Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

OBSESSIE Deel 1

OBSESSIE - 1Posted by My 4Fingers Fri, October 27, 2017 11:52:12

OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof. Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig. Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh."

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over. Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn, hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer gevraagd.

De zoektocht naar "materiaal" op Internet liep uit de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier. Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles, waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn. Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

- Nelie mocht het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

- Op het werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

- Geen betaalde seks.

- Geen jonge meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

- Geen ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien; vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een "recht voor zijn raap" benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

"Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot 45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com."

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet. De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang, waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had, 100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met: "Oei, een sjieke blanke mijnheer."

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten. Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht, vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit, zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten. Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was. De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn ‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen. Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte, “rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel, zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh" zongen ze toen de serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat de "traido", de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem. Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad. Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze, nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog, wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan, zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was een bericht van Suri.

"Was gezellig, wanneer weer?" Ik negeerde het bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: "Hi Lover. Afspraak morgen?"

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag. Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders, afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten, geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld. De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag, dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor, “mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan..., en zo dwaalde mijn aandacht verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag, waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord "Gai bieu ta traha sòpi stèrki." Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en ik wilde even haar borsten voelen. "Quid quo pro," en per slot van rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer tussen haar memmen laten klemmen, dan... Al rekenend reed ik weg van het parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen... Zo is het genoeg. Doe nu maar weer twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen. Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus, met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter... Gewoon”. Zei ze plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik. Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis, sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post33

SINTERKLAAS.

SINTERKLAASPosted by My 4Fingers Wed, October 18, 2017 12:09:48

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot."

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van."

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan...

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post32

De reis of de bestemming? 5

DE REIS OF DE BESTEMMING - 5Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:47:52

De reis of de bestemming?

Deel 5

Rustig zomerweer

Peer wandelde mee Nieuwpoort in en samen wachtten ze zwijgend op de tram. Een laatste kus en “het ga je goed” van Peer en een “ik zag je graag” met een traan van Paula. Peer keek de tram na en dacht, wat nu?

In de tram voelde Paula hoe de huid van haar onderbuik en de binnenkant van haar dijen schrijnde. Zijn stoppelbaard, dacht ze. Ze dacht terug aan de seks van die morgen en voelde dat ze nat werd. Ze maakte een onwillekeurige beweging met haar hand naar haar kruis. Oeps, dacht ze, wat is er met de keurige vrouw van de schepen gebeurd. Ze keek om zich heen in de bijna lege tram, gelukkig, niemand lette op me. Zal ik, stiekem even voelen hoe nat ik ben? Nee stomme muts. je bent bijna vijfenveertig. Straks in het appartement nazorg verlenen. Niets voor een vaste relatie zo’n rare Peer met zijn buien en zijn onverwachte spontane acties. Maar wel een goede minnaar en fijn gezelschap. Leuk om er bij te hebben. Waarbij? Stom schaap, dacht ze. Als de scheiding rond is heb je niet eens een echtgenoot meer. Een contactadvertentie? Nee, dat nooit. Met een glimlach bedacht ze wel een tekst. ‘Gezocht toffe Peer. Flink geschapen. In bezit van zeiljacht. Niet TE avontuurlijk’.

Na Paula uitgezwaaid te hebben maakte Peer een lange wandeling. Langs de vuurtoren door de duinen en over het strand. Alleen met zijn gedachten. De afgelopen twee weken; hoe hij zich klote voelde; het avontuur met Paula en de reis naar Engeland. Paula, een leuk mens, goede kameraadschap en heerlijke seks. Wat een verrassing en wat een verademing zo’n vrouw. Het was nota bene begonnen doordat hij ruzie zocht in die kroeg in Zeebrugge. Wat zich daarna ontwikkelde was fijn en goed voor hem geweest. Hij dacht na of hij spijt voelde dat hij Sjaan opnieuw besodemieterd had. Een beetje wel, maar aan de andere kant had het hem geholpen. Seks en avontuur in plaats van Prozac. De mist in zijn hoofd, die zijn normale optimisme en zelfvertrouwen belemmerd had, was opgetrokken. Hij dacht na over hoe hij verder met zijn leven zou gaan. Vechten voor de liefde van Sjaan, zijn kut-baan opgeven en zelfstandig verder gaan? Hij overdacht en woog zijn opties zonder nog een besluit te nemen.

Die avond raadpleegde hij de lange termijn weersverwachting. Zuidwesten wind voor de komende vijf dagen. Als hij opnieuw richting Franse kust wilde dan was dat wind tegen. Hij besloot met de wind mee naar het Noorden te gaan. Tijd zat, naar Denemarken? Een herinnering kwam op aan een gedenkwaardige reis naar Denemarken, samen met Sjaan. Alleen kan ook, besloot hij terwijl hij een borrel inschonk.

De volgende dag voer hij naar Breskens. Patat met kibbeling aan de haven en een berichtje naar Sjaan.

"Wind komende dagen Zuidwest, ga naar het Noorden." Er kwam geen reactie en dat irriteerde hem.

Een bericht van Paula deed hem grinniken. "Hi Zeeschuimer, mis je me? Mijn eerste ‘saaie’ werkdag zit er op. Als ik denk aan wat we deden dan voel ik nattigheid. Kus, Paula."

Hij dacht lang na over wel of niet reageren en besloot tot. “Kus terug van Plop de eenzame zeiler.”

Voor het slapen gaan, alleen in zijn kooi, dacht hij aan Sjaan, aan seks met Paula en weer aan Sjaan. Tot hij in slaap viel.

De volgende dag trok de wind in de middag aan en miste hij opnieuw een paar extra handen. De opkomende gedachte, Sjaan zou nu, drukte hij weg. Het werd Stellendam als bestemming voor de overnachting. Hij was blij verrast met een bericht van Dil. "Alles ging goed en ze ging werken in het restaurant van een neef van oom."

Ondanks drie borrels kwam de slaap slecht. Hij besloot zich af te rukken en deed zijn best het beeld van Paula voor ogen te halen. Paula voorovergebogen met haar kont naar hem toe en haar lekkere natte kut klaar om hem te ontvangen. Het lukte niet, zijn gedachten dwaalden steeds af naar het beeld van Sjaan op de avond voor zijn vertrek. Haar grote zware bungelende borsten boven zijn gezicht. Hij gaf het op en zijn laatste gedachte, voor hij in slaap viel was, ze zal toch niet...

De volgende morgen appte hij naar Sjaan. "Stil aan boord."

Een uur later hoorde hij het pingeltje van een reactie. "Je hebt toch een cd-speler."

De reactie zat hem de hele dag dwars en hij besloot ‘s avonds geen boodschap te sturen.

De volgende morgen vertrok hij vroeg. Hij wilde Oude Schild halen. Hij zeilde en luisterde naar muziek. Toen hij ‘s avonds afgemeerd lag, zag hij een gemiste oproep van Sjaan en een appje, "Hier ook stil." Hij twijfelde tussen bellen en appen. Het werd appen. "Stil en ik mis twee handen aan boord"

Er kwam direct een reactie, "Voor de zeilen of voor?"

Peer dacht aan de warme handen van Sjaan die zijn snikkel vastpakten, maar hij antwoordde. “Twee armen om me heen met twee handen op mijn rug."

Als reactie kreeg hij. "Welterusten voor straks met een smiley."

De volgende middag voer hij de haven van West Terschelling in. Verbaasd keek hij rond. Begin juni, nog geen vakantietijd en hartstikke vol. Een havenmeester voer hem in een rubberboot tegemoet.

“Ken net, schipper.” Peer begon te lachen. “Ken net, in het Fries of in het Nederlands?”

“Dit is Friesland.”

“In dat geval versta ik vandaag geen Fries. Wat is er aan de hand, dat het zo druk is en hebt u echt geen plekje?”

“Over een paar dagen begint Oerol. Als u het niet erg vindt om over vier boten naar de kant te klimmen, dan kan ik u er nog net tussen wringen. Dan is het voor u "ken net" in het Nederlands.”

Afgemeerd en met een biertje in de kuip dacht Peer na. Oerol, Sjaan had het er een paar keer over gehad om Oerol te bezoeken en hij had het steeds afgehouden. Theater en cultuur, niet zijn ding. Na wat aarzelen pakte hij zijn telefoon en hij belde.

“Dag Schuimer van me, waar ben je?”

Het klonk als een opening met mogelijkheden. Dat maakte dat Peer, nadat hij verteld had dat hij op Terschelling was, verder ging. Hij stelde Sjaan voor om een paar dagen vrij te nemen en naar Terschelling te komen om samen van Oerol te genieten. Het was even stil aan de lijn, tot Sjaan aarzelend reageerde. Ze wilde graag komen en ze ging het de volgende morgen direct proberen te regelen. Maar ze wilde ook wat dingen uitpraten en ze had iets op te biechten. Peer ging er direct op in.

“Nee,” zei ze. “Ik wil het niet over de telefoon bespreken, maar als we elkaar kunnen aankijken.” Ze spraken verder over neutrale dingen en Sjaan zou hem bellen, zodra ze wist of ze vrij kon krijgen. Peer voelde zich opgelucht. Later, op weg naar de douches voorzichtig over vier boten klauterend om aan de kant te komen, hoorde hij een stem, “niet zo stampen.” Peer twee weken eerder zou dit een geweldige aanleiding hebben gevonden om te gaan rellen. Peer op dat moment zei vriendelijk, “goedenavond.”

Sjaan kreeg vrij en het duurde nog anderhalve dag, voordat ze kwam. De hervonden rust in zijn hoofd was even spoorloos. Het "uitpraten en opbiechten" spookten door zijn hoofd. Om er niet aan te denken huurde hij een mountainbike. Trappen, zweten en niet nadenken. Raggen over Terschelling, geen Sjaan in zijn hoofd. Op het fietspad langs het wad vloog de van de banden spattende schapenstront tegen hem aan. Geen Sjaan in zijn kop, maar stront voor de kop. Het hielp zo lang hij fietste, daarna kwamen zijn gedachten steeds weer terug bij Sjaan. Zou ze over die stomme verliefdheid heen zijn en wat zou er gebeurd zijn, dat ze het over opbiechten had?

Al voor het aanmeren van de veerboot zag Peer haar staan. Ze zwaaide en Peer zwaaide terug. Als een van de eersten liep ze, zeulend met een zware weekendtas, de kade op. Peer liep haar tegemoet en kuste haar. Opgelucht merkte hij dat zijn kus beantwoord werd. Hij nam haar tas over en wat verlegen met zijn houding vroeg hij of ze eerst iets wilde drinken in het dorp of direct naar de boot wilde. Sjaan wilde zo snel mogelijk naar “onze boot”. Daar wilde ze met hem praten. Tijdens de korte wandeling naar de jachthaven was Sjaan zwijgzaam. Peer putte hoop uit het vastpakken en vasthouden van zijn hand.

Eenmaal aan boord sloeg ze het aanbod van Peer om koffie te zetten af.

“Eerst praten,” zei ze. Tering dacht Peer, dit wordt ernstig. Hij wilde beginnen met zijn avontuur en bekentenis. Sjaan viel hem in de reden.

“Ik eerst, ik heb hier lang over nagedacht en ik moet het nu kwijt.” Peer zag dat ze tranen in haar ogen had en hij wilde ze wegvegen.

“Nee,” zei ze, “luisteren.” Sjaan was vreemd gegaan en ze had er spijt van.

“Toen jij zo raar deed en boos weg ging en ik dagenlang niets van je hoorde, was ik eerst ongerust en later was ik boos, heel boos. Ik wilde er met niemand over praten, maar die collega, waar ik je over vertelde, die zag het aan me. Hij vroeg wat er was. Ik kon het toen niet meer houden. Ik begon te huilen en hij leek zo begripvol. Hij troostte me en toen kuste hij me.” Peer wilde iets zeggen. “Nee, hou je mond alsjeblieft, eerst luisteren. Ik liet het gebeuren en ik kuste hem ook. We gingen naar het magazijn en daar hebben we gevreeën. Ik liet toe dat hij aan mijn billen en borsten zat. Hij wilde nog meer, maar ik was bang dat er collega ‘s binnen zouden komen.” Die avond hoopte ik opnieuw dat ik iets van je zou horen, want ik wilde het stoppen. Ik probeerde je te bellen en jij klootzak was onbereikbaar. De volgende dag hebben we weer gekust en toen stelde hij voor om later met me mee naar huis te gaan. Dat wilde ik niet en omdat hij ook getrouwd is, stelde hij voor om naar een hotel te gaan. Hij zou het regelen.”

Verdomme, dacht Peer, zo iets heb ik ook wel eens gedaan. De vuilak! Sjaan zag Peer zijn woedende blik en zei.

“Hou je in, het wordt nog erger. We gingen naar een hotel bij Schiphol en... het hotel was vol.” Peer glimlachte opgelucht. Sjaan die het zag, begon te huilen. Tussen de snikken door stamelde ze, “Ik wilde toen eigenlijk al naar huis, maar ik liet me over halen om een ander hotel te zoeken. Op de kamer wilde hij dat we eerst wat dronken. Hij zei dat het heel romantisch was om samen eerst wat te drinken. Weet je nog die vieze zure rode wijn die ik afgelopen winter bij de Aldi gekocht heb? Zo’n fles haalde hij uit zijn tas en dat dronken we uit plastic bekertjes, die hij uit een badkamer op de gang haalde. Toen wilde hij vrijen en begon hij zich uit te kleden. Ik twijfelde en keek hoe hij zich uitkleedde en weet je?” Vroeg ze tussen haar tranen door Peer aankijkend. Peer schudde nee. “Hij was helemaal kaal. Hij had al zijn schaamhaar en het haar op zijn borst en benen geschoren. En hij had niet zo’n grote piemel. Ik moest aan mijn broertjes denken, vroeger als die in bad gingen en omdat ik zenuwachtig was schoot ik in de lach. Zijn piemel werd toen weer slap.”

“En toen,” vroeg Peer, die nog steeds hoopte op een afloop zonder neuken.

“Toen schaamde ik me dat ik gelachen had en ik was kwaad op jou en vond hem zielig.”

Oei, dacht Peer, dus toch!

“Ik heb me uitgekleed en zijn piemel vastgepakt en hard gemaakt. Toen wilde hij me op het bed duwen en dacht ik aan gelukkig aan een condoom. Ik vroeg of hij een condoom had en hij haalde een grote voordeelverpakking van Kruidvat uit zijn tas. Ik wachtte tot hij een condoom omdeed. Hij zat zo te klooien, om het voordeelpak open te krijgen, dat ik het uit zijn handen trok en er een condoom uitpeuterde.”

Ze keek Peer, die gespannen luisterde aan. “Toen deed hij vreemd, hij vroeg of ik het met mijn mond over zijn pik wilde rollen. Met mijn mond! Nou mooi niet.”

Peer wist dat ze er een enorme hekel aan had om dingen van rubber aan te raken. Na het aanraken van een elastiekje of een gummetje waste ze al haar handen. Hij kon zich niet beheersen en begon te grinniken.

“Hij zal het wel in een filmpje gezien hebben,” zei Peer.

“Eigenlijk was ik het zat, ik wilde naar huis. Het is jouw schuld dat we het toch gedaan hebben. Ik was zo kwaad op je dat ik je wilde straffen. Ik wilde wat wij hebben kapot maken en toen zijn we toch gaan vrijen. Ze wilde verder vertellen, maar Peer viel haar in de reden.

“Zal ik mijn verhaal vertellen?” Tot zo ver vond hij het een grappig verhaal, maar hij was bang dat de details van hun verdere vrijpartij hem te veel zouden raken. Hij had aan haar opmerking dat ze verliefd was, gemerkt hoe enorm jaloers hij was.

“Nee, wacht,” zei ze. “Ik wil het kwijt.” Ze begon weer zachtjes snikken. “Het, het was de meest waardeloze seks ooit.” Gelukkig, dacht Peer, die zijn gezicht strak hield, om niet te laten merken dat hij dat een opluchting vond. Die verliefdheid was in ieder geval over.

“Hij kwam bijna direct en hij bleef op me liggen tot ik hem een duw gaf. Ik had het helemaal gehad met die slijmerd. Vooral toen hij, met die fles rot wijn in zijn hand zei, “dat was lekker he schat. Wil je nog wat drinken?”

“Ik wilde naar huis en heb hem verteld dat het over was.”

Peer dacht er over om de naam te vragen van de klootzak die aan zijn vrouw gezeten had en hem op te zoeken. Sjaan zag en herkende zijn gezichtsuitdrukking.

“Nee Peer, het is over. Nu wil ik jouw verhaal horen.”

Peer vertelde zijn avontuur. Wel maakte hij de rol van Paula wat kleiner. De mensensmokkel en de mogelijke consequenties leidde gelukkig de aandacht van Sjaan van Paula af. Sjaan verklaarde hem hartstikke gek. “Je had wel in de gevangenis kunnen komen.”

Net toen Peer dacht, daar kom ik gemakkelijk mee weg, kwam Sjaan erop terug.

“Die vrouw, die Paula, daar heb je zeker seks mee gehad?”

Peer ontkwam er niet aan en hij vertelde over zijn achteraf dwaze besluit om verder celibatair door het leven te gaan. Onthouding als oplossing van zijn problemen. “Het mislukte al op de avond voor mijn vertrek toen jij...”

“Oh daarom deed je zo stom, door me af te wijzen maakte je me zo verdrietig.”

Peer vertelde dat hij Paula alleen maar meegenomen had als gezelschap en hoe ze zijn ochtenderectie had vastgepakt en hem had afgetrokken.

“En daarna?”

“Ja, daarna hebben we seks gehad.” Als ze maar niet vraagt hoe vaak en op welke manieren.

“Heb je er van genoten?” Peer aarzelde, hij wilde niet liegen, maar het ook niet zo mooi maken als het was geweest. Sjaan zag zijn aarzeling.

“Vuile klootzak, jij hebt seks gehad en er van genoten. Lieg maar niet. Terwijl ik... wanhopig was en...”

“Ja, maar jij was verliefd geworden en daar kon ik niet tegen.”

Ze praatten het uit en legden het bij. Ze troosten elkaar en Peer beloofde beterschap met meer aandacht voor Sjaan. Dat leidde tot knuffelen en tot meer. Ze streelden elkaar en bezochten oude en vertrouwde plekjes. Ze kleedden elkaar uit en Sjaan nam de regie. Ze vond dat ze nog heel wat te goed had en dat zei ze ook.

“Ik wil dat je me verwend. Ik wil door je gelikt worden en ik ga je niet pijpen. Dan had je hem maar niet in een andere kut moeten stoppen.”

Ja, dacht Peer, daar heeft ze gelijk in. Hij kende zijn Sjaan, erop vertrouwend dat hij niets te kort zou komen ging hij met zijn mond naar haar poes. Zijn tong deed nog even niets. Sjaan pakte zijn hoofd vast en bewoog zo zijn lippen over haar poes. Peer begreep de aanmoediging en hij wist de weg. Hij drukte zijn tong in haar spleet en proefde de vertrouwde smaak. Nog even kwam de gedachte aan die andere kerel in hem op en dacht hij, gelukkig dat ze een kapotje gebruikt hebben. Zijn tong vond het voor hem zo vertrouwde genotsknopje. Hij like haar en hoorde haar zachte geluiden van genot. Hij noemde haar niet voor niets zijn spinnende poes. Het duurde niet lang of Sjaan liet zijn hoofd los om op zoek te gaan naar zijn erectie. Terwijl hij door likte kneedde ze zijn pik. Wat hij al verwachtte gebeurde, Sjaan begon aan hem te sjorren om hem op zich te krijgen en om zo zijn snikkel in haar mond te nemen. Peer likte door en genoot van de streling van haar lippen en haar tong op zijn pik. Hij begon ongeduldig te stoten. Dat strookte niet met het plan van Sjaan.

Ze liet even zijn pik uit haar mond ontsnappen en zei, “ik wil het doen. Ga eens op je rug liggen.” Met Sjaan boven gingen ze verder. Haar orgasme kwam en ze kreunde met zijn pik ver in haar mond. Het extra gevoel dat dit gaf was verrukkelijk. Peer voelde zijn zaad koken en hij wilde het nog stoppen door zich uit haar mond terug te trekken. Sjaan hield vast met haar lippen en haar hoofd volgde zijn terugtrekkende beweging. Er was geen houden meer aan. Peer spoot en Sjaan opende haar lippen voor een schreeuw van genot.

Later die dag klauterde Peer samen met Sjaan over de naburige boten naar de steiger voor een bezoek aan de douches. Hij zag hoe een vrouw, op de boot van de klager over het stampen, naar hem staarde. Hij gaf haar een knipoog en merkte tot zijn voldoening dat ze rood werd. Op de steiger vroeg Sjaan.

“Zag je die vrouw kijken, hebben we veel kabaal gemaakt?”

“Viel wel mee,” jokte Peer.

“Je liegt,” zei Sjaan “en ik zag je knipogen naar die vrouw. Je bent van mij en waag het niet nog eens om vreemd te gaan.”

"Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussenin," dat speelde meer dan een maand terug door zijn hoofd.

Deze reis zat er op.

Een weg ontstaat door hem te belopen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post31

De reis of de bestemming? 4

DE REIS OF DE BESTEMMING - 4Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:46:03

De reis of de bestemming?

Deel 4

Af en toe een bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf, opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet. Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput. Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti ’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn

En natte westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept, kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.” Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over. “Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog doordrukken en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het gelukkig nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee walletjes at, vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur, behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan. Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel. Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula kwam langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was lekker Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen streek. Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van haar dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij het overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk, maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp..., hoe raad je dat zo en waarom lach je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde. Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven, zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug. Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel. Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me. Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken. Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post30

De reis of de bestemming? 3

DE REIS OF DE BESTEMMING - 3Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:44:30

De reis of de bestemming?

Deel 3

"Een enkele opklaring"

Paula schudde Peer zachtjes heen en weer en vertelde haar besluit, “als je gaat dan ga ik mee.”

Peer die slaapdronken wakker werd reageerde eerst niet. Het duurde even voordat hij begreep waar hij was en waar het over ging. Hij keek haar verbaasd aan. Slaapkop, dacht ze en ze tastte nieuwsgierig in zijn kruis om te onderzoeken of hij daar wel wakker was. Niet zo wakker als de voorgaande ochtenden, ze voelde een slap peertje in rust. Rust die ze hem niet gunde, de vorige avond had haar sluimerende seksleven doen ontwaken en ze had behoefte aan een vervolg. Peer werd door haar strelingen wakker en zijn peerke begon te groeien.

Peer twijfelde, zich overgeven aan het genot of eerst even opstaan. Zijn volle blaas legen, zijn tanden poetsen en dan terug in bed voor een grote beurt? Hij koos voor het laatste en verontschuldigde zich met de woorden dat hij snel terug zou komen. Nadat hij zijn blaas geleegd had, volgde Paula zijn voorbeeld. De voorgaande dagen had Paula steeds het deurtje van de toiletruimte zorgvuldig achter zich gesloten. Nu liet ze het open en Peer merkte dat zijn pik reageerde. Paula kwam van het toilet af en ze pakte zijn pik vast.

“Zo mag ik hem graag zien. Ga maar vast liggen terwijl ik mijn tanden poets. Nu wil ik boven.” Peer ging op zijn rug in de voorkooi liggen en Paula kroop op hem. Ze pakte zijn pik vast en doordat ze overeind kwam om zich op het gezwollen geval te laten zakken, stootte ze haar hoofd.

“Nondejus, wat is het hier laag.”

Peer begon te lachen. “Kom Sidonia. Ik heb een beter idee.” Peer klom uit de voorkooi en klapte de tafel in de grote kajuit op. Hij ging op de vloer liggen, pakte zijn pik vast en richtte hem recht omhoog met de woorden, “laat je hier maar op zakken. Hier hebben we speelruimte genoeg.” Paula stapte over hem heen en liet zich zakken. In plaats van over zijn pik, liet ze zich langzaam op zijn gezicht zakken, tot ze met haar poes vlak boven zijn mond was. Peer tilde zijn hoofd op en drukte een kus op haar schaamlippen.

“Hm… lekker,” zei Paula. “De rest hou ik van je tegoed. Nu wil ik die dikke knuppel weer in me voelen.” Ze hurkte over zijn pik en liet zich zakken. Peer richtte zijn hoofd op, om te genieten van het schouwspel van zijn pik die door haar opgenomen werd. Hij zag en voelde hoe zijn eikel naar binnen gleed en hoe langzaam zijn hele pik door haar warme natte kut omgeven werd. Steun zoekend aan de rand van de neergeklapte tafel begon ze Peer te berijden. Ze werkte zich op en neer bewegend naar een orgasme. Toen ze op het randje zweefde en het nog wat wilde rekken, liet ze zich op hem zakken. Ze ging heen en weer schuiven tot ze zachtjes kreunend kwam. Ze zakte voorover om Peer te kussen en ze tilde ze haar bekken iets op. Daarmee Peer de ruimte gevend om omhoog te stoten. Ze bleef kreunen en Peer stootte tot hij zijn zaad in haar spoot. Zo bleven ze liggen, totdat Paula voelde hoe de krimpende pik van Peer uit haar glibberde. Voordat ze opstond om van hem af te gaan schoof ze plagend met haar poes over zijn buik en zijn borst.

“Zo, ga je mee douchen?” Vroeg ze, terwijl ze de uit haar kut lekkende sappen over zijn lichaam uitsmeerde. Even later liepen ze samen naar het havengebouw om te douchen.

“Samen in een hokje,” vroeg Peer? “Dat scheelt een euro.”

“Geile zot, het gaat je niet om die euro.”

Ze hadden geen seks onder de douche, maar Paula genoot wel van het ingezeept worden, met extra aandacht voor haar intieme zones. Ik gedraag me als een slet, dacht ze. En ik geniet er van. Dit was meer seks in vierentwintig uur dan in weken met Pieter. Ze kreunde zachtjes toen Peer met een ingezeepte hand een paar maal tussen haar billen streek. Om geen aandacht te trekken gingen ze omzichtig naar de tent van Dil. Er werd opnieuw getelefoneerd met broer en oom en er werd overlegd. Dil dorst het avontuur aan en oom en broer steunden het idee van de overtocht.

Geholpen door Paula, ging Peer aan de slag om een stuk uit het tussenschot te zagen en de schuilplaats in te richten. Nadat de schuilplaats klaar was, wilde Paula naar het havengebouw om haar ondergoed te wassen.

“Niet doen, ik heb een beter idee,” zei Peer. Laat eens zien?”

Verwonderd keek Paula hem aan. “Zotte Hollander, je bent toch geen slipjes snuffelaar?”

“Soms,” zei Peer. “Maar nu zijn ze voor de douane en de immigratie ambtenaren. Mochten ze aan boord komen dan zorgen we dat het vuile ondergoed op de kussens in de voorkooi ligt. Hopelijk leidt dat ze af.”

Ze overtuigden Dil ervan dat ze, tot ze veilig in Engeland was, niet mocht opvallen. Geen hoofddoek en zo westers mogelijk gekleed. Paula deed daarvoor nog wat inkopen in het plaatsje. Dil werd Dilla, de dochter van Peer en Abdul werd Appie zijn kleinzoon. Paula werd tante Paula. Het wachten duurde lang die dag. Peer probeerde met een boek afleiding te vinden en Paula bladerde nerveus in tijdschriften. Haar gedachten dwaalden steeds af naar het komende avontuur en de seks met Peer. Geweldige seks met een bijna wildvreemde man, en vreemd is hij zeker, dacht ze. Ze dacht aan de jaren met Pieter, verloren jaren vond ze nu. Ze probeerde gelukkige momenten met hem terug te halen en dat lukte niet. Zachtjes begon ze te snikken. Peer schrok op uit zijn boek.

“He, wat is er lieverd? Ben je bang voor de reis?”

Paula vluchtte de kajuit in en Peer volgde haar. Hij sloeg zijn arm om haar heen. “Je hoeft niet mee.”

Ze snikte, “dat is het niet.” Ze begon te vertellen over haar huwelijk en dat ze niet treurde dat het voorbij was, maar dat het zo lang geduurd had. Hoe stom ze was geweest dat ze het niet eerder gemerkt had en dat ze zolang genoegen had genomen met slechte seks. Peer veegde haar tranen af en hij vroeg zich af of ze met haar opmerking bedoelde dat ze hun seks goed vond. Hij wilde het niet vragen. Paula zag hem nadenken en vroeg, “nu vraag je je af zeker af hoe ik onze seks vind?”

“Betrapt,” zei Peer. “Ik denk gehoord te hebben dat je er van genoten heb. Geef eens een cijfer, op een schaal van 0 tot 10?”

Paula begon te lachen en veegde haar tranen af. “Voor een kabouter niet slecht en zeker geen onvoldoende. Als jij de luiken sluit, dan krijg je een herkansing voor een hoger cijfer.” Ze kleedden elkaar uit en streelden elkaar. Met de stijve van Peer in haar hand boog ze zich voorover.

“Kabouter inspectie. Hm…, een mooie paarse kaboutermuts.” Ze nam zijn eikel even tussen haar lippen en beet er heel zachtjes plagerig in.

“Au, verdomme.”

Ze kwam overeind. Ze kuste hem en begon hem rustig af te trekken, terwijl Peer haar al kussend vingerde. Paula leunde achterover tegen de kajuittafel en voelde de rand in haar billen. Dat bracht haar op een idee. Ze verbrak de kus, liet zijn pik los en wipte op de tafel. Ze spreidde haar benen en gaf Peer een goed zicht op haar openstaande gleuf. Peer stapte naar voren, drukte zijn pik wat omlaag en zonder druk gleed hij naar binnen. Het lijkt alsof ik er ingezogen wordt, dacht hij. De hoogte van de tafel was precies goed. Paula schoof nog wat meer naar het randje en Peer pakte haar heupen vast. Hij begon rustig te bewegen. Hij stopte even en vroeg, “hoe voelt dat, zo’n kabouter in je?”

“Toe niet stoppen, doorgaan en het voelt niet kabouterachtig. Het voel lekker!”

Peer stootte door en hij keek omlaag om zijn nat glinsterende pik in en uit haar te zien gaan. Al doorstotend pakte hij haar hand en bracht die naar zijn heen en weer gaande pik. “Voel eens hoe lekker nat je bent.” Paula voelde, ze gaf geen antwoord, wel hield ze even met twee vingers zijn natte bewegende pik vast. Daarna stopte ze een vinger naast zijn bewegende pik in haar kut om haar kittelaar te strelen. Peer hoorde aan haar zuchten dat ze tegen een orgasme aan zat. Hij keek haar aan en pakte haar borsten vast. Hij zag haar gezicht vertrekken en zei, “kijk me alsjeblieft aan als je komt. Ik vind het heerlijk een klaarkomende vrouw in de ogen te kijken.” Ze keek hem aan, hield zijn blik vast en even later kwam ze onderdrukt kreunend klaar. Peer bleef rustig door bewegen terwijl ze kwam.

Toen haar orgasme weg ebde vroeg Peer of hij van achteren in haar kutje mocht. Ze ging van de tafel af en ging wijdbeens voorover gebogen staan. Ze werkte goed mee door iets door haar knieën te zakken. Peer stapte naar voren en zijn pik glibberde zonder hulp terug in haar warme masserende vlees. Hij rook hun geiligheid en voelde zijn zaad opkomen. Hij pompte door en toen Paula zachtjes gilde, gaf hij een paar forse laatste stoten voordat hij in haar spoot. Hij voelde hoe zijn pik en zijn zak nat werden. Tegen haar aanleunend en met zijn armen om haar heen hijgde hij uit, tot hij zijn lid voelde verschrompelen.

Later met zijn boek weer in handen en een drankje onder handbereik, dacht Peer na over de seks met Paula. Drie keer neuken binnen vierentwintig uur, niet slecht voor een ouwe lul van vijf en vijftig. Nooit gedacht dat ik zo geil zou worden van een lange dunne met kleine tietjes. Klein maar fijn, die geile stevige puntjes en dan die strakke ronde kont. Dat was een gezamenlijke spuiter net. Haar nattigheid droop langs haar dijen en ik was ook zeiknat. Nou ja spuiter, bij mij moest het uit mijn tenen komen. Haar van achteren neuken hielp om de laatste druppels er bij me uit te melken. Mijn pik heeft nu wel rust verdiend. Van mijn stomme celibaat voornemen is gelukkig niets van terecht gekomen. Ik voel me nu een stuk beter.

Paula had haar tijdschrift weer gepakt. Het lezen lukte nog steeds niet. Stiekem keek ze naar Peer, die in zijn boek verdiept leek. Hij heeft niet meer om een cijfer gevraagd, dacht ze. Minstens een negen en voor libido een tien. Zo nat ben ik nog nooit klaar gekomen. Hij klaagde niet, sterker nog hij stond met een grijns overdreven zijn benen droog te wrijven. Zal hij geen last hebben van de spanning?

Ze zag hoe hij opkeek van zijn boek en haar een knipoog gaf. “Geen zorgen voor morgen Sidonia, het komt goed. En met een overdreven plat accent er achteraan. “Wa”k nog segge wou. Het was een goddelijk lekkere wip.”

Ze wachten die avond tot het donker en rustig in de haven was. De naburige boten waren gelukkig niet in gebruik en met Peer op de uitkijk bracht Paula moeder en kind aan boord. Dil sliep met haar zoontje in de voorkajuit en Paula en Peer namen ieder een bank in de kajuit in gebruik. Voor het slapen gaan kusten ze elkaar, waarbij Peer zijn hand in Paula’s slipje liet verdwijnen. “Heel zachtjes?” Vroeg hij.

“Verleidelijk,” zei ze en ze beantwoordde zijn uitlokking door plagend even in zijn half harde pik te knijpen tot hij hard werd. “Nu niet, zodra ze van boord zijn.”

De volgende morgen vroeg, zodra er voldoende water in de riviermonding stond, voeren ze de haven uit. Het riviertje af naar zee. De wind werkte mee. Een rustige windkracht drie uit Zuidelijke richting en het weerbericht voorspelde een warme voorjaarsdag.

Dil bleef met Abdul in de kajuit. Peer stuurde en genoot van het varen en de spanning.

Zodra ze de haven uit waren begon Abdul zachtjes te huilen. Hij was bang door de bewegende boot en de af en toe klapperende zeilen. Paula zag aan de onzekere blik van Dil dat ze het moeilijk had. Ze liet het zeilen aan Peer over en bleef lang in de kajuit om Abdul te troosten en Dil moed in te praten.

Later, toen Abdul de deinende boot leuk begon te vinden en er een voorzichtig lachje op het gezicht van Dil kwam, ging Paula naar buiten. Ze koesterde zich in de ochtend zon en ze loste Peer aan de helmstok af voor een plaspauze. Paula en Peer luisterden hoe Dil Afghaanse liedjes voor haar zoontje zong en ze glimlachten naar elkaar. We zijn soms net een lang getrouwd stel, dacht Paula. Het blijft vreemd met die kabouter. Zoals net heel vertrouwd en soms van die rare onvoorspelbare acties en opmerkingen. Hoe zou het zijn om met zo’n man getrouwd te zijn?

Na een uur of twee varen riep Peer, “dolphins, come and have a look.” Hij wees Paula en Dil op een grote en kleine rugvin vlak naast de boot. Ze zwommen een stukje met de boot mee. Paula zag de dolfijnen vlak onder het wateroppervlak zwemmen. “Moeder en kind, denk ik,” zei Peer. Met een knikje naar Dil die Abdul op haar arm naar de dolfijnen wees. “Vast een goed voorteken.”

Tegen de middag was het warm geworden en Peer vroeg Paula om even de helmstok over te nemen, hij ging zijn zwemboek aantrekken. Hij zal toch niet, dacht Paula. Peer trok zich netjes terug in de kleine toiletruimte. Nadat Peer de helmstok weer teruggenomen had, trok Paula haar bikini aan en ging buiten bij Peer zitten. Peer vertelde haar dat ze goed opschoten en hij wees op de Engelse kust in de verte. Hij was net begonnen uit te leggen dat ze de "shipping lanes" de routes voor de grote scheepvaart waren overgestoken, toen hij een vloek liet.

“Verdomme, nog aan toe. Kijk daar!” Hij wees naar een helikopter, die in de verte kwam aanvliegen en op een motorjacht af dook. De helikopter ging vlak boven het jacht hangen. “Gauw, naar binnen en help Dil en Abdul in de schuilplaats.” Paula schoot de kajuit in en kwam na Dil en Abdul verstopt te hebben weer naar buiten. Ze zagen de helikopter naar hen toe zwenken.

“Kom bij me op schoot zitten en doe je bovenstukje af, doe net alsof we aan het vrijen zijn.” De helikopter zakte en ging een meter of dertig bij hen vandaan vlak boven het water vliegen. Ze zagen de piloot en zijn metgezel zitten en naar hen kijken. Peer begon enthousiast te zwaaien en hij pakte een leeg blikje, dat nog in de kuip lag. Hij hield het blikje omhoog. Met een uitnodigend gebaar van, kom er maar een halen. De mannen zwaaiden terug en de helikopter zwenkte weg.

Pfffftt, dacht Paula toen ze van zijn schoot af ging. Een tien voor improviseren en koelbloedigheid. Nou ja koelbloedig. Ik voelde ondanks de situatie zijn piemel groeien. Hoe spannender de situatie, hoe relaxter hij wordt. Sinds hij het besluit nam om Dil te helpen, straalt hij rust uit en loopt hij de hele dag met een glimlach.

“Je bent een adrenaline junk.” Zei ze, door zijn zwembroek heen in zijn pik knijpend. Als ik Dil niet uit haar nauwe bergplaats moest bevrijden, dan zou je nu willen vrijen, of niet?”

“Daag me niet uit.”

Voor de haven van Ramsgate verdwenen Dil en Abdul weer in hun schuilplaats. De haven was vol, een stil plekje zoeken was er niet bij. Na het afmeren bleven Dil en Abdul in de schuilplaats, terwijl Peer naar het kantoor van de havenmeester ging. Terug aan boord, vertelde hij dat alle formaliteiten vervuld waren en dat ze te voorschijn konden komen, maar wel uit het zicht in de kajuit moesten blijven.

“ Ga je mee,” vroeg hij aan Paula. “Dan gaan we onopvallend gearmd de haven verkennen.” Ze liepen rond en ze zagen een hek om de jachthaven. Een hek dat er, toen hij hier jaren terug was, nog niet stond. Plus camera’s; camera’s op de steigers; camera’s op de kade en camera’s bij het hek. Ze overlegden en besloten Dil hier niet aan land te brengen. Peer bedacht een alternatief. De Thamesmonding in. Van een eerdere reis naar Londen wist hij dat er bij Queenborough in de monding van de Medway ankerboeitjes lagen voor een getijde stop of een overnachting. “In mijn herinnering is het daar ‘s nachts heel rustig.”

Ze besloten om de volgende dag de Thames op, richting Londen te varen. Met eb vertrekken en de vloedstroom benutten om de Thamesmonding in te varen, tot aan de monding van de Medway bij Sheerness en dan een stukje de Medway op naar Queenborough.

Terug aan boord speelde Paula een spelletje met Dil en Abdul, terwijl Peer met een boek in de kuip de wacht hield. Vroeg in de avond, net toen Peer dacht dat alle ambtenaren thuis of in de pub zouden zitten, schrok hij. Hij zag een geüniformeerd groepje op het haventerrein. De groep splitste zich en een tweetal kwam hun steiger op. Gelukkig stapten ze bij de eerste de beste boot al aan boord voor een inspectie.

“Snel verstoppen,” riep Peer. Paula hielp Dil en haar zoontje in de schuilplaats, ze sloot de deksels boven de bergruimte en legde de matrassen goed. “Slipjes er op?” Vroeg ze aan Peer die binnengekomen was, de luiken sloot en de cd speler aanzette.

“Ik heb een beter idee,” zei Peer. “Kleed je uit. Dan doen we net of we bij een vrijpartij gestoord zijn.” Paula aarzelde en ze keek toe hoe hij zijn kleren snel uittrok. Het valt me mee dat hij niet alweer een harde heeft, dacht ze. “Schiet op,” zei Peer. “Sla een handdoek om en ik doe in mijn blootje het luik open. Doe je best om gegeneerd te kijken.”

De zot, dacht Paula achteraf. Ze had zich snel uitgekleed en een handdoek omgeslagen. Tijdens het wachten stelde ze Dil fluisterend gerust en Peer zette de muziek nog wat harder om eventueel geluid van Abdul te overstemmen. Terwijl ze zich naar de bergplaats boog om met Dil te praten, had de geile zottebol zijn kruis tegen haar billen gedrukt en haar borsten vastgepakt. Op zo’n moment! Ze had hem weggeduwd. Peer lachte naar Paula en greep de handgrepen bij de kajuitingang vast. Hij bewoog heen en weer zodat de boot ook begon te bewegen. “Let”s rock the boat,” zei hij met een grijns. Ze hoorden voetstappen aan dek, gevolgd door kloppen op het kajuit-dak. Peer slaakte een grove vloek. Hij wachtte tot er weer geklopt werd.

“Wat the bloody hell,” zei hij, het luik openschuivend. “I am taking a nap and you’re disturbing my rest. Hij klom in zijn blote gat de kajuittrap op. Paula keek naar zijn billen en probeerde zich voor te stellen hoe de Engelsen naar zijn blote piemel keken. Het bleken een man en een vrouw. Politie en immigratie zeiden ze en ze wilden in de kajuit kijken. Met bonzend hart en haar handdoek vastklemmend ging ze wat opzij staan, terwijl ze de kajuittrap afkwamen. Om gegeneerd te kijken hoefde ze geen moeite te doen.

De vrouw had een politie-uniform aan en ondanks de penibele situatie viel het Paula op dat ze haar best deed om niet naar Peer te kijken. Peer had een kussen gepakt en hield dat demonstratief voor zijn middel. Hij nodigde ze uit om snel rond te kijken en dan op te hoepelen, zodat hij verder kon met zijn slaapje. Hierop begon de immigratie officier te lachen en hij zei met een grijns. “W”re finished sir, enjoy your nap.”

De vaste wal van Engeland was zo dichtbij, maar vijftig meter van de steiger af en toch zo ver weg voor Dil. Ze snikte zachtjes en Abdul begon mee te huilen. Paula nam Abdul op schoot en begon liedjes voor hem te zingen, terwijl Peer Dil troostte en haar verzekerde dat ze de volgende dag echt in Engeland zou zijn. Peer besloot zijn eigen telefoon weer te voorschijn te halen om Dil met haar broer en oom te laten bellen, zodat de situatie kon uitleggen. Zestien gemiste oproepen, waaronder twaalf van Sjaan en diverse Whatsapps en emails. Hij opende de berichten niet, maar zag dat bijna alle gemiste oproepen en berichten van Sjaan kwamen. Hij voelde zich tot zijn verrassing niet meer kwaad, maar schuldig en dat maakte dat hij een kort berichtje stuurde.

"In Ramsgate. Alles gaat goed. Heb telefoon uitgezet om rust in mijn hoofd te krijgen. Stuur je vanaf nu om de dag een berichtje."

Dil belde met broer en oom. Peer sprak met oom en vertelde over het plan om ze in Queenborough aan land te zetten. Oom wilde haar samen met een vriend met een auto ophalen en vroeg hoe laat. Peer legde uit, dat hij dat met een zeilboot niet kon voorspellen en dat het aan land zetten alleen kon als het uit het zicht van nieuwgierige ogen gebeurde. Hij vroeg oom om buiten Queenborough te wachten en om vooral niet op vallen. De avond verliep verder rustig. Met Dil en Abdul naar bed in de voorkajuit en het deurtje dicht, kleedden Peer en Paula zich uit om te gaan slapen. Peer was het eerst klaar en keek toe tot Paula alleen in haar slipje stond. Hij boog zijn hoofd en kuste haar tepels en nam ze daarna een voor een in zijn mond.

“Peer,” fluisterde ze. “Je kan het wel proberen, maar ik trap er niet in. Het is veel te gehorig en misschien is Dil nog wakker.”

“Je tepels hebben er wel zin in,” zei Peer de harde knopjes tussen zijn vingers rollend.

“Nee echt, nu niet, naar onderen wijzend, “het is hier onder nog wat gevoelig van de afgelopen dagen.”

“Daar weet ik iets op. Ik heb de hele dag al een ongelofelijke zin in je. Al vanaf het moment, dat je met je blote tietjes en je lekkere kont op mijn schoot zat te draaien, heb ik een plan.”

Paula keek hem aan, “en wat mag dat plan dan wel zijn, als er niet geneukt wordt?”

“Allereerst wil ik dat lekkere ronde kontje vasthouden, kijk zo.” zei hij terwijl hij zijn handen op haar billen legde.

“Hm…,” fluisterde Paula, “dit voelt goed en wat komt er hierna?”

Peer zei niets maar stroopte haar slipje omlaag en hielp haar om er uit te stappen. Hij ging op zijn hurken zitten en pakte weer haar billen vast. Met zijn vingers in haar kontvlees trok hij haar onderbuik naar zijn gezicht. Hij drukte een kus op haar schaamlippen en keek toen omhoog om haar blik te vangen.

“Dit lijkt me een voortreffelijk plan,” zei ze en ze trok met haar handen op zijn achterhoofd zijn mond weer naar haar onderbuik. Peer drukte zijn lippen op haar poes en likte haar. Ze opende haar benen en zijn tong vond de weg naar haar genotsknopje. Ze liet zijn hoofd los en zocht steun tegen de tafel.

“Zullen we gaan liggen?” Vroeg ze. Paula ging op een van de banken liggen en Peer wilde tussen haar benen knielen om verder te gaan.

“Nee samen,” zei ze. “Ik wil jou ook verwennen.” Paula schikte zich op de bank en Peer ging in 69 positie op haar liggen. Om niet met zijn hele gewicht op Paula te drukken en om zijn pik boven haar gezicht te krijgen legde hij zijn onderbenen op de kaartentafel. Hij schikte zich zo dat zijn pik naar beneden naar haar mond wees en drukte zijn mond op haar natte zilte poes. Hij zocht met zijn tong haar kittelaar weer op en begon te likken. Paula kreunde zachtjes toen ze zijn tong voelde en ze tilde haar hoofd met geopende mond op om de boven haar bungelende eikel te omvatten. Ze likte zijn eikel en voelde hoe Peer zijn bekken omlaag drukte om meer van zijn pik in haar warme mond te krijgen. Kom maar, dacht ze en ze bewoog haar lippen over zijn schacht. Lik door, lik door, dacht ze. Peer likte verder en stootte vanuit zijn bekken in haar mond. Op en neer, waarbij haar lippen en tong zijn pik masseerden. Paula voelde een orgasme opkomen. Om niet te schreeuwen klemde ze haar lippen strak om zijn pik. Peer vermoedde, door de mond die zich om zijn pik klemde, dat ze ging komen en hij stond zelf ook op springen. Hij stopte zijn stoten en likte haar naar een orgasme. Hij voelde hoe haar lippen en tong om zijn pik bewogen, terwijl ze met een gorgelend geluid probeerde om niet te schreeuwen. Zijn ontlading was niet meer te stoppen, zijn zaad begon te stromen. Met een ruk trok hij zich terug uit haar mond. Net te laat, daarbij zijn lading deels in haar mond en deels op haar gezicht lozend.

Terwijl Paula lag na te schokken, tilde Peer voorzichtig zijn voeten van de kaartentafel en tilde hij zijn bovenlichaam van Paula af. Hij pakte een keukenrol en maakte Paula’s gezicht schoon. “Het spijt me” zei hij. “Ik wilde niet in je mond spuiten en was te laat met terugtrekken, daardoor kwam het in je gezicht.”

Paula lachte hem uit, “je bent een lieve onnozelaar. Al dagen los je je kwakjes in me en kan ik daarna met tissues in de weer en slipjes uitwassen. Nu spuit je het in mijn mond en over mijn gezicht en je bent bezorgd. Van sperma in mijn ogen word ik niet blind. Gelukkig is mijn slaapbank droog gebleven.” Ze kwam overeind om hem een kus te geven. “Zo smaakt kabouter sperma.”

Om optimaal te profiteren van de vloedstroom, vertrokken ze de volgende morgen laat. De dag was begonnen met Engels weer, druilerige motregen en weinig wind. Zeilend met ondersteuning van de motor voeren ze langs de krijtrotsen naar de Thamesmonding. Bij Margate klaarde het op. Er kwam meer wind, de motor kon uit en de regen stopte. Even later brak de bewolking en werd het een mooie zeiltocht. Als er niet de spanning geweest was van het later die dag aan land zetten van Dil en Abdul dan zou Paula nog meer genoten hebben. Naar Peer kijkend, zag ze hem heel ontspannen met zijn rug tegen de reling hangen met de helmstok in zijn hand. Zal hij helemaal geen spanning voelen? Dacht ze. De hoek om bij Sheerness, de Medway opvarend, dacht Peer aan de roemruchte tocht van de Ruyter naar Chatham. Hij ging om de Engelse vloot te vernietigen. Ik ga om Engeland een paar ongewenste inwoners rijker te maken.

Om een uur of drie in de middag kwamen ze bij Queenborough aan. Het was een mooie zonnige middag geworden. Gelukkig lagen de ankerboeitjes uit Peer zijn herinnering er nog. Er was nog een boei vrij, helaas naast een motorboot met veel volk aan dek. “Penis-verlenger,” zei Peer, op de boot wijzend.

“He?” vroeg Paula naar de boot kijkend, die voor haar oogde als een super groot futuristisch strijkijzer. Peer vertelde haar over zijn theorie over mannen en soorten boten. Van het strijkijzer, vijftig meter verder, klonk harde muziek. Er was een feestje gaande. Peer gluurde nieuwsgierig met de verrekijker en gaf die daarna aan Paula. Twee buikige mannen met gouden kettingen en tattoos vermaakten zich met drie dames in kleding, die met strakke rokjes en hakken, niet praktisch leek voor een boottocht.

Peer grijnsde naar Paula, “goede afleiding. We gaan ook een feestje bouwen.” Hij haalde de ingepakte rubberboot te voorschijn en pompte hem op. Paula overlegde met Dil en zette in reactie op het Engelse geweld ook muziek op. Bob Marley "There is a rat in my kitchen". Terwijl Peer de opgepompte rubberboot te water liet kwam ze samen met Dil en Abdul de kajuit uit. Dil keek heel onzeker. Ze was door Paula overgehaald om zich aan de "locals" aan te passen. Ze droeg een voor haar veel te klein bovenstukje van Paula en Paula had met wasknijpers haar lange rok omgetoverd in een vreemde korte rok. Peer haalde wat blikjes bier tevoorschijn, waarvan hij er twee opende voor Paula en hem. Op verzoek van Peer deed Dil haar best om zwaaiend met een dicht blikje dansjes in de kuip te maken met Abdul. Peer roeide met Paula een rondje om de boot met de feestvierders en ze proosten met hun blikjes.

“Als dit geen aangepast gedrag is, dan weet ik het niet,” zei Peer, terug roeiend naar de boot. Oom werd gebeld en ze vroegen hem langs het water in Queenborough te rijden en uit te kijken naar een wit zeiljacht met rode strepen naast een groot motorjacht. Als hij het zeiljacht zag dan moest hij om de eerste de beste hoek stoppen.

Een kwartier later zagen ze een oud bestelbusje langzaam over de weg rijden. Paula nam met omhelzingen afscheid van Dil en Abdul. Peer hielp Dil aan boord van de rubberboot en pakte Abdul van Paula aan. Naar het dichtstbijzijnde punt om aan de wal te kunnen komen, was ruim vijf honderd meter roeien en dat viel niet mee met twee personen en een kind in het kleine bootje. Gelukkig was het rond de kentering en viel de getijstroom mee. Abdul bleek zich tot een zeeman ontwikkeld te hebben. Hij schaterde om de stuiterende beweging van de rubberboot en Peer, die het zweet van het roeien van zijn voorhoofd veegde, lachte mee. Eindelijk, dacht Peer, toen hij vlak bij de kant in ondiep water uit het rubberbootje sprong. Hij hielp Dil aan de kant en gaf haar Abdul aan. Peer trok het rubberbootje de kant op en Dil kleedde zich weer als een vrome moslima. Ze haalde de wasknijpers uit haar rok en trok een hoog gesloten blouse aan. Ze gingen op weg. Abdul gaf aan dat hij door Peer gedragen wilde worden. “You are grand dad now,” zei Dil. De weg af, de hoek om en daar stond het busje met twee bebaarde mannen er naast. Oom en een vriend. Tranen, omhelzingen en kussen. De laatste twee niet alleen van Dil, maar tot Peer’s verwondering omhelsden en kusten de mannen hem ook. Oom begon een lang bedank verhaal met veel “blessings” en Allah. Peer bedankte hem voor de zegeningen en drong op spoed aan. “Please be quick, before someone will notice us and starts asking questions.” Hij had het nummer van oom en sprak af om contact te houden. Na een aai over het bolletje van Abdul en het aanhoren van een laatste verwijzing naar de wijsheid en grootsheid van Allah, liep Peer in gedachten verzonken en zonder om te kijken terug naar zijn rubberboot. Hoezo Allah? Mijn reet, gewoon mijn idee en met hulp van Paula uitgevoerd

Terug aan boord veegde Peer het zweet van zijn hoofd en beantwoordde hij de bezorgde vragen van Paula. Na even gezeten te hebben begon hij te puzzelen over de terugreis en hoe Paula op tijd terug in Zeebrugge te krijgen. Het weerbericht voor de volgende dag was gunstig. Hij stelde Paula voor om de volgende dag heel vroeg op te staan en om vijf uur te vertrekken. Met de ebstroom mee de Thamesmonding uit en dan door, afhankelijk van de wind naar Duinkerken of naar Nieuwpoort. Paula was akkoord. Hij probeerde om rustig te gaan zitten met een boek, het lukte niet.

“Verdomme,” zei hij. “Ik kan me nog niet ontspannen. Ik ga zwemmen.” Paula keek hem bevreemd aan, “het water is nog steeds veel te koud.” Peer zei, dat hem dat niet uitmaakte, hij moest iets doen om de adrenaline kwijt te raken. Hij kleedde zich uit en liet het zwemtrapje zakken. Paula zag dat hij de aandacht had getrokken van het gezelschap op de Engelse boot.

“Potloodventer, je hebt publiek.”

“Mooi, dan zien ze een eerlijke Hollandse pik. Die Engelse gasten moeten in de spiegel kijken om hun eigen pik onder het afdak te kunnen zien.”

“Ja, nu nog wel, wacht maar tot je het water uitkomt.”

Peer zwom een rondje om de boot en riep dat het heerlijk was en vroeg Paula om er ook in te komen. Paula weigerde, waarop Peer naar de Engelse boot zwom om naar de dames te zwaaien en ze uit te nodigen voor een “skinny dip.” De dames weigerden giechelend. Een van de mannen vond het niet leuk en riep, “piss off, bloody wanker.” Peer zou een week eerder, de kans om terug te schelden met beide handen hebben aangegrepen. Peer op dat moment dacht, zoek het uit en hij zwom terug naar de boot.

Paula stond klaar met een handdoek. “Heeft het geholpen?”

“Ja, en ik voel me nu leeg en moe.”

Het werd een rustige avond. Luierend met muziek en een boek. Met de voorkajuit weer vrij kropen ze er samen in. Ze nestelden zich, deden hun ogen dicht en sliepen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post29

De reis of de bestemming? 2

DE REIS OF DE BESTEMMING - 2Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:42:16

De reis of de bestemming?

Deel 2

"Een rug van hoge druk trekt zuidwaarts"

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,” zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen? Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen? Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek, toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet zich toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen. Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan. Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula, toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid. Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren. Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan... Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen? Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend. Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf. Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes... Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam hem mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor over een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de tent zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk, wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben. Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien, aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken. In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek, aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.” Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen, maar...” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam. Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul."

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken, hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft een vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het volgende ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op mijn gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als... Stomme doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar slipje en voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde haar benen wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en weer zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik...”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten. Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze, vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland. Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden, hij vulde haar en het voelde... goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet, ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank gekomen en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak voor haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en het bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar "all inclusive resorts." Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot mee te gaan.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post28

De reis of de bestemming? 1

DE REIS OF DE BESTEMMING - 1Posted by My 4Fingers Thu, September 07, 2017 12:40:33

De reis of de bestemming?

Deel 1.

"Een diepe depressie trekt over de Noordzee"

7 Juni 2017

Peer zat op een kademuurtje te wachten op de aankomst van de veerboot. De volgende dag begon Oerol en het was druk op de kade. Wachtend op het weerzien met Sjaan en over wat ze elkaar te vertellen en op te biechten hadden. Zou ze echt komen? Hij dacht na, over wat er gebeurd was, zijn misstappen en zijn jaloezie. En hoe hij uiteindelijk, toen de mist in zijn hoofd verdwenen was, Sjaan gemist had.

April 2017

-Het is niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er tussen in,- had hij ooit ergens gelezen.

Voor een midlifecrisis was Peer met vier en vijftig eigenlijk al wat te oud, maar het leek er verrekte veel op. Hij zat al een tijd met zich zelf in de knoop. Het laatste zetje kreeg hij van Sjaan, die op een avond van haar bord opkeek en zei, “ik moet je iets vertellen,”

Peer dacht, er zal weer wat met een van haar broers of zusters zijn, altijd gedoe. Hij keek niet op en at rustig verder.

“Peer! Kijk me eens aan.”

‘Snotverdomme, wat nu?’ Dacht Peer, opkijkend van zijn bord.

“Peer, ik ben verliefd op iemand anders.” Een nieuwe collega vertelde ze en “nee, er was niets gebeurd. De collega was zo attent en begripsvol en hij kon zo goed luisteren.”

‘Godverdomme, ook dat nog,’ dacht Peer. Ruzie op zijn werk en nu Sjaan met haar verliefdheid. Ze wilde een time out om na te denken. Alles zat verdomme tegen. Zijn conditie was naar de klote en daardoor kon hij op de fiets niet meer met de snelste groep mee en oude blessures speelden op. Hij voelde zich moe en brak. Peer was het zat, hij was alles zat. Eigenlijk wilde hij alleen maar met rust gelaten worden.

Niet omdat hij Sjaan haar zin wilde geven met die verrekte time out, dat nooit. Hij was zijn werk spuugzat en hij had nog een stuwmeer aan verlof te goed, zo kwam het idee in hem op om op reis te gaan. Twee maanden verlof opnemen en weggaan. Zijn werkgever zei zo snel ja dat Peer dacht, oh jullie willen me kwijt, prima dat is wederzijds.

Naar zijn broer in de Verenigde Staten, was het eerste idee. Maar dat was alleen een doel en de reis was niet aantrekkelijk. Zo’n godvergeten vliegreis met al die toestanden van controle na controle. Hij dacht er over na en er kwam een beeld in hem op. Hij voorover gebogen met zijn broek op zijn enkels en zo’n hufter van een vette Amerikaanse immigratie ambtenaar met zijn dikke worstvinger in zijn anus peurend op zoek naar iets wat er niet in zat. Trouwens, wie wil er naar een land waar ze een narcistische blaaskaak president maken?

Een fietsvakantie? Niet met zijn racefiets, maar een randonneur kopen en twee maanden door Europa zwerven. De herinnering aan de blaar op zijn kont, vorig jaar tijdens een week met een groep van de fietsclub in de Alpen, zorgde dat hij dat idee liet varen.

Vreemd genoeg was met de boot op reis gaan, het laatste waar hij aan dacht. De vakanties aan boord waren altijd een gezamenlijke onderneming geweest. Dat gezamenlijke was nu kapot. Verdomme verlieft, de trut. Hij was een paar keer stiekem vreemd gegaan. Dat vreemd gaan ging gewoon om de seks, niet dat hij thuis te kort kwam, maar voor het avontuur. Af en toe lekker buiten de deur neuken zorgde voor inspiratie en daar profiteerde Sjaan toch ook van.

Verliefd worden op een ander, verdomme nog aan toe. Hij was, ondanks zijn avontuurtjes, toch ook nooit verliefd geworden. Gewoon buiten de deur trek krijgen, meer was het niet. En nu verdomme nog aan toe. De klap was hard aangekomen.

Dan toch de boot maar en zonder Sjaan.

Tussen de mededeling van Sjaan en zijn vertrek zaten twee weken. Twee drukke weken om dingen op zijn werk af te ronden en de boot klaar te maken voor een lange reis. Het afronden op zijn werk met toenemende tegenzin en het werk aan de boot met groeiend enthousiasme.

Sjaan wilde iedere avond over hun huwelijk praten en maar doorgaan over hoe hij veranderd was en hoe weinig aandacht hij haar gaf. Dat refrein was hij zat. En dan dat gelul over verliefd zijn, hij was er klaar mee. Er was niets gebeurd zei ze, dat moest er godverdorie nog bijkomen ook. In het begin deed hij zijn best om te luisteren. Maar, het was steeds het zelfde deuntje.

“Ik voel me alleen; je bent mijn oude Peer niet meer; je luistert nooit als ik wat vertel.” Nee verdomme, nog aan toe, dacht Peer, mens, als je blijft zeiken, het lijkt wel een smartlap van Hazes.

Er rijpte een idee in zijn hoofd. Al zijn huidige ellende kwam voort uit geiligheid. Verlieft, mijn neus uit, niks dan geiligheid. Net als zijn geklooi met vreemde wijven. Hij ging zijn reis gebruiken om te bewijzen dat hij zonder geiligheid kon. Hij ging zich zuiveren. Net als het vasten van katholieken en de moslims, maar dan anders. Hij dacht er een dag over na en nam toen een besluit. Niet meer neuken en ook niet rukken, gewoon "cold turkeij" onthouding vanaf dat moment.

Nadat Sjaan met haar mededeling zijn maaltijd en zijn leven verpestte hadden ze niet meer gevreeën.

Op de avond voor zijn vertrek ging hij als eerste naar bed. Hij hoorde Sjaan douchen en rommelen op de badkamer en viel in slaap. Hij schrok wakker toen ze de slaapkamer in kwam. Naakt, zag hij, zijn ogen openend. Nee toch, ze zal toch niet willen vrijen, dacht hij. Hij wilde zijn ogen weer sluiten. Ergens in zijn brein ontstond tegenwerking, hij bleef kijken. Hij zag haar vertrouwde naakte lijf. Hij zag haar naar het bed toe lopen en hoe ze zich voorover naar hem toe boog voor een kus. Haar grote zware borsten bungelden boven hem en automatisch stak hij zijn handen uit om ze vast te pakken. Zijn verstand zei, je bent kwaad en je hebt gekozen voor onthouding. Hij draaide zijn hoofd weg en ontweek de kus.

“Ik wil niet dat je zo weg gaat.”

Peer liet haar borsten los en hield zijn hoofd afgewend.

“Toe Peer, zo kan je niet vertrekken.” Ze trok het dekbed weg.

“Zie je wel,” zei ze. “Je plaagt me, je hebt er wel zin in.”

Vuile verrader, noemde Peer in gedachten, zijn overeind gekomen jongeheer. Sjaan stapte op het bed en ging over hem heen zitten. Ze pakte zijn opstandige onderdaan, richtte en liet zich er over heen zakken. Daarna pakte ze Peer zijn handen en legde die terug op haar borsten. Ze bereed hem en werkte zich naar een orgasme, terwijl Peer zijn best deed om niet te genieten. Nadat ze gekomen was liet Sjaan zich voorover op Peer zakken en knuffelde en kuste ze hem. Peer vergat zijn hoofd weg te draaien en liet toe dat ze hem kuste. Sjaan klom van hem af en zag tot haar verrassing dat zijn pik nog recht overeind uit haar floepte. “Ben je niet…?”

Peer schudde nee en dacht dat dit een mooie test zou zijn voor zijn onthouding. Met een stijve proberen in slaap te komen. Als dat lukte dan... Sjaan speelde vals. Ze ging op haar knieën op bed zitten met haar billen naar hem toe. Ze spreidde haar benen wat en liet haar hoofd op het bed zakken. Na ruim vijfentwintig jaar samen, wist ze wat hij niet kon weerstaan. Het werkte. Peer ging op zijn knieën achter haar zitten, drukte naar voren en schoof zo haar natte kut in. Hij stootte en gromde van genot. Dat genot werd nog verhoogd door de aanmoedigingen van Sjaan.

“Toe Peer, geile beer van me. Neuk me maar, geniet maar van je kut. Spuit je maar leeg in me.”

Toen Peer later niet in slaap kon komen, dacht hij terug aan haar aanmoedigingen. Dat deed ze anders nooit. En waarom nu wel? Zij wilde toch een time out. Er schoot hem een verhaal van zijn opa, de duivenmelker, te binnen. Over hoe de doffer voor een vlucht bij de duivin wordt weggehaald, ‘op weduwschap zetten’ of zo noemde hij dat. Dit was het omgekeerde, dacht Peer. Hij woelde en draaide en nadenkend over een zuiverende onthouding, viel hij in eindelijk in slaap.

Op een vroege koude en regenachtige morgen in mei werd Peer door Sjaan bij de jachthaven in Hoorn afgezet. Ze kuste hem, maar zwaaide hem niet uit. Dan niet, dacht Peer toen hij de haven uitvoer.

Wegrijdend bij de haven veegde Sjaan geïrriteerd de tranen van haar wangen. Eigenwijze stomme klootzak, dacht ze. Als dit maar goed afloopt. Zo had ik een time out niet bedoeld. Ik wilde alleen maar dat hij weer meer aandacht voor me had.

Ieder ander had het zich gemakkelijk gemaakt door de route binnendoor naar IJmuiden te nemen. Peer niet, hij koos er voor om eerst naar het Noorden te varen naar Den Oever en dan over het wad naar Den Helder, alvorens zuidwaarts te gaan. Voor Peer begon de reis op het zoute water, bij het uitvaren van de sluis in de Afsluitdijk. In de middag meerde hij koud en nat in Den Helder af. Het was stil in de jachthaven en dat kwam Peer goed uit. Hij wilde rust aan en in zijn kop. Drie gemiste oproepen en wat berichten. Hij opende de berichten niet, hij zette zijn telefoon uit en stopte hem achter in een kastje weg. De zeilen werden opgeborgen en na een warme douche volstond een blik opgewarmde soep als avondmaal. Zie je wel, dacht Peer, niks, geen gedoe. Ik red me prima alleen. De avond kwam hij door met een boek en een borrel.

De volgende dag met weinig wind en opnieuw regen naar IJmuiden. Het viel Peer tegen, hij miste de handen van Sjaan aan boord. Bij het zeilen trimmen, pissen, koffie zetten en een boterham smeren ontdekte hij hoe gewend hij was aan die extra handen. Stom mens, dacht hij.

‘s Avonds in IJmuiden met zijn boek en zijn borrel werd zijn rust verstoord. Ondanks dat er veel vrije plaatsen waren, werd er naast hem een boot afgemeerd. Nieuwsgierig ging Peer aan dek kijken. Man met zeilhandschoentjes aan en een vrouw. Hij ging meehelpen door hun landvasten aan te pakken en vroeg zich af waarom de man handschoenen droeg op een dag met weinig wind. Die vraag werd beantwoord toen de vrouw haar mond open deed en de man allerlei overbodige aanwijzingen begon te geven. Oh, die handschoenen zijn nodig om die kat aan te pakken, dacht hij en daardoor kwam Sjaan weer in zijn gedachten. Hun samenwerking en gemakkelijke routine aan boord. Dankzij meerdere borrels viel hij die avond in slaap.

Bij het wakker worden voelde hij dat hij een beest van een erectie had. Hij stak zijn hand in zijn slaapzak om hem waarderend vast te pakken. Zijn elleboog ging opzij om, zoals hij wel vaker deed, Sjaan aan te stoten en te zeggen ‘voel eens hij werkt nog.’ Zijn elleboog stootte in het niets en hij realiseerde zich waar hij was en dat hij gekozen had voor ontgeiling door onthouding.

Op de vierde dag kwam hij aan het begin van de avond in Vlissingen aan. Het was een koude dag geweest met een waterig zonnetje. Het alleen zijn begon te knagen. Lekker de hele dag zijn eigen muziek aan had tijdelijk geholpen. Net als, waar Sjaan een hekel aan had, makrelen vissen onderweg. Uiteindelijk hielp het allemaal niet en had hij een pikzwart pest humeur gekregen. In de haven ging hij de makrelen panklaar maken. Tijdens het schoonmaken, met zijn handen onder het vissenbloed en de schubben, meerde er een groot luxe zeiljacht naast hem af. Normaal zou hij geholpen hebben, nu met vieze handen niet. Peer keek toe en zag, hoe een in fraaie zeilkleding, met veel merknamen, gestoken stel, er een zooitje van maakte. De boot ramde met een klap de steiger. Au, dacht Peer en hij concentreerde zich weer op zijn makrelen.

“Mijnheer!” Hoorde hij. Op dwingende toon met een rollende rrr uitgesproken. ‘Kakaccent’, dacht Peer en hij keek naar de man van het stel, die zich over de reling naar hem toe boog.

“Als u uw handen uit de mouwen gestoken had, dan was dit niet gebeurd.”

“Eigen stomme schuld,” zei Peer.

De vrouw mengde zich ook in de woordenwisseling. “Het stinkt hier naar vis.”

Peer keek haar aan en zag wat vreemds. Botoxkop, dacht hij en hij reageerde door overdreven te snuiven. “Het enige wat ik ruik is kak.”

Waarop de man reageerde, “ wat zegt u?”

“Ik ruik kak en die lucht komt van jullie boot.”

De vrouw viel uit haar rol van keurige dame en begon te kijven. Ze pikte het niet, ze wilde niet naast een asociaal liggen en ze gingen zich beklagen bij de havenmeester. Ze spoorde haar man aan, “vooruit Peter-Jan, ga naar de havenmeester.”

Peer, toch al in een rothumeur, was op stoom gekomen. “Hier heb je iets om te klagen,” zei hij wat visafval op de chique boot werpend.

Het werd een scheldpartij, die dreigde te escaleren in een handgemeen toen Peer de term botoxkop gebruikte. De man dreigde Peer met een pak slaag. Peer genoot, dit had hij nodig. Een paar jongelui op de kade bemoeiden zich er mee. “He ouwe, sla die kakker op zijn bek.” Gevolgd door het refrein van een zojuist geleerd nieuw woord “botoxkop, botoxkop.” De vrouw vluchtte de kajuit in. De man bleef nog even dreigen om bij Peer aan boord te stappen.

“Moet je doen”, zei Peer, zijn emmer met visafval optillend, “dan kieper ik dit over je hoofd.”

“Gooien ouwe klonk het vanaf de kade.” Al scheldend ging de man achter zijn vrouw aan naar binnen. Gevolgd door een gejoel vanaf de kade. Peer stak zijn duim op naar de jongens, maakte een buiging voor het publiek en ging zijn kajuit in met de schoongemaakte makrelen.

Het lukte die avond bijna om Sjaan uit zijn gedachten te bannen. Nagenietend van de ruzie en grinnikend over zijn vondst botoxkop kwam het beeld op van de zachte trekken van Sjaan met haar natuurlijke volle lippen in zijn hoofd.

De volgende dag woei het hard uit het zuidwesten. Tegenwind en omdat Peer wachtte met vertrek tot hij de stroom mee had, was het wind tegen tij, met als gevolg een korte steile deining. Na een paar uur stuiteren was Peer het zat. Hij wilde verder, maar het werd Zeebrugge.

Surfend op een golftop scheerde hij langs het havenhoofd naar binnen.

“s Avonds voelde hij zich alleen en bijna had hij zijn telefoon aangezet. Hij besloot te gaan stappen. Ver hoefde hij niet te gaan, direct aan de wal op de Rederskaai lokten meerdere kroegen. Hij liep de cafés langs en besloot voor het drukste te kiezen. Het bleek ‘happy hour’ met gereduceerde prijzen in The Old Steamer. Peer vond een vrije plaats op een kruk aan de bar. Hij bestelde een biertje en begon om zich heen te kijken.

Naast hem zat een lange magere vrouw. Veertiger schatte Peer. Ze was in gesprek met een stel op de krukken aan haar andere kant. Peer nam haar op. Heel lang, dun en weinig tiet en ze sprak met een vet Vlaams accent. Urbanus vermomd als Tante Sidonia, dacht hij en hij keek nieuwsgierig naar haar voeten. Teleurgesteld zag hij schoenen met een maat die kleiner was dan zijn tweeënveertig. Al lurkend aan zijn biertje luisterde hij naar de conversatie van Sidonia met het stel. Hij begreep uit het verhaal dat ze aan de kust logeerde omdat ze in scheiding lag. Verder in het gesprek ving hij op dat haar man, die schepen was flink ging bloeden. Peer nog steeds in een ruzie zoekend humeur, zag een kans.

“Zeg mevrouw,” zei hij. “Zo’n schepen hier in België, dat zijn toch allemaal zakkenvullers. Hij zal u vast ook wel een lucratief baantje in het een of andere bestuur bezorgd hebben.” Zo, dacht hij, en nu... breekt de pleuris uit. Ze begon te lachen en tegen het stel naast haar zei ze, “dat komt er van. Nu de Belgen de kranten in Nederland overnemen, weten ze daar ook wat er hier speelt.”

Ze draaide zich naar Peer toe en zei, “als dit een versierpoging is dan was dit de slechtste openingszin ooit.” Ze nam Peer van hoofd tot voeten op en zei, “Amei, ge zeit nog een kabouter ook. Ben je ontsnapt uit Plopsaland?”

Peer was even sprakeloos. In plaats van lekker te kunnen rellen werd hij in de zeik genomen. Kabouter? Ja, hij was met een meter vijf en zeventig niet lang en ja hij had een grijze stoppelbaard, na zich een week niet meer geschoren te hebben.

Peer stak zijn hand uit en zei, “je mag me Plopsa noemen als ik jou Sidonia mag noemen.” Lachend nam ze zijn hand aan. “Paula,” zei ze.

“Peer,” zei hij.

Dat deed haar opnieuw in de lach schieten. “En je zoekt zeker een appeltje? Dan zit je hier goed, genoeg rijpe appeltjes, aan de kust.”

“Nee”, zei Peer. “Ik zoek rust in mijn kop en appeltjes schillen geeft alleen maar gedoe.”

Ze kletsten verder en even later nam het stel naast Paula afscheid. Ze wilde nog wel wat drinken van Peer. “Als hij zich maar niets in zijn hoofd haalde. Ze had het gehad met mannen,” Even later met een glimlach vervolgend “en ik doe het niet met kabouters.”

“Proost.” Zei Peer, zijn glas heffend, “op kuisheid en onthouding.” Ze keek hem bevreemd aan, “je bent wel een hele rare Hollander.” Ze vroeg of hij hier met een boot was en Peer vertelde van zijn reis zonder bestemming. Paula vertelde dat ze twee weken ‘rust’ hield in het appartement van een nicht, hier aan de kaai. Het stel waar ze mee had zitten praten, waren bevriende buren van haar nicht.

“Rust?” Vroeg Peer. Daarop vertelde ze dat mijnheer de schepen te persoonlijk was geworden met zijn persoonlijke assistent.

“Jong en blond?” Vroeg Peer.

Ze knikte, “en mannelijk.”

De mond van Peer zakte open. “he?”

“Ja”, zei ze. “Na vijftien jaar huwelijk bleek hij van twee walletjes te eten.” Met al drie zware Belgische bieren achter zijn kiezen, vertelde Peer haar over zijn theorie dat hij zich door kuisheid rust in zijn kop kon geven. Ze lachte hem uit en zei hem dat hij de vreemdste kerel was die ze ooit ontmoet had. Nog twee biertjes later zei Peer dat hij zijn kooi ging opzoeken. Hij wilde morgen bijtijds op, om te profiteren van stroom mee op zee. Paula was nieuwsgierig hoe dat zat en Peer legde het uit. Waarop ze vroeg, of ze zijn boot mocht zien. Op Peer zijn verbaasde blik reageerde ze door te zeggen dat ze dat veilig kon vragen, “van een kuise kabouter, had ze niets te vrezen.”

Even later liep Peer naast een vrouw die bijna een kop groter was over de steiger. Ze toonde zich oprecht geïnteresseerd toen hij haar de boot liet zien en vroeg hoe laat hij de volgende morgen weg ging en waarheen. Peer antwoordde dat zijn bestemming van de wind afhing. Er werd weinig wind voorspeld en dan werd het Oostende en als het mee zat Nieuwpoort.

“Oh” zei ze, “dan kan ik als ik met je mee mag, met de kusttram weer terug.”

Peer reageerde verbaasd. Een vreemde vrouw aan boord? Hij dacht na, het had wel een voordeel, extra handen om onderweg iets te pakken of klaar te maken. Hij twijfelde nog en kwam op nog een voordeel, een test voor zijn kuisheid. Met zo’n tietloos lang eind, een veilige test. Hij zei, “ja gezellig.”

Op weg naar haar tijdelijk onderkomen dacht Paula na over waarom ze zo impulsief naar een uitnodiging gehengeld had. Eenzaamheid? Nee dat niet. Boosheid, ja kwaad was ze nog wel op Pieter. Avontuur, de zucht naar iets nieuws dat moest het zijn. Terugkijkend op de jaren waarin haar huwelijk afgleed, besefte ze dat het een saaie sleur geworden was. Pieter had steeds minder zin gehad om te vrijen en aan het eind kwam het initiatief alleen nog maar van haar. Initiatieven die veelal afgeslagen werden met “sorry schatteke, ik ben zo druk geweest” en meer van dat soort kutsmoezen. Druk? Een maand terug was ze er achter gekomen waarmee mijnheer de schepen druk was. Hij had zogenaamd op zaterdagmiddag nog een belangrijke bespreking in zijn werkkamer thuis, met Robert, zijn persoonlijk assistent. Ze was op de fiets de stad in geweest, had boodschappen gedaan en spontaan een lekkere traktatie voor de mannen gekocht. Puur toevallig, was ze tegen haar gewoonte in, door de achterpoort de tuin in gegaan. Ze zag door het raam Pieter in zijn werkkamer staan. Ze wilde zwaaien en toen zag ze het. Mijnheer had zijn broek omlaag en liet zich pijpen door Robert, die op zijn knieën voor hem zat. Dat wat ze van zijn erectie zag toonde een stuk daadkrachtiger dan wat zij de laatste jaren gezien had.

Dit gedoe met mannen bleek al veel langer te spelen. Achteraf zei een vriendin, dat ze zo iets al lang vermoedde. Mooie vriendin, als je de kaken op elkaar houdt. Haar broer lachte om het verhaal en zei, “zie je wel, ik vroeg me wel eens af, of hij niet meer van de herenliefde was.” Daarna kwam hij met die flauwe mop van twee vriendinnen die samen iets drinken. Zegt de ene vriendin, je hebt sperma in je haar. Antwoordde de andere, “ je hoeft toch niet alles van je baas te slikken.” Hij vertelde het waarschijnlijk om haar op te beuren, maar ze was zo kwaad geworden dat ze de deur uit gestormd was.

Rare vent die Peer. Ze had hem zien binnenkomen en rondkijken in het café. Kale kop, stoppelbaard, slordig gekleed en wat het meest opviel was dat hij kwaad keek. Ongepolijst, dacht ze. Heel anders dan Pieter, die veel aandacht aan zijn uiterlijk besteedde. Toen hij op de kruk naast haar ging zitten had ze besloten om hem te negeren.

Dat lukte, tot hij zich in haar gesprek mengde. Het leek wel of hij ruzie zocht. Dat ze desondanks in de lach schoot, kwam doordat hij per ongeluk het punt aanroerde waarop ze Pieter ging pakken, zijn welgevulde zakken. Hij mag dan zijn zak elders geleegd hebben, zij ging voor zijn andere zakken. Met minder dan de helft nam ze geen genoegen. En dan was er nog het lucratieve plaatsje in het bestuur van Ecogem, de intercommunale afvalbezorger, dat ze aan Pieter te danken had. Dat ging ze zich niet laten afpakken. De vergoeding die ze voor het bijwonen van de vergaderingen kreeg was een mooie aanvulling op haar salaris. Mocht mijnheer dwarsliggen, dan waren er nog wel een paar dingen die ze de afgelopen jaren opgevangen en onthouden had. Mijnheer de bestuurder zou niet graag zien dat die informatie naar buiten kwam.

Toen Luck en Geke weg waren en ze met de Hollander zat te praten, verdween de boosheid uit zijn gezicht en bleek hij een enthousiaste verteller. Ze kon niet peilen of hij serieus was met dat bizarre verhaal over onthouding, ze had er in ieder geval om geschaterd.

Zijn enthousiaste verhalen over zeilen en zijn boot maakte dat ze nieuwsgierig werd. Vanuit het appartement had ze zitten kijken naar het gedoe op de boten in de haven en dit was een kans om er een van binnen te zien. Als hij haar had willen potelen, dan had ze hem een oplawaai gegeven en geschreeuwd, het was nog druk in de haven en op de kaai. Hij droeg geen ring, zou hij getrouwd zijn?

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal.



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post27

WETHOUDER - 3 - slot

WETHOUDER - 3 - slotPosted by My 4Fingers Wed, July 12, 2017 11:51:31

De Wethouder slot

Han zat niet lang met zijn handen in het haar. Hij ging zich niet laten naaien en zeker niet door dat wijf en zo rijpte er een idee.

De volgende avond was er crisisberaad bij de voorzitster thuis. Naast de voorzitster en Han waren zijn collega wethouder van de zelfde partij en wat partij notabelen aanwezig. Ook de provinciale voorzitter was uitgenodigd. Han kwam gewapend met een Jumbo boodschappentas met daarin zijn Corruptus dossier. Tot Han zijn verrassing was Lieke, ‘het lijdend voorwerp’ niet aanwezig.

Han veinsde verbazing over de bijeenkomst. Bij het handen schudden zag Han met leedvermaak hoe de provinciale partijvoorzitter aarzelend zijn hand uitstak en daarna aan zijn broek afveegde. Han was klaar voor de strijd.

De voorzitster vertelde haar versie van het verhaal en eindigde met de eis dat Han onmiddellijk al zijn partij functies zou neerleggen. Zonder dat Han om een weerwoord werd gevraagd waren de aanwezigen het helemaal met haar eens. Vervolgens werd er ingegaan op hoe en met welk verhaal Han diende terug te treden. Ze besloten dat het een neutraal verhaal moest zijn. Er mocht niets uitlekken. De partij en de arme onschuldige familie van Han moesten beschermd worden en mochten niet de dupe worden van zijn gedrag. Han luisterde en zei niets. Toen ze het allemaal uitgedokterd hadden keken ze Han aan.

“We nemen aan dat jij dit ook zo wilt?”

“Nou nee,” zei Han en hij begon zijn boodschappen tas uit te pakken. “Weet je nog van de verkoop van het oude gebouwtje van het kinderdagverblijf aan de Steenweg?” vroeg hij aan zijn collega wethouder. Tot zijn genoegen zag Han hoe zijn collega kleurde. “Dat is toen onderhands verkocht, zonder taxatie.”

“Ja dat doen we wel vaker.” Gevolgd door wat zenuwachtig gekuch.

“De koper bleek later je toekomstige schoonzoon te zijn. Ik heb hier een mapje met wat papieren over de verkoop, de verkoopprijs en de winst die je schoonzoon er een half jaar later bij doorverkoop aan een projectontwikkelaar mee gemaakt heeft. Je mag het wel even inkijken als je wilt.” Han keek de tafel rond en zag wat verontruste blikken. Een van de plaatselijke partijprominenten aankijkend.

“Kees weet je nog hoe snel het bestemmingsplan aangepast werd, zodat jij kon uitbreiden?”

“Ja, nou en?”

“Weet je ook nog hoe je concurrent met allerlei regeltjes lastig gevallen werd? Wil je misschien jouw mapje ook even inkijken?”

De tas hoefde niet helemaal uitgepakt te worden. Na nog een voorbeeld werden ze het eens. Han bleef tot de volgende verkiezingen aan als wethouder. Het verhaal van zijn escapade met Lieke verdween in de plaatselijke doofpot van de partij. Die was groot genoeg om er nog wat bij te stoppen.

Han had zijn knopen geteld en zocht toenadering tot Gemeente Belangen. Die zagen hem graag komen. Zo ontstond er een afspraak, dat Han bij de volgende verkiezingen op hun lijst zou komen. Plus dat als er een wethouder geleverd kon worden, dan werd Han dat. Han wist dat een plaatselijke voetbalvereniging een nieuwe voorzitter zocht. Stemmenwinst, dacht hij, toen hij zich meldde dat hij beschikbaar was en graag het voorzitterschap wilde bekleden.

Antje wilde het niet begrijpen. De partij ontrouw. Met Gemeente Belangen was de kans voor haar, om op een dinsdag in september, met een nieuwe hoed over het Binnenhof te paraderen voorgoed verkeken. En wat moest hij nu bij die voetbalclub, hij was al haast nooit thuis. Bovendien voetbalde deze club ook nog eens op zondag.

Han hield zich een tijd gedeisd, de angst om opnieuw betrapt te kunnen worden zat er goed in. Gelukkig heb ik mijn rechterhand nog, dacht hij tijdens een sessie in de badkamer met de deur op slot.

Het eerste dameselftal werd kampioen en dat werd gevierd. Han, de nieuwbakken voorzitter, was er uiteraard bij. Hij hield een toespraak in de volle feestende kantine. Na de toespraak stond hij tevreden met zijn verhaal en met zichzelf aan de bar. Met een zoveelste biertje in de hand raakte hij in gesprek met Keet, de trainster van de dameselftallen. Niet echt Han zijn type, met een stevig gespierd postuur en naar Han zijn mening een veel te grote mond. Ook haar taalgebruik was niet wat hij gewend was. Zijn afkeer van haar harde stem en grove taal verhinderde niet, dat al pratende, zijn blik afdwaalde naar haar forse boezem. Hij stond zich af te vragen hoe die borsten er bloot uit zouden zien, toen Keet midden in haar verhaal stopte en zei, “Han wat flik je me nou? Sta jij daar, terwijl ik tegen je praat, een beetje naar mijn tieten te staren!”

Han schrok, “ Ehh... sorry Keet, excuseer me alsjeblieft.”

“Ha, ha,” zei ze, “Schaam je maar niet, ik ben het gewend dat mannen naar mijn borsten staren en toen ik zelf nog voetbalde kreeg ik er vaak opmerkingen over, ondanks dat ik ze in een sport bh insnoer.”

Han stond met zijn mond vol tanden. Hij wist zo snel niet hoe hij op haar opmerking kon reageren. Dat weerhield Keet er niet van om door te gaan. “Zeg Han, klopt het dat jij gek op de vrouwtjes bent.”

Het sierde Han dat hij nog steeds kon blozen en dat deed hij. Verdorie, dacht hij op zo’n gerucht zit ik niet te wachten.

“Ik ben getrouwd.” Hij probeerde het zo ferm mogelijk te zeggen.

“Ja, ik ook,” zei Keet met een grijns.

“Wil je nog een pilsje Han?”

“Ehhh, ja graag, maar ik ga eerst even naar het toilet.”

Alle toiletten bleken bezet en er stond een wachtrij. Dan maar buiten in de bosjes, dacht Han, het is toch donker.

Hij zag Keet aan de bar staan met twee vers getapte biertjes en op weg naar buiten zwaaide hij naar haar. Han liep om de kantine heen naar de bosjes aan de achterkant. Hij was net bezig zijn gulp open te ritsen toen hij de stem van Keet hoorde.

“Ha ha, een wildplasser.” Han voelde zich betrapt en draaide zich om. “Hoge nood en alles was bezet.”

“Ja, bij de dames ook. Weet je wat, ik heb altijd al brandweervrouw willen worden. Als jij nu doorgaat met wat je van plan was, dan hou ik hem vast om de straal te richten.” Han was compleet verrast, dit was het gekste voorstel dat hij ooit had gehad. Hij dacht even na en of het nu door het bier kwam of het gebrek aan seks van de laatste weken, waarom niet, dacht hij. Hij ritste zijn gulp open en wurmde zijn pik te voorschijn. Hij probeerde te plassen en ondanks zijn volle blaas blokkeerde hij. Keet keek teleurgesteld, “toe, schiet nou op, of ben je verlegen of zo?”

“Als jij je even omdraait lukt het wel.” Keet begon te lachen en draaide zich om. Han perste en de straal kwam op gang.

“Nu ik”, zei Keet, die het hoorde kletteren. Ze duwde zijn hand weg en nam zijn pik vast. Als brandweervrouw bleek ze niet ervaren. Ze richtte de straal niet, ze zwaaide Han zijn pik heen en weer. Het leek meer op een tuinsproeier dan een brandweerspuit.

Er kwam een eind aan de straal en er bleek toch wat ervaring bij Keet. Ze bewoog het slappe geval nog een paar maal heen en weer om de laatste druppels te lozen.

“Nu ik en jij mag kijken.”

Ze stroopte haar broek omlaag en tot zijn verrassing zag hij dat ze een string droeg. Een vrouw met een string, dat was nieuw voor hem. Met haar broek op haar enkels en haar string opzij getrokken hurkte Keet. Tot zijn spijt merkte Han dat het te donker was om haar poes te kunnen zien. Hij hoorde het stromen en het wond hem op. Hij merkte dat zijn pik, die hij nog moest opbergen groeide. Keet was klaar en trok haar broek omhoog. Ze keek naar Han en zei.

“Ik wist het wel, geilpieper. Je geilt op pissende vrouwen.”

Ze stapte naar Han toe en nam zijn groeiende pik vast. “Nu eens zien of ik hem groot genoeg kan laten groeien. Het moet wel de moeite waard zijn.” Ze bewoog zijn voorhuid heen weer en Han zijn pik groeide verder. “Zo, dus dit is het waar de fijne christelijke meneer de vrouwtjes mee verwend?”

“Ik, ehhhh…” Han die normaal niet op zijn mondje was gevallen was nu sprakeloos.

“Je hoeft je niet te schamen hoor, het is best een gezonde flinke jongen. Hier, doe niet zo schuw. Je was geïnteresseerd in mijn tieten en nu mag je ze vastpakken.”

Han legde een hand op een van haar grote borsten. Wat een joekels, te groot om te omvatten, dacht hij. Zijn andere hand kwam tot de ontdekking dat ze haar broek wel opgetrokken, maar niet dicht geritst en vast gemaakt had. Met een hand in haar broek en een onder haar shirt verkende hij haar lichaam. Ze voosden en Han dacht koortsachtig na hoe en waar hij haar kon neuken.

“De "dug out", zei hij. “Laten we naar de dug out gaan.” Keet stemde in. Ze ritste hun broeken dicht en Keet trok haar shirt omlaag.

Ze liepen achter de kantine langs om uit het zicht van de feestvierders te blijven. Om het veld heen naar de dug out aan de overkant van het veld. Het feestgeruis uit de kantine was hier minder en op wat maanlicht na was het donker. Ze begonnen weer te vrijen en Keet maakte zelf haar broek los terwijl Han haar shirt omhoog deed en haar bh los haakte. Hij wilde die grote borsten nu bloot in zijn handen voelen. Groot waren ze. Grote stevige joekels. Ze pasten bij lange na niet in zijn handen. Terwijl hij haar borsten streelde en zachtjes in haar tepels kneep, maakte Keet zijn broek los. Ze trok zijn broek samen met zijn onderbroek naar beneden. Han liet haar borsten los om haar uit haar broek te helpen.

“Kom,” zei Keet, “we moeten snel zijn voor ze ons missen.” Ze leunde voorover. Han schuifelde met zijn broek op zijn enkels naar de juiste positie. Hij drukte tegen haar billen en zocht met zijn hand de goede opening. Dat bleek niet moeilijk, haar spleet was zeiknat. Hij pakte zijn pik vast en richtte. Als hij er in zit dan naai ik haar, terwijl ik met twee handen haar grote dikke tieten vast houd, dacht hij.

Net op dat moment nam het geluid van de muziek uit de kantine toe, de deur was open gegaan. Han stopte even. Het geluid nam weer af doordat de deur sloot. Niks aan de hand, rokers, dacht Han, die zijn pik opnieuw op haar natte spleet richtte en hem tegen haar schaamlippen aan plaatste. Hij drukte en gleed naar binnen. Op dat moment klonk een kreet.

“Keet! Keet, waar ben je?”

“Verdomme mijn vent,” zei Keet en ze bewoog naar voren, zodat Han uit haar floepte.

“Keet, je bent toch niet met die eikel waar je mee stond te smoezen?”

“Keet, als ik je met die lul betrap dan zwaait er wat!”

Keet trok haar broek omhoog en maakte haar bh weer vast. Han was te verbouwereerd om snel te handelen. Nog steeds met zijn broek op zijn enkels, keek hij naar Keet.

“Snel schiet op” zei ze, “maak dat je weg komt. Laat hem ons alsjeblieft niet samen zien.”

Het drong eindelijk tot Han door dat hij in actie moest komen. Hij trok zijn broek omhoog en sloop de dug out uit. Hij was net onder het hek langs het veld door toen de schijnwerpers aan floepten. Han rende weg over de toeschouwersstrook en de grasrand, naar de sloot tussen het voetbalterrein en de weilanden er achter. Hij hoorde nog iets roepen dat hij niet verstond. Hij liet zich langs het talud naar beneden glijden. Hij twijfelde om zich daar schuil te houden. Of door de sloot om verder te vluchten. Rennende voetstappen en “klootzak, als ik je in mijn poten krijg” maakten dat Han in de sloot sprong.

Hij zakte tot over zijn enkels in de blubber en het water kwam tot zijn middel. Hij ploegde naar de overkant en verloor een schoen. Om zich uit de sloot te trekken greep hij wat planten vast. Hij trok zich omhoog en rende verder door een weiland. Halverwege het weiland realiseerde hij zich twee dingen: de planten die hij vastgegrepen had waren brandnetels en hij werd niet meer achtervolgd. Met een omweg via een nieuwbouwwijk kwam hij terug bij het voetbalveld. Zijn handen en zijn blote voet deden zeer en door de geur en het glibber tussen zijn tenen wist hij dat hij in meerdere koeienvlaaien had getrapt. Zijn jasje hing nog over een stoel in de kantine, gelukkig had hij zijn autosleutels in zijn zak gehouden. Voorzichtig, op zijn hoede om niet gezien te worden, liep hij naar het parkeerterrein bij het voetbalveld. Er kwam wat volk de kantine uit dat naar het parkeerterrein liep. Gebukt achter een auto wachtte Han af. Toen hij niemand zag of hoorde kwam hij te voorschijn. Op een gemeentelijk grasstrookje veegde hij zijn schoen en blote voet schoon. Snel naar de auto, starten, wegrijden en toen waarheen? Zo naar huis? Zijn ouders was ook geen optie. Hij dacht na over zijn smoes.

Half een ‘s nachts reed hij de oprit naar de garage op. Het licht beneden was nog aan. Stil opende hij de garagedeur om stiekem heel zacht via bijkeuken en gang de trap op te komen naar de badkamer. Helaas, Antje wachtte hem op in de gang. Ontstelt keek ze naar zijn verschijning. De natte en onder het kroos zittende broek, zijn smerige overhemd, de ontbrekende schoen en zijn vieze voet. “Waar kom jij..?”

“Ehh ongelukje gehad.”

Achter de rug van Antje waren kind nummer een, twee en drie verschenen. Verdorie, dacht Han, ze zijn nog wakker. Zijn oudste dochter keek net als haar moeder ontstelt, de jongens begonnen te lachen en te zingen "Jan Huigen in de ton." Antje werd hels, “vooruit naar jullie kamer, schiet op, ik wil met jullie vader praten.” De bezwaren werden overstemd door een met overslaande stem schreeuwende Antje.

De kinderen dropen af naar boven en Han drupte na op de plavuizen in de hal. Antje wachtte tot ze de kamerdeuren boven dicht had horen gaan en toen duwde ze Han naar de keuken en ze deed de deur dicht.

“Ze was er klaar mee,” vertelde ze. “Nee, ze wilde zijn verhaal niet horen. Ze was zijn smoezen zat en of hij dacht dat ze achterlijk was. Ze wilde een scheiding!”

Han sliep die nacht op de bank en hij sliep slecht. Jaren terug had hij willen scheiden en toen had Antje de familie en zelfs de dominee er bij gesleept om een scheiding tegen te houden. Nu twijfelde hij. Als ze doorzette, wat ze gisteravond gezegd had, dan stond hij straks op straat. Antje had er duidelijk al lang over nagedacht. Ze wist zo uit haar hoofd op te sommen wat ze allemaal wilde. Ze had het gemakkelijker andersom kunnen zeggen, door alleen te noemen wat zij vond dat hij mee mocht nemen. Ze trapte nog na, door te zeggen dat hij de pc op zijn werkkamer, die hij volgens haar alleen maar gebruikte om stiekem naar vunzigheid, mee moest nemen.

Eigenlijk beviel het leven van de laatste jaren hem wel. Thuiskomen als zijn eten klaar stond, zijn was werd gedaan, zijn overhemden gestreken, zelfs de tuin hield Antje bij. Ze zorgde voor de kinderen, reed ze heen en weer als het nodig was en ging naar ouderavonden. En voor het gebrek aan seks thuis had hij een prima compensatie gevonden. Neuken buiten de deur zonder verplichtingen en met afwisseling. Hij moest er niet aan denken om nog seks met Antje te hebben. Toen hij tegen de ochtend in slaap viel stond zijn besluit vast, niet scheiden.

Na een ijzige stilte aan de ontbijttafel was Han blij dat hij naar het gemeentehuis kon. Wel was hij schijt-benauwd dat er getuigen waren van zijn nachtelijk avontuur of dat Kaat en die zak van een vent van haar het hadden rondverteld. Hij hoorde niets, hij zag geen besmuikte blikken. Hij haalde later die dag zijn jasje op in de kantine en het enige dat hij hoorde was, dat Keet en die ‘biker’ van haar een enorme ruzie hadden gehad. “Jammer dat je zo vroeg weg was, jij had het misschien kunnen sussen.”

Hij werkte lang door en stelde het naar huis gaan uit. Terecht, zo bleek toen hij thuis kwam. Zijn ingepakte koffer stond klaar. Antje wilde hem niet meer in huis en ze had heel voortvarend de familie al ingelicht. Dat bleek toen Han zijn broers en zusters belde voor tijdelijk onderdak.

“Ze wilden niets meer met hem te maken hebben. Die arme vrouw en die arme kinderen.” Zijn ouders? Dat probeerde hij niet eens, Hij wist wat ze gingen zeggen. Het werd een motel.

In de weken die volgden maakte Han kennis met een ijzeren vastberadenheid van Antje en het bijna gesloten blok van de familie. Alleen zijn jongste broer gaf schoorvoetend toe dat hij hem wel wilde helpen, maar dat hij bang was dat de rest van de familie hem dan ook zou uitstoten. Daarnaast kwam hij tot de ontdekking dat scheiden een dure zaak ging worden.

Na een paar weken motel had Han een afspraak met een plaatselijke aannemer/projectontwikkelaar. “Zeg maar Kees.” Kees had van Han zijn misère gehoord. “Zeg, kerel, dat nieuwe appartementen complex van mij aan de Dreef, daar staat nogal wat leeg. Als jij daar nu eens gaat wonen. Dat is win-win. Ik heb een bewoner er bij en dat trekt andere bewoners aan en jij hebt huisvesting.”

Han zat in de problemen en dat maakte dat zijn geweten wat rekbaar werd. ‘Erst kommt das Fressen und dann die Moral,’ dacht de voormalige leraar Duits. Maar wat, als het uitkomt dat ik gratis woon, dacht hij? Kees kende zijn pappenheimers.

“Weet je wat, we gaan even kijken en als het je bevalt dan denk je er rustig over na.”

Ze werden het eens. Han ging een van de appartementen huren en de huur ging hij keurig iedere maand via de bank betalen. Als ‘gewaardeerde vriend’ kreeg hij een forse huurkorting en die kreeg hij contant terug. De inrichting ging ook voorspoedig. Des te meer omdat een lid van de voetbalclub, een plaatselijk ondernemer met een grote winkel en een langdurige strijd met de gemeente over parkeerplaatsen, een goed idee had. Showroom modellen die als ‘winkeldochters’ het magazijn verstopten, die konden net zo goed tijdelijk bij Han staan.

Langzaam maar zeker kreeg Han zijn leven weer op orde. Het voetbalveld avontuur had hem schichtig gemaakt voor nieuwe seksuele escapades. Dat duurde tot het appartement naast hem in gebruik genomen werd door een vrouw van Han zijn leeftijd. Nieuwsgierig had hij de verhuizing gevolgd en als conclusie getrokken: alleenstaand en goed uitziend. De dagen daarna kwam hij haar een paar maal op straat en in het trappenhuis tegen. Glimlachend zei ze dan vrolijk goedendag. Hoopvol, dacht Han. Tot zijn blijde verrassing belde ze op een avond aan. Ze had een probleem met het mechanisme van het draai-/kiepraam op haar slaapkamer, of de buurman kon helpen? Han ging mee. Op haar slaapkamer demonstreerde ze, hoe het niet lukte. Han ging impulsief kort achter haar staan. Met zijn armen om haar heen en zijn neus in haar haren, demonstreerde hij hoe het moest. Tijdens de demonstratie drukte hij zijn kruis tegen haar billen. Ze sloeg zijn armen opzij.

“Vuile perverse viezerik. Wie denk je wel dat je bent, Don Juan? Nou mooi niet. Ik weet wel wie jij bent. Een van die schijnheilige fijnen hier in de gemeente en nog wethouder ook. Rot op, mijn huis uit.”

Verbouwereerd, stamelde Han wat verontschuldigingen. Tevergeefs. Wat is dit? Dacht hij, ben ik het kwijt of is het gewoon een chagrijnig takkewijf?

Het gemis van de auto begon hem behoorlijk parten te spelen en hij besloot een zo goedkoop mogelijke tweede of derde hands autootje te kopen. Dat werd een zaterdag langs de lokale dealers en handelaren in occasions. De prijzen vielen hem tegen en vooral het geboden comfort. Hij miste de ruime gezinsauto. Zijn Volvo, waar Antje nu met haar magere kont en chagrijnige kop in rijd, dacht hij.

Hij had het al bijna opgegeven toen hij bij een garage aan de rand van het centrum binnenliep. Hij kende de eigenaar niet, wel het conflict dat er speelde met de gemeente over milieuschade. Hij schaamde zich dat hij de afgelopen maanden toegegeven had aan de verleiding van de diverse ‘hulpvaardige’ aanbiedingen. Met de gedachte, gelukkig kennen ze me hier niet, liep hij de showroom in.

Door een man achter een balie werd hij begroet met, “goedemiddag, als dat de wethouder niet is.” Verdorie, dacht Han, herkend. Ik ga niet in op bijzondere aanbiedingen. Rondkijkend, zag hij hem staan. Een 10 jaar oude Volvo, in zijn kleur. “Mooie auto he? Nog geen honderdduizend kilometer gelopen, van eerste eigenaar. Je kende hem vast wel, de oude Janssen, hij was van jullie kerk. De kinderen hebben de auto hier te koop gezet. Ik verdien er niets aan.”

Han draaide nog wat om de auto heen. “Ze willen er vijf duizend voor hebben, maar ik weet zeker dat ze met vier genoegen nemen en dan doe ik er voor jou nog een gratis apeekaatje (keuringsbewijs) bij.” Han vergat zijn goede voornemens en zwichtte.

Zijn seksleven kwijnde en de jacht had hij opgegeven. Het was maanden na het voetbalveld fiasco dat hij in de supermarkt Keet zag lopen. De gedachte aan, wat had kunnen zijn, kwam tegen beter weten in boven. Hij zag haar van achteren, lopend achter een winkelwagen. Aanspreken of niet, hij twijfelde. Keet moet geweten hebben dat hij achter haar liep. Ze droeg een strakke laag op de heupen hangende spijkerbroek en ze wiegde overdreven met haar gat. Daarna keek ze over haar schouder om zeker te zijn dat Han keek. Ze viste achterlangs in haar broek en trok de band van een rode string boven haar spijkerbroek uit. Verdomme, dacht Han, ze loopt me op te geilen. Tussen Keet en Han stond een vrouw met een overvolle kar bij de kassa. Han twijfelde nog even over zijn kar laten staan en achter Keet aan hollen of zijn beurt afwachten. Hij wachtte en tot zijn blijde verrassing stond ze op het parkeerterrein bij haar auto.

“Zo,” zei ze, “volgens mij hebben wij nog iets af te maken.” Het klonk Han als hemelse muziek in de oren. Han ging akkoord met het voorstel van Keet om elkaar de volgende avond op een parkeerterrein langs de Provincialeweg te ontmoeten. “ We zien dan wel waar we heengaan,” had ze gezegd.

De parkeerplaats oprijdend zag Han Keet al staan. Hij parkeerde zijn auto stapte uit en liep naar haar toe. In plaats van te wachten liep ze van hem weg. Han zag ook geen andere auto op het parkeerterrein. Hij vroeg zich af hoe ze gekomen was, toen hij het geluid van naderende zware motorfietsen hoorde. Vier motorrijders zwenkten de parkeerplaats op en stopten in een cirkel om Han heen. Han voelde zich wat angstig worden en dat was terecht. De helmen gingen af en Han herkende, als een van het viertal, de man van Keet.

“Sorry Han, ik moest dit doen,” hoorde hij Keet roepen. Han probeerde nog weg te lopen, tevergeefs. Er werd niet veel gezegd, wel veel geslagen. Het geweld eindigde toen Han kermend op de grond lag. Na een harde trap in zijn kruis door een in motorlaars gestoken voet stapten de mannen weer op. Ze reden weg met het zelfde lawaai als ze gekomen waren. Keet achterop bij haar man, maar dat zag Han niet meer. Hij was blind van de pijn in zijn ballen. Het duurde ruim een kwartier voordat hij in staat was naar zijn auto te kruipen en nog eens een kwartier voordat hij kon rijden. Vertwijfeld vroeg hij zich af, waar hij heen kon gaan. Zijn jongste broer bleef als enige optie over. Claxonnerend bij zijn broer voor de deur, totdat die naar buiten kwam en hem wegbracht naar de eerste hulp van het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Twee gekneusde en een gebroken rib, los zittende tanden en een hersenschudding. Gelukkig liet een EEG geen grotere schade zien. De tanden zouden wel weer vastgroeien en de pijn van zijn gekneusde testikels zou langzaam verdwijnen net als het kleurenspectrum van de bloeduitstortingen. Neen, mijnheer diende geen aanklacht in.

Han meldde zich ziek en bleef, tot hij weer toonbaar was, twee weken thuis. Het duurde zes weken tot de pijn in zijn ribben en ballen over was.

De schade aan zijn ego duurde langer. De grote versierder versierde niet meer. Hij werd celibatair. Hij was nog meer celibatair dan een priester. Want ook masturberen deed hij niet meer, op die ene keer na. Weken na de afstraffing, toen zijn ballen niet meer zo zeer deden had hij getest of alles nog werkte.

De gemeente had fors geïnvesteerd in een nieuw automatiseringssysteem. Als afsluiting van het ‘geslaagde’ project met maar dertig procent kosten overschrijding werden de twee verantwoordelijke wethouders en een handjevol betrokken ambtenaren door de leverancier uitgenodigd voor een diner. Han was van de partij. Tegen het einde van de maaltijd fluisterde de projectleider van de leverancier Han in zijn oor.

“Wacht zo nog even met het weggaan. We hebben voor jou en je collega een leuke verrassing.”

Een half uur later zat Han in een schemerachtige ontvangstruimte te staren naar erotische afbeeldingen aan de muur. ‘Rood is de nacht’ heette de tent, volgens het bescheiden bordje aan de weg. Zijn collega bleek hier bekend en werd direct begroet en meegetroond door een jongedame die qua leeftijd zijn dochter kon zijn. De gastvrouw had Han een glas champagne ingeschonken. Ze ging hem zo voorstellen aan een lieve jongedame die hier nog maar kort werkte. ‘Een werkstudente,’ noemde ze haar. Han twijfelde, betaalde liefde? Maar ja, dacht hij, ik hoef het niet zelf te betalen. Ik kan altijd nog nee zeggen en naar huis gaan, hield hij zichzelf voor. Hij schrok op uit zijn gemijmer toen hij iemand de ruimte hoorde binnenkomen. Hij keek op.

“Oom Han!”

“Maartje!”

De oudste dochter van zijn zus. De veelbelovende Wageningen studente, waar in de familie zo vol lof over gesproken werd. Han stormde het pand uit.

Drie jaar later

Han woont weer in zijn ouderlijk huis. Hij is ingetrokken bij de oude Johannes, voor wie hij mantelzorger is. Dat zorgen doet hij naast zijn baan als leraar Duits en bestuurder van een stichting. De door hem zelf opgerichte stichting ‘Hoop, Geloof en Liefde’. De stichting helpt jongeren, die van het ware geloof afdwalen, om de weg terug te vinden naar God. Regelmatig staat Han als lekenprediker op de kansel. Om anderen te behoeden voor de verlokkingen van het kwaad vertelt hij vol vuur over zijn dwalingen en hoe hij de Heer terug vond.

De laatste tijd viel het hem op dat als hij preekte en zijn verhaal vertelde er steeds een vrouw alleen vooraan zat die harder dan de anderen Halleluja riep, zou ze…

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?





  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post26

DE TOREN

DE TORENPosted by My 4Fingers Wed, June 28, 2017 22:17:39

DE TOREN
Claire, zo af en toe komt de herinnering aan de dag met haar weer boven. Later toen Internet en "sociale media" gemeengoed werden ben ik een paar maal tevergeefs op zoek gegaan. Met het schaarse wat ik over haar wist bleek dat helaas een onmogelijke opgave.
Op een zomerse morgen gingen we voor anker bij La Spezia in Italië. Ik voer als leerling stuurman op een supertanker en ik voelde me diep ongelukkig. Mijn verkering was uit, ik twijfelde over mijn beroepskeuze en voelde me rot.
Na een reis van een maand om Kaap de Goede Hoop naar Koeweit om te laden en een reis van een maand terug naar Europa waren we bij La Spezia aangekomen. Er was nog geen plaats aan de wal, dat maakte dat we een paar uur voor anker gingen. Twee maanden aan boord met alleen maar, behalve twee meevarende echtgenotes van middelbare leeftijd. Twee maanden zonder een appetijtelijke vrouw in levende lijve gezien te hebben. In de aan boord circulerende films en boekjes stonden wel talloze vrouwen, vrouwen met verleidelijke lichamen, vrouwen om je dromen mee te vullen.

Er werd geregeld dat de genen die vrij van wacht waren en gemist kon worden, met een watertaxi naar de stad konden. Ik was een van de gelukkigen.
De watertaxi kwam leeg aanvaren en maakte alvorens naar de stad te varen een tussenstop bij een strandtent. Daar stapte een aantal passagiers in, waaronder een stel jonge vrouwen. Jonge vrouwen van mijn leeftijd en sommige in bikini. Ik keek mijn ogen uit en ik voelde me ongelofelijk triest worden. Twee maanden geen echte vrouw gezien, twee maanden behelpen en nu een overdaad aan onbereikbaar vrouwenvlees. Een van mijn mede bemanningsleden probeerden een gesprek met de jongedames te beginnen. “No capito.” Ik nam niet eens de moeite, ik voelde me gewoon ongelofelijk klote.
De dames verdwenen naar voren om de frisse vaarwind op te vangen. Mijn reisgezellen keken ze even spijtig na en gaven een beoordeling van hun verdwijnende billen. Even later gingen de mannen ook naar voren.

“Kom Derk, tieten kijken.” Ik schudde nee. Ik had er de tering in en wilde alleen zijn. Ik voelde me als de uitgedroogde woestijnreiziger die kruipend aankomt bij wat een fata morgana van een oase blijkt te zijn. Nog meer droog-geilen door naar jonge vrouwen in bikini te kijken, zou mijn stemming niet verbeteren.
Tijdens de gesprekken met mijn maten had ik een vrouw al een paar keer onze kant op zien kijken. Ze was gelijk met de jongedames aan boord gestapt en ze had een plekje afzijdig van de andere passagiers opgezocht. Ik schatte haar midden dertig. In mijn geboortedorp zouden ze haar een dame noemen. Ik had er geen verstand van, in mijn leken-ogen was ze chique gekleed in een zomers pakje. Zorgvuldig kapsel, blond met slagen in haar halflange haar. Slank met curven. Blote benen en haar voeten in schoenen met hakjes. Te oud en ver buiten mijn klasse, dacht ik. Toen mijn scheepsmaat zijn opmerking over het tieten kijken maakte zag ik haar voorzichtig glimlachen. Oei, dacht ik, die verstaat Nederlands.

Op een oudere vrouw met twee kinderen en een man na waren we verder alleen op het achterdak. Zij keek uit over het water en ik probeerde haar stiekem op te nemen. Ze wierp een blik mijn kant uit en ik voelde me zo betrapt dat ik moest blozen. Ze glimlachte naar me en begon in de grote tas die ze bij zich had te rommelen. Er kwamen een boekje en een pen te voorschijn en ze schreef wat op een blaadje dat ze vervolgens uitscheurde. Ze keek om zich heen en toen stond ze op. Ze liep naar me toe en om me het blaadje te geven. Ik opende mijn mond om iets te zeggen en stopte toen ik zag dat ze haar vinger tegen haar lippen legde voor het Ssssst gebaar. Ze liep een paar passen door en ging over de achter-reling staan staren. Ik keek op mijn beurt rond en zag niemand die naar me keek. Nieuwsgierig vouwde ik het briefje open.
"Piazza Giuseppe Garibaldi 14d. Tot straks?" stond er. Terwijl er van alles door mijn hoofd schoot. Wat is dit? Wat wil zo’n chique vrouw van mij? Zal ze seks met me willen. Maar ze is veel ouder! Ze heeft ringen om haar vinger, zal ze getrouwd zijn? Lul, denk eens niet aan seks, misschien wil ze gewoon een keer Nederlands praten.
Het laatste stukje van de reis bleef ze met haar rug naar me toe over de reling kijken. De watertaxi meerde af en zonder me aan te kijken liep ze van boord. Ik staarde haar na, strak klein kontje en mooie benen dacht ik. Mijn scheepsmaten kwamen me halen.

“Kom Derk we gaan stappen.” Ik verzon een slappe smoes dat ik eerst wat boodschappen wilde doen en zei dat ik ze later wel in het centrum zou tegenkomen.

“Dan mis je ons. We hebben net besloten om de trein naar Pisa te nemen.”
“Hm…, zei ik, dat lijkt me helemaal niets, zo’n toeristenoord. Ik blijf wel hier”. Ik liep met de mannen een stukje mee in de richting van het station. In de stad nam ik afscheid van de mannen.
En nu? Dacht ik. Ik maakte me zelf wijs dat ik niet te gretig moest overkomen door direct naar het adres te gaan. Later er over nadenkend, moet het ook een soort schroom voor het onbekende zijn geweest. Ik ben boerenzoon, afkomstig uit een Brabants dorp en mijn ervaring met vrouwen was beperkt tot twee ex vriendinnetjes. Ik besloot om eerst maar een ijsje te gaan kopen en dan de weg te vragen. Het ijsje gaf weinig uitstel en het Garibaldiplein was volgens zeggen maar een paar minuten lopen.
Nummer 14 bleek een groot gebouw met meerdere appartementen. Ik drukte op een bel bij de letter D. Na een paar seconden klonk uit een luidspreker "pronto?". Even wist ik niet wat ik moest zeggen. “Eh… Derk Smit hier,” stamelde ik.
“Zo, jij bent vlot,” klonk het, gevolgd door een klik van het slot van de deur. “Vierde verdieping, neem alsjeblieft de trap.” Toen ik boven kwam stond ze in deuropening te wachten. Ze had zich gedoucht en omgekleed. Ik zag dat haar haren nog wat vochtig waren en ze droeg nu een zomerjurk.
“Dag jongen, ik ben blij dat je gekomen bent.” Hoewel ze me een stralende glimlach toonde, sloeg het ‘jongen’ een deuk in mijn zelfvertrouwen. “Je was bijna te vroeg, ik moest eerst mijn nieuwsgierige werkster de deur uit werken. Ze stond net voor de lift om naar beneden te gaan toen je aanbelde. Ze ging me voor naar binnen. Ik keek verbaasd rond in een ruime en chique gemeubileerde kamer met een glimmend gepoetste parketvloer. Sierlijk licht meubilair, heel anders dan het donker gebeitste eikenhout thuis.
“Ik ben Claire, hoe heet jij?” Vroeg ze haar hand uitstekend.
“Ik heet Derk,” zei ik haar hand vastpakkend. Ze had kleine handen en haar hand verdween in de mijne.
“Wil je wat drinken Derk?”
“Ja alstu... alsjeblieft.”
Ze overtuigde me, dat ik iets nieuws moest proberen. Zo leerde ik die dag veel en dat begon met Campari drinken. Terwijl Claire naar de keuken was, gaf ik mijn ogen de kost. Op een kastje zag ik een foto staan en het leek een trouwfoto. Nieuwsgierig liep ik er naar toe. Claire, jeugdiger dan nu en een man, die op de foto een stuk ouder oogde dan Claire. Claire in een bruidsjurk en de man in een marine-uniform. Het soort gala uniform dat aan operettes doet denken. Veel goud, franje en een sabel. Claire was de kamer weer ingekomen en zag me kijken.

“Jong was ik toen nog.” Ze vertelde dat haar echtgenoot officier was bij de Italiaanse marine. Ze noemde een rang, als militaire leek zei het me niets. Het klonk als een hoge ome. Zal wel dik betalen dacht ik, met het oog op het fraaie appartement en de werkster.
We kletsten over Nederland en zij over het leven in Italië. Het viel me op dat de paar keer dat ze daarbij haar huwelijkspartner noemde, ze het over haar echtgenoot had. Mijn man, hoorde ik haar niet zeggen. De gedachte kwam in me op dat het misschien geen gelukkig huwelijk was en dat ik daarom uitgenodigd was. Hoe kwam ik daarachter zonder een reuze flater te slaan? Later, ouder en wijzer terugdenkend aan dit avontuur realiseerde ik me hoe onervaren en bleu ik toen nog was. Bleu en geil, want vanaf het moment dat ze het briefje in mijn hand stopte roerde mijn pik zich. Steeds als ik maar even dacht dat het op seks zou kunnen uitlopen voelde ik het in mijn broek knellen.
Ik vroeg haar of ze me uitgenodigd had om weer eens met een landgenoot te kunnen praten.

“Nee joh?” zei ze, “als ik Nederlands wil praten dan pak ik de telefoon en dan bel ik mijn familie of vriendinnen in Nederland. Ik zag je zitten en je keek zo triest”. Ik keek haar zonder een reactie te geven aan. Ik kon haar toch moeilijk gaan uitleggen waarom ik zo triest keek. Een uitleg over twee maanden lang geen aantrekkelijke vrouw gezien te hebben en dan in eens een ontoegankelijke overdaad. Ze ging door met te vertellen dat ze zich op het strand eenzaam had gevoeld tussen de jongeren en vrouwen met kinderen en dat ze me daarom nogal impulsief uitgenodigd had.
We kletsten over Nederland en ik vertelde over het leven aan boord als leerling stuurman. Na een tijdje kwam de "au" vraag. “Heb je een vriendin in Nederland?” Ik twijfelde even en vertelde toen over de "dear John" brief die in Koeweit op me had liggen wachten. In mijn geval ‘Lieve Tinus. Je bent steeds zo lang weg en nu ben ik verliefd op een ander.’ Bedankt Sanneke, akelige Tanneke, voegde ik er in gedachten aan toe.
“Oh, zei ze, dan zijn we dus alle twee eenzaam.” Ik keek haar verbaasd aan. Ze vertelde daarop dat haar echtgenoot veel weg was en nu voor een maand in Palermo was gestationeerd. Verder in het gesprek vertelde ze over hoe ze soms de eenzaamheid bestreed door te dansen. Ik keek haar verbaasd aan.
“Dan zet ik muziek op en dans ik alleen hier in de kamer. Kan je dansen Derk?” Ik schudde nee en vertelde dat mijn danskunst zich beperkte tot wat stampen en soms wat schuifelen als er een schuifelmuziek gedraaid werd.
“Kom” zei ze opstaand en ze liep naar een pick-up om een plaat op te zetten. Iets Zuid Amerikaans, meer wist ik er niet van. Ze stapte naar me toe en pakte me in danshouding vast. “Volg me maar.”
Volgen dat deed ik, daarbij er vooral op gericht om niet op haar voeten te stappen. Na een minuut of wat en een nummer verder zei ze dat ze me anders ging vastpakken om me beter te kunnen sturen. Ze sloeg haar armen om me heen en ik? Ik volgde haar voorbeeld. Net toen ik haar lichaam tegen me aanvoelde, eindelijk, dacht ik, liet ze me los.

“Dit vraagt om andere muziek,” zei ze. Het werd een schuifelnummer. Italiaans, ik verstond er maar een woord van ‘amore’. Ze kwam terug in mijn armen en we schuifelden. Ik was toen nog zo bleu dat ik me afvroeg of ik haar, als te gulzig, zou afschrikken. Mijn pik had alle ruimte die mijn broek hem liet opgevuld. Ik voelde mijn bloed in mijn knellende erectie pulseren. Ik probeerde nog wat afstand te houden maar Claire trok me tegen zich aan. Ze had direct door wat er aan de hand was. Ze wreef met haar buik tegen mijn erectie en keek me glimlachend aan.

“Ik voel iets,” zei ze. “Volgens mij zit er wat knel. Klopt dat?” Vroeg ze me aankijkend.
“Ja, ja,” stamelde ik met plotseling een droge mond en krakende stem

“Kus me eens, dan gaan we het knellende probleem daarna oplossen.” Even nog vroeg ik me af hoe het zou zijn, tongen met een oudere vrouw. Ze kuste mij en mijn god het was heerlijk.

Het was me nu duidelijk wat ze wilde en dat maakte dat ik los kwam. Ik liet mijn handen van haar rug naar haar billen zakken en trok haar onderlichaam zo strak mogelijk tegen me aan. Ik hield haar kleine kontje vast en ze liet toe dat ik haar billen kneedde. In mijn gedachten maakte ik een voor Claire gunstige vergelijking met de veel zwaardere billen van Taneke de heks. Al kussend ging ik met een hand tussen ons in om een van haar borsten te pakken. Ze verbrak de kus.

“Straks, we gaan eerst jouw probleem oplossen.” Ze maakte mijn broek en de gulp knoopjes los. Ze stroopte mijn broek omlaag tot op mijn knieën. Vervolgens keek ze me lachend aan en zei “nu komt de bevrijding.” Ze werkte de rand van mijn onderbroek over het gezwollen apparaat heen. “Zo, dat is een flinke jongen.” Ze pakte hem vast en boog zich er naar toe om hem te inspecteren. “Arme knul,” zei ze, ik denk dat je al bijna komt. Wil je dat ik je eerst help en dat we daarna verder vrijen?”
Ik knikte alleen maar. Kon ze gedachten lezen? Ik stond op springen. Net als toen ik met het laatste verlof thuis kwam en ik Sanneke beloofd had om voor het zingen de kerk uit te gaan. Sukkel die ik was. Na een paar stoten explodeerde ik en viel er niets meer tegen te houden. Deels spoot ik al in haar kutje en deels, toen ik schielijk terugtrok op haar buik. Ik moest er om lachen. Tanneke niet.
Claire streelde mijn pik en ook nu waren er maar een paar bewegingen nodig om me te laten komen. Het gulpte in haar handen en het drupte op de parketvloer. Claire schoot in de lach, “Lucia, de werkster, vraagt zich morgen af wat ik gemorst heb.”
“Kom maar mee naar de badkamer,” zei ze. Ik volgde haar naar een voor mij luxe badkamer, wel even anders dan het bandkamertje met douche thuis. Bij Claire was het een grote ruimte met een ligbad, een douche, twee wastafels en een poezen wasbak, een bidet. Claire waste haar handen en ik kleedde me uit en waste mijn pik. Claire keek naar me en zei, “volgens mij ben jij heel sterk.”

Ik vertelde haar van het werk thuis op de boerderij en de judo training tot ik naar zee ging. In de wetenschap, dat er geneukt ging worden, was mijn aarzelende verlegenheid verdwenen. Om indruk te maken tilde ik haar op en vroeg, “waarheen?”
Ze giechelde en liet zich naar haar slaapkamer dragen, waar ik haar op het echtelijk bed zette. Ze vroeg me om in een stoel te gaan zitten en nieuwsgierig deed ik dat. Op mijn allereerste reis had ik in Balboa een stripteaseshow gezien, ik had toen te veel bier op en er niet echt van genoten. Deze keer genoot ik, des te meer door het vooruitzicht op het vervolg. Ze schopte haar schoenen uit, de jurk ging over haar hoofd. Claire draaide een rondje in haar bh en slipje. Haar bh en slipje waren van een ander soort dan wat ik mijn zus en vriendinnen had zien dragen. Luxer en minder bedekkend. Ze had een slank strak lichaam. Ik wilde haar tieten zien en kwam overeind.

“Nee Derk, zitten blijven.” Ze draaide nog een rondje. “Vind je me aantrekkelijk?” Wat een vraag, dacht ik, ik zat daar in mijn blootje met een weer knoertharde pik. Aantrekkelijk? Mijn god wat een lijf. Sanneke had een buikje, Claire niet. Ze haakte haar bh los. Kleine stevig uitziende borsten met roze tepels. Veel kleiner dan de borsten van Sanneke en ondanks haar leeftijd prikten ze naar voren. Die grote joekels van Sanneke hingen al wat. Ik hield het niet meer en stond op. Ze protesteerde, maar daar trok ik me niets van aan. Ik wilde haar borsten in mijn handen voelen. Stevig waren ze. Ik kneedde en kuste ze en ik nam haar tepels een voor een tussen mijn lippen. Voor de rest van de striptease was ik te ongeduldig. Ik haakte mijn vingers in haar slipje en trok het omlaag.

“Voorzichtig Derk.” Ik bukte me om haar uit haar slipje te helpen en stond zo oog in oog met haar poes. Blonde haren, een echte blondine en minder behaard dan Sanneke, dacht ik. Ze stapte uit haar slipje en ik legde mijn hand op haar poes. Het voelde vochtig en mijn wijsvinger vond zijn weg tussen haar schaamlippen. Claire zuchtte en deed waar ik al weer minuten lang naar verlangde, ze pakte mijn pik vast. Nu met twee handen. Het was niet te merken dat ik kort daarvoor klaar gekomen was. Het tegendeel, hij steigerde in haar handen. Het liefst wilde ik direct in haar. In een van de boekjes aan boord had ik gelezen dat vrouwen van een lang voorspel houden. Dus ging ik door met vingeren. Dat werd gewaardeerd want ze bewoog haar bekken over de inmiddels twee vingers die ik in haar had. Nadat ik haar tepels nog eens met mijn mond verwend had trok ze me mee naar haar bed. Voordat ze ging liggen pakte ze van een nachtkastje een condoom. Oh, ze had dit voorbereid! En gadver… nee een kapotje om, dacht ik. Braaf rolde ik zonder commentaar het condoom over mijn pik. Terwijl ik bezig was had ze het dekbed er af getrokken en ze ging liggen.

“Kom maar op met die knaap.” Zei ze. Nou knaap wilde wel. Ik kroop tussen haar benen, leunde naar voren, contact en meer was er niet nodig. Soepel gleed ik naar binnen. We neukten. Ik stootte en zij kwam me tegemoet. Voor het eerst sinds maanden in een kut, en ik vermoedde door haar gretigheid dat het voor haar ook even geleden was. Ik was haar dankbaar voor de voorbehandeling, ik kon nu doorgaan. Claire bleek een kreuner. Ongegeneerd zuchtte en kreunde ze. Haar knieën had ze hoog opgetrokken en ik steunde op mijn handen en stootte uit volle macht met lange grote halen. Even liet ik me op haar zakken om met mijn lippen haar tepels te liefkozen. Dat werd maar even gewaardeerd en toen riep ze “toe doorgaan Derk, harde stoten.”
Ik tilde haar benen op en legde die op mijn schouders. Het leek wel of ik zo nog dieper in haar kon. Ik voelde dat ik het niet langer zou kunnen rekken en gelukkig, ze kwam. Ze schreeuwde en ik deed nog een paar halen en spoot mijn kwakje in het condoom.
Na afloop lagen we naast elkaar en na een paar minuten begon ze te praten. Ze vertelde dat ze genoten had en dat ze dit nodig had gehad. Ik kon dat slechts beamen en ik vertelde haar dat ik blij was dat ze me vooraf klaar had laten komen, “ik had het anders niet gered.”
“Ja, zei ze, “lieve jongen, toen ik die lekkende en kloppende kanjer zag was het me duidelijk dat je op springen stond.” We babbelden verder en na een tijdje vroeg ze me of het me beviel in La Spezia. Ik antwoordde, zonder overdrijving, dat wat ik tot nu toe beleefd had mijn dromen overtrof. Dat leverde een kus op en een bevestiging dat ik een lieve knul was. Ze benadrukte dat door haar hand op mijn ‘lieverd’ te leggen. De lieve knul bleek voldoende uitgerust, er kwam weer leven in. Terwijl ze mijn apparaat liefkoosde vroeg ze naar mijn ‘vrienden’ en wat die in La Spezia gingen doen. Ik vertelde van hun plan om naar Pisa te gaan.
“Ben je er wel eens geweest?” Vroeg ze. Ik ontkende. “Veel toeristen voor een kleiner torentje. Dan deze knaap!” In mijn inmiddels weer tot wasdom gekomen erectie knijpend. “Dit is de toren van een kathedraal.” Ze kwam overeind en ging op me zitten. Mij aankijkend zei ze dat het haar beurt was. Ze leunde voorover om te kussen. “Nieuwe ronde?” Overbodige vraag, dacht ik en ik antwoordde, “ja graag.”

Ze kwam omhoog en pakte mijn pik vast. Ik voelde hoe mijn eikel tussen haar schaamlippen naar binnen gleed en toen stopte ze. Ik dacht nu komt het en stootte mijn bekken omhoog. In plaats van mijn pik in haar schoot te ontvangen ging ze mee omhoog. Zo ver omhoog dat mijn pik uit haar kut gleed. Het ging zo snel dat mijn pik nog even heen en weer zwaaide. Het leek alsof hij nog op zoek was naar de terugweg in die lekkere warme schuilplaats.

“We zijn een condoom vergeten,” zei ze. Ik dacht, shit daar gaat mijn kans en wilde protesteren met een uitleg dat het volgens mij zo wel kon. Ze was me voor en zei, “ach laat maar ook.” Ze pakte mijn geval opnieuw vast, richtte en liet zich toen langzaam op mijn gezwollen pik zakken. Dat ze me aftrok was lekker, met het condoom erom was prima en dit was GODDELIJK. Na twee maanden lang alleen mijn eeltige rechterhand en vandaag haar hand en een condoom gevoeld te hebben, zat ik nu zonder belemmerend rubber in haar. Ze bewoog op en neer en mijn pik werd gemasseerd door de wand van haar flamoes. Direct contact van bewegend vlees op pulserend vlees. Het voelde zalig, het voelde alsof mijn pik in haar nog verder groeide, waarbij ik haar hele schede tot aan haar baarmoeder opvulde. Ik zag haar grimassen, ze voelde het waarschijnlijk ook. Heel rustig begon ze op me te bewegen. Ik hield mijn hoofd opgetild om te zien hoe mijn glimmende vochtige pik in en uit haar schoof. Ik ging haar helpen door haar met bekkenstoten tegemoet te komen. Toen ze ongeremd begon te kreunen verminderde ze het tempo. Ik voelde dat ze ging komen en ik wilde nog een paar maal zo diep mogelijk in haar. Ik wilde die gruwelijk lekkere massage over de volle lengte blijven voelen. Daarom schoof ik mijn handen onder haar billen. Met mijn vingers in haar kont-vlees tilde ik haar op tot ik alleen nog met mijn eikel tussen haar schaamlippen zat om haar daarna weer te laten zakken. Dat herhalend tot ze krijste van genot. Ik liet haar zakken en stootte omhoog. Zo diep mogelijk in haar loosde ik mijn sperma. Voor de derde keer die middag een zaadlozing en nu in haar kut.
We knuffelden en we douchten samen. Het was die dag ook de eerste keer dat ik een vrouw een bidet zag gebruiken en samen met een vrouw douchte. Ze trok een kamerjas aan en ik kreeg kamerjas aangereikt die een stukje te kort was. Ze stond er op om me weer sterk te maken en dat deed ze door eten te bestellen bij een trattoria. Ze vroeg me om, uit het zicht, in de slaapkamer te wachten toen het eten bezorgd werd. Er kwam een moment waarop ze naar het toilet was en ik nog eens nieuwsgierig de trouwfoto kon bekijken. He knuppel, zei ik in gedachten, tegen de marine-pik in zijn gala uniform. Jij hebt dan een sabel, maar mijn blanke sabel heeft toch maar mooi mijn zaad in je vrouw gespoten.
Na het eten kwam ze in de woonkamer bij me op schoot zitten en begon ons minnespel opnieuw. De kamerjassen waren snel uit en na ontdekt te hebben dat het bankje in de woonkamer te klein was werd het opnieuw het echtelijk bed. Over een condoom werd niet meer gerept. Ze was nat en ik gleed er opnieuw soepel in. Enthousiast begon ik te bewegen.

“Au, au, stop. Zachtjes bewegen, heel langzaam. Auww stop, het schrijnt.”

Teleurgesteld trok ik terug. Ze vroeg of ik het vingerend af wilde maken en terwijl ik haar heel voorzichtig vingerde trok ze me af. Toen ik haar klaar gevingerd had nam ze me, met een stijve heen en weer zwiepende pik, mee naar de badkamer. Daar waste ze mijn gezwollen apparaat en waar ik op hoopte gebeurde. Ik werd afgezogen. Met mijn eerste vriendinnetje waren we er nooit aan toegekomen. Sanneke wilde wel gebeft worden, maar hield niet van pijpen en daar trapte ik na de tweede teleurstelling niet meer in.
Claire knielde op de badkamer vloer en ze gaf me een pijpbeurt waar ik nu tientallen jaren later nog aan terug denk. Haar lippen, haar tong, de geile blik als ze het even onderbrak om me aan te kijken. Ze zoog en voor de vierde keer op een dag kwam ik. Ze wist al zuigend het laatste beetje sperma naar boven te halen, uit mijn tenen denk ik. Ik had nog nooit in een mond gespoten en bij Claire dorst ik het ook niet. Toen ik het voelde komen drukte ik haar hoofd weg. Ze begreep me, haar hand nam het over en met wat laatste strelingen druppelde het op de badkamervloer.
Ze bracht me laat die avond weg. Nadat ik voorzichtig haar appartement en het gebouw verlaten had, liet ze me om de hoek in haar auto stappen. Het schip was volgens de planning al afgemeerd en op een stille plek vlak bij de poort tot het haventerrein zette ze me af. Ze bedankte me en ik dacht, ik moet jou bedanken. Naïef vroeg ik of ik haar mocht schrijven. Ze schudde met een verdrietige blik haar hoofd. Na een afscheidskus stapte ik uit. Ik wilde zwaaien maar ze keek niet meer om.
Aan boord kwam ik als eerste een van de Pisa-gangers tegen.

“Derk, tering man, wat ben jij lang weg gebleven.”
“Hoe was Pisa?”
“Ach wel leuk om te zien dat torentje en ik heb mooie foto’s gemaakt. Wat heb jij al die tijd gedaan?”
“Ik? Ik heb de toren van een kathedraal zien bewegen.”

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post25

Rare lui die Engelsen

RARE LUI DIE ENGELSENPosted by My 4Fingers Thu, June 15, 2017 09:28:31

RARE LUI DIE ENGELSEN

In 1980 had ik mijn tijd als leerling stuurman er op zitten. Eindelijk kon ik gaan verdienen. Als jong broekje van eenentwintig monsterde ik aan als derde stuurman. Dat was op een lelijke oude tanker, de Chevron Napels. Het schip was rijp voor de sloop en maakte zijn laatste reizen.

Een van die reizen bracht ons naar Teesport in Engeland. In de Engelse havensteden kwam in die tijd de grauwe lelijkheid en het verval van het voormalige “British Empire” het meest tot uiting. Al als klein jongetje wilde ik zeeman worden en dagdroomde ik over de zeemansbestaan en het bezoeken van verre exotische oorden. Teesport is van een exotische lelijkheid, was mijn conclusie, toen ik na een avondje stappen de ‘gangway’ weer op liep.

De romantiek van het zeemansbestaan had ik in Teesport niet gevonden. Ik was twee maal een pup in gelopen en had tegen beter weten in beide keren een halve pint van het lokaal gebrouwd spul besteld. ‘Lands eer lands wijs’, dacht ik, toen ik de eerste bestelde. De tweede heb ik niet opgedronken. Zelfs ruim twee maanden van noodgedwongen onthouding deden de vrouwen die ik tegen kwam niet mooier lijken. Ook het in de pups aanwezige vrouwvolk was zodanig dat ik er geen harde plasser van kreeg. Op de terugweg kwam ik langs een Bingohal. Ik keek naar binnen en dacht aan een uitspraak van Asterix. ‘Rare jongens die Britten.’

De gangway oplopend keek ik op mijn horloge. Nog vroeg genoeg om, voordat mijn wacht begint, drie uur te slapen. Ik liep over dek naar de accommodatie op het achterschip en ik schrok me rot.

Uit een deur naar dek kwam een vrouw die bezig was een peuk op te steken. Er zijn aan boord van schepen een paar hoofdzonden en op tankers is er een doodzonde; ‘roken aan dek.’ Ik rende op de vrouw af en trok de sigaret uit haar mond en de aansteker uit haar hand. Terwijl ze begon te schelden keilde ik uit woede haar aansteker over de reling, over de muur noemde we dat aan boord. Dat maakte haar nog kwader.

Het leverde in ieder geval een verrijking van mijn Engelse woordenschat op. ‘Bloody wanker’. Het eerste deel klopte niet, er was niets bloederig aan mijn pik. Een ‘wanker’, een rukker, was ik helaas wel. Wat wil je als zeeman zonder vrouw en zonder seks? In ieder geval geen natte dromen.
Toen ze uitgescholden was vroeg ik haar wat ze aan boord deed. Het bleek dat zij en haar man en nog een stel door een van de machinisten mee aan boord genomen waren. Ze hadden elkaar in een pup ontmoet. Ik volgde haar terug naar binnen naar de hut van de tweede machinist. Ik schatte haar een jaar of tien ouder dan ik. Dikke kont in een strak en kort rokje, veel massa in een strak truitje en een duidelijk zichtbare donkere uitgroei in het geblondeerde haar.

“Biertje Derk?” Hoorde ik toen we de hut inliepen. Naast de tweede machinist was er nog een collega van hem, twee Engelse mannen en nog een tweede vrouw. Een magere met donker haar. Met dikke kont en mij er bij, was de hut vol. Ik zei “ja” tegen het aangeboden biertje. Eentje, dacht ik, om voor het slapen gaan de smaak van het Engelse paardenpis weg te spoelen. Omdat alle stoelen bezet waren ging ik maar op de kooi zitten. De kont kwam, na even rond gekeken te hebben, naast me zitten.

De donkere keek verveeld en de mannen hadden het over Arsenal en Ajax. Zo te horen hadden ze hem al behoorlijk geraakt, het klonk in mijn oren als nogal onsamenhangend. Dat en het feit dat ik niks van voetballen weet maakte dat aan mijn biertje lurkte en mijn mond hield. Ik keek nog eens naar de twee Engelse mannen en vroeg me af waarom ze mee aan boord genomen waren. Typische Engelse ‘piss artists.’ Rondkijkend ving ik de blik op van de ‘dame’ naast me op het bed. Ze vertelde me dat ik er nu aardiger uitzag dan zojuist buiten aan dek en ze stelde zich voor als Wendy. Ze verveelde zich, zei ze terwijl ze een hand op mijn bovenbeen legde. Dat vervelen kon ik me bij dat voetbal gelul goed voorstellen. In een opwelling stelde ik haar voor om haar een rondleiding aan boord te geven. Een rondleiding die wat mij betreft niet verder zou gaan dan mijn hut. Ze accepteerde het voorstel direct, met tot mijn teleurstelling, een maar.

“I like my friend to come with me”. Tering, dacht ik naar de twee ‘piss artists’ kijkend, dat niet. Ze zag kennelijk de teleurstelling in mijn blik.
“No silly, that’s my husband. I like my friend Sheila to come. We share a lot”. De donkere, die nog steeds niets gezegd had, stond op. En nu? Dacht ik. Chaperonne of wat? Even overwoog ik terug te krabbelen, maar de dames stonden al en Wendy vertelde de mannen dat “the nice young chap” hun het schip ging laten zien. Er kwam geen reactie.
“Zal ik jullie eerst mijn hut laten zien?” Vroeg ik met een zo onschuldig mogelijke blik. De dames wisselde een blik van verstandhouding, giechelden dom en vonden het een “splendid proposal”.

Ik opende deur van mijn hut en liet ze voorgaan naar binnen. Gewoon maar beginnen, dacht ik. Als ze er niet van gediend zijn dan hoor ik het wel. Dan vertrekken ze weer en is er geen man over boord. Ze kennen me hier niet en ik hoop nooit meer in Teesport te komen.

Ik sloeg mijn armen om Wendy heen en kuste haar. Tot zover ging het gesmeerd, ze kuste terug en ik proefde en rook sigaretten. Gadver, dacht ik, maar niet meer kussen. Ik pakte met iedere hand een van haar borsten. Ze leek dat te waarderen want ze protesteerde niet en zei, “look Sheila, we found us a breast lover”. Ik ging met Wendy’s kleding in de weer om te zien wat voor borstvlees ik in de kuip had. Terwijl ik Wendy hielp haar truitje over haar hoofd te trekken, was Sheila achter me gaan staan. Ik voelde twee armen om me heen en twee handen die afzakten naar mijn kruis. Dat voelde helemaal niet verkeerd. Er werd door mijn broek heen in mijn pik geknepen. Wendy’s truitje was uit. Ik zag een groot formaat roze bh. Met mijn hand in Wendy’s tietenrijk voelde ik veel maar zacht tietvlees. Sheila ging door op de ingeslagen weg door mijn riem los te maken, mijn gulp open te ritsen en mijn broek en mijn onderbroek omlaag te stropen. Ik worstelde met de sluiting van Wendy’s bh en loste dat op door de bandjes over haar armen omlaag te doen en haar bh naar beneden te trekken. Grote zachte hangende tieten. Je moet er van houden. Ik dacht er niet bij na. Bijna drie maanden geen seks is voor een eenentwintigjarige een lange tijd. Te meer daar Sheila mijn pik naar oorlogssterkte kneedde. Ik keek omlaag en zag hem in slagorde schuin naar boven wijzend opgesteld staan.

Het was Wendy ook opgevallen. Ze keek omlaag en zei; “no She, he is my discovery, I go first”. Ze maakte haar rokje los en ik hielp haar door rokje en panty samen omlaag te trekken. Ze schopte haar pumps uit en wurmde haar voeten uit de panty. Een roze slip was zichtbaar geworden, ze trok hem zelf uit. Op haar buik zag ik littekens, waarvan ik later leerde dat ze ‘striae’ heetten. Haar poes had een donkere vacht. Zie je wel, dacht ik nog, geen echte blondine. Terwijl Sheila mijn pik bleef kneden, verkende ik met mijn vingers haar poes. Nat en er klaar voor, dat was duidelijk. Ik schopte mijn schoenen uit en trok mijn broek en onderbroek helemaal uit. Daarna sloeg ik mijn armen om Wendy heen en tilde haar met mijn handen onder haar dikke kont op. Het kostte wat moeite maar zo kon ik haar op de rand van mijn kooi zetten.

Scheepsbedden in die tijd waren nogal hoog met een ladekast er onder. Het bleek de goede hoogte. Mijn pik zat bijna recht voorgaats. Wat richten en wat druk. Ik schoof zachtjes naar binnen toe. Wendy was niet moeders mooiste, maar mijn god, om die er maar eens bij te halen, het voelde geweldig. Er gaat toch maar niks boven een echte kut met vochtig warm masserend vlees. Daar kunnen geen Chicks, Candy’s en wat er nog meer aan boekjes aan boord zwierf tegen op. Ik neukte haar met lange halen. Sheila was dichtbij komen staan en opzij kijkend zag ik haar tong over haar bovenlip gaan en haar hand afdalen naar haar kruis. Toen ze zag dat ik keek trok ze die hand weer terug. Wendy liet haar waardering blijken door te gaan kreunen. Ik stootte zo hard in haar dat haar lichaam mee trilde. Het trillende vlees en het gekreun maakte me nog geiler. Dat er niet gezoend werd leek Wendy niet te deren. Ik voelde dat ik het niet lang kon volhouden zonder te spuiten en hoopte dat ze snel zou komen. Om mijn zinnen te verzetten dacht ik maar even aan de eerste stuurman. Een ongelofelijke zeikerige eikel, die achter zijn rug Tante Truus genoemd werd. Dat werkte en ik kon het volhouden tot ze kwam. Ze gilde zachtjes en achter me hoorde ik Sheila lachen en zeggen.
“Don’t make too much noise Wen”.

Ik hield het niet meer. Ik kwam. Ik sloeg mijn armen om haar heen en begroef mijn vingers in het weelderige kont-vlees. Ik trok me zo strak mogelijk tegen haar aan en met mijn pik zo diep mogelijk in haar spoot ik en dat duurde lang. Veel langer dan wanneer ik in mijn hand klaar kwam. Wat een lading dacht ik nog. Het was dan ook ruim een week geleden dat ik voor het laatst gerukt had.
We bleven even uithijgen, waarna Wendy zich achterover in mijn kooi liet vallen en zich zo draaide dat ze languit kon liggen.
“I need a rest,” zei ze. En een handdoek dacht ik, toen ik even later naar haar keek. Er kwam wat sperma uit haar kut naar buiten glibberen. Bij de wastafel pakte ik een handdoek en gaf die aan Wendy daarna waste ik mijn natte glinsterende gekrompen geval.

Ik liep naar Sheila toe en zei “let”s kiss”. Dat wilde ze ook, het voelde goed en ik proefde en rook geen sigaretten. Het voelde zo goed dat mijn jongeheer weer wat leven vertoonde. Al kussend maakte ik Sheila’s pantalon los en stroopte die van haar billen Met mijn hand ging ik over haar slipje en wat ik al vermoedde bleek juist. Het kruis van haar slipje was zeiknat. Ik voelde hoe Sheila mijn, zich weer oprichtende jongeheer, vastpakte en mijn voorhuid heen en weer begon te schuiven. Ik beantwoordde dat door mijn hand in haar natte slipje te steken en met mijn vingers op verkenning te gaan. Sheila bleek ongeduldig, ze verbrak de kus en stroopte haar broek en slipje omlaag. Als galante Hollandse zeeman zakte ik op mijn knieën om haar te helpen om uit haar broek te komen. Ik kwam daardoor op ooghoogte met haar poes. Zwarte krullende haren glinsterend van het vocht. Ik deed even net of ik haar wilde beffen. Verwachtingsvol kwam haar bekken naar voren en voelde ik een hand op mijn hoofd. Jammer voor Sheila maar in die tijd was ik nog niet in voor beffen. Ik stond op kuste haar weer en trok haar truitje omhoog. Geen bh, kleine parmantige puntige tietjes met harde knopjes. Ik kuste haar borsten, nam ze helemaal in mijn mond en sappelde op haar tepels. Daar stopte ik mee omdat Sheila mijn pik los gelaten had, ik miste haar warme hand. Alhoewel miste? Hij stond weer in volle glorie. Ik raapte Sheila’s slipje van de vloer en de slip van Wendy en hing die over mijn pik.

“This is a Dutch test to see if he is ready,” verzon ik. Sheila giechelde en ik zag dat Wendy de handdoek tussen haar benen vervangen had door een hand. Het bed was bezet. “How do you like it,” vroeg ik aan Sheila.
“This way,” zei ze. Ze bukte zich soepel voorover en plantte haar handen op de vloer met haar magere kont naar me toe.
“I like it from behind to feel the full length of your dick” Als ik gelovig was geweest dan had ik de dienstdoende God aangeroepen om hem te prijzen en te bedanken. Godverdomme! Wat geil, dacht ik, terwijl ik dicht achter haar ging staan en mijn pik naar binnen schoof. Ik neukte en Sheila, die minder passief naaide dan Wendy, bewoog haar gat in een contra ritme. Eerst heel rustig, genietend van de massage die haar vaginawand mijn pik gaf. Toen sneller en toen Sheila aanwijzingen begon te kreunen met grote harde stoten. Ik vergat Wendy en stootte en stootte tot ik Sheila heel onderdrukt hoorde kermen. Ze komt dacht ik, en stootte door tot ik ook kwam. Nog een lading, zal het er weer uitdruipen? Toen ik mijn pik uit Sheila terugtrok en haar overeind hielp zag ik hoe Wendy haar hand tussen haar benen vandaan haalde en naar haar vingers keek.
Tien minuten later leverde ik de dames weer in de hut van de tweede machinist bij hun mannen af.

“Did you enjoy yourselves?” vroeg een van de mannen.
“Yes we did,” zeiden de dames in koor en ze lieten de flessen belastingvrije whisky zien, die ik ze uit mijn voorraad gegeven had. Ik wenste de heren en dames een tot ziens en ging terug naar mijn hut. Niet meer de moeite waard om nog te gaan slapen. Ik pakte een boek en probeerde wat te lezen maar steeds kwam de gedachte terug. ‘Rare jongens die Engelsen’.

Het was pas later op wacht, terwijl we de riviermonding uitvoeren dat ik aan condooms dacht. Tering lul, wat stom. Pas na een week zonder jeuk of branderig gevoel was ik er weer gerust op.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(1)//tinusboot.4fingers.be/#post24

Tinus vrank en vrij

INTERVIEWPosted by My 4Fingers Mon, June 12, 2017 15:37:34

Beste vrienden van het geile woord

Het is al een poos geleden dat er nog eens een nieuw persoonlijk blog geopend werd en deze keer wilde ik een Nederlander de kans geven.

4Finger heeft 52% Nederlandse lezers en 41% Vlaamse. Wat niet onlogisch is gezien het aantal inwoners. Bovendien verloopt de samenwerking met Tinus vlot en worden zijn verhalen door de standaard lezers die ik persoonlijk ken hoog gewaardeerd.

In aanloop naar het interview nodigde Tinus mij als een echte heer uit in de brasserie van het Park Plaza Victoria. Aangezien ik toch geregeld Amsterdam bezoek voor het werk, was het mooi meegenomen om in plaats van op het spitsuur als een sardientje met “den Amsterdammer” op en neer te gaan en zou ik nu voor de gelegenheid met de laatste Thalys terug kunnen.

Ik zorg er voor dat het werk in de middag goed opschiet zodat ik samen met Tinus in de brasserie iets lekker achter de kiezen kan steken. Even standaard zorg ik er voor om tien minuten te vroeg te zijn. Maar, dat is buiten de galanterie van Tinus gerekend. Als ik de brasserie binnenkom staat er dadelijk een rijzige gentlemen recht die mij discreet wenkt. Fijn. Een man die zijn wereld kent.

Zeker t.o.v. mij (1.58m) is hij een grote man met zachte blauwe ogen en gedistingeerd grijzend haar bij de slapen. Ik zie nergens een tattoo of piercing en vermoed dat ook de rest van het lichaam conservatief behaard is. Vermoedelijk een lieve man maar, die zo nodig imponerend kan overkomen denk ik. Iemand die leiding kan geven zonder te lijden. Hij wil geen exacte leeftijd verklappen maar vertelt dat hij binnen 5 jaar meer tijd gaat hebben. Tijdens de voorbereiding vertelde hij dat hij niet rookte en liefst een lekker biertje drinkt. Hij heeft drie broers en een zuster en is gelukkig getrouwd met een lieve vrouw.

Even de plichtmatige gewoonten doornemen en achter een tulp champagne kunnen we van start gaan. Bij het eerste verhaal gaf hij al de indruk dat hij wel eens meer had geschreven. Vandaar mijn eerste vraag.

- Hebt u nog andere verhalen in een ander genre geschreven en gepubliceerd?

In alle discretie om zeker zijn omgeving niet te kwetsen schreef hij nog maar een jaar erotische verhalen maar had wel al voor studieboeken geschreven en kinderverhalen.

- Wat zou je binnen het genre als uw specialiteit zien?

Man- vrouw. Ik ben hetero en heb persoonlijk niets met al te kinky en BDSM, gewoon mijn ding niet. Helaas beperkt mijn trio ervaring zich tot een eenmalig avontuur met twee dames, als ik daar meer ervaring mee had dan zou ik er zeker over schrijven.

De volgende vraag was bij de voorbereiding bij me opgekomen en had ik nog nooit aan een andere auteur gesteld, maar bij Tinus vond ik ze normaal.

- Heeft één van je verhalen een prijs gewonnen?

Helaas nooit iets over vernomen, maar mogelijk wel. Stel je voor dat een van mijn verhalen voor anderen bijzonder inspirerend is geweest en dat die inspiratie tot iets moois heeft geleid. Dan beschouw ik dat als een prijs.

- Hoeveel verhalen hebt u ondertussen gepubliceerd?

Ik heb ze niet geteld, maar ik schat ongeveer twintig. Overigens zijn er ook een aantal die, doordat het ware belevenissen betrof, onder een andere naam verschenen. Welke? Ha, ha, ik ben zo blij dat niemand weet dat ik Repelsteeltje heet. Mijn inschatting dat hij al eens meer met het bijltje had gehakt bleek dus te kloppen.

- Welk van uw verhalen zou je in het echte leven willen beleven?

Ze zijn voor een groot deel op waar gebeurde belevenissen gebaseerd. De vraag is dus meer 'welk avontuur nog eens?' Antwoord: Doina

Wat trekt u aan bij een vrouw en speelt al dan niet sexy kleding een rol?

Karakter en corresponderende rondingen zijn voor mij bepalend. En wat betreft kleding hou ik van gewoon een beetje sportief, makkelijk zittende kleding. Het gedoe met lingerie, jarretelles en kousen spreekt mij niet aan. Bloot zijn vrouwen op hun mooist.

- Wat is uw ultieme fantasie?

Ik heb veel rondgezworven en tal van vrouwen lief gehad. Europese, Zuid Amerikaanse, Afrikaanse en Aziatische. Maar nog nooit heb ik met een roodharige de liefde beleefd.

- Wat onderscheid jou van andere auteurs in het genre? Waaraan herkennen we een "Tinus Boot" verhaal.

De context waarin mijn avonturen zich afspelen.

- Hebt u bepaalde maatstaven waaraan u een goed erotisch verhaal herkend?

Opbouw, sfeer en geloofwaardigheid.

- Wat is het leukste commentaar dat u ooit kreeg?

Dat een verhaal levensecht leek. Het leuke aan dit commentaar was dat het betreffende verhaal echt gebeurd was. Mijn overige verhalen zijn slechts deels gebaseerd op ware gebeurtenissen.

- Welke complimentjes krijg je het meest?

Over mijn verhalen? Niet zo veel. De terugkoppeling d.m.v. reacties van lezers is uitgesproken mager.

- Wat is de gekste reactie die je ooit kreeg op een verhaal?

Langdradig en het was een van mijn kortste verhalen.

- Met welk verhaal had je tot nog toe het meeste succes?

Helaas niet meetbaar door weinig terugkoppeling.

- Welk verhaal vind jij persoonlijk je beste verhaal?

Dat oordeel wil ik graag aan de lezers laten.

Hier wou ik toch nog maar eens een oproep doen aan de lezers om een beetje gemotiveerde reacties te geven op een verhaal en een lans breken voor de auteurs die snakken naar reacties.

- Welk verhaal wilt u absoluut nog schrijven? Of geschreven zien.

Als ik het wist zou ik het nu beginnen schrijven.

- Wat zijn je ambities als schrijver van ero-verhalen?

Er plezier aan beleven en anderen er 'plezier' mee bezorgen.

- Wat zijn verder uw hobby’s?

Dat komt dan meteen erg dichtbij. Zie mijn verhalen, daarin ontkom ik er niet aan om iets over hobby's te vertellen. Voor zover ik zijn verhalen voor de geest kan halen zijn zeilen en schaatsen dus zeker aan hem besteed.

- Wat zou je in je leven graag nog eens willen doen?

Tsja…, die roodharige vrouw he. Die staat nu al te lang op mijn verlanglijstje. Hm… misschien kan ik hem daar een beetje (klein beetje) tegemoet komen.

- Wat doe je graag naast het leven als schrijver?

Avonturen beleven waarover ik kan schrijven en met blijde verwondering naar de wereld om me heen kijken.

- Aan welk genre verhalen heb je een hekel?

Ik lees alleen wat ik prettig vind. Als een verhaal me in de eerste alinea's niet bevalt stop ik met lezen. Verhalen over BDSM, seks met dieren en incest sla ik altijd over. Wat betreft dieren en incest zit hij bij ons echt op zijn plaats.

- Welk genre ero-verhalen lees je het liefste?

Man-vrouw en een beetje romantiek. Oh ja dat vergat ik nog te vermelden: ik ben een onverbeterlijke romanticus. Ja, dat zou ik volmondig willen beamen, en er een bijzonder gevoel voor humor aan toe voegen.

- Met welke auteur zou je wel eens willen samenwerken?

Een Vlaamse vrouw van middelbare leeftijd om samen een verhaal te schrijven over een avontuur. Het verhaal vertelt enerzijds door vrouwelijke Vlaamse ogen en het nodige dialect en anderzijds door mijn mannelijke Nederlandse ogen en mijn dialect. De cultuurverschillen lekker vet aanzetten. Dames! Dit is dus klaar en duidelijk. Onder elk verhaal staat zijn mailadres

- Waar zou je nog een verhaal over willen schrijven?

De roodharige, nadat ik haar ontmoet heb. Roodharige dames die willen mee schrijven! Laat deze kans niet glippen

- Heb je een favoriet standje?

Hangt van mijn partner af. Ik hou wel van variatie en een beetje seksuele acrobatiek. Standje Chinese wasmand is een van mijn favorieten.

- Wie zou je graag eens ontmoeten?

De Paus

- Origineelste plek om iemand ten huwelijk te vragen?

Dat heb ik eenmaal in mijn leven gedaan en ik weet niet meer waar.

- Gekste plek waar je “het” ooit gedaan hebt?

Boven in een vuurtoren met riant uitzicht.

Onvermijdelijk moet ik hem nu de Vlaamse saga van de ‘torenpoepers’ uit de doeken doen. Een onbekend koppel dat niet bepaald discreet boven op een Vlaamse toren hun ding deden en door omstaander op video vereeuwigd werden. Grapjassen hebben er zelfs een burgemeester mee in diskrediet gebracht. Blijkbaar is zijn opreden dus niet onopgemerkt geweest. Maar eerlijk gaat het langst; het ging toen niet om een vuurtoren.

- Plek waar je het nog wel eens zou willen doen?

In een luchtballon

Ik geef het toe; als vrouw hengel ik wel eens, ook al is het onbewust, naar een complimentje. Vandaar mijn laatste vraag. En antwoord…

- Wat was je eerste gedacht toen je vanmorgen opstond?

Dat voelt goed, hoe krijg ik hem naar de pot gebogen.

Over dat laatste antwoord hebben we dan nog een flirterig steekspelletje gehouden tot de sla van Cesar en de koffie op waren en het tijd werd om de Thalys tegemoet te gaan. Onderweg bij het uitschrijven van mijn aantekeningen werd ik zelfs een beetje weemoedig. Ik kon mij best voorstellen dat de ontmoeting in de brasserie een vervolg zou krijgen in een van de hotelkamers. Ik was in mijn geheugen op zoek naar een romantische film die bij die dagdroom aansloot toen dat onderzoek werd verstoord door de rauwe stem van de treinbegeleider die Antwerpen Centraal aankondigde.

Het was een fijn interview, dat hopelijk jullie lezer laat inzien dat ieder mens bij 4Fingers vrij en vrank kan schrijven en publiceren.

Liefs

My











  • Comments(2)//tinusboot.4fingers.be/#post23

Bedrijfsuitje

BEDRIJFSUITJEPosted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 13:45:35

BEDRIJFSUITJE

“Derk, wil jij nog wat drinken?”

Met tegenzin legde Derk zijn krant neer om Nellie aan te kijken en te antwoorden.

Wat een dag dacht Derk. De horde was met een boswachter het bos in voor een lange excursie en Derk was met Nellie op het terras achtergebleven. Derk vanwege zijn enkelblessure en Nellie, die aan de ziekte van Crohn leed had verteld dat ze een slechte dag had.

Met Nellie op pad om koffie voor hem en thee voor haar te bestellen tilde Derk voorzichtig met zijn handen zijn been op om de voet met de ingetapete enkel op een stoel te leggen.

Wat een godvergeten kutzooi. Hoe was hij in deze nachtmerrie terecht gekomen? Als bedrijfsuitje, een dag op stap met een groep mensen waar hij niets mee had. Vanmorgen die knallende ruzie met Claire en nu in de schaduw op een terras met saaie grijze mus Nellie.

Het was begonnen met het stomme besluit van ruim een jaar terug om ambtenaar te worden. Hij had voor de organisatie een interim klus gedaan en ze gaven aan dat ze hem graag in dienst wilden nemen. Net op dat moment was de markt voor interim klussen minder geworden. Claire had aangedrongen op meer zekerheid en hij naderde zijn vijftigste verjaardag. Het bleek al snel het stomste dat hij ooit gedaan had. Doortastend, creatief, oplossingsgericht, de eigenschappen die hem als voltijds interim succesvol maakten bleken in vaste dienst van deze ambtelijke tent minder gewaardeerde eigenschappen. In de weerbarstige praktijk van het ambtenaar zijn bleken braaf tussen de lijntjes kleuren, kloten klaren en veel geduld de eigenschappen waarmee je in de organisatie kon overleven. Het besluit dat al een week of wat in zijn hoofd rijpte had hij vanmorgen in de bus genomen. De bus rondkijkend had hij opnieuw beseft dat dit niet zijn wereld was. Gelukkig had hij zijn netwerk in takt gehouden. Morgen maar gaan bellen en de boodschap verspreiden dat hij weer beschikbaar was.

En dan die tering ruzie vanmorgen in de auto. Omdat hij geblesseerd was kon hij niet zelf rijden en had Claire hem naar het verzamelpunt voor de bus gebracht. Met duidelijke tegenzin en maar door emmerend waarom hij per se mee wilde, “man je kan amper lopen”. Alsof hij dat zelf niet wist.

“Wat wil je bewijzen?” Had ze gezegd.

Ja, wat wilde hij bewijzen? Dat hij geen thuisblijver was of laten zien dat hij er toch bij hoorde? Een blik door de bus had hem al van het tegendeel overtuigd.

Van zo’n blessure en het niet kunnen sporten werd zijn humeur ook niet beter. Hij had Claire gevraagd om op te houden om tegen hem te zeiken en zo was de ruzie geëscaleerd. Terwijl hij het autoportier achter hem dicht gooide hoorde hij haar nog roepen. “Je zoekt het zelf maar uit, eigenwijze idioot”.

Zijn gemijmer werd onderbroken door Nellie die terug kwam met een dienblad met twee koffie en een vlaaipunt. Ze zag zijn verbaasde blik en zei, “de koffie staat op de rekening van onze werkgever en ik trakteer op vlaai”.

“Waar heb ik deze traktatie aan verdiend?”

“Oh” zei ze, lichtjes blozend. “Omdat het een mooie dag is en omdat we hier gezellig samen zitten terwijl de rest door het bos struint”. ‘Gezellig?’ Dacht Derk, waar haalt ze het vandaan. Ik wil hier helemaal niet zijn.

“Dank je wel voor de vlaai,” zei hij beleefd.

“Ik twijfelde nog welke ik zou kiezen. Ik weet dat je gek bent op zoetigheid, maar ik wist niet welke je lekker zou vinden”. Mens, die niet zo moeilijk, dacht Derk, ik eet gewoon alles. “Goede keus Nellie, deze lijkt me heerlijk”.

Derk at zijn vlaai, nipte van zijn koffie en deed zijn best naar Nellie te luisteren. Ze vertelde over haar kwaal en dat ze voor de zekerheid niet met de bus mee, maar met haar auto gekomen was. Derk had zijn vlaai op en het gesprek stokte. Gelukkig dacht Derk en hij reikte weer naar zijn krant.

“Derk?” Derk keek haar aan.

“Vind je het vervelend om hier met mij te zitten en met me te praten?”

Verdomme, dacht Derk, dit was niet handig. “Het spijt me Nellie, dat ik zo lomp doe. Ik heb gewoon een pestbui vandaag. Trek je alsjeblieft niets van me aan”.

“Ja, tact is niet je sterkste eigenschap,” zei Nellie. “Wel waardeer ik je eerlijkheid en hoe je voor anderen opkomt”. Verrast keek Derk haar aan.

“Een maand terug heb ik gehoord hoe je het voor me op nam”.

He, dacht Derk. Ik dacht dat ze op het toilet was toen ik tegen haar collega’s tekeer ging. Nellie maakte deel uit van een afdelingssecretariaat met naast Nellie nog 4 andere dames. Nellie werkte overigens vooral voor een collega van Derk. Derk ergerde zich van het begin af aan al aan het gekwek en het geroddel in het secretariaatshok. Hij had door gedeeltelijk opgevangen opmerkingen, blikken, rode wangen en een zich schuw gedragende Nellie al langere tijd het vermoeden dat Nellie gepest werd. Op een dag had hij haar met een betraand gezicht naar het toilet zien vluchten. Daarop was hij driftig de secretariaatsruimte in gestapt en hij had zijn vermoeden uitgesproken. De dames keken hem aan en niemand sprak hem tegen. Waarop Derk gezegd had dat het getreiter nu afgelopen moest zijn. Met het dreigement, “als ik merk dat Nellie gepest wordt dan krijgen de pestkoppen met mij te maken”. Dat de boodschap aangekomen was bleek de dagen er na, toen tegen de gewoonte in geen van de dames aanbood om koffie voor hem te gaan halen. Barst maar, had hij gedacht. De beweging is goed voor me. Het gemok hield na een week op en hij had geen nieuwe signalen van pesten gezien.

“Oh dat”. Zei Derk. “Ik was het geouwehoer en geroddel meer dan zat”.

“Je hebt je niet geliefd gemaakt in de organisatie,” zei Nellie. “Nu roddelen ze over jou”.

“Ach, ze doen maar. Het raakt me niet en het interesseert me niet wat ze zeggen”.

“Het bevalt je niet bij ons, he?”

“Nee, maar is dat zo duidelijk?”

“Voor mij wel, het verbaasde me ook dat je na die interim periode in vaste dienst wilde komen. Je bent gewoon een ander type mens dan dat bij ons werkt”.

Derk begon te lachen. “Dank je wel voor je eerlijkheid Nellie. Wil je een geheimpje horen?” En doorgaand na een knikje van Nellie. “Ik heb net vanmorgen besloten om mijn ontslag te nemen”.

Nellie keek hem aan en knikte, “je hebt groot gelijk”.

“En jij?” Vroeg Derk.

“Ach, weet je. Mijn kwaal komt en gaat in golven. Hier weten ze dat ik de ziekte heb en er wordt niet moeilijk gedaan als ik me af en toe ziek meld. Ik ben bang dat als ik elders een baan zoek, ik niet door de proeftijd heen kom”.

“En het gepest?”

“Dank zij jou durven ze het nu niet meer openlijk te doen. Ik leer ook om me er minder van aan te trekken. Ik heb geleerd om de zielige venijnige treitertjes te negeren. Gelukkig gaat Angelique, de grootste pestkop binnenkort met zwangerschapsverlof. Ik verwacht dat ze daarna niet meer terug komt”.

Nellie vertelde dat er ook iets goeds uit het pesten was voortgekomen. Ze was weer gaan schilderen en boetseren. Ooit had ze op een kunstacademie gezeten. Helaas had ze door omstandigheden de opleiding moeten afbreken. Ze was elf jaar getrouwd en gedurende het huwelijk werkte ze bij haar man in de zaak en kwam er niets meer van tekenen en schilderen. Toen het huwelijk strandde was ze blij dat ze deze baan kon krijgen.

Derk luisterde verbaasd. Saaie grijze mus Nellie ontpopte zich als een interessante gesprekspartner. Kunst academie en creatief bezig zijn had hij nooit van haar verwacht.

Derk dacht na over het programma voor de rest van de dag. Als straks de groep terug kwam zouden ze gaan lunchen om daarna een huifkartocht te gaan maken. Kijken naar de kont van het paard en ik heb er geen zak zin in, dacht Derk. Gevolgd door eten bij Juffrouw Tok, hoe krijgt iemand dit verzonnen.

“Nellie, ik heb een idee. We gaan samen naar het Kröller Müller. Ik ben er nog nooit geweest. Ken jij het?”

“Ja, maar ik ben er in jaren niet meer geweest”.

“Het is hooguit vijftien kilometer hiervandaan. Ik weet niets van kunst en jij wel. Jij kan me als je wilt uitleg geven”. Nellie aarzelde, “en de anderen dan?”

“Oh, die vermaken zich wel zonder ons. En wordt jij enthousiast van het programma hierna?”

Na even nagedacht te hebben. “Weet je wat, ik laat een briefje achter. Ik moest plotseling weg en jij hebt aangeboden om me weg te brengen”.

“Jij durft, dan lieg je en wat als ze morgen vragen waarom je zo plotseling weg moest?”

“Oh, daar kan ik nog een dag over nadenken. Kom op laten we op avontuur gaan”.

Derk zag Nellie twijfelen. Sukkel, dacht hij, ze vertelde toch dat ze zich vandaag niet goed voelde.

“Lukt het met je ziekte?”

“Ja, dat wel, ik voel me nu veel beter dan vanmorgen vroeg. Ik twijfel alleen nog of we dit kunnen... , vooruit laten we gaan”. Derk schreef een briefje en liet dat achter bij de receptie.

Nellie reed, Derk navigeerde en onderweg vertelde Nellie dat ze sinds vijf jaar gescheiden was. “Nee, er waren geen kinderen”. Na de scheiding was ze bij haar alleenstaande moeder ingetrokken en sinds die twee jaar terug overleden was woonde ze alleen in een veel te groot huis.

Derk vertelde wat anekdotes uit zijn tijd als interim. Opzij kijkend zag hij dat als ze lachte, het niet meer die grijze mus was. Met Nellie ontdooit en kennelijk steeds meer genietend van het avontuur ontstond er een jolige sfeer. Vanaf het parkeerterrein strompelde Derk naast Nellie naar de ingang. Een aanbod om op haar te steunen sloeg hij na een blik op de frêle magere Nellie af. Bij de ingang zagen ze een aankondiging over een tijdelijke expositie met eigentijdse erotisch kunst.

“We treffen het zei Derk, kijk, rode oortjes kunst”.

Nellie wilde beginnen met de beeldentuin. Maar, twijfelde of Derk het zou aankunnen met zijn zwakke enkel.

“Natuurlijk kan ik dat” zei Derk, desnoods hinkend. Nellie wist de weg en ze leidde Derk langs werken die ze bewonderde. Bij een groep beelden van rustende mannen gekomen zei Derk, “kijk collega’s van ons”.

“Foei Derk, dat is niet aardig. Er zijn best veel hardwerkende mensen in de organisatie”. “Ja,” zei Derk “en veel onzinbanen. Wat dacht je van al die collega’s die niets anders doen dan ingewikkelde verrekeningen van kosten tussen afdelingen te administreren? De overvloed aan communicatie wetenschappers of al die beleidsambtenaren wiens grootste prestatie het is om een opleg A4tje toe te voegen aan een rapport van een extern bureau. Dan heb ik het niet eens over al die hielen likkende kontenkruipers die de hele dag lopen de slijmen bij de politici”.

“Ja Derk, het is duidelijk dat je ons zat bent. Kom laten we binnen gaan kijken”.

Ze liepen eerst door de vaste expositie, waarbij Nellie af en toe uitleg gaf over kunststromingen en over het leven van een aantal kunstenaars. Derk, die totaal niets van kunst wist, luisterde vol belangstelling. Ze weet er veel van, dacht hij, dat had ik nooit achter die muts gezocht. Op het secretariaat is een Excelsheet al snel te ingewikkeld voor haar en hier is ze in haar element.

Ze bewaarden de erotische eigentijdse kunst voor het laatst. De kers op de kaart, dacht Derk, die er nieuwsgierig naar was. Hij was ook benieuwd hoe een grijze mus als Nellie er op zou reageren. Nee, dacht hij dat is niet eerlijk, het is helemaal geen grijze mus. Ze geeft me goed van repliek en ze sprankelt van enthousiasme als ze over kunst vertelt.

Het was niet druk bij de expositie. Voor Derk die op een soort van Kamasutra hoopte, viel het nogal tegen. De eerste werken waren ‘naakten’ waarbij het vond Derk veel fantasie vergde om het naakt te zien. Niet iets om een harde plasser van te krijgen, dacht hij.

Hij slenterde naar Nellie toe, die voor een groot doek was blijven staan. Derk ging naast haar staan en dacht, wauw! Een afbeelding die op zijn zachts gezegd behoorlijk erotisch was. Het lijkt wel porno dacht Derk. Een man en een vrouw naast elkaar gezeten. Zij hield in haar linker hand de gezwollen penis van de man. De kop van de gezwollen penis stak boven de kleine vrouwenhand uit. De eikel, vochtig glanzend was levensecht geschilderd. De vrouw met gespreide benen zittend, met twee vingers van de man in het overvloedige schaamhaar van haar poes. De vrouw met grote wat hangende borsten en grote naar voren priemende tepels. Derk slikte en keek opzij naar Nellie. Hij zag dat het doek haar niet onberoerd liet. Ze likte met haar tong over haar bovenlip en hij zag zweetdruppeltjes op haar voorhoofd. Dit was het moment dat Derk zich realiseerde dat de voorheen grijze mus een vrouw was met seksuele behoeften.

“Wat vind je er van?” vroeg hij en hij merkte tot zijn ongenoegen op dat zijn stem schor klonk en dat de vraag er minder nonchalant uitkwam dan hij wilde. Nellie dacht even na voor ze antwoord gaf.

“Knap geschilderd en nog al heftig. Kijk eens hoe knap de extase in haar gezicht tot uitdrukking komt”. Derk, die alleen nog maar oog had gehad voor andere aspecten van het doek, keek en gaf haar gelijk. Ja, ja extase dacht hij, ik voel in mijn broek dat daar ook sprake van opkomende extase is.

Omdat er andere bezoekers bij kwamen staan liepen ze verder. Nog meer naakten en als ze abstract geschilderd waren zei het Derk weinig. Er was nog wel een sprekend doek van drie vrouwen die met dildo’s in de weer waren.

“Ik weet een mooie titel voor dit schilderij zei Derk”. Nellie keek hem vragend aan. “Behelpen”. Derk zag aan het meewarige glimlachje dat ze hem schonk dat ze deze opmerking niet waardeerde. Derk vertelde daarom maar de mop over het jongetje in de klas die op een vraag van de juffrouw over torren de vibra-tor noemde. Nellie schaterde tot ze de verstoorde blikken van andere bezoekers zag. Ze naderden het einde van de expositie. Een van de laatste werken was een zich wassende vrouw met ook nu weer overvloedig schaamhaar.

“Zeg Nellie, hebben schilders een voorkeur voor modellen met veel schaamhaar?”

“He?” En na even nadenken. “Nee, niet dat ik weet. Ik snap wel wat je bedoelt, na wat we gezien hebben. Misschien hebben ze zich laten inspireren door het beroemde werk "L”orgine du monde”. Ken je dat?” Derk kende het niet en Nellie zocht naar een afbeelding van het doek op haar telefoon. “Kijk”. Ja, dacht Derk da’s een beste bos haar.

Het laatste doek stelde een stel met elkaar spelende bosnimfen voor. Derk vond het een geil schilderij. Tegen Nellie zei hij. “dit vind ik een mooi tafereel”.

Nellie interpreteerde zijn opmerking correct, want Derk betrapte haar erop dat ze naar beneden naar zijn kruis keek. “En jij Nellie?”

“Hm…, nogal afgezaagd om zo iets te schilderen”.

“Wat schilder jij Nellie?”

“Oh, van alles. Nu vooral landschappen, vroeger veel portretten en ook wel naakten”. Derk spitste zijn oren en dacht na. Hij was nog steeds pissig op Claire. Na een korte affaire vijf jaar terug had hij zich voorgenomen om nooit meer vreemd te gaan, maar nu?

Buitengekomen vroeg Nellie, “wat is het volgende onderdeel van je spijbelplan?”

“Ik heb je een etentje door de neus geboord, mag ik je straks trakteren? Het is nu nog te vroeg en na alles wat we gezien hebben ben ik nieuwsgierig naar jouw werk. Wil je het me laten zien?” Nellie dacht lang na.

“Het wordt wel een heel bijzondere dag zo,” zei ze met een voorzichtig glimlachje. “Vooruit, uiteindelijk moeten we toch die kant weer op. Kom dan gaan we”.

Nellie bleek in een vrijstaande bungalow te wonen. Haar voormalig ouderlijk huis vertelde ze. Nadat ze eerst wat gedronken hadden nam ze hem mee naar haar atelier. Ze vertelde dat het de vroegere slaapkamer van haar ouders was. Ze was, toen ze weer bij haar moeder introk, haar oude kamer weer gaan gebruiken en daarna had ze het maar zo gelaten.

“Wat wil je eerst zien, oud of nieuw werk? Ik heb lang niet alles bewaard. Gelukkig hebben mijn ouders alles wat ik hier achtergelaten had wel bewaard”. Derk, die eigenlijk alleen nog maar geïnteresseerd was in naakten, zei heel correct. “Laten we het in chronologische volgorde doen van oud en nieuw”.

Nellie liet wat schilderijen en voorwerpen zien die op de academie gemaakt had, waaronder een naaktstudie van een man. Toen pakte ze een doek dat ze direct weer terug zette met de achterkant naar Derk toe. Nieuwsgierig geworden vroeg Derk, “wat is dat?”

“Oh iets heel ouds, iets wat ik gemaakt heb toen ik net getrouwd was. Kort daarop kwam er niets meer van schilderen. Wil je zien wat ik de laatste tijd gemaakt heb? Ik ben gaan aquarelleren”.

Ze liet een paar aquarellen zien. Derk raakte enthousiast over een aquarel van de IJssel. “Die heb je bij Welsum geschilderd,” zei hij. Nellie lachte, “bijna goed. Daar heb ik de foto gemaakt. Het schilderen heb ik hier gedaan”.

“Na vandaag zal je deze ook wel interessant vinden”. Ze toonde een aquarel van een kussend stel. De man met zijn handen op de billen van de vrouw, de buiken strak tegen elkaar en de borsten van de vrouw geplet tegen de borst van de man.

“Modellen?”

“Nee, de fantasie van een alleenstaande vrouw”. Derk was even stil en dacht na over haar opmerking en de manier waarop ze hem aankeek toen ze het zei. Ze zette het doek weg en zei, “nou dat was het. Oh nee wacht”. Ze haalde een tekening tevoorschijn met een prachtige karikatuur van Derk met zijn collega’s in vergadering. Derk barstte in lachen uit. “Geweldig, eigenlijk zou je dit op kantoor moeten ophangen”.

“Ja, jij kan er om lachen, maar ik weet zeker dat je collega’s dat niet allemaal kunnen”.

“Zeg Nellie, dat doek dat je weg zette zonder het te laten zien, mag ik…?”

“Het is nogal intiem en het is van twintig jaar geleden”.

“Nou en, of is het iets waar de Nellie van nu zich voor schaamt?”

Nellie met een voorzichtig lachje, “dat zeker niet. Ach weet je wat, waarom ook niet. Eigenlijk ben ik er trots op”. Ze pakte het doek op en draaide het om. Tsjonge, dacht Derk. Het bleek een zelfportret van een naakte voor de spiegel staande Nellie. Derk zag haar billen, een smalle taille en in tegenstelling tot nu had ze lang haar. In het spiegelbeeld zag hij het gezicht van een jonge sprankelende Nellie met kleine parmantige borsten en een toefje donkere haren in haar kruis.

“Daar mag je zeker trots op zijn,” zei Derk. “Wat een mooi figuur”.

“Oh, ik dacht dat je geïnteresseerd was in de schilderkunst”. Toen ze Derk zijn beteuterde gezicht zag. “Ik heb je wel door. Wees eens eerlijk Derk. Op het werk had je nooit aandacht voor me en ergens vandaag is dat totaal veranderd. Ik merk aan alles dat je met me naar bed wilt. Volgens mij is dat idee geboren tijdens het kijken naar de erotische schilderijen. Klopt dat?”

Derk was even sprakeloos en dacht na over zijn antwoord. “Eh… ja, toen we over de expositie liepen zag ik je in eens met andere ogen en merkte ik wat voor een leuke aantrekkelijke vrouw je bent. Nu vraag ik me af waarom ik dat niet eerder zag”.

“Na mijn scheiding en wat slechte ervaringen met afspraakjes ben ik gestopt met moeite te doen en ben ik mannen op een afstand gaan houden, misschien heb je dat gevoeld. Toen ik merkte waar jij op uit was heb ik nagedacht in de auto. Als je niet zo verrekte lomp doet ben je een aantrekkelijke vent. Je bent getrouwd en daar ben ik dubbel in. Het voelt niet goed om met de man van een ander te gaan vrijen, aan de andere kant kan het daardoor vrijblijvend zijn”. Derk keek haar aan en wist zo snel geen gepaste reactie. “De laatste keer dat ik met een man samen was is een jaar geleden. Tijdens de vakantie op een single reis voor. Ik had wat te veel gedronken en achteraf bleek het afgrijselijk. De dagen er na wilde hij me nog claimen ook. Die man stonk en als ik er aan terug denk ruik ik nog zijn lucht”. Ze trok een vies gezicht.

“Weet je wat? We gaan ons douchen”. Zonder op een reactie van Derk te wachten liep ze voor hem uit naar de badkamer.

In de badkamer begon ze zich, zonder duidelijke gene maar ook zonder er een show van te maken, uit te kleden.

Derk keek toe. Hij zag een, voor een vrouw van midden veertig, verrassend strak lijf. Wat mager. Nog steeds de parmantige kleine borsten, nu iets meer onderhevig aan de zwaartekracht en net als op het zelfportret het toefje donkere haren. Helemaal uitgekleed keek ze Derk aan, “schiet eens op Derk”. Derk keek naar zijn ingetapete enkel en dacht, laat maar. Hij kleedde zich uit en zag hoe Nellie onder de douche stapte. Zijn pik, die zich al roerde vanaf het zien van het zelfportret, te voorschijn halend keek hij Nellie aan.

“Zal ik die inzepen Derk?” Snel trok Derk zijn kleren verder uit. Met zijn erectie vooruit stapte hij bij Nellie onder de douche. Ze pakte zonder schroom zijn pik vast en begon het apparaat in te zepen. Derk zocht haar mond voor een kus en toen ze die beantwoordde pakte hij een van haar kleine borsten. Hij kneedde zachtjes haar borst en rolde zachtjes haar tepel tussen zijn duim en wijsvinger. Nellie was gestopt met inzepen en kneep nu alleen nog in zijn pik. Derk zocht met zijn vingers zijn weg naar haar spleetje en begon haar met twee vingers te vingeren. Nellie beantwoordde dat door al kussend zijn voorhuid heen en weer te schuiven. Derk verbrak de kus om een tepel tussen zijn lippen te nemen. Hij had haar clitoris gevonden en streelde die, terwijl Nellie op zijn vingers heen en weer kronkelde. ‘Doorgaan of afdrogen’? Dacht Derk. De vraag hoefde niet gesteld te worden.

“Doorgaan Derk, toe ga door. Ik, ik...” en een zachte onderdrukte kreet. Zo, dacht Derk, die had er zin in. Nellie drukte een kus op Derk zijn mond en zei, “dank je wel, dat was een lekker voorproefje”. Ze droogden elkaar af en Nellie nam hem mee naar haar slaapkamer. Haar vrijgezellen bed bleek een twijfelaar. Toen Derk haar op haar rug wilde leggen vroeg ze of ze boven mocht. “Het is zo lang geleden,” zei ze, “zo kan ik zelf voorzichtig voelen of het gaat”. Derk ging op zijn rug liggen en Nellie ging gehurkt over hem heen zitten en leidde zijn paal voorzichtig naar binnen. Overbodige voorzichtigheid, dacht Derk. Haar kut was drijfnat van het vingeren en eenmaal met zijn eikel tussen haar schaamlippen liet ze zich zakken en werd Derk zijn jongeheer helemaal in haar kut opgenomen. Derk tilde zijn hoofd op en stelde tevreden vast hoe zijn pik over de volle lengte in haar stak. Het voelde goed, ze was nat en toch voelde het strak. Nellie begon te bewegen. Eerst zachtjes terwijl Derk met zijn handen haar kleine borsten en haar tepels vasthield. Ze werkte zich naar een orgasme en leek geen aandacht voor Derk te hebben. Later na afloop merkte Derk een spiegel aan de wand op en toen realiseerde hij zich dat ze naar haar neukende spiegelbeeld had gekeken. Haar tempo ging omhoog. Derk liet haar borsten los en schoof zijn handen onder haar billen om haar te ondersteunen in haar wipbewegingen. Ze kwam nu wel gillend klaar en ze liet zich met Derk zijn pik nog diep in haar voorover zakken voor een kus. Derk gebruikte zijn handen op haar billen om haar heen en weer over zijn pik te schuiven en hij stootte zijn bekken omhoog tot hij kwam.

Ze bleven een tijdje liggen totdat Derk bedacht dat ze geen condoom gebruikt hadden. Hij verontschuldigde zich bij Nellie, die zei. “Geeft niet, ik kan geen kinderen krijgen”. ‘Dat is niet wat ik bedoelde,’ dacht Derk.

Ze fristen zich op en kleedden zich aan. “Mag ik je nu mee uit eten nemen?” Vroeg Derk.

“Ik heb een beter idee, ik heb nog een pizza in de vriezer. Zal ik de pizza klaar maken met wat salade er bij?” Dat idee stond Derk wel aan.

Na de pizza en een gedeelde fles wijn vroeg Derk om een herkansing.

“Herkansing? Het was heerlijk. Of bedoel je een reprise?”

Dit keer begon het minnespel in de huiskamer naast de tafel met de vuile borden en de lege glazen. Derk liet zich in een ouderwetse fauteuil zakken. Nog van haar ouders, dacht hij. Hij trok haar op schoot en ze begonnen te vrijen. Ze kusten, Derk met zijn hand op haar borsten en Nellie met haar billen over zijn ontwakende erectie wrijvend. Toen hij haar wilde uitkleden zei ze, “neen, niet hier” en ditmaal nam ze hem mee naar haar atelier. Eenmaal uitgekleed ging Nellie met haar billen naar hem toe voor een grote spiegel staan.

“Zo mag het,” zei ze terwijl ze wat wijdbeens ging staan. Derk schoof zijn pik naar binnen en begon in haar te bewegen. Na een paar stoten zei ze, “wacht even, ik wil even iets pakken”. Verbaasd en met tegenzin trok Derk zich terug. Nellie liep de kamer uit en terwijl Derk teleurgesteld met zijn natte glinsterende pik in zijn hand stond, keerde ze terug met een handspiegel. “Ik wil goed kunnen zien hoe je in me zit,” zei ze. Ze leunde opnieuw voorover tegen de spiegel aan. Derk zijn pik vond zijn weg terug in haar natte warme gleuf. Terwijl Derk haar neukte hield Nellie de handspiegel zodanig dat ze kon zien hoe zijn pik in haar kut heen en weer ging. Ze verbaasde Derk opnieuw met haar aanmoedigingen. “Toe neuk me, toe harde stoten diep in mijn kut…, ja nu heen en weer. Oh…”. Derk genoot van het geile spel en de aanmoedigingen. Hij hield haar bij haar heupen vast en keek langs haar heen mee in de grote spiegel. Hij keek naar haar bungelende kleine borsten en haar vertrokken gezicht en hij voelde bij iedere uithaal hoe zijn heen en weer slingerende ballen haar raakten. Hij hield zich keurig in tot ze haar orgasme kreeg. Hij liet haar uitrazen en toen trok hij zich terug. Hij keerde haar om en tilde haar op. Bah, dacht hij toen hij zijn enkel voelde. Gelukkig begreep Nellie zijn bedoeling, ze sloeg haar armen om zijn nek. Derk zocht een goede positie voor de spiegel en Nellie hielp hem om zijn pik weer naar binnen te laten glijden. Terwijl Derk haar met zijn handen onder haar billen omhoog hield, schoof ze heen en weer over zijn pik. Ze voelde Derk schokken. Ze zag zijn grimas tijdens het spuiten en kreeg een vierde orgasme die dag.

Later, nadat Derk zijn vrouw een bericht had gestuurd dat ze hem niet hoefde op te halen reed Nellie Derk naar huis. Ze stopte om de hoek, kuste hem en zei. “Nu hebben we samen een geheim, dank je wel minnaar voor een dag”.

Thuis gekomen deed Derk zijn best om Claire, na de ruzie van die ochtend, te negeren. Hij gaf geen antwoord op haar vragen over de dag. Reageerde niet op iets dat zij over haar dag vertelde en wees haar aanbod om iets te drinken te pakken met een nors “nee” af.

Toen hij naar bed wilde gaan, ging Claire voor hem staan. “We moeten praten,” zei ze. “Zo gaat het niet langer. Je hebt het niet naar je zin op je werk. Ik snap ook dat je gefrustreerd ben over je blessure, maar dat hoef je toch niet allemaal op mij af te reageren?” Derk keek haar aan en spijt begon al aan hem te knagen. “Zeg alsjeblieft die klote baan op. Ik heb mijn werk en we hebben spaarcentjes op de bank. Ik wil mijn oude Derk terug”. Derk, tot dan toe nagenietend, voelde spijt opkomen en hij dacht, wat ben ik een stomme klootzak. Hij vertelde Claire dat hij er die morgen over na had gedacht. “Je hebt gelijk, ik heb besloten om mijn ontslag te nemen.

“Gelukkig,” zei Claire. Ze kuste hem en zei, “ga je mee naar boven?”

Tinus boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post22

Wethouder - 2

WETHOUDER - 2Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 13:43:27

DE WETHOUDER - 2

‘Verdorie, wat nu’? Dacht Johannes. Vertwijfeld zat hij laat op de avond achter zijn bureau in een bijna leeg gemeentehuis.

Na het cadeautje van Asnath had hij zich maandenlang tot zelfbevrediging beperkt. Toen hij weer voor de verleiding zwichtte was hij condooms gaan gebruiken, ‘dat nooit meer had hij gedacht’ toen hij voor het eerst en buiten de gemeente condooms kocht.

Uiteindelijk had het succes bij de dames hem verblind en was hij steeds onvoorzichtiger geworden tot hem dit overkwam. ‘Rotwijven’, dacht hij.

Met weemoed dacht hij terug aan hoe het begonnen was, nog voor het avontuur met Asnath en hoe bleu hij toen nog in de omgang met vrouwen was.

Nog maar net tot wethouder benoemd ontkwam hij er niet aan om deel te nemen aan een reis naar Polen. Als raadslid was hij fel tegen een jumelage (stedenband) geweest. Meermaals had hij verkondigd dat het verspilling van gemeenschapsgeld was en dat het alleen maar diende als excuus voor snoepreisjes. Het had niet mogen baten er kwam een jumelage met Miloslow in Polen. Toen hij het met de oude Johannes zijn vader besprak had die gezegd, “en nog een papenland ook, daar hebben we niets te zoeken”.

Het college vergezeld van wat ambtenaren ging op reis en de kersverse wethouder ging mee.

De Polen hadden voorzien in een tolk. Danuta, een Duits sprekende vrouw van midden dertig. Danuta werd aan Han, de voormalig leraar Duits, gekoppeld. Het ‘vertaal stelletje’ zoals collega wethouder Geert ze plagerig noemde.

Voor de reis redde Han zich al wekenlang met plaatjes en filmpjes. Als de dominee in zijn preken Johannes 2.16 aanhaalde en preekte dat “pornografie tot de begeerten van het vlees" sprak, dan voelde hij zich schuldig. Een zelfde schuldgevoel kwam in hem op als hij naar Danuta keek. Ze was niet knap, maar dat lichaam met die grote borsten en die ronde stevige billen in een strakke rok, maakten dat hij steeds naar haar keek.

Na een ochtend van plichtplegingen op het stadhuis bezochten ze 's middags een pas geopende fabriek. Op een kluitje bij elkaar staand kreeg het gezelschap een uitleg van een Engels sprekende bedrijfsleider. Danuta stond dicht tegen Han aan. Hij voelde haar heup tegen de zijne drukken en hij werd warm en rood. Sluiks opzij kijkend zag hij de ronding van haar borsten en een stukje decolleté. Niet eens veel decolleté, maar het was genoeg om zijn fantasie op hol te laten slaan en zijn pik te laten groeien. Hij schuifelde wat ongemakkelijk en voelde daardoor nog meer van Danuta tegen zich aan. Het zweet brak hem uit en dat werd nog erger toen hij zag dat Danuta hem geamuseerd aankeek. "Matteüs 5:28: Maar Ik zeg jullie: ieder die begerig naar een vrouw kijkt, heeft in zijn hart al echtbreuk met haar gepleegd." Twee weken terug bij de Bijbellezing bij zijn ouders thuis had zijn vader het voorgelezen en hij had toen even naar Han gekeken.

Toen het gezelschap verder rondgeleid werd liep Han achteraan. Voor zich zag hij Danuta lopen, nee hij keek niet naar Danuta, hij keek naar haar bewegende billen en opnieuw voelde hij een ongemakkelijke erectie in zijn broek. Toen ze omkeek en naar hem glimlachte voelde hij zich betrapt.

De dag verstreek en om verdere zondige gedachten te voorkomen deed Han serieus zijn best om uit de buurt van Danuta te blijven. Hij ontkwam er echter niet aan dat ze af en toe samen moesten vertalen. Op een van die vertaal momenten liep Danuta iets vooruit. Toen er geroepen werd dat ze nodig was holde ze met een drafje naar het groepje met Han. Han zag haar aankomen of eigenlijk zag hij alleen maar haar deinende borsten. Zijn fantasie deed zijn werk. Zijn deel van de vertalingen haperde nog al en rood aanlopend zag hij de verbaasde blikken van zijn collega's.

's Avonds volgde een diner in het hotel, waarin de Hollanders verbleven. Opgelucht constateerde Han dat de tafelschikking zodanig was dat hij naast Danuta zat en niet tegenover haar en afgeleid kon worden door haar borsten. Na het diner verhuisde een deel van het gezelschap naar de bar en Han, niet vies van een borreltje, ging mee. Tot zijn verrassing was Danuta ook in de bar. Er werd stevig gepimpeld en Han deed mee. Met zijn tong losser van de alcohol vertelde hij in het Duits wat moppen die door een schaterende Danuta in het Pools vertaald werden. Het lukte Han om mede dank zij de alcohol al te ‘onkuise’ gedachten te weren.

Door Han in zijn alcoholroes werd het niet opgemerkt, maar langzaam maar zeker dunde het gezelschap uit. Het ontging hem ook dat hij uiteindelijk alleen met Danuta in de bar achterbleef. Hij was echter nog niet zo ver heen dat hij niet opmerkte dat Danuta's Duits onder de alcohol te lijden had. ‘Zie je wel’! Dacht hij veroordelend. In zijn familie en kennissenkring beperkten vrouwen zich tot een enkel advocaatje of glaasje droge witte wijn.

De klap kwam toen hij op wilde staan van zijn kruk. Hij werd duizelig, dreigde te vallen en het was een uitgestoken hand van Danuta die hem overeind hield.

Uren later, een eerste straaltje ochtendlicht kwam door een kier tussen de gordijnen de kamer in. Han werd wakker. Gedesoriënteerd keek hij rond en langzaam begon het te dagen dat hij in bed in een hotel in Polen lag. Hij zag een hoofd naast hem in bed. Antje? Dacht hij. Nee, dat kon niet. Hij voelde zijn hoofd bonzen en met het bonzen kwam zijn geheugen op gang. Bier en Poolse wodka. Hij herinnerde zich hoe hij bijna gevallen was en hoe Danuta hem had ondersteund. Samen in de lift omhoog, de gang door naar zijn kamer, dat wist hij nog en daar stopte zijn herinnering.

Voorzichtig tilde hij het dekbed op. Hij zag dat hij aangekleed in bed lag met alleen zijn schoenen uit. Gelukkig, er is niets gebeurd, dacht hij. Nieuwsgierig tilde hij het dekbed van de slapende vrouw iets op. Danuta, herinnerde hij zich. Ze sliep in haar ondergoed, nieuwsgierig bekeek Han haar en het ondergoed. Het zag er met kanten randjes een stuk frivoler uit dan hij thuis gewend was. Ze roerde zich en werd wakker. Ze keek naar hem en zei “Ich brauche Aspirin”. Ja, dacht Han, ik ook.

Na een korte en van Han zijn kant nogal verlegen uitwisseling van goede morgen wensen, kwam Han voorzichtig overeind. Terwijl Danuta weer onder het dekbed dook liep Han in zijn verkreukelde kleren en op kousen voeten naar de receptie. Door tegen zijn hoofd te kloppen en ‘aspirin’ te zeggen lukte het hem om de receptionist zijn nood uit te leggen. Met een grijns en een “ha ha, many drink,” kreeg Han vier pilletjes mee. Terug op zijn kamer lag Danuta zachtjes te snurken. Hij maakte haar wakker, haalde een glas water uit de badkamer en ze deelden de pilletjes. Een tijd lang bleven ze rustig naast elkaar liggen zonder veel te zeggen. Na een half uurtje kwam Danuta overeind met de mededeling dat haar ‘Kopfschmerzen’ minder waren en dat ze ging douchen. Ze stapte uit bed en zonder naar Han te kijken deed ze met haar rug naar hem toe haar bh en slipje uit. Ze wierp haar ondergoed op een stoel en liep naar de badkamer. Han zijn hoofdpijn was voldoende gezakt om van het schouwspel te genieten en vooral de wiebelende blote billen maakten dat hij een erectie kreeg. Hij begon te fantaseren over hoe haar voorzijde met die grote borsten er uit zou zien. Met Danuta in de badkamer en een lopende douche bedacht hij dat het veilig was. Hij maakte zijn broek los en stroopte zijn broek en onderbroek omlaag. Stjonge, wat een knoeperd, dacht hij, zo hard is hij in tijden niet geweest. Hij begon aan zijn pik te sjorren tot hij de douche niet meer hoorde. Hij stopte met tegenzin en werkte met moeite zijn geval weer in zijn broek. De badkamerdeur ging open en waar Han uitkeek naar een blote voorkant, werd hij teleurgesteld. Met een badhanddoek om zich heen gewikkeld kwam ze de kamer in. Ze ging op het bed zitten en vertelde dat ze zijn tandenborstel gebruikt had.

“Wilst du auch baden?” ‘Verdorie’, dacht Han, ‘dan kom ik straks terug en dan is ze aangekleed’. Zijn preutse opvoeding maakte dat hij gekleed naar de badkamer verdween. Na de douche twijfelde hij, weer aankleden? Zijn schone kleren zaten in zijn koffer. Hij besloot om ook een handdoek om te slaan. Ze glimlachte toen ze hem met een onzekere blik en zijn handdoek om in de deuropening zag staan.

“Bitte kommen?” Wenkte ze en ze deed haar handdoek af. Verbijsterd keek Han naar haar grote ronde borsten en naar haar poes met de duidelijk zichtbare schaamlippen. Ze had geen schaamhaar ze was helemaal kaal. Net als de vrouwen op de plaatjes en in de films waar hij af en toe naar keek. Zijn pik roerde zich en drukte de handdoekstof naar voren. Danuta stapte op hem af. Ze drukte een kus op zijn mond en pakte door de handdoekstof heen zijn gezwollen pik vast. Han liet de handdoek los en liet zich meevoeren naar het bed. Danuta ging op bed liggen en Han verkende heel nieuwsgierig met zijn vingers haar kale poes. Hij voelde wat stoppeltjes, hij voelde haar vocht en dat was het einde van het voorspel. Met Antje was er altijd nauwelijks sprake van voorspel geweest en ook geen naspel. Het ging om het tussenspel en dat was geen spel maar een serieuze plicht. De kunst van het voorspel moest hij nog leren. Han drukte net zoals het thuis altijd gegaan Danuta op haar rug en hij ging op zijn knieën tussen haar benen zitten. Hij richtte zijn pik en gleed zo haar kale natte spleet in. Even dacht hij nog aan Antje toen hij zich realiseerde dat Danuta veel natter was en hij de vergelijking maakte. Hij steunde op zijn handen om te kunnen zien hoe zijn pik niet in een kroezige bos haar maar tussen twee duidelijk zichtbare schaamlippen heen en weer gleed. Hij stootte en stootte en dacht nergens meer aan. Of doordat hij in maanden niet meer met zijn pik in een kut had gezeten, of door het eerdere rukken, het duurde maar heel kort. Het vergde ongeveer twintig hongerige stoten en toen kwam Han klaar. Hij spoot zijn sperma voor het eerst in zijn leven in een andere kut dan die van zijn Antje. Daarna liet hij zich met een lange tevreden zucht op Danuta zakken.

Danuta was minder tevreden en na Han even rust gegund te hebben duwde ze hem van zich af. Ze pakte zijn hand en vertelde hem dat hij haar moest vingeren. In het begin leek het nergens op, maar na wat aanwijzingen vingerde hij goed genoeg om haar een orgasme te bezorgen.

Nadat Danuta zich had aangekleed en naar huis was gegaan bleef Han in verwarring achter. Hij was klaar gekomen en ja, hij moest aan zich zelf toegeven dat hij er van had genoten. Voor het eerst met een andere vrouw dan Antje. Antje die hij trouw had beloofd. Hij voelde geen berouw, hij voelde... opluchting.

Danuta verscheen omgekleed en keurig op tijd voor het dagprogramma. Alleen als er vertaald moest worden hadden ze contact. Han, die zijn geweten wist te negeren en zich afvroeg of er meer in het vat zat, merkte spijtig op dat ze hem meed. De dag ging voorbij, de Hollanders gingen samen eten en namen afscheid van hun Poolse gastheren en gastdames. Bij het afscheid nemen zei ze Danuta zachtjes: "ich habe nog einige des Guthabens." Han bloosde, wat te goed? Hoe bedoelde ze dat?

Het was de laatste avond van de Polenreis. Na het eten werd het opnieuw de bar. Han hield het bij een pilsje en een wodka en zocht al vroeg zijn kamer op. Hij had zich net gedoucht en zijn pyjama aangetrokken toen er op zijn kamerdeur werd geklopt. Voor de deur stond Danuta met een waarschuwende vinger op haar lippen.

Eenmaal binnen omhelsde een nu al wat vrijere Han haar. Na wat gekus en vozen zei Danuta dat hij fris gewassen rook en dat ze daarom een verrassing voor hem had. En wat voor een verrassing. Danuta trok zijn pyjama broek omlaag en duwde hem naar het bed. Met Han zittend op de rand van het bed ging ze op haar knieën zitten. Ze pakte zijn gezwollen pik vast en boog haar hoofd er naar toe. Toen stopte ze en ze keek lachend op naar Han's gezicht met open hangende mond. Han had het niet meer, zijn pik was snoeihard, zijn voorhuid helemaal teruggetrokken en zijn eikel paars en vochtig. Er volgde een kort plagerig likje en even later nog een. Han werd ongeduldig en probeerde met zijn handen haar hoofd naar zijn pik te drukken.

“Blasen?” Vroeg ze. “Ja, ja.. Bitte,” stamelde Han. Heel kort, om Han, voor zover dat kon, nog verder op te geilen nam ze zijn eikel tussen haar lippen. Daarna stopte ze tot Han's grote teleurstelling. Ze kleedde zich uit en vroeg Han om zich ook helemaal uit te kleden en op bed te gaan liggen. Han, die smachtte naar bevrediging, werkte grif mee.

Orale seks, gepijpt worden. Het was het onderwerp van zijn favoriete filmpjes. Een keer had hij het voorzichtig bij Antje geopperd. Antje had, ‘dat soort smerigheid’ resoluut afgewezen.

Daarop volgde zijn tweede verrassing. Danuta drukte hem op zijn rug en ging omgekeerd op hem liggen. Net als in een filmpje, dacht Han. Weer nam ze zijn pik in haar mond, maar nu langer. Om het geval pas weer los te laten toen Han naliet zijn bijdrage te leveren. Het duurde even tot het kwartje bij Han viel, ‘voor wat hoort wat”. Voor het eerst in zijn leven befte hij. Het begon als wat inspiratieloos geslobber, maar gaandeweg en dank zij haar aanwijzingen kon Danuta er van genieten. Toen zijn tong eenmaal haar knopje had gevonden liet ze haar waardering blijken door een groter deel van zijn jongeheer in haar mond te nemen. Han voelde zijn snoet nat worden en dat deerde hem niet, hij genoot. Dit keer deed hij zijn best om het lang te laten duren. Hij hoorde Danuta zachtjes grommen en haar keelgeluid prikkelde zijn pik nog meer. Ik hou het niet meer dacht hij en hij twijfelde over even terugtrekken of in die warme mond blijven. Hij hoefde niet te beslissen. Danuta beleefde haar orgasme en kwam gillend met een klein spuitertje klaar. Han schrok even maar zijn behoefte aan bevrediging liet hem de douche verdragen. Ze trok haar mond terug en een paar rukjes met haar hand waren voldoende om Han grote klodders sperma op zijn eigen buik te laten spuiten. Leviticus 15:16: is een zaadlozing buiten de vrouw onrein? Schoot in zijn gedachten. In ieder geval was het heerlijk, besloot hij.

Nadat Danuta van Han was afgerold veegde ze met het dekbed Han zijn gezicht droog en ze begon met haar wijsvinger sperma figuurtjes op zijn buik te schrijven. Han dacht nog even aan Gods akker en stelde tevreden vast dat de toorn Gods vooralsnog uitbleef.

Danuta stond op om naar het koelkastje te lopen en na een inspectie koos ze voor twee flesjes Heineken. Ze lurkten aan hun flesjes, Danuta kletste wat en de nagenietende Han humde af en toe een reactie. De flesjes leeg, pakte Danuta de kleverige en verschrompelde pik van Han vast.

Ze wilde hem "sauber machen". Dat deed ze met opnieuw het dekbed. En Han? Han, die nog nooit meerdere keren per dag ‘op de kut’ was geweest, zag hoe de kleine Han weer wakker werd. Zijn jongeheer richtte zich weer op. Nu op één dag al zijn erotische dromen werkelijkheid werden, kwam er een idee in hem op. Van achteren, op zijn hondjes!

Een keer eerder had hij het zo gedaan. Tussen nummer vier en vijf. Na de bevalling van nummer vier deden ze er bijna 10 maanden over voordat Antje weer zwanger werd. Han had haar toen met een smoes overgehaald om het van achteren te doen. 'Zo bereikt het zaad je baarmoeder beter,' had hij gezegd. Hij had het heerlijk gevonden, tot de volgende dag. Antje had met een bezoek aan de Christelijke Bibliotheek ontdekt dat zijn verhaal niet geheel conform de waarheid was en daar was ze gebelgd over.

Danuta werkte mee en leunde voorover gebogen op het bed. Voor de tweede keer die dag verdween de pik van Han in een buitenechtelijke kut. Danuta was zo nat dat zijn apparaat zonder druk naar binnen gleed. Han genoot en omdat hij zijn zaad een half uur eerder al had geloosd kon hij het goed volhouden.

"Nog einige des Guthabens", mompelde hij heen en weer pompend tegen die geile Poolse billen. Het sluimerende seksuele beest in Han was eindelijk ontwaakt. "Du bekomst deine gerechten Nachspeise," gromde hij al stotend. Danuta, die van ruig leek te houden, beantwoordde dat met een luid.

“Ja, bitte fick mich. Ich liebe deinen Schwanz”. Krijsend kwam Danuta klaar en overstemde daarmee het gegrom van Han.

Na het afscheid van Danuta besloot het ontwaakte seksuele beest om zonder die stomme door Antje uitgezochte pyjama te gaan slapen. Dat viel tegen in een nat en kleverig bed.

Collega wethouder Geert had een kamer naast die van Han. De volgende morgen, met de hele groep aan het ontbijt, keek zijn collega hem over de tafel heen aan. Met een valse glimlach en hard genoeg voor het hele gezelschap om het te horen zei hij.

“Onze Han is een luidruchtig aanhanger van de jumulage geworden”. Gelukkig voor Han leverde dit alleen wat verbaasde blikken op. Niemand ging er op in en Geert gaf geen uitleg.

Han merkte dat het wethouderschap bij hem paste. Het was niet langer zo maar een leraar Duits, hij was wethouder in een grote gemeente. Hij merkte ook dat vrouwen hem anders bejegenden. Als leraar werd hij nauwelijks opgemerkt en nu merkte hij dat hij vrouwelijke aandacht kreeg. Hij genoot er van en nieuwsgierig zocht hij op Internet. "Macht erotiseert," las hij. Hij dacht er over na en besloot om het te gaan uitproberen.

Een eerste gelegenheid kwam een paar weken na zijn openbaring. Op de afdeling onderwijs werkte een tijdelijk beleidsmedewerkster, Wanda genaamd. Een Indisch type, niet uitgesproken knap, beetje mollig en een jaar of vijf ouder dan hij. Hij had gehoord dat ze gescheiden was en als ze samen overleg hadden ontstond er een wat broeierig sfeertje. Dat kwam vooral doordat Wanda af en toe spontaan een hand op zijn arm legde of hem aanstootte. Op een mooie voorjaarsdag gingen ze samen op werkbezoek bij een school. Vanwege het gemak en het weer besloten ze dat op dienstfietsen te doen. Na het werkbezoek nam Han de proef op de som.

“Het is nu al half vijf en het is vijf uur voor we terug zijn op het gemeentehuis. Zullen we wat gaan drinken op een terrasje?” Het bleek een inkopper.

“Wat een leuk idee, ja gezellig.” ‘Gezellig’? Dacht Han de schuinsmarcheerder in spe. Ja, als jij het zo noemen wilt. Wanda aarzelde even en zei toen.

“We kunnen ook bij mij in de tuin wat drinken. Ik woon hier vlak om de hoek.”

Vijf minuten later zaten ze, op verzoek van Wanda, naast elkaar op een schommelbank in haar achtertuin. Han met een Radler en Wanda met een sapje.

“Knus he,” zei Wanda en ze deed haar spontane ding door haar opmerking te bekrachtigen met een hand op Han zijn arm. 'Dat kan ik ook, dacht de in Han ontwaakte jager en hij legde haar aankijkend zijn hand op haar been. Ze lachte naar hem en zei, “ik wist het” en ze kwam met haar hoofd naar het zijne voor een kus.

Kussend en aarzelend vozend zaten ze op de bank. Han, angstig rondkijkend vroeg zich af of hij dit wel kon maken. Er was weliswaar een hoge heg en een schutting om de tuin, maar vanaf de bovenverdieping van de naburige huizen waren ze te zien. Wanda had dezelfde gedachte, ze stond op en voerde hem mee naar binnen. Direct door naar haar slaapkamer, waar Wanda het open raam sloot en de vitrages dicht trok. Han kleedde haar uit, terwijl Wanda zijn riem en gulp losmaakte en zijn pik vastpakte. Blij verrast keek Han, die sinds kort kon vergelijken, naar een licht behaarde poes. Niet het mini oerwoud van Antje en ook niet de geschoren poes van Danuta maar gewoon weinig beharing. Ze had een gewelfd buikje wat hangende borsten met grote donkere tepelhoven en donkerbruine tepels. Ze drukte zijn hoofd naar een van haar borsten en terwijl Han zachtjes op haar tepel knabbelde maakte ze zijn overhemd los. Han stroopte zijn broek en slip omlaag en schopte zijn schoenen uit. Met zijn sokken nog aan wilde hij haar naar het bed drukken.

“Rustig aan Han”, zei ze. “Ik wil eerst samen knuffelen en spelen”. De daad bij het woord voegend begon ze zijn pik te kneden. Han liet zich niet onbetuigd en hij begon met zijn vingers haar kut te verkennen tot hij haar knopje gevonden had. Dat werkte, ze begon zwaarder te ademen en te kronkelen op zijn vingers. Ze was nat toen hij begon en Han voelde hoe ze al vingerend nog natter werd. Dat bracht hem op het idee om zijn nieuw geleerde kunst in de praktijk te brengen. Hij werkte Wanda voorzichtig naar de rand van het bed en liet haar op de rand zitten en toen achterover leunen. Han nestelde zich op zijn knieën tussen haar benen en likte haar zilte spleetje om vervolgens met zijn tong haar clitoris op te zoeken. Nou ja zoeken, Wanda bleek een fors en niet te missen exemplaar te hebben.

Hij had het kunstje goed geleerd want hij likte Wanda al snel maar een stil heup schokkend orgasme. Ze kuste hem op zijn natte mond en zei dat ze “dit, nooit van hem verwacht had.”

“Nu jij,” zei ze, “mondje of kontje?” Dat bracht Han in verwarring. Kontje? Anale seks, filmpjes met anale seks had hij altijd overgeslagen. Toen hij nog voetbalde had hij het in de kleedkamer ‘poepstampen’ horen noemen.

“Ehh, eh, niet in je kontje,” zei hij bedremmeld.

Ze lachte, “nee joh, gekkerd. Ik bedoel het niet letterlijk. Wil je van achteren?” Dat voorstel ging er in als ‘Gods woord in een ouderling’. Wanda leunde voorover op het bed. Han keek naar de hem toegekeerde volle billen en heel even dacht hij aan Antje. Het was geen fraaie gedachte. Hij vergeleek de schonkige magere kont van Antje met het weelderige vlees voor hem. Hij drukte zijn begerige snikkel naar voren. Wanda’s hand kwam hem tegemoet om hem naar binnen te leiden. Terwijl hij in haar stootte ving hij haar bungelende borsten in zijn handen. Wanda bleek ook in het neuken de tegenpool van Antje. Ze was niet passief, het tegendeel. Ze werkte mee door in een tegen-ritme haar kont naar achteren te duwen. Dat ze zachtjes begon te kreunen verhoogde Han zijn geilheid. Hij genoot van het getik van zijn kloten tegen die donkere Indische billen. Met grote lange halen gleed hij met zijn pik in haar natte gleuf heen en weer. Het duurde niet lang voordat de in het voorspel al opgewarmde Wanda haar tweede orgasme kreeg. Nu niet stil maar onderdrukt gillend. Dat was het sein voor Han om zich met wat laatste harde stoten te laten gaan. Schokkend spoot hij tot de laatste drup zijn sperma in haar.

Wanda liet zich voorover op bed zakken. Han met zijn pik nog in haar ging mee naar voren. Hij wilde zijn apparaat zo lang mogelijk in die lekkere warme vochtige grot houden.

“Oh Han, toch,” zei Wanda voorover liggend op het bed met Han half op haar. 'Tering wat lekker,' dacht Han zonder te antwoorden.

Dat was het begin van een neukrelatie die ruim een halfjaar duurde. Tot Wanda vertelde een leuke ongehuwde man ontmoet te hebben. Met die man wilde ze zoals ze zei, ‘een echte relatie op gaan bouwen.’

Han had met Asnath een lesje geleerd en hij leerde nog meer. Als wethouder bleek hij een snelle leerling, die het politieke spel goed in de vingers kreeg. Zo corrupt als hij in zijn huwelijk was, zo integer was hij als politicus Hij kleurde keurig tussen de lijntjes en wist daarnaast door zijn handelen veel burgervertrouwen te winnen. Dat deed hij door een luisterend oor en door te handelen als ambtenaren te procedureel of te laks waren in de afhandeling van zaken. Al snel vielen hem de streken op die zijn collega's in het college en raadsleden uithaalden en hij besloot daar een dossier van aan te leggen. Je weet maar nooit, dacht hij toen hij er mee begon. Daarbij denkend aan collega Geert, met zijn flauwe toespelingen over het Poolse avontuur.

Alle lagen en listen van collega's en partijgenoten die hem verdacht leken documenteerde hij. Thuis ging alles in een map op zijn werkkamer. Een map die hij cryptisch CRS noemde, naar het Latijnse ‘corruptus’ voor bedorven, smerig en vies.

Om de viezigheid van een nieuwe druiper of erger te voorkomen was Han na zijn avontuur met Asnath condoomgebruiker geworden. Om de condooms uit het zicht van Antje te houden bewaarde hij een voorraadje in een dossiermap in zijn bureau op het gemeentehuis en een voorraadje onder het reservewiel in de auto.

Han werd een rijzende ster aan het partijfirmament. Er werd hem gevraagd om zich kandidaat te stellen voor Provinciale Staten. Han hoefde niet lang na te denken. De jachtgronden in de eigen gemeente had hij verkend en werden ook wel wat riskant. Het provinciehuis op bijna veertig kilometer afstand leek hem een mooi nieuw jachtterrein. Antje, vond het geweldig, die droomde er al van om met een nieuwe hoed op Prinsjesdag over het Binnenhof te lopen.

En nu, halverwege zijn tweede ambtstermijn was het mis gegaan. Er was een jaar terug een nieuwe plaatselijke partijvoorzitter gekomen. Een vrouw van een jaar of vijfenveertig. Alleenstaand en ambitieus. Van haar uit waren er wat voorzichtige avances geweest die Han negeerde. Hij kwam goed aan zijn trekken met jongere vrouwen. Alhoewel, het was niet alleen haar leeftijd. Hij vond haar gevaarlijk, zijn gevoel zei ‘levensgevaarlijk, oppassen’. Hij had haar nagepluisd, toen ze uit het niets en van oorsprong van buiten de gemeente voorzitter wilde worden. Twee scheidingen, ja die katholieken die mogen wel, dacht hij. Twee keer met heibel en gouden handdrukken ergens vertrokken. Plus een enorme drang om goed lopende te bestempelen als probleem, zodat ze zich er mee kon gaan bemoeien. Han ging daar zijn handen niet aan branden.

Dan Lieke, daar wilde hij zijn handen wel aan branden. Lieke, een leuke jonge vrijgezelle vrouw van achter in de twintig. Lieke was plaatselijk heel actief voor de partij en lonkte duidelijk naar een toekomstige raadszetel. Lieke was lang en slank met kort blond krullend haar. Als Han aan haar dacht dan dacht hij aan haar lange benen en hij fantaseerde over hoe het er uit zou zien op de plek waar die benen samen kwamen. Veel tiet leek ze niet te hebben maar wat ze had stak parmantig naar voren. Han zag zich in gedachten al zijn mond om zo’n stevige kleine borst klemmen.

Lieke was lid van de commissie Samenleving, overigens net als de partij voorzitster.

Han merkte dat als hij Lieke ontmoette dat ze met hem flirtte. Dat was ego strelend en het maakte hem nieuwsgierig. Laat op een avond liep hij haar na een commissievergadering in het gemeentehuis tegen het lijf. Ze kletsten wat en Lieke vroeg of de renovatie van de raadszaal al klaar was. Han vertelde dat de raadszaal de week erop weer in gebruik genomen werd. “Zal ik je laten zien hoe het geworden is?”

Lieke ging met een scheef lachje op zijn voorstel in. Han ging met de smoes van zijn sleutels pakken langs zijn kamer om een condoom uit zijn geheime voorraad te halen. Hij ging er van uit dat de rest van de commissie naar huis zou gaan en dat de dienstdoende facilitaire medewerker in de receptie zou wachten tot hij weg ging om dan af te sluiten.

Veel viel er niet te zien in de gerenoveerde raadszaal. Zelfde zaal, vers schilderwerk en nieuw meubilair. Han zag de teleurgestelde blik van Lieke en stelde spontaan voor om haar burgemeester te maken.

“He”? Zei Lieke.

“Ga hier eens zitten,” bood Han aan op de stoel van de burgemeester wijzend. Lieke ging zitten en zei “bedoel je het zo of bedoel je dat flauwe grapje, waarbij een jongen burgemeester gemaakt wordt door zijn broek naar beneden te trekken?” Han deed zijn best verbaasd te kijken waarop Lieke zei, “ik heb je door, dat flauwe grapje ken ik van mijn broers. Het is een spel voor jongetjes. Weet je wat? We keren het om, ik maak jou burgemeester.”

Han zijn hersens draaiden even op volle toeren. Dan werd het misschien geen verkenning van de plek waar die lange benen samenkwamen. Maar zijn broek omlaag leverde misschien wel een pijpbeurt op. Hij ging zo dicht mogelijk voor Lieke in de burgemeester stoel staan. In zijn gedachten vormden zich een beeld, hoe ze zijn pik langdurig zou gaan verwennen. Eerst in haar hand. Hoe ze de schacht zou vasthouden en hoe dan zijn vochtige gezwollen blauw paarse eikel uit haar kleine hand zou steken. Hoe ze vervolgens zijn eikel tussen haar lippen zou nemen. Hoe hij, na de afgelopen twee weken zonder seks, grote klodders sperma zou spuiten. Misschien wel in haar mond.

"De dorstige laven," kwam spontaan in hem op. Hij moest er om giechelen. Lieke keek verrast op, “wat is er Han?”

“Oh, eh, ik verheug me op wat er komen gaat,” zei hij zijn gulp open ritsend.

“Ho stop”, zei Lieke. “Ik maak jou burgemeester. Laat mij mijn gang maar gaan.” Han liet het gebeuren. Hij gaf zich over aan de handen van Lieke, die zijn riem los maakten en zijn broek omlaag trokken. Handen die in de rand van zijn slip haakten om die over zijn gezwollen tampeloeres omlaag te stropen. Han dacht alleen nog maar aan het genot dat ging komen. Han vergat dat de raadszaal goed verlicht was en dat de deuren niet op slot zaten.

Terwijl Lieke met twee handen zijn pik vasthield en Han haar hemdje omhoog sjorde, ging de deur open. Lieke liet van schrik zijn pik los en Han probeerde nog snel zijn blote billen naar de deur te draaien.

“Wat gebeurt hier?” Klonk het. Terwijl Han met zijn broek hanneste en Lieke haar hemdje omlaag trok, was de voorzitster de raadszaal ingekomen.

Ze zei “geen, sorry dat ik jullie gestoord, heb”. Integendeel het werd een heel spektakel over onzedelijk gedrag, viezigheid, verantwoording afleggen en nog meer.

“Hij begon,” riep Lieke en ze rende langs de voorzitster de raadszaal uit. Terwijl Han zijn gulp dicht ritste en koortsachtig nadacht over smoezen kreeg hij een verdere verbale lawine over zich heen. Een goede smoes wilde hem niet te binnen schieten. De voorzitster eindigde haar monoloog met “je zult er morgen wel meer van horen,” en ze vertrok met een van woede vertrokken gezicht.

Han droop af naar zijn werkkamer en dacht niet te lang na over zijn ‘zonden”. Zijn gedachten gingen naar een oplossing.

Tinus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post21

De wethouder - 1

WETHOUDER - 1Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 13:36:38

DE WETHOUDER, deel 1

Vertwijfeld zat Han in de wachtkamer van de privékliniek in Gronau te wachten. Hoe had hij zo stom kunnen zijn? Zijn opvoeding kwam boven: God zal elke zonde die ooit begaan is straffen. Hij keek rond in de wachtkamer, niemand lette op hem. Hij vouwde zijn handen en begon te bidden.

Han kwam uit een christelijk gezin en zijn vader was boer. Nou ja boer, meer een vergaderboer. Terwijl boerend Nederland stopte met boeren of aan schaalvergroting deed, was de vader van Han druk met vergaderen. In de gemeenteraad, in het polderbestuur, in de diaconie en in het bestuur van de christelijke school. Als er in de omgeving bestuurd en vergaderd moest worden dan was de vader van Han er bij.

Al vroeg werd duidelijk dat Han net zo weinig met het boeren had als zijn vader. Han ging naar de christelijke lerarenopleiding en belandde in de voetsporen van zijn vader via de Plattelandsjongeren en de jongeren afdeling van de partij in de gemeenteraad.

Na een keurige verloving trouwde Han met zijn Antje. Antje en hij hadden elkaar op een EO-jongeren dag ontmoet. Na hun huwelijk namen ze het ‘ga heen en vermenigvuldig u’ letterlijk en het zaad stroomde rijkelijk over Gods akker. Dat maakte dat er kort na elkaar vijf kinderen werden geboren. Na nummer vijf had de gynaecoloog nadrukkelijk geadviseerd om, vanwege ernstige complicaties bij de geboorte van nummer vijf, van verdere zwangerschappen af te zien. Gods akker werd dor en daarmee ontstond voor Johannes een probleem. Zo lang de gemeenschap op voortplanting was gericht, was Antje er altijd voor in geweest om op haar rug te gaan liggen en haar benen te spreiden. Paren voor het plezier was voor Antje geen optie.

De politieke carrière van Han floreerde omgekeerd evenredig met zijn seksleven. Toen Antje besloot om haar knieën verder stijf tegen elkaar te houden, werd Han benoemd tot wethouder. Wethouder op zijn vijfendertigste en het bracht Antje het aanzien waar ze stiekem altijd op had gehoopt. Han gaf het leraarschap en het gedoe met vervelende pubers op en werd voltijds bestuurder.

Als leraar en christelijk echtgenoot had Han nooit de behoefte gehad aan flirten en ook nooit iets gemerkt van vrouwelijke belangstelling. Antje was nooit in geweest voor variatie, gewoon op haar rug was voor haar goed genoeg. Han was werelds genoeg om te weten van alternatieven, maar zo lang hij zijn zaad kon lozen was het voor hem prima geweest. Nu hij bij Antje niet meer aan zijn trekken kwam werd hij genoodzaakt om aan zijn leuter te sjorren. Ter inspiratie keek hij op zijn studeerkamer naar plaatjes en filmpjes. Wat een bron van inspiratie, een nieuwe wereld ging voor hem open. Een wereld van geschoren poezen, standjes, seks met meerdere personen tegelijk, en seks in alle mogelijke lichaamsopeningen.

Als drooggelegde echtgenoot kreeg hij noodzakelijkerwijs meer oog voor vrouwen en hij ontdekte als wethouder het bestaan van een al lang bekend en uitgebreid beschreven verschijnsel, namelijk ‘macht erotiseerde’. Na een aanvankelijke worsteling met zijn geweten leerde hij dankbaar gebruik te maken van geboden kansen.

Het zevende gebod was er in gehamerd ‘Gij zult niet echtbreken.’ Toen ‘het probleem’ thuis groter werd, had hij Antje voorgesteld om uit elkaar te gaan. Alsof er een bom in sloeg. Binnen een week zaten ze met ouders en schoonouders plus de dominee in een familieberaad. Tijdens dat beraad werd Han opnieuw duidelijk gemaakt, wat hij al lang wist, ‘dat wat God verenigd heeft, dat scheidde geen mens’. Hij bleef bij Antje en verborg zijn escapades.

Vanuit de diaconie waren Han en Antje gevraagd om hulp te verlenen aan mede christenen. Een uit Irak gevluchte Assyrische familie die in de gemeente was komen wonen. Antje leefde zich er helemaal in uit en Han leverde niet al te enthousiast wat hand- en spandiensten. Dat bleef zo tot er een beroep op Han werd gedaan om te helpen met de komst van zus. Een jongere ongetrouwde zuster van de Assyrische vrouw was nog in Irak en wilde naar Nederland komen. Han ging aan de slag en verzorgde de communicatie met COA en IND. Na een paar maanden kwam het verlossende bericht, het zusje mocht komen. In de diaconie werd een inzameling gehouden voor reisgeld en Han regelde haar komst en speelde voor chauffeur toen zus Asnath op Schiphol aankwam.

Ze is wel erg werelds gekleed, dacht hij toen er een jonge vrouw in een korte rok en een strak, haar kleine borsten accentuerend truitje in de armen van haar familie viel. Het samenzijn was van korte duur want Asnath moest door naar Ten Apel naar het aanmeldcentrum van de IND. Een paar dagen later kwam er bericht Asnath mocht voorlopig blijven. Voor ze naar een COA locatie zou gaan mocht ze een paar dagen bij haar familie logeren. Het echtpaar had die dag inburgeringscursus, Antje was druk met het vijftal, dus bood Han aan om naar Ten Apel te rijden.

Asnath sprak gelukkig redelijk Engels en dat maakte dat ze al voordat ze in de auto zaten uitgebreid in gesprek waren. Een gesprek waarin Asnath herhaalde.

“You help my family, you are a good man.” Ja, ja, dacht Han opzij kijkend en jij bent een lekker ding. “The good Lord, will reward you.” Han, die langzaam maar zeker van zijn geloof aan het raken was, dacht nog, ‘en hoe dan’?

Op Han zijn vragen wat Asnath in Irak gedaan had kwam als antwoord. “Student and business woman.” He? Dacht Han en als reactie op zijn verdere vragen zei ze. ‘computers’ en ‘entertainment business’. Han wist van de papieren die hij had gezien dat ze zevenentwintig was en daarmee wat oud voor een studente. Eerder weet hij dat aan de omstandigheden in Irak. Aan nieuwsgierig doorvragen kwam hij niet toe, Asnath bestookte hem met vragen over Nederland, zijn gezin, zijn geloof in de goede god en over hoeveel geld ze van de Nederlandse regering ging krijgen. Han gaf het op, hij luisterde en gaf af en toe antwoord. Na een half uur en bij de zoveelste dankbetuiging legde ze haar hand op zijn bovenbeen.

Toen hij verrast opzij keek zei ze, “you help my familiy, I help you.” Ze maakte zijn riem los en ze ritste zijn gulp open. Ze wurmde zijn hard wordende pik te voorschijn en met zijn pik in een warme vrouwenhand nam een verbouwereerde Han de afslag Staphorst. Hij dacht koortsachtig na en koos bij een wegwijzer voor het bordje Zwartsluis. Met zijn kloppende pik in een kleine vrouwenhand bracht Han de auto op een landweggetje tot stilstand.

“You like reward?” Schiet op, dacht Han en hij zei “Yes please.” Asnath bukte zich en met haar gezicht in zijn schoot nam ze zijn geval in haar mond. Han wist van de filmpjes dat hij zeker niet de grootste had, maar het voelde nu wel als de hardste. Terwijl Han schaapachtig naar grazende koeien in de weilanden keek, werd hij klaar gezogen. Toen Han voelde dat hij ging komen, probeerde hij haar hoofd op te tillen en los te komen uit haar mond. Ze liet hem niet los, ze hield haar lippen strak om zijn kloppende pik en zoog verder. Han kon het niet meer houden en spoot in haar mond. Ze tilde haar hoofd op, opende het portier en spuugde zijn kwakje naast de auto in het gras.

“Next time you help me, we fuck for reward,” zei ze toen ze het portier weer sloot.

Die avond op zijn slaapkamer worstelde Han in gedachten met zijn gelovige opvoeding en het klaar komen in een vrouwenmond. Hebreeën 13:4: ‘Het huwelijk moet door iedereen in ere worden gehouden, en het echtelijke bed moet onbezoedeld blijven. Gods oordeel zal komen over ontuchtige en echtbrekers’.

Na een paar dagen vertrok Asnath naar het AZC in Katwijk. Antje die haar ontmoet had, vertelde Han, “een vrouw, die zich zo kleed die deugt niet. Arme familie.” en ze vroeg naar de reis vanaf Ten Apel.

“Gewoon wat gebabbeld, over haar leven in Irak en haar studie,” zei Han. “Ze kletste wel veel, haar mond ging maar op en neer,” voegde hij er boosaardig aan toe.

Een paar maanden later op een zomerse middag. De Assyriërs hadden een etentje georganiseerd voor al die lieve mensen die hun geholpen hadden met hun huisvesting en de inburgering. Antje en Han waren van de partij. Antje vanuit haar betrokkenheid met het gezin en Han vanwege kriebels in zijn kruis. Hij hoopte Asnath terug te zien.

Ze was er, en hoe. Han zag hoe Antje haar met gefronste wenkbrauwen opnam en met een zo ver mogelijk gestrekte arm een heel afstandelijke hand gaf.

“Het lijkt de hoer van Babylon wel,” fluisterde Antje even later in Han zijn oor. Han deed zijn best om niet te veel maar Asnath te staren, het zweet brak hem uit en dat kwam niet alleen van de zomertemperatuur. Asnath droeg een minuscuul kort broekje en een strak shirt, waarin haar kleine puntige borsten en haar tepels duidelijk aftekenden. Ze droeg duidelijk geen bh en in het strakke broekje zag Han geen randjes van een slipje. Terwijl hij haar tersluiks opnam zag hij dat ze een duur uitziende ketting en horloge droeg.

Tijdens het eten vertelde de gastvrouw trots dat haar geliefde jongere zus binnenkort zou gaan trouwen met een in Zweden verblijvende verre neef. Ze wilden het huwelijk hier in de gemeente laten sluiten en inzegenen. Ze vroeg of Han kon helpen met de formaliteiten en of Antje wilde helpen met de voorbereiding. Han zag Antje rood worden en voor ze iets kon zeggen, zegde hij zijn hulp toe. Antje kneep haar lippen op elkaar en keek kwaad naar Han. Asnath bedankte ze beiden uitbundig en vertelde dat ze “so excited was” en “that she could”nt wait till the wedding day was there.” Ze keek Han aan en vertelde dat ze van haar zwager gehoord had dat hij een belangrijk man in de gemeente was. Han straalde en stamelde, “yes I am.” Waarop Asnath hem vroeg of hij haar vandaag de trouwzaal in het gemeentehuis kon laten zien. “I am so anxtious.” Han vermeed naar Antje te kijken en zei dat het nu wel kon. Hij haalde thuis zijn auto en de sleutels van het gemeentehuis en ze gingen op weg. In de trouwzaal liep Asnath verrukt rond. Het was “splendid.” Net toen Han teleurgesteld dacht, dit was het dan, zei ze. “I need a rehearsel” en Han aankijkend, “you may kiss the bride.”

Vijf minuten later zat Asnath op de rand van de tafel, die normaal gebruikt werd voor de trouwaktes. Haar broekje en slipje waren uit en haar shirtje was omhoog geschoven. Tussen haar benen stond Han met zijn broek op zijn enkels en zijn pik zo ver mogelijk in haar spleet.

Aangemoedigd door Asnath, “yes, yes fuck me,” stootte hij heen en weer. Han was, met in zijn hoofd het vooruitzicht van een geweldige neukpartij, in staat om zich te beheersen. Hij hielp Asnath naar een orgasme, stootte door en net toen hij zelf wilde komen duwde ze hem weg. “Not in my pussy, that is for my husband.” Ze pakte zijn pik vast en met een paar rukjes liet ze hem op de tafel spuiten. Nee, een “again?” vond ze niet nodig.

Op de terugweg sluiks opzij kijkend zag hij Cartier op haar horloge staan. Hij had van dat soort dingen geen verstand, maar wist wel dat het heel duur moest zijn.

Nadat de kinderen die avond naar bed waren, heerste er een ijzige stilte in de woonkamer van Antje en Han.

Ondanks het gemok van Antje genoot Han nog drie dagen na van zijn avontuurtje. De vierde dag voelde hij ‘s morgens bij het plassen een branderig gevoel en dat ging gedurende de dag niet over.

‘s Avonds, alleen in de badkamer, inspecteerde hij zijn pik. Hij zag wat pus uit het piesgaatje komen. Jij grote lul, dacht hij. Hij sliep slecht die nacht. Naar de huisarts? Dat kon niet, de huisarts was ook van de kerk. Een andere huisarts? Niet in de gemeente, daarvoor was hij te bekend. Het werd een dag met afgezegde afspraken, smoezen en een bezoek aan een kliniek net over de grens in Duitsland.

Wordt vervolgd.

Tinus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post20

Marktplaats

MARKTPLAATSPosted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 13:33:06

Marktplaats

Het was acht uur ‘s avonds. Het journaal begon en ik was alleen thuis. De voordeurbel klonk. He bah, dacht ik en ik liep naar de deur. Door het getinte glas zag ik een vrouwelijke gestalte. Collecte dacht ik. Met een opgewekt “goedenavond,” opende ik de deur. Ik zag een vrouw van ongeveer mijn leeftijd, zonder collectebus.

“Jij vuile klootzak”. Klonk het.

Verrast staarde ik haar aan. Ik kende haar niet. Wat een aantrekkelijke vrouw, zou ik waarschijnlijk gedacht hebben, als ze niet zo kwaad gekeken had. Met een woeste blik keek ze me aan en tussen haar samengeknepen lippen siste ze, “je had er zeker niet op gerekend dat ik aan de deur zou komen? Smerige oplichter. Ik wil mijn centen terug!”

Ik ben nooit erg braaf geweest en tussen de lijntjes kleuren past niet bij mijn karakter. Echter een ding ben ik niet en dat is een dief. Onthutst en sprakeloos staarde ik haar aan. “Sukkel,” zei ze, ik had je zo gevonden met Google”.

Op dat moment kwam er een buurtgenoot langs die haar hond uitliet. Ze treuzelde en deed haar best om te volgen wat zich bij mij op de stoep afspeelde.

“Ik heb geen idee waar u het over hebt. Wilt u binnenkomen en het me rustig uitleggen?”

Het duurde wat seconden bedenktijd en een “als je maar niet denkt dat...”. De rest verstond ik niet door het geluid van een auto in de straat. Het werkte gelukkig wel, ze volgde me het huis in naar de woonkamer.

Eenmaal op het puntje van de haar aangeboden stoel gezeten vertelde ze een bizar verhaal. Ze was een verzamelaarster van oude vinyl platen en dan met name jazz. Op Marktplaats had ze een aanbieding gezien van zoals zij het noemde ‘unieke opnamen’. Ze had op de advertentie gereageerd. De aanbieder was ene Tinus Boot.

“Mens,” zei ik, “Ik heb al dertig jaar geen platenspeler meer, laat staan dat ik nog grammofoonplaten heb”.

Ze ontdooide wat, ze was er duidelijk niet meer zo zeker van dat ik de door haar gezochte Tinus was. Ze had met die andere Tinus onderhandeld en toen ze het eens werden, werd haar gevraagd om het geld op te sturen. Na ontvangst van het bedrag zouden de platen worden opgestuurd. Dat is dom, dacht ik en dat ik dat dacht zag ze waarschijnlijk aan mijn gezicht. Ze vervolgde met te vertellen dat ze het niet vertrouwde. Ze had geen auto en de betreffende Tinus woonde te ver weg om de platen op te halen. Toen ze haar wantrouwen aan Tinus mailde, stuurde hij haar een foto van zijn rijbewijs. Ze liet me de afbeelding zien. Mijn rijbewijs met mijn foto. Verbaasd zag ik dat Tinus Boot uit Nieuwerkerk aan den IJssel veranderd was in Tinus Boot uit Nieuwerkerk in Zeeland. Bij Zierikzee in de buurt, wist ik. Ik pakte mijn leesbril en als je goed keek zag je op de uitgeprinte foto dat er geknoeid was met de gemeentenaam. Zuidplas was Schouwen geworden. ‘He, dacht ik, hoe kan dat’?

Het begon te dagen. Een maand of twee terug had ik een bespreking gehad in een bouwkeet op een groot werk. Er lagen tekeningen en andere papieren op tafel en tussendoor had ik mijn telefoon gepakt en na gebruik op tafel gelegd. Na de bespreking wilde ik in de auto een telefoongesprek voeren en zo kwam ik erachter dat ik mijn telefoon had laten liggen. De eerste de beste afslag van de snelweg af en weer terug. Gelukkig dat er nog eerlijke mensen zijn, dacht ik, toen ik mijn telefoon op het bureau van de uitvoerder zag liggen. Hij zat zelf te bellen en mimede over zijn schouder ‘gevonden voorwerp’. Ik sukkel, had ooit bedacht dat het handig was om op mijn telefoon foto’s van mijn rijbewijs, kentekenbewijs en dergelijke te bewaren.

“Godverdomme, wat een vuile teringstreek,” zei ik. Ze keek me verbaasd aan en ik vertelde haar wat me te binnen geschoten was.

De kopie van het rijbewijs had haar voldoende overtuigd. Ze had het geld opgestuurd en nooit haar platen gekregen.

“Wacht even met je verdere verhaal, wil je iets te drinken?” Vroeg ik. Terwijl ik koffie zette dacht ik na en ik bekeek haar eens goed. Mijn leeftijd, midden vijftig. Kordaat type. Een vrouw met ballen, dacht ik. Zo op onderzoek uitgaan en in haar eentje verhaal halen. Half lang blond krullend haar met wat beginnend grijs er door. Open en een nu vriendelijk gezicht. Blauwe ogen en een klein neusje. Ik schatte haar lengte op ongeveer een meter zeventig. Niet dik maar wel een stevig postuur. Een vrouw met rondingen, dacht ik toen ik haar de koffie aanreikte.

Ze vervolgde haar verhaal door te vertellen dat ze het, ondanks de foto van het rijbewijs, nog steeds vreemd vond om geld op te sturen. Misschien omdat hij het als verdienste doet en zo de belasting wil omzeilen, had ze gedacht. Mij aankijkend zei ze: “dat, plus die foto van een vriendelijk ogende man, maakte dat ik het geld toch opstuurde”.

“En nu?” Vroeg ik “ga je naar de politie?”

Ze vertelde dat ze er niet veel vertrouwen in had dat ze met een aangifte haar geld terug zou krijgen. Uit eigen ervaring moest ik dat beamen. Bellen voor een afspraak. Afspraken balie dicht. Nog eens bellen, je verhaal vertellen.

“Mijnheer dan moet u een afspraak maken om aangifte te doen. Inslikken wat je voor in de mond ligt " trut daarom bel ik”. Afspraak maken. Naar het politiebureau. Duur betaald parkeren. Wachten. Je verhaal doen en geduld uitoefenen terwijl het verhaal moeizaam wordt ingetikt in een politie systeem. Wachten op een geprinte versie. Ondertekenen en brochure over slachtofferhulp in ontvangst nemen. Terug naar de auto en onderweg de brochure netjes in een afvalbak doen. In de auto op de klok kijken en tot de conclusie komen dat het anderhalf uur werktijd gekost heeft. En daarna...?

“Wat wil je dan?” Vroeg ik. Ze wilde haar geld terug en ze vertelde dat ze de oplichter een lesje wilde leren. Ik begon te lachen en ik vroeg spontaan. “Mag ik je helpen? De schoft heeft mijn identiteit gebruikt en misschien doet hij dat wel vaker. Dat maakt me ongelofelijk pissig”.

Haar goed ingepakte 300 euro had ze niet rechtstreeks naar de oplichter gestuurd maar naar een post afhaalpunt in Zierikzee, Bolle Dier&Tuin. Ze vertelde dat ze al gebeld had met Bolle en die hadden haar verteld dat haar pakje opgehaald was. En hadden ze verteld, we vragen altijd om een legitimatie. Ja, dacht ik, de mijne verdomme. Verder had ze gezien dat de valse Tinus nog meer advertenties op Marktplaats had staan. Advertenties voor platen, cd’s en geluidsapparatuur.

Impulsief had ik mijn hulp aangeboden en ik ben niet een type dat gemakkelijk op besluiten of toezeggingen terug komt. Ik wilde wel rustig nadenken over hoe en consequenties. Dat vertelde ik haar en ik bood aan om de volgende avond er samen op door te gaan. Omdat ze geen auto had vroeg ze of ik naar haar toe wilde komen. Ze bleek in Woerden te wonen en daar zou ik morgen na mijn werk toch al langs gereden zijn. Bij de deur wilde ik haar een hand geven. Ze negeerde mijn uitgestoken hand en tot mijn verrassing kuste ze me op mijn wang. “Dank je wel, dat je wilt helpen”.

Terwijl ze het tuinpad afliep realiseerde ik me dat ik nog niet eens haar naam kende. “Sorry, hoe heet je?” Riep ik achter haar rug.

“Ans,” riep ze en ik keek haar na toen ze de straat uitliep. Soms heb je van die gedachten die opkomen en zich niet laten stoppen. Nu kwam er een op: lekkere kont.

De volgende dag reed ik na mijn werk in de regen naar Woerden. Ze bleek in de nieuwbouwwijk bij de recreatieplas te wonen. Ik kende de locatie omdat ik bij een van de bouwprojecten daar betrokken was geweest. Het leek of Ans op de uitkijk had gestaan. Toen ik de auto voor haar huis parkeerde, ging de deur al open. Ter begroeting kreeg ik een kus op mijn wang. “Dat je nog wilt komen nadat ik gisteren zo gescholden heb”.

We begonnen met de koffie die ze al had gezet. Reagerend op mijn nieuwsgierig rondkijken in haar kamer vertelde ze dat ze sinds een jaar gescheiden was. Ze woonde het grootste deel van de tijd alleen, omdat haar studerende dochter doordeweeks in Eindhoven was. “En jij?”, vroeg ze.

Ik vertelde getrouwd te zijn met twee zoons die de deur al uit waren.

“En je vrouw?” Vroeg ze, waarschijnlijk nieuwsgierig omdat ik gisteren alleen thuis was en nu alleen op pad. Ik vertelde dat mijn vrouw een maand bij een zus in Nieuw Zeeland logeerde.

Met een kop koffie voor ons op tafel gingen we aan de slag. Achter haar laptop speurden we naar de advertenties van de valse Tinus en vergelijkbare aanbiedingen. We ontdekten een soort van patroon. Er bleek naast de valse Tinus nog een Peter Schat in Bruinisse te zijn, die adverteerde met platen, cd’s en tweede hands IPhones en MacBooks. De zelfde schurk?

We werkten een plan uit. Reageren op zowel een advertentie van de valse Tinus als op een van Peter Schat. Daarvoor maakten we twee verschillende Marktplaats accounts aan. Voor als we na onderhandeling tot zaken zouden komen bedachten we het volgende plan.

Wachten of er weer gevraagd werd om contant geld op te sturen. Dan vragen om een kopie van een legitimatie en dan… ja dan zouden we moeten gaan kijken wie de post ophaalde.

Op een idee van Ans besloten we om, als het zo ver kwam uiteraard geen geld te sturen, maar wel een vals pakje met een opvallend formaat en een opvallende kleur.

Deze aanpak noodzaakte een bezoek aan Zeeland om bij het afhaalpunt te gaan posten. Voor Ans, als muziekdocente, begon komende week de mei vakantie. Er over nadenkend, kwam ik tot de conclusie dat ik kon schuiven met mijn werk. Zo lang ik maar goed bereikbaar was en mijn email afhandelde moest dat lukken. Ik ging reageren op de advertenties van de valse Tinus en Ans ging achter de waarschijnlijk niet zo schattige Peter aan. Bij het afscheid bood ik maar geen hand meer aan. Mijn verwachting klopte, ik kreeg weer een kus op mijn wang.

In de dagen daarna hadden we alle twee beet bij het vissen. We zanikten een paar Marktplaats berichten lang over de prijs en gaven signalen af dat we niet zomaar vooraf geld gingen opsturen. Zo kreeg ik als reactie de bewerkte kopie te zien van mijn eigen rijbewijs en Ans kreeg een bankpasje te zien van Peter Schat uit Bruinisse. Onze aannames bleken correct, we werden beiden verzocht de geldpakketjes naar het eerder gebruikte afhaalpunt in Zierikzee op te sturen.

Op maandagmorgen stuurde Ans twee pakketjes met monopoly geld op. De een in grote rode envelop en de ander in een pakje omwikkeld met Sinterklaas papier. We besloten om de twee volgende dagen bij Bolle Dier en Tuin te gaan posten. Omdat ik ook nog wat werk achter mijn laptop te verzetten had, wilde ik op reistijd besparen. Dat maakte dat we een goedkope overnachting boekten in hotel AquaDelta in Bruinisse. “Twee kamers,” zei Ans nadrukkelijk over de telefoon toen we de afspraak maakten.

“s Morgens vroeg pikte ik Ans met haar rolkoffertje bij het station in Nieuwerkerk aan den IJssel op voor de reis naar Zeeland. Het weerbericht voorspelde mooi voorjaarsweer en Ans was erop gekleed in een zomer blouse en een fleurige rok, met blote benen en haar voeten gestoken in wandelschoenen. Ik kreeg de standaard geworden kus op mijn wang.

Tegen de ochtendkoelte had ze nog een jackje aan dat in de auto uitging. Opzij kijkend zag ik de stof van haar blouse over haar forse boezem spannen. Niet naar kijken Tinus, dacht ik, je bent getrouwd. Ans had koeken bij zich voor onderweg en zo reden we in een soort van schoolreisjesstemming naar Zeeland. De Haringvlietbrug was open en we stapten uit om over het water uit te kijken. Terug in de auto wilde ik voor Ans langs reiken om een etuitje met cd’s uit het handschoenenvak te pakken. Per ongeluk raakte ik met de rug van mijn hand haar boezem aan. “Neem me niet kwalijk,” zei ik.

“Geeft niet”. Zei ze, “maar je had me ook kunnen vragen om het aan te geven”.

Vlak voor Zierikzee kwamen we langs Nieuwerkerk. “Kijk Nieuwerkerk,” zei Ans, daarbij mijn aandacht trekkend door even een hand op mijn bovenbeen te leggen. “We zijn van Nieuwerkerk naar Nieuwerkerk gereden”.

“Ja,” zei ik kort en ik dacht, ‘die hand had je niet op mijn been hoeven te leggen’. Ik merkte door druk in mijn broek dat de hand op mijn been gevolgen had. ‘Niet doen Tinus’, dacht ik

Net voor openingstijd reden we het parkeerterrein voor het afhaalpunt op. Ik parkeerde de auto zodanig dat we vanuit de auto goed zicht hadden op de entree. We hielden een ochtend lang de wacht. Elkaar aflossend voor een wachtbeurt in de auto of een rondje winkel. Gelukkig een hele grote winkel, waarin je lang kon vertoeven zonder op te vallen. Ans deed het eerste rondje winkel en kwam na ruim anderhalf uur terug met het bericht dat ze een van onze pakjes bij de afhaalbalie had herkend.

Het was kort na de middag dat er leven in de brouwerij kwam. We hadden net een kwartiertje samen in de auto gezeten voor overleg en het verorberen van de door Ans meegebrachte broodjes. Ik wilde uitstappen voor een rondje winkel en gebruik van het toilet. Ratelend kwam er een 40 km auto, zo’n brommobiel het parkeerterrein op. Er stapte een smoezelig uitziende jongeman van in de twintig uit. Vettig lang haar vanonder een cap en een pluizig baardje. We hoorden hem “blijf” schreeuwen tegen een hond die de auto uit wilde komen. We keken elkaar en knikten. Dit kon onze ‘vriend’ wel eens zijn. Ik achter hem aan de winkel in. Ik volgde hem op zijn rondje en keek toe hoe hij hondenvoer kocht en dat keurig afrekende. Ja Tinus, dacht ik, niet op uiterlijk oordelen.

Het was pas tegen sluitingstijd. Ik had al bedacht dat het die dag niets meer zou worden en zat achter het stuur met mijn telefoon een email te beantwoorden. Ik schrok op toen de deur werd opengerukt en Ans naar binnen dook.

“Snel, dat echtpaar daar”. Ik zag een stel van rond de vijftig naar een oude Ford Fiesta lopen. Een wat dikke man, kalend met zijn resterende haar in een staartje en zij het type van een grijs muisje. Ze slofte achter hem aan met een gevulde Aldi tas. “Zij hebben de pakjes opgehaald,” riep Ans. Ik startte de auto en volgde de Fiesta. We reden Zierikzee uit en volgden op een afstand. Bij Schuddebeurs ging hun richtingaanwijzer aan. “Schuddebeurs,” zei ik tegen Ans. “Het moest zo zijn, dat degene die jouw beurs geschut heeft hier woont”. Dat bleek niet zo te zijn, ze gingen ergens op visite. De volgende uitdaging was onopvallend wachten in een Zeeuws dorp. Dat bleek onmogelijk. Er kwam zelfs iemand op het autoraam kloppen en vragen “of we iets zochten?” We brachten de tijd door met kletsen. Ans vertelde over haar werk als muziekdocente en ik over mijn werk als zelfstandig constructieadviseur. Ook vertelde Ans over haar scheiding. Niet het bekende verhaal van echtgenoot, die voor een jongere vrouw viel.

“Erger nog,” zei Ans. “Hij bleek een verhouding te hebben met een vriendin van ons beiden”.

Na ruim een uur vertrok het duo en zette onze minikaravaan zich weer in beweging. Terug naar Zierikzee. Voor een slecht onderhouden semi bungalow in een buitenwijk stopte het stel. Hij maakte met een sleutel de deur open en we namen aan dat ze hier woonden.

Daar zaten we dan, wat nu? Confronteren en geld van Ans terugvragen, hadden we besloten. Maar hoe? Terwijl we overlegden kwam het stel weer naar buiten om opnieuw op pad te gaan. Een besluit om te handelen werd ons zo uit handen genomen. Eerlijk gezegd kwam me dat, op dat moment, goed uit. Ik ben nogal driftig en ik voelde het borrelen. Time out en nadenken. Prima vond ook Ans.

Het was al lang etenstijd geweest en we besloten naar Bruinisse te rijden. Inchecken in het hotel en in Bruinisse gaan eten. De auto laten staan en lekker wat drinken bij het eten.

Een half uurtje later liepen we over de dijk van AquaDelta naar het dorp. We hadden het gezellig, we babbelden en tot mijn verrassing gaf Ans me een arm. “We zijn nu partners in crime”, zei ze.

We vonden een café restaurant met een menukaart die ons aansprak. Voor een dinsdagavond was het restaurant erg vol. Bij het aangewezen tafeltje bleef Ans even staan en ik wilde in de beperkte ruimte achter haar langs gaan. Dat mislukte, ik schoof met mijn kruis langs haar billen. “Neem me niet kwalijk” zei ik.

“Dat heb ik je vandaag al eerder horen zeggen”. Zei Ans met een lach.

Ans ging voor oesters als voorgerecht en ik voor een vissoep. Terwijl we op onze bestelling wachten bespraken we ons avontuur en de tactiek voor morgen. Met Ans nippend aan haar wijn en ik aan mijn witbier besloten we om gewoon aan te bellen. Confronteren met wat we ontdekt hadden en Ans haar geld terugeisen.

“Plus rente,” zei ik, “voor onze onkosten. We gaan voor 500 euro plus vernietiging waar wij bij zijn, van alle gestolen en vervalste identiteitsgegevens die ze hebben”.

En na even nadenken, “ik wil weten hoe zo’n stel hier in Zierikzee aan mijn gegevens komt”.

“Ja,” zei Ans “en zo niet dan gaan we alsnog naar de politie”.

Ik vertelde dat ik de werkschoenen die ik in de kofferbak had liggen zou aantrekken. “Met stalen neuzen, voor de Jehovagetuigen methode”. Ans verslikte zich in de wijn.

Ik wachtte tot ze bijgekomen was en ik hielp haar door op haar rug te kloppen. Ik voelde haar Bh-bandje en ik dacht, puber.

Ik lepelde in mijn prima vissoep en keek met belangstellend hoe Ans de oesters naar binnen liet glijden. “Brr. lekker?” vroeg ik.

“Ja,” zei ze, “wist je dat oesters bekend staan als een afrodisiacum?”

“Hm…,” zei ik, “onze kamers liggen naast elkaar”.

“Lieve Tinus, je hebt me geweldig geholpen en we hebben samen een fantastische dag gehad. Daar blijft het bij”. Ik keek haar vragend aan.

“Oh, je bent best een aantrekkelijke vent. Maar je bent getrouwd en ik heb me voorgenomen om niets met getrouwde mannen te beginnen. Die ellende heb ik van nabij meegemaakt.

Daar moest ik het mee doen. Het bedierf de pret niet. We konden goed met elkaar overweg en aten heel gezellig zonder stiltes in ons gesprek. Wel betrapte ik Ans er op dat ze me zat op te nemen. ‘Jij voelt, dezelfde seksuele spanning als ik’, dacht ik.

Na het eten verkenden we Bruinisse en we liepen opnieuw gearmd terug naar AquadDelta. Ik genoot van de beweging van haar heup tegen de mijne. Voor een afzakkertje ontdekten we een café aan de jachthaven. Ieder genietend van een glas whisky keken we uit over de Grevelingen en de zon die in het westen langzaam naar de horizon zakte.

Op weg naar onze kamers wilde ik haar weer een arm geven. “Nee,” zei ze en ze pakte mijn hand, “dit loopt makkelijker”.

Na haar opmerking over getrouwde mannen had ik geen verwachtingen meer. In de gang bij onze kamers besloot ik dat het mijn beurt was voor een kus op de wang. Ik boog me naar haar toe en ze verraste me op een aangename wijze. Ze kuste me vol op de mond en hield dat even vol met haar borsten tegen me aangedrukt. Mijn pik roerde zich en net toen ik dacht, ik druk mijn onderlichaam tegen haar aan zodat ze voelt dat... , maakte ze zich los.

“Welterusten en bedankt voor je hulp” en weg was ze.

Ik douchte me en weerstond met moeite de drang om mijn pik langer te strelen dan voor het wassen nodig was. Ik las nog wat in bed, hoopte en ze kwam niet.

De volgende morgen keek ik uit naar de begroeting. Het werd een zusterlijke kus op mijn wang. Daarna zat ze opgewekt tegenover me aan het ontbijt. Dit keer in een om haar billen spannende spijkerbroek en een truitje met een beetje decolleté, zodat de aanzet van haar borsten zichtbaar was. Ik zag dat ze me betrapte toen ik mijn blik op haar borsten richtte. Ik schaam me er niet voor, dacht ik. Ik ben een borsten- en billenman en daar is niets mis mee.

Ik nam twee eieren. “Wist je,” zei ik “dat eieren voor mannen...”

Ze begon te lachen en zei, “dan kan jij ze, met je vrouw op reis, beter laten staan”.

We namen ons plan nog eens door, checkten uit en reden naar Zierikzee.

De Fiesta stond voor de deur. Op het naambordje stond Fam. Stoutjesdijk. Ja, dacht ik, stout zijn ze. Ik belde aan. Mevrouw deed open.

“Goedemorgen mevrouw, is uw man thuis?”

“Waar komt u voor?” Klonk het met een Zeeuws accent.

“Voor een Marktplaats aanbieding”. Ik zag haar rood worden. Op dat moment kwam de hij van het stel ook de gang in en voor de zekerheid parkeerde ik mijn Jehova schoen maar vast op de drempel.

Hij begon te roepen dat hij aan deur geen zaken deed en of we wilden opzouten. Dat wilden we niet dus ik wrong me heel onbeschoft langs mevrouw naar binnen, daarbij gevolgd door Ans. Dat leverde een kleurrijke scheldpartij op en mijn vocabulaire werd verrijkt met een scheldnaam die ik nog niet kende "graftak”. Ans sloot de deur achter haar en daarmee de kans op buurtbemoeienis af. Toen de man zijn gif gespuid had kreeg ik een kansje om te vertellen waar we voor kwamen. Dat leverde een nieuwe scheldpartij op, plus wat dreigementen over vrienden die hij ging bellen om ons de deur uit te meppen. Ans, die tot dan alleen geluisterd had, pakte haar mobieltje en begon een nummer in te toetsen. “Rot wijf, wat doe je?”

“Ik bel 112 en vraag of de politie kan komen”.

Dat hielp, ik kon mijn verhaal afmaken en ik kreeg onverwachte hulp van mevrouw. “Gilles,” luister alsjeblieft. “Ik ben al die spanning van je gedoe met Marktplaats zat”. Dat leidde tot een echtelijke discussie in ons bijzijn. Grijs muisje bleek haar op haar tanden te hebben.

Uiteindelijk dokte Gilles 10 biljetten van 50 euro, die hij uit een trommeltje in een kast haalde. Bankrelatie ‘koektrommel’, dacht ik. Daarna startte hij op mijn aandringen zijn pc op en onder mijn toeziend oog kwamen er in een sub mapje onder ‘mijn documenten’ afbeeldingen te voorschijn van mijn rijbewijs plus de bewerkte versie en de identiteitspapieren van nog twee personen. Met wat muisklikken verdwenen ze naar de prullenbak en daarna vroeg ik Gilles om zijn prullenbak leeg te maken. Dat leverde me een vuile blik op. Daartoe gedwongen vertelde hij dat het hem 20 euro aan een oude vriend had gekost om de foto van mijn rijbewijs te krijgen.

Terug in de auto reden we stil naast elkaar zittend de straat uit. Anticlimax, geen juichende high fives. Pas een straat verder klonk naast me: “oefff, wat een toestand”. Ik reed naar de kade bij de haven en vond een parkeerplek. Pas, achter een dampende kop koffie, in een café op de kade begon Ans voorzichtig te lachen en te vertellen hoe ze het beleefd had. Ik luisterde en glimlachte. Ans kwam half overeind en over de tafel heen leunend kuste ze me op mijn mond.

“Dank je wel helper”. Toen ze weer zat kwam ik half overeind en kuste haar “voor een dappere vrouw,” zei ik. Toen ik ging zitten, zag ik dat we een jong stelletje aan een tafeltje verderop als publiek hadden.

“Ze kijken naar ons”. Zei ik zachtjes tegen Ans en ik kuste haar nogmaals en nu iets langer waarbij ik de tong van Ans even proefde. Mijn beurt om “oefff” te zeggen, temeer omdat ik een opstand in mijn broek voelde.

Ans keek me glimlachend aan. “Tinus!, dit was misbruik maken van de situatie”. Om, nadat ze mijn beteuterde uitdrukking zag, te vervolgen met: “en ik genoot er van”.

Het was daarna vanzelfsprekend dat we hand in hand door Zierikzee slenterden. Met een zelfde vanzelfsprekendheid legde ze tijdens de rit naar Nieuwerkerk een vertrouwelijke hand op mijn bovenbeen. Even later keek ze glimlachend naar de bobbel in mijn broek, “ik ga je onder het rijden niet afleiden”. Dat hield een belofte voor de toekomst in en dat maakte dat ik tevreden was met een hand op mijn been. Ik hoopte tevergeefs dat de vermaledijde brug over het Haringvliet nu open zou zijn. Stoppen en testen of ze in was voor een lange kus.

In Nieuwerkerk reed ik niet naar het station, ik stopte bij mij voor het huis. Ans volgde me naar binnen na eerst haar rolkoffertje van de achterbank gehaald te hebben.

Achter de gesloten voordeur sloegen we onze armen om elkaar heen en kusten we elkaar. Ik liet mijn armen zakken om tijdens het kussen die al dagenlang bewonderde billen vast te pakken. Ans liet het toe en ze schuurde met haar onderlichaam tegen het mijne. Ik begon al kussend haar borsten in het truitje te verkennen.

“Kom”. Zei ze, “niet hier”. Heb je een logeerkamer?” En zo kwam het dat we niet het huwelijksbed gingen delen.

Op de logeerkamer op zolder kleedden we elkaar uit. Ans deed dat zonder enige vorm van gene, niet voor haar hangende grote borsten, niet voor haar ‘love handles’ en ook niet voor een duidelijk litteken van een keizersnee. Zoals ze haar beginnende grijze haren niet verborg, zo had ze ook geen schaamte over haar lichaam. Ik genoot. Ik masseerde die grote borsten en ik merkte dat ze te groot waren voor mijn toch wel flinke handen. Ik kuste haar tepels, zoog er aan en knabbelde er op. Ik zakte door mijn knieën en verkende haar getrimde poes. Geen pruim maar een oester, dacht ik. Een geopende oester. Het afrodisiacum had ik niet nodig, mijn pik stond fier overeind. Toch drukte ik een kus op haar oester. Toen ik overeind kwam pakte ze mijn pik vast.

“Ik wil hem kussen, maar nu niet, nu wil ik je in me voelen”. Ze ging op het eenpersoonsbed liggen en ik ging op mijn knieën tussen haar gespreide benen zitten. Ze pakte mijn stijve jongeheer vast en terwijl ik zachtjes drukte leidde ze hem naar binnen. Toen ik helemaal in haar was slaakte ze een tevreden zucht. We begonnen heel kalm met rustige lange halen en kussen tussendoor. Pas toen ik merkte dat ze een orgasme naderde begon ik harder te stoten. Zacht kreunend kwam ze en terwijl ze met haar handen in mijn rug klauwend me probeerde in haar te houden stootte ik door tot ik klaar kwam.

We douchten en we kleedden ons aan. Samen maakten we een pastamaaltijd die we met een gedeelde fles wijn naar binnen werkten. Daarna gingen we weer naar boven. Eenmaal uitgekleed nam Ans nu het initiatief, door mijn eikel tussen haar lippen te nemen en me zachtjes te pijpen. Ik wilde haar belonen voor het genot dat ze me gaf en vroeg haar op bed te gaan liggen. Zonder te vragen ging ze liggen. Ik werkte me voorzichtig op haar, met mijn benen op het hoofdeind en mijn gezicht boven haar poes. Mijn naar haar mond priemende pik werd tussen haar lippen genomen en terwijl ze langzaam meer van mijn pik in haar mond nam drukte ik mijn lippen op haar zilte oester. Met mijn tong vond ik haar clitje. Terwijl ik haar likte en zij me pijpte hoorde ik een spinnend geluid uit haar mond komen. Het was zo lekker dat ik twee keer mijn pik uit haar mond terug moest trekken om niet te snel te komen. Ik likte door tot ze kwam. Dit keer met een gil. Daarna ging ik op mijn rug liggen en trok ik haar op me. Ze begreep de bedoeling en ze liet haar druipnatte kut over mijn pik zakken om me te berijden. Ze schoof heen en weer over mijn pik, ik voelde haar vocht in mijn kruis en ik zag haar grote borsten op en neer zwaaien. Ik lag achterover voelde, keek en genoot. Toen we samen kwamen ving ik haar zwaaiende borsten in mijn handen en ik hield ze vast tot ze zich voorover op me liet zakken voor een kus.

De volgende morgen zette ik haar met haar rolkoffertje af bij het station. In mijn spiegel zag hoe ze met haar vrije hand zwaaide.

Later die dag in de auto met de radio aan. BLOF, met " Daar aan de kust”. Normaal zeker niet mijn favoriete band, maar op die dag riep de zin "de zoute zee slaakt een diepe zilte zucht" een te koesteren herinnering op.

Tinus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post19

De ontmoeting

PALEN LADEN - 1Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 12:53:14

PALEN LADEN 1 (De ontmoeting)

We waren 16 en zaten in de vierde klas van de Mulo. Zij een boerendochter met krullend donker haar, een mooi figuur met stevige benen van het thuis op de boerderij werken en de dagelijkse fietstocht van 12 km. van en naar school en ik… ik was een sukkel.

Het begon met apart van elkaar de klas uit gestuurd worden met de opdracht om in het natuurkundelokaal, “iets nuttigs te gaan doen zoals je huiswerk maken.” Zo kwamen we elkaar in het natuurkundelokaal met de banken in stadion opstelling en verstopplekken tegen. Nu 40 jaar later weet ik niet meer van wie het initiatief kwam, we waren alleen, het natuurkundelokaal bood vanaf de gang weinig inzicht en het kwam tot zoenen en later tot een afspraak na school. De afspraak na school vond plaats in het stadsparkje op een bankje uit het zicht. Nu gravend in mijn herinnering weet ik nog dat ik al snel haar borsten mocht voelen en het daarop volgende was helemaal nieuw voor me. Ze legde haar hand op de bobbel in mijn broek en kneep er in en ik mocht met mijn hand in haar broekje.

In de dagen daarna moet ik iets ongelofelijk doms hebben gedaan, iets wat ik waarschijnlijk verdrongen heb want ik herinner me niet meer wat het geweest is. In ieder geval was ze kwaad op me en was de pret voorbij.

Niet lang daarna kwamen de examens en de examenfeesten, ook daar ging ze me uit de weg en daarna zag ik haar niet meer. Ik herinner me dat ik een jaar of twee later contact gezocht heb door haar te bellen om zo tot een afspraak te komen en dat ze toen antwoordde dat het “zinloos” was en toen ophing.

Bijna 40 jaar later. Het waterschap besloot de sloot achter ons huis te verbreden en te verdiepen. Om de kleinkinderen in peuterleeftijd te beschermen wilde ik een heining zetten langs de sloot. Geschrokken van de prijs van afrasteringspalen bij de Gamma, besloot ik op Marktplaats te zoeken. Dat leverde resultaat op, in een naburig dorp werden gebruikte palen van 2.80 m lang aangeboden voor € 1,50 per stuk. Na een e-mailtje naar Ger50 dat ik er 20 wilde kopen kwam het via vervolg e-mails tot een afspraak. Zo reed ik op een middag met de klus-kar achter de auto naar het adres van Ger50, het bleek het adres van een fruitteler net buiten het dorp B. te zijn. Ik reed het erf op, stapte uit en net voor ik kon aanbellen kwam er een slanke vrouw met grijzend krullend haar om de hoek van een schuur het erf op. Ze keek me vragend aan. Flauw balorig zei ik, denkend aan een stom grapje uit mijn pubertijd.

“Ik kom voor het poale laaie.”

“Oh” zei ze na een kritische blik, “dan bent u de man van de e-mails, loop maar mee.” Ze draaide zich om en liep met mij achter zich aan naar achteren het erf op. Achter haar lopende viel me op dat ze een lange rok droeg zoals in deze christelijke streek vaak voorkomt en onder de lange rok zag ik een paar blote onderbenen met gespierde kuiten. Achter de schuur kwamen we bij een enorme stapel gebruikte palen.

“Zoek de beste maar uit” zei ze “en als u ze ingeladen heeft, klop dan even op de achterdeur dan kunnen we afrekenen.” Na de palen geladen en vast gebonden te hebben ging ik op zoek naar de achterdeur, om de hoek van het huis vond ik de achterdeur, met naast de deur een blinkende Giant racefiets, nieuwsgierig bukte ik om de fiets te bekijken en zo zag ik dat de fiets was afgemonteerd met een Shimano Ultegra groep, duur en goed spul. Op dat moment ging de deur open en stapte de vrouw naar buiten, ze zag me gehurkt bij de fiets zitten en zei.

“Ja, dat is mijn racefiets. Kom maar binnen dan pak ik mijn portemonnee.” Ik liep achter haar aan de keuken in en haalde de twee meegenomen biljetten van 20 euro uit mijn kontzak. Op het moment dat ik haar de biljetten toestak keek ze me lang en geconcentreerd aan. Ik stond te wachten met in mijn uitgestoken hand de twee biljetten en dacht “he, wat gebeurt er?” Na een seconde of twee opende ze haar mond, lachte en zei.

“Ik ken jou! Toen je uit de auto stapte, dacht ik al iets bekends te zien, je stem, je manier van praten en nu weet ik het. Jij bent Tinus Boot.”

Ik ben slecht in het onthouden van gezichten en dat levert wel eens pijnlijke momenten op, dat maakte dat ik geschrokken reageerde en dacht ‘wie is ze’? Ze keek me afwachtend aan en na een paar seconden viel het kwartje, de naam Ger 50, krullend haar, bruine ogen, het postuur.

“Gerrie van de Kluit?” Zei ik.

“Ja” zei ze. “Behalve je kale kop ben je niet veel veranderd” en na een korte pauze “ook niet in je gedrag.” Ik stond haar nog steeds verbaasd aan te kijken, ze vervolgde met “die stomme opmerking waarmee je me begroette, ‘ik kom voor het poale laaie’.”

Wat bijgekomen van mijn verbazing voelde ik dat mijn hoofd rood ging kleuren, om me een houding te geven stak ik mijn hand uit en zei.

“Hallo Gerrie, fijn om je weer te ontmoeten.” Ze accepteerde de uitgestoken hand en de korte kneep die ik mijn hand kreeg verried een sterke vrouw.

“Wil je een kopje thee?” Vroeg ze lachend. “Ga zitten en dat blozen ben je nog niet verleerd.”

En zo kwamen we aan de keukentafel zittend in gesprek over. De Mulo en met wie uit die tijd nog contact hadden of wel eens tegenkwamen, de onderwijzers, herinneringen aan school; onze levens na de Mulo. Opleiding, werk, gezin en hobby’s. Zo leerde ik dat ze getrouwd was, dat haar man tobde met zijn gezondheid, ze twee kinderen had en dat haar zoon nu het fruitbedrijf draaide en dat ze drie kleinkinderen had, waarvan ze me trots een foto toonde. Vragend naar haar racefiets vertelde ze dat ze samen met haar man al ruim 25 jaar lid was van een plaatselijke wielertourclub en dat er nu de klad in kwam, haar man fietste niet meer, haar fietsende dochter was te druk met haar gezin en van de twee vriendinnen waarmee ze vaak op pad ging, bleek er een ernstig ziek te zijn en de ander zat voor twee maanden in Australië. Hier spontaan op reagerend zei ik “mag ik je uitnodigen om een keer met mij te gaan fietsen? Ik zit minimaal twee maal in de week op de racefiets en ben al lang gestopt met het in grote groepen van een wielertoerclub jakkeren.” Zonder direct antwoord te geven keek ze me wat geschrokken aan. Dit verkeerd interpreterend voegde ik er aan toe “Je hoeft niet bang te zijn dat het te hard gaat, ik pas me aan jouw snelheid aan.”

Na nog enig aarzelen zei ze “Tinus, ik ken je van bijna 40 jaar geleden, we zitten nu aardig te praten, maar ik herinner me je als niet betrouwbaar en nogal een haantje. Ik wil er over nadenken.”

Na twee kopjes thee en na de palen afgerekend te hebben vroeg ik haar om, als ze op mijn uitnodiging samen op de racefiets weg te gaan in wilde gaan, me een email te sturen, dankzij de palenhandel had ze mijn adres. Ik gaf haar een hand, bedankte voor de thee en het gezellig gesprek, stapte in de auto en dacht ‘leuk geprobeerd Tinus maar daar hoor je niets meer van’.

Tinus Boot

Wordt vervolgd.



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post18

Samen fietsen

PALEN LADEN - 2Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 12:52:11

Palen laden 2 (Samen fietsen)

Een week was voorbij gegaan. De palen zaten in de grond en het gaas was langs de palen gespannen. Tijdens het zetten van de heining en ook op andere momenten had ik nog gedacht aan Gerrie, zou ze de fietsuitnodiging aannemen?

Op een avond tijdens het Journaal kijken ‘ping, ping’. Je hebt een berichtje roept mijn vrouw. Ik loop naar mijn smartphone en open de email app. Bericht van Ger50, ‘Dat moet wel positief zijn, want voor een afwijzing van de uitnodiging zou ze niet reageren’ bedenk ik. Mijn gedachte blijkt juist.

“Beste Tinus, Bedankt voor je uitnodiging, ik heb er lang over nagedacht en besloten om op je uitnodiging in te gaan. Schikt het je komende donderdagmiddag om één uur? Zo ja, laten we dan afspreken voor het dorpshuis aan de Groenestraat in B.” Voordat ik reageer open ik nog snel de weer app en ja zoals ik al dacht, de vooruitzichten voor donderdagmiddag zijn prima.

“Donderdagmiddag een trainingsritje” zeg ik tegen mijn vrouw.

“Zou je dan niet die klus voor Gerrit doen?” Vraagt ze.

“Ach.. het wordt mooi fietsweer en dat kan ik wel uitstellen” antwoord ik luchtig.

Donderdagmiddag rustig met de rem er op om niet bezweet aan te komen naar B. en zo sta ik 5 minuten te vroeg bij het dorpshuis te wachten. B. is een dorp ongeveer halverwege haar en mijn woonplaats, een veilige keus van Gerrie. ‘Zal ze komen, wordt ik voor de gek gehouden of neemt ze alsnog wraak voor wat ik me niet kan herinneren maar wat ik 40 jaar terug fout heb gedaan?’

Om precies één uur verschijnt er een racefiets om de hoek, Gerrie! Ik steek mijn hand op en ongeveer gelijk zeggen we hallo. Terwijl we wat verwelkomende zinnen uitwisselen over het eindelijk na wat slechte dagen mooie fietsweer, doe ik mijn best om haar niet al te opvallend te bekijken. Rode helm, fietszonnebril en onder de helm uit komen haar halflange grijzende krullen; een strak rood, reclameloos, fietsshirt met onder het shirt de contouren van een sport bh die een paar ferme borsten in toom houdt, ‘veel groter dan de borstjes die ik 40 jaar terug mocht strelen’, denk ik; slanke taille; een zwarte koersbroek, blote niet gebruinde benen en rode sokken in de zwarte fietsschoenen. Ik zie aan haar geamuseerde glimlach dat ze door heeft dat ik haar opneem en ze reageert door te zeggen.

“Je bent niet zo’n fietsfanaat die zijn benen scheert.”

“Nee” antwoord ik “het beetje lichaamsbeharing dat ik nog heb dat koester ik.”

“Waar zullen we heengaan?” Vraag ik. “Met de wind hoeven we vandaag geen rekening te houden.”

“Wat vind je van een rondje over de rivierdijk naar G. heen en binnendoor terug, dat is ongeveer 60 kilometer” antwoord ze. “Dan ben ik op tijd terug om een kleindochter uit school te halen.”

Ik ben het er mee eens en we vertrekken. Rustig naast elkaar trappend en pratend rijden we B. uit. Als we bij een versmalling en tegemoet komend verkeer even in moeten houden ga ik achter haar rijden. Haar stevige ronde kont in de strakke koersbroek steekt naar achteren en komt mede door haar slanke middel prachtig uit. Ik geniet van het spel van haar op de pedalen pompende benen en de bewegende billen voor me. Ik vergeet dat we naast elkaar reden, tot ik haar hoor roepen.

“Hé Tinus kom je nog naar voren of ben je een wieltjeszuiger.”

Ik voel dat ik bloos als ik weer naast haar ga rijden. Ze kijkt opzij en zegt met een glimlach “nu al een rode kop van het trappen?”

“Eh, nee” stamel ik even sprakeloos en zeker niet ad rem genoeg om haar de waarheid te vertellen over hoe ik van haar billen genoot. Om me zelf een houding te geven vraag ik “wat wil je, naast elkaar blijven rijden of wil je dat ik de kop neem?”

“Voorlopig naast elkaar” antwoord ze. “Het is hier breed genoeg en zo kunnen we gezellig praten, als ik moe wordt geef ik het wel aan en dan kan ik er altijd nog achter kruipen.” Het dorp uit, naar de dijk, de dijk op en langzaam voer ik het tempo op. Als we 30 per uur trappen zegt ze, nog zonder te hijgen, “dit is een mooi tempo, laten we dit vasthouden.” We praten over onze schooltijd en over wat ons bezig houdt. Als we over onze gezinnen praten, vertelt ze dat haar man al een jaar of vijf met zijn gezondheid tobt en dat hij daardoor heel depressief is. Ze vertelt verder over hoe gelukkig haar zoon al in het bedrijf zat, eerst part time en hoe hij nu al twee jaar voor het bedrijf zorgt. Na een stilte vervolgt ze door te vertellen dat haar man na al eens eerder opgenomen geweest te zijn nu al vier weken is opgenomen vanwege zijn depressie.

“Gelukkig heb ik de kleinkinderen” zegt ze en ze vervolgt met verhalen over haar twee kleindochters en kleinzoon. Toeval bestaat, haar kleinzoon blijkt op de zelfde basisschool in G. te zitten als mijn kleindochter.

“We hadden elkaar daar dus ook tegen kunnen komen” zeg ik.

“Ja” zegt ze “en waarschijnlijk hadden we dan gedacht “die komt me bekend voor” en meer niet.”

Telkens als er te veel verkeer is ga ik even achter haar rijden om vervolgens weer in te halen en naast haar te komen. Ik doe alsof het beleefdheid is en geniet zo telkens van haar billen in de koersbroek. Na een kilometer of 10 geeft ze aan dat het tempo wat omlaag moet “tandje minder Tinus”, we trappen wat rustiger zo rond de 30. Op de dijk hebben we het beetje wind dat er staat mee en als we van de dijk afdraaien zegt ze “zo als jij nu dit tempo vasthoud dan ga ik achter je rijden, jij hebt genoeg naar mijn billen gestaard, nu ga ik jouw billen eens bewonderen.” De kop nemend maalt het door mijn hoofd ‘kan ze gedachten lezen, of is ze gewoon trots op haar billen’?

Achter elkaar aan rijdend stagneert ons gesprek, we trappen, genieten van het fietsen en onze conversatie beperkt zich tot opmerkingen over de omgeving en de route. Na zo een halfuur gereden te hebben hoor ik achter me.

“Ik moet heel nodig plassen.” We rijden op dat moment op een lange rechte weg tussen de weilanden en zonder verkeer. Geen bomen, geen bosjes, alleen maar weilanden met schapen, koeien en akkers met mais sprietjes van een centimeter of 10. Ik vraag “kan je wachten tot we wat beschutting tegen komen?

“Nee ik wil nu” klinkt het heel beslist. We remmen af en even later staan we stil. Ik bied aan haar fiets vast te houden en ga demonstratief met mijn rug naar haar toe staan. Achter me hoor ik geritsel van kleren en even later hoor ik zacht gekletter. Een opwellende opmerking over een waterval weet ik binnen te houden. Weer geritsel en “je mag je omdraaien.”

Als ik me omdraai kijkt Gerrie me met een grijns aan. “Zo dat lucht op, mag ik jouw bidon even lenen, de mijne is leeg.” Terwijl ze uit mijn bidon lurkt zeg ik.

“Ik moet ook plassen.”

“Goed” zegt ze en ze neemt mijn fiets over en draait zich om. Met Gerrie met de rug naar me en de weg leeg doe ik geen moeite om de berm op te zoeken. Ik hijs mijn snikkel over de hoge rand van de koersbroek en begin te plassen. Terwijl ik me concentreer op het niet op mijn schoenen plassen let ik even niet op Gerrie, als ik weer opkijk zie ik dat ze zich heeft omgedraaid en belangstellend toe kijkt.

“He, wat doe jij nu?” Roep ik verbaasd uit.

“Ach” zegt ze “als echtgenote en moeder ben ik wel aan plassende mannetjes gewend.” “Ik zie dat je geen moderne man bent maar een ouderwetse met behaarde kloten en dat je plat gezegd ‘redelijk’ geschapen ben.” Zo direct herinner ik me Gerrie niet van lang geleden uit de klas en opnieuw voel ik dat ik begin te blozen. Verder rijdend vraag ik me af of ik haar zal vragen wat ik lang geleden verkeerd gedaan heb of had moeten doen. De goede sfeer, het leuke contact, ik durf het niet te riskeren en stel de vraag niet. De laatste paar kilometer rijden we rustig naast elkaar uit en vertellen elkaar over onze hobby’s naast het fietsen. Als ik haar opnieuw Gerrie noemt begint ze te lachen en zegt. “Niemand noemt mij meer Gerrie, het was een koosnaam vroeger thuis en die naam ging mee naar school. Eigenlijk heet ik Gerda en zo noemen ze me nu mijn ouders er niet meer zijn allemaal. Ik vind het wel leuk om weer Gerrie genoemd te worden, blijf jij me maar zo noemen.”

Terug in B. wil ik haar bij het afscheid nemen met haar fiets tussen ons in een hand geven. Ze negeert mijn hand door eerst een hand op mijn schouder te leggen en te zeggen “Ik heb genoten.” Vervolgens glijdt haar hand omhoog naar mijn nek en drukt ze mijn hoofd naar haar toe om me een snelle kus op mijn lippen te geven. Ze laat me los, stapt op haar fiets en roept “tot ziens.”

Timus Boot

Wordt vervolgd.



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post17

Eindelijk

PALEN LADEN - 3Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 12:51:12

PALEN LADEN 3 (Eindelijk)

Weer sta ik iets voor het afgesproken tijdstip in B. te wachten tot Gerda er zwaaiend aan komt fietsen. Ik heb er over nagedacht en durf haar te begroeten zoals we afscheid namen, met een snelle kus op de mond. Ze glimlacht er om. Ze draagt een klein rugzakje. Ik wijs er naar en vraag “wat ben je van plan?”

“Verrassing” zegt ze, zonder verdere uitleg. “Zullen we gaan?”

“Waarheen?” Vraag ik.

“Ik heb een idee, laat je maar verrassen.”

“Vanmiddag heb ik meer tijd, ik hoef kleine Mirjam niet uit school te halen, we gaan voor een lange rustige tocht.”

Naast elkaar fietsen we B. uit. Opzij kijkend monster ik haar uitrusting. Roze wielershirt, haar borsten zullen wel niet meer groeien, dan is dit shirt een stuk strakker dan het vorige. Wit/ zwarte koersbroek en roze sokken. Het wit in de koersbroek schijnt iets door. Kennelijk kijk ik te lang want ze vraagt “bevalt het?”

“Ja” antwoord ik “een aantrekkelijk vrouw strak in het lycra is een lust voor het oog.”

Ze lacht en zegt “dank je voor dit compliment, nog altijd de charmeur.”

Ze leidt me opnieuw richting rivierdijk en op de dijk aangekomen gaan we in een andere richting dan de vorige keer. We blijven naast elkaar fietsen en we kletsen. Eerst probeert ze me aan de praat te krijgen over mijn huwelijk, daar wil ik niet veel meer over kwijt dan het goed is en ik een lieve vrouw heb die ik koester. Na even stilte begint ze te praten over haar huwelijk. Haar man David is 7 jaar ouder en is de laatste jaren erg veranderd. Toen ze hem leerde kennen was hij, uit een christelijk gezin komende, weliswaar kerkelijk maar niet fanatiek en sportte hij op zondag. Ze komt zelf uit een Nederlands Hervormd gezin waarin ze vrijer waren dan in het gezin van haar schoonfamilie. De laatste vijftien jaar is haar man steeds kerkelijker geworden en de laatste jaren vindt hij dat op zondag fietsen niet mag. Mede hierdoor is het fietsen met de tourclub in het slop geraakt. Vroeger speelde het niet, maar de laatste jaren staat hij er op dat ze zich behoudend kleed.

“Gelukkig kiezen de kinderen hun eigen weg. Eigenlijk” zegt ze “hebben we al een jaar of zes geen echt huwelijk meer, we leven samen en doen verder ons eigen ding. Ze kijkt me van opzij aan en het gesprek is zo vertrouwelijk geworden dat ik het durf te vragen.

“En seksueel?” Ze denkt even na voordat ze antwoord.

“Al heel lang niet meer, na zijn 55ste werd het steeds minder en de laatste keer is wel vijf jaar geleden.” We zwijgen even en haar vertrouwelijkheid maakt dat ik haar vertel dat mijn vrouw de laatste jaren steeds minder zin in seks heeft.

Al pratende en rustig doorfietsend heeft ze me na een stuk over de Waaldijk landinwaarts geleid en we fietsen nu over de Lingedijk in de buurt van Asperen. Ze gaat langzamer rijden en kijkt wat zoekend rond.

Ze stopt “ja, hier is het” ze stapt af en zegt “ kom op.” Met de fiets in de hand volg ik haar een paadje van de dijk af naar de Linge toe. We komen bij een met struiken en bomen omgroeid grasveldje met een schuurtje er op en een aanlegsteigertje. Verbaasd kijk ik rond.

“Dit is van kennissen, ze zijn nu met hun boot op vakantie en het is hier heerlijk rustig.” Dat laatste klopt. Ze loopt naar een met coniferen ook van de Linge afgeschermd hoekje en doet haar rugzakje af om er een plaid uit te halen. De plaid wordt uitgespreid op het gras en ze gaat zitten.

“Kom Tinus” zegt ze terwijl ze naast zich op de plaid klopt. Blij verrast ga ik naast haar zitten en leg mijn arm over haar schouders.

“Dit is een hele leuke verrassing.” Ik buig mijn hoofd naar haar toe om haar te kussen, een kus die gretig beantwoord wordt. “Mag ik je strelen” vraag ik voorzichtig.

“Ja graag” zegt ze “vanmiddag wil ik genieten.” We kussen opnieuw terwijl mijn handen door haar wielershirt en sport bh haar borsten zachtjes kneden. Ik voel hoe haar tepels reageren en ik voel in mijn broek dat er iets heel erg wakker begint te worden. Zachtjes duw ik haar achterover op haar rug en ga tegen haar aan liggen. Met de door mijn pik veroorzaakte bobbel in mijn koersbroek druk ik tegen haar kruis.

“Mag ik je shirtje uittrekken?”

Ze antwoord door het shirt zelf uit te trekken en vervolgens mijn shirt vast te pakken om het over mijn hoofd te trekken. We kussen en opnieuw pak ik haar borsten vast en werk ik een hand onder haar bh om een blote borst vast te pakken en om haar tepel tussen mijn vingers te nemen en om er zachtjes met duim en wijsvinger over te rollen. Ze zucht zachtjes in mijn mond. Ik maak haar bh los en een paar verrassend stevige borsten met kleine rozige knopjes komen te voorschijn. Ik wil die borsten tegen me aan voelen en steek mijn hand uit om haar overeind te helpen. Verbaasd kijkend reageert ze. Ik sla mijn armen om haar heen, kus haar en trek haar met die lekkere tieten tegen mijn borst aan. Al kussend wrijft ze zachtjes tegen me aan. Ze draagt een koersbroek met galgjes en dat laat ruimte om in haar broek mijn handen af te laten glijden naar haar billen en die vast te pakken om haar onderlichaam zo strak mogelijk tegen het mijne aan te trekken. Even staan we zo tot ze me van zich afduwt, niet omdat ze het zat is, maar om de koordjes van mijn broek los te maken. Ze zakt door haar knieën en stroopt mijn broek naar beneden tot op mijn enkels. Mijn wakkere vriend laat zich op oorlogssterkte zien. Ze pakt hem vast en zegt; “dus zo ziet hij er uit als hij hard is, een beste jongen.”

Ze begint mijn pik zachtjes af te trekken. Ik kijk en geniet van haar hand over mijn pik en het geile uitzicht; Gerda met haar ontblote borsten in een wielerbroek nog met haar schoenen aan, mijn afgestroopte broek om mijn enkels en een hand die mijn pik verwent. Ik wil haar ook laten genieten en ik wil het lang laten duren. Ik leg mijn hand op de hare en maak haar hand van mijn pik los.

“Vind je het niet lekker?” Vraagt ze.

“Te!” Antwoord ik naar de galgjes van haar broek reikend “ik wil samen met jou en lang genieten.” Ze pakt mijn handen vast en zegt; “Ik ben niet zo strak meer als vroeger, ik schaam me een beetje voor mijn lichaam.”

Ik smoor haar protest met een kus en ze helpt mee door haar armen uit de lussen te halen.

“Niet strak meer? Tsjonge, wat een lekker lijf.” Haar buik met striae vertelt dat ze kinderen heeft gebaard en verder is haar lichaam is zo strak dat veel twintig jaar jongere vrouwen er jaloers op kunnen zijn.

“Je bent een prachtvrouw” zeg ik terwijl ik voor haar kniel om haar fietsschoenen uit te trekken. Ik zie dat ze haar schaamhaar heel kort geknipt heeft. Naar haar schoenen buigend strijk ik met mijn lippen langs haar poes. Ze reageert hierop door haar bekken naar voren te kantelen.

“Later” zeg ik. Ze ruikt lichtjes naar zweet van het fietsen en naar... vrouw.

Snel trek ik mijn broek verder uit en ik doe mijn schoenen en sokken uit. Als ik overeind kom strekt Gerda haar armen naar me uit. We omhelzen elkaar, kussen en onze handen gaan op ontdekkingstocht. Ze heeft mijn pik weer in haar hand en ik verken voorzichtig, eerst met een vinger en later net twee vingers, haar kutje om vervolgens haar klitje te masseren. Ze kreunt zachtjes en kronkelt in mijn armen. Ik haal mijn vingers uit haar kutje en leg mijn beide handen op haar billen om haar zo strak tegen me aan te trekken terwijl ik haar billen masseer.

“Hm… mm… laten we gaan liggen” zegt ze zich losmakend. Ze gaat op de plaid liggen en ik ga naast haar liggen om verder te gaan met kussen en de verkenning. Op een opgericht tepeltje sabbel ik terwijl ik weer met twee vingers in haar kletsnatte kut zit. Gerda kreunt zachtjes en gaat op haar rug liggen. Ze trekt me boven op zich en spreidt haar benen. Ik kniel tussen haar benen en zie het vocht van haar natte kut in haar schaamhaarstoppels. Langzaam laat ik me zakken en stoot naar voren. Mijn pik heeft geen sturende hand nodig en glijdt soepel tussen haar natte schaamlippen. Gerda kreunt zachtjes, even hou ik in en dan met zachte druk glij ik helemaal in haar. Gerda slaakt een diepe zucht. In een rustig ritme begin ik te bewegen.

“God wat is dit lekker.” Door mijn hoofd te buigen kan ik beurtelings op haar harde tepelknopjes sabbelen. Gerda begint zachtjes te steunen en mee te bewegen, haar bekken komt me in de stoten tegemoet. Haar steunen en bewegen windt me zo op dat ik bijna klaar kom. Ik wil het rekken en ga langzamer bewegen.

“Toe Tinus, harde stoten” kreunt Gerda.

“Als ik dat doe kom ik nu al en ik wil eerst jou laten komen” stamel ik.

“Laat mij maar, ga jij op je rug liggen.” Zonder dat mijn pik haar warme kut verlaat lukt het ons om te draaien. Gerda beweegt op mijn pik heen en weer, eerst door over mijn dijen heen en weer te schuiven en later al kreunend door op en neer over mijn pik te bewegen.

“Oh.. wat is dit lekker” hierbij pak ik haar schommelende borsten vast. Ze begint heftiger te bewegen, ik doe er alles aan om nog niet te komen en dan... Het lijkt wel of ze explodeert, ze schreeuwt zachtjes en haar kut lijkt om mijn pik samen te trekken. Ik kan het niet meer stoppen en spuit mijn lading sperma in haar. Gerda laat zich voorover zakken en legt haar hoofd naast het mijne in mijn hals. Zo blijven we een minuut of twee liggen. Voorzichtig til ik haar hoofd op om haar een kus te geven. Ik zie tranen op haar wang. Ik veeg de tranen weg, kus haar en vraag “ben je verdrietig?.”

“Nee” zegt ze” ik voel me gelukkig, ik voel me... vrouw.”

“Het was heerlijk” zegt ze me daarna kussend.

“Geen spijt?” Vraag ik.

“Nee, ik miste de laatste jaren intimiteit en vooral de intimiteit van het vrijen. Wat ik je nog niet vertelt heb is dat mijn man een jaar of vijftien terug een verhouding heeft gehad met zo’n schijnheilige christelijke trut uit zijn kerkkoor en als hij straks uit het ziekenhuis naar huis komt dan ben ik degene die voor hem gaat zorgen.”

We knuffelen nog wat en dan komt ze langzaam overeind. Ze stapt van me af en kijkt omlaag naar de vochtige sporen van onze vrijpartij in haar kruis.

“Hier heb ik niet aan gedacht” zegt ze. Ik kom ook overeind en pak de bandana die ik onder mijn helm draag “gebruik deze maar.” Ze veegt zich af met mijn bandana, kijkt er naar en zegt “wat nu?”

“Geef maar” zeg ik en ik knoop de bandana om mijn hoofd. “Viezerik” zegt ze lachend en lachend kleden we ons aan. We duwen de fietsen de dijk weer op en trappen naast elkaar terug naar B.

Onderweg vertelt ze dat er een paar weken weinig gelegenheid zal zijn om elkaar te ontmoeten en al helemaal niet om te fietsen. Ze hebben naast de appels ook een kersenboomgaard en de komende week begint de pluk en de verkoop. Ze ziet waarschijnlijk mijn teleurgestelde blik, want even later vervolgt ze met: “Ik heb een idee. De eerste week is er nog niet zoveel te doen en ben ik alleen in de boomgaard met een ingehuurde Roemeen als plukker. Ik kom die week nog handen te kort. Als je wilt kan je me ‘s morgens in de boomgaard komen helpen. Alleen de eerste week, daarna wordt het drukker dan zijn ook mijn zoon, dochter en schoondochter er.”

Ik vind het een geweldig voorstel en zeg toe om te komen ‘helpen’. Deze keer stopt ze buiten B. voor het afscheid. Ik krijg een snelle kus en ze fluistert nog in mijn oor “als 60plus seks altijd zo lekker is dan wil ik meer.”

Ik zie dat het nu haar beurt is om te blozen. Ze steekt haar hand op en rijdt weg.

Thuis vraagt mijn vrouw “lekker gefietst?”

“Ja” antwoord ik “ik kwam een oude bekende van de fietsclub uit G. tegen hij zocht nog hulp voor volgende week in de kersenboomgaard. Ik heb ja gezegd.”

"Wat verdien je er mee?” Vraagt ze.

“Weet niet, vergeten te vragen” antwoord ik. “En natuurlijk krijg ik loon in natura!” “Lekker” antwoord mijn vrouw, aan kersen denkend.

Volgend hoofdstuk: Flipje.

Timus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post16

Flipje

PALEN LADEN - 4Posted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 12:50:08

PALEN LADEN 4 (Flipje)

Maandagmorgen 6 uur, de wekker gaat af. Ik ontwaak uit een verwarde droom, ‘de wekker’? Langzaam begint het te dagen. ‘Vandaag kersen plukken’. Naast me roert mijn vrouw zich. Ik geef haar een kus en zeg.

“Blijf maar lekker liggen, ik red me wel. Tot vanmiddag.”

“Werk ze,” mompelt ze zich omdraaiend.

Aankleden in werkkleren: Oude joggingbroek, oud T-shirt en oude sweater tegen de ochtend frisheid. Voor als het warm wordt ook maar een korte broek meenemen. Koffie zetten, snel ontbijt, vier boterhammen om mee te nemen, de thermosfles vullen. De routine van vroeger zit er nog in. Fiets uit de schuur en op weg. Iets voor zevenen arriveer ik bij de boomgaard. Het hek staat open, De verkoopstal staat er al, nu nog met de luiken dicht. Tegen de stal staat een damesfiets. Ik loop om het stalletje en open de deur aan de achterzijde.

“Moge,” zegt Gerda. We kussen elkaar. Ik hou haar bij haar schouders vast om haar op te nemen. Stralende glimlach, shirt, groene tuinbroek en rode laarzen en... ze heeft haar krullen achter haar oren gestreken en over haar oren takjes met tweelingkersen gehangen. Ik moet lachen en zeg “mag ik happen?”

“Straks” zegt ze “eerst heb ik nog een plan.” Op schragen is met wat planken een verkoopbalie gemaakt. Op de balie staan al een paar kistjes met kersen, verpakkingsmateriaal en een weegschaal. Ze maakt wat ruimte vrij op de balie en vraagt “wil je daar gaan zitten.”

Gezien de lach waarmee ze het vraagt moet het wel een aangenaam plan zijn dat ze in haar hoofd heeft. Ik ga zitten. Gerda komt voor me staan, en begint een heftige tongzoen. Ik spreid mijn benen en trek haar met mijn handen op haar billen, strak tegen me aan. Ik laat haar voelen dat ik zin in haar heb. Net als ik overweeg met haar tuinbroek aan de slag te gaan verbreekt ze de kus, en gaat iets van me afstaan.

“Vorige week, was zo heerlijk dat ik vind dat je een verrassing verdient hebt.” Haar handen gaan naar de koordjes van mijn joggingbroek. Ze maakt de koortjes los en stroopt de voorkant van mijn broek omlaag, daarna pakt ze rand van mijn boxer en trekt die voorzichtig over mijn pik, die nu de vrijheid heeft om naar voren te priemen.

“Blijf zo zitten” beveelt ze me. Ze loopt naar een kistje met kersen en haalt er twee takjes met tweelingen uit. Vervolgens hangt ze de tweelingkersen over mijn pik. Ze kijkt me lachend aan en zegt “nu ben je Flipje. Even een foto maken.” Van onder de balie haalt ze haar tas te voorschijn, pakt haar smartphone en maakt een foto van mijn met kersen versierde snikkel.

“En nu kersen eten” ze knielt tussen mijn benen en pakt met haar lippen een takje met kersen van mijn pik. Vervolgens neemt ze het takje in haar hand en met een suggestief O vormige mond bijt ze een kers van het takje om de andere bij mij in mijn mond te stoppen. We eten onze kers op en spugen de pitten op de grond. Daarna wil ze de operatie herhalen. Ik, al goed gek geworden, stoot met mijn pik naar haar mond.

“Rustig Tinus, jouw beurt komt nog.” Ze pakt weer met haar mond het tweede takje en we eten nog een kers. Ik snel en Gerda tergend langzaam. Na me zo geplaagd te hebben komt ze met haar mond die nu kersenrood is langzaam naar mijn pik toe en neemt ze mijn eikel in haar mond. Eerst likt ze heel zachtjes aan mijn eikel, maar al snel worden haar bewegingen wilder en pijpt ze me met af en toe mijn pik voor meer dan de helft in haar mond. Zittend op de balie zie ik onder me Gerda’s mond over mijn pik schuiven, haar krullen en de kersen oorbellen dansen op en neer. Ze pijpt ongelofelijk lekker, dat en het geile uitzicht maken dat ik voel dat ik ga klaarkomen. Nog even rek ik het terwijl ik met mijn handen op haar hoofd het pijpritme help. Als ik voel dat ik bijna over het randje ga trek ik snel mijn pik uit haar mond.

“Je mag komen hoor,” zegt ze. Nu is het mijn beurt om “straks” te zeggen. Ik kus haar en we delen de smaak van mijn pik en wat er al aan vocht is losgekomen. Ik maak de bandjes van haar tuinbroek los, die spontaan om haar enkels zakt. Ik help haar uit haar laarzen en de tuinbroek. Ze draagt een paarse slip met ruches.

“Vast geen dagelijkse fruitteelster kleding” denk ik. Voor ik de slip help uittrekken kussen we elkaar weer en verken ik met mijn vingers in de slip haar poes. Verrassing.

“He, je hebt je geschoren” zeg ik.

“Ja” zegt ze “het voelt wel vreemd en als ik voor de spiegel sta vind ik het er vreemd uitzien, anderzijds voelt het nieuw en... euh geil.” Ik doe haar slip omlaag en zak op mijn knieën om haar voeten uit de slip te helpen. Vervolgens verken ik met mijn tong haar buik, van haar navel omlaag, over de gladde schaamheuvel, over haar schaamlippen en dan heel zachtjes met het puntje van mijn tong ertussen op zoek naar haar klitje. Ze kreunt van genot.

“Oh Tinus, lik me klaar” Dat was ik al van plan, dus ga ik rustig verder. Na een tijdje begint ze harder te kreunen en haalt ze de hand die ze inmiddels op mijn achterhoofd gelegd had weg. Ze wipt op de balie, op de plaats waar ik net zat, spreid haar benen en trekt mijn hoofd naar haar kut. Met haar beide handen op mijn achterhoofd stuurt ze mijn actie. Ik blijf haar likken totdat ze klaar komt, hetgeen met gillen gepaard gaat. Gelukkig ligt de boomgaard afgelegen en mogelijk verschrikt het de spreeuwen. Ze duwt wat lege en ook een volle kist van de balie en gaat op haar rug liggen. Ik klim ook op de balie en tussen haar benen. Ik schuif haar shirt omhoog.

“He, bijpassende paarse bh, fraai sexy setje.” Ik heb haast en trek alleen nog haar bh omhoog zodat ik haar tieten kan zien en vasthouden. Gerda heeft duidelijk ook haast, ik voel haar hand mijn pik pakken en die op haar kut richten. Ik stoot en glij diep in haar. We beginnen samen te bewegen. De verende planken van de balie geven een vreemd maar lekker effect. We kussen en onze smaken vermengen. Ze kreunt, ze gilt... We komen samen en ik spuit me helemaal leeg in haar.

Het ligt niet echt makkelijk voor Gerda tussen de kratjes, naast de weegschaal met mij half op zich. Al veel te snel, naar mijn gevoel, komt ze overeind en dwingt me zo om ook op te staan. Gelukkig heeft ze een goed idee, in een hoek van het stalletje staan een paar nog opgestapelde tuinstoelen. We pakken er een. Ik ga er in zitten en Gerda komt heerlijk met haar blote gat bij me op schoot zitten. We knuffelen en Gerda vertelt dat ze voor het laatst orale seks had beleefd voordat ze haar man leerde kennen.

“David zegt altijd dat hij het vies vind. Misschien heeft hij het met zijn christelijke tutje uit het kerkkoor wel gedaan.”

“Heb ik hard gegild?”

“Ja, heerlijk en ik hoor geen vogels meer in de boomgaard.” Als mijn pik zich weer gaat roeren, door haar gedraai op mijn schoot en het spelen met haar borsten, komt ze overeind. Ze geeft een liefkozend kneepje in mijn pik en zegt.

“Kom Tinus aankleden, straks staat de Roemeense plukker voor de deur.” Voordat ze zich aankleed loopt ze naar haar tas om een pakje tissues te pakken, “overal aan gedacht” zegt ze met een grijns.

Na ruim een halve dag plukken zit de eerste werkdag erop. Bij het afscheid nemen verrast ze me met een papiertje met een e-mailadres gertinus@outlook.com Wachtwoord GerTinus06.

“Dit adres heb ik aangemaakt voor ons contact. Veiliger voor mij en waarschijnlijk ook voor jou. We kunnen op dit adres samen inloggen en boodschappen voor elkaar achterlaten.”

Met een grote zak kersen in de rugzak kom ik thuis om de zelf geplukte kersen met ‘gepaste’ trots aan mijn vrouw te tonen.

“Jij mag vaker uit werken voor loon in natura.”

“s Avonds log ik in op gertinus06 en tref daar tot mijn verrassing een email met foto bijlage aan, onderwerp: Flipje. Ik open de bijlage en het blijkt een stilleven van een stijf lichaamsdeel met kersen.

Timus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post15

Doina

DOINAPosted by My 4Fingers Sat, June 10, 2017 12:39:19

DOINA

Ochi albastri

Door de affaire met Gerda, zie het vervolgverhaal ‘Palen laden’, komt de herinnering aan Doina weer boven. Doina net als Gerda, bruine ogen half lang donker krullend haar en de meest indrukwekkende borsten die ik ooit heb mogen liefkozen. Het was in de zomer van 1989. In die tijd werkte ik als jong pikkie voor een internationaal ingenieursbureau en werd ik voor een week of tien naar een project in Timisoara in Roemenië gestuurd. Een groot project waar meerdere collega’s van diverse nationaliteiten aan het werk waren, plus een verscheidenheid aan technisch specialisten van leveranciers van apparatuur en machines. In die tijd lag Roemenië nog achter het roemruchte ijzeren gordijn en werd het land geregeerd door alleenheersers Nicolai Ceausescu en zijn vrouw, de niet zo lieftallige Elena. Een paar maanden later zou de muur in Berlijn vallen en even later werd Ceausescu afgezet en geliquideerd. Ik kende Roemenië van een eerder project een half jaar terug. De sfeer van zwarte, armoedige, uitzichtloze moedeloosheid was weg. Verandering hing voelbaar in de lucht. Open geklaag over het regiem, vrolijkheid, moppen over het echtpaar Ceausescu, veel Westerse muziek op straat. Het was niet alleen het verschil in het seizoen, de vorige klus was in de winter, het was meer, het was de openlijke hang naar vrijheid.

Zoals ook bij het eerdere project waren wij buitenlanders allemaal gehuisvest in appartementen in sfeer- en kleurloze flatgebouwen aan de rand van de stad. In dit geval twee gebouwen, acht verdiepingen, geen werkende lift en soms geen stromend water. Wel gemakkelijk om in de gaten te houden. Naast werken, slapen, eten en drinken was er niet zo gek veel te doen. We werkten lange dagen en er werd veel gedronken.

Op een zaterdagmiddag had ik met mijn Amerikaanse collega Jack afgesproken om elkaar op onze vaste drankstek te treffen, een café met terras aan het riviertje dat door Timisoara stroomt. Jong en nog veel te bewijzen was ik, terwijl Jack uitsliep, eerst nog naar het project van onze werkgever gereden om de opstelling van machines te controleren.

Om een uur of drie ‘s middags loop ik het terras bij het café op. In een schaduwrijkhoekje zit Jack met een landgenoot en een jonge vrouw. Donker half lang krullend haar, grote sprekende bruine ogen, verdrietig gezichtje en een geweldige boezem. Grote borsten die haar hemdje met boothals sterk naar voren uitrekken. Bij het voorstellen buig ik naar haar en zo zie ik de aanzet van een paar fantastisch mooie tieten.

“Doina,” zegt ze als ik haar een hand geef en mijn best doe om niet te lang naar die borsten te staren. Ongeveer een meter vijfenzestig lang, slanke taille en in een strakke witte broek gestoken stevige ronde billen. Aan de ontdekkingsreis van mijn ogen komt een vroegtijdig einde doordat ze helaas weer gaat zitten. Jack wuift naar een ober en steekt 4 vingers op. Wachtend op mijn bier maak ik een hoofdgebaar naar Doina en kijk ik Jack vragend aan.

“Yeah, surprise” zegt Jack en hij vertelt hoe hij Doina ontmoette. Kort voordat hij naar het terras wilde rijden hoorde hij in het trappenhuis van het flatgebouw een hoop kabaal. Nieuwsgierig de deur openend zag hij een huilende en schreeuwende Doina ruzie maken met een Duitser van de Liebherr ploeg. De mof in zijn deuropening scheldend in het Duits en Doina voor de deur in het Roemeens. Toen de Duitser Jack zag gooide hij de deur dicht, Jack met de huilende Roemeense in het trappenhuis latend. Jack, als echte heer, had de huilende jonge vrouw daarop uitgenodigd om binnen te komen en haar verhaal aangehoord. Nou ja aangehoord, uit Doina’s beperkte Engels had Jack begrepen dat Doina een relatie met de Duitser had gehad, dat ze ruzie hadden gekregen, dat er nog kleding van Doina in het appartement lag, dat ze haar kleren terug wilde en dat de rotmof verrekte mee te werken. Trooster Jack had haar daarna aangeboden om mee te gaan om iets te drinken. Op het terras had hij zijn landgenoot Stacey aangetroffen en ze hadden al een rondje bier op. Ik trek een stoel bij en ga naast Doina zitten. De Amerikanen beginnen een gesprek in het Engels en ik klets mee. Na een paar minuten valt het me op dat Doina verveeld kijkt. Om te voorkomen dat ze zich buitengesloten voelt, begin ik in het Engels een wat moeizaam gesprek met haar. Als ze vaak om een herhaling vraagt en moet zoeken naar woorden vraagt ze of ik Duits spreek. Ja dus. Ze blijkt vloeiend Duits te spreken. Ze vertelt dat ze van moeders kant afkomstig is van Saksen die zich eeuwen terug in Transsylvanië gevestigd hebben en in hun eigen gemeenschap Duits zijn blijven spreken.

We praten, vergeten onze Amerikaanse tafelgenoten, vertellen elkaar van alles en nippen van ons bier. Ik verzuip langzaam maar zeker in haar mooie grote bruine ogen, ik geniet van haar aandacht en ongegeneerd gaan mijn ogen steeds weer naar die geweldige boezem en vooral naar wat er van die heerlijke halve bollen boven het randje van haar hemdje uitsteek. Het vonkt tussen ons. Als ik een verhaal vertellend in mijn enthousiasme druk beweeg en met een been per ongeluk haar been aanstoot, voel ik dat ze met haar been terug drukt. We laten die tegen elkaar aan drukkende benen zo. Even later als zij iets vertelt legt ze daarbij haar hand op mijn arm en laat die hand lang liggen. Het is alsof haar hand op mijn huid brand. Jack heeft voor een nieuw rondje bier gezorgd als ik haar, zonder dat ze gezegd heeft dat ze weg wil, vraag of ze mee gaat. “Ja, gerne.” We laten onze nog halfvolle glazen staan. Als we het terras aflopen hoor ik Jack roepen “ Go for it T.” Ik steek een hand in de lucht om naar hem te zwaaien.

We lopen naar mijn auto en uit zicht van het terras pakt ze mijn hand. Ingestapt, draaien we onze hoofden naar elkaar voor een eerste heftige kus. Ik rij het parkeerterrein af en stop direct weer om de hoek. Opnieuw kussen en ik kan me niet beheersen, ik moet die geweldige borsten aanraken. Ze protesteert niet en ook niet als ik mijn hand boven in de hals van haar hemdje steek. Twee geweldige grote stevige borsten in een vreemde bh zonder cups. Borsten, veel groter dan mijn handen kunnen omvatten. Ik rijd verder, ze vraagt niet waar we heengaan, naar mijn appartement. Tijdens de rit legt ze een hand op mijn bovenbeen. ‘Zal ze verder gaan?’ Nee, maar het maakt me nog geiler en ik stop weer, zo maar op straat, voor een lange kus en een nieuwe verkenning van haar borsten. Als we de kus verbreken aait ze me over mijn gezicht en zegt “ochi albastri”, later leer ik van haar dat het blauwe ogen betekent. Op dat moment ben ik nog niet geïnteresseerd in een vertaling ik wil seks met haar! Opzij kijkend zie ik haar tepels nu in het truitje priemen, ik geef gas. Bij het appartement gekomen hollen we hand in hand naar binnen en de trappen op.

Deur open, kussen, borsten vast pakken, handen op haar billen, kussen, hemdje over haar hoofd, genieten van de twee boven de bh uitbollende mega tieten, bh uit. Mijn god wat een fantastische borsten. Volmaakte grote halve bollen, met recht naar voren stekende bruine tepels. Jaren later zag ik een film met Ellen Macpherson, zulke borsten, maar dan groter. Ik kus haar borsten en koester de tepels tussen mijn lippen. Zelf heeft ze de sluiting van haar broek al los gemaakt. Ik buk om haar te helpen de broek af te stropen. Een wit degelijk Oost Europees slipje wordt zichtbaar en boven het slipje en in haar kruis krullen wat donkere haren tevoorschijn.

Mare pula

Haar hand gaat naar mijn riem en terwijl zij mijn riem losmaakt en gulp open ritst, gaat mijn hand naar haar slipje. Voor ik het uittrek gaan mijn vingers over haar schaamstreek, het kruis van haar slipje is nat. Mijn broek zakt omlaag, ik stap er uit en stroop mijn onderbroek omlaag. Mijn uit zijn benarde positie bevrijdde pik wijst schuin omhoog naar Doina. Ze steekt haar hand uit om mijn pik vast te pakken en er zachtjes liefkozend in te knijpen.

“Mare pula”, dit behoeft geen vertaling, tijdens het werken met Roemenen heb ik al wat basis Roemeens en schuttingwoorden opgepikt.

"Grote lul," zegt ze. Nu haar slipje uit. Ik pak de rand vast en trek het langzaam naar beneden. ‘Tering’, wat is ze behaard. zo’n behaarde poes heb ik nog nooit gezien. Een oerwoud van donker krullend haar vanaf haar navel tot in haar liezen. Ik zak door mijn knieën om het beter te bekijken en zie de haren glinsteren van het vocht. Met mijn vingers schuif ik een gordijn van vochtig haar opzij om haar schaamlippen te vinden en zo de weg haar kutje in.

Ik kom overeind, kus haar en vinger haar kutje terwijl ze mijn pik vasthoud en kneed. Ik trek snel mijn overhemd uit om die grote bollen en harde tepels tegen mijn blote huid te voelen. Zo staan we te vrijen, kussend, vingerend, zij mijn pik strelend en met een hand heb ik ook de weg naar haar gespierde ronde billen gevonden. Ze kreunt en kronkelt in mijn armen. Al snel vinden we de staande positie niet meer vol te houden. Ik wil in haar en dat wil zij ook, haar hand trekt mijn pik naar haar kut toe. We laten ons op de grond zakken. Ze gaat op haar rug liggen met mij boven op zich en mijn pik vindt zijn weg haar natte poes in. ‘Thuiskomen’ zo voelt het. We neuken en er is van het begin af aan niets voorzichtigs aan. Grote harde stoten en ze beweegt haar bekken om me op te vangen. Ze kreunt en kreunt en ik ben zo geil dat ik af en toe even in moet houden om niet te snel te komen.

“Mehr, mehr” roept ze en heel lenig tilt ze haar benen en bekken van de vloer, zo ver dat ze met haar tenen naast haar hoofd de vloer aanraakt. ‘God’ wat een geil gezicht die omhoog gekantelde kont en mijn glinsterende natte pik die over de volle lengte in haar kut heen en weer glijdt. Ik hoor aan haar ademhaling dat ze gaat komen, ik hou me nog even in door niet naar haar maar naar een lelijk schilderijtje aan de muur te kijken. Ze gromt, ze schreeuwt, ze komt, de spieren in haar bekken lijken mijn pik nu extra te kneden. Ik spuit al mijn, in weken niet geloosde, sperma heel diep in haar kut.

Dit is het begin van een paar weken met Doina, weken gevuld met seks, neuken en nog eens neuken. We zijn ontembaar. Bijna vergeten is mijn vrouw in Nederland. Die eerste keer is een van de weinige keren dat we ‘min of meer’ in missionarissen stand neukten. Doina blijkt op hoog niveau geturnd te hebben, waarbij haar grote borsten uiteindelijk een van de spelbedervers werden. Haar lenigheid en kracht maken dat we samen een nieuwe Kama Sutra met extreme standjes kunnen gaan schrijven. We neuken op de vloer, in bed, in bad, tegen het bad, op tafel. We trekken er op uit met de auto en neuken in het gras, in het water, in een maisveld. Ze is de eerste en helaas ook de laatste vrouw die vanuit een handstand op een krukje mijn pik in haar mond neemt en ook de enige die me berijdt door zich aan een boomtak op en neer te trekken.

Ze werkt als laborante op het complex waar we een nieuwe installatie bouwen en vanaf de eerste dag zijn we bijna onafscheidelijk. Ze blijft bijna alle nachten bij me, ze rijdt mee van en naar het werk, we gaan uit eten of ze kookt voor ons. Ik heb haar verteld dat ik getrouwd ben en ik heb haar ook verteld tot wanneer ik blijf. We lijken er op gericht om er het maximale uit te halen in de paar weken die we samen hebben. Na twee weken wordt ze ongesteld. Ze lost dit op door drie dagen wel met me uit eten te gaan of te koken, ze slaapt dan echter in het appartement dat ze met een vriendin deelt. Mijn verzoek om me in die dagen eens lekker af te trekken of te pijpen wimpelt ze af met een uitleg dat ze dan te veel zin in me krijgt en zich niet kan beheersen. Na haar ongesteldheid lijkt ze nog een grotere seksdrang te hebben dan ervoor. Onverzadigbaar en ik ga er genietend in mee. Hoewel ik af en toe wel merk dat mijn jongeheer wat pijnlijk aanvoelt. Na een paar dagen van super intensieve seks, klaagt ze op een avond tijdens het neuken, in tranen, dat het voor haar te pijnlijk is. Ik trek me terug uit haar poesje en doe mijn best haar te troosten. Tijdens het knuffelen blijft mijn pik hard en tegen haar aan kloppen. Ik ga wat te drinken voor haar pakken en kom met mijn nog steeds omhoog wijzende pik terug uit de keuken. Ze moet er door haar tranen heen om lachen en pakt mijn pik vast om me af te trekken, waarbij ze hem af en toe in haar mond neemt. Als ze merkt dat ik ga komen houdt ze mijn pik in haar mond. Dit hebben we nog niet eerder gedaan en ik weet niet of ze wil dat ik in haar mond klaar komt, ik probeer haar zachtjes weg te duwen. Ze laat dat niet toe en slaat haar handen om me heen, begraaft haar vingers in mijn billen, houdt vast en pijpt verder tot ik in haar mond klaar kom. Ze trekt zich even terug op het toilet, komt dan terug, gaat op bed liggen en zegt mijn hoofd vast pakkend en naar kruis trekkend “jetzt sollst du.” In ons liefdesspel had ik wel al regelmatig even met mijn tong haar klitje gezocht, maar nog nooit had ik haar klaar gebeft. Ik zoek mijn weg door haar oerwoudje en…

Du te pizda matii

Dank zij haar ben ik verzadigd en ik knap af. Al dat haar, het is net of ik Sinterklaas moet zoenen. Ik duw met mijn vingers de haren opzij om ruimte te maken voor mijn tong, de haren veren terug, ik voel de haren prikken op mijn lippen, haren in mijn mond en ondankbare klootzak die ik ben, ik maak er een bef zooitje van. Na een paar minuten van geklooi duwt ze mijn hoofd weg en vraagt wat er met me is. Ik leg uit dat haar behaarde kut me doet denken aan een ‘om barbos,’ een bebaarde man. Helemaal fout, en ze toont haar temperament. Ik krijg een harde klap, ze duwt me van zich af, kleedt zich aan roept "du te pizda matii" (krijg de klere en letterlijk vertaald ‘ga terug naar je moeders kut’) en stormt het appartement uit.

De volgende middag wacht ik haar na het werk op de gewone tijd en plaats op. Ze komt met wat vrouwelijke collega’s naar buiten en negeert me. Voor het avondeten zoek ik na weken weer aansluiting bij mijn collega Jack, die heel nieuwsgierig is. Ik blijf niet hangen voor de borrels maar ga terug naar het appartement om met een boek op bed te gaan liggen.

Na een uur hoor ik de voordeurbel. Doina? En ja, ze staat voor de deur en kijkt nog steeds kwaad. Een poging tot een kus wordt afgeweerd. Ze loopt langs me heen naar binnen en begint met me te vertellen wat een enorme ‘arschloch’ ik ben. Daarna opent ze haar tas om een schaartje en een scheermesje te voorschijn te halen.

“Ik wil dat jij de haren van mijn "haarigen fotze" knipt en me scheert.” Ze kleedt zich uit en we gaan naar de badkamer waar ze wijdbeens op de rand van het bad gaat zitten. Ik kniel tussen haar benen en begin aan mijn opdracht. Langs haar poesje strijkend voel ik dat ze ondanks haar kwaadheid lekker nat is, het doet haar wel iets. Na haar haren tot stoppeltjes hoogte geknipt te hebben pak ik mijn scheerzeep om haar in te zepen en scheer ik heel voorzichtig haar buik en haar schaamheuvel. Ze neemt het over om zelf haar poes te scheren. Vervolgens neemt ze een douche in de badkuip, en ze staat toe dat ik haar afdroog.

“Nu wil ik dat je me likt,” zegt ze om naar de slaapkamer te lopen waar ze op haar rug op bed gaat liggen. Met nog steeds mijn kleren aan ga ik tussen haar benen liggen om de kale omgeving te verkennen. Ik kus haar buik en daal langzaam met kusjes af naar haar poes. Ik druk mijn lippen op haar schaamlippen en geef er een lange kus op. Haar handen zoeken mijn hoofd en drukken mijn hoofd naar beneden. Ik beschouw dit als een aanmoediging en verken heel voorzichtig met het puntje van mijn tong de binnenkant van haar vochtige schaamlippen op zoek naar haar kittelaar. Als ik het bultje gevonden heb begin ik er zachtjes over te likken. Ze zucht en spreidt haar benen wat verder.

“Zo dit is het goede plekje,” ik lik door en voel hoe ze haar benen optilt, wijd in de lucht spreidt en zo haar poes verder voor me opent. Haar handen strelen mijn hoofd terwijl ik haar naar een hoogtepunt lik. ‘Hoogtepunt…’ ze komt spuitend klaar. Ik kruip naast haar en koester haar in mijn armen. Even later sta ik op, kleed me uit, spoel mijn mond, poets mijn tanden en kruip weer naast haar in bed. Ik trek het laken over ons heen en in lepeltjeshouding vallen we in slaap.

La revedere

Uren later, het is nog pikdonker buiten, wordt ik wakker. Ik merk dat Doina ook wakker is. Ze kust me en zegt dat ze mijn pik in zich wil voelen. We strelen elkaar tot ze me op mijn rug drukt en op me komt zitten. Ze heft haar heupen op en laat zich langzaam, voorzichtig op mijn pik zakken. Heel rustig berijdt ze mijn pik door met die sterke benen op haar hurken zittend haar kut over mijn pik te laten zakken: omlaag, omhoog, omlaag... Ik kijk naar haar gezicht om te zien of het geen pijn doet. Ik zie dat ze geniet en ik geniet mee. Ze werkt ons naar een orgasme toe.

Ons leven als man en vrouw gaat nog twee weken door. Ze kent mijn vertrekdatum. Ik heb Doina niet verteld dat ik, in plaats van naar huis te gaan, samen met mijn vrouw in Roemenië op vakantie ga. Mijn vrouw, die onderwijzeres is, komt zodra ze vakantie heeft hier naar toe en rijdt daarvoor mee met de collega die me komt aflossen. We gaan dan samen een paar weken door Roemenië trekken en vakantie houden aan de Zwarte Zee.

Wel neuken Doina en ik nu wat voorzichtiger en we wisselen het af met orale seks, wat met dat gladgeschoren kutje prima bevalt. Doina’s favoriete standje voor orale seks is 69 met Doina boven en gezien de wonderbaarlijk heerlijke dingen die ze dan met mijn pik doet lig ik graag onder. Wel heb ik haar voorzichtig uitgelegd dat ik haar dijen adembenemend vindt, maar dat ze in haar enthousiasme die sterke turnster dijen niet te hard om mijn hoofd moet klemmen. Doina ontdekt een nieuw oraal standje, ze kan zich aan een leiding hoog in de badkamer optrekken zodat ik staande met mijn mond haar poesje kan kussen.

De dag van het afscheid komt dichterbij en dat maakt haar verdrietig. De middag voordat ik weg ga (de dag waarop mijn vrouw komt) neem ik vrij om ‘in te pakken’. Een middag lang op stap met Doina, samen iets leuks voor haar kopen, samen uit eten en een laatste geweldige wip met tranen. Aan het begin van de avond breng ik haar terug naar haar appartement. In de auto voor de deur nemen we afscheid.

La revedere, tot weerziens.

Terug in mijn appartement pak ik al een beetje in, ik ruim op en ga vroeg naar bed. Denkend aan Doina en Ilse die morgen komt val ik, geholpen door een forse borrel, snel in slaap. Ik schrik wakker van gebonk op de deur. Doina, in tranen, wil me nog een keer vasthouden. Even later liggen we weer in bed. Goedmaakseks kende ik al, afscheidskus blijkt net zo goed te zijn. Het is na middernacht als ik Doina terug breng naar haar appartement met een allerlaatste afscheid voor de deur. Terug in het appartement duurt het lang voor ik in slaap val en naar mijn gevoel heb ik nauwelijks geslapen als ik wakker wordt door aanhoudend gebel. Doina? Neen, Ilse en mijn aflos collega. Ilse had hem overgehaald om de hele nacht om de beurt door te rijden. Ze hebben slaap. Na wat praten en drankjes trekken Ilse en ik ons bij zonsopkomst terug in de slaapkamer en de collega gaat proberen een dutje te doen op de bank. In de slaapkamer mag ik Ilse bewijzen dat ik haar net zo gemist als zij mij. Het lukte, maar het moest uit mijn tenen komen.

Timus Boot



  • Comments(0)//tinusboot.4fingers.be/#post14
« PreviousNext »