fauteuil en ik op het bed dronken we van de wijn. Na het eerste glas wilde Aleit graag nog eens het filmpje zien. Ze kwam naast me op bed zitten en ze neuriede weer mee. Ik keek naar haar en zag kleine zweetpareltjes op haar voorhoofd. Na afloop vroeg ze of ik een borstenman was. Ik vertelde naar waarheid dat ik een liefhebber van rondingen was”.

“Ik zag je gisteren steeds naar mijn borsten staren. Hoe vind je ze?”

Ik verklaarde dat ik ze geweldig vond en dat ik ze graag zonder verpakking zou willen zien. Het was op haar voorstel dat ik het filmpje weer aanzette, ze wilde haar borsten op de muziek laten zien. Een voorstel als een geschenk uit de hemel. Ik zat op het bed met de telefoon in mijn hand en Aleit ging voor me staan. De muziek begon en Aleit knoopte langzaam haar blouse. Een groot formaat witte bh werd zichtbaar. Ik heb geen verstand van lingerie, maar het leek me een niet alledaags, vooraf voor de gelegenheid aangetrokken luxe exemplaar. Ze stripte met stijl en ritme gevoel en deed zeker niet onder voor de dames in het filmpje. De blouse ging uit en werd op de stoel geworpen. De bh werd losgehaakt en naar mij geworpen. Cups zo groot, dat ik ze met een iets kleiner hoofd als muts had kunnen gebruiken. Met de figuurlijke ‘ogen op steeltjes’ keek ik toe. Haar borsten waren minder groot en minder stevig dan die van Suri, maar toch. Heerlijke joekels met roze knopjes. Ik hield het niet meer op het bed. Ik stond op om haar borsten vast te pakken en haar tepels en mond te kussen.

Al kussend trok ik haar onderlichaam tegen het mijne om haar te laten voelen hoeveel trek ik in haar had. Gedeelde trek, naar het bleek. Ze duwde me wat weg om een hand tussen ons in te krijgen. Een onderzoekende hand, die door de stof van mijn broek heen mijn stijve pik pakte en begon te kneden. Ik hield het niet meer. Ik verbrak de kus en maakte haar broek los en trok die omlaag. Ze droeg een bij de bh passende slip. Ik rekende op een behaarde poes, net als bij de dames in het filmpje en had geen geduld om eerst haar slip netjes uit te trekken. Ik trok de bovenrand omlaag en onthulde een echte poezenvacht. Gretig liet ik mijn vingers door haar bosje naar haar spleet gaan. Zo, dacht ik, die heeft er zin in! Terwijl ik haar met twee vingers vingerde, maakte zij mijn broek los. Ze bevrijdde mijn jongeheer en begon er zo hard aan te sjorren, dat het bijna zeer deed.

“Ein richtiger Schwanz,” zei ze. Daarbij in het midden latend of ze daarmee mij of mijn jongeheer bedoelde. Door de gretigheid, waarmee ze met mijn apparaat te keer ging, vermoedde ik het laatste. Zij nam het initiatief en duwde me achterover op bed om mijn schoenen, mijn broek en mijn onderbroek uit te trekken. Terwijl ik toekeek schopte ze haar schoenen uit en ze trok haar broek en slipje verder uit. In mijn carrière als man had ik meestal het initiatief gehad, die keer niet. Ook de theorieën over een lang, teder en passievol voorspel lapte ze aan haar laars. Ze mompelde nog iets over ‘schwanz" en "füllen" terwijl ze op me ging zitten. Mijn stijve snikkel werd vastgepakt en ze wipte wat omhoog. Ik tilde mijn hoofd op om te kijken en zag mijn jongeheer door de nooit getrimde bos haar heen in haar natte warme spleet verdwijnen. Ik vond het prima. Ze bereed me door heen en weer te schuiven met mijn pik in haar kut. Ik genoot van het gevoel van mijn pik, die in haar zompige warme kut letterlijk klaar gestoomd werd en het zien van haar borsten. De joekels zwaaiden op en neer en af en toe ving ik er een mijn handen. Nou ja opvangen, voor een deel dan. Ik had reuze handen moeten hebben om ze helemaal in mijn handen te kunnen houden. Gelukkig werkte ze zich snel naar een orgasme en had ik me de avond ervoor nog afgetrokken, anders was ik voortijdig gekomen. Een Suri debacle wilde ik niet meer mee maken. Ze kwam snel en stil. Even twijfelde ik, doorgaan met wat opwaartse stoten of de rollen omkeren in een ander standje. Een toegift, rente op haar investering. Het werd het laatste.

Ik liet haar even boven op me liggend bijkomen. Met een toegift in het vooruitzicht wilde ze wel van me af. Compliment voor Aleit, een vrouw naar mijn hart, ongevraagd ging ze op de rand van het bed op haar knieën zitten. Haar stevige gat naar me toe, haar hoofd op de matras en haar benen wat gespreid. Het was perfect, de geur van haar poes, mijn stijve van haar vocht glinsterende pik en haar spleet op de juiste hoogte. Zonder helpende hand gleed mijn pik weer in haar. Ongeremd begon ik haar met grote lange halen te neuken. Ze kreunde heel zachtjes en het enige dat ik miste was een spiegel. Het was geweldig en het had super geweest, als ik in een spiegel haar gezicht had kunnen zien. Er is niets zo geil als het gezicht van een vrouw tijdens een orgasme. Aan haar zachte kreungeluiden hoorde ik dat ze een nieuw orgasme naderde en mijn zaad was als lava vlak voor een eruptie. Superman, voelde ik me, toen ik haar heupen vastpakte en mijn pik zo diep mogelijk in haar drukte. Over haar heen gebogen, met mijn handen om haar bungelende borsten en mijn pik gekneed door haar orgasme, kwam ik. Een eruptie als een vulkaan, na eeuwen van druk opbouwen. Al mijn zintuigen waren geprikkeld, de huid van mijn vingers door haar grote borsten, mijn neus gevuld met de geur van onze seks, mijn oren door haar gekreun en mijn pik door de bewegingen van haar bekken. Ik spoot en er leek geen eind aan te komen. Ze liet zich voorover op bed zakken en ik zakte met mijn pik nog in haar mee omlaag. Pas toen mijn krimpende pik er uit floepte, ging ik met mijn armen om haar heen naast haar liggen. Na een paar minuten kwam ze overeind.

“Ik moet weg”. Ze wilde haar kleren oprapen en stopte. “Guck mal,” wijzend op een kleverig spoor op haar dijen. Ze raapte mijn onderbroek van de grond om het af te vegen. Aangekleed vertrok ze met een knipoog en “Tschüss”.

Ik had de volgende dag nog een paar uur werk en het plan was om na de middag naar huis te rijden. Voor ik in slaap viel dacht ik vergeefs na over smoezen om langer te blijven. Mijn laatste gedachte was, niet slecht voor een cijferneuker.

De volgende morgen verwende ze me bij het ontbijt met een extra ei en een extra glas sap, prestatiebeloning. Bij het afscheid vroeg Aleit of ik snel weer zou komen. Naar waarheid zei ik, dat ik hoopte van wel.

De opdracht afgerond, ‘s middags op weg naar huis kon de balans opgemaakt worden. De verlies en winst rekening van de Duitse beurt zag er beter uit dan die met Suri. Een fles wijn van zeventien en een halve euro voor een geweldige wip. Het pension was goedkoper dan een hotel. Ik besloot om zonder bonnetjes toch maar de duurdere hotelkosten te declareren, dat compenseerde het verlies door de dure ketting.

Na thuiskomst stortte ik me op het werk en na een paar dagen merkte ik dat de drang om filmpjes met dikke tieten te kijken er niet meer was. Ook het plan om een nieuwe advertentie te plaatsen raakte op de achtergrond. Ik leek van mijn obsessie genezen en besloot mijn stiekeme telefoon nog een laatste maal aan te zetten. Daarna alles wissen en de telefoon verkopen. Met Suri exit had ik het ding een dag voor mijn vertrek naar Duitsland uitgezet en er niet meer aan gedacht. Tot mijn verbazing zag ik drie gemiste oproepen en een bericht van Suri.

"Hi Dushi, ik ben niet boos meer. Bel me”. Dat laatste klonk nogal dwingend en daar hou ik niet van. Een paar weken terug had ik van zo’n bericht een harde plasser gekregen, nu bleef een erectie uit. Het was mijn nieuwsgierigheid, die maakte dat ik haar belde. Het werd een lang gesprek. Ze was niet boos meer en vond het nu ‘reuze’ grappig. Ze miste ons contact en wilde me graag weer zien. In antwoord op mijn vraag, vertelde ze dat de overige kandidaten voor de functie van bijman afgevallen waren. Ze nodigde me de woensdag daarop bij haar thuis uit. Overdondert, zei ik ja. Bij het beëindigen van het gesprek zei ze, “oh ja Dushi, wat ik zeggen wilde, je moet wel in pak komen met je stropdas om”.

“He?”

“Ook beter voor de buren. Bij een man in een net pak denken ze niet aan een minnaar”.

Het gesprek leverde veel stof tot nadenken, wilde ik nog wel? Ik leek gepromoveerd tot minnaar en haar gebruik van het woord ‘ook’. Dat intrigeerde me, waarom nog meer in pak dan voor de buren? Ze kon het krijgen, ik besloot een krijtstreeppak aan te trekken, een pak dat ik voor officiële en chique gelegenheden gereserveerd hield.

Ik parkeerde de auto bij Suri in de straat, de Wim Sonneveldlaan in Utrecht Oost. Vaag herinnerde ik me een door Sonneveld gezongen liedje over een vrouw in vestzakformaat. Dat sloeg niet op de afmetingen van Suri. Vanuit de gewoonte in Utrecht niets in de auto te laten liggen, liep ik met mijn tas onder mijn arm het tuinpad op. De deur werd direct geopend.

“Je lijkt wel een Jehova met die tas”.

Ze sloot de deur achter me en kuste me. Ik had het al gezien en nu voelde ik ze tegen mijn borst drukken. Het was een bh loze dag. Achter haar aan naar binnen lopend roerde mijn pik zich al. Ze droeg opnieuw een legging en alles wat er over vrouwen in legging aan negatief gezegd wordt is waar. Alleen niet bij Suri, wat een kont. Ze schonk koffie in en nieuwsgierig keek ik rond. Een grotere en chiquere woning dan ik had verwacht. Ernesto met de bijvrouw, zo begreep ik uit haar verhaal, deed iets wetenschappelijks op de Uithof.

Zij had me uitgenodigd en ik haastte me niet. Vooraf had ik besloten om het initiatief ditmaal aan haar te laten. Ik was nog maar halverwege mijn koffie toen ze opstond en de ‘in between’ gordijnen van de woonkamer sloot.

“Zo hebben we privacy”. zei ze naar me toelopend.

“Goed idee,” zei ik opstaand om haar te kussen. Vozend kwamen we op de bank terecht. Ik hielp haar uit haar truitje voor een hernieuwde kennismaking met de joekels. Wat een luxe, dacht ik met mijn neus tussen haar kolossen. Met de herinnering aan de vorige keer in mijn achterhoofd, was ik blij dat ik de avond daarvoor met Nelie gevreeën had. Ik wilde mijn kleren uittrekken om de huid van haar fantastische lijf tegen mijn huid te voelen.

“Niet doen,” zei ze. “Ik wil dat je je jasje aanhoud en je stropdas om”. Verwonderd keek ik haar aan.

“Dat is toch niet lekker bij het vrijen”.

Ze vertelde dat het haar heel bijzonder leek om te vrijen met een man in colbert. Na hulp van de gretige handen van Suri stond ik even later naast de bank verbaasd naar beneden te kijken. Mijn pik stak trots onder mijn colbertje naar voren. Geen fotomoment, dacht ik. Interessanter dan mijn harige blote benen was Suri. Eindelijk helemaal naakt. Als ik een dichter was, dan had ik voor de rest van mijn leven inspiratie gekregen, wat een lijf. Super borsten met daaronder een slanke taille, een licht gewelfd vrouwelijk buikje en een gladde onthaarde schaamstreek. Haar buik vertoonde, zonder dat het haar ontsierde, sporen van haar zwangerschappen en dan haar kut. Een kut, zoals een van mijn vrienden het ooit noemde, ‘een porno kutje’. Een strakke gladde snee zonder uitstekende schaamlippen. Terwijl ze mijn pik masseerde verkende mijn vingers haar gladde spleet. Goh, wat nat, dacht ik nog. Twee van mijn vingers gleden naar binnen en ik dacht, dat is niet nat dat is soppen. Het kloppen van mijn hart pulseerde in mijn opgezwollen pik. Mijn pik won het daardoor van mijn besluit om af te wachten. Haar gladde zeiknatte spleet was als een lokkende sirene. Suri naar de bank duwend protesteerde ze.

“Wacht even,” zei ze, zich losmakend. Ze bukte zich om iets onder de bank te pakken. Het leverde een geweldig uitzicht op haar bruine ronde kont met een donkerbruin poepertje en haar spleet op. Helaas was het niet bedoeld om haar van achteren te mogen pakken. Ze haalde een badlaken onder de bank vandaan en spreidde dat over de bank uit. Ze ging op de bank liggen, spreidde haar benen en wenkte. Prima dacht ik, de eerste keer missionaris, niets mis mee. Mijn pik had geen helpende hand nodig. Een beetje richten en floep. Het leek wel of hij naar binnen gezogen werd. Ik begon te stoten en al snel miste ik wat. Ik miste contact, ik miste wrijving. Ik miste het strelen van mijn pik door de wand van haar flamoes. Ze werd steeds natter. Ik voelde dat mijn zak nat werd en van lekker neuken was geen sprake meer. Het voelde alsof mijn leuter in een vijver plonsde. Het leek Suri minder te deren dan mij. Haar ademhaling versnelde en ze steunde. Ik dacht aan de vorige keer toen ik haar te kort had gedaan en plompte verder. Twee vingers er bij en haar kittelaar strelen. Het werkte, ze kwam schokkend klaar. Ze bleek zich van haar overdadige natheid goed bewust. De handdoek werd gebruikt om haar poes te drogen en toen ging ze op haar knieën met haar billen naar me toe op de bank zitten.

“Nu is het jouw beurt,” zei ze. Ze hield haar benen tegen elkaar en met haar benen tussen de mijne en een beetje druk, zat mijn dikke natte pik terug in haar gleuf. Gelukkig in die positie met meer wrijving. Ik gedroeg me als de heer die ik boven mijn middel was, de man in krijtstreep met stropdas. Ik wachtte tot ze een nieuw orgasme kreeg en stootte toen door. Ik weet niet of het normaal is, maar klaarkomend krijg ik soms bizarre ingevingen. Die keer was het mijn besef dat het de eerste keer was dat ik een gekleurde medelander geneukt had. In mijn gedachten verwoordde ik het anders.

Na het afscheid genomen moest ik terug naar kantoor, naar het reserve overhemd voor nood gevallen. Met het verkreukelde overhemd met de bevlekte natte onderkant kon ik niet thuis komen. Op weg naar huis schoot me een fout rijmpje te binnen over een schoorsteenveger. De juiste woorden kende ik niet meer, maar het was ongeveer zo:

"Toen kwam ik bij een negerin.

En vloog meteen haar schoorsteen in.

Haar schoorsteen was wat wijd.

Ik raakte haast mijn bezem kwijt”.

Die avond lag ik lang na te denken. Een goddelijk lijf maar het neuken met Suri was zeker niet beter dan de seks die ik thuis had. Wilde ik hier mee wel door? Naarmate ik het meer rationeel benaderde luidde het antwoord nee. Te meer; toen ik uitrekende hoeveel verzuim van mijn werk er voor nodig was en hoeveel verloren declareerbare uren het me kostte.

De beslissing over wel of niet doorgaan werd me uit handen genomen door Suri, die aandrong op een nieuwe afspraak. “Niet bij haar thuis,” zei ze, “te riskant”. Het werd het Bastion hotel in Utrecht. Ik voelde me gigantisch opgelaten toen ik daar een kwartier voor het afgesproken tijdstip binnenliep. Ik deed mijn best nonchalant over te komen, maar had het gevoel dat iedereen die ik tegen kwam me als vreemd-ganger herkende. Het werd extra gênant toen ik niet contant kon betalen.

Suri stond er op om samen te douchen. Eerlijk is eerlijk, het was een feest. Vooral toen ze mijn pik waste en zich daarna bukte om hem in haar mond te nemen. Terugdenkend aan haar geile zondvloed, deed de gedachte aan wederkerigheid me even terugschrikken. Even leek mijn pik daardoor te krimpen en een compliment voor Suri die zorgde dat het bloed naar mijn pik bleef stromen. Ze stopte helaas op tijd. Na elkaar afgedroogd en verwend te hebben gingen we op het bed verder. Op aandringen van Suri had ik mijn stropdas weer omgedaan. Wat ik al vreesde gebeurde, Suri wilde gebeft worden en nog wel in negenzestig houding met haar boven. Daar trapte in niet. Ik had eens in een film de CIA martelmethode ‘waterboarding’ gezien. Ik mooi niet.

Ze ging akkoord met mij boven en zo viel het mee. Ik had wel een ongelofelijke natte snuit, maar haar behandeling van mijn pik compenseerde dat meer dan. Het slotakkoord vond plaats met Suri op haar buik. Mijn armen om haar heen en mijn handen op haar dikke tieten. Zij weer met de benen dicht bij elkaar voor meer wrijving.

Een dag later nam ik een moedig besluit. Het was genoeg. Goede seks had ik thuis ook en dit gedoe kostte me te veel tijd en geld. Mijn obsessie met super tieten was over. Jammer van Suri, een lieve meid maar...

Ik belde Suri op voor een afspraak om het haar in een gesprek netjes te vertellen. Ze voelde het of aankomen of ze hoorde het in mijn stem. Ze viel me in de reden en zei, “je wilt me zeker dumpen, mannetje. Zo gemakkelijk kom je niet van me af”.

Dat bleek te kloppen. Een paar uur later, ik zat net te broeden over de tekst van een accountantsverklaring. Ik wilde iets schrijven over een slechte investering en mijn telefoon kondigde een boodschap aan. Niet mijn stiekeme telefoon, maar mijn gewone. Een bericht van Suri. ‘sukkel, ik laat me niet dumpen. Woensdagmiddag om twee uur kom je me ophalen, anders bel ik je vrouw’.

Over slechte investering gesproken.

Dat is nu drie maanden geleden en sindsdien treffen we elkaar wekelijks. Als ze ongesteld is gaan we naar een stomme film en krijg ik rust. Verder doen we wat zij verzint. Het stomme mens lijkt obsessief bezeten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post34

OBSESSIE Deel 1

OBSESSIE - 1Posted by My 4Fingers Fri, October 27, 2017 11:52:12

OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof. Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig. Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh."

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over. Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn, hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer gevraagd.

De zoektocht naar "materiaal" op Internet liep uit de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier. Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles, waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn. Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

- Nelie mocht het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

- Op het werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

- Geen betaalde seks.

- Geen jonge meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

- Geen ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien; vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een "recht voor zijn raap" benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

"Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot 45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com."

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet. De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang, waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had, 100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met: "Oei, een sjieke blanke mijnheer."

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten. Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht, vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit, zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten. Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was. De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen. Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte, “rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel, zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh" zongen ze toen de serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat de "traido", de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem. Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad. Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze, nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog, wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan, zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was een bericht van Suri.

"Was gezellig, wanneer weer?" Ik negeerde het bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: "Hi Lover. Afspraak morgen?"

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag. Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders, afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten, geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld. De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag, dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor, “mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan..., en zo dwaalde mijn aandacht verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag, waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord "Gai bieu ta traha sòpi stèrki." Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en ik wilde even haar borsten voelen. "Quid quo pro," en per slot van rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer tussen haar memmen laten klemmen, dan... Al rekenend reed ik weg van het parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen... Zo is het genoeg. Doe nu maar weer twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen. Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus, met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter... Gewoon”. Zei ze plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik. Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis, sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post33

SINTERKLAAS.

SINTERKLAASPosted by My 4Fingers Wed, October 18, 2017 12:09:48

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot."

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van."

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan...

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post32

De reis of de bestemming? 5

DE REIS OF DE BESTEMMING - 5Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:47:52

De reis of de bestemming?

Deel 5

Rustig zomerweer

Peer wandelde mee Nieuwpoort in en samen wachtten ze zwijgend op de tram. Een laatste kus en “het ga je goed” van Peer en een “ik zag je graag” met een traan van Paula. Peer keek de tram na en dacht, wat nu?

In de tram voelde Paula hoe de huid van haar onderbuik en de binnenkant van haar dijen schrijnde. Zijn stoppelbaard, dacht ze. Ze dacht terug aan de seks van die morgen en voelde dat ze nat werd. Ze maakte een onwillekeurige beweging met haar hand naar haar kruis. Oeps, dacht ze, wat is er met de keurige vrouw van de schepen gebeurd. Ze keek om zich heen in de bijna lege tram, gelukkig, niemand lette op me. Zal ik, stiekem even voelen hoe nat ik ben? Nee stomme muts. je bent bijna vijfenveertig. Straks in het appartement nazorg verlenen. Niets voor een vaste relatie zo’n rare Peer met zijn buien en zijn onverwachte spontane acties. Maar wel een goede minnaar en fijn gezelschap. Leuk om er bij te hebben. Waarbij? Stom schaap, dacht ze. Als de scheiding rond is heb je niet eens een echtgenoot meer. Een contactadvertentie? Nee, dat nooit. Met een glimlach bedacht ze wel een tekst. ‘Gezocht toffe Peer. Flink geschapen. In bezit van zeiljacht. Niet TE avontuurlijk’.

Na Paula uitgezwaaid te hebben maakte Peer een lange wandeling. Langs de vuurtoren door de duinen en over het strand. Alleen met zijn gedachten. De afgelopen twee weken; hoe hij zich klote voelde; het avontuur met Paula en de reis naar Engeland. Paula, een leuk mens, goede kameraadschap en heerlijke seks. Wat een verrassing en wat een verademing zo’n vrouw. Het was nota bene begonnen doordat hij ruzie zocht in die kroeg in Zeebrugge. Wat zich daarna ontwikkelde was fijn en goed voor hem geweest. Hij dacht na of hij spijt voelde dat hij Sjaan opnieuw besodemieterd had. Een beetje wel, maar aan de andere kant had het hem geholpen. Seks en avontuur in plaats van Prozac. De mist in zijn hoofd, die zijn normale optimisme en zelfvertrouwen belemmerd had, was opgetrokken. Hij dacht na over hoe hij verder met zijn leven zou gaan. Vechten voor de liefde van Sjaan, zijn kut-baan opgeven en zelfstandig verder gaan? Hij overdacht en woog zijn opties zonder nog een besluit te nemen.

Die avond raadpleegde hij de lange termijn weersverwachting. Zuidwesten wind voor de komende vijf dagen. Als hij opnieuw richting Franse kust wilde dan was dat wind tegen. Hij besloot met de wind mee naar het Noorden te gaan. Tijd zat, naar Denemarken? Een herinnering kwam op aan een gedenkwaardige reis naar Denemarken, samen met Sjaan. Alleen kan ook, besloot hij terwijl hij een borrel inschonk.

De volgende dag voer hij naar Breskens. Patat met kibbeling aan de haven en een berichtje naar Sjaan.

"Wind komende dagen Zuidwest, ga naar het Noorden." Er kwam geen reactie en dat irriteerde hem.

Een bericht van Paula deed hem grinniken. "Hi Zeeschuimer, mis je me? Mijn eerste ‘saaie’ werkdag zit er op. Als ik denk aan wat we deden dan voel ik nattigheid. Kus, Paula."

Hij dacht lang na over wel of niet reageren en besloot tot. “Kus terug van Plop de eenzame zeiler.”

Voor het slapen gaan, alleen in zijn kooi, dacht hij aan Sjaan, aan seks met Paula en weer aan Sjaan. Tot hij in slaap viel.

De volgende dag trok de wind in de middag aan en miste hij opnieuw een paar extra handen. De opkomende gedachte, Sjaan zou nu, drukte hij weg. Het werd Stellendam als bestemming voor de overnachting. Hij was blij verrast met een bericht van Dil. "Alles ging goed en ze ging werken in het restaurant van een neef van oom."

Ondanks drie borrels kwam de slaap slecht. Hij besloot zich af te rukken en deed zijn best het beeld van Paula voor ogen te halen. Paula voorovergebogen met haar kont naar hem toe en haar lekkere natte kut klaar om hem te ontvangen. Het lukte niet, zijn gedachten dwaalden steeds af naar het beeld van Sjaan op de avond voor zijn vertrek. Haar grote zware bungelende borsten boven zijn gezicht. Hij gaf het op en zijn laatste gedachte, voor hij in slaap viel was, ze zal toch niet...

De volgende morgen appte hij naar Sjaan. "Stil aan boord."

Een uur later hoorde hij het pingeltje van een reactie. "Je hebt toch een cd-speler."

De reactie zat hem de hele dag dwars en hij besloot ‘s avonds geen boodschap te sturen.

De volgende morgen vertrok hij vroeg. Hij wilde Oude Schild halen. Hij zeilde en luisterde naar muziek. Toen hij ‘s avonds afgemeerd lag, zag hij een gemiste oproep van Sjaan en een appje, "Hier ook stil." Hij twijfelde tussen bellen en appen. Het werd appen. "Stil en ik mis twee handen aan boord"

Er kwam direct een reactie, "Voor de zeilen of voor?"

Peer dacht aan de warme handen van Sjaan die zijn snikkel vastpakten, maar hij antwoordde. “Twee armen om me heen met twee handen op mijn rug."

Als reactie kreeg hij. "Welterusten voor straks met een smiley."

De volgende middag voer hij de haven van West Terschelling in. Verbaasd keek hij rond. Begin juni, nog geen vakantietijd en hartstikke vol. Een havenmeester voer hem in een rubberboot tegemoet.

“Ken net, schipper.” Peer begon te lachen. “Ken net, in het Fries of in het Nederlands?”

“Dit is Friesland.”

“In dat geval versta ik vandaag geen Fries. Wat is er aan de hand, dat het zo druk is en hebt u echt geen plekje?”

“Over een paar dagen begint Oerol. Als u het niet erg vindt om over vier boten naar de kant te klimmen, dan kan ik u er nog net tussen wringen. Dan is het voor u "ken net" in het Nederlands.”

Afgemeerd en met een biertje in de kuip dacht Peer na. Oerol, Sjaan had het er een paar keer over gehad om Oerol te bezoeken en hij had het steeds afgehouden. Theater en cultuur, niet zijn ding. Na wat aarzelen pakte hij zijn telefoon en hij belde.

“Dag Schuimer van me, waar ben je?”

Het klonk als een opening met mogelijkheden. Dat maakte dat Peer, nadat hij verteld had dat hij op Terschelling was, verder ging. Hij stelde Sjaan voor om een paar dagen vrij te nemen en naar Terschelling te komen om samen van Oerol te genieten. Het was even stil aan de lijn, tot Sjaan aarzelend reageerde. Ze wilde graag komen en ze ging het de volgende morgen direct proberen te regelen. Maar ze wilde ook wat dingen uitpraten en ze had iets op te biechten. Peer ging er direct op in.

“Nee,” zei ze. “Ik wil het niet over de telefoon bespreken, maar als we elkaar kunnen aankijken.” Ze spraken verder over neutrale dingen en Sjaan zou hem bellen, zodra ze wist of ze vrij kon krijgen. Peer voelde zich opgelucht. Later, op weg naar de douches voorzichtig over vier boten klauterend om aan de kant te komen, hoorde hij een stem, “niet zo stampen.” Peer twee weken eerder zou dit een geweldige aanleiding hebben gevonden om te gaan rellen. Peer op dat moment zei vriendelijk, “goedenavond.”

Sjaan kreeg vrij en het duurde nog anderhalve dag, voordat ze kwam. De hervonden rust in zijn hoofd was even spoorloos. Het "uitpraten en opbiechten" spookten door zijn hoofd. Om er niet aan te denken huurde hij een mountainbike. Trappen, zweten en niet nadenken. Raggen over Terschelling, geen Sjaan in zijn hoofd. Op het fietspad langs het wad vloog de van de banden spattende schapenstront tegen hem aan. Geen Sjaan in zijn kop, maar stront voor de kop. Het hielp zo lang hij fietste, daarna kwamen zijn gedachten steeds weer terug bij Sjaan. Zou ze over die stomme verliefdheid heen zijn en wat zou er gebeurd zijn, dat ze het over opbiechten had?

Al voor het aanmeren van de veerboot zag Peer haar staan. Ze zwaaide en Peer zwaaide terug. Als een van de eersten liep ze, zeulend met een zware weekendtas, de kade op. Peer liep haar tegemoet en kuste haar. Opgelucht merkte hij dat zijn kus beantwoord werd. Hij nam haar tas over en wat verlegen met zijn houding vroeg hij of ze eerst iets wilde drinken in het dorp of direct naar de boot wilde. Sjaan wilde zo snel mogelijk naar “onze boot”. Daar wilde ze met hem praten. Tijdens de korte wandeling naar de jachthaven was Sjaan zwijgzaam. Peer putte hoop uit het vastpakken en vasthouden van zijn hand.

Eenmaal aan boord sloeg ze het aanbod van Peer om koffie te zetten af.

“Eerst praten,” zei ze. Tering dacht Peer, dit wordt ernstig. Hij wilde beginnen met zijn avontuur en bekentenis. Sjaan viel hem in de reden.

“Ik eerst, ik heb hier lang over nagedacht en ik moet het nu kwijt.” Peer zag dat ze tranen in haar ogen had en hij wilde ze wegvegen.

“Nee,” zei ze, “luisteren.” Sjaan was vreemd gegaan en ze had er spijt van.

“Toen jij zo raar deed en boos weg ging en ik dagenlang niets van je hoorde, was ik eerst ongerust en later was ik boos, heel boos. Ik wilde er met niemand over praten, maar die collega, waar ik je over vertelde, die zag het aan me. Hij vroeg wat er was. Ik kon het toen niet meer houden. Ik begon te huilen en hij leek zo begripvol. Hij troostte me en toen kuste hij me.” Peer wilde iets zeggen. “Nee, hou je mond alsjeblieft, eerst luisteren. Ik liet het gebeuren en ik kuste hem ook. We gingen naar het magazijn en daar hebben we gevreeën. Ik liet toe dat hij aan mijn billen en borsten zat. Hij wilde nog meer, maar ik was bang dat er collega ‘s binnen zouden komen.” Die avond hoopte ik opnieuw dat ik iets van je zou horen, want ik wilde het stoppen. Ik probeerde je te bellen en jij klootzak was onbereikbaar. De volgende dag hebben we weer gekust en toen stelde hij voor om later met me mee naar huis te gaan. Dat wilde ik niet en omdat hij ook getrouwd is, stelde hij voor om naar een hotel te gaan. Hij zou het regelen.”

Verdomme, dacht Peer, zo iets heb ik ook wel eens gedaan. De vuilak! Sjaan zag Peer zijn woedende blik en zei.

“Hou je in, het wordt nog erger. We gingen naar een hotel bij Schiphol en... het hotel was vol.” Peer glimlachte opgelucht. Sjaan die het zag, begon te huilen. Tussen de snikken door stamelde ze, “Ik wilde toen eigenlijk al naar huis, maar ik liet me over halen om een ander hotel te zoeken. Op de kamer wilde hij dat we eerst wat dronken. Hij zei dat het heel romantisch was om samen eerst wat te drinken. Weet je nog die vieze zure rode wijn die ik afgelopen winter bij de Aldi gekocht heb? Zo’n fles haalde hij uit zijn tas en dat dronken we uit plastic bekertjes, die hij uit een badkamer op de gang haalde. Toen wilde hij vrijen en begon hij zich uit te kleden. Ik twijfelde en keek hoe hij zich uitkleedde en weet je?” Vroeg ze tussen haar tranen door Peer aankijkend. Peer schudde nee. “Hij was helemaal kaal. Hij had al zijn schaamhaar en het haar op zijn borst en benen geschoren. En hij had niet zo’n grote piemel. Ik moest aan mijn broertjes denken, vroeger als die in bad gingen en omdat ik zenuwachtig was schoot ik in de lach. Zijn piemel werd toen weer slap.”

“En toen,” vroeg Peer, die nog steeds hoopte op een afloop zonder neuken.

“Toen schaamde ik me dat ik gelachen had en ik was kwaad op jou en vond hem zielig.”

Oei, dacht Peer, dus toch!

“Ik heb me uitgekleed en zijn piemel vastgepakt en hard gemaakt. Toen wilde hij me op het bed duwen en dacht ik aan gelukkig aan een condoom. Ik vroeg of hij een condoom had en hij haalde een grote voordeelverpakking van Kruidvat uit zijn tas. Ik wachtte tot hij een condoom omdeed. Hij zat zo te klooien, om het voordeelpak open te krijgen, dat ik het uit zijn handen trok en er een condoom uitpeuterde.”

Ze keek Peer, die gespannen luisterde aan. “Toen deed hij vreemd, hij vroeg of ik het met mijn mond over zijn pik wilde rollen. Met mijn mond! Nou mooi niet.”

Peer wist dat ze er een enorme hekel aan had om dingen van rubber aan te raken. Na het aanraken van een elastiekje of een gummetje waste ze al haar handen. Hij kon zich niet beheersen en begon te grinniken.

“Hij zal het wel in een filmpje gezien hebben,” zei Peer.

“Eigenlijk was ik het zat, ik wilde naar huis. Het is jouw schuld dat we het toch gedaan hebben. Ik was zo kwaad op je dat ik je wilde straffen. Ik wilde wat wij hebben kapot maken en toen zijn we toch gaan vrijen. Ze wilde verder vertellen, maar Peer viel haar in de reden.

“Zal ik mijn verhaal vertellen?” Tot zo ver vond hij het een grappig verhaal, maar hij was bang dat de details van hun verdere vrijpartij hem te veel zouden raken. Hij had aan haar opmerking dat ze verliefd was, gemerkt hoe enorm jaloers hij was.

“Nee, wacht,” zei ze. “Ik wil het kwijt.” Ze begon weer zachtjes snikken. “Het, het was de meest waardeloze seks ooit.” Gelukkig, dacht Peer, die zijn gezicht strak hield, om niet te laten merken dat hij dat een opluchting vond. Die verliefdheid was in ieder geval over.

“Hij kwam bijna direct en hij bleef op me liggen tot ik hem een duw gaf. Ik had het helemaal gehad met die slijmerd. Vooral toen hij, met die fles rot wijn in zijn hand zei, “dat was lekker he schat. Wil je nog wat drinken?”

“Ik wilde naar huis en heb hem verteld dat het over was.”

Peer dacht er over om de naam te vragen van de klootzak die aan zijn vrouw gezeten had en hem op te zoeken. Sjaan zag en herkende zijn gezichtsuitdrukking.

“Nee Peer, het is over. Nu wil ik jouw verhaal horen.”

Peer vertelde zijn avontuur. Wel maakte hij de rol van Paula wat kleiner. De mensensmokkel en de mogelijke consequenties leidde gelukkig de aandacht van Sjaan van Paula af. Sjaan verklaarde hem hartstikke gek. “Je had wel in de gevangenis kunnen komen.”

Net toen Peer dacht, daar kom ik gemakkelijk mee weg, kwam Sjaan erop terug.

“Die vrouw, die Paula, daar heb je zeker seks mee gehad?”

Peer ontkwam er niet aan en hij vertelde over zijn achteraf dwaze besluit om verder celibatair door het leven te gaan. Onthouding als oplossing van zijn problemen. “Het mislukte al op de avond voor mijn vertrek toen jij...”

“Oh daarom deed je zo stom, door me af te wijzen maakte je me zo verdrietig.”

Peer vertelde dat hij Paula alleen maar meegenomen had als gezelschap en hoe ze zijn ochtenderectie had vastgepakt en hem had afgetrokken.

“En daarna?”

“Ja, daarna hebben we seks gehad.” Als ze maar niet vraagt hoe vaak en op welke manieren.

“Heb je er van genoten?” Peer aarzelde, hij wilde niet liegen, maar het ook niet zo mooi maken als het was geweest. Sjaan zag zijn aarzeling.

“Vuile klootzak, jij hebt seks gehad en er van genoten. Lieg maar niet. Terwijl ik... wanhopig was en...”

“Ja, maar jij was verliefd geworden en daar kon ik niet tegen.”

Ze praatten het uit en legden het bij. Ze troosten elkaar en Peer beloofde beterschap met meer aandacht voor Sjaan. Dat leidde tot knuffelen en tot meer. Ze streelden elkaar en bezochten oude en vertrouwde plekjes. Ze kleedden elkaar uit en Sjaan nam de regie. Ze vond dat ze nog heel wat te goed had en dat zei ze ook.

“Ik wil dat je me verwend. Ik wil door je gelikt worden en ik ga je niet pijpen. Dan had je hem maar niet in een andere kut moeten stoppen.”

Ja, dacht Peer, daar heeft ze gelijk in. Hij kende zijn Sjaan, erop vertrouwend dat hij niets te kort zou komen ging hij met zijn mond naar haar poes. Zijn tong deed nog even niets. Sjaan pakte zijn hoofd vast en bewoog zo zijn lippen over haar poes. Peer begreep de aanmoediging en hij wist de weg. Hij drukte zijn tong in haar spleet en proefde de vertrouwde smaak. Nog even kwam de gedachte aan die andere kerel in hem op en dacht hij, gelukkig dat ze een kapotje gebruikt hebben. Zijn tong vond het voor hem zo vertrouwde genotsknopje. Hij like haar en hoorde haar zachte geluiden van genot. Hij noemde haar niet voor niets zijn spinnende poes. Het duurde niet lang of Sjaan liet zijn hoofd los om op zoek te gaan naar zijn erectie. Terwijl hij door likte kneedde ze zijn pik. Wat hij al verwachtte gebeurde, Sjaan begon aan hem te sjorren om hem op zich te krijgen en om zo zijn snikkel in haar mond te nemen. Peer likte door en genoot van de streling van haar lippen en haar tong op zijn pik. Hij begon ongeduldig te stoten. Dat strookte niet met het plan van Sjaan.

Ze liet even zijn pik uit haar mond ontsnappen en zei, “ik wil het doen. Ga eens op je rug liggen.” Met Sjaan boven gingen ze verder. Haar orgasme kwam en ze kreunde met zijn pik ver in haar mond. Het extra gevoel dat dit gaf was verrukkelijk. Peer voelde zijn zaad koken en hij wilde het nog stoppen door zich uit haar mond terug te trekken. Sjaan hield vast met haar lippen en haar hoofd volgde zijn terugtrekkende beweging. Er was geen houden meer aan. Peer spoot en Sjaan opende haar lippen voor een schreeuw van genot.

Later die dag klauterde Peer samen met Sjaan over de naburige boten naar de steiger voor een bezoek aan de douches. Hij zag hoe een vrouw, op de boot van de klager over het stampen, naar hem staarde. Hij gaf haar een knipoog en merkte tot zijn voldoening dat ze rood werd. Op de steiger vroeg Sjaan.

“Zag je die vrouw kijken, hebben we veel kabaal gemaakt?”

“Viel wel mee,” jokte Peer.

“Je liegt,” zei Sjaan “en ik zag je knipogen naar die vrouw. Je bent van mij en waag het niet nog eens om vreemd te gaan.”

"Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussenin," dat speelde meer dan een maand terug door zijn hoofd.

Deze reis zat er op.

Een weg ontstaat door hem te belopen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post31

De reis of de bestemming? 4

DE REIS OF DE BESTEMMING - 4Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:46:03

De reis of de bestemming?

Deel 4

Af en toe een bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf, opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet. Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput. Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti ’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn

En natte westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept, kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.” Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over. “Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog doordrukken en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het gelukkig nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee walletjes at, vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur, behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan. Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel. Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula kwam langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was lekker Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen streek. Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van haar dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij het overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk, maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp..., hoe raad je dat zo en waarom lach je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde. Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven, zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug. Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel. Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me. Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken. Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post30

De reis of de bestemming? 3

DE REIS OF DE BESTEMMING - 3Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:44:30

De reis of de bestemming?

Deel 3

"Een enkele opklaring"

Paula schudde Peer zachtjes heen en weer en vertelde haar besluit, “als je gaat dan ga ik mee.”

Peer die slaapdronken wakker werd reageerde eerst niet. Het duurde even voordat hij begreep waar hij was en waar het over ging. Hij keek haar verbaasd aan. Slaapkop, dacht ze en ze tastte nieuwsgierig in zijn kruis om te onderzoeken of hij daar wel wakker was. Niet zo wakker als de voorgaande ochtenden, ze voelde een slap peertje in rust. Rust die ze hem niet gunde, de vorige avond had haar sluimerende seksleven doen ontwaken en ze had behoefte aan een vervolg. Peer werd door haar strelingen wakker en zijn peerke begon te groeien.

Peer twijfelde, zich overgeven aan het genot of eerst even opstaan. Zijn volle blaas legen, zijn tanden poetsen en dan terug in bed voor een grote beurt? Hij koos voor het laatste en verontschuldigde zich met de woorden dat hij snel terug zou komen. Nadat hij zijn blaas geleegd had, volgde Paula zijn voorbeeld. De voorgaande dagen had Paula steeds het deurtje van de toiletruimte zorgvuldig achter zich gesloten. Nu liet ze het open en Peer merkte dat zijn pik reageerde. Paula kwam van het toilet af en ze pakte zijn pik vast.

“Zo mag ik hem graag zien. Ga maar vast liggen terwijl ik mijn tanden poets. Nu wil ik boven.” Peer ging op zijn rug in de voorkooi liggen en Paula kroop op hem. Ze pakte zijn pik vast en doordat ze overeind kwam om zich op het gezwollen geval te laten zakken, stootte ze haar hoofd.

“Nondejus, wat is het hier laag.”

Peer begon te lachen. “Kom Sidonia. Ik heb een beter idee.” Peer klom uit de voorkooi en klapte de tafel in de grote kajuit op. Hij ging op de vloer liggen, pakte zijn pik vast en richtte hem recht omhoog met de woorden, “laat je hier maar op zakken. Hier hebben we speelruimte genoeg.” Paula stapte over hem heen en liet zich zakken. In plaats van over zijn pik, liet ze zich langzaam op zijn gezicht zakken, tot ze met haar poes vlak boven zijn mond was. Peer tilde zijn hoofd op en drukte een kus op haar schaamlippen.

“Hm… lekker,” zei Paula. “De rest hou ik van je tegoed. Nu wil ik die dikke knuppel weer in me voelen.” Ze hurkte over zijn pik en liet zich zakken. Peer richtte zijn hoofd op, om te genieten van het schouwspel van zijn pik die door haar opgenomen werd. Hij zag en voelde hoe zijn eikel naar binnen gleed en hoe langzaam zijn hele pik door haar warme natte kut omgeven werd. Steun zoekend aan de rand van de neergeklapte tafel begon ze Peer te berijden. Ze werkte zich op en neer bewegend naar een orgasme. Toen ze op het randje zweefde en het nog wat wilde rekken, liet ze zich op hem zakken. Ze ging heen en weer schuiven tot ze zachtjes kreunend kwam. Ze zakte voorover om Peer te kussen en ze tilde ze haar bekken iets op. Daarmee Peer de ruimte gevend om omhoog te stoten. Ze bleef kreunen en Peer stootte tot hij zijn zaad in haar spoot. Zo bleven ze liggen, totdat Paula voelde hoe de krimpende pik van Peer uit haar glibberde. Voordat ze opstond om van hem af te gaan schoof ze plagend met haar poes over zijn buik en zijn borst.

“Zo, ga je mee douchen?” Vroeg ze, terwijl ze de uit haar kut lekkende sappen over zijn lichaam uitsmeerde. Even later liepen ze samen naar het havengebouw om te douchen.

“Samen in een hokje,” vroeg Peer? “Dat scheelt een euro.”

“Geile zot, het gaat je niet om die euro.”

Ze hadden geen seks onder de douche, maar Paula genoot wel van het ingezeept worden, met extra aandacht voor haar intieme zones. Ik gedraag me als een slet, dacht ze. En ik geniet er van. Dit was meer seks in vierentwintig uur dan in weken met Pieter. Ze kreunde zachtjes toen Peer met een ingezeepte hand een paar maal tussen haar billen streek. Om geen aandacht te trekken gingen ze omzichtig naar de tent van Dil. Er werd opnieuw getelefoneerd met broer en oom en er werd overlegd. Dil dorst het avontuur aan en oom en broer steunden het idee van de overtocht.

Geholpen door Paula, ging Peer aan de slag om een stuk uit het tussenschot te zagen en de schuilplaats in te richten. Nadat de schuilplaats klaar was, wilde Paula naar het havengebouw om haar ondergoed te wassen.

“Niet doen, ik heb een beter idee,” zei Peer. Laat eens zien?”

Verwonderd keek Paula hem aan. “Zotte Hollander, je bent toch geen slipjes snuffelaar?”

“Soms,” zei Peer. “Maar nu zijn ze voor de douane en de immigratie ambtenaren. Mochten ze aan boord komen dan zorgen we dat het vuile ondergoed op de kussens in de voorkooi ligt. Hopelijk leidt dat ze af.”

Ze overtuigden Dil ervan dat ze, tot ze veilig in Engeland was, niet mocht opvallen. Geen hoofddoek en zo westers mogelijk gekleed. Paula deed daarvoor nog wat inkopen in het plaatsje. Dil werd Dilla, de dochter van Peer en Abdul werd Appie zijn kleinzoon. Paula werd tante Paula. Het wachten duurde lang die dag. Peer probeerde met een boek afleiding te vinden en Paula bladerde nerveus in tijdschriften. Haar gedachten dwaalden steeds af naar het komende avontuur en de seks met Peer. Geweldige seks met een bijna wildvreemde man, en vreemd is hij zeker, dacht ze. Ze dacht aan de jaren met Pieter, verloren jaren vond ze nu. Ze probeerde gelukkige momenten met hem terug te halen en dat lukte niet. Zachtjes begon ze te snikken. Peer schrok op uit zijn boek.

“He, wat is er lieverd? Ben je bang voor de reis?”

Paula vluchtte de kajuit in en Peer volgde haar. Hij sloeg zijn arm om haar heen. “Je hoeft niet mee.”

Ze snikte, “dat is het niet.” Ze begon te vertellen over haar huwelijk en dat ze niet treurde dat het voorbij was, maar dat het zo lang geduurd had. Hoe stom ze was geweest dat ze het niet eerder gemerkt had en dat ze zolang genoegen had genomen met slechte seks. Peer veegde haar tranen af en hij vroeg zich af of ze met haar opmerking bedoelde dat ze hun seks goed vond. Hij wilde het niet vragen. Paula zag hem nadenken en vroeg, “nu vraag je je af zeker af hoe ik onze seks vind?”

“Betrapt,” zei Peer. “Ik denk gehoord te hebben dat je er van genoten heb. Geef eens een cijfer, op een schaal van 0 tot 10?”

Paula begon te lachen en veegde haar tranen af. “Voor een kabouter niet slecht en zeker geen onvoldoende. Als jij de luiken sluit, dan krijg je een herkansing voor een hoger cijfer.” Ze kleedden elkaar uit en streelden elkaar. Met de stijve van Peer in haar hand boog ze zich voorover.

“Kabouter inspectie. Hm…, een mooie paarse kaboutermuts.” Ze nam zijn eikel even tussen haar lippen en beet er heel zachtjes plagerig in.

“Au, verdomme.”

Ze kwam overeind. Ze kuste hem en begon hem rustig af te trekken, terwijl Peer haar al kussend vingerde. Paula leunde achterover tegen de kajuittafel en voelde de rand in haar billen. Dat bracht haar op een idee. Ze verbrak de kus, liet zijn pik los en wipte op de tafel. Ze spreidde haar benen en gaf Peer een goed zicht op haar openstaande gleuf. Peer stapte naar voren, drukte zijn pik wat omlaag en zonder druk gleed hij naar binnen. Het lijkt alsof ik er ingezogen wordt, dacht hij. De hoogte van de tafel was precies goed. Paula schoof nog wat meer naar het randje en Peer pakte haar heupen vast. Hij begon rustig te bewegen. Hij stopte even en vroeg, “hoe voelt dat, zo’n kabouter in je?”

“Toe niet stoppen, doorgaan en het voelt niet kabouterachtig. Het voel lekker!”

Peer stootte door en hij keek omlaag om zijn nat glinsterende pik in en uit haar te zien gaan. Al doorstotend pakte hij haar hand en bracht die naar zijn heen en weer gaande pik. “Voel eens hoe lekker nat je bent.” Paula voelde, ze gaf geen antwoord, wel hield ze even met twee vingers zijn natte bewegende pik vast. Daarna stopte ze een vinger naast zijn bewegende pik in haar kut om haar kittelaar te strelen. Peer hoorde aan haar zuchten dat ze tegen een orgasme aan zat. Hij keek haar aan en pakte haar borsten vast. Hij zag haar gezicht vertrekken en zei, “kijk me alsjeblieft aan als je komt. Ik vind het heerlijk een klaarkomende vrouw in de ogen te kijken.” Ze keek hem aan, hield zijn blik vast en even later kwam ze onderdrukt kreunend klaar. Peer bleef rustig door bewegen terwijl ze kwam.

Toen haar orgasme weg ebde vroeg Peer of hij van achteren in haar kutje mocht. Ze ging van de tafel af en ging wijdbeens voorover gebogen staan. Ze werkte goed mee door iets door haar knieën te zakken. Peer stapte naar voren en zijn pik glibberde zonder hulp terug in haar warme masserende vlees. Hij rook hun geiligheid en voelde zijn zaad opkomen. Hij pompte door en toen Paula zachtjes gilde, gaf hij een paar forse laatste stoten voordat hij in haar spoot. Hij voelde hoe zijn pik en zijn zak nat werden. Tegen haar aanleunend en met zijn armen om haar heen hijgde hij uit, tot hij zijn lid voelde verschrompelen.

Later met zijn boek weer in handen en een drankje onder handbereik, dacht Peer na over de seks met Paula. Drie keer neuken binnen vierentwintig uur, niet slecht voor een ouwe lul van vijf en vijftig. Nooit gedacht dat ik zo geil zou worden van een lange dunne met kleine tietjes. Klein maar fijn, die geile stevige puntjes en dan die strakke ronde kont. Dat was een gezamenlijke spuiter net. Haar nattigheid droop langs haar dijen en ik was ook zeiknat. Nou ja spuiter, bij mij moest het uit mijn tenen komen. Haar van achteren neuken hielp om de laatste druppels er bij me uit te melken. Mijn pik heeft nu wel rust verdiend. Van mijn stomme celibaat voornemen is gelukkig niets van terecht gekomen. Ik voel me nu een stuk beter.

Paula had haar tijdschrift weer gepakt. Het lezen lukte nog steeds niet. Stiekem keek ze naar Peer, die in zijn boek verdiept leek. Hij heeft niet meer om een cijfer gevraagd, dacht ze. Minstens een negen en voor libido een tien. Zo nat ben ik nog nooit klaar gekomen. Hij klaagde niet, sterker nog hij stond met een grijns overdreven zijn benen droog te wrijven. Zal hij geen last hebben van de spanning?

Ze zag hoe hij opkeek van zijn boek en haar een knipoog gaf. “Geen zorgen voor morgen Sidonia, het komt goed. En met een overdreven plat accent er achteraan. “Wa”k nog segge wou. Het was een goddelijk lekkere wip.”

Ze wachten die avond tot het donker en rustig in de haven was. De naburige boten waren gelukkig niet in gebruik en met Peer op de uitkijk bracht Paula moeder en kind aan boord. Dil sliep met haar zoontje in de voorkajuit en Paula en Peer namen ieder een bank in de kajuit in gebruik. Voor het slapen gaan kusten ze elkaar, waarbij Peer zijn hand in Paula’s slipje liet verdwijnen. “Heel zachtjes?” Vroeg hij.

“Verleidelijk,” zei ze en ze beantwoordde zijn uitlokking door plagend even in zijn half harde pik te knijpen tot hij hard werd. “Nu niet, zodra ze van boord zijn.”

De volgende morgen vroeg, zodra er voldoende water in de riviermonding stond, voeren ze de haven uit. Het riviertje af naar zee. De wind werkte mee. Een rustige windkracht drie uit Zuidelijke richting en het weerbericht voorspelde een warme voorjaarsdag.

Dil bleef met Abdul in de kajuit. Peer stuurde en genoot van het varen en de spanning.

Zodra ze de haven uit waren begon Abdul zachtjes te huilen. Hij was bang door de bewegende boot en de af en toe klapperende zeilen. Paula zag aan de onzekere blik van Dil dat ze het moeilijk had. Ze liet het zeilen aan Peer over en bleef lang in de kajuit om Abdul te troosten en Dil moed in te praten.

Later, toen Abdul de deinende boot leuk begon te vinden en er een voorzichtig lachje op het gezicht van Dil kwam, ging Paula naar buiten. Ze koesterde zich in de ochtend zon en ze loste Peer aan de helmstok af voor een plaspauze. Paula en Peer luisterden hoe Dil Afghaanse liedjes voor haar zoontje zong en ze glimlachten naar elkaar. We zijn soms net een lang getrouwd stel, dacht Paula. Het blijft vreemd met die kabouter. Zoals net heel vertrouwd en soms van die rare onvoorspelbare acties en opmerkingen. Hoe zou het zijn om met zo’n man getrouwd te zijn?

Na een uur of twee varen riep Peer, “dolphins, come and have a look.” Hij wees Paula en Dil op een grote en kleine rugvin vlak naast de boot. Ze zwommen een stukje met de boot mee. Paula zag de dolfijnen vlak onder het wateroppervlak zwemmen. “Moeder en kind, denk ik,” zei Peer. Met een knikje naar Dil die Abdul op haar arm naar de dolfijnen wees. “Vast een goed voorteken.”

Tegen de middag was het warm geworden en Peer vroeg Paula om even de helmstok over te nemen, hij ging zijn zwemboek aantrekken. Hij zal toch niet, dacht Paula. Peer trok zich netjes terug in de kleine toiletruimte. Nadat Peer de helmstok weer teruggenomen had, trok Paula haar bikini aan en ging buiten bij Peer zitten. Peer vertelde haar dat ze goed opschoten en hij wees op de Engelse kust in de verte. Hij was net begonnen uit te leggen dat ze de "shipping lanes" de routes voor de grote scheepvaart waren overgestoken, toen hij een vloek liet.

“Verdomme, nog aan toe. Kijk daar!” Hij wees naar een helikopter, die in de verte kwam aanvliegen en op een motorjacht af dook. De helikopter ging vlak boven het jacht hangen. “Gauw, naar binnen en help Dil en Abdul in de schuilplaats.” Paula schoot de kajuit in en kwam na Dil en Abdul verstopt te hebben weer naar buiten. Ze zagen de helikopter naar hen toe zwenken.

“Kom bij me op schoot zitten en doe je bovenstukje af, doe net alsof we aan het vrijen zijn.” De helikopter zakte en ging een meter of dertig bij hen vandaan vlak boven het water vliegen. Ze zagen de piloot en zijn metgezel zitten en naar hen kijken. Peer begon enthousiast te zwaaien en hij pakte een leeg blikje, dat nog in de kuip lag. Hij hield het blikje omhoog. Met een uitnodigend gebaar van, kom er maar een halen. De mannen zwaaiden terug en de helikopter zwenkte weg.

Pfffftt, dacht Paula toen ze van zijn schoot af ging. Een tien voor improviseren en koelbloedigheid. Nou ja koelbloedig. Ik voelde ondanks de situatie zijn piemel groeien. Hoe spannender de situatie, hoe relaxter hij wordt. Sinds hij het besluit nam om Dil te helpen, straalt hij rust uit en loopt hij de hele dag met een glimlach.

“Je bent een adrenaline junk.” Zei ze, door zijn zwembroek heen in zijn pik knijpend. Als ik Dil niet uit haar nauwe bergplaats moest bevrijden, dan zou je nu willen vrijen, of niet?”

“Daag me niet uit.”

Voor de haven van Ramsgate verdwenen Dil en Abdul weer in hun schuilplaats. De haven was vol, een stil plekje zoeken was er niet bij. Na het afmeren bleven Dil en Abdul in de schuilplaats, terwijl Peer naar het kantoor van de havenmeester ging. Terug aan boord, vertelde hij dat alle formaliteiten vervuld waren en dat ze te voorschijn konden komen, maar wel uit het zicht in de kajuit moesten blijven.

“ Ga je mee,” vroeg hij aan Paula. “Dan gaan we onopvallend gearmd de haven verkennen.” Ze liepen rond en ze zagen een hek om de jachthaven. Een hek dat er, toen hij hier jaren terug was, nog niet stond. Plus camera’s; camera’s op de steigers; camera’s op de kade en camera’s bij het hek. Ze overlegden en besloten Dil hier niet aan land te brengen. Peer bedacht een alternatief. De Thamesmonding in. Van een eerdere reis naar Londen wist hij dat er bij Queenborough in de monding van de Medway ankerboeitjes lagen voor een getijde stop of een overnachting. “In mijn herinnering is het daar ‘s nachts heel rustig.”

Ze besloten om de volgende dag de Thames op, richting Londen te varen. Met eb vertrekken en de vloedstroom benutten om de Thamesmonding in te varen, tot aan de monding van de Medway bij Sheerness en dan een stukje de Medway op naar Queenborough.

Terug aan boord speelde Paula een spelletje met Dil en Abdul, terwijl Peer met een boek in de kuip de wacht hield. Vroeg in de avond, net toen Peer dacht dat alle ambtenaren thuis of in de pub zouden zitten, schrok hij. Hij zag een geüniformeerd groepje op het haventerrein. De groep splitste zich en een tweetal kwam hun steiger op. Gelukkig stapten ze bij de eerste de beste boot al aan boord voor een inspectie.

“Snel verstoppen,” riep Peer. Paula hielp Dil en haar zoontje in de schuilplaats, ze sloot de deksels boven de bergruimte en legde de matrassen goed. “Slipjes er op?” Vroeg ze aan Peer die binnengekomen was, de luiken sloot en de cd speler aanzette.

“Ik heb een beter idee,” zei Peer. “Kleed je uit. Dan doen we net of we bij een vrijpartij gestoord zijn.” Paula aarzelde en ze keek toe hoe hij zijn kleren snel uittrok. Het valt me mee dat hij niet alweer een harde heeft, dacht ze. “Schiet op,” zei Peer. “Sla een handdoek om en ik doe in mijn blootje het luik open. Doe je best om gegeneerd te kijken.”

De zot, dacht Paula achteraf. Ze had zich snel uitgekleed en een handdoek omgeslagen. Tijdens het wachten stelde ze Dil fluisterend gerust en Peer zette de muziek nog wat harder om eventueel geluid van Abdul te overstemmen. Terwijl ze zich naar de bergplaats boog om met Dil te praten, had de geile zottebol zijn kruis tegen haar billen gedrukt en haar borsten vastgepakt. Op zo’n moment! Ze had hem weggeduwd. Peer lachte naar Paula en greep de handgrepen bij de kajuitingang vast. Hij bewoog heen en weer zodat de boot ook begon te bewegen. “Let”s rock the boat,” zei hij met een grijns. Ze hoorden voetstappen aan dek, gevolgd door kloppen op het kajuit-dak. Peer slaakte een grove vloek. Hij wachtte tot er weer geklopt werd.

“Wat the bloody hell,” zei hij, het luik openschuivend. “I am taking a nap and you’re disturbing my rest. Hij klom in zijn blote gat de kajuittrap op. Paula keek naar zijn billen en probeerde zich voor te stellen hoe de Engelsen naar zijn blote piemel keken. Het bleken een man en een vrouw. Politie en immigratie zeiden ze en ze wilden in de kajuit kijken. Met bonzend hart en haar handdoek vastklemmend ging ze wat opzij staan, terwijl ze de kajuittrap afkwamen. Om gegeneerd te kijken hoefde ze geen moeite te doen.

De vrouw had een politie-uniform aan en ondanks de penibele situatie viel het Paula op dat ze haar best deed om niet naar Peer te kijken. Peer had een kussen gepakt en hield dat demonstratief voor zijn middel. Hij nodigde ze uit om snel rond te kijken en dan op te hoepelen, zodat hij verder kon met zijn slaapje. Hierop begon de immigratie officier te lachen en hij zei met een grijns. “W”re finished sir, enjoy your nap.”

De vaste wal van Engeland was zo dichtbij, maar vijftig meter van de steiger af en toch zo ver weg voor Dil. Ze snikte zachtjes en Abdul begon mee te huilen. Paula nam Abdul op schoot en begon liedjes voor hem te zingen, terwijl Peer Dil troostte en haar verzekerde dat ze de volgende dag echt in Engeland zou zijn. Peer besloot zijn eigen telefoon weer te voorschijn te halen om Dil met haar broer en oom te laten bellen, zodat de situatie kon uitleggen. Zestien gemiste oproepen, waaronder twaalf van Sjaan en diverse Whatsapps en emails. Hij opende de berichten niet, maar zag dat bijna alle gemiste oproepen en berichten van Sjaan kwamen. Hij voelde zich tot zijn verrassing niet meer kwaad, maar schuldig en dat maakte dat hij een kort berichtje stuurde.

"In Ramsgate. Alles gaat goed. Heb telefoon uitgezet om rust in mijn hoofd te krijgen. Stuur je vanaf nu om de dag een berichtje."

Dil belde met broer en oom. Peer sprak met oom en vertelde over het plan om ze in Queenborough aan land te zetten. Oom wilde haar samen met een vriend met een auto ophalen en vroeg hoe laat. Peer legde uit, dat hij dat met een zeilboot niet kon voorspellen en dat het aan land zetten alleen kon als het uit het zicht van nieuwgierige ogen gebeurde. Hij vroeg oom om buiten Queenborough te wachten en om vooral niet op vallen. De avond verliep verder rustig. Met Dil en Abdul naar bed in de voorkajuit en het deurtje dicht, kleedden Peer en Paula zich uit om te gaan slapen. Peer was het eerst klaar en keek toe tot Paula alleen in haar slipje stond. Hij boog zijn hoofd en kuste haar tepels en nam ze daarna een voor een in zijn mond.

“Peer,” fluisterde ze. “Je kan het wel proberen, maar ik trap er niet in. Het is veel te gehorig en misschien is Dil nog wakker.”

“Je tepels hebben er wel zin in,” zei Peer de harde knopjes tussen zijn vingers rollend.

“Nee echt, nu niet, naar onderen wijzend, “het is hier onder nog wat gevoelig van de afgelopen dagen.”

“Daar weet ik iets op. Ik heb de hele dag al een ongelofelijke zin in je. Al vanaf het moment, dat je met je blote tietjes en je lekkere kont op mijn schoot zat te draaien, heb ik een plan.”

Paula keek hem aan, “en wat mag dat plan dan wel zijn, als er niet geneukt wordt?”

“Allereerst wil ik dat lekkere ronde kontje vasthouden, kijk zo.” zei hij terwijl hij zijn handen op haar billen legde.

“Hm…,” fluisterde Paula, “dit voelt goed en wat komt er hierna?”

Peer zei niets maar stroopte haar slipje omlaag en hielp haar om er uit te stappen. Hij ging op zijn hurken zitten en pakte weer haar billen vast. Met zijn vingers in haar kontvlees trok hij haar onderbuik naar zijn gezicht. Hij drukte een kus op haar schaamlippen en keek toen omhoog om haar blik te vangen.

“Dit lijkt me een voortreffelijk plan,” zei ze en ze trok met haar handen op zijn achterhoofd zijn mond weer naar haar onderbuik. Peer drukte zijn lippen op haar poes en likte haar. Ze opende haar benen en zijn tong vond de weg naar haar genotsknopje. Ze liet zijn hoofd los en zocht steun tegen de tafel.

“Zullen we gaan liggen?” Vroeg ze. Paula ging op een van de banken liggen en Peer wilde tussen haar benen knielen om verder te gaan.

“Nee samen,” zei ze. “Ik wil jou ook verwennen.” Paula schikte zich op de bank en Peer ging in 69 positie op haar liggen. Om niet met zijn hele gewicht op Paula te drukken en om zijn pik boven haar gezicht te krijgen legde hij zijn onderbenen op de kaartentafel. Hij schikte zich zo dat zijn pik naar beneden naar haar mond wees en drukte zijn mond op haar natte zilte poes. Hij zocht met zijn tong haar kittelaar weer op en begon te likken. Paula kreunde zachtjes toen ze zijn tong voelde en ze tilde haar hoofd met geopende mond op om de boven haar bungelende eikel te omvatten. Ze likte zijn eikel en voelde hoe Peer zijn bekken omlaag drukte om meer van zijn pik in haar warme mond te krijgen. Kom maar, dacht ze en ze bewoog haar lippen over zijn schacht. Lik door, lik door, dacht ze. Peer likte verder en stootte vanuit zijn bekken in haar mond. Op en neer, waarbij haar lippen en tong zijn pik masseerden. Paula voelde een orgasme opkomen. Om niet te schreeuwen klemde ze haar lippen strak om zijn pik. Peer vermoedde, door de mond die zich om zijn pik klemde, dat ze ging komen en hij stond zelf ook op springen. Hij stopte zijn stoten en likte haar naar een orgasme. Hij voelde hoe haar lippen en tong om zijn pik bewogen, terwijl ze met een gorgelend geluid probeerde om niet te schreeuwen. Zijn ontlading was niet meer te stoppen, zijn zaad begon te stromen. Met een ruk trok hij zich terug uit haar mond. Net te laat, daarbij zijn lading deels in haar mond en deels op haar gezicht lozend.

Terwijl Paula lag na te schokken, tilde Peer voorzichtig zijn voeten van de kaartentafel en tilde hij zijn bovenlichaam van Paula af. Hij pakte een keukenrol en maakte Paula’s gezicht schoon. “Het spijt me” zei hij. “Ik wilde niet in je mond spuiten en was te laat met terugtrekken, daardoor kwam het in je gezicht.”

Paula lachte hem uit, “je bent een lieve onnozelaar. Al dagen los je je kwakjes in me en kan ik daarna met tissues in de weer en slipjes uitwassen. Nu spuit je het in mijn mond en over mijn gezicht en je bent bezorgd. Van sperma in mijn ogen word ik niet blind. Gelukkig is mijn slaapbank droog gebleven.” Ze kwam overeind om hem een kus te geven. “Zo smaakt kabouter sperma.”

Om optimaal te profiteren van de vloedstroom, vertrokken ze de volgende morgen laat. De dag was begonnen met Engels weer, druilerige motregen en weinig wind. Zeilend met ondersteuning van de motor voeren ze langs de krijtrotsen naar de Thamesmonding. Bij Margate klaarde het op. Er kwam meer wind, de motor kon uit en de regen stopte. Even later brak de bewolking en werd het een mooie zeiltocht. Als er niet de spanning geweest was van het later die dag aan land zetten van Dil en Abdul dan zou Paula nog meer genoten hebben. Naar Peer kijkend, zag ze hem heel ontspannen met zijn rug tegen de reling hangen met de helmstok in zijn hand. Zal hij helemaal geen spanning voelen? Dacht ze. De hoek om bij Sheerness, de Medway opvarend, dacht Peer aan de roemruchte tocht van de Ruyter naar Chatham. Hij ging om de Engelse vloot te vernietigen. Ik ga om Engeland een paar ongewenste inwoners rijker te maken.

Om een uur of drie in de middag kwamen ze bij Queenborough aan. Het was een mooie zonnige middag geworden. Gelukkig lagen de ankerboeitjes uit Peer zijn herinnering er nog. Er was nog een boei vrij, helaas naast een motorboot met veel volk aan dek. “Penis-verlenger,” zei Peer, op de boot wijzend.

“He?” vroeg Paula naar de boot kijkend, die voor haar oogde als een super groot futuristisch strijkijzer. Peer vertelde haar over zijn theorie over mannen en soorten boten. Van het strijkijzer, vijftig meter verder, klonk harde muziek. Er was een feestje gaande. Peer gluurde nieuwsgierig met de verrekijker en gaf die daarna aan Paula. Twee buikige mannen met gouden kettingen en tattoos vermaakten zich met drie dames in kleding, die met strakke rokjes en hakken, niet praktisch leek voor een boottocht.

Peer grijnsde naar Paula, “goede afleiding. We gaan ook een feestje bouwen.” Hij haalde de ingepakte rubberboot te voorschijn en pompte hem op. Paula overlegde met Dil en zette in reactie op het Engelse geweld ook muziek op. Bob Marley "There is a rat in my kitchen". Terwijl Peer de opgepompte rubberboot te water liet kwam ze samen met Dil en Abdul de kajuit uit. Dil keek heel onzeker. Ze was door Paula overgehaald om zich aan de "locals" aan te passen. Ze droeg een voor haar veel te klein bovenstukje van Paula en Paula had met wasknijpers haar lange rok omgetoverd in een vreemde korte rok. Peer haalde wat blikjes bier tevoorschijn, waarvan hij er twee opende voor Paula en hem. Op verzoek van Peer deed Dil haar best om zwaaiend met een dicht blikje dansjes in de kuip te maken met Abdul. Peer roeide met Paula een rondje om de boot met de feestvierders en ze proosten met hun blikjes.

“Als dit geen aangepast gedrag is, dan weet ik het niet,” zei Peer, terug roeiend naar de boot. Oom werd gebeld en ze vroegen hem langs het water in Queenborough te rijden en uit te kijken naar een wit zeiljacht met rode strepen naast een groot motorjacht. Als hij het zeiljacht zag dan moest hij om de eerste de beste hoek stoppen.

Een kwartier later zagen ze een oud bestelbusje langzaam over de weg rijden. Paula nam met omhelzingen afscheid van Dil en Abdul. Peer hielp Dil aan boord van de rubberboot en pakte Abdul van Paula aan. Naar het dichtstbijzijnde punt om aan de wal te kunnen komen, was ruim vijf honderd meter roeien en dat viel niet mee met twee personen en een kind in het kleine bootje. Gelukkig was het rond de kentering en viel de getijstroom mee. Abdul bleek zich tot een zeeman ontwikkeld te hebben. Hij schaterde om de stuiterende beweging van de rubberboot en Peer, die het zweet van het roeien van zijn voorhoofd veegde, lachte mee. Eindelijk, dacht Peer, toen hij vlak bij de kant in ondiep water uit het rubberbootje sprong. Hij hielp Dil aan de kant en gaf haar Abdul aan. Peer trok het rubberbootje de kant op en Dil kleedde zich weer als een vrome moslima. Ze haalde de wasknijpers uit haar rok en trok een hoog gesloten blouse aan. Ze gingen op weg. Abdul gaf aan dat hij door Peer gedragen wilde worden. “You are grand dad now,” zei Dil. De weg af, de hoek om en daar stond het busje met twee bebaarde mannen er naast. Oom en een vriend. Tranen, omhelzingen en kussen. De laatste twee niet alleen van Dil, maar tot Peer’s verwondering omhelsden en kusten de mannen hem ook. Oom begon een lang bedank verhaal met veel “blessings” en Allah. Peer bedankte hem voor de zegeningen en drong op spoed aan. “Please be quick, before someone will notice us and starts asking questions.” Hij had het nummer van oom en sprak af om contact te houden. Na een aai over het bolletje van Abdul en het aanhoren van een laatste verwijzing naar de wijsheid en grootsheid van Allah, liep Peer in gedachten verzonken en zonder om te kijken terug naar zijn rubberboot. Hoezo Allah? Mijn reet, gewoon mijn idee en met hulp van Paula uitgevoerd

Terug aan boord veegde Peer het zweet van zijn hoofd en beantwoordde hij de bezorgde vragen van Paula. Na even gezeten te hebben begon hij te puzzelen over de terugreis en hoe Paula op tijd terug in Zeebrugge te krijgen. Het weerbericht voor de volgende dag was gunstig. Hij stelde Paula voor om de volgende dag heel vroeg op te staan en om vijf uur te vertrekken. Met de ebstroom mee de Thamesmonding uit en dan door, afhankelijk van de wind naar Duinkerken of naar Nieuwpoort. Paula was akkoord. Hij probeerde om rustig te gaan zitten met een boek, het lukte niet.

“Verdomme,” zei hij. “Ik kan me nog niet ontspannen. Ik ga zwemmen.” Paula keek hem bevreemd aan, “het water is nog steeds veel te koud.” Peer zei, dat hem dat niet uitmaakte, hij moest iets doen om de adrenaline kwijt te raken. Hij kleedde zich uit en liet het zwemtrapje zakken. Paula zag dat hij de aandacht had getrokken van het gezelschap op de Engelse boot.

“Potloodventer, je hebt publiek.”

“Mooi, dan zien ze een eerlijke Hollandse pik. Die Engelse gasten moeten in de spiegel kijken om hun eigen pik onder het afdak te kunnen zien.”

“Ja, nu nog wel, wacht maar tot je het water uitkomt.”

Peer zwom een rondje om de boot en riep dat het heerlijk was en vroeg Paula om er ook in te komen. Paula weigerde, waarop Peer naar de Engelse boot zwom om naar de dames te zwaaien en ze uit te nodigen voor een “skinny dip.” De dames weigerden giechelend. Een van de mannen vond het niet leuk en riep, “piss off, bloody wanker.” Peer zou een week eerder, de kans om terug te schelden met beide handen hebben aangegrepen. Peer op dat moment dacht, zoek het uit en hij zwom terug naar de boot.

Paula stond klaar met een handdoek. “Heeft het geholpen?”

“Ja, en ik voel me nu leeg en moe.”

Het werd een rustige avond. Luierend met muziek en een boek. Met de voorkajuit weer vrij kropen ze er samen in. Ze nestelden zich, deden hun ogen dicht en sliepen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post29

De reis of de bestemming? 2

DE REIS OF DE BESTEMMING - 2Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:42:16

De reis of de bestemming?

Deel 2

"Een rug van hoge druk trekt zuidwaarts"

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,” zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen? Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen? Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek, toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet zich toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen. Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan. Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula, toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid. Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren. Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan... Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen? Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend. Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf. Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes... Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam hem mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor over een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de tent zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk, wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben. Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien, aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken. In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek, aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.” Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen, maar...” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam. Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul."

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken, hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft een vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het volgende ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op mijn gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als... Stomme doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar slipje en voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde haar benen wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en weer zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik...”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten. Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze, vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland. Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden, hij vulde haar en het voelde... goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet, ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank gekomen en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak voor haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en het bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar "all inclusive resorts." Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot mee te gaan.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post28

De reis of de bestemming? 1

DE REIS OF DE BESTEMMING - 1Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:40:33

De reis of de bestemming?

Deel 1.

"Een diepe depressie trekt over de Noordzee"

7 Juni 2017

Peer zat op een kademuurtje te wachten op de aankomst van de veerboot. De volgende dag begon Oerol en het was druk op de kade. Wachtend op het weerzien met Sjaan en over wat ze elkaar te vertellen en op te biechten hadden. Zou ze echt komen? Hij dacht na, over wat er gebeurd was, zijn misstappen en zijn jaloezie. En hoe hij uiteindelijk, toen de mist in zijn hoofd verdwenen was, Sjaan gemist had.

April 2017

-Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussen in,- had hij ooit ergens gelezen.

Voor een midlifecrisis was Peer met vier en vijftig eigenlijk al wat te oud, maar het leek er verrekte veel op. Hij zat al een tijd met zich zelf in de knoop. Het laatste zetje kreeg hij van Sjaan, die op een avond van haar bord opkeek en zei, “ik moet je iets vertellen,”

Peer dacht, er zal weer wat met een van haar broers of zusters zijn, altijd gedoe. Hij keek niet op en at rustig verder.

“Peer! Kijk me eens aan.”

‘Snotverdomme, wat nu?’ Dacht Peer, opkijkend van zijn bord.

“Peer, ik ben verliefd op iemand anders.” Een nieuwe collega vertelde ze en “nee, er was niets gebeurd. De collega was zo attent en begripsvol en hij kon zo goed luisteren.”

‘Godverdomme, ook dat nog,’ dacht Peer. Ruzie op zijn werk en nu Sjaan met haar verliefdheid. Ze wilde een time out om na te denken. Alles zat verdomme tegen. Zijn conditie was naar de klote en daardoor kon hij op de fiets niet meer met de snelste groep mee en oude blessures speelden op. Hij voelde zich moe en brak. Peer was het zat, hij was alles zat. Eigenlijk wilde hij alleen maar met rust gelaten worden.

Niet omdat hij Sjaan haar zin wilde geven met die verrekte time out, dat nooit. Hij was zijn werk spuugzat en hij had nog een stuwmeer aan verlof te goed, zo kwam het idee in hem op om op reis te gaan. Twee maanden verlof opnemen en weggaan. Zijn werkgever zei zo snel ja dat Peer dacht, oh jullie willen me kwijt, prima dat is wederzijds.

Naar zijn broer in de Verenigde Staten, was het eerste idee. Maar dat was alleen een doel en de reis was niet aantrekkelijk. Zo’n godvergeten vliegreis met al die toestanden van controle na controle. Hij dacht er over na en er kwam een beeld in hem op. Hij voorover gebogen met zijn broek op zijn enkels en zo’n hufter van een vette Amerikaanse immigratie ambtenaar met zijn dikke worstvinger in zijn anus peurend op zoek naar iets wat er niet in zat. Trouwens, wie wil er naar een land waar ze een narcistische blaaskaak president maken?

Een fietsvakantie? Niet met zijn racefiets, maar een randonneur kopen en twee maanden door Europa zwerven. De herinnering aan de blaar op zijn kont, vorig jaar tijdens een week met een groep van de fietsclub in de Alpen, zorgde dat hij dat idee liet varen.

Vreemd genoeg was met de boot op reis gaan, het laatste waar hij aan dacht. De vakanties aan boord waren altijd een gezamenlijke onderneming geweest. Dat gezamenlijke was nu kapot. Verdomme verlieft, de trut. Hij was een paar keer stiekem vreemd gegaan. Dat vreemd gaan ging gewoon om de seks, niet dat hij thuis te kort kwam, maar voor het avontuur. Af en toe lekker buiten de deur neuken zorgde voor inspiratie en daar profiteerde Sjaan toch ook van.

Verliefd worden op een ander, verdomme nog aan toe. Hij was, ondanks zijn avontuurtjes, toch ook nooit verliefd geworden. Gewoon buiten de deur trek krijgen, meer was het niet. En nu verdomme nog aan toe. De klap was hard aangekomen.

Dan toch de boot maar en zonder Sjaan.

Tussen de mededeling van Sjaan en zijn vertrek zaten twee weken. Twee drukke weken om dingen op zijn werk af te ronden en de boot klaar te maken voor een lange reis. Het afronden op zijn werk met toenemende tegenzin en het werk aan de boot met groeiend enthousiasme.

Sjaan wilde iedere avond over hun huwelijk praten en maar doorgaan over hoe hij veranderd was en hoe weinig aandacht hij haar gaf. Dat refrein was hij zat. En dan dat gelul over verliefd zijn, hij was er klaar mee. Er was niets gebeurd zei ze, dat moest er godverdorie nog bijkomen ook. In het begin deed hij zijn best om te luisteren. Maar, het was steeds het zelfde deuntje.

“Ik voel me alleen; je bent mijn oude Peer niet meer; je luistert nooit als ik wat vertel.” Nee verdomme, nog aan toe, dacht Peer, mens, als je blijft zeiken, het lijkt wel een smartlap van Hazes.

Er rijpte een idee in zijn hoofd. Al zijn huidige ellende kwam voort uit geiligheid. Verlieft, mijn neus uit, niks dan geiligheid. Net als zijn geklooi met vreemde wijven. Hij ging zijn reis gebruiken om te bewijzen dat hij zonder geiligheid kon. Hij ging zich zuiveren. Net als het vasten van katholieken en de moslims, maar dan anders. Hij dacht er een dag over na en nam toen een besluit. Niet meer neuken en ook niet rukken, gewoon "cold turkeij" onthouding vanaf dat moment.

Nadat Sjaan met haar mededeling zijn maaltijd en zijn leven verpestte hadden ze niet meer gevreeën.

Op de avond voor zijn vertrek ging hij als eerste naar bed. Hij hoorde Sjaan douchen en rommelen op de badkamer en viel in slaap. Hij schrok wakker toen ze de slaapkamer in kwam. Naakt, zag hij, zijn ogen openend. Nee toch, ze zal toch niet willen vrijen, dacht hij. Hij wilde zijn ogen weer sluiten. Ergens in zijn brein ontstond tegenwerking, hij bleef kijken. Hij zag haar vertrouwde naakte lijf. Hij zag haar naar het bed toe lopen en hoe ze zich voorover naar hem toe boog voor een kus. Haar grote zware borsten bungelden boven hem en automatisch stak hij zijn handen uit om ze vast te pakken. Zijn verstand zei, je bent kwaad en je hebt gekozen voor onthouding. Hij draaide zijn hoofd weg en ontweek de kus.

“Ik wil niet dat je zo weg gaat.”

Peer liet haar borsten los en hield zijn hoofd afgewend.

“Toe Peer, zo kan je niet vertrekken.” Ze trok het dekbed weg.

“Zie je wel,” zei ze. “Je plaagt me, je hebt er wel zin in.”

Vuile verrader, noemde Peer in gedachten, zijn overeind gekomen jongeheer. Sjaan stapte op het bed en ging over hem heen zitten. Ze pakte zijn opstandige onderdaan, richtte en liet zich er over heen zakken. Daarna pakte ze Peer zijn handen en legde die terug op haar borsten. Ze bereed hem en werkte zich naar een orgasme, terwijl Peer zijn best deed om niet te genieten. Nadat ze gekomen was liet Sjaan zich voorover op Peer zakken en knuffelde en kuste ze hem. Peer vergat zijn hoofd weg te draaien en liet toe dat ze hem kuste. Sjaan klom van hem af en zag tot haar verrassing dat zijn pik nog recht overeind uit haar floepte. “Ben je niet…?”

Peer schudde nee en dacht dat dit een mooie test zou zijn voor zijn onthouding. Met een stijve proberen in slaap te komen. Als dat lukte dan... Sjaan speelde vals. Ze ging op haar knieën op bed zitten met haar billen naar hem toe. Ze spreidde haar benen wat en liet haar hoofd op het bed zakken. Na ruim vijfentwintig jaar samen, wist ze wat hij niet kon weerstaan. Het werkte. Peer ging op zijn knieën achter haar zitten, drukte naar voren en schoof zo haar natte kut in. Hij stootte en gromde van genot. Dat genot werd nog verhoogd door de aanmoedigingen van Sjaan.

“Toe Peer, geile beer van me. Neuk me maar, geniet maar van je kut. Spuit je maar leeg in me.”

Toen Peer later niet in slaap kon komen, dacht hij terug aan haar aanmoedigingen. Dat deed ze anders nooit. En waarom nu wel? Zij wilde toch een time out. Er schoot hem een verhaal van zijn opa, de duivenmelker, te binnen. Over hoe de doffer voor een vlucht bij de duivin wordt weggehaald, ‘op weduwschap zetten’ of zo noemde hij dat. Dit was het omgekeerde, dacht Peer. Hij woelde en draaide en nadenkend over een zuiverende onthouding, viel hij in eindelijk in slaap.

Op een vroege koude en regenachtige morgen in mei werd Peer door Sjaan bij de jachthaven in Hoorn afgezet. Ze kuste hem, maar zwaaide hem niet uit. Dan niet, dacht Peer toen hij de haven uitvoer.

Wegrijdend bij de haven veegde Sjaan geïrriteerd de tranen van haar wangen. Eigenwijze stomme klootzak, dacht ze. Als dit maar goed afloopt. Zo had ik een time out niet bedoeld. Ik wilde alleen maar dat hij weer meer aandacht voor me had.

Ieder ander had het zich gemakkelijk gemaakt door de route binnendoor naar IJmuiden te nemen. Peer niet, hij koos er voor om eerst naar het Noorden te varen naar Den Oever en dan over het wad naar Den Helder, alvorens zuidwaarts te gaan. Voor Peer begon de reis op het zoute water, bij het uitvaren van de sluis in de Afsluitdijk. In de middag meerde hij koud en nat in Den Helder af. Het was stil in de jachthaven en dat kwam Peer goed uit. Hij wilde rust aan en in zijn kop. Drie gemiste oproepen en wat berichten. Hij opende de berichten niet, hij zette zijn telefoon uit en stopte hem achter in een kastje weg. De zeilen werden opgeborgen en na een warme douche volstond een blik opgewarmde soep als avondmaal. Zie je wel, dacht Peer, niks, geen gedoe. Ik red me prima alleen. De avond kwam hij door met een boek en een borrel.

De volgende dag met weinig wind en opnieuw regen naar IJmuiden. Het viel Peer tegen, hij miste de handen van Sjaan aan boord. Bij het zeilen trimmen, pissen, koffie zetten en een boterham smeren ontdekte hij hoe gewend hij was aan die extra handen. Stom mens, dacht hij.

‘s Avonds in IJmuiden met zijn boek en zijn borrel werd zijn rust verstoord. Ondanks dat er veel vrije plaatsen waren, werd er naast hem een boot afgemeerd. Nieuwsgierig ging Peer aan dek kijken. Man met zeilhandschoentjes aan en een vrouw. Hij ging meehelpen door hun landvasten aan te pakken en vroeg zich af waarom de man handschoenen droeg op een dag met weinig wind. Die vraag werd beantwoord toen de vrouw haar mond open deed en de man allerlei overbodige aanwijzingen begon te geven. Oh, die handschoenen zijn nodig om die kat aan te pakken, dacht hij en daardoor kwam Sjaan weer in zijn gedachten. Hun samenwerking en gemakkelijke routine aan boord. Dankzij meerdere borrels viel hij die avond in slaap.

Bij het wakker worden voelde hij dat hij een beest van een erectie had. Hij stak zijn hand in zijn slaapzak om hem waarderend vast te pakken. Zijn elleboog ging opzij om, zoals hij wel vaker deed, Sjaan aan te stoten en te zeggen ‘voel eens hij werkt nog.’ Zijn elleboog stootte in het niets en hij realiseerde zich waar hij was en dat hij gekozen had voor ontgeiling door onthouding.

Op de vierde dag kwam hij aan het begin van de avond in Vlissingen aan. Het was een koude dag geweest met een waterig zonnetje. Het alleen zijn begon te knagen. Lekker de hele dag zijn eigen muziek aan had tijdelijk geholpen. Net als, waar Sjaan een hekel aan had, makrelen vissen onderweg. Uiteindelijk hielp het allemaal niet en had hij een pikzwart pest humeur gekregen. In de haven ging hij de makrelen panklaar maken. Tijdens het schoonmaken, met zijn handen onder het vissenbloed en de schubben, meerde er een groot luxe zeiljacht naast hem af. Normaal zou hij geholpen hebben, nu met vieze handen niet. Peer keek toe en zag, hoe een in fraaie zeilkleding, met veel merknamen, gestoken stel, er een zooitje van maakte. De boot ramde met een klap de steiger. Au, dacht Peer en hij concentreerde zich weer op zijn makrelen.

“Mijnheer!” Hoorde hij. Op dwingende toon met een rollende rrr uitgesproken. ‘Kakaccent’, dacht Peer en hij keek naar de man van het stel, die zich over de reling naar hem toe boog.

“Als u uw handen uit de mouwen gestoken had, dan was dit niet gebeurd.”

“Eigen stomme schuld,” zei Peer.

De vrouw mengde zich ook in de woordenwisseling. “Het stinkt hier naar vis.”

Peer keek haar aan en zag wat vreemds. Botoxkop, dacht hij en hij reageerde door overdreven te snuiven. “Het enige wat ik ruik is kak.”

Waarop de man reageerde, “ wat zegt u?”

“Ik ruik kak en die lucht komt van jullie boot.”

De vrouw viel uit haar rol van keurige dame en begon te kijven. Ze pikte het niet, ze wilde niet naast een asociaal liggen en ze gingen zich beklagen bij de havenmeester. Ze spoorde haar man aan, “vooruit Peter-Jan, ga naar de havenmeester.”

Peer, toch al in een rothumeur, was op stoom gekomen. “Hier heb je iets om te klagen,” zei hij wat visafval op de chique boot werpend.

Het werd een scheldpartij, die dreigde te escaleren in een handgemeen toen Peer de term botoxkop gebruikte. De man dreigde Peer met een pak slaag. Peer genoot, dit had hij nodig. Een paar jongelui op de kade bemoeiden zich er mee. “He ouwe, sla die kakker op zijn bek.” Gevolgd door het refrein van een zojuist geleerd nieuw woord “botoxkop, botoxkop.” De vrouw vluchtte de kajuit in. De man bleef nog even dreigen om bij Peer aan boord te stappen.

“Moet je doen”, zei Peer, zijn emmer met visafval optillend, “dan kieper ik dit over je hoofd.”

“Gooien ouwe klonk het vanaf de kade.” Al scheldend ging de man achter zijn vrouw aan naar binnen. Gevolgd door een gejoel vanaf de kade. Peer stak zijn duim op naar de jongens, maakte een buiging voor het publiek en ging zijn kajuit in met de schoongemaakte makrelen.

Het lukte die avond bijna om Sjaan uit zijn gedachten te bannen. Nagenietend van de ruzie en grinnikend over zijn vondst botoxkop kwam het beeld op van de zachte trekken van Sjaan met haar natuurlijke volle lippen in zijn hoofd.

De volgende dag woei het hard uit het zuidwesten. Tegenwind en omdat Peer wachtte met vertrek tot hij de stroom mee had, was het wind tegen tij, met als gevolg een korte steile deining. Na een paar uur stuiteren was Peer het zat. Hij wilde verder, maar het werd Zeebrugge.

Surfend op een golftop scheerde hij langs het havenhoofd naar binnen.

“s Avonds voelde hij zich alleen en bijna had hij zijn telefoon aangezet. Hij besloot te gaan stappen. Ver hoefde hij niet te gaan, direct aan de wal op de Rederskaai lokten meerdere kroegen. Hij liep de cafés langs en besloot voor het drukste te kiezen. Het bleek ‘happy hour’ met gereduceerde prijzen in The Old Steamer. Peer vond een vrije plaats op een kruk aan de bar. Hij bestelde een biertje en begon om zich heen te kijken.

Naast hem zat een lange magere vrouw. Veertiger schatte Peer. Ze was in gesprek met een stel op de krukken aan haar andere kant. Peer nam haar op. Heel lang, dun en weinig tiet en ze sprak met een vet Vlaams accent. Urbanus vermomd als Tante Sidonia, dacht hij en hij keek nieuwsgierig naar haar voeten. Teleurgesteld zag hij schoenen met een maat die kleiner was dan zijn tweeënveertig. Al lurkend aan zijn biertje luisterde hij naar de conversatie van Sidonia met het stel. Hij begreep uit het verhaal dat ze aan de kust logeerde omdat ze in scheiding lag. Verder in het gesprek ving hij op dat haar man, die schepen was flink ging bloeden. Peer nog steeds in een ruzie zoekend humeur, zag een kans.

“Zeg mevrouw,” zei hij. “Zo’n schepen hier in België, dat zijn toch allemaal zakkenvullers. Hij zal u vast ook wel een lucratief baantje in het een of andere bestuur bezorgd hebben.” Zo, dacht hij, en nu... breekt de pleuris uit. Ze begon te lachen en tegen het stel naast haar zei ze, “dat komt er van. Nu de Belgen de kranten in Nederland overnemen, weten ze daar ook wat er hier speelt.”

Ze draaide zich naar Peer toe en zei, “als dit een versierpoging is dan was dit de slechtste openingszin ooit.” Ze nam Peer van hoofd tot voeten op en zei, “Amei, ge zeit nog een kabouter ook. Ben je ontsnapt uit Plopsaland?”

Peer was even sprakeloos. In plaats van lekker te kunnen rellen werd hij in de zeik genomen. Kabouter? Ja, hij was met een meter vijf en zeventig niet lang en ja hij had een grijze stoppelbaard, na zich een week niet meer geschoren te hebben.

Peer stak zijn hand uit en zei, “je mag me Plopsa noemen als ik jou Sidonia mag noemen.” Lachend nam ze zijn hand aan. “Paula,” zei ze.

“Peer,” zei hij.

Dat deed haar opnieuw in de lach schieten. “En je zoekt zeker een appeltje? Dan zit je hier goed, genoeg rijpe appeltjes, aan de kust.”

“Nee”, zei Peer. “Ik zoek rust in mijn kop en appeltjes schillen geeft alleen maar gedoe.”

Ze kletsten verder en even later nam het stel naast Paula afscheid. Ze wilde nog wel wat drinken van Peer. “Als hij zich maar niets in zijn hoofd haalde. Ze had het gehad met mannen,” Even later met een glimlach vervolgend “en ik doe het niet met kabouters.”

“Proost.” Zei Peer, zijn glas heffend, “op kuisheid en onthouding.” Ze keek hem bevreemd aan, “je bent wel een hele rare Hollander.” Ze vroeg of hij hier met een boot was en Peer vertelde van zijn reis zonder bestemming. Paula vertelde dat ze twee weken ‘rust’ hield in het appartement van een nicht, hier aan de kaai. Het stel waar ze mee had zitten praten, waren bevriende buren van haar nicht.

“Rust?” Vroeg Peer. Daarop vertelde ze dat mijnheer de schepen te persoonlijk was geworden met zijn persoonlijke assistent.

“Jong en blond?” Vroeg Peer.

Ze knikte, “en mannelijk.”

De mond van Peer zakte open. “he?”

“Ja”, zei ze. “Na vijftien jaar huwelijk bleek hij van twee walletjes te eten.” Met al drie zware Belgische bieren achter zijn kiezen, vertelde Peer haar over zijn theorie dat hij zich door kuisheid rust in zijn kop kon geven. Ze lachte hem uit en zei hem dat hij de vreemdste kerel was die ze ooit ontmoet had. Nog twee biertjes later zei Peer dat hij zijn kooi ging opzoeken. Hij wilde morgen bijtijds op, om te profiteren van stroom mee op zee. Paula was nieuwsgierig hoe dat zat en Peer legde het uit. Waarop ze vroeg, of ze zijn boot mocht zien. Op Peer zijn verbaasde blik reageerde ze door te zeggen dat ze dat veilig kon vragen, “van een kuise kabouter, had ze niets te vrezen.”

Even later liep Peer naast een vrouw die bijna een kop groter was over de steiger. Ze toonde zich oprecht geïnteresseerd toen hij haar de boot liet zien en vroeg hoe laat hij de volgende morgen weg ging en waarheen. Peer antwoordde dat zijn bestemming van de wind afhing. Er werd weinig wind voorspeld en dan werd het Oostende en als het mee zat Nieuwpoort.

“Oh” zei ze, “dan kan ik als ik met je mee mag, met de kusttram weer terug.”

Peer reageerde verbaasd. Een vreemde vrouw aan boord? Hij dacht na, het had wel een voordeel, extra handen om onderweg iets te pakken of klaar te maken. Hij twijfelde nog en kwam op nog een voordeel, een test voor zijn kuisheid. Met zo’n tietloos lang eind, een veilige test. Hij zei, “ja gezellig.”

Op weg naar haar tijdelijk onderkomen dacht Paula na over waarom ze zo impulsief naar een uitnodiging gehengeld had. Eenzaamheid? Nee dat niet. Boosheid, ja kwaad was ze nog wel op Pieter. Avontuur, de zucht naar iets nieuws dat moest het zijn. Terugkijkend op de jaren waarin haar huwelijk afgleed, besefte ze dat het een saaie sleur geworden was. Pieter had steeds minder zin gehad om te vrijen en aan het eind kwam het initiatief alleen nog maar van haar. Initiatieven die veelal afgeslagen werden met “sorry schatteke, ik ben zo druk geweest” en meer van dat soort kutsmoezen. Druk? Een maand terug was ze er achter gekomen waarmee mijnheer de schepen druk was. Hij had zogenaamd op zaterdagmiddag nog een belangrijke bespreking in zijn werkkamer thuis, met Robert, zijn persoonlijk assistent. Ze was op de fiets de stad in geweest, had boodschappen gedaan en spontaan een lekkere traktatie voor de mannen gekocht. Puur toevallig, was ze tegen haar gewoonte in, door de achterpoort de tuin in gegaan. Ze zag door het raam Pieter in zijn werkkamer staan. Ze wilde zwaaien en toen zag ze het. Mijnheer had zijn broek omlaag en liet zich pijpen door Robert, die op zijn knieën voor hem zat. Dat wat ze van zijn erectie zag toonde een stuk daadkrachtiger dan wat zij de laatste jaren gezien had.

Dit gedoe met mannen bleek al veel langer te spelen. Achteraf zei een vriendin, dat ze zo iets al lang vermoedde. Mooie vriendin, als je de kaken op elkaar houdt. Haar broer lachte om het verhaal en zei, “zie je wel, ik vroeg me wel eens af, of hij niet meer van de herenliefde was.” Daarna kwam hij met die flauwe mop van twee vriendinnen die samen iets drinken. Zegt de ene vriendin, je hebt sperma in je haar. Antwoordde de andere, “ je hoeft toch niet alles van je baas te slikken.” Hij vertelde het waarschijnlijk om haar op te beuren, maar ze was zo kwaad geworden dat ze de deur uit gestormd was.

Rare vent die Peer. Ze had hem zien binnenkomen en rondkijken in het café. Kale kop, stoppelbaard, slordig gekleed en wat het meest opviel was dat hij kwaad keek. Ongepolijst, dacht ze. Heel anders dan Pieter, die veel aandacht aan zijn uiterlijk besteedde. Toen hij op de kruk naast haar ging zitten had ze besloten om hem te negeren.

Dat lukte, tot hij zich in haar gesprek mengde. Het leek wel of hij ruzie zocht. Dat ze desondanks in de lach schoot, kwam doordat hij per ongeluk het punt aanroerde waarop ze Pieter ging pakken, zijn welgevulde zakken. Hij mag dan zijn zak elders geleegd hebben, zij ging voor zijn andere zakken. Met minder dan de helft nam ze geen genoegen. En dan was er nog het lucratieve plaatsje in het bestuur van Ecogem, de intercommunale afvalbezorger, dat ze aan Pieter te danken had. Dat ging ze zich niet laten afpakken. De vergoeding die ze voor het bijwonen van de vergaderingen kreeg was een mooie aanvulling op haar salaris. Mocht mijnheer dwarsliggen, dan waren er nog wel een paar dingen die ze de afgelopen jaren opgevangen en onthouden had. Mijnheer de bestuurder zou niet graag zien dat die informatie naar buiten kwam.

Toen Luck en Geke weg waren en ze met de Hollander zat te praten, verdween de boosheid uit zijn gezicht en bleek hij een enthousiaste verteller. Ze kon niet peilen of hij serieus was met dat bizarre verhaal over onthouding, ze had er in ieder geval om geschaterd.

Zijn enthousiaste verhalen over zeilen en zijn boot maakte dat ze nieuwsgierig werd. Vanuit het appartement had ze zitten kijken naar het gedoe op de boten in de haven en dit was een kans om er een van binnen te zien. Als hij haar had willen potelen, dan had ze hem een oplawaai gegeven en geschreeuwd, het was nog druk in de haven en op de kaai. Hij droeg geen ring, zou hij getrouwd zijn?

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post27

WETHOUDER - 3 - slot

WETHOUDER - 3 - slotPosted by My 4Fingers Wed, July 12, 2017 11:51:31

De Wethouder slot

Han zat niet lang met zijn handen in het haar. Hij ging zich niet laten naaien en zeker niet door dat wijf en zo rijpte er een idee.

De volgende avond was er crisisberaad bij de voorzitster thuis. Naast de voorzitster en Han waren zijn collega wethouder van de zelfde partij en wat partij notabelen aanwezig. Ook de provinciale voorzitter was uitgenodigd. Han kwam gewapend met een Jumbo boodschappentas met daarin zijn Corruptus dossier. Tot Han zijn verrassing was Lieke, ‘het lijdend voorwerp’ niet aanwezig.

Han veinsde verbazing over de bijeenkomst. Bij het handen schudden zag Han met leedvermaak hoe de provinciale partijvoorzitter aarzelend zijn hand uitstak en daarna aan zijn broek afveegde. Han was klaar voor de strijd.

De voorzitster vertelde haar versie van het verhaal en eindigde met de eis dat Han onmiddellijk al zijn partij functies zou neerleggen. Zonder dat Han om een weerwoord werd gevraagd waren de aanwezigen het helemaal met haar eens. Vervolgens werd er ingegaan op hoe en met welk verhaal Han diende terug te treden. Ze besloten dat het een neutraal verhaal moest zijn. Er mocht niets uitlekken. De partij en de arme onschuldige familie van Han moesten beschermd worden en mochten niet de dupe worden van zijn gedrag. Han luisterde en zei niets. Toen ze het allemaal uitgedokterd hadden keken ze Han aan.

“We nemen aan dat jij dit ook zo wilt?”

“Nou nee,” zei Han en hij begon zijn boodschappen tas uit te pakken. “Weet je nog van de verkoop van het oude gebouwtje van het kinderdagverblijf aan de Steenweg?” vroeg hij aan zijn collega wethouder. Tot zijn genoegen zag Han hoe zijn collega kleurde. “Dat is toen onderhands verkocht, zonder taxatie.”

“Ja dat doen we wel vaker.” Gevolgd door wat zenuwachtig gekuch.

“De koper bleek later je toekomstige schoonzoon te zijn. Ik heb hier een mapje met wat papieren over de verkoop, de verkoopprijs en de winst die je schoonzoon er een half jaar later bij doorverkoop aan een projectontwikkelaar mee gemaakt heeft. Je mag het wel even inkijken als je wilt.” Han keek de tafel rond en zag wat verontruste blikken. Een van de plaatselijke partijprominenten aankijkend.

“Kees weet je nog hoe snel het bestemmingsplan aangepast werd, zodat jij kon uitbreiden?”

“Ja, nou en?”

“Weet je ook nog hoe je concurrent met allerlei regeltjes lastig gevallen werd? Wil je misschien jouw mapje ook even inkijken?”

De tas hoefde niet helemaal uitgepakt te worden. Na nog een voorbeeld werden ze het eens. Han bleef tot de volgende verkiezingen aan als wethouder. Het verhaal van zijn escapade met Lieke verdween in de plaatselijke doofpot van de partij. Die was groot genoeg om er nog wat bij te stoppen.

Han had zijn knopen geteld en zocht toenadering tot Gemeente Belangen. Die zagen hem graag komen. Zo ontstond er een afspraak, dat Han bij de volgende verkiezingen op hun lijst zou komen. Plus dat als er een wethouder geleverd kon worden, dan werd Han dat. Han wist dat een plaatselijke voetbalvereniging een nieuwe voorzitter zocht. Stemmenwinst, dacht hij, toen hij zich meldde dat hij beschikbaar was en graag het voorzitterschap wilde bekleden.

Antje wilde het niet begrijpen. De partij ontrouw. Met Gemeente Belangen was de kans voor haar, om op een dinsdag in september, met een nieuwe hoed over het Binnenhof te paraderen voorgoed verkeken. En wat moest hij nu bij die voetbalclub, hij was al haast nooit thuis. Bovendien voetbalde deze club ook nog eens op zondag.

Han hield zich een tijd gedeisd, de angst om opnieuw betrapt te kunnen worden zat er goed in. Gelukkig heb ik mijn rechterhand nog, dacht hij tijdens een sessie in de badkamer met de deur op slot.

Het eerste dameselftal werd kampioen en dat werd gevierd. Han, de nieuwbakken voorzitter, was er uiteraard bij. Hij hield een toespraak in de volle feestende kantine. Na de toespraak stond hij tevreden met zijn verhaal en met zichzelf aan de bar. Met een zoveelste biertje in de hand raakte hij in gesprek met Keet, de trainster van de dameselftallen. Niet echt Han zijn type, met een stevig gespierd postuur en naar Han zijn mening een veel te grote mond. Ook haar taalgebruik was niet wat hij gewend was. Zijn afkeer van haar harde stem en grove taal verhinderde niet, dat al pratende, zijn blik afdwaalde naar haar forse boezem. Hij stond zich af te vragen hoe die borsten er bloot uit zouden zien, toen Keet midden in haar verhaal stopte en zei, “Han wat flik je me nou? Sta jij daar, terwijl ik tegen je praat, een beetje naar mijn tieten te staren!”

Han schrok, “ Ehh... sorry Keet, excuseer me alsjeblieft.”

“Ha, ha,” zei ze, “Schaam je maar niet, ik ben het gewend dat mannen naar mijn borsten staren en toen ik zelf nog voetbalde kreeg ik er vaak opmerkingen over, ondanks dat ik ze in een sport bh insnoer.”

Han stond met zijn mond vol tanden. Hij wist zo snel niet hoe hij op haar opmerking kon reageren. Dat weerhield Keet er niet van om door te gaan. “Zeg Han, klopt het dat jij gek op de vrouwtjes bent.”

Het sierde Han dat hij nog steeds kon blozen en dat deed hij. Verdorie, dacht hij op zo’n gerucht zit ik niet te wachten.

“Ik ben getrouwd.” Hij probeerde het zo ferm mogelijk te zeggen.

“Ja, ik ook,” zei Keet met een grijns.

“Wil je nog een pilsje Han?”

“Ehhh, ja graag, maar ik ga eerst even naar het toilet.”

Alle toiletten bleken bezet en er stond een wachtrij. Dan maar buiten in de bosjes, dacht Han, het is toch donker.

Hij zag Keet aan de bar staan met twee vers getapte biertjes en op weg naar buiten zwaaide hij naar haar. Han liep om de kantine heen naar de bosjes aan de achterkant. Hij was net bezig zijn gulp open te ritsen toen hij de stem van Keet hoorde.

“Ha ha, een wildplasser.” Han voelde zich betrapt en draaide zich om. “Hoge nood en alles was bezet.”

“Ja, bij de dames ook. Weet je wat, ik heb altijd al brandweervrouw willen worden. Als jij nu doorgaat met wat je van plan was, dan hou ik hem vast om de straal te richten.” Han was compleet verrast, dit was het gekste voorstel dat hij ooit had gehad. Hij dacht even na en of het nu door het bier kwam of het gebrek aan seks van de laatste weken, waarom niet, dacht hij. Hij ritste zijn gulp open en wurmde zijn pik te voorschijn. Hij probeerde te plassen en ondanks zijn volle blaas blokkeerde hij. Keet keek teleurgesteld, “toe, schiet nou op, of ben je verlegen of zo?”

“Als jij je even omdraait lukt het wel.” Keet begon te lachen en draaide zich om. Han perste en de straal kwam op gang.

“Nu ik”, zei Keet, die het hoorde kletteren. Ze duwde zijn hand weg en nam zijn pik vast. Als brandweervrouw bleek ze niet ervaren. Ze richtte de straal niet, ze zwaaide Han zijn pik heen en weer. Het leek meer op een tuinsproeier dan een brandweerspuit.

Er kwam een eind aan de straal en er bleek toch wat ervaring bij Keet. Ze bewoog het slappe geval nog een paar maal heen en weer om de laatste druppels te lozen.

“Nu ik en jij mag kijken.”

Ze stroopte haar broek omlaag en tot zijn verrassing zag hij dat ze een string droeg. Een vrouw met een string, dat was nieuw voor hem. Met haar broek op haar enkels en haar string opzij getrokken hurkte Keet. Tot zijn spijt merkte Han dat het te donker was om haar poes te kunnen zien. Hij hoorde het stromen en het wond hem op. Hij merkte dat zijn pik, die hij nog moest opbergen groeide. Keet was klaar en trok haar broek omhoog. Ze keek naar Han en zei.

“Ik wist het wel, geilpieper. Je geilt op pissende vrouwen.”

Ze stapte naar Han toe en nam zijn groeiende pik vast. “Nu eens zien of ik hem groot genoeg kan laten groeien. Het moet wel de moeite waard zijn.” Ze bewoog zijn voorhuid heen weer en Han zijn pik groeide verder. “Zo, dus dit is het waar de fijne christelijke meneer de vrouwtjes mee verwend?”

“Ik, ehhhh…” Han die normaal niet op zijn mondje was gevallen was nu sprakeloos.

“Je hoeft je niet te schamen hoor, het is best een gezonde flinke jongen. Hier, doe niet zo schuw. Je was geïnteresseerd in mijn tieten en nu mag je ze vastpakken.”

Han legde een hand op een van haar grote borsten. Wat een joekels, te groot om te omvatten, dacht hij. Zijn andere hand kwam tot de ontdekking dat ze haar broek wel opgetrokken, maar niet dicht geritst en vast gemaakt had. Met een hand in haar broek en een onder haar shirt verkende hij haar lichaam. Ze voosden en Han dacht koortsachtig na hoe en waar hij haar kon neuken.

“De "dug out", zei hij. “Laten we naar de dug out gaan.” Keet stemde in. Ze ritste hun broeken dicht en Keet trok haar shirt omlaag.

Ze liepen achter de kantine langs om uit het zicht van de feestvierders te blijven. Om het veld heen naar de dug out aan de overkant van het veld. Het feestgeruis uit de kantine was hier minder en op wat maanlicht na was het donker. Ze begonnen weer te vrijen en Keet maakte zelf haar broek los terwijl Han haar shirt omhoog deed en haar bh los haakte. Hij wilde die grote borsten nu bloot in zijn handen voelen. Groot waren ze. Grote stevige joekels. Ze pasten bij lange na niet in zijn handen. Terwijl hij haar borsten streelde en zachtjes in haar tepels kneep, maakte Keet zijn broek los. Ze trok zijn broek samen met zijn onderbroek naar beneden. Han liet haar borsten los om haar uit haar broek te helpen.

“Kom,” zei Keet, “we moeten snel zijn voor ze ons missen.” Ze leunde voorover. Han schuifelde met zijn broek op zijn enkels naar de juiste positie. Hij drukte tegen haar billen en zocht met zijn hand de goede opening. Dat bleek niet moeilijk, haar spleet was zeiknat. Hij pakte zijn pik vast en richtte. Als hij er in zit dan naai ik haar, terwijl ik met twee handen haar grote dikke tieten vast houd, dacht hij.

Net op dat moment nam het geluid van de muziek uit de kantine toe, de deur was open gegaan. Han stopte even. Het geluid nam weer af doordat de deur sloot. Niks aan de hand, rokers, dacht Han, die zijn pik opnieuw op haar natte spleet richtte en hem tegen haar schaamlippen aan plaatste. Hij drukte en gleed naar binnen. Op dat moment klonk een kreet.

“Keet! Keet, waar ben je?”

“Verdomme mijn vent,” zei Keet en ze bewoog naar voren, zodat Han uit haar floepte.

“Keet, je bent toch niet met die eikel waar je mee stond te smoezen?”

“Keet, als ik je met die lul betrap dan zwaait er wat!”

Keet trok haar broek omhoog en maakte haar bh weer vast. Han was te verbouwereerd om snel te handelen. Nog steeds met zijn broek op zijn enkels, keek hij naar Keet.

“Snel schiet op” zei ze, “maak dat je weg komt. Laat hem ons alsjeblieft niet samen zien.”

Het drong eindelijk tot Han door dat hij in actie moest komen. Hij trok zijn broek omhoog en sloop de dug out uit. Hij was net onder het hek langs het veld door toen de schijnwerpers aan floepten. Han rende weg over de toeschouwersstrook en de grasrand, naar de sloot tussen het voetbalterrein en de weilanden er achter. Hij hoorde nog iets roepen dat hij niet verstond. Hij liet zich langs het talud naar beneden glijden. Hij twijfelde om zich daar schuil te houden. Of door de sloot om verder te vluchten. Rennende voetstappen en “klootzak, als ik je in mijn poten krijg” maakten dat Han in de sloot sprong.

Hij zakte tot over zijn enkels in de blubber en het water kwam tot zijn middel. Hij ploegde naar de overkant en verloor een schoen. Om zich uit de sloot te trekken greep hij wat planten vast. Hij trok zich omhoog en rende verder door een weiland. Halverwege het weiland realiseerde hij zich twee dingen: de planten die hij vastgegrepen had waren brandnetels en hij werd niet meer achtervolgd. Met een omweg via een nieuwbouwwijk kwam hij terug bij het voetbalveld. Zijn handen en zijn blote voet deden zeer en door de geur en het glibber tussen zijn tenen wist hij dat hij in meerdere koeienvlaaien had getrapt. Zijn jasje hing nog over een stoel in de kantine, gelukkig had hij zijn autosleutels in zijn zak gehouden. Voorzichtig, op zijn hoede om niet gezien te worden, liep hij naar het parkeerterrein bij het voetbalveld. Er kwam wat volk de kantine uit dat naar het parkeerterrein liep. Gebukt achter een auto wachtte Han af. Toen hij niemand zag of hoorde kwam hij te voorschijn. Op een gemeentelijk grasstrookje veegde hij zijn schoen en blote voet schoon. Snel naar de auto, starten, wegrijden en toen waarheen? Zo naar huis? Zijn ouders was ook geen optie. Hij dacht na over zijn smoes.

Half een ‘s nachts reed hij de oprit naar de garage op. Het licht beneden was nog aan. Stil opende hij de garagedeur om stiekem heel zacht via bijkeuken en gang de trap op te komen naar de badkamer. Helaas, Antje wachtte hem op in de gang. Ontstelt keek ze naar zijn verschijning. De natte en onder het kroos zittende broek, zijn smerige overhemd, de ontbrekende schoen en zijn vieze voet. “Waar kom jij..?”

“Ehh ongelukje gehad.”

Achter de rug van Antje waren kind nummer een, twee en drie verschenen. Verdorie, dacht Han, ze zijn nog wakker. Zijn oudste dochter keek net als haar moeder ontstelt, de jongens begonnen te lachen en te zingen "Jan Huigen in de ton." Antje werd hels, “vooruit naar jullie kamer, schiet op, ik wil met jullie vader praten.” De bezwaren werden overstemd door een met overslaande stem schreeuwende Antje.

De kinderen dropen af naar boven en Han drupte na op de plavuizen in de hal. Antje wachtte tot ze de kamerdeuren boven dicht had horen gaan en toen duwde ze Han naar de keuken en ze deed de deur dicht.

“Ze was er klaar mee,” vertelde ze. “Nee, ze wilde zijn verhaal niet horen. Ze was zijn smoezen zat en of hij dacht dat ze achterlijk was. Ze wilde een scheiding!”

Han sliep die nacht op de bank en hij sliep slecht. Jaren terug had hij willen scheiden en toen had Antje de familie en zelfs de dominee er bij gesleept om een scheiding tegen te houden. Nu twijfelde hij. Als ze doorzette, wat ze gisteravond gezegd had, dan stond hij straks op straat. Antje had er duidelijk al lang over nagedacht. Ze wist zo uit haar hoofd op te sommen wat ze allemaal wilde. Ze had het gemakkelijker andersom kunnen zeggen, door alleen te noemen wat zij vond dat hij mee mocht nemen. Ze trapte nog na, door te zeggen dat hij de pc op zijn werkkamer, die hij volgens haar alleen maar gebruikte om stiekem naar vunzigheid, mee moest nemen.

Eigenlijk beviel het leven van de laatste jaren hem wel. Thuiskomen als zijn eten klaar stond, zijn was werd gedaan, zijn overhemden gestreken, zelfs de tuin hield Antje bij. Ze zorgde voor de kinderen, reed ze heen en weer als het nodig was en ging naar ouderavonden. En voor het gebrek aan seks thuis had hij een prima compensatie gevonden. Neuken buiten de deur zonder verplichtingen en met afwisseling. Hij moest er niet aan denken om nog seks met Antje te hebben. Toen hij tegen de ochtend in slaap viel stond zijn besluit vast, niet scheiden.

Na een ijzige stilte aan de ontbijttafel was Han blij dat hij naar het gemeentehuis kon. Wel was hij schijt-benauwd dat er getuigen waren van zijn nachtelijk avontuur of dat Kaat en die zak van een vent van haar het hadden rondverteld. Hij hoorde niets, hij zag geen besmuikte blikken. Hij haalde later die dag zijn jasje op in de kantine en het enige dat hij hoorde was, dat Keet en die ‘biker’ van haar een enorme ruzie hadden gehad. “Jammer dat je zo vroeg weg was, jij had het misschien kunnen sussen.”

Hij werkte lang door en stelde het naar huis gaan uit. Terecht, zo bleek toen hij thuis kwam. Zijn ingepakte koffer stond klaar. Antje wilde hem niet meer in huis en ze had heel voortvarend de familie al ingelicht. Dat bleek toen Han zijn broers en zusters belde voor tijdelijk onderdak.

“Ze wilden niets meer met hem te maken hebben. Die arme vrouw en die arme kinderen.” Zijn ouders? Dat probeerde hij niet eens, Hij wist wat ze gingen zeggen. Het werd een motel.

In de weken die volgden maakte Han kennis met een ijzeren vastberadenheid van Antje en het bijna gesloten blok van de familie. Alleen zijn jongste broer gaf schoorvoetend toe dat hij hem wel wilde helpen, maar dat hij bang was dat de rest van de familie hem dan ook zou uitstoten. Daarnaast kwam hij tot de ontdekking dat scheiden een dure zaak ging worden.

Na een paar weken motel had Han een afspraak met een plaatselijke aannemer/projectontwikkelaar. “Zeg maar Kees.” Kees had van Han zijn misère gehoord. “Zeg, kerel, dat nieuwe appartementen complex van mij aan de Dreef, daar staat nogal wat leeg. Als jij daar nu eens gaat wonen. Dat is win-win. Ik heb een bewoner er bij en dat trekt andere bewoners aan en jij hebt huisvesting.”

Han zat in de problemen en dat maakte dat zijn geweten wat rekbaar werd. ‘Erst kommt das Fressen und dann die Moral,’ dacht de voormalige leraar Duits. Maar wat, als het uitkomt dat ik gratis woon, dacht hij? Kees kende zijn pappenheimers.

“Weet je wat, we gaan even kijken en als het je bevalt dan denk je er rustig over na.”

Ze werden het eens. Han ging een van de appartementen huren en de huur ging hij keurig iedere maand via de bank betalen. Als ‘gewaardeerde vriend’ kreeg hij een forse huurkorting en die kreeg hij contant terug. De inrichting ging ook voorspoedig. Des te meer omdat een lid van de voetbalclub, een plaatselijk ondernemer met een grote winkel en een langdurige strijd met de gemeente over parkeerplaatsen, een goed idee had. Showroom modellen die als ‘winkeldochters’ het magazijn verstopten, die konden net zo goed tijdelijk bij Han staan.

Langzaam maar zeker kreeg Han zijn leven weer op orde. Het voetbalveld avontuur had hem schichtig gemaakt voor nieuwe seksuele escapades. Dat duurde tot het appartement naast hem in gebruik genomen werd door een vrouw van Han zijn leeftijd. Nieuwsgierig had hij de verhuizing gevolgd en als conclusie getrokken: alleenstaand en goed uitziend. De dagen daarna kwam hij haar een paar maal op straat en in het trappenhuis tegen. Glimlachend zei ze dan vrolijk goedendag. Hoopvol, dacht Han. Tot zijn blijde verrassing belde ze op een avond aan. Ze had een probleem met het mechanisme van het draai-/kiepraam op haar slaapkamer, of de buurman kon helpen? Han ging mee. Op haar slaapkamer demonstreerde ze, hoe het niet lukte. Han ging impulsief kort achter haar staan. Met zijn armen om haar heen en zijn neus in haar haren, demonstreerde hij hoe het moest. Tijdens de demonstratie drukte hij zijn kruis tegen haar billen. Ze sloeg zijn armen opzij.

“Vuile perverse viezerik. Wie denk je wel dat je bent, Don Juan? Nou mooi niet. Ik weet wel wie jij bent. Een van die schijnheilige fijnen hier in de gemeente en nog wethouder ook. Rot op, mijn huis uit.”

Verbouwereerd, stamelde Han wat verontschuldigingen. Tevergeefs. Wat is dit? Dacht hij, ben ik het kwijt of is het gewoon een chagrijnig takkewijf?

Het gemis van de auto begon hem behoorlijk parten te spelen en hij besloot een zo goedkoop mogelijke tweede of derde hands autootje te kopen. Dat werd een zaterdag langs de lokale dealers en handelaren in occasions. De prijzen vielen hem tegen en vooral het geboden comfort. Hij miste de ruime gezinsauto. Zijn Volvo, waar Antje nu met haar magere kont en chagrijnige kop in rijd, dacht hij.

Hij had het al bijna opgegeven toen hij bij een garage aan de rand van het centrum binnenliep. Hij kende de eigenaar niet, wel het conflict dat er speelde met de gemeente over milieuschade. Hij schaamde zich dat hij de afgelopen maanden toegegeven had aan de verleiding van de diverse ‘hulpvaardige’ aanbiedingen. Met de gedachte, gelukkig kennen ze me hier niet, liep hij de showroom in.

Door een man achter een balie werd hij begroet met, “goedemiddag, als dat de wethouder niet is.” Verdorie, dacht Han, herkend. Ik ga niet in op bijzondere aanbiedingen. Rondkijkend, zag hij hem staan. Een 10 jaar oude Volvo, in zijn kleur. “Mooie auto he? Nog geen honderdduizend kilometer gelopen, van eerste eigenaar. Je kende hem vast wel, de oude Janssen, hij was van jullie kerk. De kinderen hebben de auto hier te koop gezet. Ik verdien er niets aan.”

Han draaide nog wat om de auto heen. “Ze willen er vijf duizend voor hebben, maar ik weet zeker dat ze met vier genoegen nemen en dan doe ik er voor jou nog een gratis apeekaatje (keuringsbewijs) bij.” Han vergat zijn goede voornemens en zwichtte.

Zijn seksleven kwijnde en de jacht had hij opgegeven. Het was maanden na het voetbalveld fiasco dat hij in de supermarkt Keet zag lopen. De gedachte aan, wat had kunnen zijn, kwam tegen beter weten in boven. Hij zag haar van achteren, lopend achter een winkelwagen. Aanspreken of niet, hij twijfelde. Keet moet geweten hebben dat hij achter haar liep. Ze droeg een strakke laag op de heupen hangende spijkerbroek en ze wiegde overdreven met haar gat. Daarna keek ze over haar schouder om zeker te zijn dat Han keek. Ze viste achterlangs in haar broek en trok de band van een rode string boven haar spijkerbroek uit. Verdomme, dacht Han, ze loopt me op te geilen. Tussen Keet en Han stond een vrouw met een overvolle kar bij de kassa. Han twijfelde nog even over zijn kar laten staan en achter Keet aan hollen of zijn beurt afwachten. Hij wachtte en tot zijn blijde verrassing stond ze op het parkeerterrein bij haar auto.

“Zo,” zei ze, “volgens mij hebben wij nog iets af te maken.” Het klonk Han als hemelse muziek in de oren. Han ging akkoord met het voorstel van Keet om elkaar de volgende avond op een parkeerterrein langs de Provincialeweg te ontmoeten. “ We zien dan wel waar we heengaan,” had ze gezegd.

De parkeerplaats oprijdend zag Han Keet al staan. Hij parkeerde zijn auto stapte uit en liep naar haar toe. In plaats van te wachten liep ze van hem weg. Han zag ook geen andere auto op het parkeerterrein. Hij vroeg zich af hoe ze gekomen was, toen hij het geluid van naderende zware motorfietsen hoorde. Vier motorrijders zwenkten de parkeerplaats op en stopten in een cirkel om Han heen. Han voelde zich wat angstig worden en dat was terecht. De helmen gingen af en Han herkende, als een van het viertal, de man van Keet.

“Sorry Han, ik moest dit doen,” hoorde hij Keet roepen. Han probeerde nog weg te lopen, tevergeefs. Er werd niet veel gezegd, wel veel geslagen. Het geweld eindigde toen Han kermend op de grond lag. Na een harde trap in zijn kruis door een in motorlaars gestoken voet stapten de mannen weer op. Ze reden weg met het zelfde lawaai als ze gekomen waren. Keet achterop bij haar man, maar dat zag Han niet meer. Hij was blind van de pijn in zijn ballen. Het duurde ruim een kwartier voordat hij in staat was naar zijn auto te kruipen en nog eens een kwartier voordat hij kon rijden. Vertwijfeld vroeg hij zich af, waar hij heen kon gaan. Zijn jongste broer bleef als enige optie over. Claxonnerend bij zijn broer voor de deur, totdat die naar buiten kwam en hem wegbracht naar de eerste hulp van het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Twee gekneusde en een gebroken rib, los zittende tanden en een hersenschudding. Gelukkig liet een EEG geen grotere schade zien. De tanden zouden wel weer vastgroeien en de pijn van zijn gekneusde testikels zou langzaam verdwijnen net als het kleurenspectrum van de bloeduitstortingen. Neen, mijnheer diende geen aanklacht in.

Han meldde zich ziek en bleef, tot hij weer toonbaar was, twee weken thuis. Het duurde zes weken tot de pijn in zijn ribben en ballen over was.

De schade aan zijn ego duurde langer. De grote versierder versierde niet meer. Hij werd celibatair. Hij was nog meer celibatair dan een priester. Want ook masturberen deed hij niet meer, op die ene keer na. Weken na de afstraffing, toen zijn ballen niet meer zo zeer deden had hij getest of alles nog werkte.

De gemeente had fors geïnvesteerd in een nieuw automatiseringssysteem. Als afsluiting van het ‘geslaagde’ project met maar dertig procent kosten overschrijding werden de twee verantwoordelijke wethouders en een handjevol betrokken ambtenaren door de leverancier uitgenodigd voor een diner. Han was van de partij. Tegen het einde van de maaltijd fluisterde de projectleider van de leverancier Han in zijn oor.

“Wacht zo nog even met het weggaan. We hebben voor jou en je collega een leuke verrassing.”

Een half uur later zat Han in een schemerachtige ontvangstruimte te staren naar erotische afbeeldingen aan de muur. ‘Rood is de nacht’ heette de tent, volgens het bescheiden bordje aan de weg. Zijn collega bleek hier bekend en werd direct begroet en meegetroond door een jongedame die qua leeftijd zijn dochter kon zijn. De gastvrouw had Han een glas champagne ingeschonken. Ze ging hem zo voorstellen aan een lieve jongedame die hier nog maar kort werkte. ‘Een werkstudente,’ noemde ze haar. Han twijfelde, betaalde liefde? Maar ja, dacht hij, ik hoef het niet zelf te betalen. Ik kan altijd nog nee zeggen en naar huis gaan, hield hij zichzelf voor. Hij schrok op uit zijn gemijmer toen hij iemand de ruimte hoorde binnenkomen. Hij keek op.

“Oom Han!”

“Maartje!”

De oudste dochter van zijn zus. De veelbelovende Wageningen studente, waar in de familie zo vol lof over gesproken werd. Han stormde het pand uit.

Drie jaar later

Han woont weer in zijn ouderlijk huis. Hij is ingetrokken bij de oude Johannes, voor wie hij mantelzorger is. Dat zorgen doet hij naast zijn baan als leraar Duits en bestuurder van een stichting. De door hem zelf opgerichte stichting ‘Hoop, Geloof en Liefde’. De stichting helpt jongeren, die van het ware geloof afdwalen, om de weg terug te vinden naar God. Regelmatig staat Han als lekenprediker op de kansel. Om anderen te behoeden voor de verlokkingen van het kwaad vertelt hij vol vuur over zijn dwalingen en hoe hij de Heer terug vond.

De laatste tijd viel het hem op dat als hij preekte en zijn verhaal vertelde er steeds een vrouw alleen vooraan zat die harder dan de anderen Halleluja riep, zou ze…

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?





  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post26

DE TOREN

DE TORENPosted by My 4Fingers Wed, June 28, 2017 22:17:39

DE TOREN
Claire, zo af en toe komt de herinnering aan de dag met haar weer boven. Later toen Internet en "sociale media" gemeengoed werden ben ik een paar maal tevergeefs op zoek gegaan. Met het schaarse wat ik over haar wist bleek dat helaas een onmogelijke opgave.
Op een zomerse morgen gingen we voor anker bij La Spezia in Italië. Ik voer als leerling stuurman op een supertanker en ik voelde me diep ongelukkig. Mijn verkering was uit, ik twijfelde over mijn beroepskeuze en voelde me rot.
Na een reis van een maand om Kaap de Goede Hoop naar Koeweit om te laden en een reis van een maand terug naar Europa waren we bij La Spezia aangekomen. Er was nog geen plaats aan de wal, dat maakte dat we een paar uur voor anker gingen. Twee maanden aan boord met alleen maar, behalve twee meevarende echtgenotes van middelbare leeftijd. Twee maanden zonder een appetijtelijke vrouw in levende lijve gezien te hebben. In de aan boord circulerende films en boekjes stonden wel talloze vrouwen, vrouwen met verleidelijke lichamen, vrouwen om je dromen mee te vullen.

Er werd geregeld dat de genen die vrij van wacht waren en gemist kon worden, met een watertaxi naar de stad konden. Ik was een van de gelukkigen.
De watertaxi kwam leeg aanvaren en maakte alvorens naar de stad te varen een tussenstop bij een strandtent. Daar stapte een aantal passagiers in, waaronder een stel jonge vrouwen. Jonge vrouwen van mijn leeftijd en sommige in bikini. Ik keek mijn ogen uit en ik voelde me ongelofelijk triest worden. Twee maanden geen echte vrouw gezien, twee maanden behelpen en nu een overdaad aan onbereikbaar vrouwenvlees. Een van mijn mede bemanningsleden probeerden een gesprek met de jongedames te beginnen. “No capito.” Ik nam niet eens de moeite, ik voelde me gewoon ongelofelijk klote.
De dames verdwenen naar voren om de frisse vaarwind op te vangen. Mijn reisgezellen keken ze even spijtig na en gaven een beoordeling van hun verdwijnende billen. Even later gingen de mannen ook naar voren.

“Kom Derk, tieten kijken.” Ik schudde nee. Ik had er de tering in en wilde alleen zijn. Ik voelde me als de uitgedroogde woestijnreiziger die kruipend aankomt bij wat een fata morgana van een oase blijkt te zijn. Nog meer droog-geilen door naar jonge vrouwen in bikini te kijken, zou mijn stemming niet verbeteren.
Tijdens de gesprekken met mijn maten had ik een vrouw al een paar keer onze kant op zien kijken. Ze was gelijk met de jongedames aan boord gestapt en ze had een plekje afzijdig van de andere passagiers opgezocht. Ik schatte haar midden dertig. In mijn geboortedorp zouden ze haar een dame noemen. Ik had er geen verstand van, in mijn leken-ogen was ze chique gekleed in een zomers pakje. Zorgvuldig kapsel, blond met slagen in haar halflange haar. Slank met curven. Blote benen en haar voeten in schoenen met hakjes. Te oud en ver buiten mijn klasse, dacht ik. Toen mijn scheepsmaat zijn opmerking over het tieten kijken maakte zag ik haar voorzichtig glimlachen. Oei, dacht ik, die verstaat Nederlands.

Op een oudere vrouw met twee kinderen en een man na waren we verder alleen op het achterdak. Zij keek uit over het water en ik probeerde haar stiekem op te nemen. Ze wierp een blik mijn kant uit en ik voelde me zo betrapt dat ik moest blozen. Ze glimlachte naar me en begon in de grote tas die ze bij zich had te rommelen. Er kwamen een boekje en een pen te voorschijn en ze schreef wat op een blaadje dat ze vervolgens uitscheurde. Ze keek om zich heen en toen stond ze op. Ze liep naar me toe en om me het blaadje te geven. Ik opende mijn mond om iets te zeggen en stopte toen ik zag dat ze haar vinger tegen haar lippen legde voor het Ssssst gebaar. Ze liep een paar passen door en ging over de achter-reling staan staren. Ik keek op mijn beurt rond en zag niemand die naar me keek. Nieuwsgierig vouwde ik het briefje open.
"Piazza Giuseppe Garibaldi 14d. Tot straks?" stond er. Terwijl er van alles door mijn hoofd schoot. Wat is dit? Wat wil zo’n chique vrouw van mij? Zal ze seks met me willen. Maar ze is veel ouder! Ze heeft ringen om haar vinger, zal ze getrouwd zijn? Lul, denk eens niet aan seks, misschien wil ze gewoon een keer Nederlands praten.
Het laatste stukje van de reis bleef ze met haar rug naar me toe over de reling kijken. De watertaxi meerde af en zonder me aan te kijken liep ze van boord. Ik staarde haar na, strak klein kontje en mooie benen dacht ik. Mijn scheepsmaten kwamen me halen.

“Kom Derk we gaan stappen.” Ik verzon een slappe smoes dat ik eerst wat boodschappen wilde doen en zei dat ik ze later wel in het centrum zou tegenkomen.

“Dan mis je ons. We hebben net besloten om de trein naar Pisa te nemen.”
“Hm…, zei ik, dat lijkt me helemaal niets, zo’n toeristenoord. Ik blijf wel hier”. Ik liep met de mannen een stukje mee in de richting van het station. In de stad nam ik afscheid van de mannen.
En nu? Dacht ik. Ik maakte me zelf wijs dat ik niet te gretig moest overkomen door direct naar het adres te gaan. Later er over nadenkend, moet het ook een soort schroom voor het onbekende zijn geweest. Ik ben boerenzoon, afkomstig uit een Brabants dorp en mijn ervaring met vrouwen was beperkt tot twee ex vriendinnetjes. Ik besloot om eerst maar een ijsje te gaan kopen en dan de weg te vragen. Het ijsje gaf weinig uitstel en het Garibaldiplein was volgens zeggen maar een paar minuten lopen.
Nummer 14 bleek een groot gebouw met meerdere appartementen. Ik drukte op een bel bij de letter D. Na een paar seconden klonk uit een luidspreker "pronto?". Even wist ik niet wat ik moest zeggen. “Eh… Derk Smit hier,” stamelde ik.
“Zo, jij bent vlot,” klonk het, gevolgd door een klik van het slot van de deur. “Vierde verdieping, neem alsjeblieft de trap.” Toen ik boven kwam stond ze in deuropening te wachten. Ze had zich gedoucht en omgekleed. Ik zag dat haar haren nog wat vochtig waren en ze droeg nu een zomerjurk.
“Dag jongen, ik ben blij dat je gekomen bent.” Hoewel ze me een stralende glimlach toonde, sloeg het ‘jongen’ een deuk in mijn zelfvertrouwen. “Je was bijna te vroeg, ik moest eerst mijn nieuwsgierige werkster de deur uit werken. Ze stond net voor de lift om naar beneden te gaan toen je aanbelde. Ze ging me voor naar binnen. Ik keek verbaasd rond in een ruime en chique gemeubileerde kamer met een glimmend gepoetste parketvloer. Sierlijk licht meubilair, heel anders dan het donker gebeitste eikenhout thuis.
“Ik ben Claire, hoe heet jij?” Vroeg ze haar hand uitstekend.
“Ik heet Derk,” zei ik haar hand vastpakkend. Ze had kleine handen en haar hand verdween in de mijne.
“Wil je wat drinken Derk?”
“Ja alstu... alsjeblieft.”
Ze overtuigde me, dat ik iets nieuws moest proberen. Zo leerde ik die dag veel en dat begon met Campari drinken. Terwijl Claire naar de keuken was, gaf ik mijn ogen de kost. Op een kastje zag ik een foto staan en het leek een trouwfoto. Nieuwsgierig liep ik er naar toe. Claire, jeugdiger dan nu en een man, die op de foto een stuk ouder oogde dan Claire. Claire in een bruidsjurk en de man in een marine-uniform. Het soort gala uniform dat aan operettes doet denken. Veel goud, franje en een sabel. Claire was de kamer weer ingekomen en zag me kijken.

“Jong was ik toen nog.” Ze vertelde dat haar echtgenoot officier was bij de Italiaanse marine. Ze noemde een rang, als militaire leek zei het me niets. Het klonk als een hoge ome. Zal wel dik betalen dacht ik, met het oog op het fraaie appartement en de werkster.
We kletsten over Nederland en zij over het leven in Italië. Het viel me op dat de paar keer dat ze daarbij haar huwelijkspartner noemde, ze het over haar echtgenoot had. Mijn man, hoorde ik haar niet zeggen. De gedachte kwam in me op dat het misschien geen gelukkig huwelijk was en dat ik daarom uitgenodigd was. Hoe kwam ik daarachter zonder een reuze flater te slaan? Later, ouder en wijzer terugdenkend aan dit avontuur realiseerde ik me hoe onervaren en bleu ik toen nog was. Bleu en geil, want vanaf het moment dat ze het briefje in mijn hand stopte roerde mijn pik zich. Steeds als ik maar even dacht dat het op seks zou kunnen uitlopen voelde ik het in mijn broek knellen.
Ik vroeg haar of ze me uitgenodigd had om weer eens met een landgenoot te kunnen praten.

“Nee joh?” zei ze, “als ik Nederlands wil praten dan pak ik de telefoon en dan bel ik mijn familie of vriendinnen in Nederland. Ik zag je zitten en je keek zo triest”. Ik keek haar zonder een reactie te geven aan. Ik kon haar toch moeilijk gaan uitleggen waarom ik zo triest keek. Een uitleg over twee maanden lang geen aantrekkelijke vrouw gezien te hebben en dan in eens een ontoegankelijke overdaad. Ze ging door met te vertellen dat ze zich op het strand eenzaam had gevoeld tussen de jongeren en vrouwen met kinderen en dat ze me daarom nogal impulsief uitgenodigd had.
We kletsten over Nederland en ik vertelde over het leven aan boord als leerling stuurman. Na een tijdje kwam de "au" vraag. “Heb je een vriendin in Nederland?” Ik twijfelde even en vertelde toen over de "dear John" brief die in Koeweit op me had liggen wachten. In mijn geval ‘Lieve Tinus. Je bent steeds zo lang weg en nu ben ik verliefd op een ander.’ Bedankt Sanneke, akelige Tanneke, voegde ik er in gedachten aan toe.
“Oh, zei ze, dan zijn we dus alle twee eenzaam.” Ik keek haar verbaasd aan. Ze vertelde daarop dat haar echtgenoot veel weg was en nu voor een maand in Palermo was gestationeerd. Verder in het gesprek vertelde ze over hoe ze soms de eenzaamheid bestreed door te dansen. Ik keek haar verbaasd aan.
“Dan zet ik muziek op en dans ik alleen hier in de kamer. Kan je dansen Derk?” Ik schudde nee en vertelde dat mijn danskunst zich beperkte tot wat stampen en soms wat schuifelen als er een schuifelmuziek gedraaid werd.
“Kom” zei ze opstaand en ze liep naar een pick-up om een plaat op te zetten. Iets Zuid Amerikaans, meer wist ik er niet van. Ze stapte naar me toe en pakte me in danshouding vast. “Volg me maar.”
Volgen dat deed ik, daarbij er vooral op gericht om niet op haar voeten te stappen. Na een minuut of wat en een nummer verder zei ze dat ze me anders ging vastpakken om me beter te kunnen sturen. Ze sloeg haar armen om me heen en ik? Ik volgde haar voorbeeld. Net toen ik haar lichaam tegen me aanvoelde, eindelijk, dacht ik, liet ze me los.

“Dit vraagt om andere muziek,” zei ze. Het werd een schuifelnummer. Italiaans, ik verstond er maar een woord van ‘amore’. Ze kwam terug in mijn armen en we schuifelden. Ik was toen nog zo bleu dat ik me afvroeg of ik haar, als te gulzig, zou afschrikken. Mijn pik had alle ruimte die mijn broek hem liet opgevuld. Ik voelde mijn bloed in mijn knellende erectie pulseren. Ik probeerde nog wat afstand te houden maar Claire trok me tegen zich aan. Ze had direct door wat er aan de hand was. Ze wreef met haar buik tegen mijn erectie en keek me glimlachend aan.

“Ik voel iets,” zei ze. “Volgens mij zit er wat knel. Klopt dat?” Vroeg ze me aankijkend.
“Ja, ja,” stamelde ik met plotseling een droge mond en krakende stem

“Kus me eens, dan gaan we het knellende probleem daarna oplossen.” Even nog vroeg ik me af hoe het zou zijn, tongen met een oudere vrouw. Ze kuste mij en mijn god het was heerlijk.

Het was me nu duidelijk wat ze wilde en dat maakte dat ik los kwam. Ik liet mijn handen van haar rug naar haar billen zakken en trok haar onderlichaam zo strak mogelijk tegen me aan. Ik hield haar kleine kontje vast en ze liet toe dat ik haar billen kneedde. In mijn gedachten maakte ik een voor Claire gunstige vergelijking met de veel zwaardere billen van Taneke de heks. Al kussend ging ik met een hand tussen ons in om een van haar borsten te pakken. Ze verbrak de kus.

“Straks, we gaan eerst jouw probleem oplossen.” Ze maakte mijn broek en de gulp knoopjes los. Ze stroopte mijn broek omlaag tot op mijn knieën. Vervolgens keek ze me lachend aan en zei “nu komt de bevrijding.” Ze werkte de rand van mijn onderbroek over het gezwollen apparaat heen. “Zo, dat is een flinke jongen.” Ze pakte hem vast en boog zich er naar toe om hem te inspecteren. “Arme knul,” zei ze, ik denk dat je al bijna komt. Wil je dat ik je eerst help en dat we daarna verder vrijen?”
Ik knikte alleen maar. Kon ze gedachten lezen? Ik stond op springen. Net als toen ik met het laatste verlof thuis kwam en ik Sanneke beloofd had om voor het zingen de kerk uit te gaan. Sukkel die ik was. Na een paar stoten explodeerde ik en viel er niets meer tegen te houden. Deels spoot ik al in haar kutje en deels, toen ik schielijk terugtrok op haar buik. Ik moest er om lachen. Tanneke niet.
Claire streelde mijn pik en ook nu waren er maar een paar bewegingen nodig om me te laten komen. Het gulpte in haar handen en het drupte op de parketvloer. Claire schoot in de lach, “Lucia, de werkster, vraagt zich morgen af wat ik gemorst heb.”
“Kom maar mee naar de badkamer,” zei ze. Ik volgde haar naar een voor mij luxe badkamer, wel even anders dan het bandkamertje met douche thuis. Bij Claire was het een grote ruimte met een ligbad, een douche, twee wastafels en een poezen wasbak, een bidet. Claire waste haar handen en ik kleedde me uit en waste mijn pik. Claire keek naar me en zei, “volgens mij ben jij heel sterk.”

Ik vertelde haar van het werk thuis op de boerderij en de judo training tot ik naar zee ging. In de wetenschap, dat er geneukt ging worden, was mijn aarzelende verlegenheid verdwenen. Om indruk te maken tilde ik haar op en vroeg, “waarheen?”
Ze giechelde en liet zich naar haar slaapkamer dragen, waar ik haar op het echtelijk bed zette. Ze vroeg me om in een stoel te gaan zitten en nieuwsgierig deed ik dat. Op mijn allereerste reis had ik in Balboa een stripteaseshow gezien, ik had toen te veel bier op en er niet echt van genoten. Deze keer genoot ik, des te meer door het vooruitzicht op het vervolg. Ze schopte haar schoenen uit, de jurk ging over haar hoofd. Claire draaide een rondje in haar bh en slipje. Haar bh en slipje waren van een ander soort dan wat ik mijn zus en vriendinnen had zien dragen. Luxer en minder bedekkend. Ze had een slank strak lichaam. Ik wilde haar tieten zien en kwam overeind.

“Nee Derk, zitten blijven.” Ze draaide nog een rondje. “Vind je me aantrekkelijk?” Wat een vraag, dacht ik, ik zat daar in mijn blootje met een weer knoertharde pik. Aantrekkelijk? Mijn god wat een lijf. Sanneke had een buikje, Claire niet. Ze haakte haar bh los. Kleine stevig uitziende borsten met roze tepels. Veel kleiner dan de borsten van Sanneke en ondanks haar leeftijd prikten ze naar voren. Die grote joekels van Sanneke hingen al wat. Ik hield het niet meer en stond op. Ze protesteerde, maar daar trok ik me niets van aan. Ik wilde haar borsten in mijn handen voelen. Stevig waren ze. Ik kneedde en kuste ze en ik nam haar tepels een voor een tussen mijn lippen. Voor de rest van de striptease was ik te ongeduldig. Ik haakte mijn vingers in haar slipje en trok het omlaag.

“Voorzichtig Derk.” Ik bukte me om haar uit haar slipje te helpen en stond zo oog in oog met haar poes. Blonde haren, een echte blondine en minder behaard dan Sanneke, dacht ik. Ze stapte uit haar slipje en ik legde mijn hand op haar poes. Het voelde vochtig en mijn wijsvinger vond zijn weg tussen haar schaamlippen. Claire zuchtte en deed waar ik al weer minuten lang naar verlangde, ze pakte mijn pik vast. Nu met twee handen. Het was niet te merken dat ik kort daarvoor klaar gekomen was. Het tegendeel, hij steigerde in haar handen. Het liefst wilde ik direct in haar. In een van de boekjes aan boord had ik gelezen dat vrouwen van een lang voorspel houden. Dus ging ik door met vingeren. Dat werd gewaardeerd want ze bewoog haar bekken over de inmiddels twee vingers die ik in haar had. Nadat ik haar tepels nog eens met mijn mond verwend had trok ze me mee naar haar bed. Voordat ze ging liggen pakte ze van een nachtkastje een condoom. Oh, ze had dit voorbereid! En gadver… nee een kapotje om, dacht ik. Braaf rolde ik zonder commentaar het condoom over mijn pik. Terwijl ik bezig was had ze het dekbed er af getrokken en ze ging liggen.

“Kom maar op met die knaap.” Zei ze. Nou knaap wilde wel. Ik kroop tussen haar benen, leunde naar voren, contact en meer was er niet nodig. Soepel gleed ik naar binnen. We neukten. Ik stootte en zij kwam me tegemoet. Voor het eerst sinds maanden in een kut, en ik vermoedde door haar gretigheid dat het voor haar ook even geleden was. Ik was haar dankbaar voor de voorbehandeling, ik kon nu doorgaan. Claire bleek een kreuner. Ongegeneerd zuchtte en kreunde ze. Haar knieën had ze hoog opgetrokken en ik steunde op mijn handen en stootte uit volle macht met lange grote halen. Even liet ik me op haar zakken om met mijn lippen haar tepels te liefkozen. Dat werd maar even gewaardeerd en toen riep ze “toe doorgaan Derk, harde stoten.”
Ik tilde haar benen op en legde die op mijn schouders. Het leek wel of ik zo nog dieper in haar kon. Ik voelde dat ik het niet langer zou kunnen rekken en gelukkig, ze kwam. Ze schreeuwde en ik deed nog een paar halen en spoot mijn kwakje in het condoom.
Na afloop lagen we naast elkaar en na een paar minuten begon ze te praten. Ze vertelde dat ze genoten had en dat ze dit nodig had gehad. Ik kon dat slechts beamen en ik vertelde haar dat ik blij was dat ze me vooraf klaar had laten komen, “ik had het anders niet gered.”
“Ja, zei ze, “lieve jongen, toen ik die lekkende en kloppende kanjer zag was het me duidelijk dat je op springen stond.” We babbelden verder en na een tijdje vroeg ze me of het me beviel in La Spezia. Ik antwoordde, zonder overdrijving, dat wat ik tot nu toe beleefd had mijn dromen overtrof. Dat leverde een kus op en een bevestiging dat ik een lieve knul was. Ze benadrukte dat door haar hand op mijn ‘lieverd’ te leggen. De lieve knul bleek voldoende uitgerust, er kwam weer leven in. Terwijl ze mijn apparaat liefkoosde vroeg ze naar mijn ‘vrienden’ en wat die in La Spezia gingen doen. Ik vertelde van hun plan om naar Pisa te gaan.
“Ben je er wel eens geweest?” Vroeg ze. Ik ontkende. “Veel toeristen voor een kleiner torentje. Dan deze knaap!” In mijn inmiddels weer tot wasdom gekomen erectie knijpend. “Dit is de toren van een kathedraal.” Ze kwam overeind en ging op me zitten. Mij aankijkend zei ze dat het haar beurt was. Ze leunde voorover om te kussen. “Nieuwe ronde?” Overbodige vraag, dacht ik en ik antwoordde, “ja graag.”

Ze kwam omhoog en pakte mijn pik vast. Ik voelde hoe mijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen gleed en toen stopte ze. Ik dacht nu komt het en stootte mijn bekken omhoog. In plaats van mijn pik in haar schoot te ontvangen ging ze mee omhoog. Zo ver omhoog dat mijn pik uit haar kut gleed. Het ging zo snel dat mijn pik nog even heen en weer zwaaide. Het leek alsof hij nog op zoek was naar de terugweg in die lekkere warme schuilplaats.

“We zijn een condoom vergeten,” zei ze. Ik dacht, shit daar gaat mijn kans en wilde protesteren met een uitleg dat het volgens mij zo wel kon. Ze was me voor en zei, “ach laat maar ook.” Ze pakte mijn geval opnieuw vast, richtte en liet zich toen langzaam op mijn gezwollen pik zakken. Dat ze me aftrok was lekker, met het condoom erom was prima en dit was GODDELIJK. Na twee maanden lang alleen mijn eeltige rechterhand en vandaag haar hand en een condoom gevoeld te hebben, zat ik nu zonder belemmerend rubber in haar. Ze bewoog op en neer en mijn pik werd gemasseerd door de wand van haar flamoes. Direct contact van bewegend vlees op pulserend vlees. Het voelde zalig, het voelde alsof mijn pik in haar nog verder groeide, waarbij ik haar hele schede tot aan haar baarmoeder opvulde. Ik zag haar grimassen, ze voelde het waarschijnlijk ook. Heel rustig begon ze op me te bewegen. Ik hield mijn hoofd opgetild om te zien hoe mijn glimmende vochtige pik in en uit haar schoof. Ik ging haar helpen door haar met bekkenstoten tegemoet te komen. Toen ze ongeremd begon te kreunen verminderde ze het tempo. Ik voelde dat ze ging komen en ik wilde nog een paar maal zo diep mogelijk in haar. Ik wilde die gruwelijk lekkere massage over de volle lengte blijven voelen. Daarom schoof ik mijn handen onder haar billen. Met mijn vingers in haar kont-vlees tilde ik haar op tot ik alleen nog met mijn eikel tussen haar schaamlippen zat om haar daarna weer te laten zakken. Dat herhalend tot ze krijste van genot. Ik liet haar zakken en stootte omhoog. Zo diep mogelijk in haar loosde ik mijn sperma. Voor de derde keer die middag een zaadlozing en nu in haar kut.
We knuffelden en we douchten samen. Het was die dag ook de eerste keer dat ik een vrouw een bidet zag gebruiken en samen met een vrouw douchte. Ze trok een kamerjas aan en ik kreeg kamerjas aangereikt die een stukje te kort was. Ze stond er op om me weer sterk te maken en dat deed ze door eten te bestellen bij een trattoria. Ze vroeg me om, uit het zicht, in de slaapkamer te wachten toen het eten bezorgd werd. Er kwam een moment waarop ze naar het toilet was en ik nog eens nieuwsgierig de trouwfoto kon bekijken. He knuppel, zei ik in gedachten, tegen de marine-pik in zijn gala uniform. Jij hebt dan een sabel, maar mijn blanke sabel heeft toch maar mooi mijn zaad in je vrouw gespoten.
Na het eten kwam ze in de woonkamer bij me op schoot zitten en begon ons minnespel opnieuw. De kamerjassen waren snel uit en na ontdekt te hebben dat het bankje in de woonkamer te klein was werd het opnieuw het echtelijk bed. Over een condoom werd niet meer gerept. Ze was nat en ik gleed er opnieuw soepel in. Enthousiast begon ik te bewegen.

“Au, au, stop. Zachtjes bewegen, heel langzaam. Auww stop, het schrijnt.”

Teleurgesteld trok ik terug. Ze vroeg of ik het vingerend af wilde maken en terwijl ik haar heel voorzichtig vingerde trok ze me af. Toen ik haar klaar gevingerd had nam ze me, met een stijve heen en weer zwiepende pik, mee naar de badkamer. Daar waste ze mijn gezwollen apparaat en waar ik op hoopte gebeurde. Ik werd afgezogen. Met mijn eerste vriendinnetje waren we er nooit aan toegekomen. Sanneke wilde wel gebeft worden, maar hield niet van pijpen en daar trapte ik na de tweede teleurstelling niet meer in.
Claire knielde op de badkamer vloer en ze gaf me een pijpbeurt waar ik nu tientallen jaren later nog aan terug denk. Haar lippen, haar tong, de geile blik als ze het even onderbrak om me aan te kijken. Ze zoog en voor de vierde keer op een dag kwam ik. Ze wist al zuigend het laatste beetje sperma naar boven te halen, uit mijn tenen denk ik. Ik had nog nooit in een mond gespoten en bij Claire dorst ik het ook niet. Toen ik het voelde komen drukte ik haar hoofd weg. Ze begreep me, haar hand nam het over en met wat laatste strelingen druppelde het op de badkamervloer.
Ze bracht me laat die avond weg. Nadat ik voorzichtig haar appartement en het gebouw verlaten had, liet ze me om de hoek in haar auto stappen. Het schip was volgens de planning al afgemeerd en op een stille plek vlak bij de poort tot het haventerrein zette ze me af. Ze bedankte me en ik dacht, ik moet jou bedanken. Naïef vroeg ik of ik haar mocht schrijven. Ze schudde met een verdrietige blik haar hoofd. Na een afscheidskus stapte ik uit. Ik wilde zwaaien maar ze keek niet meer om.
Aan boord kwam ik als eerste een van de Pisa-gangers tegen.

“Derk, tering man, wat ben jij lang weg gebleven.”
“Hoe was Pisa?”
“Ach wel leuk om te zien dat torentje en ik heb mooie foto’s gemaakt. Wat heb jij al die tijd gedaan?”
“Ik? Ik heb de toren van een kathedraal zien bewegen.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post25

Rare lui die Engelsen

RARE LUI DIE ENGELSENPosted by My 4Fingers Thu, June 15, 2017 09:28:31

RARE LUI DIE ENGELSEN

In 1980 had ik mijn tijd als leerling stuurman er op zitten. Eindelijk kon ik gaan verdienen. Als jong broekje van eenentwintig monsterde ik aan als derde stuurman. Dat was op een lelijke oude tanker, de Chevron Napels. Het schip was rijp voor de sloop en maakte zijn laatste reizen.

Een van die reizen bracht ons naar Teesport in Engeland. In de Engelse havensteden kwam in die tijd de grauwe lelijkheid en het verval van het voormalige “British Empire” het meest tot uiting. Al als klein jongetje wilde ik zeeman worden en dagdroomde ik over de zeemansbestaan en het bezoeken van verre exotische oorden. Teesport is van een exotische lelijkheid, was mijn conclusie, toen ik na een avondje stappen de ‘gangway’ weer op liep.

De romantiek van het zeemansbestaan had ik in Teesport niet gevonden. Ik was twee maal een pup in gelopen en had tegen beter weten in beide keren een halve pint van het lokaal gebrouwd spul besteld. ‘Lands eer lands wijs’, dacht ik, toen ik de eerste bestelde. De tweede heb ik niet opgedronken. Zelfs ruim twee maanden van noodgedwongen onthouding deden de vrouwen die ik tegen kwam niet mooier lijken. Ook het in de pups aanwezige vrouwvolk was zodanig dat ik er geen harde plasser van kreeg. Op de terugweg kwam ik langs een Bingohal. Ik keek naar binnen en dacht aan een uitspraak van Asterix. ‘Rare jongens die Britten.’

De gangway oplopend keek ik op mijn horloge. Nog vroeg genoeg om, voordat mijn wacht begint, drie uur te slapen. Ik liep over dek naar de accommodatie op het achterschip en ik schrok me rot.

Uit een deur naar dek kwam een vrouw die bezig was een peuk op te steken. Er zijn aan boord van schepen een paar hoofdzonden en op tankers is er een doodzonde; ‘roken aan dek.’ Ik rende op de vrouw af en trok de sigaret uit haar mond en de aansteker uit haar hand. Terwijl ze begon te schelden keilde ik uit woede haar aansteker over de reling, over de muur noemde we dat aan boord. Dat maakte haar nog kwader.

Het leverde in ieder geval een verrijking van mijn Engelse woordenschat op. ‘Bloody wanker’. Het eerste deel klopte niet, er was niets bloederig aan mijn pik. Een ‘wanker’, een rukker, was ik helaas wel. Wat wil je als zeeman zonder vrouw en zonder seks? In ieder geval geen natte dromen.
Toen ze uitgescholden was vroeg ik haar wat ze aan boord deed. Het bleek dat zij en haar man en nog een stel door een van de machinisten mee aan boord genomen waren. Ze hadden elkaar in een pup ontmoet. Ik volgde haar terug naar binnen naar de hut van de tweede machinist. Ik schatte haar een jaar of tien ouder dan ik. Dikke kont in een strak en kort rokje, veel massa in een strak truitje en een duidelijk zichtbare donkere uitgroei in het geblondeerde haar.

“Biertje Derk?” Hoorde ik toen we de hut inliepen. Naast de tweede machinist was er nog een collega van hem, twee Engelse mannen en nog een tweede vrouw. Een magere met donker haar. Met dikke kont en mij er bij, was de hut vol. Ik zei “ja” tegen het aangeboden biertje. Eentje, dacht ik, om voor het slapen gaan de smaak van het Engelse paardenpis weg te spoelen. Omdat alle stoelen bezet waren ging ik maar op de kooi zitten. De kont kwam, na even rond gekeken te hebben, naast me zitten.

De donkere keek verveeld en de mannen hadden het over Arsenal en Ajax. Zo te horen hadden ze hem al behoorlijk geraakt, het klonk in mijn oren als nogal onsamenhangend. Dat en het feit dat ik niks van voetballen weet maakte dat aan mijn biertje lurkte en mijn mond hield. Ik keek nog eens naar de twee Engelse mannen en vroeg me af waarom ze mee aan boord genomen waren. Typische Engelse ‘piss artists.’ Rondkijkend ving ik de blik op van de ‘dame’ naast me op het bed. Ze vertelde me dat ik er nu aardiger uitzag dan zojuist buiten aan dek en ze stelde zich voor als Wendy. Ze verveelde zich, zei ze terwijl ze een hand op mijn bovenbeen legde. Dat vervelen kon ik me bij dat voetbal gelul goed voorstellen. In een opwelling stelde ik haar voor om haar een rondleiding aan boord te geven. Een rondleiding die wat mij betreft niet verder zou gaan dan mijn hut. Ze accepteerde het voorstel direct, met tot mijn teleurstelling, een maar.

“I like my friend to come with me”. Tering, dacht ik naar de twee ‘piss artists’ kijkend, dat niet. Ze zag kennelijk de teleurstelling in mijn blik.
“No silly, that’s my husband. I like my friend Sheila to come. We share a lot”. De donkere, die nog steeds niets gezegd had, stond op. En nu? Dacht ik. Chaperonne of wat? Even overwoog ik terug te krabbelen, maar de dames stonden al en Wendy vertelde de mannen dat “the nice young chap” hun het schip ging laten zien. Er kwam geen reactie.
“Zal ik jullie eerst mijn hut laten zien?” Vroeg ik met een zo onschuldig mogelijke blik. De dames wisselde een blik van verstandhouding, giechelden dom en vonden het een “splendid proposal”.

Ik opende deur van mijn hut en liet ze voorgaan naar binnen. Gewoon maar beginnen, dacht ik. Als ze er niet van gediend zijn dan hoor ik het wel. Dan vertrekken ze weer en is er geen man over boord. Ze kennen me hier niet en ik hoop nooit meer in Teesport te komen.

Ik sloeg mijn armen om Wendy heen en kuste haar. Tot zover ging het gesmeerd, ze kuste terug en ik proefde en rook sigaretten. Gadver, dacht ik, maar niet meer kussen. Ik pakte met iedere hand een van haar borsten. Ze leek dat te waarderen want ze protesteerde niet en zei, “look Sheila, we found us a breast lover”. Ik ging met Wendy’s kleding in de weer om te zien wat voor borstvlees ik in de kuip had. Terwijl ik Wendy hielp haar truitje over haar hoofd te trekken, was Sheila achter me gaan staan. Ik voelde twee armen om me heen en twee handen die afzakten naar mijn kruis. Dat voelde helemaal niet verkeerd. Er werd door mijn broek heen in mijn pik geknepen. Wendy’s truitje was uit. Ik zag een groot formaat roze bh. Met mijn hand in Wendy’s tietenrijk voelde ik veel maar zacht tietvlees. Sheila ging door op de ingeslagen weg door mijn riem los te maken, mijn gulp open te ritsen en mijn broek en mijn onderbroek omlaag te stropen. Ik worstelde met de sluiting van Wendy’s bh en loste dat op door de bandjes over haar armen omlaag te doen en haar bh naar beneden te trekken. Grote zachte hangende tieten. Je moet er van houden. Ik dacht er niet bij na. Bijna drie maanden geen seks is voor een eenentwintigjarige een lange tijd. Te meer daar Sheila mijn pik naar oorlogssterkte kneedde. Ik keek omlaag en zag hem in slagorde schuin naar boven wijzend opgesteld staan.

Het was Wendy ook opgevallen. Ze keek omlaag en zei; “no She, he is my discovery, I go first”. Ze maakte haar rokje los en ik hielp haar door rokje en panty samen omlaag te trekken. Ze schopte haar pumps uit en wurmde haar voeten uit de panty. Een roze slip was zichtbaar geworden, ze trok hem zelf uit. Op haar buik zag ik littekens, waarvan ik later leerde dat ze ‘striae’ heetten. Haar poes had een donkere vacht. Zie je wel, dacht ik nog, geen echte blondine. Terwijl Sheila mijn pik bleef kneden, verkende ik met mijn vingers haar poes. Nat en er klaar voor, dat was duidelijk. Ik schopte mijn schoenen uit en trok mijn broek en onderbroek helemaal uit. Daarna sloeg ik mijn armen om Wendy heen en tilde haar met mijn handen onder haar dikke kont op. Het kostte wat moeite maar zo kon ik haar op de rand van mijn kooi zetten.

Scheepsbedden in die tijd waren nogal hoog met een ladekast er onder. Het bleek de goede hoogte. Mijn pik zat bijna recht voorgaats. Wat richten en wat druk. Ik schoof zachtjes naar binnen toe. Wendy was niet moeders mooiste, maar mijn god, om die er maar eens bij te halen, het voelde geweldig. Er gaat toch maar niks boven een echte kut met vochtig warm masserend vlees. Daar kunnen geen Chicks, Candy’s en wat er nog meer aan boekjes aan boord zwierf tegen op. Ik neukte haar met lange halen. Sheila was dichtbij komen staan en opzij kijkend zag ik haar tong over haar bovenlip gaan en haar hand afdalen naar haar kruis. Toen ze zag dat ik keek trok ze die hand weer terug. Wendy liet haar waardering blijken door te gaan kreunen. Ik stootte zo hard in haar dat haar lichaam mee trilde. Het trillende vlees en het gekreun maakte me nog geiler. Dat er niet gezoend werd leek Wendy niet te deren. Ik voelde dat ik het niet lang kon volhouden zonder te spuiten en hoopte dat ze snel zou komen. Om mijn zinnen te verzetten dacht ik maar even aan de eerste stuurman. Een ongelofelijke zeikerige eikel, die achter zijn rug Tante Truus genoemd werd. Dat werkte en ik kon het volhouden tot ze kwam. Ze gilde zachtjes en achter me hoorde ik Sheila lachen en zeggen.
“Don’t make too much noise Wen”.

Ik hield het niet meer. Ik kwam. Ik sloeg mijn armen om haar heen en begroef mijn vingers in het weelderige kont-vlees. Ik trok me zo strak mogelijk tegen haar aan en met mijn pik zo diep mogelijk in haar spoot ik en dat duurde lang. Veel langer dan wanneer ik in mijn hand klaar kwam. Wat een lading dacht ik nog. Het was dan ook ruim een week geleden dat ik voor het laatst gerukt had.
We bleven even uithijgen, waarna Wendy zich achterover in mijn kooi liet vallen en zich zo draaide dat ze languit kon liggen.
“I need a rest,” zei ze. En een handdoek dacht ik, toen ik even later naar haar keek. Er kwam wat sperma uit haar kut naar buiten glibberen. Bij de wastafel pakte ik een handdoek en gaf die aan Wendy daarna waste ik mijn natte glinsterende gekrompen geval.

Ik liep naar Sheila toe en zei “let”s kiss”. Dat wilde ze ook, het voelde goed en ik proefde en rook geen sigaretten. Het voelde zo goed dat mijn jongeheer weer wat leven vertoonde. Al kussend maakte ik Sheila’s pantalon los en stroopte die van haar billen Met mijn hand ging ik over haar slipje en wat ik al vermoedde bleek juist. Het kruis van haar slipje was zeiknat. Ik voelde hoe Sheila mijn, zich weer oprichtende jongeheer, vastpakte en mijn voorhuid heen en weer begon te schuiven. Ik beantwoordde dat door mijn hand in haar natte slipje te steken en met mijn vingers op verkenning te gaan. Sheila bleek ongeduldig, ze verbrak de kus en stroopte haar broek en slipje omlaag. Als galante Hollandse zeeman zakte ik op mijn knieën om haar te helpen om uit haar broek te komen. Ik kwam daardoor op ooghoogte met haar poes. Zwarte krullende haren glinsterend van het vocht. Ik deed even net of ik haar wilde beffen. Verwachtingsvol kwam haar bekken naar voren en voelde ik een hand op mijn hoofd. Jammer voor Sheila maar in die tijd was ik nog niet in voor beffen. Ik stond op kuste haar weer en trok haar truitje omhoog. Geen bh, kleine parmantige puntige tietjes met harde knopjes. Ik kuste haar borsten, nam ze helemaal in mijn mond en sappelde op haar tepels. Daar stopte ik mee omdat Sheila mijn pik los gelaten had, ik miste haar warme hand. Alhoewel miste? Hij stond weer in volle glorie. Ik raapte Sheila’s slipje van de vloer en de slip van Wendy en hing die over mijn pik.

“This is a Dutch test to see if he is ready,” verzon ik. Sheila giechelde en ik zag dat Wendy de handdoek tussen haar benen vervangen had door een hand. Het bed was bezet. “How do you like it,” vroeg ik aan Sheila.
“This way,” zei ze. Ze bukte zich soepel voorover en plantte haar handen op de vloer met haar magere kont naar me toe.
“I like it from behind to feel the full length of your dick” Als ik gelovig was geweest dan had ik de dienstdoende God aangeroepen om hem te prijzen en te bedanken. Godverdomme! Wat geil, dacht ik, terwijl ik dicht achter haar ging staan en mijn pik naar binnen schoof. Ik neukte en Sheila, die minder passief naaide dan Wendy, bewoog haar gat in een contra ritme. Eerst heel rustig, genietend van de massage die haar vaginawand mijn pik gaf. Toen sneller en toen Sheila aanwijzingen begon te kreunen met grote harde stoten. Ik vergat Wendy en stootte en stootte tot ik Sheila heel onderdrukt hoorde kermen. Ze komt dacht ik, en stootte door tot ik ook kwam. Nog een lading, zal het er weer uitdruipen? Toen ik mijn pik uit Sheila terugtrok en haar overeind hielp zag ik hoe Wendy haar hand tussen haar benen vandaan haalde en naar haar vingers keek.
Tien minuten later leverde ik de dames weer in de hut van de tweede machinist bij hun mannen af.

“Did you enjoy yourselves?” vroeg een van de mannen.
“Yes we did,” zeiden de dames in koor en ze lieten de flessen belastingvrije whisky zien, die ik ze uit mijn voorraad gegeven had. Ik wenste de heren en dames een tot ziens en ging terug naar mijn hut. Niet meer de moeite waard om nog te gaan slapen. Ik pakte een boek en probeerde wat te lezen maar steeds kwam de gedachte terug. ‘Rare jongens die Engelsen’.

Het was pas later op wacht, terwijl we de riviermonding uitvoeren dat ik aan condooms dacht. Tering lul, wat stom. Pas na een week zonder jeuk of branderig gevoel was ik er weer gerust op.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(1)//tinusboot.4fingers.be/#post24
Next »