Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

De reis of de bestemming? 4

DE REIS OF DE BESTEMMING - 4Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:46:03

De reis of de bestemming?

Deel 4

Af en toe een bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf, opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet. Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput. Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti ’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn

En natte westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept, kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.” Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over. “Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog doordrukken en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het gelukkig nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee walletjes at, vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur, behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan. Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel. Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula kwam langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was lekker Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen streek. Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van haar dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij het overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk, maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp..., hoe raad je dat zo en waarom lach je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde. Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven, zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug. Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel. Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me. Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken. Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post30