Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

De reis of de bestemming? 2

DE REIS OF DE BESTEMMING - 2Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:42:16

De reis of de bestemming?

Deel 2

"Een rug van hoge druk trekt zuidwaarts"

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,” zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen? Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen? Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek, toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet zich toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen. Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan. Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula, toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid. Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren. Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan... Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen? Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend. Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf. Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes... Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam hem mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor over een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de tent zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk, wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben. Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien, aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken. In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek, aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.” Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen, maar...” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam. Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul."

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken, hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft een vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het volgende ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op mijn gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als... Stomme doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar slipje en voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde haar benen wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en weer zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik...”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten. Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze, vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland. Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden, hij vulde haar en het voelde... goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet, ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank gekomen en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak voor haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en het bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar "all inclusive resorts." Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot mee te gaan.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post28