Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

Deel 4 Louise

BEDEVAART 4 LouisePosted by My 4Fingers Sat, August 25, 2018 11:40:19

Deel 4 Louise

Dagen later en kilometers verder. Bij het binnenrijden van een dorpje aan de voet van de Pyreneeën geeft de kilometerteller precies 1400 afgelegde kilometers aan. Mijn kont doet zeer. Het is nog maar net na de middag. Wat forse klimmetjes in de heuvels die morgen en het vooruitzicht van de bergen de volgende dag maken dat ik besluit om te stoppen. Ik vind dat mijn pijnlijke kont en ik een rustmiddag verdiend hebben.

Helaas toont Google Maps geen camping en navraag in de dorpswinkel leert dat er ook geen B&B of hotel is. Ik overweeg wildkamperen, maar na nachten op het dunne matrasje, verlang ik naar een echt bed. Aandringend met de vraag, of er in de omgeving een andere overnachtingsmogelijkheid is, komt er als antwoord, “le couvent.” Het wordt lacherig verteld en ik kan het niet helemaal volgen. Ik begrijp dat er buiten het dorp een soort van klooster is, met een groep vreemdelingen. Ze laten wel eens mensen overnachten. Er wordt nog aan toegevoegd dat het vreemde lui zijn, een soort van zwervers. Nou ja, denk ik, dat past. Per slot van rekening ben ik als namaak pelgrim ook een soort van zwerver.

De route is simpel. Het dorp uit en de derde weg rechts omhoog. Zo kom ik bij een oud landhuis met wat bijgebouwen en omgeven door tuinen en akkers. Op het land zie ik zowel mannen als vrouwen aan het werk. Ze kijken op als ik aan kom fietsen. Het valt me op dat de meeste mannen een baard hebben. Ik stop en een van de baardmannen komt naar me toe. Voor ik iets kan vragen zegt hij in het Frans, “welkom ik ben Rogier.”

Ik stel me voor en vraag of hij Engels spreekt. Dat blijkt gelukkig een beetje het geval. Hij spreekt het als een Engels sprekende Fransoos in een komische film. Ik bedwing een opkomende lach. Ik leg hem uit, dat ik in het dorp gehoord heb dat hier een mogelijkheid is om te overnachten. Gevolgd door de vragen of het kan en wat het kost. Hij glimlacht bij de laatste vraag en aarzelt even voordat hij antwoord.

Ze hebben wel eens gasten, vertelt hij. Maar dat zijn altijd gelijk gestemde geesten, die komen helpen met werkzaamheden. Hij vraagt of ik bereid ben om te werken voor mijn onderdak. Deels uit nieuwsgierigheid en deels uit zuinigheid, knik ik ja. Hij vraagt of ik bijzondere vaardigheden heb. Rondkijkend over het terrein, vertel ik dat ik van tuinieren weinig sjoege heb, maar bouwkundige van beroep ben en een handige klusser. Hierdoor ontstaat een match tussen vraag en aanbod. Er moet een oude schuur gerepareerd worden. Hij neemt me mee naar een bijgebouw en wijst me waar ik mijn fiets kan laten en waar ik later kan slapen. Daarna neemt hij me mee naar het hoofdgebouw op zoek naar zoals hij het noemt mijn ‘workmate’. In mijn gedachten wordt dat een van de baardmannen die ik buiten aan het werk zag. Tot mijn verrassing stelt hij me voor aan een vrouw. En wat voor een vrouw. Een grote donkere vrouw met kort kroeshaar. Ze is langer dan ik. Niet knap, maar wat een figuur. Ze straalt seks uit! Niet slank en niet dik, maar met grote bolle borsten, dan een taille en daaronder vrouwelijke heupen en billen. Zelfs de werkbroek die ze draagt kan niet verbergen dat ze een lekkere kont heeft. Ik denk er gelukkig bijtijds aan om mijn mond niet open te laten hangen.

Rogier stelt ons aan elkaar voor. Ze heet Louise. Ze komt van het Franse deel van Sint Maarten en spreekt naast Engels ook een beetje Nederlands. Rogier vertelt dat Louise mij gaat assisteren en dat zij weet wat er moet gebeuren en waar het gereedschap is.

“Ze is heel vaardig met haar handen en je kan met haar praten.”

Ik luister maar half naar zijn verhaal, ik ben afgeleid door de spontane gedachte, "met jou wil ik neuken". Een gedachte die ik niet vaak, bij een eerste kennismaking met een vrouw, krijg. De reis doet me goed, ik voel me een roofdier. Met Louise als tolk wordt duidelijk wat de bedoeling is. Ze hebben een houten schuur waar planken van vervangen moeten worden. Als ik al bedenkingen had tegen een middag werken dan zijn die nu, met Louise er bij, weg.

Louise toont me de klus en voorziet me van een overall en min of neer passende werkschoenen. Helaas trekt ze zelf ook een overall aan. Gelukkig zijn ze goed voorzien van professioneel gereedschap. Dat en het gezelschap van een praatgrage en goedlachse Louise maken dat ik geniet van de klus. Van Louise hoor ik dat ze een leefgemeenschap zijn van, zoals zij het noemt “vrije geesten.” Oh, denk ik, ik kan me er niet veel bij voorstellen. Als ze al werkend vraagt, waar ik naar onderweg ben, vertel ik over mijn reisdoel.

Ze zegt het me na, met verbazing in haar stem. “Santiago de Compostella? Ben je katholiek?” vraagt ze een vies gezicht trekkend.

“Nee,” antwoord ik naar waarheid.

Ze slaakt een zucht. “Religies wijzen wij hier af,” zegt ze nadrukkelijk. “Religies beperken je vorming.”

Ik vertel haar over een artikel dat ik gelezen heb, over de aanhangers van het vliegende spaghetti monster en dat ze als hoofddeksel een vergiet dragen. Het is grappig bedoeld. Louise lacht er niet om, ze kijkt me streng aan om nog eens te benadrukken dat alle religies fout zijn. Ik zie haar nadenken, voordat ze met een bezorgd gezicht vraagt of ik “misschien iets ernstigs mankeer?” He? denk ik en dan valt het kwartje. Ik vertel haar dat ik op reis wilde en een bestemming zocht en toen toevallig over Santiago las. Ze moet er om lachen.

We werkten eerst in de schaduw van de schuur en naarmate de middag vordert komen we meer in de zon en wordt het steeds warmer. Louise lost dat op door het bovenstuk van haar overall omlaag te doen. De mouwen gebruikt ze om de overall om haar middel vast te binden. Ik doe mijn best niet te veel naar haar grote bollen te staren. De knoopjes van haar blouse staan als ze beweegt onder spanning. De blouse heeft korte mouwen en als ze tijdens het werken haar armen optilt zie ik iets wat je niet vaak meer ziet bij vrouwen, okselbeharing. Niet zo’n beetje, maar een flinke bos. Dat doet me uiteraard afvragen hoe het er op haar onderbuik uitziet. Waarschijnlijk een flinke bos zwart kroeshaar. Ik wil het zien.

Met haar rug naar me toe houdt ze een plank, die ik vast ga schroeven, op zijn plaats. Ik wil langs haar heen reiken en zie zweetpareltjes boven het boordje van haar blouse in haar nek. Nieuwsgierig hoe ze ruikt, buig ik mijn hoofd en ik snuif. Teleurgesteld stel ik vast dat ze gewoon ruikt, ik had iets exotisch gehoopt.

“You are funny,” zegt ze. Heeft ze ogen achter in haar hoofd? “Hoe ruik ik?”

Ik lieg, “als een exotische bloem.”

Ze lacht me uit en zegt “leuk geprobeerd, maar ik ruik nu naar zweet, net als jij.” Het wordt etenstijd en ik ga mee aan tafel. Eten doen ze gezamenlijk. Rogier stelt me voor als timmerman gast. Zeventien volwassenen tel ik en zestien kinderen. De gemeenschap lijkt me een toevluchtsoord voor vreemde snoeshanen. Hoewel de mannen overwegend een baard dragen zie ik ook punkkapsels en geschoren hoofden. De kleding is een mengelmoes van confectie en huisvlijt.

Bij het eten wordt niet zoals ik verwacht wijn, maar cider geschonken. Een eigen product en het smaakt voortreffelijk. Tijdens het eten vertelt Louise over mijn reis naar Santiago en dat ik geen pelgrim ben maar nieuwsgierig. “Une bonne histoire,” noemt ze het.

Er wordt om gelachen en Rogier vraagt of ik over mijn reiservaringen wil vertellen. Ik kies voor een gekuiste versie en Louise vertaalt voor degenen die geen Engels verstaan. Mijn tafelbuurvrouw, een vrouw met konijnentanden, informeert of het niet eenzaam is zo alleen op reis. Voor ik kan antwoorden reageert Louise met een opmerking dat ik zo wel interessante mensen ontmoet.

“Of niet,” vraagt ze met een glimlach. Ik beaam het.

De klus is nog niet klaar. Ik schat nog een uur of twee werk te hebben en daarom ga ik, nog steeds geholpen, door Louise na het eten verder. In antwoord op mijn vragen over het gezelschap aan tafel vertelt Louise dat er in de gemeenschap vier echtparen wonen. “Hun keus,” zegt Louise. “Niemand is een anders bezit en in huwelijken is dat vaak anders.”

Gevolgd door, “vind je niet?” Ik ben het daar hardgrondig mee eens. “Vrije liefde?” vraag ik.

“Als je daar voor kiest,” zegt ze.

Ze vertelt, zonder naar mijn status te vragen, getrouwd geweest te zijn. Ze had het heel beklemmend gevonden. Al kletsend werken we stug door. Om een wat kromme plank aan te duwen terwijl ik de schroeven er in draai, komt ze dicht achter me staan en voel ik haar borsten tegen mijn rug drukken. Bijna een omgekeerde herhaling van mijn snuifpoging eerder die dag. Ik vermoed dat het opzet is, haar armen zijn lang genoeg. Ik doe extra lang over het schroeven en laat twee keer een schroef uit mijn handen vallen. Helaas, als ik me langzaam omdraai veert ze weg. Ik kijk naar haar gezicht, ze glimlacht. Is dat een belofte?

De laatste planken zitten op zijn plek, de klus geklaard. Ik steek mijn hand op voor een "high five". Zo van, dat hebben we goed gedaan. In plaats van tegen mijn hand te slaan, grijpt ze mijn hand en houdt hem secondenlang vast. Ze is sterk en dat vermoedde ik al doorhaar gespierde lichaam. “Ik bedank je hartelijk,” zegt ze heel vormelijk. Ze nodigt me uit om na gedoucht te hebben, een aperitief in het hoofdgebouw te komen drinken.

Het blijkt een dubbele verrassing. De eerste is Louise die zich heeft omgekleed. Vrouwen in een legging, ik heb het altijd geassocieerd met ordinair, maar Louise! Als een tweede huid omspant het haar benen en billen. Ze loopt naar me toe om te begroeten. Het lijkt of de legging haar soepele bewegingen accentueert. Ik zie haar beenspieren bewegen en ik zie hoe de stof haar venusheuvel laat uitkomen. Ik kom ogen te kort, want haar bovenlijf is nu gehuld in een strak hemdje met een V-hals. Mijn god, denk ik als heiden, wat een vrouw. Ze ziet me staren en er krult een lachje om haar mond. Achter me klinkt een “ahum”.

Het is Rogier die mijn aandacht vraagt voor de tweede verrassing, het aperitief. De trots van de leefgemeenschap. Het blijkt een uit cider gestookte soort Calvados. Het smaakt geweldig en Rogier is een gulle schenker. Een vervelend stemmetje in mijn hoofd zeurt over de bergen die ik morgen op de fiets over moet. Ik geef het stemmetje deels zijn zin en laat het bij drie glaasjes. Afscheid nemend van het gezelschap loopt Louise mee om, zoals ze zegt, “te zien of alles naar wens is.” Ze begeleid me naar het gastenverblijf en ik laat haar steeds voorgaan. Niet uit beleefdheid.

Ze kijkt hoe ik me installeer en vraagt plagerig of ik me niet zal vervelen. Ik toon mijn e-reader. Ze glimlacht en zegt “bon nuit.” Ik speel het spel mee en wens haar ook een goede nacht. Na me nog eens goed gedoucht te hebben, met extra aandacht voor mijn edele delen, duik ik in bed en wacht lezend af, met alleen het lampje van de e-reader aan. Anticiperend op wat komen gaat ben ik bloot in bed gaan liggen en steeds als ik aan Louise denk voel ik mijn pik reageren. Ik knijp er af en toe in. Nog even geduld, jouw beurt komt zo.

Ze laat me lang wachten. Ik betwijfelen of ik de signalen wel goed begrepen heb. Daar komt bij dat het fietsen en het harde werken me dreigen op te breken. Ik vecht tegen de slaap en verwens de drie borrels. Net als ik voor de vierde keer kijk hoe laat het is en constateer dat ik al een uur wacht, gaat de deur zonder kloppen open, Louise eindelijk.

“Chėrie,” noemt ze me op het bed toelopend. Ik knip het licht aan. Daar heb ik over nagedacht. Met deze vrouw geen gerommel in het donker. Ik wil haar bewonderen, in volle glorie, haar donkere huid en de ronde billen en dikke tieten. Ik heb nog nooit met een negerin gevreeën, ik wil haar zien. Rationeel weet ik, dat er geen verschil is, alleen een andere huidskleur. Maar een stemmetje in mijn hoofd zegt dat ik het moet onderzoeken.

Ze is op slippers en in een badjas. De slippers schopt ze uit en de badjas laat ze me aankijkend van haar schouders glijden. Mijn mond zakt bijna open. Wat een lijf! Haar borsten zijn twee, de zwaartekracht trotserende, halve bollen. Om de een of andere bizarre reden schiet een natuurkunde les van vroeger door mijn hoofd, over de ‘Maagdenburger halve bollen.’

“Draai je eens om?” Vraag ik om haar billen te bewonderen. Ze draait niet alleen om, ze komt met haar billen naar me toe gestoken naast het bed staan. Overeind komend pak ik ze vast. Bij Claire kon ik mijn vingers er in drukken. In deze bruine gespierde weelde lukt dat niet. Harde billen, de dwaze gedachte dat je er een hard gekookt ei op stuk kan slaan, komt in me op. Ze wiebelt even met haar kont en draait zich dan om. Op ooghoogte met haar poes komt mijn verwachting uit, een driehoekige mat van zwart kroezend haar siert haar onderbuik. Ik druk mijn neus er in. Ze giechelt en ik ruik... vrouw. Niet anders dan bij blanke vrouwen..., gewoon geil naar vrouw. Ze trekt het dekbed weg om zo mijn attente vriend onthullen.

“Gelukkig, je bent nog klaarwakker.”

Voordat ze bij me komt liggen haalt ze twee condooms uit een zak van een badjas.

“d Accord?” vraagt ze.

“Okay,” antwoord ik, waarop ze de condooms op het kastje naast het bed legt. Ze komt naast me liggen op de smalle eenpersoons matras. We kussen en ik voel haar dikke vlezige tong ver in mijn mond. In mijn beperkte ervaring ben ik altijd degene geweest die zijn tong in de ander zijn mond stak. Is dit de opmaat naar nieuwe sensaties? Ze smaakt voortreffelijk. Ik kus haar borsten en knabbel op haar harde tepels terwijl ze mijn pik vasthoud en kneed. Zachtjes duwt ze mijn mond weg van haar borsten. Ze buigt haar hoofd naar mijn pik en hopend op haar lippen om mijn eikel, druk ik mijn bekken omhoog. Helaas, ze is iets anders van plan. Ze inspecteert mijn pik heel nauwgezet van boven naar onder. Kennelijk tevreden mompelt ze iets dat ik niet versta en komt weer naast me liggen.

Met mijn vingers door haar kroezige haar ga ik naar haar spleet. Met mijn wijsvinger veeg ik tussen haar schaamlippen. Ik voel hoe ze haar benen wat spreidt en vat dat op als een uitnodiging om met een vinger in haar natte grot te gaan. Haar genotsplekje, ze zucht als ik het vind en legt haar hand op de mijne om mijn vinger daar te houden. Ik vinger haar terwijl ik haar kus. Weer die dikke geile tong en dat brengt me, ingegeven door haar eerdere inspectie, op een idee. Nog niet erin, ik heb geleerd dat geduld het genot kan verhogen en ik ben nieuwsgierig. Mijn eerste seks met een vrouw met donkere huidskleur. Ik wil van dichtbij zien waar ik mijn pik in ga stoppen. Ik strijk haar kroezige oerwoud opzij. Donkere vlezige schaamlippen worden zichtbaar. Niet van die rimpelige slappe flapjes, nee als echte vollen lippen. En aan de binnenkant zie ik haar vochtige donkerroze huid. Ik ruik haar nu nog beter, de lucht van een opgewonden vrouw.

Ze trekt me omhoog en reikt naar een van de condooms. Met haar tanden scheurt ze de verpakking open en ze rolt met een geconcentreerde blik het condoom over mijn pik. Ze kiest voor gemak en gaat op haar rug liggen.

“Kom, schiet op,” spoort ze me aan. Missionarisstand, niet super creatief maar wel lekker. Mijn pik glijdt, niet alleen moeiteloos naar binnen, hij lijkt wel opgeslokt te worden. Helaas kan ik zo niet goed zien hoe hij tussen haar schaamlippen heen en weer glijdt. Ik wil zien hoe mijn roze blanke lul in die donkere kut beweegt. Straks een ander standje proberen. Ze neukt geweldig. Ik stoot en Louise doet iets met haar bekken waardoor mijn pik gekneed wordt. Waar ik verwachtte mijn trukendoos open te moeten te trekken om haar eerder te laten komen, verrast ze me. Haar eerste orgasme komt snel. Is er ooit een studie verricht naar de geluiden die vrouwen naken als ze klaar komen? Louise is een stille met onderdrukt gegrom en diepe zuchten. Het bijna gebrek aan geluiden wordt meer dan gecompenseerd door heftig schokken van haar onderlichaam.

Ik weet hoe ik verder wil, van achteren op onze zij. Tegen haar billen aanbonzen met mijn hand op haar bolle borsten. Ze begrijpt me direct en werkt mee bij het op onze zij rollen. Ze tilt een been hoog op en tast tussen haar benen om mijn pik terug in haar warme gleuf te stoppen. Zonder hulp had mijn blinde vriend de weg ook wel teruggevonden, ze is zo nat dat ik al drukkend gewoon weer naar binnen geglibberd was. Of wilt ze er zeker van zijn dat ik in het goede gaatje ga?

Waar het op elkaar liggend lekker was, is het nu goddelijk. Ze heeft haar knieën wat opgetrokken en met mijn buik tegen haar billen stoot ik met lange grote halen. Ik voel mijn kloten slingeren en tegen haar aankletsen. Ze krijgt een nieuw orgasme en spoort me aan om ook te komen. Het valt ook niet meer te stoppen.

We blijven dicht tegen elkaar aan liggen tot we weer op adem zijn en mijn verslappende pik uit haar glibbert. Ik doe het condoom af. Louise kust me en zegt dat ze naar het toilet gaat. Nieuwsgierig naar het vervolg wacht ik af. Ze komt terug en tot mijn verrassing kruipt ze weer bij me in bed. Ze nestelt zich opnieuw met haar billen tegen me aan. Ik knip het licht uit en zo vallen we in slaap.

Gedesoriënteerd word ik wakker. Een kloppende ochtenderectie en warme billen. Het duurt even tot het indaalt waar ik ben en met wie. Het voelt ongelofelijk vertrouwd om zo wakker te worden. In de goede jaren met Julia vielen we vaak in lepeltjeshouding in slaap en dan werd ik wakker met mijn ochtenderectie verankerd in haar bilspleet. Louise slaapt nog. Voorzichtig kruip ik uit bed voor een gang naar de badkamer. Het duurt lang. Mijn apparaat is hard en laat zich niet naar de pot buigen. De gedachten aan gisteravond versoepelen het proces niet. Als het eindelijk gelukt is poets ik alvast maar mijn tanden, je weet maar nooit.

Terug op de slaapkamer zit Louise rechtop in bed. Ze schenkt me een stralende lach en een opgewekt goedemorgen. En wat voor een morgen, denk ik, naar haar bruine blote borsten starend. Soepel komt ze uit bed en met de mededeling, “eerst naar de badkamer,” loopt ze in Eva’s kostuum op me toe. Ze kust me en tikt tegen mijn geval, die na het plassen slap was en nu weer blijk geeft van toenemende belangstelling. “Jammer, net was hij harder.”

Ze was dus wakker en hield zich stil. Ik blijf naast het bed staan wachten tot ze terug komt. “Bon matin, chėrie,” zegt ze opnieuw, als ik mijn armen om haar heen sla. We kussen en ik proef dat ze mijn tandenborstel gebruikt heeft. Al kussend voel ik in haar kruis. Ze is nat en dat is niet van het plassen. We vozen staand naast het bed en dan vraagt ze me om op bed te gaan liggen.

“Mijn beurt, “ zegt ze, als ik lig. Ze stapt op het bed en komt ter hoogte van mijn hoofd wijdbeens over me heen staan. Ze biedt me een geweldig uitzicht op haar harige kruis. Langzaam laat ze zich zakken, tot in hurkhouding, met haar gat vlak boven mijn gezicht. Na de beurt van gisteravond heb ik geen enkel bezwaar. Ik til mijn hoofd op en duw mijn neus in haar schaamhaar. Het blijkt een plaagstootje, of ze bedenkt zich. Ze komt weer overeind en pakt het overgebleven condoom van het kastje. Met mij voorzien van condoom, herhaalt ze de gymnastiek van zonet, maar nu boven mijn pik.

Kijk mama, met losse handen, die rare gedachte schiet door me heen als het haar lukt om zich over mijn pik te laten zakken. Ze steekt haar handen naar me uit en met haar handen in de mijne begint ze me te berijden. In mijn ervaring de beweging waarbij mijn pik het best gemasseerd wordt. Ergens in de evolutie moet het fout gegaan zijn, anders hadden vrouwen wel sterkere beenspieren gekregen. Louise houdt het knap vol en ik help haar. Ik laat haar handen los en met mijn handen onder haar lekkere kont help ik haar bij haar bewegen. Zij geeft het ritme aan en in dat ritme dansen haar borsten. Ze hijgt en kreunt en net als ik denk, nu komt ze, laat ze zich op me zakken.

Teleurgesteld wil ik een ander standje voorstellen en dan doet ze iets wat me nog met geen vrouw is overkomen. Het lijkt wel magie en het is fantastisch. Bijna stilzittend, met mijn pik diep in haar, pulseert haar schede om mijn pik. Iedere puls is een knijpbeweging. Een knijpbeweging die mijn sappen doet stromen. Ik voel hoe de druk in me opbouwt en weet dat ik het niet kan stoppen. Ik geef me over aan het genot. Ik kom klaar. Ik hoor mezelf grommen en kijk naar haar gezicht dat grimast. Ze kijkt me aan. Haar mond hangt open en ze kreunt. Haar bekken schokt en zo perst ze me leeg.

Een uurtje later, na een stevig ontbijt en nagezwaaid door Louise fiets ik weg.

Met dank aan het logies en Louise met een licht gemoed en een lege zak. Wel is mijn fiets ruim een kilo zwaarder door het bedankcadeau van Rogier. Een literfles cider, voor mijn goede werken. Weigeren zou onbeleefd geweest zijn. Nog een kilo meer bergopwaarts. Al trappend ga ik in gedachten het gebeuren met Louise na. De seks was geweldig en staat zeker in de top vijf van mijn beste seks ooit. Het vreemde is dat ik me wat schuldig voel. Niet over de seks, maar over de intimiteit van het samen in slaap vallen en wakker worden.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of rechtstreekse mail.



  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.