Tinus Boot

Tinus Boot

HIJ WAS ER BIJ

HomeBlog - 2Blog2 - MegamastosBTW paginaInsturen

Deel 3 Mandy

BEDEVAART 3 MandyPosted by My 4Fingers Sat, August 25, 2018 11:41:26

Deel 3 Mandy

De derde dag op de fiets is de dag dat ik me verzoen met pakezel, mijn fiets. Of eigenlijk de dag, waarop ik accepteer dat dit het is, met deze fiets. De naam blijkt goed gekozen. Een fiets koppig als een ezel. Ik mis het wendbare en het lichte van mijn racefiets, ik mis de snelheid. 2300 Kilometer naar Santiago. Met ruim honderd per dag moest dat gemakkelijk kunnen, zo had ik vooraf bedacht. Op de derde dag geef ik toe dat, met de heuvels en de Pyreneeën in het verschiet, het wel eens langer dan drie weken kan duren. Het zij zo. In het Noord Franse landschap worden Pakezel en ik langzaam maar zeker een eenheid. De derde dag is ook de dag dat ik een eerste appje van Julia krijg.

"Waar ben je?" Het klinkt niet liefdevol of hartelijk, dus antwoord ik "onderweg".

Na Moeskroen trap ik vier dagen stevig door. Het fraaie lenteweer werkt mee. In het overwegend vlakke landschap lukt ruim honderd kilometers per dag nog goed. Echter de vooraf geschatte reisafstand blijkt tegen te vallen. Het mijden van steden en drukke wegen maakt dat de 2300 kilometer waar ik oorspronkelijk mee rekende er meer gaan worden. Het lukt me gelukkig wel om iedere avond een overnachtingsplek in mijn tentje te vinden. Zo blijft het goedkoop. Julia laat per app weten dat ze in Engeland bij haar zus is en dat ik de groeten moet hebben. Ik besluit het voor kennisgeving aan te nemen. En die groeten? Zus en ik waren nooit zo dik, overigens Julia en haar zus ook niet.

Laat in de middag van de zesde dag kom ik aan in Saumur, een plaatsje aan de Loire. Er is een camping en die is op wat campers en een smoezelige caravan na verlaten. Een van de campers heeft een Nederlands kenteken. Terwijl ik mijn tentje opzet komt er uit de caravan een vrouw aanlopen voor een praatje. Midden dertig schat ik haar, sigaret in de mond, mager en kort roodachtig haar in een onnatuurlijke teint. Ze is rijkelijk voorzien van metalen voorwerpen in haar gezicht. Ze blijkt Engels en ze lijkt zich nogal te vervelen. We kletsen wat, waarbij zij het gesprek gaande houdt. Ik vind het mooi hier en zij vind het ‘boring’. Ze is samen met haar ‘mate’ Chris in Frankrijk en Chris is even terug naar Engeland, “to do some business.” Ik kijk opzij en zie dat er bij de caravan geen auto staat. Met mijn tentje gebruik gereed, verontschuldig ik me om nog was te gaan eten in het stadje. Ze steekt een nieuwe peuk op en slentert weg, op zoek naar een nieuwe gesprekspartner?

Later die avond ga ik douchen. In een van de douchecabines hoor ik gerommel en gefluister.

“Nee Henk, straks, ... Niet hier, er is iemand.”

“Ze verstaan ons toch niet.” Gelach.

“Nee straks, in bed vind ik het veel lekkerder.”

Op de terugweg van de douches zie ik voor de Hollandse camper een stel van rond de zeventig zitten. Ze kijken naar me. Ik twijfel over een begroeting. Goedenavond of Bonsoir? Ik besluit tot het laatste. De Engelse staat voor de caravan te roken. Ik groet, ze begint een gesprek en al snel vraagt ze of ik iets wil drinken. Dat maakt dat ik even later, met een laf lauw biertje in mijn handen, in de caravan zit. Door wat kledingstukken te verschuiven heeft ze een plaatsje voor me vrij gemaakt. Ze stelt zich voor als “Mandy.” Zij en haar Chris zijn in Frankrijk op zoek naar werk en handel. Op mijn nieuwsgierige vraag, “wat voor handel?” krijg ik een vaag antwoord.

Onder het praten tel ik haar piercings, ik kom tot zes. Ze ziet me kijken en onderbreekt haar beklag over de Fransen met hun rare taal, om te vragen of er iets is. Ik vertel haar dat ik haar piercings aan het tellen was.

“Hoeveel denk je dat ik er heb?”

“Ik zie er zes.”

“Elf,” zegt ze. Vervolgend met, “de laatste twee zijn van een week terug.” “Wil je ze zien?” Niet echt mijn ding, maar nieuwsgierig zeg ik “ja”. Ze neemt me kritisch op.

“Alleen maar kijken, ja?”

“Uiteraard!”

Ze schopt haar slippers uit en maakt haar broek los. Broek omlaag, gevolgd door een zwart slipje en daar staat ze in haar blote gat. Ik zie een kale kut met in iedere grote schaamlip een ringetje.

“En?” Vraagt ze.

“Fraai,” lieg ik. En na even nadenken, “kan je daarmee fietsen?”

Ze keek me aan alsof ik compleet zot ben. Ze fietst zeker nooit. De situatie leidt er wel toe dat mijn jongeheer wakker is geworden en dan niet gewoon wakker maar klaarwakker. Ze is zeker niet mijn type, maar sinds Claire? Claire overkwam me, maar het heeft me wel wakker geschut. Neuken kan ook buiten de deur. Mandy verdient een koekje van eigen deeg. Ik maak mijn broek los en bevrijd mijn beknelde pik. De dagenlange massage van mijn scrotum door het fietszadel heeft duidelijk niet tot schade geleid. Als een vlaggenmastje, hij priemt fier schuin omhoog. Ze kijkt er naar.

“Alleen maar naar kijken,” zeg ik. En er een schepje boven op doend “solid as a rock, look!” Ik pak een van haar slippers van de vloer en hang die aan mijn pik. Hij buigt niet, ook niet als ik uit de opzij geschoven kledingstukken een vestje pak en dat er bij hang.

“Oh, shit,” zegt ze. “You”re a mean basterd.” Ja, denk ik en niet te oud om te leren.

Ze likt over haar lippen “Chris , won”t like it,”

“Nee,” zeg ik wetend dat ze zal zwichten, “maar jij wel.”

“Bugger all, Chris.” En daar ben ik het mee eens.

Na me van broek en onderbroek bevrijd te hebben til ik Mandy met haar magere kont op de tafel. Terwijl ik haar vinger, ontdoet ze zich van haar hemd en bh om zo nog drie piercings te onthullen. Doorboorde tepels op kleine schriele borsten en een navelpiercing. Dat laatste had ik wel verwacht, maar die tepel piercings? Ik kijk er even bevreemd naar en neem dan onderzoekend het vrije puntje van een gepiercete tepel in mijn mond. Het blijkt een lekker hard knopje. Ze tilt mijn hoofd op om te kussen. Ze ruikt naar sigaretten en haar tongpiercing kan me niet bekoren. Ik besluit mijn mond verder aan haar tepels te wijden. De intimiteit van kussen spaar ik maar voor andere gelegenheden. Voor Mandy blijkt het genoeg voorspel. Ze spreidt haar benen wat verder en pakt mijn stijve vast. De hoogte is goed, ze buigt mijn snikkel en plaatst het puntje van mijn eikel tussen haar geopende schaamlippen. Ik druk en glij naar binnen. Ze is nauw, het vergt wat extra druk om mijn pik helemaal in haar te krijgen. Daarna wordt het heerlijk. Als ik ooit eerder in zo’n strakke schede ben geweest, dan is dat heel lang geleden. Met mijn armen om haar heen hou ik haar magere kont vast, zo zorg ik er voor dat ze niet over het formica tafelblad glijdt. Geen afwisseling in fantasierijke standjes, gewoon zo neuken.

Mandy blijkt een krijser. Voor mij maakt het niet uit, ik ben morgenvroeg weer op pad, maar zij blijft hier op haar Chris wachten. Ik snoer haar toch maar de mond met mijn lippen op de hare. Dat ze weer wilt kussen vind ik maar niets. Het helpt wel om me af te leiden, zodat ik niet voortijdig kom. Ik neuk haar "ad fundum", tot op de bodem. Ik heb het idee dat ik in dat magere lijf haar grot helemaal vul en met mijn eikel tegen haar baarmoeder bons. Ze gilt dat ik niet in haar mag spuiten. Ik hou me er aan. Ik ram heftig door tot ze begint te schokken. Daarna trek ik met spijt mijn pik terug en duw twee vingers in haar kut. Vingerend hou ik haar orgasme gaande, terwijl ze me met haar hand op de vloer laat spuiten. De vloerbedekking oogde toch al niet fris.

Na Mandy verlaten te hebben loop ik terug naar het sanitair gebouwtje. De Nederlander zit met een borreltje voor zijn camper. Hij grijnst en knipoogt naar me. Pas in mijn slaapzak komt het besef dat ik zonder condoom geneukt heb, sukkel! Ik neem me voor om morgen condooms te kopen.

De bedevaart is een schedevaart geworden en het bevalt me prima. Lang leve de vrijheid. Misschien had ik wel vrijgezel moeten blijven. Voor ik ga slapen controleer ik mijn telefoon. Een app van Julia.

"Gaat het goed met je?"

Zal ze bezorgd zijn? Ik besluit tot een dwars antwoord. "Als god in Frankrijk."

Na net lekker mijn zaad geloosd te hebben, is dat nog de waarheid ook. In mijn slaapzak gerold krijg ik spijt en stuur ik een nieuw appje.

"Saumur aan de Loire, mooie omgeving hier. Fietsen gaat goed."

De volgende morgen word ik vroeg wakker. Het is stil op de camping. Wel staat er naast de caravan van Mandy een busje met een Engels kenteken. Chris? Tijdens het afbreken van mijn tentje en het inpakken zie ik niemand. Langs de caravan van Mandy rij ik de camping af, er beweegt een gordijntje en er verschijnt een hoofd achter de ruit. Ik kan niet zien of het Mandy is. Ik zwaai en het gordijntje gaat dicht.

Later die dag stop ik in een stadje om condooms te kopen. Je weet maar nooit

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of rechtstreekse mail.



  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.